.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫یا خدا!
‫مامان! اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫دهن‌تو آب بکش، میا. واقعاً که!
‫- زهره‌ترکم کردی. ‫- معلومه.
‫حیف اون لازانیای خوب.
‫مامان، چرا اومدی اینجا؟ ‫باید زنگ می‌زدی.
‫بذار یه سر و سامونی به صبحونه بدم.
‫سالی!
‫اومدم چون شوهر احمقت ‫همین‌جوری یهو مرده،
‫و گفتم شاید کمک بخوای.
‫ممنون، مامان.
‫ولی راست می‌گی. ‫باید زنگ می‌زدم.
‫فقط فکرشو نمی‌کردم ‫اون عوضی یهو بمیره.
‫مامان، جلوی بچه‌ها ‫نباید این‌ جوری صداش کنی.
‫- سلام مامان بزرگ. ‫- سلام بچه‌ها.
‫کی تخم‌مرغ می‌خواد؟
‫آفرین.
‫[قسمت دوم: تلفن جدید، شما؟]
‫عوضی!
‫نه، نه، نه. ‫اون نمی‌تونه خونه رو برداره.
‫آخه از کی تا حالا ‫یه قرون پول چیزی رو داده؟
‫این زن رسماً عقلش رو از دست داده.
‫نمی‌دونم.
‫نه، تو وکیلی. ‫کم پولی بهت نمی‌دم.
‫کارتو درست انجام بده، کودن.
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید. ‫بابا نباید فحش بده.
‫بشین فقط. خب...
‫جری رو پیدا کردین؟
‫بسته‌م کو؟
‫هنوز نتونستیم پیداش کنیم، رئیس.
‫انگار یهو غیبش زده ‫یا یه همچین چیزی.
‫آدم‌ها همین‌جوری غیبشون نمی‌زنه، اسپایدر.
‫مگه اینکه من اجازه بدم.
‫اونم نه وقتی یه پاسپورت بهم بدهکاره.
‫فکر کنم شاید
‫گوشیشو دور انداخته ‫یا فلنگو بسته.
‫اینطور فکر می‌کنی، آره؟ ‫چجوری همچین کاری ‌کرده؟
‫شاید خودش یه پاسپورت جعل کرده.
‫نگهبان باید تا آخر هفته ‫سوار هواپیما بشه.
‫- همینو به رئیسا گفتم. ‫- می‌دونم، دی‌مک.
‫ما وقت نقشه‌ی دوم نداریم.
‫باید یه پاسپورت تمیز براش جور کنم
‫وگرنه کل عملیات رسماً به فنا می‌ره.
‫می‌فهمی این یعنی چی، اسپایدر؟
‫آره. یعنی نمی‌تونیم محموله رو رد کنیم.
‫نه، نمی‌تونیم، ‫و این اصلاً خوب نیست.
‫همین‌جوری چند صد میلیون ‫از دست می‌دیم.
‫حالا فکر می‌کنی ‫کارتل که نشسته خونه
‫توی مرزعه‌ش ‫تو کوفت‌آباد سانتا دل تاکو یا هرجا،
‫همین‌جوری بی‌خیالش می‌شه ‫و یه فرصت دوباره بهمون می‌ده؟
‫نه. نه. ما... مُردیم.
‫- چی؟ مردیم؟ ‫- مردیم.
‫می‌میریم. می‌میریم.
‫رسماً مُردیم!
‫می‌میریم، کیوی بی‌دست‌وپای نادون.
‫من دارم سعی می‌کنم ‫نیوزیلند رو وارد بازی بزرگا کنم.
‫فقط می‌خوام یه کم کوکائین
‫و پول درست‌ و حسابی ‫بیارم تو این کشور درب‌ و داغون،
‫و این جور گندکاری‌ها ‫توی کشور خودمون پیش نمی‌اومد.
‫چون تو استرالیا، ‫ما جنایت سازمان‌یافته داریم!
‫یه توپ دیگه برام آماده کن، رفیق.
‫یه توپ دیگه آماده کن. ‫یه توپ دیگه آماده کن.
‫- یه توپ دیگه آماده کن. ‫- آره، باشه.
‫جری رو پیدا کن.
‫جرات نداره فلنگو ببنده.
‫زود بهش زنگ بزن. ‫می‌خوام بشنوم.
‫باشه. باشه.
‫خب اینا
‫توی گوگل امتیاز ۴.۸ دارن.
‫کارشون عالیه.
‫مامان، می‌شه لطفاً ‫الان این کار رو نکنیم؟
‫واقعاً میا، ‫نمی‌تونی کل روز بخوابی.
‫یه ذره روال عادی ‫همون چیزیه که از این روزای سخت ردّمون می‌کنه.
‫می‌دونی روزی که ‫پدرم مرد من چی کار کردم؟
‫رفتم مدرسه ‫و مسابقه‌ی دوی صحرانوردی رو بردم.
‫روال عادی.
‫حالا وکیل زنگ زد
‫و خیلی هم اصرار داشت که بری ببینیش.
‫پلیس هم می‌خواد یه سر بری اونجا.
‫و ساعت ۳ با شینا ‫تو دفتر کفن و دفن وقت می‌گیرم...
‫درسته. پاشو برو. ‫لباس بپوش، من این‌جا رو جمع می‌کنم.
‫بعدشم همه باید کمک کنن.
‫عزیزم.
‫برای اون کار بعداً هم وقت هست.
‫حالا میا، ‫جیف رو کجا می‌ذاری؟
‫صبح بخیر.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫توی ماشین خوابیدم. ‫یا خدا، ترسوندیم.
‫چرا؟ چرا توی ماشین منی؟
‫چون می‌خواستم ‫مطمئن شم حالت خوبه.
‫و باید درباره‌ی رایان یه نقشه بکشیم.
‫- هان؟ ‫- همون یارو توی انباری.
‫کدوم یارو توی انباری؟
‫همون... می‌دونی دیگه، ‫این یارو، رایان؟
‫فقط بهم بگو اون مردی که زدیمو
‫نبردی بذاری توی انباری من.
‫خب، یکم آروم‌تر ‫در مورد «ما زدیم» حرف بزنیم،
‫- ولی آره، اون توئه. ‫- چی؟
‫خب خودت گفتی جمعش کنم.
‫منظورم این بود ببرش بیمارستان.
‫آره، خب، رایان خیلی واضح گفت
‫نمی‌خواد بره بیمارستان،
‫و راست هم می‌گفت، باشه؟
‫چون اون‌جا دوربین هست.
‫نگهبان هست، ‫و مردم معمولاً سوال می‌پرسن
‫وقتی یه عضو باند ولو می‌شه دم در
‫- و بعد همون‌جا ولش می‌کنن. ‫- وایسا، اون عضو بانده؟
‫خب آره. تقریباً مطمئنم. ‫ولی گوش کن، خبر خوب.
‫زنده‌ست، ‫پس این به نفعمونه.
‫و اون چاقوی گنده‌ش رو هم ازش گرفتم.
‫- پس دیگه مسلح نیست. ‫- خدای من.
‫آره. البته یه خبر نه‌چندان خوب هم هست.
‫پاش بدجور شکسته،
‫پس باید خیلی زود ‫یه فکری به حالش بکنیم.
‫اون‌جا همه‌ چی خوبه، عزیزم؟
‫آره مامان. ‫فقط اومدم جیف رو بردارم.
‫ببین تو فریزر چی پیدا کردم.
‫غم و غصه ‫آدمو به کارای احمقانه می‌کشونه.
‫بیا، عزیزم.
‫بالاخره یه وقتی باید باهاش روبرو شی.
‫خوبه.
‫جری.
‫بازی قایم‌موشک راه انداختی، رفیق؟
‫چون من پیدات می‌کنم.
‫و لعنت، لعنت، ‫لعنت، لعنت، لعنت!
‫باید بریم انباری.
‫آره، فقط یه ثانیه.
‫قبل از این‌که بریم، ‫می‌تونم صبحونه بخورم؟
‫از گشنگی دارم هلاک می‌شم.
‫آفرین دخترم. ‫یه کم رژ لب بزنی، مثل روز اول می‌شی.
‫ساعت ۳ می‌بینمت، مامان.
‫نمی‌فهمم.
‫آخه یه عضو باند ‫از جری چی می‌خواسته؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫ولی گوش کن، فلسفه‌ی کلی من ‫توی این جور چیزا اینه که
‫هرچی سؤال کمتر بپرسی، بهتر، باشه؟
‫فقط می‌ریم تو، میایم بیرون. ‫زودی جمعش می‌کنیم.
‫- می‌شه این کار رو نکنی؟ ‫- آره. باشه.
‫ضمناً، باید مطمئن شیم نمی‌میره، باشه؟
‫چون اگه بمیره، ‫واقعاً به فنا می‌ریم.
‫بزن بریم، کتل. ‫بزن بریم.
‫- انداختیش توی صندوق؟ ‫- آره، آره. بستمش.
‫گره‌ش رو از یوتیوب یاد گرفتم ‫که نتونه در بره.
‫مگه این‌ که ملوان باشه، ‫اونوقت بلده چجوری بازش کنه.
‫رایان؟
‫هی رفیق. منم.
‫یه دوست آوردم. ‫دکتره.
‫چی؟ من امدادگر بودم!
‫هی، رفیق.
‫اون می‌خواد پای شکسته‌تو ‫درست ‌و درمان کنه.
‫همه‌ چی روبراه می‌شه، رفیق.
‫عجیبه. ‫شاید واقعاً ملوانه.
‫خدای من. در رو قفل کردی؟
‫- کجاست؟ ‫- بستمش.
‫یعنی راستش ‫خیلی به اون گره‌ها مطمئن بودم.
‫تازه، پاش هم شکسته‌ست. ‫مگه چقدر می‌تونسته دور شده باشه؟
‫آخ!
‫- آخ! ‫- اسکار؟
‫صبر کن، صبر کن. رایان. ‫بیا حرف بزنیم. حرف.
‫لعنتی!
‫وایسا، وایسا!
‫خدای من!
‫از روم برش دار!
‫آره، آره! بیا.
‫- گندش بزنن! ‫- آره. گندش بزنن!
‫داری می‌ری مدرسه؟
‫آره. آخه نمی‌خوام ‫کل روز این‌ جا بشینم
‫با این شعار که «همه باید کمک کنن» ‫و با تمیزکاری حسمون رو خالی کنیم.
‫فقط امیدوارم ‫دوباره لباس زیرامو اتو نکنه.
‫آره، یادمه.
‫فکر می‌کنی افسرده بود؟
‫کی؟
‫بابا.
‫خیلی مسخره‌ست که همین‌جوری ‫مثلاً جا زد و کشید کنار.
‫آره، خب، زندگی کردن با مامان هم ‫همچین آسون نیست.
‫واقعاً حرف خیلی زشتی بود، لیو.
‫چی؟ حقیقت داره.
‫و معلومه که به ما هم اهمیت نمی‌داده.
‫وینه؟ ‫چرا بهت پیام می‌ده؟
‫خب، توی گروه کلاسه و...
‫و درباره‌ی بابا داره دلداری میده.
‫تو گروه کلاسه؟
‫از اتاقم گمشو بیرون!
‫خب، اگه جای تو بودم ‫مراقب بودم.
‫می‌دونی، مبصر کلاس...
‫مکس، فقط گمشو. ‫گمشو.
‫- نمی‌خوام درباره‌ش بشنوم. ‫- اصلاً حس و حال خوبی نداره، نه؟
‫باشه.
‫باید پاشو ثابت کنم ‫بعد چاقو رو دربیارم.
‫- از پسش برمیای، کتل. ‫- باشه. تخته گوشت رو بیار.
‫- بذار یه نگاه بندازم. ‫- آره!
‫کارتون تمومه! به خدا کارتون تمومه!
‫میا، نه، نکن...
‫سلام، رایان. من میا بنتم.
‫جرمی بنت شوهرم بود.
‫همه‌ی اینا فقط ‫یه سوءتفاهم بزرگ بوده.
‫برو به درک، عوضی!
‫باشه، خب، این‌جوری ‫که به جایی نمی‌رسیم، مگه نه؟
‫می‌دونی، ممنون می‌شم بدونم ‫چرا شوهرمو تعقیب می‌کردی.
‫نه؟
‫باشه. کمربند می‌خوام. ‫کمربندتو بده.
‫- چی؟ ‫- زود باش، عجله کن!
‫نکن! نکن. ‫خواهش می‌کنم! ببخشید.
‫گوش کن. این الکل نیست، باشه؟ ‫چون باهاش سردرد شدید می‌گیرم.
‫باشه، ولی بخور. ‫الان دردت کمه.
‫قراره خیلی بدتر بشه.
‫- بخور. ‫- بخورش رفیق. بده بالا.
‫آره، خوب چیزیه.
‫آفرین. ‫همینه. همینه. همینه.
‫یه کم بیشتر.
‫باشه، فقط جهت اطلاع همگی.
‫من تا حالا این کار رو نکردم.
‫چی؟
‫تا سه می‌شمارم.
‫- یک، دو... ‫- خواهش می‌کنم، نه... وایسا!
‫حرف می‌زنم، حرف می‌زنم. ‫لامصب حرف می‌زنم! باشه؟
‫حرف می‌زنم.
‫بگو.
‫جری خواست زیر معامله بزنه.
‫حقش بود که حذف بشه، باشه؟
‫چی؟ یعنی چی حذف بشه؟
‫جری رو کشتن؟ کی؟
‫به فنا رفتیم.
‫هیس.
‫کمک!
‫خدای من.
‫ببخشید.
‫باشه، باید برسونیمش بیمارستان.
‫نه، نمی‌بریم، رای من و اسکار دو به یکه.
‫می‌میره، اسکار.
‫باشه، ولی نباید بمیره. باشه؟ ‫من قاتل نیستم.
‫- این زندگی من نیست، خب؟ ‫- آره. نه. باشه...
‫- روشو فشار بده. ‫- باشه، باشه!
‫- دستت رو بذار اون‌جا. ‫- باشه. ببخشید.
‫وای!
‫وقتی خیلی عصبانیه چطوری می‌شه؟
‫مدرک رو داری؟
‫فقط یه تاخیر کوچیک پیش اومده.
‫یه مانع کوچیک.
‫چه بدشانسی‌ای.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫یکی دو روز. چیز مهمی نیست.
‫کارتل داره فکر می‌کنه
‫که ما زیادی وعده می‌دیم و عمل نمی‌کنیم.
‫آره، خب، گذرنامه خیلی زود دست پیک می‌رسه.
‫فقط یه مشکل کوچیک توی چاپ پیش اومده.
‫اگه نگهبان به پروازش نرسه،
‫دستور دارم که
‫پیامدهای خلاقانه‌ای براش در نظر بگیرم.
‫آره، خب، من خودم حواسم به همه ‌چی هست.
‫به کارتل بگو همه ‌چی ردیفه.
‫آره، آره. و تونستم مکزیکی‌ها رو معطل کنم.
‫ولی اگه کار رو تحویل ندم، از دم همه‌مون مردیم.
‫پیداش کردی؟
‫گویا جری چند روز پیش
‫توی یه هتل اتاق گرفته بوده، ‫دارم می‌رم اون‌جا.
‫باشه. خوبه.
‫اگه کمکی خواستی صدا بزن. باشه. ‫همین‌جام.
‫نمی‌تونم بهش فکر نکنم.
‫مدام جلوی چشممه.
‫داری خوب پیش می‌ری.
‫وقتی همه ‌چی تموم شد خبر بده، باشه؟
‫باشه.
‫تموم شد.
‫- آره. ‫- انجامش دادم.
‫آره! به این می‌گن کار تیمی!
‫آفرین! کار تیمی!
‫باشه.
‫ولی تو هنوز باید ببریش.
‫تنهایی؟ نه. چرا نمی‌تونیم با هم بریم؟
‫اسکار، چون من باید برم دفتر وکیل
‫تا وصیت‌نامه‌ی شوهرم رو بخونم، باشه؟
‫بعدش برم اداره پلیس برای شناسایی جسدش.
‫و بعدش هم باید برم قبرستون
‫تا یه تابوت خوب براش انتخاب کنم.
‫و بعدش هم باید به بچه‌هام توضیح بدم
‫که چرا پدرشون یهو خودشو کشت.
‫در حالی که الان کاشف به عمل اومده ‫که به قتل رسیده.
‫و اینو به هیچ‌ کس هم نمی‌تونم بگم،
‫چون خودم به یه عضو باند تبهکار ‫توی انبارم چاقو زدم
‫اون هم بعد از اینکه با ماشین ‫کوچولوی قرمزم زیرش گرفتم.
‫و توی کمد دیواری لعنتیم هم پول مواد مخدر دارم!
‫و یه گوشی یه بار مصرف دارم
‫که یه لحظه هم زنگ خوردنش قطع نمی‌شه!
‫پس می‌بینی که الان سرم خیلی شلوغه.
‫باشه؟
‫آره. درسته.
‫پس فکر می‌کنی بتونی این یه کار رو ‫تنهایی انجام بدی؟
‫از پسش برمیام. بسپرش به من.
‫- می‌رم ون رو بیارم. ‫- باشه. ممنون.
‫حله.
‫خب، اونا قراره یه چیزی شبیه به این بگن،
‫«راستی چطور این اتفاق برات افتاد، رایان؟»
‫و تو هم فقط می‌گی،
‫«تنها توی خونه بودم ‫و داشتم شام درست می‌کردم، می‌دونی؟
‫بعد هم چون گربه‌ام ریچل رو زمین ‫جیش کرده بود لیز خوردم،
‫و صاف افتادم روی ماشین ظرف‌شویی باز،
‫جایی که از قبل یه چاقوی تیز رو ‫به بالا گذاشته بودم.»
‫رفیق، جزئیات مهمه. جزئیات مهمه.
‫چون اونا با خودشون می‌گن،
‫«آخه کدوم خلی اسم گربه‌شو می‌ذاره ریچل؟»
‫به جای اینکه بگن، ‫«نکنه این آقا با باندهای خلافکار در ارتباطه.»
‫درسته؟
‫آره. بگذریم، فکر کنم حالت خوب بشه.
‫ممنونم که اومدین دفتر.
‫می‌دونم که زمان خیلی سختی رو می‌گذرونین.
‫ممنونم، آنجلا.
‫فقط می‌خواستم درباره‌ی بیمه‌ی عمر صحبت کنم.
‫بله. داشتم دنبال مبالغ دقیقش می‌گشتم.
‫ظاهراً ایشون از سال ۲۰۱۹ پرداخت ‫حق‌بیمه رو قطع کرده.
‫چی فرمودی؟
‫بله، برای هر دوی شما. ‫یادتون هست اینو امضا کرده باشین؟
‫شاید. نمی‌دونم. ‫همه‌ی کارهای مالی با جری بود.
‫بله. همیشه وقتی آدم به چیزی نیاز داره، نیست.
‫یادمه دقیقاً همون وقتی که ‫اشترک دیزنی رو لغو کردم،
‫سریال خرس اومد بیرون.
‫ببخشید، ولی یعنی دارین می‌گین ‫بیمه‌ی عمری در کار نیست؟
‫بله. یعنی نیست.
‫چی؟ پس من برای پول چیکار کنم؟
‫حساب‌هامون که همه خالیه.
‫بله، خب، اوضاع کسب ‌و کارش هم زیاد خوب نبود.
‫برای همین جری از حساب‌های شخصی‌تون
‫پول برمی‌داشت ‫تا بتونه شرکت رو سر پا نگه داره.
‫احتمالاً امضای این یکی رو هم یادتون نمیاد؟
‫نه.
‫طبق این فرم، ‫مالکیت شرکت به نام شما منتقل شده.
‫امیدوار بودیم بتونیم اداره‌ی مالیات رو دست‌به‌سر کنیم
‫چون اونا دنبال مالیات‌های پرداخت‌نشده‌ی شرکت بودن.
‫قرار بود فقط موقتی باشه.
‫- اما... ‫- اون مُرد.
‫بله.
‫چقدر بدهی داره؟
‫از نظر قانونی، سوال اینه که شما چقدر بدهی دارین؟
‫خب. مبلغش،
‫۳۴۲ هزار و ۸۲۷ دلار و ۵۰ سنته.
‫می‌تونیم از اداره‌ی مالیات بخوایم
‫به دلایل انسانی بدهی رو ببخشه،
‫اما برای این کار، ‫شما باید گرایش به خودکشی داشته باشین.
‫شما که خدایی نکرده قصد خودکشی ندارین؟
‫- نه. ‫- باید یه طرح پرداخت قسطی
‫آماده کنین تا خونه رو از دست ندین.
‫خونه؟ رو خونه که هیچ وامی نگرفته بودیم.
‫چرا، وقتی دو سال پیش دوباره وام مسکن گرفتین،
‫و از اون موقع تا حالا نرخ بهره هم بالا رفته.
‫پس...
‫آخه چطوری ممکنه این امضای من باشه؟
‫من قطعاً اینو امضا نکردم.
‫آره، یه ذره هم ناشیانه به نظر میاد، نه؟
‫خب، یعنی هیچ کاری از دستم برنمیاد؟
‫ببینین، از شنیدن خبر فوت جری متاسف شدم.
‫اون همیشه یه آدم...
‫عوضی بود!
‫نه. اصلاً و ابداً. متاسفم رفیق. ‫این‌جا خیلی تو چشمه.
‫خب، با توجه به شدت برخورد،
‫چیز زیادی باقی نمونده بود که بشه ‫برای شناسایی ازش استفاده کرد.
‫بله. خودشه.
‫ممنون.
‫این بخش کار هیچ‌وقت آسون نیست.
‫اما خب، تموم شد.
‫ببینین، هر چی بدونیم بهتون می‌گیم.
‫در حال حاضر، ‫علت مرگ جری رو خودکشی تشخیص دادیم.
‫هیچ مدرکی دال بر حضور فرد دیگه‌ای ‫در اتاق همراه ایشون وجود نداره.
‫توی خونش هم مواد مخدر پیدا کردیم.
‫خبر داشتین که مواد مصرف می‌کنه؟
‫ظاهراً اوضاع شرکتش هم خیلی خراب بوده.
‫منم شنیدم.
‫قبلاً هم همچین مواردی دیدم.
‫یکی از زوجین سعی می‌کنه همسرش رو ‫از مشکلات مالی دور نگه داره.
‫شاید با این کارش،
‫می‌خواسته به پاک شدن بدهی‌ها کمک کنه.
‫شرکت به نام من بود.
‫بچه‌هاتون چند سالشونه؟
‫۱۴ و ۱۶ سال.
‫- سن حساسیه. ‫- بله.
‫من یه دختر داشتم. بر اثر مصرف ‫بیش از حد مواد فوت کرد.
‫خیلی متاسفم.
‫حرفم اینه که، صحبت کردن آدم رو سبک می‌کنه.
‫اگه نیاز داشتین، ‫ما خدمات مشاوره‌ای حرفه‌ای داریم.
‫میا، حالت خوبه؟
‫آره. فقط این چند روز خیلی بهم فشار اومده.
‫دیگه باید برم.
‫جری توی دردسر خاصی که نیفتاده بود، درسته؟
‫♪ چقدر عجیبه، چقدر عجیبه ♪
‫خدای من. خدای من.
‫مادرمه. مدام زنگ می‌زنه.
‫دیگه باید برم.
‫البته. شماره‌ام رو که دارین.
‫خب رفیق، جای مناسبش همین‌جاست.
‫باشه.
‫زود باش.
‫لعنتی!
‫لعنتی! لعنتی!
‫یا خدا تو چقدر وزنت زیاده!
‫خب. روبراهی؟
‫بالاخره یه نفر پیدات می‌کنه. باشه؟
‫بسیار خب.
‫البته که چوب بلوط و کاج همیشه ‫خوب برق می‌افتن،
‫ولی باید اعتراف کنم چوب گیلاس محبوب منه.
‫یه گرمای خاصی داره که بقیه‌ی چوب‌ها ندارن.
‫البته. خیلی زیباست.
‫فرصت کردین نگاهی به بسته‌های خدماتیمون بندازین؟
‫همون بسته‌ی معمولی خوبه.
‫حتماً. بله، بسته‌ی برنزی هم خوبه.
‫البته،
‫ما همیشه مشتری‌ها رو تشویق می‌کنیم
‫که بقیه‌ی گزینه‌ها رو هم بررسی کنن.
‫می‌دونین، آدم فقط یه بار می‌میره.
‫کاملاً موافقم.
‫می‌بینم که بسته‌ی الماس شامل یه خواننده هم می‌شه؟
‫بله، همین‌طوره. شوهرم نوئل.
‫صدای فوق‌العاده‌ای داره، انگار از بهشت اومده.
‫یه قطعه‌ی محلی خیلی قشنگ
‫از آثار کری ته کاناوا رو اجرا می‌کنه.
‫بسیار زیبا.
‫هزینه‌ی کلش چقدر می‌شه؟
‫می‌خواین سریع درباره‌ی حمل‌ونقل هم صحبت کنیم؟
‫- بله. ‫- از این طرف تشریف بیارین.
‫- گزینه‌های زیادی داریم. ‫- واقعاً؟
‫بسته‌ی الماس شامل یه آگهی ترحیم
‫۱۰۰ کلمه‌ای هم می‌شه.
‫برای همین خیلی مهمه که یادتون بمونه.
‫- می‌تونین شعر هم بهش اضافه کنین. ‫- شینا؟
‫- می‌تونین... ‫- شینا، درسته؟
‫شینا، شینا، شینا، شینا.
‫- شینا؟ ‫- بله.
‫- آگهی ترحیم نمی‌خوایم. ‫- ببخشید؟
‫نه. توی روزنامه چیزی چاپ نشه. ‫عمومی نباشه.
‫نه، این فقط برای اینه که
‫مردم بتونن شما رو پیدا کنن.
‫نه، نه، اصلاً، اینو نمی‌خوایم.
‫به هر حال ممنون که به کارمون رسیدگی کردین.
‫مامانم می‌گه خیلی سرتون شلوغه.
‫بله. خب، امتیاز ۴.۸ گوگل ‫این چیزا رو هم داره دیگه.
‫عالیه. ولی ببینین،
‫من واقعاً تمایلی به تابوت چوب گیلاس
‫یا دیواری پر از گل ندارم، خب؟
‫فقط یه چیز خیلی جمع‌وجور ‫برای خونواده می‌خوام، باشه؟
‫اگه بره توی روزنامه، همه راه می‌افتن میان.
‫آخه میا، محض رضای خدا،
‫منم این‌طوری می‌فهمم کدوم دوستام مُردن.
‫منظورم اینه که جری که جیمز کوردن نبود.
‫فکر می‌کنی مگه چند نفر قراره بیان؟
‫همون بسته‌ی برنزی کاملاً مناسبه.
‫مامان، من این کار رو نمی‌کنم، خب؟ ‫نیازی به یه چیز پر زرق و برق نداریم.
‫چی؟
‫نمی‌خوام شلوغش کنم. بیا بریم.
‫فقط می‌خواستم آبرومندانه بفرستیمش اون دنیا.
‫تعجب می‌کنم که تو نمی‌خوای.
‫مامان؟
‫من توی دردسر افتادم.
‫بدجور گیر افتادم،
‫و نمی‌دونم چطور خودمو بکشم بیرون.
‫می‌دونم، عزیزم.
‫می‌دونی؟
‫البته که توی دردسر افتادی.
‫شوهرت تازه فوت کرده،
‫و جری ناخدا و همه‌کاره‌ی این کشتی بود.
‫حالا همه ‌چی افتاده رو دوش تو.
‫بیا با واقعیت روبرو بشیم میا، تو هیچ‌وقت آدم قوی‌ای نبودی.
‫منظورت چیه؟
‫خب، تو هیچ‌وقت کسی نبودی ‫که مدیریت کارها رو دستش بگیره.
‫اشکالی هم نداره.
‫نه، نه، ببین،
‫الان وقت دل‌سوزوندن برای خودت نیست، میا.
‫وظیفه‌ات اینه که به هر قیمتی شده ‫مراقب بچه‌ها باشی.
‫مادرها همین کارو می‌کنن.
‫بی‌انصافی بود که تو رو ‫توی این وضعیت رها کرد و رفت.
‫ولی از پسش برمیایم. ‫حالا ببین کی بهت گفتم.
‫سلام، عزیزم.
‫مامان‌بزرگ داره ماهی و سیب‌زمینی ‫سرخ‌کرده می‌گیره، چیزی خوردی؟
‫این مال دورانی بود که موهاشو بلند می‌کرد.
‫پسر.
‫عجب. این جولزه.
‫دوران دبیرستان با هم بودیم. ‫سفر دور دنیامون رو با هم رفتیم.
‫بابا رو می‌شناخت؟
‫همون شبی که ما با هم آشنا شدیم اونجا بود.
‫توی یه کافه‌ی کثیف تو لندن. ‫همیشه مثل دوقلوهای به‌هم‌چسبیده بودیم.
‫چی شد؟
‫فوت کرد.
‫۲۴ سالش بود.
‫زندگی بعضی وقتا اصلاً عادلانه نیست، لیو.
‫امروز رفتی مدرسه؟
‫آره، جلسه‌ی شورای دانش‌آموزی بود.
‫خب، مطمئنم اگه یه روز هم غیبت می‌کردی،
‫اعضای شورا درکت می‌کردن.
‫آره، ولی برای نماینده‌ی ارشد کلاس شدن ‫ریسک نمی‌کنم، مامان.
‫پلیس می‌دونه چرا بابا خودکشی کرد؟
‫یادداشتی چیزی نذاشته؟
‫تو چیزی می‌دونی؟
‫می‌دونم که شرایط سخته.
‫ولی این‌طور هم نبود که ‫شماها با هم خوشحال باشین.
‫منظورم اینه که همون روزی که رفت، ‫صدای دعواتون رو شنیدم.
‫به خاطر همون بود؟
‫به خاطر تو؟
‫من خیلی دوستش داشتم.
‫ما خوشبخت بودیم.
‫نه همیشه، ولی...
‫همدیگه رو خیلی دوست داشتیم.
‫- و می‌دونم که اونم عاشق هر دوتای شما بود. ‫- چرت و پرته.
‫همش چرت و پرته. ‫اگه این‌طور نبود چرا این کارو ‌کرد؟
‫لیو؟
‫خدای من.
‫رئیس و همه‌کاره‌ی این کشتی لعنتی منم!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خیلی هم عالی. شب خوبی داشته باشین.
‫همه ‌چی ردیفه.
‫فقط یه یادآوری درباره‌ی فیلم دوربین‌های امنیتی.
‫بله. طبقه‌ی سیزدهم؟
‫بخش آی‌تی سریع براتون می‌فرسته.
‫عالیه. ممنون.
‫فکر می‌کنی خونه‌تون رو از دست می‌دین؟
‫وقتی مامانم رفت،
‫بابام کلید کرده بود که حتماً خونه رو نگه داره.
‫فکر کنم واسه همین هم وارد کار املاک شد.
‫نمی‌دونم. شاید
‫مدرسه رو ول کنم، ‫برم سر کار تا کمک‌خرج بشم، می‌فهمی که؟
‫ببین، یه راهی سراغ دارم که سریع پول دربیاریم.
‫داشتم با این یارو جین تو تیک‌تاک حرف می‌زدم.
‫فکر کنم آرتیستی چیزیه،
‫ولی کتونی‌های کپی‌ای داره که ‫با اصلش مو نمی‌زنن.
‫مستقیم از چین می‌فرسته اینجا. ‫از اون طرح‌های مشترکی که دیگه گیر نمیاد.
‫- خب... ‫- هان؟
‫می‌تونیم بفروشیمشون.
‫مخصوصاً اگه نسخه‌ی محدود باشن.
‫مردم سه برابر قیمت براش پول می‌دن.
‫فکر کنم بتونیم توی چند هفته، ‫سه چهار هزار تایی کاسب بشیم.
‫سودش عالیه، داداش.
‫- جدی می‌گی؟ می‌شه این کارو کرد؟ ‫- آره بابا، معلومه.
‫فقط... ۵۰۰ دلار برای خرید بار اول لازم داریم.
‫پسر، ۵۰۰ دلار رو از کجا بیاریم آخه؟
‫چندتا فکر تو سرم هست.
‫سلام، خانم بنت.
‫تسلیت می‌گم بابت آقای بنت.
‫ممنون دیلن. وقتشه بری خونه.
‫آره، حله. امشب بهت پیام می‌دم.
‫باشه.
‫واقعاً باید یه پنجره تو اتاقت باز کنی.
‫قراره خونه رو از دست بدیم؟
‫چی؟ نه.
‫عمراً. مامان‌بزرگ اینو گفته؟
‫- دیلن بهم گفت... ‫- آره خب، دیلن اصلاً نمی‌دونه
‫- مامان، می‌تونم یه کار پیدا کنم. ‫- خودم ردیفش می‌کنم، باشه؟
‫لازم نیست نگرانش باشی.
‫همش فکر می‌کنم باید وقت بیشتری رو ‫با بابا می‌گذروندم.
‫ولی اون خیلی وقت‌ها نبود.
‫شاید بهتر بود...
‫بیشتر تلاش می‌کردم که بهش نزدیک بشم، ‫نمی‌دونم.
‫ببین.
‫اون می‌دونست که دوستش داری ‫و اونم خیلی دوستت داشت.
‫تقصیر تو نیست.
‫فقط درگیر مسائل دیگه‌ای بود.
‫نگام کن.
‫می‌تونی درباره‌ی هر چیزی باهام حرف بزنی، خب؟
‫من و لیو سر آقای امبروز با هم دعوامون شد.
‫اون خیلی طرفداریشو می‌کنه.
‫واسه همین هم امروز رفت مدرسه.
‫دبیر زبانش؟
‫این قضیه ‫ربطی به نماینده شدن ارشد کلاس داره؟
‫این حرفا از کجا میاد؟
‫نمی‌دونم، ‫ولی خیلی به هم پیام می‌دن،
‫واقعاً قضیه بوداره.
‫یارو فاز بابابزرگ‌ها رو داره.
‫♪ چقدر عجیبه، چقدر عجیبه ♪
‫- اسکار؟ ‫- سلام، میا. منم، اسکار.
‫آره، می‌دونم.
‫واسه چی زنگ زدی؟ ‫ساعت چنده؟
‫نمی‌دونم. ‫فکر کنم نصفه‌شبه. چطور؟
‫همه‌ چی روبراهه؟
‫آره. فقط می‌خواستم بهت خبر بدم ‫که اون رفیقمون رو پیاده کردم
‫پشت در بخش اورژانس پاپاکورا.
‫منظورت از پشت در چیه؟ ‫رفت تو؟
‫راستش مستقیماً نگفت که قراره بره تو،
‫ولی مطمئنم رفت. ‫آخه چرا نره؟
‫ببین اسکار، باید برگردی ‫و مطمئن بشی که رفته تو.
‫به مراقبت پزشکی نیاز داره، ‫وگرنه می‌میره.
‫و اگه بمیره ‫واسه ما دردسر خیلی بزرگی می‌شه.
‫باشه. آره. آره، فهمیدم. ‫الان برمی‌گردم.
‫مطمئن می‌شم که هنوز زنده‌ست.
‫باشه، باشه. فعلاً.
‫راستی، شاید بعداً نتونم بیام.
‫کجا بیای؟
‫مراسم تدفین.
‫آره. نه، نه، اشکالی...
‫- اشکالی نداره. باشه. ‫- آره.
‫من بعد از قضیه‌ی جولز، ‫هنوز با مراسم تدفین مشکل دارم.
‫آره. البته. درکت می‌کنم.
‫الو؟
‫مامان!
‫ببین میا،
‫اگه به بقیه خبر نمی‌دادی بعداً پشیمون می‌شدی.
‫کنسلش کن! باید لغوش کنی.
‫نه. داری مسخره‌بازی درمیاری.
‫آگهی فوت جری باید از توی روزنامه دربیاد.
‫خب، این‌طوری کار نمی‌کنه که بشه پسش گرفت.
‫داری زیادی شلوغش می‌کنی.
‫من... ‫مردم پیدام می‌کنن.
‫آره عزیزم. هدف هم همینه.
‫لعنتی!
‫الان شاید وقت خوبی باشه که بهت بگم
‫همون بسته‌ی الماس رو انتخاب کردم.
‫۲۴ هزار دلار؟
‫تازه با احتساب مالیات بر ارزش افزوده.
‫شینا هم آگهی ترحیم رو مجانی برامون انجام داد.
‫خب، خدا رو شکر واسه وجود شینا!
‫لعنتی!
‫سلام...
‫می‌خواستم وضعیت داداشم رو پیگیری کنم،
‫دیروز پذیرش شده.
‫- اسمش؟ ‫- داگلاس رایان.
‫ببخشید. رایان داگلاس.
‫آره. محض شفاف‌سازی،
‫نام کوچکش رایان، فامیلیش داگلاس.
‫- چیزی بالا نمیاد. ‫- خب.
‫راستش بعضی وقت‌ها دوست نداره ‫از اسم خودش استفاده کنه،
‫قدش تقریباً تا اینجاست.
‫زودرنجه. یه گربه هم داره به اسم ریچل؟
‫شرمنده.
‫مثل اینکه برادرتون نرسیده.
‫یا خدا، فوت کرد؟
‫نه. نه، منظورم اینه که نرسیده اینجا.
‫احتمالاً رفته یه مرکز درمانی دیگه.
‫آره. باید می‌ذاشتم حرفتون تموم بشه.
‫عزت زیاد.
‫مستقیم برو جلو. نوئل.
‫بیاین همین‌طوری بریم جلو. آروم. لوکاس چطوره؟
‫خوبه.
‫ارزشش رو داشت. مگه نه؟
‫آروم و شمرده. ‫همینه. خب.
‫و از اونجا قدم‌زنان برگرد. ممنون.
‫از اونجا برگرد. ممنون.
‫داره دور می‌زنه. بسیار خب.
‫- همین جا. ‫- آروم، نوئل.
‫ای بابا، بچه‌ها.
‫لعنت بهش! نمی‌دونم چی بگم. ‫من واقعاً...
‫بابت این مصیبت تسلیت می‌گم. ‫حتی نمی‌تونم تصور کنم.
‫نمی‌تونم تصور کنم چی...
‫نمی‌تونم تصور کنم ‫تو چه شرایط سختی هستین.
‫- جری لنگه نداشت. ‫- جری بهترین بود.
‫- بهترین. ‫- خودتون هم که اینو می‌دونین.
‫این واقعاً بدترین اتفاق ممکنیه که
‫می‌تونه توی زندگی واسه یه آدم پیش بیاد.
‫اگه چیزی لازم داشتین، مکس، ‫اگه خواستی برسونمت سر تمرین.
‫هر کاری از دستم بربیاد، هر چیزی که باشه.
‫فقط به شان زنگ بزنین.
‫اصلاً به خودم زنگ بزن. ‫شماره‌ام رو که همه دارین.
‫دارین دیگه. دارین. ‫همه‌تون دارینش.
‫- رایان رو گم کردم. ‫- چی؟
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره. ‫نگران نباش.
‫البته فکر نمی‌کنم مُرده باشه.
‫نگران نباش. بدبخت شدیم رفت.
‫واقعاً متأسفم. واسه این، خودت که می‌دونی، ‫غم آخرت باشه.
‫واقعاً متاسفم، عزیزم.
‫♪ آب‌های وای‌آپو ♪
‫♪ دارند طغیان می‌کنند ♪
‫♪ اگر از آن بگذری، ای دختر... ♪
‫جری...
‫جری خصوصیات زیادی داشت.
‫پدر فوق‌العاده‌ای بود.
‫و یه دوست عالی.
‫جری نیمه‌ی گمشده‌ی من بود.
‫تکیه‌گاهم بود.
‫عزیزم. عزیزم.
‫بیا بغلم. ای وای.
‫خیلی خوب صحبت کردی. ‫واقعاً عالی بودی.
‫ببین، هفته‌ی دیگه همه‌تون بیاین خونه‌ی ما ‫واسه شام، باشه؟
‫جری واقعاً...
‫مرد خیلی فوق‌العاده‌ای بود، مگه نه؟
‫تسلیت می‌گم...
‫- ببخشید بریجت، با اجازه. ‫- بله.
‫ببخشید. ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫قصد نداشتم مزاحم بشم.
‫نه، نه. اشکالی نداره.
‫به نظر می‌رسه شوهرتون مرد خیلی خوبی بوده.
‫ببینید، فقط می‌خواستم بهتون بگم که
‫درباره‌ی یه سری از شرایط
‫در مورد مرگ جری تحقیق می‌کنم،
‫و حس بهم می‌گه که ممکنه این قضیه ‫خودکشی نبوده باشه.
‫چی؟
‫اگه چیزی باشه که بشه کشفش کرد، ‫پیداش می‌کنم.
‫می‌خوام خیالتون راحت بشه و قضیه روشن شه.
‫عالیه.
‫به زودی باهاتون تماس می‌گیرم ‫تا مفصل صحبت کنیم، ولی
‫تسلیت می‌گم، میا.
‫هی، همش با خودم فکر می‌کنم که باید
‫از قبل این رو حدس می‌زدم ‫چون همه‌ چی واضح بود.
‫می‌تونستیم جلوش رو بگیریم، ‫فقط نمی‌دونستم افسردگی داره.
‫اگه می‌دونستم که افسرده بوده...
‫افسرده‌ نبود، تریس!
‫معذرت می‌خوام.
‫با اجازه.
‫میا؟ میا؟
‫هی، میا؟
‫من اینجام!
‫نه! نه، نه! این بالا، این بالا. ‫هی!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫- باید باهات حرف بزنم. ‫- توی دستشویی زنونه؟
‫خب توی دستشویی مردونه که گیرت نمی‌آوردم، مگه نه؟
‫هی. راستی گوش کن.
‫به نظرم مراسم خیلی خوب برگزار شد.
‫اون یارو مثل فرشته‌ها آواز می‌خوند.
‫کارآگاهه اومده بود.
‫فکر می‌کنن مرگ جری خودکشی نبوده.
‫دارن پرونده رو بررسی می‌کنن. ‫اگه رایان رو پیدا کنن چی؟
‫هیچ‌کس نمی‌تونه رایان رو پیدا کنه، ‫پس خیالمون از اون بابت راحته.
‫تو هیچ کمکی نمی‌کنی، اسکار.
‫دارم می‌گم که به نظرم قضیه روبراهه.
‫چون حتی اگه مرده باشه هم،
‫حداقل توی انباری تو نمُرده.
‫می‌شه لطفاً دیگه نگی مُرده؟
‫باشه. ببخشید. فقط،
‫منظورم اینه که فکر نمی‌کنم اصلاً مُرده باشه.
‫به رحمت خدا رفته.
‫وای خدا، عجب خر تو خری شده.
‫نه، نه، نه. اشکالی نداره. ‫از پسش برمیایم.
‫- ببین، من هواتو دارم. ‫- نه!
‫لطفاً هوامو نداشته باش، نمی‌خوام.
‫باشه؟
‫وقتی با همیم گند می‌زنیم به همه‌ چی.
‫یک فاجعه‌ی واقعیه!
‫بهتره هر کی بره پی کار خودش، باشه؟
‫و با هر اتفاقی که قراره بیفته روبرو بشیم.
‫آره، من...
‫راستش می‌خواستم... آره، فکر کنم...
‫راستش خودمم می‌خواستم همین پیشنهاد رو بدم.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫فکر کنم راه درستش همین جدایی باشه.
‫آره. همین‌طوره.
‫آره.
‫بسیار خب. باشه.
‫- خداحافظ، خداحافظ اسکار. ‫- آره. مراقب خودت باش.
‫از دیدنت خوشحال شدم. خوشحال شدم باز دیدمت.
‫آره.
‫آخ!
‫لطفاً منو نکشین. باشه، می‌تونم توضیح بدم.
‫ببینین، مادرم بسته‌ی الماس رو انتخاب کرد،
‫و هزینه‌ها واقعاً بالا رفت،
‫واسه همین مجبور شدم نقدی حساب کنم.
‫ولی ببینین، شماها آدم‌های منطقی‌ای به نظر میاین،
‫پس چطوره این قضیه رو
‫توی روز روشن حلش کنیم؟
‫نه توی این ون. من می‌تونم یه کاریش بکنم، می‌دونین؟
‫صبح اول وقت می‌تونم برم بانک.
‫من تازه مراسم خاکسپاری شوهرم رو گذروندم،
‫و نمی‌دونستم گوشی مال کیه،
‫واسه همین نتونستم پسش بدم، ‫ولی واقعاً داشت دیوونم می‌کرد.
‫بعدش هم وقتی دنبال مایع سفیدکننده می‌گشتم، ‫مادرم پیداش کرد.
‫می‌شه خفه شی لطفا؟
‫لعنتی.
‫روز خوش، خوشگله.
‫تو مراسم تدفین دیدمت.
‫آره، تلفنی هم با هم حرف زدیم.
‫خب، کجاست؟
‫پول پیش منه. ‫باشه؟ دست منه.
‫داشتم به اون رفیقتون می‌گفتم...
‫اون پول، پیش‌پرداخت اجناسی بود
‫که به شوهرت سفارش داده بودم.
‫من پولمو نمی‌خوام. ‫چیزی که سفارش دادم رو می‌خوام.
‫خب، باشه، ولی من مواد همراه ندارم.
‫قضیه مواد بود؟ ‫می‌تونم براتون جورش کنم.
‫خفه شو.
‫جری یه پاسپورت نیوزیلندی بهم بدهکار بود.
‫۵۰ هزار تا به اون مرتیکه‌ی آشغال دادم،
‫بعدش هم گذاشت رفت خودش رو نفله کرد.
‫پس حدس می‌زنم گوشی، پول
‫و پاسپورت رو داده به تو.
‫یا می‌دونی کجاست،
‫یا خودت هم دستت باهاش تو یه کاسه‌ست.
‫در هر صورت، الان موقعیتم پیش رئیسم خیلی خرابه.
‫من هیچ پاسپورتی ندارم، قسم می‌خورم.
‫من فقط یه مادرم.
‫باشه، وایسا، وایسا، وایسا...
‫نه، نه عزیزم. خوشگله،
‫وقت من اینجا خیلی تنگه.
‫حتماً باید گریه‌زاری راه بندازی؟
‫من چیزی ندارم. هیچی پیشم نیست.
‫قسم می‌خورم. رایان... ‫اون پیداتون کرد؟ رایان؟
‫- رایان؟ ‫- رایان دیگه کدوم خریه؟
‫رایان. همون که یه چاقوی بزرگ داشت، ‫از آدم‌های خودتونه.
‫سلام، رئیس.
‫خب، این دیگه کدوم اسکلیه؟
‫ببینید، ویدیو داره مستقیم روی کلاود پخش می‌شه، باشه؟
‫پسرخاله‌ام همه‌ی رمزهای منو داره.
‫اگه اتفاقی واسه میا بیفته،
‫این ویدیو مستقیم می‌ره دست پلیس.
‫نه، شلیک نکن. شلیک نکن! اون دوستمه.
‫آره، آره، من دوستشم.
‫ولی در عین حال، ‫یه ماشین جنگی آموزش‌دیده‌ام.
‫- آره. ‫- پس بکش عقب، آقای سیب‌زمینی.
‫بکش عقب.
‫یا خدا.
‫لعنتی...
‫پلیسی؟ ها؟
‫- چی؟ نه، نه، نه! ‫- پلیسی مرتیکه؟
‫پلیس نیستم. کاره‌ای نیستم.
‫من فقط یه مغازه‌ی فروش دی‌وی‌دی دارم. ‫فیلم کرایه می‌دم.
‫کدوم خری هنوز فیلم کرایه می‌کنه؟
‫پسر. هیچ‌کس. ‫هیچ خر این کار رو نمی‌کنه.
‫- بسیار خب، خیکی. وقت پروازه. ‫- هوی، هوی...
‫پیداش می‌کنم! ‫پیداش می‌کنم. پیداش می‌کنم.
‫پیداش می‌کنم. ‫و براتون میارمش.
‫از کجا بدونم پیداش می‌کنی؟
‫جری خیلی، خیلی شلخته بود.
‫می‌دونین، لباس‌هاش رو همه‌جا ول می‌کرد.
‫چی؟
‫خب، منظورم اینه که
‫باید یه جایی همین دور و برا باشه، نه؟
‫فقط باید بدونم دنبال چی دارم می‌گردم.
‫بسیار خب.
‫وای خدا.
‫۲۴ ساعت وقت داری.
‫باشه.
‫بهتره گند نزنی، خوشگله،
‫چون اگه پاسپورتم دستم نرسه،
‫کارم ساخته‌ست و مُرده حساب می‌شم.
‫ولی قبل از اینکه خودم بمیرم،
‫مطمئن می‌شم که اون بمیره، تو هم بمیری.
‫بچه‌هات هم همراهت سقط بشن.
‫افتاد؟
‫این یکی رو روشن نگه دار.
‫جزییات رو برات می‌فرستم.
‫وای خدا، عجب بساطی داریم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫آره.
‫بنال دیگه!
‫میا!
‫بنت!
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M