‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫خب؟
‫خب، گربه که هولگرسون‌ها رو هل نداده جلوی ون.
‫پاتولوژیست تایید کرده
‫که گوش یارو بعد از اینکه جفتشون مردن بریده شده.
‫عجب پرونده عجیبیه.
‫و دوست من، بیورن دیمل، درست وسط این ماجراست.
‫بیورن هفته‌هاست که با این دو تا هولگرسون مشکل داره.
‫و حالا یکیشون یه گوش نداره،
‫که اونم توی دهن همون گربه‌ای پیدا می‌شه ‫که ساشا ایوانوف دیروز داشت نازش می‌کرد؟
‫بعدش هم این یارو فریلینگ میاد وسط. ‫با مهدکودک ارتباط داره.
‫و ون اون بوده که از روی این دو نفر رد شده.
‫بعضی وقت‌ها دنیا خیلی کوچیک می‌شه، نه؟
‫نه، اون‌قدرها هم کوچیک نه.
‫باشه، کورت و بوریس می‌خوان همدیگه رو بکشن.
‫این منطقیه، ولی بیورن،
‫واقعاً آتیش‌سوزی لازمه؟
‫آره.
‫ببین، کورت باید اون‌قدر مستأصل بشه ‫که چشم‌بسته بهم اعتماد کنه،
‫وقتی یه چیزی شبیه به راه‌حل می‌ذارم جلوش.
‫ایجاد حریق عمدی برای جلب اعتماد.
‫دقیقاً.
‫بعد چرا راحت نمی‌ره پیش پلیس که باهاشون حرف بزنه؟
‫چون این‌طوری نمی‌تونه از بوریس انتقام بگیره.
‫تازه، احتمالاً خیلی زود می‌فهمه ‫که پلیس‌ها به هر حال حرفش رو باور نمی‌کنن.
‫لاورا بهم گفت که وضع شرکتش خیلی خرابه.
‫کورت هم داشت پز می‌داد که چقدر بیمه‌ش خوبه.
‫پس منطقیه فرض کنیم که خودش پشت این آتیش‌سوزیه.
‫خب...
‫حالا که حرفش شد، یه سؤال فنی دارم.
‫می‌شه با یه لیوان شیشه‌ای چندبارمصرف ‫کوکتل مولوتف درست کرد؟
‫آره، فکر کنم بشه.
‫چطور؟
‫چون اثر انگشتش روی منبع احتراق می‌مونه.
‫باشه.
‫و وقتی که من دارم انبار رو آتیش می‌زنم
‫کورت کجا قراره باشه؟
‫پیش خواهرزاده‌اش.
‫چون خواهرش قراره پیش من باشه.
‫راستش فکر می‌کردم نقشه‌ام خیلی حساب‌شده‌ست.
‫می‌خواستم مطمئن بشم
‫کورت یه وقت تصادفاً با انبارش خاکستر نشه.
‫البته، این واقعیت هم هست که برای این کار ‫باید پیش یک مامان خیلی جذاب مهدکودکی می‌بودم،
‫که قطعاً به مذاق زنم خوش نمی‌اومد.
‫ولی خب قصد نداشتم بهش بگم.
‫در عوض، می‌خواستم یه راهی پیدا کنم ‫که بتونیم به عنوان پدر و مادر با هم کنار بیایم.
‫مخصوصاً به خاطر امیلی.
‫وضعیت احساسی کودک درون شما...
‫دلیل مشکلات شما در بزرگسالیه.
‫تأثیر پدر و مادرتون هم دلیل همون وضعیت احساسی ‫کودک درون شماست.
‫ولی چطوری با این کینه‌ای ‫که از پدر و مادرم دارم کنار بیام؟
‫با بخشش.
‫پدر و مادر من توی بچگیم ‫تقریباً هرکاری رو اشتباه انجام دادن.
‫اونوقت باید ببخشمشون؟
‫تصور کنین یه فراری صفر کیلومتر بهتون می‌دادم
‫و بعد با یه کلید، کنارش رو یه خط حسابی می‌انداختم.
‫از دستم عصبانی می‌شدین؟
‫این چه ربطی به پدر و مادر من داره؟
‫پدر و مادرتون بهتون زندگی دادن.
‫و توی بزرگ کردنتون، چند تا خط و خش هم ‫روی روحتون انداختن.
‫و ما اینجاییم تا درستشون کنیم.
‫این جلسات مشاوره در واقع ‫معادل همون صافکاری ماشین فراریه.
‫و وقتی کارمون تموم بشه، ‫فراریتون، یعنی همون زندگیتون رو پس می‌گیرین.
‫برای اولین بار، بدون هیچ خط و خشی.
‫هنوز برام سؤاله که چرا پدر و مادرم ‫از همون اول گذاشتن اون خط و خش‌ها بیفته.
‫دختر شما هم حدود ۳۰ سال دیگه ‫همین سؤال رو ازتون می‌پرسه.
‫و جواب جفت این سؤال‌ها چیه؟
‫زندگی همیشه رد پاش رو می‌ذاره.
‫فقط کسایی اشتباه نمی‌کنن که اصلاً زندگی نمی‌کنن.
‫چیزی که احمقانه‌ست اینه که ‫شما هم همون اشتباهات پدر و مادرتون رو تکرار کنین.
‫قدردان اشتباهاتی باشین ‫که پدر و مادرتون در قبال شما مرتکب شدن.
‫چون اینا دقیقاً همون اشتباهاتی هستن ‫که شما با دخترتون تکرار نمی‌کنین.
‫حس می‌کنم همین دوری و جدایی فیزیکی ‫به اندازه کافی برای امیلی سخت هست.
‫شاید این یکی از همون کارهایی باشه ‫که همین الان دارین بهتر از پدر و مادرتون انجام می‌دین.
‫منظورتون اینه که باید برای همیشه از هم جدا بشیم؟
‫این رو دیگه من نمی‌تونم بهتون بگم.
‫ولی اگه پدر و مادر با عشق از هم جدا بشن، ‫می‌تونه برای بچه بهتر از این باشه
‫که با هم بمونن و از هم متنفر باشن.
‫همیشه فکر می‌کردم پدر و مادرم می‌تونستن بهتر عمل کنن.
‫ولی شاید اونا بهترین کاری ‫که از دستشون برمی‌اومد رو انجام دادن.
‫درست مثل من و کاتارینا که توی تمام این سال‌ها ‫سعی کردیم همین کار رو بکنیم.
‫راستش، خیلی وقت بود که حس کرده بودم
‫ازدواج ما بالاخره سر چیزهای مسخره ‫و پیش‌پاافتاده از هم می‌پاشه.
‫اصول و قوانین غیرمنطقی،
‫بحث‌های بی‌پایان سر ارزش‌ها و اتهام زدن‌های مداوم.
‫[در حال تماس با بیورن]
‫ولی شاید هم همه‌ش ‫فقط یه زنجیره‌ از سوءتفاهم‌های بی‌شمار بود.
‫و هیچ‌کدوممون دیگه انرژی این رو نداشتیم که بپرسیم ‫منظور طرف مقابل واقعاً چی بود.
‫بیورن، خونه‌ای؟
‫کاتارینا؟
‫- کجایی؟ ‫- توی حمامم.
‫ما وقت مشاوره داریم!
‫آره، ساعت ۴.
‫نه، ۳ و نیم.
‫نه، ۴.
‫سه و نیم.
‫لعنتی.
‫ببخشید. برو توی پذیرایی بشین. ‫الان میام پیشت، باشه؟
‫«واقعاً متأسفم.»
‫«خیلی وقته که نادیده‌ت گرفتم و اصلاً نمی‌دونستم
‫توی تمام این سال‌ها دارم زندگیم رو با کی شریک می‌شم.»
‫«تازه الان فهمیدم که چقدر ‫زندگی رو برای همدیگه سخت کرده بودیم.»
‫«می‌خوام آزادت کنم.»
‫«خیلی وقته که بی‌خودی داریم دست و پا می‌زنیم.»
‫«امیدوارم توی این آزادی جدید، خوشبختی رو پیدا کنی.»
‫«شاید بار و سنگینی گذشته، ‫بتونه پایه و اساس یه زندگی جدید و آزاد بشه.»
‫سلام.
‫با کلید خودم اومدم تو. ‫امیدوارم مشکلی نداشته باشه؟
‫نه، اصلاً. کلید واسه همین کارهاست دیگه.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره.
‫این محبت‌آمیزترین چیزی بود که تاحالا برام نوشته بودی.
‫نامه‌ات دقیقاً همون چیزی رو می‌گه که منم حس می‌کنم.
‫کلمه به کلمه.
‫این...
‫خوشحالم می‌کنه.
‫من حق ندارم به خاطر وفادار نبودنت ‫از دستت عصبانی باشم.
‫خب، من که بهت وفادارم.
‫منم یکی دیگه رو دوست دارم.
‫الان سه ماهه.
‫توی اون لحظه، خونم به جوش اومده بود.
‫ولی عصبانیتم مثل یه جرقه بود. سریع و تند.
‫و بعد شنیدم که دارم می‌گم...
‫اشکالی نداره.
‫چی؟
‫اشکالی نداره. بیا اینجا.
‫یهو فهمیدم که دیگه دوستش ندارم.
‫و حتی نیازی نبود ببخشمش.
‫چون با اون نامه‌ای که اشتباه برداشت شده بود، ‫این کار رو کرده بودم.
‫ممنونم.
‫وای خدای من، مرسی.
‫نمی‌خوای بدونی کیه؟
‫نه.
‫اهمیتی نداره.
‫تو هیچ توضیحی به من بدهکار نیستی. تو آزادی.
‫ولی اگه دوست داری به عنوان یه دوست ‫در موردش باهام حرف بزنی،
‫البته که می‌تونی.
‫بهم بگو.
‫اولیوره.
‫همکارم توی شرکت بیمه.
‫همون پسری که چند روز پیش باهاش رفتم بیرون.
‫یه حس خیلی خاصی بین ماست.
‫پس که این‌طور...
‫کاتارینا سفره‌ی دلش رو درباره‌ی علاقه‌ش باز کرد.
‫و من واقعاً برام مهم نبود.
‫ولی هیچ‌کس دلسوزتر و با درک‌تر از کسی به نظر نمیاد ‫که اصلاً براش مهم نیست.
‫- پس، کدورتی بینمون نیست؟ ‫- نه.
‫هیچ کدورتی نیست.
‫بیا همین چیزی که هستیم بمونیم. یه پدر و مادر خوب. ‫و بشیم همون چیزی که باید باشیم.
‫دو تا دوست خوب.
‫باشه.
‫آقای فریلینگ؟
‫شما کی هستید؟
‫پلیس.
‫خب، خودتون هستین یا نه؟
‫بستگی داره.
‫خبر خوب دارین یا بد؟
‫بریم بالا؟
‫به نظرم از قبل بهتون اطلاع دادن که...
‫یکی از ماشین‌های شما توی یه تصادف مرگبار دخیل بوده.
‫بله، در جریانم.
‫اینا اون دو نفری هستن که فوت شدن.
‫می‌تونم بپرسم که می‌شناسینشون یا نه؟
‫نه.
‫راستش، تاحالا این دو نفر رو ندیدم،
‫ولی خب مسلماً، متأسفم از اینکه می‌شنوم
‫با یکی از کامیون‌های من کشته شدن.
‫کشته نشدن.
‫اونا قبل از اینکه ماشین از روشون رد بشه، مرده بودن.
‫اونا... اونا چی بودن؟
‫اونا از قبل مرده بودن و یکی‌شون یه گوش نداشته.
‫گوش؟
‫ون گوشش رو کنده بود؟
‫نه، این قضیه قبل از تصادف اتفاق افتاده.
‫گوشش نزدیک مهدکودک خواهرزاده‌تون پیدا شده.
‫چطور...
‫شنیدم بعضی وقت‌ها می‌رین دنبالش.
‫اخیراً متوجه چیز عجیبی نشدین؟
‫نه.
‫من خیلی اونورا نمی‌رم.
‫آره، منم تاحالا شما رو اونجا ندیدم. ‫پسر منم می‌ره همون مهدکودک.
‫تموم شد؟
‫یا کمک دیگه‌ای هم از دستم برمیاد؟
‫بیاین برعکسش کنیم.
‫اگه فکر کردید به کمک من نیاز دارین،
‫فقط کافیه بهم زنگ بزنین.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫می‌تونی توضیح بدی چرا یکیشون گوش نداره؟
‫کی گوش نداره؟
‫همون یارویی که افتاد جلوی کامیون من.
‫نظری داری چرا؟
‫اصلاً.
‫طرفدار ون‌گوگ بوده؟
‫می‌خوای بیای تو؟
‫این آخرین اخطارته بیورن.
‫اگه پای زندگی خودم وسط باشه،
‫و اگه مجبور بشم به خاطر این قضیه برم پیش پلیس،
‫حرف‌های زیادی برای گفتن دارم.
‫خیلی زیاد.
‫و مطمئنم که اونا هم به خانواده‌های قربانی‌ها خبر می‌دن.
‫لازم نیست کار به اینجاها بکشه.
‫اون خانواده رو از من دور نگه دار.
‫و بذار یکی دیگه سرش رو به باد بده.
‫اگه نمی‌خوای به خاطر من این کار رو بکنی، ‫به خاطر خواهرم بکن.
‫به نظر میاد ازت خوشش اومده.
‫واقعاً؟
‫کورت، من حلش می‌کنم، باشه؟ تا فردا.
‫قول می‌دم.
‫- فردا. ‫- تا فردا.
‫یه نفس عمیق بکش. باشه؟
‫و... و تو...
‫هم همین‌طور.
‫گندش بزنن. به قضیه‌ی گوش فکر نکرده بودیم.
‫اگه همیشه همه‌چی همون دفعه اول درست پیش می‌رفت ‫که خسته‌کننده می‌شد، نه؟
‫آره.
‫سر جاتون باشید.
‫آماده.
‫حرکت!
‫- من بردم. ‫- شما بهترینین. بیاید دوباره بریم.
‫سلام، نیکول.
‫اگه دنبال بنی می‌گردی، ماهی‌های ‌پیرانا بیرونن.
‫یکم دیگه می‌رم دنبالش. ‫می‌شه یه لحظه با هم حرف بزنیم؟ خصوصی؟
‫- الان؟ ‫- آره.
‫باشه. شما بازی کنین.
‫من الان برمی‌گردم.
‫خب...
‫اون گربه‌ای که دیروز بغلت بود.
‫با یه گوش متعلق به یه آدم مرده پیداش کردیم.
‫چی؟
‫- گوش کی؟ ‫- تو می‌تونی بهم بگی؟
‫من از کجا باید بدونم؟
‫می‌تونی با من کاملاً صادق باشی.
‫یا می‌تونیم این کار رو توی اداره پلیس انجام بدیم، ‫اگه ترجیح می‌دی.
‫شاید... اون‌طوری برات راحت‌تر باشه؟
‫سلام. چی شده؟
‫شما دوتا چرا با هم پچ‌پچ می‌کنین؟ چیزی شده؟
‫سلام، بیورن.
‫نیکول می‌خواد باهاش برم اداره پلیس.
‫باز چی‌کار کرده؟ ‫دوباره توی شیر کاکائوش پودر کاکائو زیاد ریخته؟
‫یه گوش پیش اون گربه‌ای ‫که ساشا دیروز بغل کرده بود پیدا کردن.
‫مال هولگرسون مرحوم بوده. می‌تونه قتل باشه.
‫شاید برای تو نیکول. نه برای ما.
‫موکل من هیچ ارتباطی با این قضیه نداره.
‫اون یه مدیر مهدکودک به شدت محترم ‫و بی‌نهایت صلح‌طلبه.
‫یه حامی واقعی حیوانات.
‫دیروز، وقتی رفت بیرون
‫تا یه هوایی بخوره و برای شغل سختش انرژی بگیره،
‫متوجه شد که حیوون بیچاره مشکل معده داره.
‫پیشی کوچولو داشت با صدای بلند آروغ می‌زد.
‫اونم که عاشق حیووناست، بغلش کرد، براش آواز خوند،
‫و با اون دست‌های بزرگ و گرمش، ‫شکم کوچولوش رو ناز کرد.
‫مگه نه؟
‫نیکول، با این اوصاف، دادستان ترجیح می‌ده ‫خودش رو بازداشت کنه
‫تا اینکه بخواد حکم جلب ایشون رو امضا کنه.
‫مگه نه؟
‫بیورن،
‫اعضای قطع‌شده‌ی بدن مدام دارن اطراف تو پیدا می‌شن.
‫یه انگشت اینجا، یه گوش اونجا...
‫هیچ حرفی در این مورد نداری بزنی؟
‫هر چی باشه، این گوش مال کسیه ‫که به قول خودت، نذاشته بود بخوابی.
‫نه.
‫جز اینکه احتمالاً گربه هم به اندازه ما ‫از این آرامش و سکوت خوشحاله.
‫مامانی؟
‫سلام.
‫وقت رفتنه.
‫به دست‌پخت من اعتمادی نداری؟
‫نه، فقط این تنها چیزی بود ‫که می‌تونستم باهاش کادوت رو بیارم.
‫ممنون.
‫سنگینه.
‫بیا تو.
‫- بازش کنم؟ ‫- آره، لطفاً.
‫فکر کردم به دردت بخوره.
‫آره، کاملاً.
‫بازم ببخشید.
‫نه، مشکلی نیست. واقعاً.
‫همه‌چیز رو حل و فصل کردم.
‫باشه.
‫عالیه.
‫خب. حالا یه ذره کنجد.
‫اون یکی هم همین‌طور.
‫بعدش هم نودل‌ها.
‫- وسطش هم بریز. ‫- باشه.
‫هویج.
‫خیار.
‫بعد...
‫نوشیدنی.
‫تنها چیزی که مونده اینه که...
‫بگم دوستت دارم.
‫هیچ‌وقت آدم قابل اعتمادی نبوده.
‫با اون، حتی نمی‌تونی برای یه شب شام خوردن...
‫با یکی دیگه از اولیای مهدکودک برنامه‌ریزی کنی.
‫فکر کنم آتیش گرفتن محل کارش ‫بهانه‌ی نسبتاً قابل‌قبولی باشه، نه؟
‫هر فاجعه‌ای می‌تونه باشه.
‫ولی وقتی مثل کورت پشت سر هم اتفاق می‌افتن،
‫آدم به شک می‌افته.
‫کل زندگی کاریش یه شکست بزرگ بوده.
‫اواسط ۲۰ سالگیش، ۵۰ هزار یورو از پدر و مادرمون قرض گرفت
‫برای یه ایده‌ی کاری که به قول خودش مو لای درزش نمی‌رفت.
‫و بعدش همه‌ی پول رو به باد داد.
‫هنوزم نمی‌دونیم چطوری.
‫راستش، می‌دونیم. پای ثابت عشق‌وحال بوده.
‫و از اون موقع به بعد، فقط ایده‌های کاری شکست‌خورده رو ‫پشت سر هم ردیف کرده.
‫خودش بهش می‌گه «یه میان‌بر هوشمندانه.»
‫همیشه یه میان‌بر بیشتر از بقیه می‌ره.
‫دیگه چه ایده‌های کاری‌ای داشته؟
‫دمپایی برای سگ‌ها.
‫واسه چی؟
‫برای اینکه کثیفی رو با خودشون نیارن توی آپارتمان.
‫سرویس کرایه‌ی ویپ.
‫یه اپلیکیشن همسریابی ‫برای طرفدارهای قهوه. به اسم «برومنس».
‫همه‌شون چرت‌وپرت بودن.
‫می‌دونی چرا یه سرویس اجاره‌ی اسکوتر برقی داره؟
‫نه، بگو.
‫خیلی اتفاقی به یه ملک فوق‌العاده برخورد کرد
‫و هیچ استفاده‌ی دیگه‌ای به ذهنش نرسید.
‫پس جای تعجب نداره که شرکتش این‌قدر زیر بار قرضه.
‫باشه، کم‌کم وایسا.
‫آره.
‫بیا این شب قشنگ رو ‫با حرف زدن درباره‌ی برادرم تموم نکنیم.
‫من راضی بودم.
‫نه فقط به خاطر اینکه بالاخره با یکی شام خوردم،
‫بلکه به خاطر اینکه امروز بهم نشون داده بود ‫که برنامه‌هایی که با کودک درونم ریخته بودم
‫واقعاً می‌تونستن جواب بدن.
‫و فردا قرار بود نشون بده
‫که راه‌حلمون برای بوریس و کورت...
‫می‌تونه عملی بشه یا نه.
‫[ساشا]
‫خب؟ شب خوبی داشتی؟
‫آره، واقعاً. واسه تو چطور بود؟
‫انفجاری. خب الان باید چه‌کار کنیم؟
‫حالا صبر می‌کنیم تا کورت هم منفجر بشه.
‫متأسفانه، تازه بعدش فهمیدم
‫که انبار منفجرشده‌ی کورت، ‫قراره آتیشی به پا کنه که دامن خودمم بگیره.
‫- این سومیشه توی این هفته، نه؟ ‫- کافیه دیگه.
‫[شماره‌ی ناشناس]
‫بله.
‫در نهایت می‌شه چهارتا.
‫«ترجمه از رضا فتحی»