‫دا سوزا تویی؟
‫هری.
‫آنچه گذشت...
‫کانرد می‌خواد به کت زنگ بزنم...
‫و راضیش کنم معامله رو جوش بده.
‫بابا می‌خواد یه جنگ دیگه راه بندازه.
‫حالا که خایمه ‫با خانواده استیونسون در افتاده،
‫کانرد فرصت رو غنیمت شمرده.
‫می‌خواد هماهنگ کنم ‫با خایمه دیدار کنه...
‫که ببینن می‌تونن سر فنتانیل ‫همکاری کنن یا نه.
‫آره.
‫به کانرد بگو هماهنگ می‌کنم.
‫روش سرنگونی خانواده‌های خلافکار...
‫رفاقت با دشمنشونه. ‫ما باید...
‫با ریچی رفیق بشیم.
‫آرچی هاموند سر فنتانیل ‫با ریچی همکاری می‌کرد؟
‫- نه. ‫- نه، گمون نمی‌کردم بکنه.
‫ولی یکی از شما می‌کنه.
‫هدفمون تو نیستی، ‫خانواده هاریگانه.
‫خود شخص کانرد هاریگان.
‫می‌خوایم کل خانواده‌شون رو...
‫سرنگون کنیم و چیزی نمونده ‫موفق بشیم.
‫ولی کمک لازم داریم.
‫هیچ‌کس رئیس ریچی استیونسون نیست.
‫خب، کی رئیس کیه؟
‫- تو رئیس مایی ریچی. ‫- خب، در اون صورت،
‫به توافق می‌رسیم.
‫صبح به خیر پسرم.
‫بیا یه گپی بزنیم.
‫پال، می‌دونی من و تو ‫همیشه با هم خصومت داشتیم؟
‫مدام به هم می‌توپیدیم.
‫- راست بگم؟ ‫- آره.
‫نه.
‫درخواست ساده‌ای دارم، ‫یه لطف جزئیه.
‫اگه این کار رو بکنی، ‫قول می‌دم نابودت نکنم.
‫هوم.
‫آفرین.
‫صبح به خیر.
‫چه متشخص.
‫ببین من رو.
‫آها.
‫وضع کی بهتره؟
‫من یا تو؟
‫یک...
‫دو...
‫سه...
‫چهار...
‫پنج...
‫شش، هفت...
‫لطف می‌کنی دروازه رو باز کنی؟
‫بهتره قبلش یه تماس سریع بگیرم.
‫من ایزابلا هاریگان هستم. ‫دروازه رو باز کن ببینم.
‫ممنون.
‫نود و شش... نود و هفت...
‫نود و هفت، نود و هشت، نود و نه. الو؟
‫پال، بلا هاریگان با ماشین رفت.
‫نه بابا؟ باشه، ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫خایمه با هواپیما میاد بریز نورتون.
‫خیلی‌خب.
‫محل قرار «آرچرز آرمز» سر ظهره.
‫این رو برات آوردم. ‫آمار و ارقام فردیه.
‫هوم.
‫خایمه چندتا سرباز میاره؟
‫چهارتا. با خودش می‌شن پنج نفر.
‫- کانرد، صرفا اومدم بگم... ‫- بزن به چاک پال.
‫- چشم. فقط... ‫- گفتم بزن به چاک!
‫چشم.
‫- کوین کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫از دیروز گوشیش رو جواب نمی‌ده.
‫اگه مایل باشی می‌تونم ‫دیدار رو ول کنم.
‫پیداش می‌کنم.
‫نه. کوین عین برندان نیست.
‫از پسش خودش بر میاد. ‫ضمنا، تو باید حضور داشته باشی.
‫فعلا بیا...
‫دو نفر تو پارکینگ مستقر کنیم.
‫سرافینا رو می‌بریم. ‫حسن نیتمون رو نشون می‌دیم.
‫یه مسلسل دستی تامسن هم ‫تو صندوق بذار.
‫زود باش دیگه هری.
‫ما که نمی‌خوایم انتقام بگیریم. هوم؟
‫داری می‌ری اتحاد تشکیل بدی...
‫و پل بسازی.
‫من یه مقدار نگرانم که...
‫وقتی برسیم اونجا...
‫و به اصطلاح تو جو قرار بگیریم،
‫ممکنه نیاز به‌جایی...
‫جهت تلافی کردن پیش بیاد...
‫که بتونی بگی این به اون در.
‫خب... معلوم می‌شه.
‫محل ملاقات رو عوض کن. ‫«فالکلند آرمز» تو روستای گریت تو.
‫نوشیدنیشون خیلی خوبه.
‫خب، چی می‌خوای؟
‫بلا با ماشین رفت.
‫چه وضعشه؟!
‫چرا بهم نگفتی آشغال عوضی؟!
‫- خب... ‫- نچ.
‫می‌رم مستراح.
‫چه بی‌ادب.
‫کانرد امشب آلیس رو ‫واسه شام دعوت کرده.
‫آلیس؟
‫پریروز بهم زنگ زده بود.
‫بعدش رفتم...
‫- تو کافه روستا دیدمش. ‫- هوم.
‫کانرد خبردار شد.
‫الان واسه شام دعوتش کرده.
‫هوم.
‫- هری، گوشت با منه؟ ‫- آره.
‫هری؟
‫به نظرم خیلی ساده است. خب؟
‫کانرد آلیس رو تو خونه‌مون دید ‫و ازش خوشش اومد
‫آره، من نگران همینم.
‫اوهوم.
‫ببین، من الان باید برم بیرون ‫به جلسه‌ام برسم،
‫ولی قبل از شام برمی‌گردم.
‫نگران نباش، آدم بزرگه، خب؟
‫کارش رو بلده.
‫ولی حواسم بهش هست.
‫- به نفعته باشه. ‫- اوهوم.
‫[کلانتری لندن بزرگ]
‫صبح همگی به خیر.
‫دیشب...
‫جسد دو مأمور پلیس...
‫تو زباله‌دونی کنار سیلورتاون...
‫در شرق لندن پیدا شد.
‫هر دو مأمور به ضرب گلوله کشته شدن.
‫اجسادشون شناسایی شده...
‫و کارآگاه ایوان فیسک...
‫و کارآگاه یووان موکاسا بودن.
‫می‌تونم اعلام کنم هر دو مأمور...
‫عضو کارگروه ویژه‌ای بودن...
‫که هدفش مبارزه با جرائم سازمان‌یافته بود...
‫و من از این به بعد ‫اداره‌اش رو به دست می‌گیرم.
‫به خانواده‌شون، مردم...
‫و عاملان جرم اطمینان می‌دم...
‫گروهمون تا وقتی مسئولان این اتفاق رو...
‫به سزای اعمالشون نرسونه، دست برنمی‌داره.
‫ممنون.
‫من هشت سال مأمور مخفی بودم.
‫هر روز خطر می‌کنم.
‫به اون خونه نمی‌رم...
‫که به صف تلفات ملحق بشم...
‫و برم پیش آرچی، تامی، وران، ‫فیسک و موکاسا.
‫دستمزدم در اون حد نیست.
‫راستش، در طول این سال‌ها،
‫امثال تو رو زیاد دیدم.
‫شما مأمور مخفی‌های دیوانه.
‫انواع و اقسامتون رو دیدم.
‫ولی نگاه همه‌تون یکسانه.
‫چه‌جوریه؟
‫تنها نظیرش تو آسایشگاه‌های روانی موجوده.
‫پات رو می‌بینی؟
‫می‌بینی عین دریل بالا و پایین می‌ره؟
‫ترس نیست.
‫هیجانه.
‫خوشت نمیاد آدمی باشی...
‫که کانرد و میو هاریگان رو ‫زندانی می‌کنه؟
‫هیچی بیش از این خوشحالم نمی‌کنه.
‫اما دلم می‌خواد قیافه‌ام ‫عین ریانا بود،
‫زن رایان گاسلینگ می‌شدم ‫و بخت‌آزمایی می‌بردم.
‫می‌شه خودمونی صحبت کنیم نیکولا؟
‫ببین، وقتی آدم ۳۳ سال ‫این کار رو انجام می‌ده،
‫روش‌های خیلی زیادی ‫واسه صاف کردن یقه یاد می‌گیره.
‫اسم من رو از کجات می‌دونی؟
‫خب، من خودم رو موظف می‌دونم...
‫از تمام جوانب عملیات آگاه باشم.
‫مثلا...
‫به خوبی می‌دونم...
‫این عملیات اولین تجربه‌ات در زمینه...
‫فراهم‌سازی مدرک موثق ‫برای محکومیت قاتلان نیست.
‫واقعا انتظار داری ‫جواب این حرفت رو بدم؟
‫خب، تو قوانین رو درک می‌کنی.
‫مخصوصا دور زدنشون رو درک می‌کنی.
‫آره، آره، خطراتی داره،
‫ولی تو اهل خطری.
‫عین من.
‫من تو اون خونه نمی‌رم، ‫ختم کلام.
‫اگه بهت بگم ایوان و یووان رو ‫خانواده هاریگان نکشتن چی؟
‫اگه بهت بگم ذره‌ای اهمیت نداشت چی؟
‫نیکی، اگه بهت بگم...
‫تو ژوئن ۲۰۱۸ پنجاه هزار دلار ‫نقد گرفتی...
‫که تو یه پرونده قتل مهم ‫مدرک جاساز کنی...
‫و سال ۲۰۲۱ همین کار رو تکرار کردی؟
‫من هوات رو دارم نیکی.
‫درجا ترفیع می‌گیری.
‫شخصا پیشنهاد می‌کنم ‫مدال پلیس پادشاه رو بهت بدن.
‫قهرمان می‌شی ‫و بدهی‌هات صاف می‌شه.
‫کافیه یه شب کار کنی.
‫عه. سلام.
‫صدای تکون خوردن پا میاد.
‫اسب عربیه.
‫احتمالا چندتا تروبرد هم باشن.
‫نمی‌دونستم این‌قدر اسب دوست داری.
‫نه راستش.
‫- چی نه؟ ‫- اسب دوست ندارم.
‫ولی همیشه میای اصطبل.
‫با ادی میای.
‫- پنج شش بار اومدی. ‫- یه بار اومدم.
‫نه دختر، بیشتر از این حرف‌ها بود،
‫آخه با دوربین مداربسته دیده بودمت.
‫ببین، اونجا، اونجا و اونجا دوربین هست.
‫خب، راستش همه‌جا هست.
‫اسب‌هامون پنج میلیون می‌ارزن...
‫و نباید خطر کرد.
‫آره دختر. من همه‌چی رو می‌بینم.
‫همه‌جا رو می‌بینم.
‫به نظرت برام مهمه؟
‫هوم. راستش، تو عین پدرتی.
‫خب، البته شاید هم یه‌کم فرق کنین،
‫آخه اون قدیم‌ها...
‫که مامانت رو دیده بودم،
‫از تو هم راحت‌تر دل‌باخته می‌شد.
‫خب، ازت می‌خوام...
‫دست از سر ادی عزیزم برداری.
‫ادی عزیزت؟
‫ببین چی می‌گم دخترک خنگ بی‌شعور.
‫اگه یه کلمه باهاش حرف بزنی، ‫زبونت رو می‌برم.
‫اگه یه بار نگاهش کنی، ‫چشم‌هات رو می‌خورم.
‫فهمیدی؟
‫برات خوراکی آوردم.
‫همون که دوست داری. بیا.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫دارن کدوم گوری می‌رن؟
‫- کیث، چطوری؟ ‫- بد نیستم.
‫- ایول، ایول. ‫- چطوری کانرد؟
‫بدک نیستم.
‫چی میل دارین؟
‫یه نوشیدنی برام بیار. اوهوم.
‫دوتا بیار.
‫خیلی‌خب. دوتا بیار.
‫هری، چی میل داری؟
‫ممنون می‌شم آب گازدار لطف کنی.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫نوشیدنی.
‫خیلی خوبه. ممنون.
‫- آب گازدار. ‫- یه بسته چیپس لطف کن.
‫ممنون.
‫ببخشید. اصلا...
‫ببخشید.
‫خب، ببین...
‫می‌خوام همین اول بگم...
‫کینه‌ام از تو بابت بلایی ‫که سر پسرم اومده...
‫در حد کینه‌ام از اون اره‌برقیه.
‫تو ابزار بی‌عقلی بیش نیستی ‫که کارت رو می‌کنی.
‫همین و بس.
‫ضمنا، حالا که داریم ‫شفاف‌سازی می‌کنیم...
‫ببین، می‌خوام عذرخواهی کنم...
‫که به پدر مرحومت گفته بودم...
‫آشغال عوضی مکزیکی تاکوخور روغنی.
‫من تو رستوران نشسته بودم...
‫و عین همه نوشیدنی می‌خوردم.
‫می‌گیری چی می‌گم دیگه؟ هوم.
‫این رو هم بگم ‫خیلی بابت اتفاقی...
‫که بعدش افتاد متأسفم.
‫من توش هیچ نقشی نداشتم،
‫ولی شنیدم قبل از مرگش...
‫خیلی بیشتر از تو وراجی کرده بود.
‫هوم؟
‫آها. سرافینا.
‫خایمه، احتمالا یادته تو آمستردام...
‫بهت پیشنهادی داده بودم.
‫پیشنهادم دو برابر پولی بود ‫که ریچی بابت فنتانیل بهت می‌داد.
‫الان اون رقم رو آوردیم، ‫پس پیشنهاد دو برابر می‌دیم.
‫همون جنس، همون بازار، ‫درآمد دو برابر.
‫احتمالا این رو هم یادته ‫که پنج میلیون نقد بابت جون خودم...
‫و جون برادرم پیشنهاد داده بودم، ولی...
‫در این حد بگیم ‫که اون پیشنهاد دیگه سر جاش نیست.
‫خلاصه پیشنهادمون همینه.
‫یا قبول می‌کنی یا می‌ریم.
‫من اومدم اینجا...
‫که تو چشمت نگاه کنم.
‫تو چشم تو.
‫فقط تو چشم تو.
‫خواستم این رو بهت بگم:
‫صرفا چون به کت مک‌آلیستر لطف کردم،
‫دلیل نمی‌شه به تو هم لطف کنم.
‫فهمیدی؟
‫تو پیش دوستان مراکشیم ‫تو آنتورپ بودی، درسته؟
‫راست می‌گن...
‫که تنها بودی؟
‫به رئیس بزرگت بگو...
‫فکرهام رو می‌کنم.
‫چهار ساعت فرصت داری.
‫تعجبی نداره کت دنبالته.
‫تعجبی هم نداره که خودت می‌خوای بری.
‫حواست رو جمع کن پانچو خان!
‫وگرنه ازدواجمون زود به طلاق می‌کشه!
‫خوش برگشتین خانم هاریگان.
‫- از دیدار مجددتون خوشحالم. ‫- همچنین.
‫یه نوشیدنی با یخ لطف کنین.
‫آنتوان.
‫- سگ شکاریت رو نیاوردی؟ ‫- هوم؟
‫یا نکنه تو سرویس بهداشتی منتظرمه؟
‫به نظر من خیلی ساده است آنتوان.
‫اگه نمی‌خوای این کار رو بکنی،
‫پولم رو پس بده و بزن به چاک.
‫اگه می‌خوای، ‫بیا این‌قدر...
‫عین دخترهای لوس فرانسوی ‫غر نزنیم و کارمون رو بکنیم.
‫شش عصر. شام.
‫خودت، من، پدرم، رئیست ‫و وزیر کشور.
‫فرض می‌کنم دیدار غیررسمی باشه.
‫بذار این‌جوری بگم.
‫رسمیتش در حد دیدارهای...
‫اعضای کابینه پادشاه...
‫یا دلال‌های سلاح خارجیه.
‫ببخشید. عذر می‌خوام.
‫بله بابا؟ ردیف شد.
‫وای، بالاخره ردیف شد.
‫خیلی‌خب، ساعت چند؟
‫شش عصر.
‫بابا...؟
‫ممنون.
‫- امیدوارم این جلسه... ‫- امیدواری چی؟
‫هیچی.
‫وانمود نکن دارم در حق طرف لطف می‌کنی بلا.
‫جفتمون می‌دونیم ‫چرا این کار رو می‌کنی.
‫من و تو بیش از این حرف‌ها...
‫شبیه همیم.
‫می‌بینمت.
‫اومدی دنبال رازبی؟
‫آره.
‫- می‌رین پلاستو؟ ‫- خودشه، آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی خوشحالم اومدی.
‫شرمنده دیر کردم.
‫راه درازیه، مگه نه؟
‫خب، قبلا نزدیک‌تر بودیم،
‫ولی مجبور شدیم خونه رو بفروشیم ‫که خرج آسایشگاه رو بدیم.
‫واسه همین من رفتم خونه خواهرم ‫تو پلاستو ساکن شدم.
‫الان با خواهرتون زندگی می‌کنین؟
‫نه، پیرارسال فوت شد.
‫ای بابا.
‫خب، حتما تنهایی خیلی وحشتناکه.
‫بی‌خیال بابا. ‫نه، خیلی هم بد نیست.
‫آدم عین همه‌چی بهش عادت می‌کنه.
‫آره.
‫زمان که بگذره عادت می‌کنه.
‫آره، لابد می‌کنه دیگه.
‫آره...
‫دیدار با مکزیکیه چطور پیش رفت؟
‫گور بابای مکزیکیه!
‫گور باباش!
‫- وای. ‫- وای.
‫به این خوبی پیش رفت؟
‫آلیس، آلیس...
‫آلیس کدوم خریه؟
‫چی؟ دوست جَنه.
‫- تو واسه شام دعوتش کردی. ‫- منظورت چیه؟
‫دلت پیشش گیر کرده؟
‫نه بابا.
‫آره، خب، اون‌قدر احمق نیستی ‫که زیر سقف من...
‫به زن دیگه‌ای ابراز علاقه کنی.
‫واسه همین گمون می‌کنم ‫یه برنامه‌ای داری.
‫صرفا می‌خواستم بفهمم طرف کیه.
‫به همین سادگی.
‫آها، گمون می‌کنی مأمور مخفیه، ها؟
‫می‌خوای بگردیش ‫ببینی میکروفون داره یا نه؟
‫برنامه‌ات همینه؟
‫لازم نیست کسی رو بگردم ‫که ببینم میکروفون داره یا نه،
‫چون این، این و این رو دارم. هه!
‫خب، امشب شام دعوت شده کاتزوولدز.
‫بگو ببینم این دختره کیه.
‫مأمورم؟ آلیسه.
‫میکروفون وصل نمی‌کنه.
‫گوشی هوشمند مأمورمون ‫دستگاه شنود داره.
‫یه گروه گشت تاکتیکی...
‫و پشتیبانی هوایی ‫در فاصله یه دقیقه‌ای از هدف می‌ذارم.
‫همین که چیزی دستگیرمون شد، ‫حرکت می‌کنی.
‫هری چی می‌شه؟
‫دا سوزا.
‫هری زرنگه، ولی راضی نیست.
‫رو چه حساب می‌گی؟
‫چون خودش چشم داره کال.
‫خودش می‌بینه دوران خانواده هاریگان ‫داره به سر می‌رسه.
‫ضمنا، میو هم گفته بود.
‫با میو صحبت کردی؟
‫خب، بعد از سلاخی پسرش حرف نزدیم، ‫ولی آره.
‫میو رو از خیلی قدیم می‌شناسم.
‫ازم خوشش میاد. ‫همیشه خوشش می‌اومد.
‫ولی اون رو هم سلاخی می‌کنم.
‫خب، بعد از بلایی که سر...
‫وران عزیزم آوردن...
‫من اصلا ندیدمش.
‫وران فرشته من بود.
‫ببین کال.
‫از اونجا ببرشون بیرون،
‫تو هر کلانتری‌ای ببری فرقی نداره،
‫اصلا تو بازداشتگاه لندن باشن، ‫خودم باقیش رو ردیف می‌کنم.
‫ردیفش می‌کنم شیردل.
‫آفرین.
‫- خیلی‌خب، ممنونم. ‫- خواهش.
‫ببخشید. درست شد.
‫- خیلی‌خب. به سلامت. ‫- آها. درست شد.
‫ممنون.
‫عذر می‌خوام.
‫می‌شه درخواست خجالت‌آوری بکنم؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫من تازه پروستاتم رو عمل کردم...
‫و باید برم سرویس.
‫آها!
‫باشه، مشکلی نیست. بفرما تو.
‫- خیلی لطف دارین. ‫- خجالت نداره.
‫بفرما تو.
‫خیلی‌خب. ‫آره، همون‌جاست.
‫باشه. ممنون.
‫خواهش می‌کنم. ‫درک می‌کنم. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫تا نرفتی یه فنجون می‌خوری؟
‫رو میز چای و کیک هست، نوش جان.
‫بهتره دیگه برم، ولی ممنون.
‫مطمئنی؟ دم کردم‌ها.
‫- قبوله. ‫- ایول.
‫من کوین هستم.
‫آلن هستم. خوش‌وقتم.
‫سلام آلن.
‫- سلام کوین. ‫- کوین هاریگان.
‫- فامیلی ایرلندی قشنگیه. ‫- آره.
‫من رو یادت نمیاد، مگه نه؟
‫عذر می‌خوام، متوجه نمی‌شم.
‫گفتم من رو یادت نمیاد.
‫تو رو یادم بیاد؟ جانم؟
‫سوال خیلی ساده‌ایه.
‫راستش، به نظرم بهتره بری.
‫واسه اینه که تعدادشون خیلی زیاد بود؟
‫تعداد چی زیاد بود؟ جانم؟
‫تعداد پسرها.
‫ببین، خیلی عذر می‌خوام، ‫ولی باید بشناسمت؟
‫نه، نباید بشناسی.
‫من هم نباید بشناسمت، ‫ولی می‌شناسمت.
‫من کوین هاریگان هستم.
‫از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ ‫تو زندان نیوگیت بودم.
‫نگهبان بند ما تو بودی.
‫- متوجه شدم. ‫- واقعا؟
‫- واقعا. ‫- عجب. خیلی‌خب.
‫بگو ببینم، چی رو متوجه شدی؟
‫چطوره بشینیم؟
‫- من نمی‌خوام بشینم. ‫- خواهش می‌کنم کوین.
‫اسم من رو به زبون نیار.
‫فقط من رو هاریگان...
‫یا کثافت یا عوضی یا آشغال صدا می‌کردی.
‫ببین، خواهش می‌کنم، ‫می‌شه بیای بشینیم...
‫که بتونیم صحبت کنیم؟
‫به حرفت گوش می‌دم.
‫به همه حرف‌هات گوش می‌دم، ‫ولی خواهش می‌کنم...
‫بیا بشینیم، خب؟
‫بیا دیگه.
‫ممنون.
‫راستش، باورت نمی‌شه،
‫ولی قبلا هم چنین تجربه‌ای داشتم.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫یه پسر دیگه هم تو نیوگیت ‫حبس کشیده بود.
‫تو سفرم به رم همسفرم بود.
‫صحبت کردیم و...
‫خب، واسه جفتمون...
‫چطور بگم؟ ‫مفید بود.
‫مفید بود؟
‫خودش این‌طور گفته بود.
‫- آها. سفر سیاحتی؟ ‫- آره.
‫به مقصد رم؟
‫آره.
‫اون هم قربانی ضرب‌وشتمت بود ‫یا صرفا زندگیش رو نابود کردی؟
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫ولی حقیقت از این قراره...
‫که حافظه من خیلی مشکل داره.
‫اکثر وقایع پنج سال پیش به قبل ‫خوب یادم نیست.
‫می‌دونم اون قدیم‌ها ‫یه‌کم زورگو بودم.
‫- «یه‌کم زورگو»؟ ‫- پسرها گاهی پررو می‌شن.
‫باید سخت می‌گرفتم.
‫ولی ضرب‌وشتم؟
‫خب...
‫اصلا نمی‌دونم یعنی چی.
‫آها، من می‌دونم. آره.
‫تا سال‌ها نمی‌دونستم.
‫چون خودم هم فراموش کرده بودم.
‫ولی بعدش رفیقم، ‫بهترین رفیقم،
‫تو رو دید و اسمت رو به زبون آورد.
‫اولش بی‌حس بودم،
‫ولی بعدش همه‌چی یادم اومد.
‫ببین، الان می‌خوام یه چیزی بگم...
‫که ممکنه بهت بر بخوره.
‫من قصد توهین ندارم، ولی...
‫اگه نگم، بعدا خیلی اذیت می‌شم.
‫احتمالش نیست ‫که خیالاتی شده باشی؟
‫تو دو سال آزگار...
‫تقریبا هر هفته...
‫من رو عین سگ کتک می‌زدی.
‫خودت و رفقات.
‫اسم اون‌ها رو بلدم نیستم.
‫ولی اسم تو رو بلدم.
‫قیافه‌ات رو می‌شناسم، ‫چون همه‌اش اینجاست.
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫چی؟
‫نه، من نداشتم، ولی...
‫ولی وقتی جوآن بیمار شد، ‫بهش ایمان آوردم، به...
‫به حضرت مسیح ایمان آوردم.
‫توصیف تغییراتی که در من...
‫ایجاد کرده غیرممکنه.
‫دیدگاهم به دنیا عوض شده.
‫الان که تو رو می‌بینم...
‫معلومه روحت در عذابه.
‫اگه به هر طریقی تقصیر منه،
‫ازت عذر می‌خوام.
‫با تمام وجود عذرخواهی می‌کنم...
‫و التماست می‌کنم من رو ببخشی.
‫بکن دیگه. التماس کن.
‫زانو بزن.
‫اگه به بخشش اعتقاد داری،
‫زانو بزن.
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫تا ده می‌شمارم...
‫و به نفعته تا اون موقع ‫زانو زده باشی.
‫- نمی‌تونم تکون بخورم. ‫- یک.
‫- خواهش می‌کنم... ‫- دو.
‫خواهش می‌کنم.
‫سه. چهار.
‫پنج. شش.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم! ‫التماست می‌کنم.
‫من بچه دارم! ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫برو بیرون ببینم.
‫دست از سر من بدبخت بردار.
‫کوین...
‫تو بچه داری کوین؟
‫چی؟
‫احیانا بچه نداری؟
‫سلام خایمه.
‫تو خانواده‌تون مخبر دارین.
‫می‌دونم.
‫- می‌دونی کیه؟ ‫- آره.
‫درستش کن، بعدش توافق می‌کنیم.
‫چی گفت؟
‫گفت توافق می‌کنیم.
‫راستش، یه‌کم امیدوار بودم جوابش منفی باشه.
‫- چرا؟ ‫- به‌خاطر امروز...
‫- و رفتار بابا. ‫- آها.
‫خیلی دوستش دارم، ولی سه‌سوته ‫خرابش می‌کنه.
‫من رو باش که خیال می‌کردم ‫میو روانیه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم یه مشکلی رو سریع حل می‌کنم.
‫سلام هری.
‫توافق کردیم.
‫حداقل تموم شد.
‫ببین، بین خودمون باشه،
‫به نظرم اشتباه بزرگیه.
‫به نظر من...
‫آرچی اشتباه نمی‌کرد.
‫باید می‌ذاشتیم دست ریچی بمونه.
‫ماجراش کلا فرق می‌کنه.
‫هوم.
‫ببین، باید فردا بیای کارگاه ببینمت.
‫باید یه سری مسائل رو مرور کنیم.
‫باشه. ساعت چند؟
‫ده صبح.
‫می‌بینمت.
‫الو؟
‫هری، منم، کت.
‫ظاهرا کل آرزوهای رئیست رو برآورده کردم.
‫تا ده دقیقه ‫شبیه خوراک کرکس نمی‌مونه.
‫کانرد خیلی از کمکت ممنونه کت.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫گور بابای اون.
‫هری، الان دیگه بین من و توئه.
‫دارم میام لندن، با هواپیما میام.
‫قرارمون فورتومه. ‫فردا پنج عصر.
‫دیر نکنی.
‫عه، بفرمایین. اینجان.
‫دوستان، ایشون وزیر کشور، سوری شارما هستن.
‫خیلی خوش‌وقتم.
‫سلام. بلا هاریگان هستم.
‫ایشون هم یوسف خلیل حامد هستن.
‫خیلی خوش‌وقتم.
‫حالتون چطوره؟
‫نمی‌دونم چی میل دارین، ولی...
‫تضمین می‌کنم خوراک میگوی اینجا ‫خیلی خوشمزه است.
‫هری. بیا بشین.
‫هوم.
‫سرافینا می‌گه توافق کردیم.
‫آره، ظاهرا توافق کردیم.
‫خب...
‫می‌دونم باید از کی تشکر کنم.
‫از تو هری. ‫تو جوشش دادی.
‫کارم همینه دیگه.
‫هر چقدر از فنتانیل در بیاریم،
‫همون‌قدر به ریچی ضرر زدیم.
‫بازی داره به نفع ما می‌شه.
‫امیدوارم.
‫یه تشویقی درست و حسابی...
‫به نشانه تشکر...
‫به حساب خودت و جَن واریز کردم.
‫- ممنون. ‫- من ازت ممنونم.
‫چرا فردی از اون پشت‌بوم افتاد پایین؟
‫چون من انداختمش پایین.
‫چرا؟
‫فردی...
‫فردی گفت دیگه کم آورده. متوجهی؟
‫دیگه نمی‌خواست مخبر باشه.
‫خلاصه مشکل‌ساز شده بود دیگه.
‫من هم ردیفش کردم.
‫منظور خایمه چی بود ‫که گفت می‌خوای بری؟
‫داری وفاداریم رو زیر سوال می‌بری کانرد؟
‫نه.
‫نه، هیچ‌وقت چنین کاری نمی‌کنم.
‫ظاهرا مهمان مرموزمون رسیده.
‫چی گفت؟
‫هنوز ادامه داره.
‫به وقتش بهت چشمک می‌زنم، خب؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سرافینا، آلیس. ‫کانرد رو که دیدی.
‫- اوهوم. ‫- امیدوارم دیر نرسیده باشم.
‫به هیچ وجه. اصلا.
‫خب، هدیه آوردم.
‫ایول!
‫به خونه قشنگمون خوش اومدی.
‫بفرما، بفرما. به‌به.
‫دم در واینستا. ‫بفرما تو.
‫هوم. هوم.
‫پالتوت رو بده من.
‫باشه.
‫میو، ایشون آلیسه.
‫سلام.
‫وای.
‫هوم.
‫بیا، پالتوت رو در بیار. ‫بفرما تو.
‫خونه من خونه خودته.
‫سلام، هری هستم.
‫خیلی خوش‌وقتم.
‫مایلم به شخص جدیدی دور این میز ‫خوش‌آمد بگم.
‫از دوستان جَنه ‫و اسمش آلیسه.
‫بچه‌ها، ایشون آلیس، دوست جَنه.
‫آلیس، این‌ها بچه‌هان.
‫سلام.
‫اوهوم.
‫- جینا کجاست؟ ‫- حالش خوب نیست.
‫- وای نه. ‫- وای.
‫- فرشته بیچاره. ‫- آره.
‫ادی، چطوره یه سر بری ‫حالش رو بپرسی؟
‫ولی یه بشقاب غذای گرم براش ببر.
‫دخترک بیچاره حتما بعد از هفته اخیر...
‫خیلی گرسنه است.
‫خب، خیلی قشنگه، مگه نه؟
‫همگی میل کنین، وگرنه سرد می‌شه.
‫سیب‌زمینی خیلی خوب شده میو.
‫- تخصصمه، ممنون. ‫- هوم.
‫خب، اهل کجایی آلیس؟
‫دالستون.
‫وای، دالستون. ‫«دالستون مرگبار.»
‫دیگه اون‌جوری نیست.
‫الان پر از امثال منه.
‫خب آلیس، کانرد بهم گفته...
‫زندگی مشترکت به مشکل خورده. هوم؟
‫راستش رو بخواین، آره، ‫به مشکل خورده.
‫خب... آلیس، می‌دونی اینجا کجاست؟
‫حوالی چیپینگ نورتون نیست؟
‫بی‌خیال آلیس.
‫اگه من می‌خواستم ‫برم وسط ناکجاآباد...
‫با یه مشت غریبه شام بخورم...
‫و صد و شصت کیلومتر از دالستون دور می‌شدم،
‫حداقل گوگل می‌کردمشون.
‫اعتراف می‌کنم گوگل کردم.
‫ولی نترسیدی.
‫کووید نگرفتی.
‫الان خونه نیستی ‫و موهات رو نمی‌شوری.
‫چون دعوت شده بودم اومدم.
‫ولی اصلا ذره‌ای نمی‌ترسی؟
‫سرافینا، لازم نیست بی‌ادبی کنی.
‫خب، بهت زنگ زدن. ‫تحقیقاتت رو کردی.
‫به ذهنت خطور نکرد ‫به جَن زنگ بزنی و بپرسی:
‫«جریان چیه؟»
‫«چرا می‌خواد این همه راه تا اونجا بیام؟»
‫- ازش نپرسیدم، نه. ‫- چرا نپرسیدی؟
‫بی‌خیال سرافینا.
‫آلیس چون کانرد دعوتش کرده اومد.
‫سوال اصلی همین‌جاست، مگه نه؟
‫چرا آلیس رو دعوت کردی کانرد؟
‫همین‌جوریش هم اینجا...
‫جا کم داریم.
‫هوم. عذر می‌خوام.
‫خب...
‫شماره یکه یا شماره دو آلیس؟
‫می‌خوای داستان درست کنی میو؟
‫آره؟ بگو ببینم!
‫حرف بزن!
‫ادی، چطوره به همه بگی...
‫امروز صبح بهم چی گفتی، ها؟
‫بگو کی بود که به پلیس‌های کثافت...
‫محل دفن آرچی رو گفته بود.
‫بگو کی بود که به ریچی گفت ‫بره آنتورپ.
‫هوم؟
‫آخه من چه‌جوری شصت ساله ‫این وضع رو تحمل کردم؟!
‫چون خودت خیلی دوست داری.
‫آره، چرت نگو.
‫ضمنا، قرار بود اون زنیکه کثافت...
‫سلاخی بشه.
‫- چی؟ ‫- نه برندان.
‫چی؟
‫می‌شه لطفا کیفت رو ببینم؟
‫قبل از این که کاری بکنی،
‫باید بهت هشدار بدم...
‫یه گشت تاکتیکی ‫قراره از اون در بیاد تو.
‫- چقدر دیگه؟ ‫- یه دقیقه...
‫کثافت.
‫پس برنامه همینه، ها؟
‫جاسازی دی‌ان‌ای؟
‫طنز تلخیه، مگه نه؟
‫کانرد هاریگان بعد از این همه خلاف،
‫بابت جرمی که مرتکب نشده زندانی می‌شه.
‫وای، اون‌جوری نگاهم نکن...
‫زنیکه کثافت متکبر چشم‌چپ...
‫پر روی اضافی!
‫تو توی مستراح به دنیا اومدی ‫و جات همون‌جاست.
‫برو.
‫زود باش.
‫تو بهم خیانت کردی!
‫به کل این خانواده خیانت کردی! ‫اسم کارت همینه!
‫باشه، بیا ببینم.
‫می‌خوای دعوا کنی هاریگان؟
‫- آره. ‫- بیا دیگه. بیا ببینم.
‫بیا ببینم.
‫خودت همین الان کارم رو تموم کن ببینم.
‫عقلت رو از دست دادی.
‫کل حضار این سالن می‌دونن.
‫کل لندن می‌دونن.
‫قبول کن دیگه. تموم شد.
‫هیس.
‫دارن میان.
‫بدوین، بدوین. تفنگ‌ها رو بیارین.
‫نه، نه، نه! وایستین. بشینین.
‫بشینین.
‫سر جاتون بشینین، ‫انگار نه انگار.
‫اصلا جای نگرانی نیست.
‫یه خانواده عادی هستیم ‫و داریم شام می‌خوریم.
‫فینی جون، لطف می‌کنی ‫نوشیدنی رو بدی؟
‫بخور جَن.
‫پرش کن.
‫نوش جان.
‫پلیس مسلح!
‫دستتون روی میز باشه!
‫پلیس مسلح! ‫دستتون روی میز باشه!
‫همگی بی‌حرکت!
‫♪ بیست تن از شهر دوبلین... ♪
‫♪ دم کوه سواری می‌کنن ♪
‫♪ از خشم ساکسون‌ها نمی‌ترسن ♪
‫♪ بیست برادر راستین تلاششون رو می‌کنن ♪
‫♪ خون تو خیابون‌های شهر جاری می‌شه ♪
‫♪ سبز کمرنگ می‌شه ♪
‫♪ اینجا زمرد به چشم... ♪
‫♪ دوستان و دشمنان می‌افته ♪
‫♪ برادران سعی کردن از شهر فرار کنن... ♪
‫♪ و به ما دم کوه بپیوندن ♪
‫♪ آخه ما اونجا با قدرت انگلستان ♪ ‫♪ مقابله کردیم... ♪
‫♪ و بیست تن از شهر دوبلین بودیم ♪