‫با شماره‌ی سه.
‫یک، دو...
‫و...
‫سه!
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫داستان هیولای لبیِ مکس، ‫تنها نشونه‌ای بود...
‫که ثابت می‌کرد یکی بوریس رو ‫توی زیرزمین پیدا کرده.
‫ولی بعید بود مکس کوچولو ‫بخواد ازمون اخاذی کنه.
‫پس سؤال این بود که غیر از مامانش، ‫به کی گفته بود؟
‫بیورن!
‫- خیلی خوشحالم بالاخره می‌بینمت. ‫- سلام، کورت.
‫دیر کردی.
‫قرارمون ساعت یک بود.
‫کار داشتم.
‫مجبور می‌شدم یه مدت پایین منتظر بمونم.
‫ولی نموندی.
‫راستش تعجب کردم با ماشین اومدی دنبالم.
‫فکر می‌کردم به‌خاطر محیط‌زیست رانندگی نمی‌کنی.
‫من رانندگی نمی‌کنم.
‫«مهمت» می‌شینه.
‫اسمم موراته.
‫حسن کچل، کچل حسن. ‫فرقی نداره که!
‫بریم. استیک‌ها دارن خشک می‌شن.
‫خب،
‫اگه گوشت خوب می‌خوای،
‫منظورم یه گوشت اصیل و واقعیه،
‫باید بری ژاپن. ‫یا اُروگوئه، تگزاس...
‫بهترین چیزی که تا حالا خوردم ‫«بیف دِ چوریزو» توی آرژانتین بود.
‫با چنگال می‌تونستم ببرمش.
‫گارسون همون موقع گفت:
‫«مشخصه گوشت‌شناسی.»
‫استیکت چطوره؟
‫خوبه.
‫ولی راستش من فقط داشتم ‫راجع‌به شرکتت می‌پرسیدم.
‫من صاحب شرکت «سی‌ان موبیلیتی» هستم.
‫اسمشم نشنیدم.
‫- حتماً شنیدی. ‫- نه.
‫- چرا، شنیدی. ‫- نه.
‫ما بیشتر اسکوترهای برقی شهر رو کرایه می‌دیم.
‫و «سی‌ان» مخفف چیه؟
‫برای جامعه‌ای متنوع و روشن‌فکر.
‫منظورم اینه که «سی» و «ان» توی ‫«سی‌ان موبیلیتی» مخفف چیه؟
‫بدون آلایندگی.
‫حمل‌ونقل بدون آلایندگی.
‫بدون آلایندگی؟ اسکوتر برقی؟
‫آره.
‫دقیقاً.
‫یه کمکی کن بفهمم.
‫همیشه فکر می‌کردم ‫اگه از نقطه الف تا ب پیاده بری،
‫این می‌شه حمل‌ونقل بدون آلایندگی.
‫ولی اگه از اسکوتر برقی استفاده کنم، ‫دارم از وسیله‌ای استفاده می‌کنم...
‫که از کلی پلاستیک، فلز ‫و یه باتری خیلی سمی ساخته شده.
‫همه‌ی اینا باید تولید بشن.
‫دقیقاً کجاش بدون آلایندگیه؟
‫بخش حمل‌ونقلش.
‫اسم شرکت ما که «تولید بدون آلایندگی» نیست.
‫باشه.
‫و این به قول خودت...
‫اسکوترهای برقی بدون آلایندگی رو ‫شما تأمین می‌کنین، درسته؟
‫از نظر لجستیکی چطور کار می‌کنه؟
‫ساده‌ست.
‫اپلیکیشن ما بهت نشون می‌ده ‫نزدیک‌ترین اسکوتر کجاست،
‫سوارش می‌شی و وقتی رسیدی، ‫همون‌جا ولش می‌کنی.
‫و نفر بعدی با اپلیکیشن برش می‌داره؟
‫درسته.
‫بهش می‌گن «اشتراک‌گذاری».
‫باشه.
‫اگه هیچ‌کس توی اون منطقه نخوادش چی؟
‫اون‌وقت خودمون می‌بریمش.
‫به‌هرحال باید شارژشون کنیم.
‫پس هر روز یکی ‫تک‌تک اسکوترها رو جمع می‌کنه
‫تا شارژشون کنه، اونم بدون هیچ آلایندگی‌ای؟
‫نه، پونزده کامیون در دو شیفت داریم ‫که جمع‌شون می‌کنن،
‫می‌برن انبار و وقتی شارژ شدن،
‫دوباره پخش‌شون می‌کنیم.
‫آهان، خیلی‌خب.
‫و کامیون‌ها هم برقی‌ان؟
‫کامیون‌ها بر...
‫نه، دیزلی‌ان. ارزون‌تر درمیاد.
‫یعنی هر روز پونزده تا کامیون دیزلی دارن ‫اسکوترهای شما رو اینور و اونور می‌برن؟
‫زدی تو خال. ‫از همین الان می‌تونی بیای پیشمون کار کنی.
‫بگو ببینم، راحت‌تر نبود اگه مشتری‌هاتون ‫مستقیم یه کامیون سفارش می‌دادن
‫تا باهاش بچرخن؟
‫ولی مدل کسب‌وکار ما این نیست. ‫ما اسکوتر کرایه می‌دیم.
‫اونم به دلایل پایش زیست‌محیطی، درسته؟
‫وای، چه گرمه اینجا، نه؟
‫آره، احتمالاً به‌خاطر گرمایش زمینه.
‫لاورا گفت مشکل حقوقی داری.
‫- آره، با صاحب انبارم مشکل دارم. ‫- چه مشکلی؟
‫برای شارژ باتری‌هامون ‫به برق خیلی زیادی نیاز داریم.
‫باید برق‌کار باید ‫و کل خونه رو مجدداً سیم‌‌کشی کنه.
‫خطر آتش‌سوزی و از این حرف‌ها.
‫توی قرارداد اومده که می‌تونم هر وقت خواستم ‫با هزینه‌ی خودم این کار رو بکنم.
‫- مشکل چیه؟ ‫- نمی‌تونم به کنتور اصلی برق برسم.
‫توی زیرزمینه پشت یه در فولادی. ‫فقط صاحب انبار کلیدش رو داره.
‫خب خودش باید بیاد در رو باز کنه.
‫مشکل همینه. ماه‌هاست که ‫نتونستم پیداش کنم.
‫- کی هست؟ ‫- شخصاً نمی‌شناسمش.
‫یه تاجر روسیه...
‫که شیش ماهه آب شده رفته توی زمین.
‫[قرارداد اجاره تجاری]
‫[بوریس موروزوف]
‫باشه، ولی چه کاری از منِ وکیل برمیاد؟
‫منم که نمی‌دونم طرف کجاست.
‫به‌خاطر گم شدن صاحب‌ انبارم ‫باید پای پلیس رو بکشم وسط؟
‫بستگی داره بخوای به چی برسی.
‫فکر می‌کردم می‌تونی بهش یه مهلتی بدی...
‫که دَر زیرزمین رو باز کنه، وگرنه...
‫ازش شکایت می‌کنی.
‫نمی‌دونم، منظورم اینه...
‫هر کاری که شما وکلا می‌کنین.
‫خب، پس...
‫فرض کنیم ازش شکایت کنیم.
‫حداقل نُه ماه طول می‌کشه ‫تا یه حکم قطعی بگیریم
‫که بهت اجازه بده ‫با کلیدساز در رو باز کنی.
‫این به دردت می‌خوره؟
‫این‌طوری بگم. اگه اونجا ‫طی این نُه ماه آتیش بگیره،
‫اون‌قدر بیمه‌م خوبه که ‫می‌تونم بازنشسته شم.
‫ولی ترجیح می‌دم همین الان درستش کنم.
‫اگه بتونی فوریتش رو ثابت کنی،
‫می‌تونیم در مراحل اولیه ‫یه حکم زودتر بگیریم.
‫ولی بازم چند هفته‌ای طول می‌کشه.
‫این به دردم نمی‌خوره.
‫پس یه دیلم بردار و در رو بشکن.
‫بهش می‌گن خودیاری.
‫اصلاً می‌دونی شکستن یه در فولادی چقدر سخته؟
‫نه.
‫تو می‌دونی؟
‫خب، اگه مشاوره حقوقیت اینه،
‫می‌تونیم امتحانش کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫اگه آخرش خواستی ازش شکایت کنی، ‫بهم خبر بده.
‫بابت ناهار ممنون. خوشمزه بود.
‫خواهش می‌کنم.
‫[نیکول اگمن]
‫بله؟
‫سلام، بیورن.
‫سلام، نیکول.
‫خب؟
‫تونستی بفهمی کی به مهدکودک ما دستبرد زده؟
‫نه.
‫- واسه یه چیز دیگه زنگ زدم. ‫- دیگه چیه؟
‫می‌خوام در موردش خصوصی باهات حرف بزنم.
‫باشه.
‫می‌دونی نیکول، ‫وقتی مامانم می‌گفت...
‫«بیورن، باید خصوصی باهات صحبت کنم»،
‫کل روز به مغزم فشار می‌آوردم ‫و آخر شب می‌فهمیدم...
‫یادم رفته بود درِ توالت رو ببندم.
‫درسته. جای نگرانی نیست، بیورن.
‫فقط یه‌سری کار فرمالیته اداریه.
‫کِی می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫فرمالیته.
‫غربالگری سرطان روده ‫و اعدام هم همین‌طور بودن.
‫باشه...
‫ساعت چهار خونه‌ی من؟
‫ساعت چهار؟ خوبه.
‫خب پس.
‫باشه، می‌بینمت.
‫- چی می‌خوای؟ هنوز غذام رو نخوردم. ‫- بعداً تمومش کن.
‫یه گپ کوتاه باهات دارم.
‫می‌تونی بیای اینجا؟
‫مهمه. ببین. بیا.
‫ببین می‌شناسیش.
‫فقط نگاه کن. دست نزن.
‫باشه. بیا.
‫این شکلیه. ‫این یارو رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫تا حالا ندیدمش.
‫همین‌جا بمون.
‫فکر کن، بوریس. ‫این کورت فریلینگه.
‫یه بار یه انبار ازت اجاره کرده.
‫قرار نیست هر کی که ‫یه چیزی ازم اجاره کرده رو بشناسم، باشه؟
‫[ساشا]
‫احمق.
‫[ساشا]
‫- بله. ‫- می‌تونی بیای بالا؟
‫آره، الان میام. باشه.
‫ساشا؟
‫اینجام!
‫خیلی‌خب.
‫- کی شروع می‌کنه؟ ‫- من شروع می‌کنم.
‫خب،
‫کورت فریلینگ الان ‫محتمل‌ترین گزینه برای اخاذی از ماست.
‫هر دو تا معیار ما رو داره.
‫هم با بوریس ارتباط داره، ‫هم با مهدکودک.
‫- چه ارتباطی؟ ‫- به اونشم می‌رسم.
‫باشه. و انگیزه‌ش؟
‫کاش می‌دونستم.
‫بوریس که اصلاً نشناختش.
‫خب، بوریس که نمی‌تونه ‫قیافه هر کی که له کرده رو یادش بمونه، نه؟
‫یا کسی که یه بار بهش چیزی اجاره داده.
‫چی؟ اون چیه؟
‫یه قرارداد اجاره‌ای به‌شدت گرون...
‫که کورت یه زمانی ‫با یکی از شرکت‌های بوریس امضا کرده.
‫یه نفر بدجوری اون انبار رو می‌خواسته.
‫و فقط دو تا دلیل می‌تونه داشته باشه.
‫یا کورت تصمیمات گندی توی تجارت می‌گیره،
‫یا واقعاً می‌خواسته به بوریس نزدیک بشه.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫الان جفتش ممکنه.
‫تو چی ازم می‌خواستی؟
‫طرفی که اخاذی می‌کنه پیام داده.
‫بعد تو با خونسردی نشستی ‫و هیچی نمی‌گی؟
‫خودت خواستی اول بگی.
‫کی ایمیل زده؟
‫- «ریپلای‌اف۸۳۲» فلان. ‫- «خوبه که مهدکودک دوباره باز شده.»
‫«یه سر تا جمعه، یه گوش تا فردا.»
‫«وگرنه اون مادر مهربونِ ‫توی عکس‌های پیوست‌شده...
‫می‌فهمه کی زیر کلاس پسرش زندگی می‌کنه.»
‫«فردا تا ساعت هفت صبح،
‫گوش رو لای صفحه اول ‫روزنامۀ زردِ فردا می‌پیچی...
‫و می‌ذاری روی دیوار روبه‌روی مهدکودک.»
‫«قبلش، از زوایای مختلف ‫از گوش روی روزنامه عکس بگیر...
‫و به این ایمیل بفرست.»
‫به این سرعت گوش از کجا گیر بیاریم؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫اصلاً بهش فکر هم نکن.
‫- به چی؟ ‫- ما گوش‌های خودمون رو نمی‌بُریم.
‫دقیق بخوایم بگیم، فقط یه گوشه.
‫حتی اگه نصف نرمه‌ی گوش هم باشه، ‫از بوریس چیزی نمی‌بُریم.
‫خودمم دلم نمی‌خواد.
‫ولی اگه نخوایم مکالمه بعدیمون ‫توی سلول زندان باشه،
‫باید گوش یکی رو ببُریم، باشه؟
‫پس گوش یکی دیگه.
‫کی؟
‫می‌خوای گوش‌های هولگرسون‌ها رو ببُری؟
‫نه «هولگرسون‌ها» و نه «گوش‌ها».
‫یه نفر، یه گوش.
‫بیورن، فکر نمی‌کنم درگیر شدن با هولگرسون‌ها ‫کار عاقلانه‌ای باشه.
‫آخه بریدن گوش اعضای ‫یه خانواده‌ی خلافکار؟
‫این‌طوری بهش نگاه کن، ساشا.
‫این گوشِ یه دلال کوکائین آشغاله...
‫که با چاقو و تفنگ توی زمین‌‌های بازی ‫رعب و وحشت راه می‌ندازه.
‫جدی می‌گی؟
‫پیشنهاد بهتری داری؟
‫یا یه جور دیگه بگم. ‫تو کدوم رو ترجیح می‌دی؟
‫بریدن گوش بوریس امشب،
‫یا گرفتن یه گوش توی یه جعبه‌ی کوچیک ‫از طرف یکی از آدم‌های والتر؟
‫- باشه، اگه دراگان اینو می‌خواد. ‫- آره.
‫برای کسی که این کار رو می‌کنه ‫اصلاً جالب نیست.
‫نیازی هم نیست باشه. یه فکری دارم.
‫که البته دروغ بود. ‫این ایده‌ی کودک درونم بود.
‫نظرت چیه کوکائین‌شون رو بهشون پس بدیم ‫و وقتی حسابی نشئه شدن،
‫چاقوهاشون رو بهشون پس بدیم؟
‫خب، ام...
‫بعدش چی؟
‫بعد بهشون می‌گی...
‫اولین نفری که گوش اون یکی رو ببره، ‫می‌تونه جفت گوش‌های خودش رو نگه داره.
‫فقط یه ایده‌ست.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫اگه نخواستن کوکائین بزنن چی؟
‫اون‌وقت ازت می‌خوام خلاقیت به خرج بدی.
‫خلاقیت خوبه.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫تموم که شد خبرم کن، باشه؟
‫برای گوش.
‫خب، بد بود؟
‫پیغامی که با رژلب روی آینه نوشتی ‫یا ناهار با برادرت؟
‫- کجای پیغام بد بود؟ ‫- هیچی راستش.
‫البته اگه قبل از زنم دیده بودمش.
‫نمی‌دونستم هنوز با هم هستین.
‫- ببخشید. ‫- مهم نیست.
‫من و کاتارینا هم خودمون خیلی مطمئن نیستیم.
‫امیدوارم برات دردسر نشده باشه.
‫نه، همه‌چی مرتبه.
‫خوشبختانه می‌تونم یه آینه جدید بخرم.
‫فقط باید با هفت سال بدشانسیش کنار بیام.
‫کاری هست بتونم برای جبران انجام بدم؟
‫شاید بتونیم خصوصی ‫در موردش صحبت کنیم، خودمون دو تایی.
‫حتماً. الان چطوره؟
‫زود کارم تموم می‌شه. ‫مکس خونه‌ی دوستشه.
‫نظرت راجع‌به قهوه و کیک خونه‌ی من چیه؟
‫از خدامه.
‫ولی متأسفانه برنامه‌م پر از قرارهای رومخه.
‫- ولی باید یه‌وقت این کار رو بکنیم. ‫- باشه.
‫- یه تیکه برات توی فریزر کنار می‌ذارم. ‫- باشه.
‫- ممنونم. ‫- خداحافظ.
‫نیکول!
‫چی انقدر واجبه؟
‫چند هفته پیش اتریش بودی.
‫آره. نکته‌ای واسه تعطیلات می‌خوای؟
‫به‌عنوان بخشی از درخواست معاضدت قضایی، ‫همکارهامون در «تیرول» ازمون خواستن...
‫واسه یه مسئله‌ای به‌عنوان شاهد ‫ازت بازجویی کنیم.
‫دقیقاً چه مسئله‌ای؟
‫یه حادثه‌ی مرگبار.
‫با خانواده‌ت رفته بودی...
‫روبزال-آلم.
‫نیکول...
‫ما با هم حقوق خوندیم.
‫جفتمون یه کلاس حقوق کیفری رفتیم.
‫و قبلاً هم توی یه پرونده مشابه...
‫با هم اختلاف‌نظر داشتیم.
‫تو هم مثل من می‌دونی که...
‫مجبور نیستم به سؤالاتت جواب بدم،
‫و تا وقتی بهم نگی قضیه چیه، ‫این کار رو نمی‌کنم.
‫باشه.
‫یه گارسون از تراس یه کلبۀ کوهستانی
‫تحت شرایط مشکوکی افتاده پایین.
‫و مُرده.
‫مشتری‌ها گفتن که ‫کمی قبل از مرگش یه بحثی داشته.
‫با تو، بیورن.
‫یادم نمیاد افتادن هیچ گارسونی رو دیده باشم.
‫بهم کمک کن بفهمم.
‫مشتری‌ها گفتن با گارسونه درگیر شدی ‫چون اول به تو سرویس نداده.
‫اول به ما سرویس نداده؟ ‫اصلاً بهمون سرویس نداد!
‫حتی باهاش فیزیکی هم درگیر شدی، بیورن.
‫گیرم که این‌طور باشه، به‌خاطر همین افتاد؟
‫نه، اما بعدش افتاد.
‫آره، ولی پس من نمی‌تونم شاهد باشم.
‫چرا که نه؟
‫شاید بعد از بحث‌تون متوجه چیزی شده باشی.
‫[والتر]
‫نمی‌خوای جواب بدی؟
‫مهم نیست.
‫هیچ حرفی در این باره نداری؟ ‫به عنوان یه شاهد؟
‫تقصیر خودش بود.
‫باید توی آلپ کلاه ایمنی رو اجباری کنن؟
‫چی؟
‫منظورم اینه که این روزها هر بچه‌ای ‫کلاه دوچرخه‌سواری سرش می‌ذاره.
‫اگه گارسونه هم کلاه سرش بود، ‫از کجا معلوم... شاید الان زنده بود.
‫باشه، بیورن.
‫این پیشنهادت رو به تیم امداد کوهستان می‌رسونم.
‫- باشه. تموم شد؟ ‫- تقریباً.
‫این فرم همکارهامه. ‫می‌تونی دو روزه پرش کنی؟
‫[اظهارات شاهد]
‫باشه. سعیم رو می‌کنم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫[ساشا]
‫ساشا، چه خبر؟
‫والتر زنگ زد جواب ندادی، ‫واسه همین به من زنگ زد.
‫اون یه گوش برامون داره. یا بهتره بگم،
‫چهار تا.
‫بهت گفتم این قضیه ختم‌به‌خیر نمی‌شه.
‫فقط صبر کن و ببین.
‫نمی‌تونه به اون بدی که فکر می‌کنی باشه.
‫بچه‌ها، من اصلاً نمی‌دونم چرا اونا رو ‫توی زمین‌بازی کتک زدیم.
‫برام مهم هم نیست.
‫بعید می‌دونم تصادفی باشه که ‫دوتاشون از هولگرسون‌ها بودن.
‫و قضیه این گوش رو هم نمی‌فهمم.
‫از این روش خلاقانه خوشم اومد.
‫اونایی که توی زمین‌بازی مواد داشتن…
‫اینکه بذاریم خودشون مواد خودشون رو ‫مصرف کنن… خیلی دلچسب بود.
‫اما اون قسمتی که ‫مواد خودشون رو مصرف کردن
‫دقیقاً اون‌طوری که انتظار داشتیم پیش نرفت.
‫آره...
‫احمقانه بود.
‫اونا…
‫آره.
‫حداقل دیگه نمی‌تونن ما رو ‫به رئیس‌هاشون لو بدن.
‫درسته.
‫می‌شه یکی لطف کنه بهم توضیح بده ‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫من می‌گم.
‫اجازه بدین یه لحظه این تصویر ثابت رو ‫براتون تفسیر کنم.
‫در سمت راست و چپ تصویر،
‫نتایج آینه‌ای و یکسانی رو می‌بینید…
‫چرا انقدر عجیب حرف می‌زنه؟
‫فوق لیسانس تاریخ هنر داره.
‫…خصوصاً در رابطه با کوکائین،
‫انتظار می‌رفت راه‌حل خلاقانه‌ای ‫از خودمون نشون بدیم.
‫مهم نیست. ‫فقط دو تاشون یه‌عالمه کوکائین مصرف کردن.
‫کدوم دو تا؟
‫هولگرسون‌ها.
‫و در نتیجه رفتن تو کمای موقت.
‫منظورت از «موقت» چیه؟
‫منظورم اینه که برای یه مدت کوتاهی ‫علائم حیاتی داشتن،
‫و بعدش دیگه نداشتن.
‫واسه همین گفتم «موقت». ‫پس الان دیگه…
‫کار جفتشون تمومه.
‫خب، عالی شد.
‫- حالا باهاشون چی‌کار کنیم؟ ‫- باید از شرشون خلاص بشیم.
‫هر چیزی به وقتش. ‫فعلاً به اون گوش نیاز داریم.
‫می‌شه یکیتون لطفاً…
‫من انجامش می‌دم.
‫شما می‌تونی توی اتاق مراقبت منتظر بمونی.
‫باشه.
‫ممنون.
‫ده، بیست، سی، چهل،
‫ببر رو از گوشش بگیر.
‫می‌شناسیش؟
‫آره معلومه، این والتره.
‫نه، اونی که کنارشه.
‫نه، کیه؟
‫خب، من می‌شناسمش.
‫تو هم می‌شناسیش.
‫نه.
‫نمی‌شناسم. کی هست؟
‫دراگان.
‫عجیبه.
‫با گذشت زمان خیلی عوض شده.
‫- شاید کورت هم خیلی عوض شده باشه. ‫- بچه‌ها.
‫- واسه همینه که بوریس، کورت رو نشناخت. ‫- بچه‌ها.
‫بفرما.
‫اینم از یه گوش.
‫فقط فردا اینو ‫با خیارهای خردشدۀ بچه‌ها قاتی نکنی.
‫گذر زمان تأثیرش رو روی والتر گذاشته بود.
‫برای دراگان، دستگاه خردکن ‫و ماهی‌ها این کارو کرده بودن.
‫اینکه کورت طی این سال‌ها چقدر تغییر کرده،
‫امیدوار بودم با کمی جذابیت ‫و یذره جسارت بفهمم.
‫سلام لاورا، یکی از قرارهام تازه لغو شد.
‫دعوت به کیک خوردن هنوز پابرجاست؟
‫واقعاً متأسفم.
‫فکر می‌کنی بتونی مشکلاتت رو با زنت حل کنی؟
‫آره، فکر کنم.
‫آخه هیچ اتفاقی نیفتاده که ‫بتونه ازش علیه من استفاده کنه.
‫هنوز نه.
‫پس سریع بهش توضیح بده ‫قبل از اینکه اوضاع عوض بشه.
‫باشه.
‫ملاقات با کورت خوب بود ‫یا مثل عصب‌کشی دندون دردناک؟
‫این‌طوری بگم، ‫خوشحالم که می‌تونم بهت کمک کنم.
‫کورت برادر تنیته یا ناتنی؟
‫چطور مگه؟
‫به نظرم اصلاً به هم شباهت ندارین.
‫هم از نظر شخصیتی، ‫هم از نظر ظاهری.
‫اینو به حساب تعریف می‌ذارم.
‫ولی واقعاً، این نسخۀ فعلی کورت ‫از همیشه جذاب‌تره.
‫- جدی؟ ‫- آره، باور کن.
‫من یه وکیلم.
‫باید بهم مدرک نشون بدی.
‫صبر کن.
‫نه بابا!
‫این کورته؟
‫این کورت بود، آره.
‫باشه، می‌فهمم.
‫می‌تونی ظاهر جدیدش رو بهش تبریک بگی.
‫آره، حتماً.
‫- هی، بازم قهوه هست؟ ‫- البته.
‫ممنون.
‫اینجا تایلنده؟
‫نه، لائوس و ویتنام.
‫آهان. الان دیدم.
‫یالا، بوریس.
‫داری کم‌کم اعصابم رو به هم می‌ریزین.
‫داشتم یه خواب خوب می‌دیدم.
‫اگه دلت می‌خواد همچنان ‫سری روی تنت باشه که باهاش خواب ببینی،
‫بهتره الان حرف بزنیم.
‫قبلاً در مورد کورت فریلینگ ازت پرسیدم.
‫- هنوزم نمی‌شناسمش. ‫- شاید الان دیگه نمی‌شناسیش.
‫بیا. شاید این کمکت کنه.
‫قبلاً این شکلی بوده.
‫و اون ازت می‌خواد سر منو ببری، هان؟
‫شاید.
‫گفتی اسمش چی بود؟
‫فریلینگ.
‫کورت.
‫معلومه.
‫اون…
‫کورتِ سی‌ثانیه‌ایه.
‫» ترجمه از الهام صدر «