‫صبح به خیر خوشگله.
‫آنچه گذشت...
‫آرچیه.
‫تو تابوتی کنار یه پیرزن اسکاتلندی ‫پیداش کردن.
‫یه مخبر داریم.
‫من و تو جفتمون...
‫وجه اشتراکی داریم جَن.
‫ازم بپرس چیه. بپرس دیگه.
‫ازم بپرس.
‫جفتمون هری رو خیلی دوست داریم.
‫ببین، لطفی در حقم بکن...
‫و هیچ‌وقت خارج از خانواده...
‫راجع به هری صحبت نکن.
‫متوجه منظورم شدی؟
‫آفرین.
‫به نظرت می‌تونی بهش نزدیک‌تر بشی؟
‫کارمون اشتباه بود؟
‫همه دقیقا همون‌جایی‌ان...
‫که مد نظر ماست.
‫وقتی تامی رو تکه‌تکه کردی، ‫پیغامی بهشون رسوندی...
‫و به زودی یه پیغام دیگه می‌رسونیم.
‫ممنون می‌شم ردیفش کنی.
‫من تماشات می‌کنم...
‫و فقط و فقط به حرف دلم گوش می‌دم.
‫بعدش هرچی حرف دلم بهم گفت،
‫حقیقت از همون قراره.
‫خیلی مسخره است رفیق. تله است.
‫تابلوئه که خیلی شیک و مجلسی ‫برامون کمین کردن.
‫همین که وارد اون کلیسا بشیم...
‫- مرده‌سوزخانه است. ‫- خب حالا.
‫ما و اون‌ها اونجاییم. ‫ما و خانواده استیونسون کثافت.
‫بهتر هم می‌شه رفیق.
‫یادت باشه، می‌خواد تو مراسمش هم شرکت کنیم.
‫امان از دستش.
‫- مراسم خونه خودشه. ‫- چی؟
‫فقط هم خودم و خودت نیستیم، خب؟
‫کل خانواده‌ایم.
‫- خب؟ جَن، بلا. ‫- عالیه.
‫می‌دونم. کثافت خیلی زرنگه.
‫امان از دستش.
‫عالیه، مگه نه؟
‫خب، یه لیوان دیگه می‌خوری؟
‫آره، برو رفیق.
‫مرسی.
‫راستی، اسم اون آشغالی ‫که گفته بودی چی بود؟
‫- رازبی. ‫- خودشه.
‫- آره. ‫- آشغال...
‫چطور مگه؟ یادت اومد؟
‫آره، واقعا یادم اومد.
‫چرا بحثش رو پیش کشیدی؟
‫دیده بودمش رفیق.
‫- کجا؟ ‫- چند روز پیش.
‫همون روزی که رفته بودم آسایشگاه.
‫باید واسه مامان ماریا...
‫اونجا تخت جور می‌کردم، خب؟ ‫داشتم می‌رفتم که دیدم...
‫سر میز سالن اجتماعشون نشسته. ‫داشت با یکی صحبت می‌کرد.
‫با زنش یا خواهرش بود، نمی‌دونم.
‫- مطمئنی خودش بود؟ ‫- آره بابا، صد در صد.
‫سال‌ها بود به اون کثافت فکر نکرده بودم.
‫می‌دونم رفیق. ‫یهو یادت انداختم، تف به این زندگی.
‫زنگ زد.
‫- سلام بابا. ‫- کوین،
‫می‌خوام خودت و هری ‫امروز صبح بیاین اینجا.
‫در اسرع وقت بیاین.
‫شورای جنگ تشکیل می‌دیم.
‫باشه، میایم.
‫باباست. می‌خواد زود بریم خونه.
‫خیلی‌خب. یکشنبه جَن خراب شد، مگه نه؟
‫سلام هری.
‫سلام عزیزم. خیلی عذر می‌خوام.
‫باید همین الان بریم کاتزوولدز.
‫پس چاشت با هم نمی‌خوریم.
‫ازش بپرس می‌دونه فردا امتحان دارم یا نه.
‫ببین... ‫یه مسئله‌ای پیش اومده.
‫بهش بگو پایپ کراکم رو پیدا کردی.
‫این جمعه باید...
‫تو یه جایی که باید بریم شرکت کنیم.
‫چی؟
‫مراسم ختم تامی استیونسونه.
‫شوخیت گرفته؟
‫- کاش شوخی بود. ‫- چی شده؟
‫مامان؟
‫هری، تو چرا...
‫چرا... ‫من که به عمرم تامی رو ندیدم.
‫اصلا نمی‌دونم...
‫تامی استیونسون چه شکلیه.
‫می‌دونم. می‌دونم، ولی...
‫ریچی کل خانواده رو دعوت کرده.
‫تله است.
‫می‌دونم بد جلوه می‌کنه،
‫ولی به نظرم امنه. ‫بهم اعتماد کن.
‫بلا هم میاد؟
‫آره.
‫خب، اتفاقا...
‫من داشتم بین گزینه‌هام...
‫به خودکشی هم فکر می‌کردم، در نتیجه...
‫به درک.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫می‌بینمت.
‫جریان چی بود؟
‫مامان؟
‫خب، واسه مراسم ختم استیونسون ‫چی بپوشم؟
‫جلیقه ضد انفجار؟
‫- سلام مامان. ‫- سلام عزیزم.
‫سلام هری.
‫سلام.
‫- سلام هری. ‫- صبح به خیر.
‫- امیدوارم گرسنه باشی. ‫- چه میز قشنگی.
‫زود باش، بتمرگ دیگه.
‫- ممنون. ‫- بیا داداش، بشین.
‫جَن چی گفت؟
‫خیلی عصبانیه رفیق.
‫آره. بلا هم خیلی خوشحال نیست...
‫که قراره تو مراسم ختم کسی...
‫که به عمرش ندیده ‫و ممکنه توش تیر بخوره شرکت کنه.
‫هوم.
‫صبح به خیر برندان.
‫زود بلند شدی. ‫چه کاری از دستم بر میاد؟
‫آره بابا. به کوین...
‫زنگ زدم و بلا گفت...
‫همه تو کاتزوولدز جمع شدین.
‫گفت قراره صحبت کنین.
‫- درسته. ‫- خب...
‫- جریان چیه؟ ‫- قراره صحبت کنیم...
‫- برندان. ‫- چرا من تو صحبتتون نیستم؟
‫خب، چون...
‫واسه صحبتمون دعوت نیستی برندان.
‫ادی، لطفا بیا سر میز عزیز دلم.
‫شرط می‌بندم سرافینا هست، مگه نه؟
‫نه برندان، سرافینا اینجا نیست.
‫- کیه؟ ‫- سه‌تا حدس داری.
‫بده ببینم.
‫بفرما.
‫برندان،
‫خانواده استیونسون ‫خانواده هاریگان رو...
‫به مراسم ختم تامی دعوت کردن.
‫- یا خدا. ‫- آره،
‫واسه همین اینجا جمع شدیم ‫و می‌خوایم راه‌حلی پیدا کنیم.
‫عه، عه، وایستا ببینم.
‫خانواده رو دعوت کرده؟
‫- آره برندان. ‫- من چی؟
‫می‌بینمت. ‫روز خوبی داشته باشی.
‫مامان؟ مامان؟ الو؟
‫واقعا خیلی دوستش دارم. ‫جدی می‌گم.
‫ولی بی‌شوخی، واقعا خنگ خداست.
‫ای کثافت‌ها.
‫باید قبول کنیم کارشون درسته.
‫حرکت خیلی شجاعانه‌ایه. خب...
‫ظاهرا ریچی پیر...
‫درگیرمون کرده.
‫کی می‌خواد شروع کنه؟
‫معلومه که ریچی می‌خواد...
‫همه یه‌جا باشیم ‫تا بتونه کارمون رو تموم کنه.
‫بی‌خیال کِو.
‫نمی‌خوای تو چشم ریچی نگاه کنی...
‫و بهش تسلیت بگی؟
‫من می‌گم بریم.
‫همیشه مراسمات ختم خوب رو ‫دوست داشتم.
‫غذا و نوشیدنی رایگان.
‫ضمنا، خیلی دوست دارم ‫پرده‌های وران رو ببینم.
‫هوم. هری؟
‫حرف دلت چی می‌گه؟
‫به نظرم خیلی نبوغ‌آمیزه.
‫معمولا چنین صفتی به ریچی نمی‌دیم،
‫ولی حقیقت از این قراره...
‫که اگه بریم بدبختیم ‫و اگه نریم بدبختیم.
‫من گمون نمی‌کنم ریچی دنبال جنگ باشه.
‫واسه کسب‌وکار ضرر داره.
‫تازه، اگه دنبالش باشه، ‫می‌تونست من رو...
‫همون دوشنبه بکشه، مگه نه؟
‫خودم می‌دونم اون‌جوری...
‫- چشم در برابر چشم محسوب می‌شد. ‫- ولی تو عضو خانواده هاریگان نیستی،
‫پس چشم در ازای چشم نیست.
‫انگشت‌پا در ازای چشمه.
‫ادی، خواهش می‌کنم...
‫خفه‌خون مرگ بگیر. ‫تقصیر توئه...
‫- که الان این‌جوری گرفتار شدیم. ‫- درسته.
‫ادی.
‫بگو هری.
‫به احتمال زیاد هیچ اتفاقی ‫تو مرده‌سوز خانه...
‫یا مراسمش نمی‌افته، خب؟
‫آخه پلیس‌ها و خبرنگاران...
‫رفت‌وآمد رو تحت نظر دارن.
‫ریچی این رو می‌دونه.
‫در ملأ عامه.
‫واسه همین که همه‌چی در ملأ عامه،
‫گمون می‌کنم هدفش نمایشه...
‫و دنبال قتل‌عام نیست. ‫در واقع نمایش قدرته.
‫می‌خواد بدونین یه چیزی می‌دونه.
‫می‌خواد تحقیرتون کنه.
‫ولی طرف ریچیه، خب؟
‫ریچی الان عصبانی، انتقامجو و سوگواره،
‫پس راستش، هر احتمالی هست.
‫اگه بریم،
‫بدون سلاح وارد حوزه دشمن می‌شیم...
‫و واسه همین به شدت ‫احساس ناراحتی...
‫و آسیب‌پذیری بهمون دست می‌ده.
‫خلاصه، اگه بریم، ‫باید به توافق برسیم.
‫مثلا چه بدونم، ‫بیاین حواسمون رو...
‫جمع کنیم و یادمون نره کجاییم.
‫مامان.
‫ضدحالی کِو.
‫راستش، ادی ضدحاله.
‫مگه نه؟
‫ضمنا،
‫حتما باید یه سری ابزار تو خونه ریچی...
‫داشته باشیم که جهت احتیاط ‫استفاده کنیم.
‫چه‌جوری تفنگ ببریم اونجا؟
‫من نگران اونش نیستم. ‫یه راهی بلدم.
‫خب، اگه موافقیم ‫و همین رو می‌خواین،
‫به نظرم دعوتش رو محترمانه قبول کنیم.
‫یا هیچ‌کدوم این بازی‌ها رو نکنیم ‫و ضامنش رو بکشیم.
‫راستش...
‫پاریسیه.
‫مال اوایل قرن نوزدهه.
‫اگه دندونه‌هاش رو ببینی، ‫سهل‌انگاری کردن.
‫برشش هم کجه.
‫یادداشت کن، قیمتش رو ‫ده‌درصد زیر بازار بزن.
‫چشم. حتما.
‫عذر می‌خوام.
‫خواهش می‌کنم.
‫سرافینا.
‫سلام برندان.
‫آها، خب...
‫می‌خواستم ببینم وقت داری ناهار بخوریم؟
‫همون ساندویچی خودت؟
‫برندان، خیلی هوس کردم،
‫ولی امروز با خودم ساندویچ آوردم.
‫باید یه ساعت وقتت رو بگیرم.
‫بهت قول می‌دم می‌ارزه.
‫یه ساعت.
‫بفرما.
‫امان از دستت کانرد، ‫نصفش هم نمی‌تونیم وارد کنیم.
‫ایول. ممنون.
‫خیلی‌خب، هر وقت چیزی شد ‫بهم بگین.
‫به نظرت فکر خوبیه؟
‫- به نظر من داره... ‫- واقعا؟
‫ببین ادی، جریان از این قراره...
‫که کسی نظر تو رو نخواست. خب؟
‫- چیه؟ ‫- هرچی دلت می‌خواد بگو،
‫ولی من با ادی موافقم.
‫ورود اسلحه به خونه‌شون...
‫اقدام خیلی خطرناکیه.
‫خب... اگه جواب بده چی؟
‫معلوم می‌شه.
‫بیاین سگ‌ها.
‫آها، آره،
‫این یکی رو سفارش می‌دیم.
‫- انتخابتون حرف نداره آقا. ‫- مرسی کانر.
‫من چرا اینجام برندان؟
‫خب...
‫پیشنهادت همینه؟
‫یه نگاهی بنداز.
‫مخت سوت می‌کشه، مگه نه؟
‫مال موزامبیکه.
‫- درجه یکه. ‫- از کجا آوردیش؟
‫در این حد بگم که یه آشنا دارم...
‫و آشنام تو آنتورپ آشنا داره.
‫آشنای آشنام هم...
‫الان بیست سنگ نتراشیده دیگه...
‫بین دو تا هشت قیراطی داره.
‫خب، هیجان‌انگیزه.
‫اگه کسی جز تو بهم می‌گفت، ‫هیجان‌زده می‌شدم.
‫شوخی می‌کنی. ‫کانر.
‫سفارشتون رو آوردم.
‫وای، خیلی لطف کردی، مرسی. ‫برامون بریز.
‫چه صدای قشنگی.
‫هوم.
‫بهتر از این نمی‌شه.
‫- ممنون آقا. ‫- کارتون درسته.
چطوری بزدل؟
‫بهمون توهین کردن.
‫تک و تنهامون گذاشتن.
‫بسه دیگه.
‫به نظرم باید به اون عوضی‌های...
‫خودخواه نشون بدیم... ‫پدرمون رو هم جمع می‌بندم...
‫باید بفهمن کارمون درسته.
‫خب، محض مزاح...
‫می‌پرسم آشنات یاقوت موزامبیکی...
‫از کجا آورده که بفروشه؟
‫آخه انحصارش دست جمفیلدزه.
‫نمی‌دونم آشنات کیه، ‫ولی این سنگ‌ها نباید دستش باشن.
‫- این‌ها جزئیات فنیه. ‫- که تو هیچی ازش سرت نمی‌شه.
‫یه خریدار دارم.
‫تو چادر با طرف آشنا شدی؟
‫آره، تو دبی آشنا شدیم، روسه.
‫خیلی شرمنده‌ام برندان. ‫من دستم رو آلوده نمی‌کنم.
‫نه، از این حرفم پشیمونم.
‫می‌شه این مسئله رو کنار بذاریم؟
‫ببین، رک و راست می‌گم.
‫ببین، من شرایط تأمین مالی ‫این کار رو ندارم.
‫واسه همین اومدم سراغ تو.
‫ما محصول داریم،
‫فروشنده داریم، خریدار هم داریم.
‫انگار کف خیابون کیف‌پول دیدیم، ‫کافیه برداریمش.
‫درآمد کلان جدیده.
‫میلیونیه.
‫درآمد تپل تحویل بابا می‌دیم.
‫من و تو با هم تحویلش می‌دیم.
‫دیگه جدا افتاده نمی‌مونیم.
‫بچه‌های محبوبش می‌شیم. ‫قهرمان می‌شیم.
‫هفتاد و پنج درصد ‫کمیسیونش رو می‌خوام.
‫- برو بابا. ‫- خودت گفتی.
‫تخصص منه.
‫- پنجاه. ‫- هفتاد و پنج.
‫تو خواهر ناتنیمی. ‫سهمت نصفه.
‫تو هم برادر ناتنی منی.
‫یه آب گازدار لطف می‌کنین؟
‫- رو چشمم. ‫- ممنون.
‫- تو کیفت چیه اِچ؟ ‫- بهش می‌رسیم.
‫من به دو دلیل اومدم اینجا، خب فردی؟
‫دلیل اول اینه که کلاغه بهم گفته...
‫خیلی از خانواده استیونسون...
‫راضی نیستی.
‫واقعا؟
‫کلاغه گفته.
‫واقعا خیال کردی به ریچی پشت می‌کنم؟
‫این‌قدر مواد کشیدی کثافت؟
‫نه، منظورم این نیست.
‫- آروم باش اِچ. ‫- واقعا خیال کردی...
‫من تو روز روشن میارمت وسط کافه...
‫- که بهت شلیک کنم؟ ‫- چی تو جیبته؟
‫خب، اون دلیل دوممه.
‫این...
‫گوشی خودته. ‫کریسمس گمش کرده بودی.
‫- یادته گمش کرده بودی؟ ‫- از کجا آوردیش؟
‫کاریت نباشه از کجا آوردمش، ‫ولی دست منه...
‫و رمزت رو پیدا کردم، ‫خیلی پیچیده بود.
‫یک دو سه چهار پنج شش.
‫اون هتل دومونته، مگه نه؟
‫این چشم‌انداز یکی از سوییت‌هاشه.
‫این عکس یخچالشه،
‫البته نمی‌دونم چرا کسی باید...
‫از یخچال عکس بگیره. ‫بفرما،
‫سه لاین کوکایین.
‫اما ایشون...
‫ای کلک.
‫تا نرفتی، ‫بیا خودت...
‫گوشیت رو بگیر، ‫آخه من باهاش کاری ندارم،
‫مال خودت.
‫چی می‌خوای اِچ؟
‫باید بهم اطمینان خاطر بدی. حالا...
‫برمی‌گردیم سر سوال «چی تو کیفمه؟»
‫تو کیفم دو تفنگ گلاک،
‫دو نارنجک دستی...
‫و پنجاه هزار پول نقد واسه توئه.
‫کجای خونه ریچی ‫می‌شه خوب قایم کرد؟
‫اصلا نمی‌دونم رفیق.
‫خب، باید فکر کنی، مگه نه؟
‫آخه باید این تفنگ‌ها رو...
‫یه‌جایی تو خونه ریچی و وران بذاری.
‫یه‌جایی که در دسترس باشه، ‫ولی چشم خودشون...
‫بهش نخوره، متوجهی؟
‫الان هیچ گزینه‌ای نداری رفیق.
‫همون‌طور که گفتم، ‫تو نقطه ضعفشونی.
‫الان مثل موم...
‫تو دست منی. ‫پس بگو دیگه.
‫بگو «من نقطه ضعفشونم.»
‫باید بهت اعتماد کنم فردی.
‫بگو.
‫من نقطه ضعفشونم.
‫خوبه. وقتی فهمیدی...
‫کجا می‌ذاریشون، بهم بگو.
‫باشه.
‫اصلا دلم نمی‌خواد جای تو باشم.
‫آلیس، سلام.
‫می‌شه فردا ببینمت ‫و گلویی تازه کنیم؟
‫ای بابا،
‫فردا خوب نیست. ‫مراسم ختم دعوتم.
‫ختم؟ تسلیت می‌گم. ‫صمیمی بودین؟
‫نه، نه راستش.
‫بین خودمون بمونه...
‫مراسم ختم بدبختی به نام تامیه...
‫که کسی جز مامانش ‫دل‌تنگش نمی‌شه.
‫خودم اصلا نمی‌خوام برم. ‫پیشنهاد هریه.
‫خب، شاید بتونیم اوایل هفته بعد ‫دیدار کنیم؟
‫آره. آره، خوب می‌شه.
‫خیلی‌خب عزیزم.
‫- خیلی‌خب. ‫- فعلا.
‫خداحافظ.
‫خانواده هاریگان...
‫فردا تو مراسم ختم ‫تامی استیونسون شرکت می‌کنن.
‫چی؟
‫خیلی وقت بود مراسم ختم نرفته بودم.
‫از مراسم ختم خوشم میاد.
‫آره، گفته بودی.
‫انگار تو هم خوشت میاد.
‫به‌خاطر شکوهشه.
‫- به‌خاطر امنیتشه. ‫- درسته.
‫حس می‌کنم بانوی اولم.
‫- هوم. ‫- به نظرت شبیه...
‫ژاکلین کندی بعد از اولین ترور نیستم؟
‫می‌خواستم همون شکلی بشم؟
‫هوم.
‫نمی‌دونم، مراسم ختم ‫خصوصیت جالبی داره...
‫ولی نمی‌دونم چیه.
‫یه حس درباری داره.
‫آدم رو به وجد میاره. ‫قبول نداری؟
‫اولا، نه، اصلا قبول ندارم.
‫دوما، مؤدب باش دیگه. خب؟
‫با بنزین خانم هم کاری نداشته باش.
‫ببین،
‫کافیه بگی «من رو ببر خونه» ‫تا ببرمت خونه.
‫من رو ببر خونه.
‫با مادرت بودم.
‫نه، من مشتاقم بریم.
‫اگه حس کردم وضع قراره خراب بشه،
‫بهت اشاره می‌کنم.
‫جَن رو بردار و برو پیش محافظانشون...
‫و بهشون بگو قراره وضع خراب بشه.
‫بین، اگه هری می‌گه امنه، ‫بهش اعتماد دارم.
‫ولی به من نداری.
‫چی؟
‫به هری اعتماد داری، ‫ولی به من نداری.
‫من نگفتم به تو اعتماد ندارم.
‫فقط گفتم به هری اعتماد دارم.
‫مشکلی بین تو و هری پیش اومده؟
‫منظورت چیه؟
‫نه بابا، فقط...
‫با هم ردیفین؟
‫همیشه ردیفیم.
‫من به هری...
‫اعتماد دارن کوین. ‫تو بهش اعتماد داری؟
‫داری بابا؟
‫برو پی کارت ادی. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫جَن، من می‌رم جلو، خب؟
‫کانرد.
‫- برین کنار. ‫- ممنون.
‫تسلیت می‌گم ریچی.
‫کانرد، ممنون.
‫مرسی.
‫تسلیت می‌گم وران.
‫خیلی تسلیت می‌گم وران.
‫هری رو که می‌شناسی.
‫- ریچی. تسلیت می‌گم. ‫- مرسی هری.
‫وران، هری هستم.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- کوین.
‫تسلیت می‌گم ریچی.
‫کِو.
‫تسلیت می‌گم.
‫همسران عزیزشون...
‫- ایزابلا... ‫- سلام.
‫و جَن.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- مرسی.
‫ایشون هم ادوارده.
‫سلام ادوارد.
‫سلام ریچارد.
‫ریچی هستم.
‫واقعا؟ خب، پس من رو ‫هم ادی صدا کن.
‫درگذشت تامی رو خیلی تسلیت می‌گم.
‫خیلی اهل حال بود.
‫این چه کاری بود.
‫- کدوم کار؟ ‫- رفتارت با وران رو می‌گم.
‫داشتم صمیمیت به خرج می‌دادم.
‫نده.
‫برو ادی.
‫اگه باز هم چنین کاری ازت سر بزنه،
‫خودم شخصا خفه‌ات می‌کنم.
‫بفرمایین بشینین.
‫[تامی]
‫«به دل خود بد راه ندهید.»
‫«اگر به خداوند اعتقاد دارید...»
‫«به من هم اعتقاد داشته باشید.»
‫«آخر خداوند آن‌قدر ‫این دنیا را دوست دارد...»
‫«که تنها پسرش را به ما داد.»
‫«آنان که به خدا اعتقاد دارند...»
‫«هلاک نشده...»
‫«و زندگی ابدی خواهند داشت.»
‫به تو زل زده.
‫- خفه شو. ‫- جدی می‌گم.
‫«خانه پدر من اتاق‌های زیادی دارد.»
‫داره مسخره‌ات می‌کنه.
‫داره جلوی همه تحقیرت می‌کنه.
‫میو، خفه‌خون مرگ بگیر،
‫وگرنه اون روی من رو بالا میاری.
‫«اگر این‌طور نبود،»
‫«می‌گفتم دارم به آنجا می‌روم...»
‫«تا مکانی برایتان فراهم سازم؟»
‫«اگر مکانی برایتان فراهم سازم...»
‫«برخواهم گشت...»
‫«و شما را با خود ‫به آنجا خواهم برد...»
‫«تا شما هم...»
‫«کنار من باشید.»
‫لطفا دستتون رو باز کنین.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫لطفا دستتون رو باز کنین.
‫خیلی‌خب.
‫وای، اصلا باورم نمی‌شه اینجا نیست.
‫خب، حال زنت خوبه؟
‫آره، چیزیش نیست.
‫خب، شنیده بودم چی شده.
‫یه مقدار ناراحتی پیش اومده.
‫به هر حال مواظب خودتون باش.
‫لبخند برن.
‫اگه کسی باهات حرف زد، ‫مؤدب باش.
‫کسی رو اینجا می‌شناسی؟
‫یکی دوتاشون رو می‌شناسم.
‫- حواستون بهشون باشه. خب؟ ‫- چشم.
‫مرسی کِو.
‫سلام جَن.
‫هوم. خیلی وقته ندیده بودمت.
‫واقعا.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫ادی کجاست؟
‫هوم.
‫بزن به چاک.
‫هوم.
‫واقعا شوخیت گرفته؟
‫قیچی ناخن؟
‫ناخنت رو درست کن.
‫بیا طبقه پایین ‫و حداقل وانمود کن...
‫یه پا مردی.
‫کثافت.
‫هری.
‫برو از ریچی بپرس ‫چرا به من زل زده.
‫به تو زل نزده.
‫به من نگو کی بهم زل زده یا نزده.
‫خیلی‌خب، بهت زل زده.
‫هوم.
‫امیدوارم درست گفته باشی ‫که اینجا چیزی نمی‌شه هری.
‫وگرنه کل خانواده رو در خطر انداختی.
‫همه‌چی تحت کنترله.
‫جر نمی‌زنیم.
‫چه غلطی می‌کنه؟
‫وران، باورت نمی‌شه...
‫چقدر از درگذشت پسرتون ناراحت شدم.
‫مطمئنم باورم نمی‌شه.
‫یعنی چی؟
‫خودت می‌دونی یعنی چی.
‫من اصلا نمی‌خواستم ‫هیچ‌کدوم شما...
‫عوضی‌ها بیاین اینجا. ‫پیشنهاد ریچی بود.
‫خدا می‌دونه چرا.
‫فقط امیدوارم بدونین اینجا کجاست.
‫آخه مگه می‌شه کانرد ‫از این خوشش بیاد؟
‫خدا می‌دونه.
‫- بیا رفیق. ‫- بفرما.
‫ایول، مرسی.
‫عه، سلام کِو.
‫بفرما مامان.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫یا خدا.
‫سر راهم بودی.
‫جلوی پات رو بپا کوچولوی کثافت.
‫از جلوی صورتم گم شو عوضی.
‫چیزی نیست رفیق. ‫چیزی نیست ادی،
‫برو خونه.
‫نه، نه، بمون.
‫دعوت شدی، پس بمون.
‫مشکلی نیست ریچی. ‫می‌تونی بری خونه.
‫- ولی ریچی گفت می‌تونم بمونم. ‫- اصلا برام مهم نیست...
‫ریچی چی گفته رفیق.
‫خب، می‌تونیم واسه ادی ماشین بگیریم.
‫فردی می‌رسوندش،
‫البته اگه تو مشکلی نداشته باشی اِچ.
‫نه، زحمت نکشین. ‫خودمون ردیفش می‌کنیم. ممنون.
‫من با فردی نمی‌رم. ‫«اوبر» می‌گیرم.
‫هرچی بهت می‌گیم گوش می‌دیم کثافت.
‫جریان چیه، هوم؟
‫داشتیم می‌دیدیم ادی چه‌جوری بره خونه.
‫خیلی‌خب ادی. برو دیگه.
‫من پسرم رو می‌برم خونه.
‫کانرد، می‌شه دو کلام صحبت کنیم؟
‫هری.
‫کوین.
‫- اُلی. ‫- چشم.
‫چارلی.
‫اخبار رو دنبال می‌کنم.
‫جنگ ممالک وحشتناکه.
‫به نظر تو وحشتناک نیست؟
‫من ایرلندی‌ام.
‫از بچگی این مزخرفات رو تجربه کردم.
‫راستش رو بخوای،
‫جنگ یکی دیگه اصلا برام مهم نیست.
‫مضطرب بودی؟
‫کی؟
‫وقتی دعوتتون کردم اینجا.
‫اگه بودم، الان اینجا نبودم.
‫خب، یعنی یه کوچولو هم نبودی؟
‫با خودت نگفتی «می‌خواد چیکار کنه»؟
‫اصلا ریچی.
‫به شدت مایه افتخارمون بود ‫و خیلی تحت تأثیر قرار گرفتیم.
‫خب، همین عجیبه.
‫آخه تو ذاتا...
‫روباه مکاری هستی کانرد.
‫معمولا واسه خودت جاهای نمی‌چرخی...
‫که خطرناک باشه.
‫منظورت چیه استیونسون؟
‫من می‌دونم کی تامی رو کشته.
‫حتما خیال کردین من خیلی خرم.
‫اون بدبختی...
‫که براش پاپوش دوختین ‫و بعدش به قتل رسوندین.
‫می‌دونم کار اون نبود.
‫ببین، من دنبال جنگ نیستم.
‫البته معلوم نیست...
‫فردا که از خواب پا شدم ‫نظرم کلا عوض بشه یا نه،
‫ولی فعلا دنبال انتقام نیستم،
‫آخه می‌دونم چی دارم ‫یا چی برام مونده.
‫خب، کانرد...
‫من با تمام وجودم...
‫ازت متنفرم.
‫از صمیم قلبم...
‫امیدوارم چیزی جز بدبختی ‫نصیب خودت و اطرافیانت نشه.
‫ولی امروز دعوتتون کردم اینجا...
‫که ببینم میاین یا نه...
‫و اومدین.
‫واسه این کارتون احترام قائلم.
‫در نتیجه، جنگی رخ نمی‌ده.
‫ولی اگه اون ادی هاریگان کثافت رو...
‫بیرون جایی ببینم،
‫می‌خواد تو کافه باشه ‫یا رو نیمکت پارک باشه،
‫حق دارم بکشمش.
‫اما می‌تونه زنده بمونه.
‫برعکس پسر من...
‫که مرده.
‫خب، به توافق می‌رسیم؟
‫بیا دیگه.
‫وای نه.
‫بیا دیگه کثافت.
‫حالت خوبه؟
‫چی شد؟
‫یه مقدار حالت بد شد.
‫احتمالا از اضطراب بود.
‫هوم.
‫چرت نگو. ‫یکی چیزخورم کرد.
‫کار تو بود؟
‫هوم؟
‫راستش رو بگو.
‫این‌جوری به من تهمت نزن میو.
‫به من ربطی نداشت. ‫هیچ ربطی نداشت.
‫عه، این خوشگله رو ببین.
‫خب... امان از دستت میو.
‫این چه طرز برخورد با قزل‌آلای منه؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫اون زنیکه عوضی ‫جلوی روم بهم توهین کرد.
‫جلوی روم.
‫آروم باش. ‫آروم باش میو.
‫یه فنجون چای خوشمزه می‌خوریم.
‫عزیزم،
‫من می‌رم خرید.
‫چیزی نمی‌خوای؟
‫عزیزم؟