‫خانواده استیونسون ‫خانواده هاریگان رو...
‫- به مراسم ختم تامی دعوت کردن. ‫- تله است.
‫آنچه گذشت...
‫معلومه ریچی می‌خواد...
‫همگی یه‌جا باشیم ‫که دخلمون رو بیاره.
‫هری، غریزه‌ات چی می‌گه؟
‫به نظرم نبوغ‌آمیزه.
‫حقیقت از این قراره ‫که اگه بریم بدبخت می‌شیم...
‫و اگه نریم هم بدبخت می‌شیم.
‫می‌خواد بدونین یه چیزی می‌دونه...
‫و می‌خواد تحقیرتون کنه.
‫چی می‌خوای اِچ؟
‫باید خیالم راحت باشه.
‫باید اون تفنگ‌ها رو...
‫یه‌جایی توی خونه ریچی و وران...
‫جاسازی کنی.
‫- سلام ادوارد. ‫- درگذشت تامی رو تسلیت میگم
‫راستش، امروز دعوتتون کردم ‫که ببینم میاین یا نه.
‫اومدین. ‫واسه این کارتون احترام قائلم.
‫واسه همین جنگ راه نمی‌اندازیم. ‫ولی اگه ادی هاریگان رو ببینم،
‫حق دارم به خدمتش برسم.
‫آخه چطور ممکنه کانرد ‫عاشق این باشه؟
‫زنیکه کثافت.
‫جلوی روم بهم توهین کرد.
‫- پال؟ ‫- بله میو؟
‫یا خدا.
‫- زوشا. ‫- دانی برگشته.
‫کی؟
‫دانی.
‫گفت اگه بگم بره، ‫پشیمون می‌شی.
‫گوشی رو بده بهش.
‫پیدا کردنت سخت بود.
‫ده ثانیه وقت داری رفیق. ‫بگو.
‫- رئیسم گفت پیدات کنم. ‫- رئیست کیه؟
‫کت مک‌آلیستر.
‫یه‌کم ساکت شد.
‫کت مک‌آلیستر رو از کجا می‌شناسی؟
‫کت یه پیشنهادی داره.
‫من شماره‌اش رو دارم.
‫- اگه می‌خوای بشنویش... ‫- ببین.
‫دیگه می‌تونی گوشی همکارم رو ‫بهش پس بدی، خب؟
‫زوشا؟
‫- گوشی دستمه. ‫- شماره رو ثبت کن،
‫ولی تو گوشیت ثبتش نکن.
‫باید حفظش کنی، خب؟
‫بعدش به خدمتش برس.
‫خب فردی، چه کاری از دستم بر میاد؟
‫چه کاری از دستت بر میاد؟
‫چه کاری از دستت بر میاد کثافت؟
‫آروم باش رفیق. ‫چی شده؟
‫کِو. برو دنبال بلا، خب؟
‫در اسرع وقت برو. ‫ببرش کاتزوولدز.
‫سه دقیقه دیگه ‫دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫یا خدا.
‫برات کتاب خریدم.
‫عه.
‫- خوندیش؟ ‫- آره. خوبه.
‫شاید به هری هدیه دادمش.
‫راحت باش.
‫عه، عجب حلال‌زاده‌ای.
‫سلام.
‫جَن، کجایی؟
‫چی شده؟
‫اگه کاری از دستم برمی‌اومد، بهم بگو.
‫- باشه. می‌گم. مرسی. ‫- خواهش.
‫- جریان چیه؟ ‫- وقتی رسیدیم...
‫بهت می‌گم. بیا.
‫فیسک.
‫راه افتادن.
‫باید واضح و با جوهر مشکی بنویسین.
‫نباید غلط‌گیر یا خودکار پاک‌شونده ‫استفاده کنین.
‫نباید جوابتون رو با هایلایتر ‫یا خودکار ژله‌ای بنویسین.
‫اگه آژیر آتش‌سوزی به صدا در اومد، ‫سر جاتون بمونین...
‫و به حرف ممتحن گوش بدین.
‫سه ساعتتون از الان شروع می‌شه.
‫می‌تونین شروع کنین.
‫آقا؟
‫جینا، باید بریم.
‫بابا، چه غلطی می‌کنی؟
‫- عذر می‌خوام. چیکار می‌کنین؟ ‫- من باباشم.
‫- دارم امتحان می‌دم. ‫- باید همین الان بریم.
‫امتحانه.
‫دستت رو بکش، خب؟
‫- بزن به چاک. ‫- ببین من رو.
‫باید بریم.
‫همین الان.
‫عذر می‌خوام. عذر می‌خوام، آقا؟
‫می‌دونی چقدر براش جون کنده بودم؟
‫- سوار ماشین شو جینا. ‫- با تمام وجود ازت متنفرم!
‫- خیلی‌خب. ‫- جریان چیه؟
‫- بیا، زود سوار شو. ‫- سوار شو.
‫سوار شو.
‫تو راه توضیح می‌دیم.
‫زوشا، لطف می‌کنی با کیکو ‫بیای کاتزوولدز؟
‫فرانتس فردیناند رو می‌شناسی؟
‫همون گروه موسیقی بد؟
‫فرانتس فردیناند ‫ولیعهد تاج‌وتخت اتریش بود...
‫که جنگ جهانی اول ‫با ترورش آغاز شد.
‫وران استیونسون ‫فرانتس فردینانده...
‫و این هم...
‫جنگه.
‫به احتمال زیاد برامون اتاق آماده کردن.
‫- خیلی مؤدب باش جینا. ‫- امان از دستتون.
‫اون چیه؟
‫کتابیه که آلیس پیشنهاد کرده بود.
‫«دوام آوردن در تغییر»؟
‫شاید بهتر باشه یه نگاهی بهش بندازی.
‫بهتره یه چیزی بخوری، باشه؟
‫بزن به چاک.
‫امان از این زندگی.
‫سلام کِو.
‫- سلام. ‫- بلا اینجاست؟
‫آره، طبقه بالاست، ‫برو پیداش کن.
‫- عالیه. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫کی بمب گذاشته بود؟
‫من تازه رسیدم.
‫ولی گمون کنم بدونم ‫کی دستورش رو داده؟
‫- کی؟ ‫- مامان.
‫- خودش گفت؟ ‫- لازم نیست بگه.
‫آها، پس اومدین.
‫همه جمع شدن. آره.
‫خیلی‌خب.
‫پیش از هر چیز، ‫مایلم از هری...
‫و افرادش بابت زحماتشون تشکر کنم...
‫می‌شه من یه چیزی بگم؟
‫یهو چی شد؟
‫مامان؟
‫خب، به من نگاه نکنین.
‫من می‌خوام بدونم ‫کدوم یکی از شما عوضی‌ها...
‫چیزخورم کردین؟
‫اون‌قدر سردرد دارم ‫انگار نیم لیتر تینر خوردم.
‫می‌دونی من و هری چقدر زحمت کشیدیم...
‫که صلح رو حفظ کنیم؟
‫مادرت دستور رو صادر نکرده بود.
‫خودم کردم.
‫چرا؟
‫- «چرا»؟ ‫- آره، چرا؟
‫راستش، اصلا مهم نیست.
‫کاریه که شده...
‫چرا؟
‫«من با تمام وجود...»
‫«ازت متنفرم.»
‫«آرزویی جز بدبختی ‫واسه خودت و عزیزانت ندارم.»
‫خیال کردی دست رو دست می‌ذارم...
‫که ریچی استیونسون جلوی پسرم...
‫بهم چرت‌وپرت بگه؟
‫من کانرد هاریگان «صد تفنگ» وحشتناکم!
‫خودم دستور دادم.
‫پال که اینجاست، ‫پنج روز پیش...
‫- بسته رو جاساز کرده بود. ‫- هفت.
‫- وران اون موقع وستفیلد بود. ‫- برنت کراس بود.
‫یعنی وقتی ما داشتیم ‫صلح رو حفظ می‌کردیم،
‫وران پشت‌فرمون می‌نشست ‫و دویست گرم سمتکس...
‫پونزده سانت باهاش فاصله داشت؟
‫سی۴ بود، یه کیلو بود.
‫- خفه شو پال. ‫- نقشه ثانویه بود.
‫من دنبال صلحم.
‫ولی اگه ریچی استیونسون ‫اون‌جوری بهم بی‌احترامی کنه،
‫دکمه‌اش رو فشار می‌دم.
‫کار مادرت نبود.
‫- کار خودم بود. ‫- بهت که گفتم.
‫من همیشه با وران حال می‌کردم.
‫- بامزه است. البته بود. ‫- الان دیگه غذای سگ شده.
‫جنگ شده!
‫اون عوضی‌ها رو یکی یکی می‌کشیم.
‫دوستان و خانواده‌شون رو می‌کشیم.
‫امپراتوری استیونسون رو ‫نابود می‌کنیم...
‫و دار و ندار ریچی رو ازش می‌گیریم.
‫کوین، می‌خوام با مکزیکی‌ها ‫تماس بگیری...
‫و باهاشون قرار بذاری.
‫می‌خوام واسه کراک ‫بهشون پیشنهاد بدم.
‫من که مکزیکی‌ها رو...
‫نمی‌شناسم.
‫از بین ما فقط آرچی ‫بینشون آشنا داشت.
‫آها، وگاس رو هم یادت رفته...
‫- بابا؟ ‫- خدایا.
‫مگه می‌شه وگاس رو از یاد برد؟
‫وگاس چی شده بود؟
‫وای، لنوکس لوئیس مبارزه داشت.
‫بابابزرگت به پدرو لوپز گفته بود...
‫- چی بود؟ چی گفته بود؟ ‫- بهش گفته بود...
‫«آشغال عوضی مکزیکی تاکوخور روغنی.»
‫آره، جزئیات رو خوب یادته.
‫اون جریان مال سی سال پیش بود میو.
‫پدرو خیلی وقته زیر خاکه.
‫پسرش جیمی که نیست.
‫همون‌جا بود، چهارده ساله بود.
‫شاهد بود.
‫الان فنتانیل نصف دنیا رو تأمین می‌کنه.
‫بسه دیگه. بسه.
‫می‌خوام همه آماده باشن.
‫هر کسی... واقعا هر کسی...
‫که جگر این مبارزه رو نداره،
‫همین الان بگه.
‫منظورت منه بابا؟
‫آخه از الان بهت می‌گم، ‫به نفعته منظورت من نباشم.
‫جواب بده.
‫فردی شائه.
‫بگو رفیق.
‫خیلی‌خب.
‫وایستا.
‫ریچی.
‫بذار رو بلندگو. بلندگو.
‫- بذار رو بلندگو. ‫- بیا.
‫ریچی، رفیق قدیمی من.
‫حالت چطوره؟
‫آره، شنیدم خیلی زحمت کشیدن...
‫که تکه‌های وران رو جمع کنن.
‫حتی از پسرت هم بیشتر ‫تکه‌تکه شده بود.
‫ببین چی می‌گم،
‫چطوره سگ‌هام رو بفرستم اونجا...
‫که تمیزکاری کنن؟
‫ریچی؟
‫ریچی، یکی اینجاست ‫که می‌خواد...
‫یه چیزی بهت بگه.
‫ریچی، رفیق، منم ادی.
‫فقط خواستم بگم ‫من تامی رو کشتم.
‫عین بچه خوک ناله کرد.
‫با گریه مامانش رو صدا می‌زد.
‫خدا کنه ضبطش نکنه.
‫حداقل الان پیش همن.
‫به سلامت.
‫ایول. ایول، بفرما کوین. ‫تو ذاتشه.
‫نظرت چیه ریچی؟
‫خیلی ساکتی.
‫آره، دیروز خیلی زبون داشتی.
‫امروز هیچ حرفی نداری؟
‫فرار کنین.
‫آره، جگر داره.
‫خب...
‫سوالی ندارین؟
‫چرا.
‫برندان و سرافینا کجان؟
‫من بهشون زنگ زدم، گوشیشون خاموشه.
‫پیداشون کنین.
‫کیکو، زوشا، لطف می‌کنین؟
‫اول با چارلی برین خونه سرافینا.
‫ممنون.
‫خب، کوین...
‫سوالی نداری؟
‫نه بابا.
‫بیا تو.
‫آره.
‫امروز هی بهتر و بهتر می‌شه.
‫بیا.
‫- نه، مرسی. ‫- نه، نمی‌خواد.
‫از این هم یکی بخور.
‫بهم اعتماد کن، تأثیر می‌ذاره.
‫به درک.
‫این دیگه چه کاری بود؟
‫ما نقشه ریخته بودیم.
‫- اوهوم. ‫- خودمون عملیش کردیم.
‫جواب داده بود.
‫بعدش عین هجده‌چرخ از روش رد شد.
‫مامان تشویقش می‌کنه.
‫آره، به نظرم وضع خیلی خرابه رفیق. ‫خودت که می‌دونی.
‫چی می‌خوای بگم؟
‫می‌دونی کی درگیر چنین جنگ‌هایی می‌شه؟
‫امپراتوری‌های رو به موت.
‫باید خواهر و برادرت رو پیدا کنم.
‫آره.
‫زوشا، چارلی چی گفت؟
‫ظاهرا گوشیشون رو تو گاوصندوق گذاشتن.
‫خیلی‌خب، پس خوبه. ‫ظاهرا تعمدی بوده.
‫سلام رفیق، منم هری. ‫می‌شه یه لطفی در حقم بکنی؟
‫می‌شه یه پلاک رو بررسی کنی؟
‫جینا امروز صبح داشت ‫امتحان روان‌شناسی می‌داد.
‫گفت حتی فرصت نکرد اسمش رو بنویسه.
‫خانواده‌مون همینه دیگه جینا.
‫جدی می‌گم، این وضع باعث نمی‌شه ‫بهت حمله پانیک دست بده؟
‫کل زندگی من یه حمله پانیک طولانی بوده.
‫قبل از آشناییم با کوین هم همین‌جوری بود.
‫اون آهنگه چی بود؟
‫«بی‌حسی راحت.»
‫من هم به تراپیستم همین رو گرفته بودم.
‫آره، شنیده بودم می‌ری تراپی.
‫می‌رفتم. بس کردم.
‫چرا؟
‫کانرد خبردار شد.
‫ممنون، بسه. ‫دمت گرم.
‫خیلی‌خب...
‫مرسدس سرافینا رو...
‫تو پارکینگی دم بندر فلیکستو پیدا کردن.
‫فلیکستو؟
‫اونجا که بندر اصلی آنتورپه.
‫به احتمال زیاد با قایق شخصی رفته.
‫یعنی پول نقد زیادی همراهشونه...
‫که نمی‌تونن با قطار یا هواپیما ببرن.
‫- می‌خوای من بیارمش؟ ‫- به هیچ وجه.
‫خیلی‌خب، هرجور راحتی.
‫خیلی‌خب، این بابا رو از کجا می‌شناسی؟
‫ساموئل؟ ‫دوست دوستمه.
‫کارش دسته، زرنگه ‫و حرفه‌ای برخورد می‌کنه.
‫- با تو کار می‌کنه؟ ‫- کارش درسته، بهم اعتماد کن.
‫همه‌چی ردیفه، وگرنه به تو نمی‌گفتم.
‫برندان، خانم هاریگان.
‫به آنتورپ خوش اومدین.
‫قبلا هم اینجا بودم رفیق.
‫خب، جنگ شده،
‫ولی سرافینا گوشیش رو خاموش کرده،
‫با کلی پول نقد که تو یه ساک...
‫که پول خودمونه رفته آنتورپ...
‫که با برندان ‫یه چیزی رو...
‫از یکی بخره.
‫شوخیش گرفته؟
‫کی اجازه داده بود؟
‫سرافینا آنتورپ رو خوب بلده.
‫همیشه واسه کار می‌ره اونجا.
‫معمولا می‌ره هتل بوتانیک سنکچوئری.
‫اگه پول نقد زیادی همراهشه، ‫ترجیح می‌ده جایی باشه...
‫که بهش اعتماد داشته باشه.
‫- پس می‌ره همون‌جا. ‫- آلفونس.
‫- خوش برگشتین خانم کوپر. ‫- برندان هم هست.
‫سرافینا یه‌کم به این معامله مشکوکه،
‫واسه همین اگه بوی بدی به مشامش بخوره،
‫احتمالش زیاده بی‌خیال بشه.
‫اصلا ترس نداره. ‫معامله ساده‌ایه.
‫بهمون گفتن می‌خواین یه چیزی رو...
‫- تو گاوصندوقمون بذارین؟ ‫- آره.
‫- گمون کنم خودتون می‌دونین کجاست؟ ‫- ممنون.
‫اگه این ماجرا به گوش ‫ریچی استیونسون برسه،
‫پسر اول من می‌میره.
‫خیلی‌خب مامان.
‫بابا؟
‫پال!
‫- بله کانرد؟ ‫- به برایز نورتون زنگ بزن.
‫بیست دقیقه‌ای هلیکوپتر رو بیاره اینجا.
‫چشم آقا.
‫بیارشون خونه هری. هوم؟
‫باشه.
‫اشتباه برداشت نکن.
‫هیچ‌کس تو آپر نوروود انتظار نداره...
‫ماشینش موقع روشن شدن منفجر بشه.
‫البته احتمالا بهتر بود ‫وران استیونسون انتظار داشته باشه.
‫بهتره ما هم انتظار داشته باشیم.
‫هوم.
‫خودم آمازون رو گشتم.
‫یه فروشگاه جاسوسی هست،
‫از اون آینه‌ها داره که آدم می‌تونه ‫زیر ماشینش رو ببینه.
‫عه، تخفیف خوردن.
‫بخریم؟
‫خدا رو شکر قرصه داره اثر می‌کنه.
‫بیا پیشمون.
‫راستش، نمی‌تونم. ‫دارم می‌رم جایی.
‫- کجا؟ ‫- آنتورپ.
‫بلا؟ ‫می‌شه یه دقیقه بیرون...
‫باهات صحبت کنم؟
‫نمی‌دونم نظرت راجع به...
‫کسب‌وکارت با آنتوان چیه.
‫کار من با آنتوان دقیقا به خودم ربط داره.
‫درسته. ولی خرابش می‌کنی...
‫و بعدش به من مربوط می‌شه، ‫چون مجبورم درستش کنم.
‫آره. آره، کارت همینه ‫و بابتش پول می‌گیری.
‫می‌شه بهت پیشنهاد کنم ‫فعلا بی‌خیالش بشی...
‫تا بفهمیم دقیقا با خودمون چند چندیم؟
‫- فکرهام رو می‌کنم. ‫- ممنون می‌شم.
‫خیلی‌خب، من باید برم. ‫خیلی‌خب. خیلی دوستت دارم.
‫آنتورپ خوش بگذره.
‫بچه‌هام رو بیار خونه.
‫تا برنگردن خواب ندارم.
‫راستی، هری، ‫آمادگی این جنگ رو داری؟
‫همه‌چی جنگه کانرد. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫باید اعتراف کرد که آدم جذابیه
‫نه‌خیر، نیست.
‫دیگه نیست.
‫بیست سنگ به قیمت...
‫دو میلیون یورو هست ‫و بالا و پایین نداره.
‫همه‌شون قیراط بالان، شفافن، ‫خوش‌رنگن،
‫- سطحشون... ‫- احترامت واجبه آقای لئونارد،
‫ولی باید خودم ببینم.
‫اگه به هر دلیلی حتی یه سنگ...
‫رضایتتون رو جلب نکرد،
‫معامله رو کلا به هم می‌زنیم.
‫پیش‌پرداخت رو نگه می‌داریم ‫و می‌ریم پی کارمون.
‫- شرایط صاحب‌کارم همینه. ‫- آره، متوجه شدیم.
‫باشه... خب، معامله کجا رخ می‌ده؟
‫صاحب‌کار من خارج از شهر ملک داره.
‫پیش‌پرداخت رو که بدین، ‫آدرسش رو بهتون می‌دیم.
‫خیلی‌خب، خیالم خیلی راحت شد.
‫چنین سنگ‌های باکیفیتی...
‫تو بازار معتبر دو سه برابر ‫همین قیمت فروش می‌رن.
‫این معامله...
‫این معامله خیلی خوبه.
‫بی‌دلیل نیست: غیرقانونیه.
‫اگه احتیاط صاحب‌کارم ‫براتون خطرناکه...
‫و خطرش خیلی زیاده،
‫با کمال احترام، می‌تونین بزنین به چاک.
‫ولی قبلش باید پیش‌پرداخت رو بدین.
‫شرایط صاحب‌کارت اینه.
‫شرایط ما از این قراره: پیش‌پرداخت نداریم.
‫ضمنا، با خودمون محافظ میاریم.
‫- واقعا؟ ‫- خودشون مسلحن...
‫و تا آخر معامله مسلح می‌مونن.
‫راحت باشین،
‫محافظ بیارین.
‫صاحب‌کار من هم میاره.
‫ولی بدون پیش‌پرداخت معامله‌مون نمی‌شه.
‫خب، در این صورت، بزنین به چاک.
‫ساموئل شماره خطوط موقتمون رو داره.
‫- چی؟ ‫- فکرهاتون رو بکنین.
‫ولی جهت اطلاعتون می‌گم ‫خودم خوشم نمیاد.
‫ببینین، یه دقیقه وایستین. الان...
‫[خدمات امنیتی لورنزو والانس]
‫سرافینا؟ این دیگه چه غلطی بود؟
‫- کسب‌وکار همینه دیگه. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫بهش گفتی بزنه به چاک.
‫آره برندان، می‌تونه بزنه به چاک.
‫ای خدا، اصلا سه ساعته ‫از کجا می‌خوایم...
‫- محافظ مسلح بیاریم؟ ‫- لورنزو؟ سرافینام.
‫- تو شهری؟ ‫- چی؟
‫تو لابی بوتانیک سنکچوئری می‌بینمت.
‫یه ساعت دیگه بیا.
‫- امان از دستت. ‫- تاکسی!
‫با خدا.
‫منظره قشنگیه، مگه نه؟
‫هوم.
‫من همین‌جا که نشستی ‫نشسته بودم...
‫و با خودم گفتم:
‫«اینجا رو می‌خرم.»:
‫هواش، صبح‌های مه‌آلودش،
‫آسمون خال‌خالیش موقع غروب.
‫یاد خونه می‌افتم.
‫- چند سالته؟ ‫- شونزده ساله‌ام.
‫آها.
‫شونزده ساله‌ام و تا حالا عاشق نشدم،
‫مشت نخوردم و تو پشتی ندویدم.
‫- عاشق شدم. ‫- آها.
‫مشت هم خوردم.
‫اون یکی رو نمی‌دونم.
‫سمت ما به خیابون پشتی ‫همون «پشتی» می‌گن.
‫آها.
‫از کی مشت خوردی؟
‫- از یه دختره تو مدرسه. ‫- آها.
‫- به بابات گفتی؟ ‫- نه.
‫چرا نگفتی؟
‫همین‌جوری.
‫چون می‌ترسیدی کاری بکنه؟
‫نه.
‫چون از من محافظت نمی‌کنه.
‫کی ازت محافظت می‌کنه؟
‫خودم...
‫و مامانم.
‫ولی هری نمی‌کنه؟
‫زن به مردی نیاز داره ‫که ازش محافظت کنه.
‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫جینا؟
‫جَن.
‫داشتم می‌گفتم...
‫اینجا جای نشستن محبوب منه.
‫جینا موافقه.
‫مگه نه جینا؟
‫- عذر می‌خوام. ‫- جَن!
‫بیا بشین جَن.
‫- دخترم ناراحته. ‫- گفتم...
‫«بیا بشین.»
‫هوم؟
‫در خطریم، ولی خطر بیرونی نیست.
‫داخلیه.
‫اون پیرمرد خیلی روانیه.
‫ببین. من اینجام که ازت محافظت کنم، خب؟
‫چه‌جوری؟ الان تو خونه خودشیم.
‫مامان، واقعا چرا این‌جوری زندگی می‌کنیم؟
‫می‌تونیم فرار کنیم.
‫احتمالا بابا خوشحال‌تر می‌شه.
‫تو چشمم نگاه کن ‫و بهم بگو از زندگیت خوشت میاد.
‫همیشه که این چیزها مهم نیست.
‫بابا رو دوست داری؟
‫ببین. بیا بغلم.
‫چرت‌وپرت نگو. چرت‌وپرت نگو.
‫- یه سوالی ازت دارم. ‫- عه، واقعا؟
‫از کی تا حالا خوش‌شانس جونت حق داره...
‫بابت پول‌شویی هفت‌رقمی ‫تصمیم بگیره؟
‫سرافینا کسب‌وکار سرش می‌شه.
‫ولی به حرف برندان گوش می‌ده.
‫خب، تصمیمات خوبی می‌گیره.
‫عین خودت؟
‫تو استرینگفلوز؟
‫- هه. ‫- قدرت زنجیر...
‫به ضعیف‌ترین حلقه‌اش بستگی داره.
‫دو حلقه ضعیف لازم نداره.
‫اگه مجبور می‌شدم ‫تلفات جنگ رو انتخاب کنم،
‫همون دو حلقه ضعیف رو انتخاب می‌کردم.
‫آها.
‫میو، راستش گاهی گمون می‌کنم...
‫خون اهریمنی تو رگ‌هات در جریانه.
‫چنین حرفی رو از جانب تو ‫تعریف محسوب می‌کنم.
‫ادی. بیا اینجا پسرم.
‫وای...
‫وای، خیلی خوبه که خونه‌ای.
‫خوشحالم برگشتم.
‫خب، شطرنج بازی می‌کنی ادی؟
‫- معلومه که نه. ‫- نه، من هم بازی نمی‌کنم.
‫- خیلی حوصله‌سربره. ‫- هوم.
‫ولی گاهی اوقات یه سری مهره رو...
‫فدا می‌کنن که بازی رو ببرن.
‫واقعا؟
‫ریچی.
‫منم، میو.
‫- همین‌جا بمون. ‫- نه، نه، نه. نه، نه.
‫- می‌خوام ببینمش. ‫- به حرفم گوش کن دیگه.
‫- لورنزو. ‫- سرافینا. بفرما.
‫وای، خیلی بابت وران ناراحت شدم.
‫کاملا مخالف بودم.
‫من و تو همیشه خیلی خوب ‫با هم کنار می‌اومدیم.
‫خیلی خیلی خوب.
‫حتی گاهی بیش از حد خوب.
‫هوم.
‫واسه همین...
‫می‌خوام بهت پیشنهاد شاخه زیتون بدم.
‫- به خاطر قدیم‌ها. ‫- یاقوته.
‫موزامبیکیه. خیلی مشکوکه.
‫معامله تو مزرعه‌ای خارج از شهره.
‫امشبه. کاملا مطمئن نیستم ‫برامون تله گذاشتن یا نه.
‫تو و افرادت باید اونجا باشین.
‫باید کلی تجهیزات بیارین ‫و راهبرد خروجی...
‫خیلی خوبی تدارک ببینین.
‫سهمت چقدره؟
‫دو میلیون.
‫- ده درصد می‌خوام. ‫- هفت.
‫- نه. ‫- هشت.
‫هشت و نیم.
‫صبر کن.
‫می‌تونی هر بلایی خواستی...
‫سر اون زنیکه کثافت بیاری، ‫ولی اگه یه تار مو...
‫از سر برندان عزیزم کم کنی،
‫من و تو دیگه دوست محسوب نمی‌شیم.
‫خودت هم می‌دونی ‫اون‌جوری به نفعت نیست.
‫ببین، باید راجع به سهممون صحبت کنیم.
‫خب، هفتاد و پنج ‫به بیست و پنجه دیگه.
‫من نود درصد می‌خوام.
‫مگه دیوانه شدی؟
‫تو چرا اینجایی برندان؟
‫که بارت رو ببندی؟ نه‌خیر.
‫اومدی چیزی رو که تو زوریخ، ‫بعدش تو بلاروس...
‫و بعدش تو بخش ترابری...
‫پایانه شماره دو هیترو لندن از دست دادی ‫دوباره به دست بیاری.
‫احترام پدرمون رو می‌گم.
‫من می‌تونم در این راه کمکت کنم،
‫ولی دارم خطر می‌کنم ‫و خطرم هزینه‌ای داره.
‫اگه قبول نکنی نیستم.
‫ای زنیکه کثافت.
‫لورنزو داره می‌ره.
‫قبول می‌کنم.
‫ببخشید، بیشتر از هشت نمی‌تونم.
‫هشت قبوله.
‫مداد داری؟
‫آنتورپ، هتل بوتانیک سنکچوئری.
‫هوم؟
‫یادداشت کن.
‫فعلا.
‫مامان‌بزرگ. ریچی استیونسون؟
‫آروم باش بابا. ‫سال‌هاست من و ریچی رفیقیم.
‫ما تازه زن و بچه‌اش رو کشتیم.
‫ریسک حساب‌شده است ادی.
‫گامبی وزیره.
‫- به مکزیکی‌ها زنگ بزن. ‫- چشم.
‫ضمنا،
‫ریچی می‌دونه دور زدن من به نفعش نیست.
‫عه. سلام ساموئل.
‫باشه. فهمیدم. باشه.
‫باشه. میام پایین.
‫پنج دقیقه دیگه، باشه؟
‫ردیفی؟ ‫عجله نکن، خب؟
‫می‌شه لطفا با «واکسدووکی۴» ‫صحبت کنم؟
‫متأسفانه نمی‌شناسم.
‫هوم. خب، «یورینال‌کیک‌لیکر۲»...
‫فراموش‌نشدنی که اخیرا...
‫پاک شده چی؟
‫برات آشنا نیست؟
‫راستش، لازم نیست ازت اجازه بگیرم...
‫که یه سری از عکس‌هات رو...
‫به همسرت یا پسر کوچولوت آلفونس...
‫که پنج سال بیشتر نداره نشون بدم.
‫راستش، من اصلا با تو کاری ندارم.
‫دنبال...
‫دنبال این شخص می‌گردم:
‫سرافینا هاریگان.
‫باید پیداش کنم.
‫گمون کنم الان اینجا اقامت داشته باشه؟
‫باید سریعا باهاش صحبت کنم.
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫- کاری داشتی؟ ‫- دیگه ماجرای عکس‌ها...
‫ردیفه دیگه؟
‫ممنون. به سلامت.
‫- الو؟ ‫- آقای والانس؟
‫من هری دا سوزا هستم.
‫باید سریعا با صاحب‌کارت...
‫سرافینا هاریگان صحبت کنم.
‫هری دا سوزا می‌شناسی؟
‫یعنی چی... بده من. ‫بده من.
‫- هری؟ ‫- برندان. من هتلم،
‫- اومدم آنتورپ. کانرد گفته بیام. ‫- بزن کنار.
‫- بزن کنار دیگه، خب؟ ‫- بهم دستور داده حتما...
‫- خیلی زود جفتتون رو... ‫- چیکار می‌کنی؟
‫برگردونم. ‫نمی‌تونم پشت تلفن...
‫دلیلش رو بگم، ‫ولی اگه برام لوکیشن بفرستی...
‫ببین چی می‌گم.
‫تو واسه خانواده هاریگان کار می‌کنی،
‫- گوشی رو بده من. ‫- یعنی واسه من کار می‌کنی.
‫حالا برگرد خونه. ‫تو این مسئله دخالت نکن.
‫نمی‌دونی داری چی رو به خطر می‌اندازی.
‫خیلی‌خب. عوضی.
‫- از کجا پیدامون کرد؟ ‫- سوار ماشین شو.
‫- برندان. ‫- سوار ماشین شو...
‫دیگه کثافت!
‫سرافینا، این برنامه خودمه.
‫من بهت پیشنهاد دادم.
‫خب، اگه پایه‌ای، ‫سوار ماشین شو...
‫وگرنه همین‌جا ولت می‌کنم.
‫منظره قشنگیه بچه‌ها؟
‫حرف نداره!
‫مشکلی هست؟
‫نه.
‫تف به این زندگی.
‫باید جدی باشی...
‫- سرافینا. ‫- یعنی چی؟
‫این معامله خیلی بزرگه. ‫خیلی مهمه.
‫هیچ‌کس خرابش نمی‌کنه.
‫آروم باش برندان.
‫خودت آروم باش!
‫اگه آروم نگیری، ‫بی‌خیالش می‌شم.
‫تصمیمش با منه عوضی کثافت!
‫- نیستی؟ پیاده شو. ‫- دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫باز هم خودشه.
‫چی؟ هریه؟
‫جواب نده. ‫جوابش رو نده.
‫[چی شده؟ از طرف س]
‫[سرافینا، کجایی؟]
‫باشه. خیلی‌خب. خوبه.
‫سلام.
‫ایشون صاحب‌کارمه.
‫خیلی‌خب، شروع کنیم؟
‫واسه همین اومدیم.
‫شروع کنین.
‫اِم...
‫لورنزو.
‫- بشمارش. ‫- باشه.
‫بالاخره...
‫معامله‌مون شد.
‫خیلی‌خب رفیق.
‫یا خدا!
‫سرافینا!
‫نه، نه، نه.
‫من نمی‌خوام بمیرم.