‫متشکر، خانم جونز.
‫نفر بعدی.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خوش برگشتین، آقای رابرتز.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫من رسیدم.
‫به استرالیایی بگو که فردا می‌بینمش.
‫تا اون موقع، خبرهای جدید رو پیامک کن.
‫تا زمانی که کانتینر تخلیه و پردازش نشده ‫دیگه تماس نگیر.
‫فهمیدم.
‫کشورتون شبیه مزرعه می‌مونه.
‫خب، اینجا 25 میلیون گوسفند وجود داره.
‫حرف نزن.
‫آشغال.
‫[قسمت چهارم: تابلوی اهداف زن بلوند]
‫خشاب پر رو بردار.
‫و طوری قرارش بده که ‫فشنگ‌ها رو به جلو
‫و شماره‌ها رو به پشت باشه،
‫اینطوری واردش می‌کنی.
‫برای اینکه عملا نشون بدم، ‫من از خشاب خالی استفاده می‌کنم،
‫فشنگ‌ها رو به جلو...
‫اوه، عالی به نظر میاد.
‫اصلا بلد نیستی دروغ بگی.
‫کاش اصلا فیلر نزده بودم.
‫اشکالی نداره که بحران میانسالی داشته باشی.
‫و ممکنه توی دوره پری‌منوپاز باشی.
‫یا خدا، اصلا دلم نمی‌خواد بدونم ‫که اینو از کجا می‌دونی.
‫منم مطالعه بلدم.
‫تکنسین امنیتی گفت کارش تموم شده. ‫من با دیلن میرم.
‫- اشکال نداره؟ ‫- باشه، عزیزم.
‫مامان؟
‫هی.
‫آرایش کردی؟
‫با اتوبوس میرم.
‫میگه همه‌چیز با گوشیت کنترل میشه،
‫ولی من که عمرا سر در بیارم.
‫میرم اون یکی عینکم رو بردارم.
‫تموم شد.
‫خونه تا دندون مسلح به تجهیزات امنیتی شده.
‫هی، گوش کن.
‫با 500 دلار بیشتر،
‫می‌تونم یه قابلیت غیرشرکتی
‫که خودم درست کردم رو نصب کنم ‫تا سارق‌ها رو فراری بده.
‫اگه داد بزنی "مزاحم"، ‫اینو فعال می‌کنه.
‫پلیس! ‫دست‌هات رو بگیر بالا و بیا بیرون!
‫- پلیس! بی‌حرکت! ‫- عالیه. گراهام.
‫می‌تونی اضافه‌اش کنی.
‫سلام، عزیزم.
‫عزیزم عزیزم نکن!
‫با سگه بودم.
‫خودت این طلاق رو می‌خواستی.
‫و حالا وکیل‌هایی داریم که می‌خوان...
‫منتظرتون هستن.
‫ممنون.
‫عمرا نصف دارایی منو بگیری، باشه؟
‫این حرفا چیه، دارن.
‫من هیچوقت فقط دنبال نصفش نبودم.
‫آهای؟
‫سلام. ‫انتظار نداشتم بیای.
‫هی. اوه. ‫اونجات چی شده؟
‫خوردم به کمد.
‫اوه. ‫جایی که چشم‌هات باز می‌شن؟
‫داستانش مفصله. ‫گوش کن، ببخشید که همینطوری سرزده اومدم.
‫نه. ‫این چه حرفیه، هیچ مشکلی نداره.
‫- می‌تونی با ماهی‌ام لبران آشنا بشی. ‫- لبران؟
‫آره، آره. چون خیلی ریزه‌میزه‌ست ‫غیر معموله.
‫آره. ‫نمی‌خوام بترسونمت.
‫چرا باید بترسم؟
‫مسئله پلیسه.
‫یه عکس ازت با همون گرمکن دارن
‫که داری از اتاق هتل جری میری.
‫دوربین تصویرت رو گرفته. ‫فکر می‌کنن تو کشتیش.
‫شرمنده. فقط...
‫من مظنون یه پرونده قتل‌ام،
‫و پلیس فیلم منو داره؟
‫پس آره، این...
‫- منو می‌ترسونه. ‫- یه عکس تاره.
‫- مشخص نیست که تویی. ‫- اگه بیفتم زندان چی؟
‫اگه بیفتم زندان چی؟
‫اول از همه، چی به سر لبران میاد؟
‫گوش کن چی میگم. ‫تو فقط باید...
‫فقط باید گرمکن رو گم و گور کنی، باشه؟
‫نه. چی؟ ‫نه.
‫- امکان نداره. اون مال بابام بوده. ‫- آره.
‫اگه پلیس بدونه که اون گرمکن
‫بیرون در بوده ‫دقیقا قبل از اینکه جری، می‌دونی...
‫نه. امکان نداره.
‫- یعنی اصلا حرفش هم نزن. ‫- تو آخرین نفر اونجا بودی.
‫اون دختره بلوند جذاب چی؟
‫اونم مجبوره از گرمکن موردعلاقه‌اش بگذره؟ ‫نه!
‫اسکار، فقط گرمکن رو نابود کن بره،
‫اونوقت دیگه چیزی نیست که ‫تو رو به عکس ارتباط بده.
‫- مگه اینکه دختره رو پیدا کنم. ‫- وای خدا.
‫بعدش خودم می‌تونم ببرمش پیش پلیس.
‫چطور می‌خوای پیداش کنی؟
‫- تو حتی اسمش رو هم نمی‌دونی. ‫- درسته، ولی می‌تونم...
‫احتمالا خلافکاره یا با خلافکارها می‌پره.
‫پس فقط باید عکس...
‫زن‌های بلوندی که سابقه دستگیری دارن ‫رو نگاه کنم.
‫بس کن. ‫فقط بسوزونش.
‫- من به این حرفا گوش نمیدم. ‫- لعنتی!
‫و اگه فکر کردی که اون گرمکن رو می‌سوزونم ‫پاک زده به سرت.
‫- من باید برم سر کار. ‫- امکان نداره، امکان نداره، امکان نداره.
‫صبر کن. ‫منظورت چیه که میری سر کار؟
‫باید در مورد این عکسی که میگی ‫حرف بزنیم.
‫میا، صبر کن.
‫آرنا؟
‫- سلام. ‫- چی داریم؟
‫دونده سر صبح متوجه یه چیزی
‫توی رودخونه شده.
‫ساعت 7:17 گزارشش کرده.
‫یکی از ماشین‌های گشت توی منطقه‌مون ‫ساعت 7:26 رسیده.
‫اینو پیدا کردن.
‫یا خدا.
‫یه گلوله به سر.
‫به نظر قتل برنامه‌ریزی شده میاد.
‫کسی بهش دست زده؟
‫فقط برای اینکه از توی آب درش بیارن.
‫چرا پاسپورتش دستشه؟
‫اینو توی سیستم جستجو کنین.
‫به محض اینکه آدرسی ازش گیر آوردی ‫برام بفرست،
‫به خانواده‌اش اطلاع میدم.
‫باشه.
‫لعنتی، اوضاع خیلی داره ناجور میشه.
‫به به، پرستار جدیدمون اینجاست.
‫خوش اومدی، خوش اومدی. ‫حالت چطوره؟
‫به خوبی داری مستقر میشی؟
‫اوه، آره. آره.
‫شنیدم خوب بلدی از دستکش پلاستیکی استفاده کنی.
‫ببخشید. ‫بریجت بهم گفت که قبلا بهیار بودی.
‫اوه، آره. ‫قبلا یه مدت کوتاه بودم.
‫خب، امیدوارم اینجا خیلی برات کسل کننده نباشه.
‫می‌دونی، که کارت در حد مسکن و چسب‌زخم دادن ‫دست مردمه.
‫آخه بعد از همه‌چیز
‫این کار برام عالیه. ‫پس...
‫آره. آره.
‫می‌خواستم بابت جری بهت تسلیت بگم.
‫آخه اصلا نمیشه فهمید که یه نفر ‫چی داره می‌کشه، مگه نه؟
‫آره. واقعا نمیشه فهمید.
‫با دیدن من اصلا معلوم نیست،
‫ولی منم افسردگی داشتم.
‫- آره. ‫- اوه. آره.
‫طلاقم بود که منو به لبه‌ی پرتگاه رسوند.
‫- اوه. ‫- زن سابقم همه‌چیزم رو گرفت.
‫حالا هم تو یه آپارتمان نقلی ‫و رو یه تخت یه نفره می‌خوابم،
‫برگشتم به دوران 20 سالگیم.
‫الان دیگه کل امیدم اینجاست.
‫صادقانه میگم.
‫اوه، چشمت چی شده؟
‫انگار مُشت خوردی.
‫ببخشید. من میرم.
‫به جمع‌مون خوش اومدی و "هایر مای". ‫[خوش آمدی به زبان نیوزیلندی]
‫آره، این دیگه خوش آمدگویی رسمی بود.
‫خیلی‌خب. ‫همگی، ممنون.
‫گروه درسی پنجشنبه ساعت ۳:۳۰ ‫رو یادتون باشه.
‫می‌خوام اسامی روی تخته بیشتر بشن، لطفا.
‫و لطفا یادتون نره که سر کلاس بعدی
‫کتاب‌های درسی‌تون رو بیارین.
‫تکالیف رو باید تا جمعه انجام بدین.
‫اگه بازم مهلت خواستین ‫بیاین بهم بگین.
‫هی، فقط می‌خواستم به خاطر اینکه
‫با سخنرانی‌ام کمک کردی ‫ازت تشکر کنم.
‫و می‌دونم قهوه دوست داری، ‫پس این...
‫باشه. ممنون.
‫اوه، لازم نبود اینو برام بگیری.
‫من بر اساس یادداشت‌هات ‫یه سری تغییرات انجام دادم.
‫پس سرت شلوغه؟
‫دوست دارم دوباره بررسیش کنی.
‫بخشکی شانس. ‫واسه ناهار یه قرار ملاقات دارم.
‫گوش کن، من...
‫این هفته قرار کتاب‌خوانی دارم.
‫چطوره تو هم باهام بیای؟
‫بعدش سخنرانیت رو مرور می‌کنیم.
‫آره، خوشحال می‌شم. ‫این... باشه.
‫- آره. ‫- عالیه.
‫بازم بابت کوپن خرید ممنونم.
‫واقعا محبت کردی.
‫سلام.
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫بله.
‫شما کسی به اسم خوزه رابرتز می‌شناسین؟
‫جوز.
‫خودمم، من جوز رابرتز ام.
‫خیلی‌خب. ‫من کارآگاهی از اداره پلیس اوکلند ام.
‫اوه، چه باحال.
‫میشه بیام داخل؟ ‫فقط چندتا سوال داشتم.
‫بله،
‫ولی بهتره از همسرم سوال کنم.
‫ببخشید، ببخشید دیر کردم، اسپایدز.
‫هیچوقت زن نگیر، رفیق.
‫به خدا که اون زن اعصاب منو خرد می‌کنه.
‫خب، یارو کجاست؟
‫فکر می‌کردم قرار بود بیاد اینجا.
‫- شاید خسته راه بوده؟ ‫- نه.
‫نه، الان عصره.
‫مگه آدم چقدر استراحت نیاز داره؟
‫ولی از هواپیما پیاده شد ‫چطور به نظر میومد؟
‫نمی‌دونم.
‫یعنی چی که نمی‌دونی؟
‫خودت رفتی دنبالش.
‫نه، نرفتم.
‫همون خانم رابط تو ‫با پذیرش تماس گرفته بود
‫گفت خودش ته و توش رو در میاره.
‫همون خانم رابط من ‫با پذیرش تماس گرفته...
‫و گفت... ‫اون چی، صبر کن ببینم.
‫یعنی داری میگی رابط کارتلی که...
‫که فقط روی این گوشی ‫بهم زنگ می‌زنه،
‫زنگ زده رو تلفن ثابت قراضه‌مون ‫تا درباره برنامه‌های سفر
‫مجرمی که تازه قاچاقی آوردیم توی کشور ‫گپ بزنه؟
‫آره.
‫الان من چی بهش بگم؟
‫چی؟ تو...
‫تو الان بهم زنگ زدی؟
‫اوه، گوشیم رو بیصدا بود.
‫- چقدر من احمقم. ‫- دقیقا. "نگهبان" کجاست؟
‫اوه، یکی فرستادم دنبالش.
‫گفتیم بذاریم یکم بخوابه.
‫خسته‌ی راهه.
‫جواب پیام‌هام رو نمیده.
‫نه. ‫خب، دیروز گفت
‫که می‌خواد ارتباط برقرار کردن ‫رو به حداقل برسونیم.
‫- درسته، اسپایدر؟ ‫- درسته. حداقل ارتباط.
‫همه‌چیز ردیفه.
‫خودت بهم گفتی که هواش رو داشته باشم، ‫منم دارم همین کارو می‌کنم.
‫رئیسم بهم دستور داده چیکار کنم.
‫اگه مشکلی پیش بیاد،
‫باید اول تمام بدنت رو تیکه تیکه کنم ‫و بعدش...
‫صورت گنده‌ی زشتت رو ‫به یه توپ فوتبال بدوزم.
‫پس به نفعته که بهم دروغ نگفته باشی.
‫خودم میرم دنبال نگهبان.
‫نیازی نیست که امروز کلاس خیاطی خلاقانه بذاری.
‫همه‌چیز طبق روال پیش میره.
‫تو هم میای جلسه؟
‫جلسه انجمن اولیا و مربیان ‫رو انداختم یه وقت دیگه...
‫چون الان پلیس توی خونه منه.
‫چی، چرا؟
‫یکی با پاسپورت جوز ‫امروز به قتل رسیده.
‫می‌دونم، بنابراین پلیس اومده بود خونه‌مون ‫که بهمون بگه
‫جوز رو با ضرب گلوله به سر کشتن.
‫ولی خود جوز در رو باز کرده،
‫بنابراین الان فکر می‌کنن که ‫خودش ممکنه دستی توش داشته باشه.
‫اوه، میمی.
‫اوه، نگاهش کن. ‫از خودت نگرانی بروز میدی.
‫اوه، تو دوست خیلی خوبی هستی.
‫هیچ مشکلی برامون پیش نمیاد. ‫فقط آبروریزی شده.
‫و امیدوارم که جوز ‫حرف احمقانه‌ای نزده باشه.
‫بهت خبر میدم.
‫بعدا حرف می‌زنیم.
‫خدای من.
‫لعنتی.
‫تلاش و کوشش از الان شروع میشه، پسرا.
‫بیاین اینجا زحمت بکشیم ‫تا شنبه پاداشش رو بگیریم.
‫ادامه بدین، ادامه بدین. ‫حالا 45 ثانیه.
‫ادامه بدین، کم نیارین.
‫دست نکشین.
‫سختکوشی، پسرا. ‫بجنبین، بجنبین.
‫ادامه بدین.
‫خب، آخری شانس خودت بود.
‫ایول.
‫هی، یه مشت از بچه‌های وسترن رو می‌شناسم ‫که کفش می‌خوان.
‫آره آره، حتما. ‫بهشون بگو هفته دیگه، باشه؟
‫2 هزار و 250 دلار.
‫یا خدا!
‫ما 500 دلار رو ‫به دو هزار دلار رسوندیم.
‫به مامان کمک می‌کنم ‫خونه رو نجات بده.
‫ولی بازم کفش می‌خوایم.
‫- بریم تو کارش. ‫- آره؟
‫خودت که شنیدی. .کلی بچه دنبال کفش‌ان
‫فقط باید موجودی‌مون رو بیشتر کنیم.
‫تقاضا. عرضه.
‫کی میگه توی کلاس اقتصاد ‫گوش نمی‌کردم؟
‫جوز؟ جوز!
‫آره، اینجام.
‫چی گفتی؟
‫نباید بدون حضور من ‫باهاش حرف بزنی.
‫چیزی گفتی؟
‫چون اگه گفته باشی، ‫نمی‌تونی ازش استفاده کنی.
‫اگه بخوای می‌تونیم آروم‌تر پیش بریم.
‫من کارآگاه موریسون هستم ‫و گمون کنم شما همسر جوز هستی؟
‫وکیلش هم هستم.
‫ببین، اون الان فقط به همسرش نیاز داره.
‫من به خاطر هیچ جرمی ‫جوز رو تحت پیگرد قرار ندادم.
‫ولی اون ممکنه قربانی سرقت هویت باشه.
‫بله، ممکنه.
‫درسته. ‫خوبه. خوبه.
‫میشه چندتا سوال ازت بپرسم؟
‫حتما.
‫امروز صبح پاسپورت جوز ‫توی جیب یه جسد پیدا شده.
‫ما معتقدیم که پاسپورت دزدیده شده
‫و ازش استفاده شده تا یکی رو از گمرک رد کنن.
‫پاسپورت نیوزیلندی کوچیک‌مون ‫اونور آب خیلی باارزشه،
‫واسه همین اصلا بعید نیست
‫که تو محافل خلافکاری دست ‌به ‌دست بشه.
‫خب، ما چیزی در این باره نمی‌دونیم.
‫آره، البته که نمی‌دونین.
‫طی سال گذشته، خونه‌تون دزد نزده؟
‫- نه. نه. ‫- اخیرا،
‫کارگری نیومده خونه‌تون ‫که باهاش آشنا نباشین،
‫یا با اشخاص غیرعادی‌ای سروکار نداشتین؟
‫نه. چیزی یادم نمیاد.
‫مناسبتی توی خونه برگزار نکردین؟ ‫مهمونی؟
‫- نه، نه، نه. ‫- آره. نه.
‫نه، نه، نه.
‫ما اهل مهمونی گرفتن نیستیم.
‫ما بیشتر اهل نوشیدنی خوردن
‫و تماشای یه سریال خوبیم، ‫اگه متوجه منظورم میشی.
‫پاسپورت‌هاتون رو کجا نگه می‌دارین؟
‫طبقه‌ی بالا توی یه گاوصندوق هستن.
‫میشه یه نگاهی بندازم؟
‫- آره، حتما. ‫- به هیچ‌وجه.
‫- نه، نه... ‫- شایدم نه.
‫ببخشید جناب کارآگاه، ‫ولی اگه می‌خوای توی وسایل‌مون بگردی
‫باید حکم داشته باشی.
‫خب، فقط در صورتی که ادله محتمل داشته باشم ‫درخواست حکم میدم.
‫که گمونم نداشته باشی.
‫چون ما اصلا هیچ ارتباطی ‫با این جریان نداریم.
‫اگه یه وقت...
‫چیز غیرعادی‌ای یادتون اومد ‫باهام تماس بگیرین.
‫و در عین حال، لطفا اگه میشه...
‫ممنون می‌شم یه لیست از افرادی ‫به جز اعضای درجه‌یک خانواده
‫که طی چند هفته گذشته، توی این خونه بودن ‫تهیه کنین.
‫- نه، فکر نکنم بشه. باشه. ‫- قطعا می‌تونیم این کارو کنیم.
‫- همه‌شون رو می‌نویسیم. ‫- مشکلی نیست.
‫خب، ممنون که وقت گذاشتین. ‫خودم رفع زحمت می‌کنم.
‫باشه.
‫خدافظ.
‫اسکار؟ اسکار. ‫اینجایی؟
‫- اسکار؟ ‫- آره. اوه، میا.
‫به موقع اومدی. ‫بیا اینو ببین.
‫پس، زن بلوندی که دنبالشیم. ‫خیلی‌خب.
‫یکی از ایناست.
‫- ما یه مشکلی داریم. ‫- آره، می‌دونم.
‫چهره‌های زیادی هستن، ‫ولی من چهره آدم‌ها رو خوب یادم می‌مونه.
‫یارو پاسپورتی مُرده.
‫- چی؟ کی؟ ‫- جوز رابرتز.
‫- وای نه! ‫- نه، نه، نه.
‫جوز قلابی. مربی.
‫امروز صبح جسدش رو پیدا کردن.
‫اوه. صبر کن، اینکه چیز خوبیه، درسته؟
‫مگه اون آدم بدی نیست؟
‫لعنتی، یه چیز دیگه هم هست ‫که باید بهت بگم.
‫باشه، میشه فقط... ‫فکر کنم از الان به بعد...
‫بهتره که کلا باهم صادق باشیم.
‫یکی یواشکی وارد خونه‌ام شده بود.
‫همون یاروی توی انبار بود.
‫- صبر کن. رایان زنده‌ست؟ ‫- آره.
‫یا خدا، عجب اوضاعی شده.
‫نه گوش کن، من... ‫اسم جوز رو بهش دادم.
‫من کشتمش. ‫مسئولش منم.
‫و الان هم فکر کنم دارم تعقیب می‌شم.
‫کبودی چشمت به خاطر همینه؟
‫دیگه رسما به اوج کلافگی رسیدم.
‫آره. خب. باشه. ‫من فقط باید تمرکز کنم.
‫یه دقیقه بهم وقت بده.
‫وای خدا، اگه پیدامون کنن چی؟
‫اوه، خیلی اوضاع خر تو خره.
‫خیلی‌خب اسکار، تو می‌تونی. ‫از پسش برمیای، اسکار.
‫- اوه... ‫- آه! خیلی‌خب،
‫پس همه کسایی که در مورد پاسپورت می‌دونستن مُردن.
‫پس سوال اینه که،
‫دیگه چه کسی از چیزی که جری می‌دونست ‫خبر داشته؟
‫مسئول پذیرش.
‫اون کجاست؟
‫از وقتی جری مُرد دیدیش؟
‫- مونیکا؟ ‫- آره.
‫همون مَشنگی که جواب تماس‌هاش رو می‌داد؟
‫درسته. ‫پس اون کارهای روزانه‌اش رو مدیریت می‌کرد.
‫می‌دونست که اون روز با کی قرار ملاقات داشته.
‫درست میگم؟ ‫اون کلید قضیه‌ست.
‫اون هیچی نمی‌دونه.
‫نه، ولی روزی که وسایل جری غیبش زد ‫اونم ناپدید شد.
‫- پس... ‫- چی؟
‫- من میرم پیداش کنم. ‫- این ایده افتضاحیه.
‫چرا؟ ‫اون ممکنه کلید اثبات بی‌گناهیم باشه.
‫- اسکار، اونا می‌کشنت. ‫- تازه من یه کارآگاه خصوصی‌ام، باشه؟
‫پس می‌تونم پیداش کنم.
‫و من اینجا نمی‌شینم ‫و دست رو دست نمی‌ذارم.
‫نه نه، دقیقا همین کارو می‌کنیم.
‫نمی‌ریم دنبال کسی بگردیم. ‫آفتابی نمی‌شیم، باشه؟
‫وسیله محافظتی می‌گیریم ‫و قایم می‌شیم.
‫- برنامه من که همینه. این... ‫- اوه، یا خدا. میا!
‫اصلا بلدی ازش استفاده کنی؟
‫آره، توی یوتیوب آموزشش رو دیدم. ‫خیلی‌خب.
‫خودمون رو به خریت می‌زنیم ‫و دخالت نمی‌کنیم، خب؟
‫و اگه هم کسی اومد پیگیر شد، ‫همش انکار می‌کنیم
‫و بعد اگه مجبور شدیم ‫بهش شلیک می‌کنیم.
‫شما اسلحه لازم دارین؟
‫- یا خدا، جرج! ‫- وای. وای خدا.
‫اسلحه روی ضامنه، دختر.
‫و خشاب رو هم یادت رفته.
‫لعنتی.
‫اسلحه سریع،
‫اسلحه بی‌صدا،
‫اسلحه پر سر و صدا.
‫ولی اگه محافظت واقعی می‌خواین...
‫یا خدا، اون یه آرپی‌جی‌ـه؟
‫آره. روسی‌ـه.
‫اوه، فعلا نیازی نداریم جرج، ‫ممنون.
‫خوب شد فهمیدیم که اون کل این مدت ‫اینجا بوده.
‫- حله، خواستین بهم بگین. ‫- باشه. ایول. ممنون، جرج.
‫و گوش کن، هرچی که شنیدی...
‫- هوم. ‫- اوه، آره.
‫آره. باشه.
‫همینجا بمون.
‫بیا یه نگاهی بهشون بنداز، داداش.
‫- هی، میشه اینو قرض بگیرم؟ ‫- مال خودته، پسرخاله.
‫بگو که پیداش کردی.
‫کجاست؟
‫اوه. ‫توی اقامتگاهش نیست.
‫اصلا نرفته اونجا.
‫دارن بازیمون میدن.
‫جاهای گردشگری که نرفته، غیر از اینه؟
‫برو پیداش کن و یکی رو بفرست ‫حواسش به تاویتا باشه.
‫باشه؟ ‫می‌خوام از همه کارهاش خبر داشته باشم.
‫اوه.
‫اون نمی‌تونه خوب باشه.
‫براش سبد هدیه گرفتی؟
‫آره.
‫گفتم کار قشنگیه.
‫گمونم بهتره همینجا بذارمش.
‫لعنتی!
‫خب، این یکی چیز خاصی نداره.
‫علت مرگ یک گلوله بوده.
‫رد سوختگی طناب ‫روی مچ‌ دست‌هاش هست،
‫و داروی تمپازپام هم توی بدنش پیدا شده.
‫- قرص خواب؟ ‫- هوم.
‫احتمالا واسه پرواز خورده.
‫همین.
‫تتو یا نشونه‌ خاصی از باندهای خلافکار ‫روی بدنش نیست؟
‫همه‌جاش پر از تتو هست، ‫همون طرح‌های معمولی مذهبی،
‫کلمات اسپانیایی، جمجمه،
‫ولی چیز به خصوص‌تر از اینا نمی‌بینم.
‫- ممنون، آرنا. ‫- خواهش.
‫راستش...
‫میشه یه تصویر دیجیتالی ‫از این تتوی پشت گوشش بهم بدی؟
‫آره، آره. مشکلی نیست. ‫ممنون، آرنا.
‫باشه.
‫[مأمورین اداره مهاجرت از تتو ‫برای شناسایی اعضای کارتل استفاده می‌کنند.]
‫از کِی داری به اون نگاه می‌کنی، مامان؟
‫اوه، از ساعت 2 بعد از ظهر...
‫انگار دارم یه رئالیتی‌شو تماشا می‌کنم.
‫کلی رفت و آمد می‌بینم.
‫فکر کنم همسایه‌ات شان
‫با راننده پیک سَر و سِر داره.
‫هر ساعت از روز که بگی ‫زیاد براش بسته میاره.
‫اون از خونه‌اش کار می‌کنه، مامان.
‫هیچکس اینقدر نامه و بسته نمی‌گیره.
‫آه!
‫همینجا بمون. ‫اینقدر جاسوسی مردم رو نکن.
‫با اون چراغ‌ها هیچی نمی‌بینم.
‫مامان!
‫چقدر نورش روشنه، مامان.
‫عزیزم. سلام، ریکی. ‫بیا تو.
‫بابت چراغ‌ها معذرت می‌خوام.
‫بیرون مثل دستگاه سولاریوم شده.
‫آره. سیستم امنیتی جدیده. ‫فقط دارم تنظیماتش رو دستکاری می‌کنم.
‫آره. ‫خب، فکر کنم دیگه تقریبا تنظیمه.
‫آره. ‫احتمالا یکم زیاده‌روی کردم.
‫هی، گوش کن،
‫فقط می‌خواستم بابت اون شب عذرخواهی کنم.
‫توی مهمونی. ‫فقط...
‫می‌دونم که الان دوران سختی واسه توئه،
‫و نمی‌خواستم که یه وقت...
‫معذب بشی یا همچین چیزی، ‫پس فقط...
‫به نظرم خیلی هم خوشحال کننده بود.
‫فقط انتظارش رو نداشتم.
‫آره. شاید همون اول کار، ‫یکم زیاد...
‫- از نوشیدنی‌های مهمونی خورده بودم. ‫- منم همینطور.
‫می‌دونی، راستش اخیرا...
‫منم دوران سختی رو می‌گذرونم.
‫اوه، معلومه که اصلا...
‫در حد اوضاع تو نیست، ‫فقط...
‫فشار کاریه، می‌دونی؟
‫خونه‌ها خالی موندن. ‫خریدار نیست.
‫عرضه و تقاضا، از این مزخرفات.
‫گمونم حرفم اینه که
‫به یه شبی مثل اون شب نیاز داشتم ‫تا کلا همه‌چیز رو فراموش کنم.
‫واسه یه مدت خیلی کوتاه.
‫و سر حرفم هم هستم.
‫اگه یه وقت چیزی نیاز داشتی،
‫هرچی که باشه، ‫یه زنگ بزنی میام.
‫باشه. ممنون.
‫واقعا ممنونم، ریکی.
‫بعدا می‌بینمت.
‫اوه!
‫اوه، اون خیلی خوشتیپه، میا.
‫منم، آبجی.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اوه، شارژر. ‫آره.
‫تکون نخور!
‫اوه! صبر کن.
‫آخ. اوه.
‫بام‌بگ یه ریز داره زنگ می‌زنه.
‫شاید این یارو کارتل
‫داره با یکی دیگه کار می‌کنه.
‫آمارگیر میگه که تاویتا از جاش تکون نخورده.
‫کار اون نیست.
‫پس یارو کجاست؟
‫لعنتی!
‫اومدم.
‫به نظر خسته میای. ‫خوب خوابیدی؟
‫اوه، آره. ‫آره، آره.
‫کافیه فقط به تک ‌تک حرفایی ‫که با هم زدیم فکر کنم،
‫اونوقت فورا خوابم می‌بره.
‫چی می‌خوای؟
‫گفتم یه سر بیام پیشت ‫فرضیه‌ای رو باهات در میون بذارم.
‫ببینیم چی از آب درمیاد.
‫من خیلی وقت ندارم که بخوایم ‫یه لیوان چای بخوریم و گپ بزنیم.
‫- پس... ‫- اینو یارو رو می‌شناسی؟
‫عضو کارتله.
‫مردم اونو مربی صدا می‌کنن...
‫چون دوست داره اعضای بدن آدم رو
‫به تجهیزات ورزشی بچسبونه.
‫این آدم‌های کارتل خیلی مخ‌شون تاب داره.
‫آشنا نمی‌زنه؟
‫نه. ‫فقط عاشق این داستان‌های خوبم.
‫توی بازار کوکائین اینجا ‫پول زیادی خوابیده.
‫یه منبع درآمد دست نخورده‌ست.
‫ولی مستقیما کار کردن با کارتل...
‫ریسکش بالاست.
‫باید اعتمادشون رو جلب کنی. ‫ثابت کنی که می‌تونی جنس‌هاشون رو آب کنی.
‫اونا خیلی از این قضیه خوشحال نمی‌شن.
‫جالبه. ‫توی روزنامه خوندم
‫که اون باندهای نیوزیلندی ‫دارن مسلح می‌شن.
‫من جاتون بودم حواسم به اونا بود.
‫ما استرالیایی‌ها به قانون احترام می‌ذاریم، رفیق.
‫طرف کارتل هم نمی‌ریم.
‫تو یه استرالیایی واقعی نیستی، مک‌نیل.
‫اینجا به دنیا اومدی.
‫باور کن، ما هم تو رو نمی‌خوایم.
‫یکم بخواب، مک‌نیل.
‫به خوشگله زنگ بزن.
‫- مامان، چیکار می‌کنی؟ ‫- در بازه.
‫ببخشید، ببخشید، ‫ببخشید.
‫- وای خدا! ‫- لعنتی.
‫مامان!
‫اون کیه؟
‫همینجا صبر کنین.
‫پیاده نشین.
‫میشه لطفا اینجا این کارو نکنیم؟
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫کوتاه بیا. ‫بچه‌هام توی ماشینن، لطفا.
‫ایان ریچاردز هستم از اداره امور مالیاتی داخلی.
‫این مسئله خنده‌دار نیست، خانم بنت.
‫مدتیه سعی دارم باهاتون ارتباط برقرار کنم.
‫خیلی سخت بوده.
‫شما جواب هیچ کدوم از ایمیل‌ها ‫یا تماس‌هام رو ندادین.
‫من به خونه‌ و اداره‌ی کارتون اومدم.
‫واقعا؟
‫این سومین باره که چیزی نمونده بود ‫با ماشین‌تون منو زیر کنین.
‫اوه، خیلی ببخشید. ‫ندیدمتون.
‫صحیح.
‫بگذریم، ‫چون شما به عنوان شاغل ثبت شدین،
‫اداره مالیات با درخواستِ
‫شرایط خاص‌تون موافقت نکرده.
‫جریمه‌ها و سودش بیشتر هم شده،
‫و باید ظرف ۳۰ روز آینده پرداخت بشه.
‫الان کل مبلغ رسیده به...
‫405 هزار و 672 دلار.
‫چی؟
‫ولی من نمی‌تونم طی 30 روز ‫400 هزار دلار رو بپردازم.
‫اونوقت یه پرونده قضایی علیه...
‫جی‌بی پرینت باز میشه
‫و همه دارایی‌تون، ‫از جمله خونه‌تون،
‫به خاطر بدهی‌هایی که دارین ‫مصادره میشه.
‫باشه، ولی گوش کن،
‫خودتون که می‌بینین چقدر حقوق می‌گیرم.
‫حقوق وزارت کاره. ‫پول اینو ندارم.
‫اداره مالیات اهمیت نمیده که چطور پرداختش می‌کنی، ‫فقط براش مهمه که پرداختش کنی.
‫فرار مالیاتی جرم خیلی جدی‌ای هست.
‫منتظر مراجعه‌تون هستیم، خانم بنت.
‫روز بخیر.
‫آخ، آخ، آخ!
‫وای خدا.
‫آه!
‫اوه! چی؟
‫آخ! ‫تو این گِره‌ها رو بستی؟
‫چطوری پیدام کردی؟
‫بذار حدس بزنم. ‫اهل دریانوردی‌ای؟
‫تو خونه‌ی من چیکار می‌کنی؟
‫چرا با شرت نشستم؟
‫این خیلی بیشتر از زدنش به سینه درد می‌کنه.
‫نه. مسئله میا بنتـه.
‫میا بنت منو فرستاده اینجا، ‫باهم دوستیم.
‫- چرت میگی. ‫- نه، نه. راست میگم.
‫باهم رفیقیم. ‫منو فرستاد اینجا تا دنبالمون بگردم.
‫- دنبال تو بگردم تا کمکمون کنی. ‫- چیه، میا توی دردسر افتاده؟
‫آره. ‫میشه لطفا...
‫اونو یه طرف دیگه بگیری؟ ‫خواهشا؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫اون گوشی منه؟
‫گوشی منه؟ ‫بازش کن خب.
‫بازش کن! ‫شماره‌اش توی مخاطب‌هام هست.
‫نگاه خب دیگه.
‫توی گوشیمه. ‫بهش زنگ بزن و بپرس.
‫- خفه! ‫- باشه. خیلی‌خب. لعنتی!
‫قفلش رو باز کن.
‫اوه، چه خبر اسکل‌ها؟
‫همه‌شون رو آب کردین؟
‫آره و بیشتر می‌خوایم.
‫آره؟ تازه یه بار برام اومده. ‫صد جفت.
‫اگه می‌خواین همه‌شون رو بهتون میدم.
‫- باشه. ‫- پنج هزارتا میشه.
‫رد کنین بیاد، خارجی‌ها.
‫اوه، پولش رو نداریم.
‫نه.
‫آروم باشین، بچه سوسولا. ‫بهتون قرضی میدم.
‫آره. ‫ثابت کردین که می‌تونین بفروشین،
‫پس اگه بخواین، بهتون می‌دمشون.
‫هفته دیگه تسویه می‌کنین؟
‫آره، حتما. ‫بریم تو کارش.
‫- آره؟ حله. ‫- آقایون.
‫لعنتی.
‫اون کی بود؟
‫اوه، فقط داشتیم بهش آدرس می‌دادیم.
‫شما دوتا الان باید سر کلاس باشین.
‫بله. آقای فرگوسن، ببخشید. ‫ما داشتیم...
‫داشتیم به اتاق روح می‌رفتیم. ‫احساساتمون جریحه‌دار شده بود به خاطر...
‫برین سر کلاس!
‫بیا اینجا.
‫من چی گفته بودم؟
‫بهم گفتی که جلوی تشکیلات دی‌مک رو بگیرم،
‫منم همین کارو کردم.
‫بهت گفتم که زن یارو رو بترسون،
‫نه اینکه یکی از اعضای کارتل رو بکش.
‫وقتی تو اینجا نشسته بودی ‫و غذا کوفت می‌کردی،
‫من نقشه رو اجرا کردم.
‫چرا مدام داری این کارو می‌کنی؟
‫- چه کاری؟ ‫- آدم می‌کشی.
‫تو مشکلی داری، ساسکیا.
‫اون یارو خیلی بی‌ادب بود.
‫چیزی که می‌خواستی رو برات ردیف کردم.
‫ببین، دی‌مک دیگه کلکش کنده‌ست.
‫خب؟ ‫کارتل می‌کشتش.
‫فکر می‌کنن کار اون بوده.
‫امکان داره که کارتل بفهمه کار ما بوده؟
‫معلومه که نه.
‫- پس کوکائین چی میشه؟ ‫- کوکائین بره به درک.
‫ما اصلا نمی‌دونیم از کجا داره میاد.
‫چون تو تنها کسی که می‌دونست رو کشتی.
‫ببین.
‫ما فقط باید صبور باشیم.
‫بعد وقتش که رسید
‫کارتل با ما قرار می‌ذاره.
‫ما؟
‫مایی درکار نیست.
‫- ما باهم قراری داشتم. ‫- قرارت بخوره تو سرت.
‫این بازی قواعدی داره.
‫یه کسب و کاره.
‫نمی‌تونی هرکسی که
‫سد راهت قرار گرفت رو بکشی.
‫من اهل دیوونه‌بازی نیستم، ساسکیا.
‫داری ازم جدا میشی؟
‫چون بعد از جدایی بدجوری بهم می‌ریزم.
‫آره. دیگه تمومه.
‫خودتی و خودت.
‫اصلا نباید باهات توافق می‌کردم.
‫چرا شما دوتا عین آدم‌های معمولی
‫طلاق نمی‌گیرین؟
‫اوه، من پدرت رو در میارم.
‫مرتیکه احمق.
‫اشتباه بزرگی کردی.
‫شرمنده.
‫نمی‌دونستم اینجا کار می‌کنی.
‫تو باید از اینجا بری. ‫لطفا. اینجا محل کار منه.
‫دوست آمریکای جنوبی‌مون مُرده.
‫نه، واقعا؟ ‫ناراحت کننده‌ست.
‫آره. ناراحت کننده‌ست.
‫واقعا هم ناراحت کننده‌ست.
‫پس باید بدونم که راجع‌به اون پاسپورت به کی گفتی.
‫چون وقتی خونه‌ات رو ‫به همراه بچه‌هات آتیش بزنم،
‫اونم خیلی ناراحت کننده میشه.
‫دیگه کی می‌دونست؟
‫هیچکس، قسم می‌خورم.
‫میا، یه کارآگاه اومده باهات کار داره.
‫- چرا آخه... ‫- الان میام.
‫از اینجا برو، باشه؟
‫از پنجره برو. ‫خواهشا برو.
‫می‌دونم کار توئه، میا. ‫قضیه تموم نشده.
‫- سلام، کارآگاه. ‫- ممنونم.
‫شغل جدیدت چطوره؟
‫اوه، می‌دونی دیگه. ‫دل‌پیچه و آبریزش دماغ بچه‌ها.
‫خودمم می‌دونم که شغل باکلاسیه.
‫- گفتم زیاد وقتت رو نمی‌گیرم. ‫- آره.
‫فقط چندتا سوال در مورد جوز رابرتز دارم.
‫اوه.
‫اوه، آره. ‫اونقدرها نمی‌شناسمش...
‫اونا اسمت رو توی لیستی نوشتن که ‫هفته‌ی گذشته واسه یه مهمونی شام
‫رفته بودی خونه‌شون.
‫آره، آره، ‫به خاطر انجمن اولیا و مربیان بود.
‫اتفاقی افتاده؟
‫از پاسپورت جوز برای وارد کردن ‫یه خلافکار به نیوزلند استفاده شده.
‫چیز غیرعادی‌ای از اون شب یادت نمیاد؟
‫من فقط زود رفتم.
‫راستش، یه چیزی... ‫یه چیزی...
‫آره. ‫یه اتفاق غیرعادی افتاد.
‫عه...
‫یه سری چیزهای پذیرایی غیرقانونی هم بود.
‫منظورت مواده؟
‫کوکائین. ‫و می‌دونستم که اونا اهل مهمونی‌ان.
‫ولی اینکه از نزدیک ببینی ‫دیگه یه چیز دیگه‌ست.
‫مخم سوت کشید.
‫ولی همونطور که گفتم، ‫من هل این چیزها نیستم، پس...
‫ممنون، میا. ‫می‌ذارم به کارت برسی.
‫ولی وودی، میشه...
‫نگی که من اینو بهت گفتم؟
‫آخه اگه بریجت باهات بد بشه
‫یه جورایی آدم ترسناکی میشه، ‫پس...
‫- حتما. ‫- آره.
‫مرسی. ممنون، وودی. ‫جناب کارآگاه.
‫اسکار. شرمنده.
‫اوه میا، اسکارم.
‫میا؟
‫بله. شما؟
‫یا خدا.
‫سلام ملکه، منم مون.
‫مونیکا؟
‫از وقتی جری مرده اوضاع بی‌ریخت بوده،
‫و دیگه اصلا نمی‌دونم ‫به کی می‌تونم اعتماد کنم.
‫و شرمنده که به تشییع جنازه نیومدم.
‫آخه خیلی عذاب وجدان گرفته بودم.
‫به خاطر چی؟
‫خب، قبل از اینکه جری بمیره،
‫ما خیلی باهم وقت می‌گذروندیم ‫و...
‫خیلی متاسفم، میا. ‫من کار خیلی ناجوری کردم.
‫می‌خواستم بیام بهت بگم،
‫- ولی آخه... ‫- صبر کن.
‫بهش علاقه داشتی؟
‫چی؟ وای نه! ‫نه.
‫شرمنده، قصد توهین ندارم.
‫اون کلا جای بابام می‌موند.
‫منظورم از لحاظ کاری بود، ‫آخه کاسبی خوب نبود.
‫که جای تعجب هم نداشت.
‫ولی اون کلی برنامه بزرگ داشت.
‫و بعد یه یارو استرالیایی اومد
‫و به جری گفت که می‌تونه ‫کلی پول به جیب بزنه.
‫منم بدهی وام دانشجویی داشتم. ‫واسه همین...
‫اولش با جعل کردن چندتا اسناد
‫و امضا و این چیزها شروع شد،
‫و بعد همه‌چیز دست به دست هم داد...
‫خودم از پاسپورت‌ها خبر دارم.
‫چی؟
‫و در مورد دی‌مک.
‫باشه؟ ‫باورم نمیشه که پای تو رو هم بهش باز کرده بود.
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫اون فقط سعی داشت کسب و کار رو نجات بده.
‫- اون عوضی‌بازی در آورده. ‫- نه، اصلا.
‫فقط قصد داشت ازتون محافظت کنه.
‫اون می‌دونست توی دردسر افتاده.
‫به خاطر همین هم روزی که مرد ‫ازم خواست دفترش رو خالی کنم.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫نگفت که اون روز با کی قرار داره؟
‫- مثلا یه زن بلوند. ‫- یه زنه بود.
‫آره، یه مشتری.
‫موهاش بلوند نبود، ‫ولی آدم ترسناکی بود.
‫آره. ‫جری خیلی ازش می‌ترسید.
‫و اسم عجیبی هم داشت. ‫یه چیزی تو مایه‌های شکیرا بود.
‫شکیرا، نه. ‫معلومه که یه اسم قلابیه.
‫می‌دونی چیه؟
‫ماجرا هی داره بهتر و بهتر میشه.
‫بعدش هم تو رو در خطر انداخت.
‫منو در خطر انداخت. ‫بچه‌هام رو در خطر انداخت.
‫- منو هم همینطور. ‫- آره.
‫نه می‌دونم، مخصوصا اینکه اصلا اون ‫هیچ کدوم‌شون رو درست نکرده بود.
‫منظورت چیه؟
‫جری هیچ کدوم از پاسپورت‌ها ‫رو درست نکرده بود.
‫من درستشون کردم.
‫اون تجهیزات رو خرید ‫و طرف حساب آدم‌ها بود.
‫منم اسناد رو درست می‌کردم.
‫- تو استفاده از همه اینا رو بلدی؟ ‫- اوهوم.
‫یه هفته پیش به کارمون میومد.
‫خیلی گرون بودن. ‫ولی یه سرمایه‌گذاری بود.
‫این یکی هم که فقط هولوگرام می‌سازه.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫نمی‌تونی اینجا بمونی.
‫هرکسی که درباره این پاسپورت‌ها خبر داشته ‫تهش مُرده.
‫باشه؟ ‫یکی میاد سراغت.
‫ولی جای دیگه‌ای ندارم برم.
‫چیه؟
‫اون یه جایی واسه قایم شدن نیاز داره.
‫جایی که هرگز کسی نره.
‫آره.
‫نه. تازه بی‌ادبی هم هست. ‫مشتری‌های خودم چی؟
‫نمی‌تونه پیش من بمونه.
‫اون منو به یه صندلی بست.
‫منو با شوکر زد، میا.
‫اوه...
‫لعنتی.
‫نه، می‌دونی چیه؟ ‫اینا رو بار وَن کن.
‫میشه اینا و مونیکا رو ببری خونه‌ات؟
‫- باشه؟ فهمیدی؟ ‫- آره.
‫یا خدا.
‫اوه...
‫کارآگاه.
‫موکل من کم کم داره ‫احساس مظنون بودن بهش دست میده.
‫خب، بذار چیزی که الان می‌دونم ‫رو بهت بگم.
‫بعدش خودت بهم بگو که ‫اون باید مظنون باشه یا نه.
‫می‌دونم که اگه خونه‌تون رو بگردیم، ‫کوکائین پیدا می‌کنیم.
‫می‌دونم که کوکائین توی این کشور
‫از کارتل‌های آمریکای جنوبی میاد.
‫می‌دونم جسدی که پیدا کردم ‫عضو کارتل بوده.
‫و اینکه با استفاده از پاسپورت شوهرت ‫وارد کشور شده.
‫این به نظرت چطوره؟
‫یالا، بهش بگو.
‫پس من از دارک‌وب کوکائین سفارش دادم.
‫با پست فدکس می‌فرستن در خونه‌ام.
‫ولی هیچ عضو کارتلی نمی‌شناسم.
‫قسم می‌خورم.
‫تا حالا این مرد رو دیدی؟
‫نه.
‫- نه. ‫- فکر می‌کنم که پاسپورتت،
‫به دست یکی که با اون ارتباط داشته
‫در شب مهمونی، از خونه‌تون دزدیده شده.
‫کسی نیومد چیزی تحویل بده؟
‫کسی نبود که بدون دعوت پیداش بشه؟
‫نه، همچین چیزی نبود.
‫یکم کارائوکه انجام دادیم.
‫- رفتیم توی جکوزی. ‫- دزدگیر.
‫- کدوم دزدگیر؟ ‫- دزدگیر خونه به صدا در اومد.
‫تکنسین شرکت دزدگیر خانگی اومد،
‫ولی گفت که یه بررسی روتینه.
‫مشکل خاصی نیست.
‫می‌شناختینش؟
‫- نه. ‫- ساعت چند بود؟
‫شاید 10:30 یا 11 بود.
‫می‌تونین مشخصاتش رو بگین؟
‫آره شاید، یه خرده از من کوتاه‌تر بود.
‫جثه متوسطی داشت. ‫یه مرد معمولی بود.
‫اوه، یه گرمکن توربوز محشری تنش بود.
‫می‌دونی که از دوران اوج‌شون ‫دنبالشون می‌کنم؟
‫- همون تیم راگبی؟ ‫- ای بابا، باز شروع کرد.
‫- این همون گرمکنه؟ ‫- آره. ماناواتو توربوز.
‫- قبلا هر روز از خواب بیدار می‌شدم... ‫- باشه حالا، خفه شو...
‫نه، نه...
‫- مامان! ‫- اوه، سلام.
‫اوه. سلام، عزیزم. ‫وای خدا.
‫موهای تو همیشه توی این هوا ‫بهم ریخته می‌شن.
‫حالا، من که دارن رو از دوران دبیرستانت یادم نمیاد،
‫ولی قسم می‌خوره که توی دبیرستان رنفورلی درس خونده.
‫آره، معلومه که اونجا درس خونده.
‫سلام، دارن. ‫چطوری؟
‫آره.
‫سالنامه‌ای که سراغش رو می‌گرفتی ‫توی گاراژه.
‫اوه، از دیدنت خوشحال شدم، دارن.
‫یا خود خدا.
‫اون مامانته؟
‫خوب بلده چطور آدم رو زهرمار کنه.
‫گوش کن دی‌مک، اینجا خونه‌ی منه.
‫دیگه از حدت گذشتی.
‫- اوه. تو مأموری میا؟ ‫- آه!
‫- هوم؟ ‫- نیستم. قسم می‌خورم.
‫- آره؟ ‫- نیستم. نیستم. نیستم.
‫می‌خوای کسب و کارم رو به فنا بدی؟
‫لطفا، لطفا، لطفا. ‫مامانم داخل خونه‌ست.
‫در مورد برنامه‌هام ‫به تاویتا چی گفتی،
‫- ها؟ ‫- چی؟
‫فکر کردی می‌تونی با باند 47 بپری
‫- و خودت رو پیش‌شون شیرین کنی؟ ‫- نمی‌دونم اینی که میگی کیه.
‫ولم کن بابا.
‫هیس...
‫صبر کن، هیس. ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن... هیس.
‫خیلی‌خب. ‫شب خوش.
‫رایانه! ‫رایان، رایان، رایان.
‫چرا مدام میگی رایان؟
‫- رایان... رایان. ‫- رایان کی؟
‫رایان. فقط رایانه.
‫می‌دونی، بعد از کشته شدن جری ‫اون توی انبار بود.
‫اون وارد خونه‌ام شد و بهم حمله کرد.
‫از پاسپورت خبر داشت.
‫نمی‌دونستم از کجا می‌دونست،
‫ولی من فقط اسم جوز رو بهش دادم.
‫چیز دیگه‌ای بهش نگفتم،
‫قسم می‌خورم. ‫قسم می‌خورم.
‫قسم می‌خورم، قسم می‌خورم، ‫قسم می‌خورم.
‫چرا اینو زودتر بهم نگفته بودی؟
‫ها؟
‫خب، چون می‌ترسیدم که بیای خونه‌ام
‫و یه بالش بذار و بعدش...
‫گمونم حق داری.
‫لعنتی!
‫اون کیه؟
‫این...
‫خود عزرائیله.
‫من فقط به اسم بام‌بگ می‌شناسمش.
‫اون رابط کارتله.
‫می‌دونی، همونی که قانعش کردم بیاد اینجا
‫و بذاره کار نگهبانی رو امتحان کنم،
‫ولی لقمه بزرگتر از دهنم برداشته بودم.
‫آخر خطه. ‫کارمون تمومه.
‫همه‌چیز تموم شد.
‫وقتی بفهمن که نگهبان مرده،
‫کلک منم کنده‌ست.
‫تو هم کارت تمومه.
‫هر دومون بدبخت شدیم.
‫این نگهبان کیه؟ ‫یعنی کارش چیه؟
‫واقعا نمی‌خوام بشینم به رسم شکل
‫سازوکار کارتل رو برات توضیح بدم.
‫یالا دیگه، باید یه کاری از دستمون بربیاد.
‫من توی ایده‌پردازی خیلی ماهرم.
‫نمی‌ذارم یه زن به اسم بام‌بگ
‫منو توی گاراژ خونه‌ام بکشه.
‫باشه.
‫نگهبان مسئول کارهای میدانی کارتله.
‫اون تشکیلات رو با آدم‌هایی که
‫کارتل در سراسر کشور کار گذاشته ‫نظارت می‌کنه.
‫من نمی‌دونم اونا کی‌ان. ‫هدفشون هم همینه که کسی ندونه.
‫و نگهبان موادها رو از هواپیما خالی می‌کنه؟
‫- از بنادر. ‫- باشه.
‫و اونا...
‫کیسه‌های کوکائین رو می‌گیرن ‫و می‌دنش به تو.
‫به شکل پودری نیست.
‫به شکل مایع میاد. ‫اینطوری شناساییش سخت‌تره.
‫اون می‌پزتش، ‫بسته‌بندی و جاسازش می‌کنه.
‫بعد یه محموله ازش رو به من میده،
‫منم مواد رو از طریق شبکه‌ام پخش می‌کنم.
‫و بعدش سهمم رو می‌گیرم ‫که 20 میلیون دلاره
‫به علاوه‌ی اعتمادشون که می‌تونم ‫از پس محموله بعدی بربیام.
‫20 میلیون دلار!
‫- پناه بر خدا. ‫- خب. دیگه که نه.
‫خب، چرا خودت بار رو خالی نمی‌کنی؟
‫کارتل فقط به پولشون اهمیت میدن، درسته؟
‫امکاناتش رو ندارم.
‫به قدر کافی نیرو ندارم که بپزمش،
‫بسته‌بندی و انبارش کنم.
‫نه اونم الان که به خاطر
‫مُردن آنتونیو باندراس کوفتی، ‫پلیس‌ها منو زیر ذره‌بین گرفتن.
‫خب، دیگه کی رو می‌شناسی
‫که بتونه یه محموله مواد رو ردیف کنه ‫و بتونی باهاش کار کنی؟
‫مگه یارکشی تیم فوتباله؟
‫باند 47 چی؟
‫می‌تونی باهاشون معامله کنی ‫و کار رو ردیف کنی.
‫امکان نداره.
‫تاویتاست که داره میاد سراغم.
‫می‌خواد کل بازی بیفته دستش.
‫باشه، ولی اون زنه بام‌بگ که ‫این اجازه رو بهش نمیده، مگه نه؟
‫اون می‌تونه مجبورش کنه ‫بهت کمک کنه.
‫ترجیح میدم که صورتم به یه توپ فوتبال دوخته بشه
‫ولی اون عوضی رو به رابط کارتل‌ام معرفی نکنم.
‫اون اصلا ندیدتش.
‫فقط تو دیدیش.
‫خب که چی؟
‫پس روحش هم خبر نداره که زنه چه شکلیه.
‫همون آب خوبه.
‫آره. خوبه. ‫آب داریم.
‫آره. همه‌چیز دیگه ردیفه.
‫پس به نظرم جات باید راحت باشه.
‫هوم.
‫بالشِ فوم هوشمند دوست داری؟
‫من عاشق فوم هوشمندم.
‫حله. عالیه.
‫اوه و...
‫دوش بیرونی یکم آبش سرده،
‫ولی فقط واسه اینه که صبح‌ها ‫اهل دوش گرفتن باشی.
‫خبرگزاری تریبون گزارش داده ‫که امروز
‫یک جسد در اوکلند پیدا شده
‫که ممکنه با یک کارتل آمریکای جنوبی ‫ارتباط داشته باشه.
‫پلیس اوکلند یه عکس منتشر کردن
‫و از مردم می‌خوان که ‫در شناسایی کردن این مرد کمک بدن.
‫به عرض ما رسونده شده که اون
‫با چندین قتل در اوکلند ارتباط داشته ‫و باید...
‫اون رو مسلح و شدیدا خطرناک بدونید.
‫یک عملیات تعقیب سراسری در جریان هست ‫و از هر کسی
‫که اطلاعاتی داره، تقاضا میشه که فورا ‫با شماره‌ی زیرنویس ‌شده تماس بگیره.
‫تو باید تاویتا باشی.
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M