‫کورت.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫سلام بیورن.
‫بیا داخل.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫نوشابه؟ آبمیوه؟
‫اسپرسو؟
‫بذاریم واسه بعدا بهتره.
‫اول می‌خوام به یه سری چیزها جواب بدی.
‫حتما.
‫خب.
‫بگو.
‫چرا بوریس توی زیرزمینته؟
‫یه مشاجره‌ی قدیمیه.
‫کسی از نزدیکان تو رو هم کشته؟
‫قصدش رو داشت.
‫پس در اون صورت انجام کاری ‫که ازت می‌خوام واست سخت نیست.
‫کاری که می‌خوای؟
‫تو ازمون اخاذی کردی کورت.
‫خب...
‫یعنی شدیدا خواستم.
‫الان دیگه مهم نیست.
‫کنجکاوم بدونم دو تا مشکلم ‫رو چطوری می‌خوای حل کنی.
‫خب اولیش راحته.
‫من مطمئن می‌شم که بوریس می‌میره.
‫مشکل هولگرسون‌ها یکم پیچیده‌تره.
‫مطمئنی کار اون‌ها بوده؟
‫آره، البته.
‫دیگه کار کی ممکنه باشه؟
‫درسته.
‫همونطور که گفتم، مشکل ‫هولگرسون‌ها پیچیده است.
‫می‌دونی، مثل سگ‌های پیتبولن، ‫وقتی گاز بگیرن، دیگه ول نمی‌کنن.
‫و واسه همینه...
‫که راه‌حل پیشنهادی من شدیدتره...
‫ولی همچنان جذابه.
‫بهت کمک می‌کنم بری ‫زیرزمین و از اول شروع کنی.
‫بدون هولگرسون‌ها...
‫و بدون افراد بوریس که ممکنه ‫یه جایی بخوان ازت انتقام بگیرن.
‫و چطوری کار می‌کنه؟
‫راحته.
‫بوریس می‌میره و تو ناپدید می‌شی.
‫دنبالت می‌گردن...
‫ولی هرگز پیدات نمی‌کنن.
‫فرانسوی بلدی؟
‫یکم.
‫چطور؟
‫چون می‌تونم برات مدارک جور ‫کنم که بری کوت دازور زندگی کنی.
‫کوت دازور؟
‫و چطوری باید اونجا خرجم رو در بیارم؟
‫کورت، ببین...
‫من فقط وقتی در آرامشم که تو در آرامش باشی.
‫تا وقتی که توی فرانسه باشی ‫و سرت به کار خودت باشه...
‫اون قدری بهت پول می‌دم که نرسی خرجشون کنی.
‫ممکنه خرجم خیلی بشه.
‫منم همینطور.
‫واسه تو یعنی.
‫بیورن، صبر کن.
‫واقعا می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫آره کورت.
‫می‌تونی.
‫پس...
‫بریم توی کارش؟
‫باشه.
‫قبوله؟
‫قبوله.
‫- جدی؟ ‫- باشه، آره.
‫عالیه.
‫پس تنها چیزی که ازت نیاز دارم...
‫امضات روی این وکالت‌نامه‌ است.
‫واسه چی دقیقا؟
‫که بتونم کار و بار رو جمع ‫کنم و جلوی تحقیقات رو بگیرم.
‫تا وقتی که جات امن باشه.
‫من مشکلی ندارم. تو متخصصی.
‫نمی‌نویسه.
‫بیا، با این بنویس.
‫عالیه.
‫خوبه، حالا باید جشن بگیریم نه؟
‫من یه اسپرسو می‌خورم.
‫ممکنه شبی طولانی در پیش داشته باشم.
‫حتما.
‫بفرما.
‫خب...
‫نوش جونت.
‫الان واقعا میل ندارم قهوه بخورم.
‫چرا خودت نخوریش؟
‫نه.
‫یکی بسه.
‫وگرنه تپش قلب می‌گیرم.
‫و این که اینجاست.
‫فکر نکنم بهش نیازی بشه.
‫به این دلیل که راستش فکر می‌کنم...
‫قراره سرم کلاه بذاری.
‫آروم باش کورت.
‫من می‌خوام بهت کمک کنم.
‫- یادت رفته؟ ‫- حتما.
‫البته هیچکدوم از اتفاقاتی ‫که بهم قول دادی رخ نمی‌دن.
‫- حیفه که بهم اعتماد نداری. ‫- بیورن.
‫اعتماد رو باید به دست آورد.
‫تو اعتماد من رو ذره ذره از بین بردی.
‫امروز برخورد جالبی با هولگرسون‌ها داشتم.
‫خیلی خوشایند نبود...
‫ولی می‌دونی حاصلش چی بود؟
‫کار اون‌ها نبود.
‫تهدیدم نکردن.
‫و اون‌ها انبارم رو نسوزوندن.
‫و اگه کار اون‌ها نبوده...
‫پس کار کی بوده؟
‫می‌خوای من برات بفهمم؟
‫لازم نیست.
‫خودم می‌دونم.
‫حالا همه با قوانین من بازی می‌کنیم.
‫خواهشا احتیاط کن.
‫همین الان قراره بریم زیرزمین.
‫و بالاخره کاری رو می‌کنی که ‫این همه مدت می‌خواستم بکنی.
‫الان؟
‫بریم.
‫نقشه‌ها مثل چتر توی طوفانن.
‫در تئوری مفیدن، ولی ‫صرفا حسن نیتی بیش نیستن.
‫این نقشه‌ها رو خودمون تنهایی و یا ‫به همراه کودک درونمون می‌کشیم...
‫و امیدواریم که دنیا با ‫نقشه‌هامون سازگار بشه.
‫ولی گاهی‌اوقات فقط یه تصادف ‫کوچیک کافیه که از نقشه‌ی اولمون...
‫بریم سراغ نقشه‌ی دوم...
‫و در نهایت نقشه‌ی سوم.
‫لحظه‌ای فرا می‌رسه که در مرکز ‫طوفانی و با خودت فکر می‌کنی...
‫«سرنوشتم این بوده یا صرفا ‫یه تصادف مسخره بود؟»
‫ولی خب شاید شیوه‌اش همینه.
‫نه که همه‌چیز رو تحت کنترل داشته باشی، ‫بلکه در هرج‌ومرج آروم بمونی...
‫و نفس بکشی.
‫کورت، خواهشا بیا دوباره در موردش حرف بزنیم.
‫می‌دونی...
‫مشخصا من درک می‌کنم ‫که چقدر سخته که...
‫گاهی مسیری که توی زندگیت ‫پیش گرفتی رو ترک کنی ولی...
‫می‌دونی کورت، به نظرم واقعا داری...
‫فرصت یه شروع دوباره در ‫زندگیت رو دور می‌اندازی.
‫فقط خفه‌ شو بیورن!
‫زود باش، حرکت کن!
‫[یوشکا برایتنر، رانندگی آرام در لاین سرعت]
‫بازسازی دارین؟
‫نمی‌دونم.
‫مدیریت مهدکودک همیشه مشغول یه کاری هست.
‫زود باش، حرکت کن!
‫وکیل.
‫قیافت طوریه انگار حالت خرابه.
‫ای بابا.
‫اون توی زیرزمین من چیکار می‌کنه؟
‫سلام بوریس.
‫کورتی.
‫شکمت کوچولو شده.
‫- خوبه. ‫- بامزه بود.
‫- تو هم موهات رو اصلاح می‌کردی بد نبود. ‫- جدا؟
‫بد نمی‌شه.
‫خوش‌وبش بسه دیگه.
‫بیا.
‫شروع کن.
‫کورت.
‫به نظرم واقعا جاهای بهتری هستن و...
‫- روش‌های بهتری هم هست. ‫- خفه!
‫- زود باش! ‫- کورت، بیا در موردش حرف بزنیم.
‫نمی‌خوام تصمیم عجولانه‌ای ‫بگیریم که پشیمون بشیم و در نهایت...
‫انقدر وقت داشتی که یه راه‌حلی پیدا کنی!
‫- حالا به شیوه من پیش می‌ریم. ‫- باشه.
‫- زود باش برش دار!
‫باشه!
‫زود باش!
‫- زود باش! ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫خب اگه واقعا همین رو می‌خوای...
‫گمونم همه باید باهاش کنار بیاییم.
‫البته خیلی کثیف‌کاری داره.
‫زود باش.
‫خیلی‌خب.
‫باشه.
‫کورت، من تا حالا چنین کاری نکردم. ‫چطوری باید...
‫واسم مهم نیست.
‫باشه.
‫باشه، من...
‫می‌خوام امتحان کنم.
‫هی!
‫فکری به سرت نزنه عوضی!
‫ادامه بده.
‫بندازش!
‫زود!
‫باشه.
‫خب بیورن، کجا بودیم؟
‫زود باش تمومش کن!
‫لعنتی!
‫کاری ندارم.
‫همین الان.
‫خیلی‌خب وکیل، زود باش. تمومش کن!
‫زود!
‫بدو.
‫زود باش!
‫در هر صورت دیگه از این ‫زیرزمین خسته شده بودم.
‫و این غذای مسخره و...
‫مخصوصا شما دو تا.
‫این کثافت...
‫خودش جرئتش رو نداره که من رو بکشه.
‫آره، خودت.
‫چرا قیافه‌ات رو اینطوری کردی؟
‫همیشه ترسو بودی.
‫و این تغییر نمی‌کنه.
‫حتی باور داشتی اون دختره هم...
‫تو رو بیشتر دوست داره ‫و بینت با بقیه فرق می‌ذاره.
‫ناراحت شدی نه؟
‫بدجوری بازیت داد.
‫زن‌ها همینن دیگه.
‫با تو خیلی سریع‌تر از بقیه پول درمی‌آوردم.
‫کل اونجا مسخره‌ات می‌کردن.
‫کورت سی‌‌ثانیه‌ای.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫ای وای.
‫- فکر کنم من زدمت. ‫- عیبی نداره.
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫باید یه روسی سنگین‌وزن رو برگردونیم داخل.
‫این چه کاریه؟
‫نه. دوباره اون نه.
‫خیلی‌خب.
‫از اونجایی که شما دو ‫تا آقا هم رو می‌شناسید...
‫معرفی‌های لازمه رو بی‌خیال می‌شم.
‫همونطور که می‌دونید، هفته‌ی ‫گذشته با هم یه سری مشکلاتی داشتیم.
‫که عامل اصلیشون تو بودی کورت.
‫ولی رفتارت همچنین باعث شد بفهمیم...
‫که شرایطمون با بوریس ‫نمی‌تونست ادامه پیدا کنه.
‫نه خارج و نه داخل زیرزمین.
‫پس قضیه از این قراره.
‫نترسید.
‫این که توی راه‌حلمون از این چاقو ‫استفاده بشه یا نه، کاملا به شما بستگی داره.
‫هر کدومتون...
‫با یه زنجیر آهنی بسته شده.
‫این زنجیر آهنی...
‫از دیواری پشت شما رد شده...
‫دیوار رو رد کرده...
‫به سقف رسیده...
‫و به سمت شخص مقابل رفته.
‫کثافت!
‫هر زنجیر یه قفل داره.
‫و توی هر قفل یک کلید هست.
‫اون یکیتون می‌تونه هر موقع که ‫می‌خواد اون یکی رو آزاد کنه...
‫ولی خودتون همچنان زندانی خواهید بود.
‫یعنی شخصی که آزاد شده می‌تونه ‫با زندانی هر کاری که می‌خواد بکنه.
‫چاقو فقط صرفا یه راه حل برای مشکله.
‫البته می‌تونید هم دیگه رو همزمان ‫آزاد کنید و ببینید چی می‌شه.
‫از کجا معلوم؟ شاید هر دو ‫همزمان از زیرزمین خارج شدید.
‫یا هم خیلی منصفانه هم دیگه رو بکشید.
‫کاملا به خودتون بستگی داره.
‫آدم بزرگید دیگه.
‫حتما تا الان دارن دنبال ما می‌گردن.
‫خوبه نه؟
‫یکم پیش هم موندن و حالا با هم ما شدن.
‫عوضی.
‫مرتیکه‌ی کثافت!
‫- برو بمیر! ‫- برگردیم سراغ حرفت کورت.
‫نه. کسی دنبال بوریس نمی‌گرده.
‫اون همراه مجسمه‌ی طلایی ناپدید شد.
‫حدس می‌زنن یه جایی جنوب اقیانوس آرامه...
‫و از بازنشستگی‌ای که ‫لیاقتش رو داشته لذت می‌بره.
‫مجسمه‌ چیه دیگه؟
‫اونی که هولگرسون‌ها یک سال پیش ‫با تو مخفیش کردن. خیلی باارزشه.
‫کی این رو باور می‌کنه؟
‫هر کسی که تا الان بهش گفتم.
‫و تو کورت.
‫تو خودت رو کشتی.
‫ازت یه نامه‌ی خودکشی پیدا می‌کنن.
‫کسب‌وکارت خوب پیش نمی‌رفت، ‫کلی بدهی داشتی...
‫انبارت رو آتیش زدی که از ‫شرکت بیمه کلاهبرداری کنی...
‫و علاوه بر اون...
‫دو تا هولگرسون رو به کشتن دادی ‫چون نتونستی بدهیت رو پرداخت کنی.
‫من نامه رو نمی‌نویسم.
‫لازم نیست.
‫خودم نوشتم.
‫و پلیس هم اثر‌انگشتت رو داره.
‫از لیوان قهوه‌ای که لطف ‫کردی به عنوان مدرک جا گذاشتی.
‫بله.
‫من حرف‌هام تموم شد.
‫و حالا...
‫براتون آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫حالا تا هر موقع که زنده بودید.
‫صبر کن.
‫صبر کن!
‫- وکیل! ‫- هی!
‫بیورن!
‫[دنبال من نگردید، فایده نداره.]
‫موفق شدیم، نه؟
‫هنوز نه.
‫ولی تقریبا آره.
‫[تماس ناشناس]
‫بله؟
‫دیمل هستم.
‫الان فهمیدم کی بود.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- می‌خوای بیای داخل؟ ‫- در مورد کورت شنیدی؟
‫نه.
‫یه نامه‌ی خودکشی توی منزلش پیدا کردن.
‫ای وای.
‫امکان نداره خودش رو کشته باشه.
‫- پس چی؟ ‫- همیشه وقتی گند می‌زنه غیبش می‌زنه.
‫احتمالا ریش گذاشته و رفته کرواسی...
‫و در مورد تجارت مزخرف ‫بعدیش نقشه می‌ریزه.
‫خیلی‌خب.
‫- یعنی دوباره پیداش می‌شه، نه؟ ‫- آره.
‫فقط تا اون موقع پرستار بچه ندارم.
‫ولی دیروز پدر مکس زنگ زده بود.
‫بالاخره خواست به پسرش اهمیت بده.
‫چه عجب.
‫آره، ولی نمی‌خواد باواریا رو ترک کنه.
‫خب؟
‫خب باید یکم بهش فکر کنم.
‫خیلی‌خب.
‫قطعا خیلی دلم واسه اینجا تنگ می‌شه.
‫و واسه خودمون.
‫صبح‌بخیر.
‫سلام نیکول.
‫سلام بیورن.
‫چطوری؟
‫رسما بگم یا غیررسمی؟
‫رسما که خیلی داغون به نظر میای.
‫- حالا غیررسمیش رو بهم می‌گی؟ ‫- خودت هم خیلی داغونی.
‫آخرهفته‌ی سختی داشتم.
‫آره، من هم همینطور.
‫چی بود که انقدر هیجان‌انگیز بود؟
‫کلی کار داشتم.
‫- تو چی؟ ‫- من هم همینطور.
‫شب بهم زنگ زدن...
‫چون دو تا پلیس توی خونه‌ی ‫کورت فریلینگ مدرک پیدا کرده بودن.
‫مدرکی مبنی بر این که به ربط ‫هولگرسون‌ها یه ربطی داشته.
‫خونه‌ی کورت فریلینگ؟
‫آره.
‫جدا؟
‫همچنان به نظرم خیلی چیزهای ‫این پرونده با عقل جور در نمیاد.
‫چرا؟
‫مثلا این که گوش اینجا ‫توی مهدکودک پیدا شده بود.
‫نمی‌دونم، شاید مثلا گوش ‫حین حمله بریده شده...
‫و یه مدت توی جنگل بوده ‫و یه گربه پیداش کرده و...
‫خب...
‫یه همچین چیزی. نمی‌دونم.
‫ولی متاسفانه در مورد این ‫پرونده نمی‌تونم کمکت کنم.
‫ولی یه افسری توی این دنیا هست...
‫که می‌تونه باقی نقض‌ها رو حل و فصل کنه.
‫اون تویی نیکول.
‫- هی بیورن. ‫- بله؟
‫قرار بود شهادتت رو بهم بدی.
‫کدوم شهادت؟
‫اتریش؟
‫هنوز اون قضیه‌ی کوهستانه؟
‫با اون پیشخدمته؟
‫پیشخدمته مرده.
‫آره.
‫این چه ربطی به پدر دخترم داره؟
‫بعداین که بیورن با پیشخدمته بحثش شد...
‫یه شاهد دیدش که تنهایی دور کلبه بود.
‫و شاهد کی بود؟
‫یکی از احمق‌های اونجا؟
‫بررسی کردین که حالش خوبه یا نه؟
‫نه، یه نفر دیگه بود.
‫- ولی موضوع شهادت بیورن مهمه. ‫- نه.
‫بیورن کل مدتی که اونجا بود پیش من بود.
‫بحث پیش اومد چون پیشخدمته بی‌ادب بود.
‫همین رو توی بیانیه بنویس. دیگه چیزی نیست.
‫متوجه‌ام.
‫خیلی‌خب دیگه...
‫بابت همکاریتون ممنونم.
‫- من هم ممنونم. ‫- قابلی نداشت.
‫واسه اولین بار توی زندگیم...
‫یه آدم بزرگ که می‌دونست من مرتکب ‫کار اشتباهی شدم ازم حمایت کرد.
‫همین یک کار...
‫خیلی از زخم‌های کودک درونم رو خوب کرد.
‫بالاخره موفق شدیم، نه؟
‫آره.
‫بالاخره موفق شدیم.
‫بگو ببینم.
‫چطوری؟
‫مرسی، خوبم.
‫و کودک درونت چی؟
‫اون هم خوبه.
‫عالیه.
‫آره.
‫هفته‌های اولیه‌ی بعد ‫جلسمون می‌شه گفت...
‫سخت بودن.
‫ولی در آخر به تمام مشکلاتمون رسیدگی کردیم.
‫خوشحالم که می‌شنوم.