‫«ترجمه از محمد سید»
‫همه حالشون خوبه؟
‫جیمی کجاست؟
‫ای بابا، الان همه‌جام پر از خاک و شن می‌شه.
‫سلام...
‫این چیه پوشیدی؟
‫وایستا ببینم، این چیه من پوشیدم؟
‫خوش اومدید، قهرمانان.
‫مسابقه رو شروع می‌کنیم.
‫- مسابقه؟ ‫- اون دیگه چی بود؟
‫موجوداتِ فانیِ موردعلاقۀ من چطورن؟
‫میکسی، اینجا چه خبره؟
‫اوه!
‫دارم طلاق می‌گیرم.
‫چی؟
‫[این قسمت: بازی‌های همسر سابق]
‫میکسی، ما برای چی اینجاییم؟
‫وقتی استرس می‌گیری بامزه می‌شی.
‫گلیتزی!
‫عشق سابق من، صدام زدی؟
‫ایشون خانم گس‌پتلزنز هستن.
‫می‌تونین گلیتزی صدام بزنین.
‫که به‌زودی می‌شه همسر سابقم.
‫خوشوقتم.
‫- اینکه جواب سؤال ما نشد. ‫- تو زن داری؟
‫زن سابق! حواست کجاست؟
‫من و گلیتزی داریم از هم جدا می‌شیم،
‫ولی به‌جای اون مسخره‌بازی‌های دادگاه،
‫- مردم ما این‌جوری حل و فصلش می‌کنن. ‫- با مسابقه؟
‫آره، مغز متفکر، با یه مسابقه، ‫تورنمنت، بازی، هر چی!
‫من و گلیتزی هر کدوم ‫یه تیم از چندتا بازیکن تشکیل دادیم.
‫شما تیم من هستین.
‫سوپرمنِ ساده‌لوح، جیمیِ بی‌نمک،
‫کارای علامت‌سؤال، و لوئیسِ باحال.
‫تیم‌ها توی یه‌سری چالش ‫با هم رقابت می‌کنن.
‫هر چالشی که رد کنین، اولاً یه کلید بهتون می‌ده
‫و دوماً، اجازۀ ورود به حلقۀ بعدی رو.
‫تیم هر کسی که بیشترین کلید رو جمع کنه
‫و سریع‌تر برسه به حلقۀ مرکزی،
‫مشخص می‌کنه که
‫خونه، قایق تندرو، ‫کهکشان و بقیۀ چیزها به من می‌رسه یا گلیتزی!
‫اگه نخوایم مهرۀ بازی شما باشیم چی؟
‫صحیح!
‫کم مونده بود یادم بره.
‫اگه ببازین، دیگه هیچ‌وقت ‫اون دنیای باارزشتون رو نمی‌بینین.
‫ببخشید. سؤال دیگه‌ای نبود؟
‫- یعنی اینجا گیر می‌افتیم؟ ‫- برای همیشه؟
‫فکر کردی می‌ذاریم قسر در بری؟
‫اگه ما تیم توییم، ‫پس تیم گلیتزی کیه؟
‫بله. بله. بله.
‫در جواب سؤال تو: نگران نباش.
‫ما سوپرمن رو داریم.
‫ما... ما سوپرمن رو نداریم.
‫چی گفتی؟
‫من قدرت‌هام رو از دست دادم.
‫تو قدرت‌هات رو...
‫از دست دادی؟
‫قبل از طلاق من؟
‫من سوپرمن رو لازم داشتم.
‫کلارک کنت به هیچ دردم نمی‌خوره.
‫خجالت‌آوره.
‫بگذریم؛ با کمال میل ‫«تیم گلیتزی» رو معرفی می‌کنم.
‫اول از همه، ژنرال لین.
‫وای نه.
‫البته منظورم ژنرال لوئیس لین‌ـه.
‫وای نه!
‫لکس لوترِ خوب...
‫کارای وارث از خاندان اِل.
‫و جیمیِ فلیم‌برد.
‫اینکه همون خودمم.
‫فلیم‌بردِ آتشین!
‫نه. یه مدلِ خیلی خفن‌تر از خودمه.
‫هی. سلام، ببخشید.
‫سرم کلاه رفته.
‫من سوپرمن رو انتخاب کردم.
‫عوضش یه روزنامه‌نگار دست‌پاچلفتی، بی‌خاصیت و...
‫نزدیک‌بین گیرم اومده!
‫خب حالا!
‫شرایط بازی باید برابر باشه.
‫نظرت چیه پرواز کردن ممنوع باشه؟
‫نه. به من ربطی نداره، مشکل خودته.
‫داوری لطفاً!
‫قهرمان‌ها حق پرواز ندارن.
‫بسوز، عشق زندگی‌م.
‫داره چه اتفاقی می‌افته؟
‫میکسی! لهش می‌کنم!
‫وقتی پسر گُنده‌بک گفت: «حرکت»، ‫از پل رد می‌شین،
‫کلید رو می‌گیرین، ‫سریع‌تر از اونا این کار رو می‌کنین...
‫و جلوی پاتون رو هم می‌پایین.
‫اولین چالش رو شروع می‌کنیم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫می‌بینی گلیتزی چطور...
‫داره سعی می‌کنه بره روی اعصابم و ‫ منو بندازه به جون اون؟
‫عمراً من هیچ‌وقت بتونم مثل اون بشم.
‫مگه نه؟
‫کلارک!
‫فرار کنید!
‫ببخشید که به اندازۀ کافی سریع نبودم.
‫- آخه من... ‫- اون...؟
‫یه کلیده!
‫این پیش من می‌مونه.
‫نظرت چیه یه تشکر از بچه‌های تیم بکنی؟
‫اون‌جوری انگار دارم می‌گم کارِتون خوب بوده.
‫هی، ما کلید رو گرفتیم، مگه نه؟
‫به‌زور! اونا رو ببین!
‫خب که چی؟ مساوی شدیم.
‫مساوی؟ افتضاحه!
‫شما نیومدین اینجا که مساوی بشین.
‫اومدین اینجا که ببرین!
‫بازیِ بعدی.
‫تو!
‫خانم‌ها و خانم‌ها، معرفی می‌کنم...
‫کوهِ سیوان.
‫مأموریت شما، ‫در صورتی که قبولش کنین...
‫ها! شوخی کردم. شما اصلاً حق انتخاب ندارین.
‫مأموریت‌تون اینه که از کوه سیوان برین بالا.
‫هر کسی که زودتر برسه اون بالا
‫تک‌کلیدِ این مرحله رو می‌بره.
‫همون‌طور که می‌رین بالا،
‫ کوه می‌ره پایین، توی خندقِ مانتیکور. ‫(مانتیکور: موجودی افسانه‌ای که معروف است به «آدم‌خوار»)
‫خلاصه؛ اگه خیلی کند باشین یا سُر بخورین،
‫با مانتیکور روبه‌رو می‌شین.
‫آخرین تیمی که برسه به قله، بازنده‌ست.
‫این چالشِ پسراست.
‫اینا تیکه‌های یه پورتال هستن.
‫پیداشون کنین، به هم وصلشون کنین، ‫یه پورتال بسازین و ازش رد بشین.
‫هر تیمی که زودتر این کار رو بکنه برنده‌ست.
‫- همین؟ ‫- آره! فقط برنده شین!
‫ای بابا!
‫اصلاً حس نمی‌کنم کوه داره می‌ره پایین.
‫واقعاً چالش‌برانگیز نیست.
‫آره، اصلاً چالش‌برانگیز نیست.
‫لوئیس لین، یعنی سرنوشت من اینه که ‫اون‌طوری بشم؟
‫اون؟
‫خب، تو قبلاً همون‌طوری بودی.
‫ببین، من یه عالمه از نسخه‌های مختلف لوئیس رو دیدم.
‫این نسخه‌های دیگه هیچ اهمیتی ندارن.
‫اوه، حالا داره می‌ره پایین.
‫برو، برو، برو!
‫خودت رو برسون اون بالا.
‫یکی‌مون برنده بشه کافیه.
‫دیوونه شدی؟
‫به نظرت لوئیس‌های ما حالشون خوبه؟
‫وای!
‫باید احتیاط کنی، کارایِ دوّم.
‫خیلی‌خب، بیا بریم.
‫بهتر نیست یه جا قایم بشیم؟
‫من دارم دنبال راه خروج می‌گردم.
‫به‌زور می‌تونیم جایی رو ببینیم.
‫منطقه‌ رو نمی‌شناسیم، ‫و یه هیولا هم می‌خواد شکارمون کنه.
‫خانوادۀ لین عمل‌گرا هستن، نه غُرغُرو.
‫من که غُر نمی‌زنم.
‫ولی شاید بهتر باشه همون‌جایی که افتادیم منتظر بمونیم.
‫شاید کاراها بهمون نیاز داشته باشن.
‫اگه به ما ملحق بشن، یعنی شکست خوردن.
‫خودشون می‌تونن با عواقبش کنار بیان.
‫وای، چقدر با هم فرق داریم!
‫همم، بذار حدس بزنم... ‫مامانت مُرد، بابات هم ازت فاصله گرفت.
‫تنها چیزی که می‌خواستی کار بود و کار و کار.
‫ولی به‌جاش «اَبَرمردِ» رؤیاهات رو پیدا کردی،
‫معنی دوستی رو فهمیدی، ‫و حسابی هم بهت خوش گذشت.
‫منم همین‌جوری بودم.
‫ولی بعدش کلارک قدرت‌هاش رو از دست داد، ‫بعدش هم جونش رو.
‫پس راحت باش، قضاوتم کن.
‫ولی فرق بین من و تو، ‫اون‌قدرها هم که فکر می‌کنی زیاد نیست.
‫آه!
‫چرا؟
‫نه!
‫کارا!
‫تقلب کردی.
‫نه، برنده شدم.
‫تو هم فرصت داشتی برنده شی،
‫تازه دلت هم می‌خواست.
‫به خودت دروغ نگو، کارا.
‫ذات ما همینه.
‫آها!
‫نگاه کن، کلارک... ‫و بقیه!
‫یکی دیگه پیدا شد، یکی دیگه مونده که...
‫- هی! ‫- مال ماست.
‫واضحه که نارنجیه.
‫تشخیصش سخته.
‫هر کسی ممکنه این اشتباه رو بکنه.
‫برام سؤاله چندتا از تیکه‌های ما رو ‫اشتباهی دزدیدین.
‫- ببین، من فکر نمی‌کنم... ‫- داری می‌گی دروغ می‌گم؟
‫دارم غیرمستقیم می‌گم ممکنه تقلب شده باشه، آره.
‫هی، تمومش...
‫چون خودت تقلب کردی ‫فکر می‌کنی بقیه هم مثل توئن.
‫خیلی‌خب، لکس، این فقط یه اشتباه سهوی بود،
‫ولی برای اینکه خیال همه راحت بشه،
‫نظرت چیه من با تو بیام دنبال تیکه‌ها بگردیم؟
‫و جیمی، تو هم می‌تونی با... جیمی بری.
‫این‌طوری همه‌مون مطمئن می‌شیم ‫که کسی تقلب نمی‌کنه.
‫قبوله؟
‫- بسیار خب. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، وقتشه جیمی‌ها بترکونن! ‫برو بریم.
‫جوگیر نشو، داداش.
‫خب، دنیای تو به نظر میاد جای جالبی باشه.
‫چطوری همه‌تون به هم رسیدین؟
‫دیگه سوپرمنی در کار نبود.
‫این یکی مال توئه.
‫چی؟ عه، ممنون.
‫توی دنیای شما چه بلایی سر سوپرمن اومد؟
‫یه‌سری اشتباهات پیش اومد.
‫من اشتباه کردم.
‫و با رفتنِ سوپرمن،
‫وقتی سگ‌های گرسنه اومدن هیچ شانسی نداشتیم.
‫اوضاع خیلی بدتر شد.
‫و ما کاری رو کردیم که مجبور بودیم.
‫کمک می‌کنی یا نه؟
‫باشه، باشه.
‫خیلی‌خب، انصافاً اون لباست خیلی خفنه.
‫تو هم قبول داری؟
‫کارا و لوئیس بعضی وقتا ‫خیلی فاز منفی می‌دن.
‫ولی ببین، اگه سگ‌های گرسنه حمله نمی‌کردن،
‫منم این لباس خفن رو نداشتم.
‫- چیا حمله نمی‌کردن؟ ‫- همیشه توی هر اتفاق بَدی یه خِیری هست.
‫لباس خفن! لکس حالا آدمِ خوبیه!
‫و ما دقیقاً به اندازۀ قبل از مرگ کلارک ‫با هم صمیمی هستیم!
‫کلارک مُرد؟
‫آره، فقط سه‌تا دوست صمیمی‌ایم.
‫وضعیت همه‌مون عالیه.
‫به نظر نمی‌رسه عالی باشه.
‫همه‌چیز دقیقاً همون‌طوریه که بود.
‫خب، به‌جز اینکه...
‫حالا من یه ابرقهرمانم! کیو، کیو، کیو.
‫- صحیح، صحیح. ‫- کیو، کیو، کیو، کیو.
‫ولی بابتش ناراحت یا نگران نیستی که...
‫هو! هار هار!
‫کار گروهی؟ احساسات؟
‫خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫دخترا از قبل، کارشون تموم شده.
‫اسب‌های آبی جهنمی رو آزاد کنین.
‫چیا رو؟
‫تیکۀ آخر پیش توئه؟
‫نه، پیش توئه؟
‫دنبال این می‌گردین؟
‫اوه. آره.
‫فقط یکی مونده.
‫بده‌ش به ما.
‫ما توی تیم توییم.
‫تیم کیلویی چنده؟
‫اینکه ببینم دارین ضجه می‌زنین ‫بیشتر حال می‌ده.
‫جیمی، تیکه رو بده به لکس.
‫چی؟ نه.
‫جیمی، من سوپرمن نیستم.
‫من... ‫بده‌ش به اون وگرنه همه‌تون می‌میرین!
‫نه.
‫واقعاً شرمنده‌ام، جیمی. من...
‫کلارک.
‫- شماها حالتون خوبه؟ ‫- چه اتفاقی براتون افتاد؟
‫- نزدیک بود بمیریم! ‫- نزدیک بود بمیریم!
‫آره، می‌دونم. ما هم همین‌طور.
‫سالمین که! ‫لوس نشین.
‫در ضمن، دارین می‌بازین، بازنده‌ها!
‫یکی دیگه هم برای گلیتزی.
‫کارِت خوب بود.
‫شماها اصلاً دنیاتون رو می‌خواین یا نه؟
‫می‌تونست از اینم بدتر بشه.
‫حداقلش نذاشت اسب‌های آبی جهنمی ما رو بگیرن.
‫اسب‌های آبی جهنمی؟ وایستا!
‫گلیتزی هم ما رو قبل از اینکه مانتیکور حمله کنه دور کرد.
‫چرا دارن نجاتمون می‌دن؟
‫خیلی‌خب، خنگولا.
‫این یه هزارتوئه.
‫تنها کاری که این‌دفعه باید بکنین
‫اینه که مسیرِ درست خودتون رو انتخاب کنین ‫و تا تهش برین.
‫از کجا بفهمیم کدوم مسیر درسته؟
‫مسیری که بیشتر از همه دوست دارین رو انتخاب کنین.
‫فقط نذارین ردّش از بین بره.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫یه ‌روز، لهش می‌کنم.
‫البته خیلی انسانی.
‫- آه! ‫- آه!
‫کلارک!
‫لوئیس.
‫چی؟
‫من قبلاً سوپرمن بودم.
‫حالا کی‌ام؟
‫هنوزم مسیرِ من، تویی؟
‫عالی شد! بازم از این لوئیس‌ها!
‫نه.
‫نچ.
‫نه.
‫هیچ «مسیرِ درستی» اینجا نمی‌بینم.
‫اینو یادمه.
‫نه.
‫نه، امکان نداره...
‫نه.
‫این نمی‌تونه واقعی باشه.
‫این...
‫نمی‌تونه...
‫من با جیمیِ فلیم‌برد حرف زدم.
‫اون تظاهر می‌کنه که همه‌چیز روبه‌راهه،
‫که همه‌چیز درست می‌شه،
‫درحالی که دنیاش جلوی چشماش داره نابود می‌شه.
‫شاید تنها مسیر ما همین باشه.
‫نه، ببین، من دوست خوبی برات نبودم، کارا.
‫کلاً هیچ‌چیز خوبی برات نبودم.
‫هنوزم فکر می‌کنم لیاقتت بیشتر از ایناست.
‫برای همین قراره بهتر بشم.
‫باید تغییر کنم.
‫دوباره بگو.
‫عه، اینکه باید تغییر کنم؟
‫دارم جدی می‌گم، کارا.
‫- می‌دونم... ‫- هیس! همینه.
‫وقتی کارایِ وارث رو دیدم،
‫ترسیدم که نکنه نظر برینیاک در مورد من ‫درست بوده!
‫که ذات واقعیِ منم مثل اونه.
‫ولی من فقط یک چیز نیستم.
‫همۀ ما موجوداتی با قابلیت تغییر کردنیم.
‫می‌تونیم به هر چیزی تبدیل بشیم.
‫جیمی فلیم‌برد،
‫این بازی یه نکتۀ انحرافی داره.
‫ما هر روز تصمیم می‌گیریم که کی باشیم.
‫هیچ «مسیرِ درستی» وجود نداره.
‫این ماییم که آینده‌مون رو می‌سازیم.
‫ببینم، چه اتفاقی افتاد؟
‫هر اتفاقی ممکنه بیفته، لوئیس لین.
‫هیچ «مسیرِ درستی» وجود نداره.
‫جواب همۀ سؤال‌هامون...
‫- آره، خیلی تأثیرگذار بود. ‫- هی!
‫اون یکی تیم چی شد؟
‫اونا؟
‫می‌شه گفت راهشون رو گم کردن.
‫چشمم به اینا آب نمی‌خورد.
‫آب از سرشون گذشته! وایستا، وایستا!
‫بازم دارم.
‫زود قضاوت نکن.
‫یه بازی دیگه مونده.
‫و من اون خونه رو مال خودم می‌کنم.
‫آخی، توپ‌های همستر.
‫می‌شه مثل حیوون دست‌آموز نگه‌شون داریم؟
‫تو همیشه همین کار رو می‌کنی.
‫بهشون وابسته می‌شی، می‌میرن، بعدش غصه می‌خوری.
‫این حس همدردیمه که منو دوست‌داشتنی می‌کنه.
‫اولین توپی که از موانع رد بشه برنده‌ست.
‫- آماده، حرکت... ‫- صبر کنید!
‫یه ‌جای کار می‌لنگه.
‫راست می‌گه.
‫مثلاً؛ به نظر می‌رسید اصلاً مهم نیست...
‫- که کی کلیدها رو برنده می‌شه... ‫- مهم این بود که کلیدها به دست آورده بشن!
‫دقیقاً! ‫مثلاً چرا توی بازی اول هر دو تیم برنده شدن؟
‫و چرا فارغ از اینکه کی برنده می‌شه
‫ همۀ کلیدها می‌رن به یه جای مشخص؟
‫و اون یارو کیه؟
‫موجوداتِ بُعدِ شما محاله بتونن درک کنن...
‫دیگه...
‫بازی...
‫بسه!
‫خیلی‌خب، حالا که اصرار دارین بهتون می‌گم.
‫اون سازه‌ای که اونجاست، «سندانِ کیهانی‌»ـه.
‫دستگاهی که می‌تونه یه دنیا رو از نو بسازه.
‫کلیدها قدرتش رو آزاد می‌کنن.
‫به شما فانی‌های دوست‌داشتنی نیاز داشتیم...
‫تا کلیدها رو به دست بیارین، چون، خب...
‫یه طلسمی هست
‫که به یه‌سری از نامیراهای به‌خصوص ‫اجازۀ باز کردنش رو نمی‌ده.
‫- خب؟ حالا خیالتون راحت شد؟ ‫- نه!
‫تمام این‌مدت داشتیم به‌خاطر این قضیه ‫این کارها رو می‌کردیم؟
‫نظرتون با یه پاداش چیه؟
‫برنده‌ها می‌تونن دنیاشون رو همون‌طوری که می‌خوان...
‫از نو بسازن!
‫لوئیسِ باحال، گوش کن.
‫تو می‌تونی هر آینده‌ای که دلت می‌خواد رو انتخاب کنی.
‫کلارک، تو می‌تونی قدرت‌هات رو پس بگیری. هان؟ هان؟
‫تو می‌تونی کلارک رو برگردونی.
‫منظورت سوپرمن نیست؟
‫نه.
‫از دست رفتنِ قدرت‌های سوپرمن... ‫سخت بود.
‫ولی وقتی کلارک رو از دست دادیم، ‫همه‌چیز رو از دست دادیم.
‫خیلی‌خب، بیاید بازی کنیم.
‫وایستید بچه‌ها، ما... ما...
‫ما نمی‌تونیم همین‌طوری به میکسی ‫اعتماد کنیم که به قولش عمل می‌کنه.
‫شاید این پاداش، ارزش ریسکش رو داشته باشه.
‫خب، ریسکش چیه؟
‫چه بلایی سر بازنده‌ها میاد؟
‫بازنده‌ها تبدیل می‌شن ‫به یه کادو برای همسر عزیزم.
‫شاید یه گلدون فیکوس بشن.
‫«همسر عزیز»؟
‫خیلی‌خب، مُچمون رو گرفتین.
‫این یه قرار عاشقانه‌ست، نه طلاق.
‫فقط یه‌کم نقش بازی کردیم ‫که به زندگیِ رمانتیک‌مون تنوع بدیم.
‫خیلی بهمون خوش می‌گذره.
‫- اَه! ‫- اَه!
‫خب، جوابتون چیه؟
‫نمی‌شه به سازِ اینا برقصیم.
‫به حرفِ «تیم فیکوس» گوش نکنین.
‫اونا می‌ترسن که یه موقع ببازن.
‫ببین، من قبلاً با میکسی سروکار داشتم،
‫و اگه اون وسیله رو فعال کنه،
‫هر کاری بخواد باهاش بکنه ‫اصلاً عاقبت خوبی نداره.
‫یعنی چی که «قبلاً باهاش سروکار داشتی»؟
‫اصلاً یه موجود نامیرا ‫چرا باید به یه روزنامه‌نگار توجه کنه؟
‫بهت برنخوره ها.
‫چی...
‫نمی‌فهمم.
‫این... این...
‫تویی!
‫همه این رو می‌دونستن جز من؟
‫- بله، کجای کاری؟ ‫- آره.
‫پشیمونم که به حرف سوپرمن گوش نکردم وقتی...
‫وقتی که فرصتش رو داشتم.
‫قرار نیست یه اشتباه رو دو بار تکرار کنم.
‫هی، همین الان بازی کنین ‫وگرنه یه کاری می‌کنم که پشیمون بشین.
‫ما بازی نمی‌کنیم.
‫بذارین این رو توی کلۀ پوکتون فرو کنم!
‫از من سرپیچی کنین ‫مثل حشره له‌تون می‌کنم!
‫بازی کنین وگرنه می‌میرین!
‫خب پس می‌میریم.
‫- کلارک، داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- رفیق؟!
‫زود باش، میکسی.
‫هیچ‌چیزی جلودارت نیست، مگه نه؟
‫زمان به پایان رسید، ‫و این مسابقه هیچ برنده‌ای نداره.
‫مهر و مومِ من شکسته نشد.
‫بدرود، قهرمانان!
‫برو بمیر، میکسی.
‫- وای نه! ‫- نه!
‫نمی‌فهمم چی شد.
‫اونا ساعت‌شنی بودن...
‫که نشون می‌دادن چقدر از زمانِ بازی مونده.
‫- و تو می‌دونستی که بازی تموم شده. ‫- ...بازی تموم شده.
‫برای یه روزنامه‌نگار دست‌پاچلفتی، بی‌خاصیت و...
‫نزدیک‌بین بد نبود، نه میکسی؟
‫نه، سندانِ عزیزم!
‫چرا شماها همیشه گند می‌زنین به همه‌چیز؟
‫چرا، چرا، چرا، چرا؟
‫اَه. جلوی این فانی‌ها؟!
‫نمی‌تونم این صحنه رو ببینم. ‫ما که رفتیم!
‫گلیتزی، وایستا!
‫فقط داشتم نقش بازی می‌کردم، عزیزم.
‫عزیزم، همه‌ش ادا بود.
‫من...
‫هی، جواب سؤالم رو ندادی.
‫اون یارو کیه؟
‫یه بازندۀ بی‌جنبه.
‫وای!
‫وای، کت‌وشلوارِ سفارشیِ قشنگم.
‫عه، سلام غریبه!
‫چه جالب که اینجا دیدمت.
‫آره. تصمیم گرفتم یه‌کم زودتر بیدار شم، ‫یه هوایی بخورم.
‫منم همین‌طور. ‫می‌دونستم بی‌دلیل نیست که با همیم.
‫آره، راستش فکر کنم... ‫الان حالم خیلی بهتر از قبله.
‫واسه اون ماجرای عجیب.
‫فکر کنم یواش‌یواش داره از کلارک کنت خوشم میاد.
‫شاید همون کافی باشه.
‫معلومه که کافیه.
‫ولی تو حالت چطوره؟
‫حقیقتاً یه‌جورایی تو شوکم.
‫فکر می‌کردم می‌دونم آینده‌مون قراره چطور باشه.
‫ولی الان حس می‌کنم نمی‌تونیم کنترلش کنیم.
‫انگار همه‌ش داریم با آینده‌های وحشتناک می‌جنگیم.
‫اونا وحشتناک نیستن، لوئیس.
‫اونا فقط...
‫متفاوتن.
‫«ترجمه از محمد سید»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M