«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: «رومینا»
‫(تغییر ظاهر یه نفر)
‫(میتونه خیلی چیزا رو عوض کنه.)
‫(میتونه حتی)
‫(سرنوشت یه نفر باشه.)
‫= چهره جدید =
‫= قسمت دوم =
‫(اداره پلیس شهر لوو، منطقه ام)
‫باید خودش باشه.
‫دوباره پیداش شد.
‫منظورتون تو مراسم
‫ختم شوهرتونه؟
‫و با دخترم حرف زد.
‫اون کیه؟
‫چی از جون ما میخواد؟
‫ببینین، خانم چن،
‫برای بار آخر باهاتون ‫چک میکنم.
‫روزی که همسرتون مرد،
‫اون با اون مرد ‫دعوا کرد...
‫تا وقتی تصادف اتفاق افتاد.
‫بعدش طرف فرار کرد، درسته؟
‫اون روز بی اجازه وارد ‫خونه اتون شده بود.
‫شوهرتون تحویل پلیس دادش.
‫اما ما بایگانی اون روز رو ‫چک کردیم،
‫و هیچ کس اون روز ‫پرونده ای ثبت نکرده بود.
‫اما چه طور...
‫چه طور ممکنه؟
‫شوهرم خودش بهم گفت
‫که اون مرد رو فرستاده ‫اداره پلیس.
‫هیچ دلیلی نداشت به ‫من دروغ بگه.
‫خانم چن، متوجهم که چه ‫احساسی دارین،
‫اما ما نیاز به مدرک محکم داریم.
‫سرکار،
‫شاید اشتباه کرده باشین.
‫لطفا دوباره چک کنین.
‫متأسفم اما ما نمیتونیم ‫کمکتون کنیم.
‫لطفا یه بار دیگه ‫چک کنین.
‫خانم چن.
‫لطفا دوباره چک کنین.
‫ما کارمون...
‫چه خبره؟
‫بر اساس مدارکه.
‫چه خبره؟
‫چیزی نیست، افسر آن.
‫فقط یه مشکل کوچیکه.
‫لی یائو.
‫من چن ون هستم.
‫من رو یادت نیست؟
‫هم کلاسیتم.
‫هم کلاسی؟
‫خیلی وقت شده.
‫به جا نیاوردمت.
‫این جا چی کار می کنی؟
‫من مشاور پرونده ای هستم ‫که استخدام کردن.
‫تو دردسر افتادم.
‫میتونی کمکم کنی؟
‫لطفا.
‫بیا یه جا دیگه صحبت کنیم.
‫چه اتفاقی توی اداره...
‫...پلیس افتاد؟
‫یکی مزاحم من و دخترم میشه.
‫شوهرت چی؟
‫شوهرم...
‫پریروز فوت شد.
‫درست قبل از این که بمیره،
‫اتفاقات عجیب زیادی افتاد.
‫اوضاع احوال چه طوره؟
‫نگران نباش.
‫واقعا خودتی.
‫فکر کردم اشتباه کردم.
‫خیلی با عجله رفتی.
‫فامیلیت رو نپرسیدم.
‫وانگه.
‫اُه، درسته.
‫این هم کارت اسمم.
‫ما دوستای چیونیم. ‫در تماس باش.
‫خب، من دارم میرم.
‫اگه بهم احتیاج داشتی، ‫بهم زنگ بزن.
‫یه چیز عجیبی درباره ‫این یارو هست.
‫اما،
‫به نظر نمیاد سعی داشته باشه ‫به تو یا ژینژین آسیبی بزنه.
‫پس تو...
‫اما همسرم بهم گفت...
‫که اون رو تحویل پلیس داده.
‫اما افسر گفت که همچین ‫اتفاقی هیچ وقت نیافتاده.
‫خودش این رو بهت گفت؟
‫اون به من دروغ نمی گفت.
‫امکانش هست که...
‫شوهرت این مرد رو ‫می شناخته،
‫و داشته یه چیزی رو ‫از تو قایم می کرده؟
‫یه چیزی رو قایم کنه؟
‫چرا باید چیزی رو از ‫من قایم کنه؟
‫فقط حدس و گمان منه.
‫به دل نگیر.
‫خب چه طوره...
‫من شماره ام رو بهت بدم.
‫اگه هر اتفاقی افتاد،
‫فورا با من تماس بگیر.
‫بیا.
‫ممنون.
‫خودتی.
‫این جا چی کار ‫می کنی؟
‫هوآزا،
‫منم،
‫پن چیون.
‫داداش،
‫چیون تازه مرده.
‫میشه همچین شوخی ای نکنی؟
‫تو کلاس دوم دبستان،
‫تو اون غورباقه رو گذاشتی ‫تو کوله پشتی لیو شنگ، درسته؟
‫کلاس سوم،
‫تو مرکز خرید ژینژین
‫5 تا نوشابه دزدیدی.
‫کلاس ششم،
‫هوانگ چویچوی رو تا ‫دستشویی تعقیب کردی.
‫وقتی اومد بیرون
‫ترسوندیش.
‫اون به معلم گفت.
‫باشه، باشه، باشه.
‫قبول دارم...
‫که تو خیلی از اسرار ‫من رو میدونی.
‫اما همه چی رو دونستن
‫دلیل نمیشه چیون باشی.
‫تو یه پروفسور ژنتیک هستی.
‫اگه دی ان ای من با ‫دخترم تطابق داشته باشه،
‫ثابت می کنه
‫که من پن چیون هستم.
‫هوازا،
‫دیگه دارم روت ‫حساب میکنم.
‫بهت التماس می کنم.
‫بهت التماس میکنم، لطفا.
‫دارم بهت التماس میکنم.
‫باشه، باشه، باشه.
‫بهت کمک میکنم، باشه؟
‫چه چیون باشی چه نباشی،
‫باشه؟
‫من رو ترسوندی.
‫چه خبره؟
‫چی شده، شیرینم؟
‫وقت دارو خوردنته.
‫داروهام رو نمیخوام.
‫اگه داروهات رو نخوری ‫خوب نمیشی.
‫تلخه.
‫چرا وقتی بابا داروت ‫رو میداد تلخ نبود؟
‫و وقتی مامان بهت ‫میده تلخه؟
‫وقتی بابا بهم میدادش ‫تلخ نبود.
‫یه رازه بینمون.
‫بیا بیرون، مامان روز ‫خسته کننده ای داشته.
‫بیا بیرون و قرصات رو بخور.
‫که بتونیم بریم بخوابیم، باشه؟
‫تا سه می شمرم.
‫با شماره سه بیا بیرون ‫وگرنه عصبانی میشم.
‫مامان.
‫سه...
‫بابا کجاست؟
‫دو،
‫یک.
‫میای بیرون؟
‫مامان، من...
‫دیگه بیا بیرون.
‫بیا.
‫چرا این قدر دارو ‫خوروندن به تو سخته؟
‫بخورشون و بخواب.
‫بابات هر جا که باشه، تو ‫باید داروهات رو بخوری.
‫صدام رو می شنوی؟
‫فقط قورتش بده.
‫از الان به بعد، تمام قرصات ‫رو من بهت میدم.
‫مامان،
‫بابا کجاست؟
‫مامان،
‫بابا داره با ما قایم باشک ‫بازی می کنه؟
‫بخواب.
‫چه طور میتونی ‫این قدر خنگ باشی که
‫موقع ایروبیک مچ پات ‫رو بشکونی؟
‫خوبه که استخوان هات ‫سالمن.
‫فقط بافت نرم آسیب دیده.
‫برات یه مچبند میخرم.
‫چند روزی بپوشش و ‫استراحت کن.
‫جراحای پلاستیک چه قدر ‫اطلاعات دارن!
‫فکر می کنی ما فقط ‫جراحی پلاستیک یاد گرفتیم؟
‫خیلی چیزای دیگه هست ‫که باید بدونیم،
‫مثل مجسمه سازی، ‫زیبایی شناسی،
‫مو و زیبایی، حفاری...
‫داری درباره چی ‫حرف میزنی؟
‫(شهر لوو، منطقه ام)
‫میدونی چه طوری رانندگی کنی؟
‫حالتون خوبه؟
‫چه طوری رانندگی کردی؟
‫متأسفم.
‫آسیب دیدین؟
‫حالتون خوبه؟
‫دستت رو شکستی؟
‫بذارین ببرمتون ‫بیمارستان.
‫سلام.
‫چن ون، هوازا هستم.
‫تو مراسم ختم هم ‫رو دیدیم.
‫کجایی؟
‫با ماشین زدم به یکی ‫تو خیابون.
‫چه قدر بده؟
‫پات چه طوره؟
‫می برمشون بیمارستان.
‫دیگه با تلفن حرف ‫نزن، بیا بریم.
‫الان قطع میکنم.
‫خیلی متأسفم.
‫میدونی چه طوری ‫رانندگی کنی؟
‫تو تقاطع سرعتت رو ‫کم نکردی.
‫من متأسفم.
‫گواهینامه داری؟
‫من متأسفم. ‫واقعا میگم.
‫چن ون، حالت خوبه؟
‫هوازا.
‫اون این جا ‫چی کار میکنه؟
‫بابا.
‫این حرف رو نزن، ‫اون بابات نیست.
‫چه طوره؟
‫دکتر چی گفت؟
‫گفت چیزی نیست.
‫امکان نداره. تو تصادف ‫وحشتناکی داشتی.
‫میشه من...
‫یه نگاهی به نتیجه ‫اسکن بندازم؟
‫استخوان ها به نظر ‫سالمن.
‫فقط بافت نرم ‫آسیب دیده.
‫استراحت کنین تا ‫خوب بشین.
‫اما،
‫تو مفاصل مایع بین مفصلی ‫به شکل چشمگیری زیاد شده.
‫اگه به زودی درمان نشه،
‫ممکنه در حرکت مشکل ‫پیدا کنین.
‫دکتر هم همین ‫رو گفت.
‫تو کی هستی؟
‫من یه دکترم.
‫تو دقیقا کی هستی؟
‫چی تو سرته؟
‫من رو بیهوش کردن،
‫و این صورت رو ‫بهم دادن.
‫من...
‫نمیدونم چرا.
‫اما اون مرد واقعا ‫یه بدل بود.
‫یکی اون رو تبدیل به من کرده بود.
‫چن ون،
‫فکر نمی کنم ‫دروغ بگه.
‫و اون واقعا خیلی چیزا
‫میدونه که فقط چیون ‫میدونست.
‫هوازا
‫میدونم سعی داری ‫کمکم کنی،
‫اما من مرگ همسرم رو ‫جلو چشمم تماشا کردم.
‫اگه به خاطر تو نبود،
‫خانواده من این طوری ‫نمی شد.
‫پس من واقعا...
‫واقعا نمیخوام ببینمت،
‫تا ابد.
‫بیا بریم.
‫بابا، بابا، بابا.
‫میشه دیگه این طوری ‫صداش نکنی؟
‫اون پدرت نیست.
‫چی میخوای؟
‫از اون دور بمون.
‫ژینژین.
‫یادت میاد...
‫راز کوچیکی که با ‫بابات داشتی؟
‫قرصات رو بخور.
‫میخوام بابا بهم ‫دارو رو بده.
‫چرا نمیشه مامان بهت بده؟
‫یه رازه بین ما دوتا.
‫یه رازه بین ژینژین و من.
‫هر بار بعد از این که ‫بهش دارو میدادم،
‫یه شکلات هم بهش ‫میدادم.
‫برای همین میخواست که من
‫هر بار بهش داروش ‫رو بدم.
‫این طوریه؟
‫آره.
‫به من دست نزن.
‫چی میخوای؟
‫اگه...
‫دی ان من با دی ان ای ‫ژینژین مطابقت داشته باشه،
‫اون وقت باورم می کنی؟
‫چن ون،
‫این ایده خوبیه.
‫به من اعتماد کن.
‫ژینژین رو ببر ‫محل کار من.
‫نتایج به زودی به ‫دستمون میرسه.
‫(احتمال پدر بودن: 0.0002%)
‫لطفا...
‫تا ابد ما رو ‫تنها بذار.
‫ممنون.
‫صبر کن.
‫هوازا.
‫باید یه اشتباهی ‫شده باشه.
‫چه طور اشتباه کردی؟
‫بسه.
‫دارم بهت میگم،
‫من در سال صدها ‫تست این طوری میگیرم.
‫نمیتونه اشتباه باشه.
‫ضمنا
‫هر کسی که هستی،
‫نمیتونی پن چیون باشی.
‫صبر کنین.
‫چی کار داری می کنی؟
‫چی میخوای؟
‫هوازا
‫بدش به من.
‫نگهبان!
‫باید...
‫نگهبان!
‫حتما اشتباهی کردی.
‫نگهش دارین.
‫چی!؟
‫چن ون.
‫چی میخواین؟
‫ولم کنین.
‫چن ون.
‫هوازا!
‫(شهر لوو، منطقه ام)
‫چی خریدی؟
‫ماءالشعیر.
‫بیا بنوشیم.
‫من هم بادام زمینی دارم.
‫تو کی هستی؟
‫چیزی نیست.
‫چی کار داری...
‫چیزی نیست، چیزی نیست، ‫چیزی نیست.
‫ما هم دیگه رو ‫می شناسیم.
‫واقعا چیزی نیست.
‫اگه لازمم داشتی ‫بهم زنگ بزن.
‫باشه.
‫بیا داخل صحبت کنیم.
‫ما هیچ کس رو به ‫این اسم اون جا نداریم.
‫این کارت مال این جا نیست.
‫تو عمدا تست دی ان ای ‫رو اشتباه دادی.
‫درسته؟
‫چرا؟
‫اگه چیزی لازم داشتی، ‫من هستم.
‫متأسفم.
‫معذرت میخوام.
‫واقعا خودتی.
‫این کارت اسم من.
‫ما دوستای چیونیم.
‫در تماس باش.
‫من هوازا نیستم.
‫اگه نیستی، پس...
‫تو کی هستی؟
‫بهم بگو!
‫اسم من یان بینه.
‫بیماری وخیمی دارم.
‫قرار نیست زیاد زنده بمونم.
‫ببین.
‫گیریم که بدجور ‫مریض باشی،
‫که چی؟
‫تو خیابون به یه یارویی ‫برخورد کردم.
‫اون گفت...
‫تا وقتی من...
‫کاری که اون میگه رو بکنم،
‫بهم کمی پول میده.
‫این یارو کیه؟
‫نمی شناسمش.
‫چه شکلی بود؟
‫نمیدونم، یه ماسک ‫زده بود.
‫خوب نتونستم ببینمش.
‫چی کار داری می کنی؟
‫حالت خوبه؟
‫قرصهام...
‫قرص هام داخلن.
‫تو بدجور مریضی،
‫برای همین پول اون ‫یارو رو گرفتی،
‫که به من آسیب بزنی، درسته؟ ‫درسته؟
‫حرف بزن!
‫من نمیتونم درمان بشم، ‫پول برام بی فایده است.
‫پس برای چی میخوای ‫به من آسیب بزنی؟
‫متأسفم.
‫چرا باید به کسی آسیب بزنی؟
‫برای اونه.
‫برای اون.
‫فقط امیدوارم بعد از ‫این که مردم،
‫اون بتونه زندگی ‫خوبی داشته باشه.
‫متأسفم.
‫می کشمت.
‫من رو بکش.
‫دارم بهت التماس می کنم.
‫لطفا من رو بکش.
‫من رو بکش.
‫لطفا من رو بکش.
‫دردش داره من رو ‫می کشه.
‫(تا ابد ما رو تنها بذار.)
‫(ممنون.)
‫(تا ابد ما رو تنها بذار.)
‫قتل!
‫دقیقا نشنیدم که چی ‫داشتن می گفتن.
‫بعدتر قربانی...
‫داد زد و گفت
‫"من رو بکش"!
‫و بعد از یه مدت،
‫اون یارو اومد بیرون،
‫با حالت وحشتزده
‫و رفت پایین پله ها.
‫دیدی که چه شکلی بود؟
‫بله، دیدم.
‫این سونگ کوون
‫میدونست که پلیس ‫دنبالشه،
‫با این حال جرئت ‫کرد که بیاد.
‫اما بعد چه طوری ‫ناپدید شد؟
‫از شهر رفته؟
‫نه،
‫نمیتونه از شهر رفته باشه.
‫باید یه مسأله مهمی ‫باشه.
‫نظرت چیه؟
‫حرفام باعث شدن ‫خوابت ببره؟
‫من بیدارم.
‫چه فکری داشتی ‫می کردی؟
‫داشتم فکر می کردم...
‫درباره چیزی که تو بهش ‫فکر نکردی.
‫من به چی فکر نکردم؟
‫یه رازه.
‫(خیابان وانگوئو، منطقه ام)
‫ژیائوفی،
‫وایسا.
‫کی پولی که به رییست ‫بدهکاری رو پس میدی؟
‫جینجر،
‫دو روز دیگه بهم ‫وقت بده.
‫بذار بهت بگم،
‫اگه امروز پول ‫رو نبینم،
‫زنده زنده دفنت می کنم.
‫مراقب رفتارت باش.
‫اون مشتری ماست.
‫چی کار داری می کنی؟
‫ژیائوفی،
‫صادق باش،
‫کی برمیگردونیش؟
‫یه هفته دیگه.
‫قول میدم یه هفته ای ‫برمیگردونمش.
‫من بهت باور دارم.
‫ممنون.
‫ژیائوجی،
موهاتو فر کردی؟
‫خودم درستش کردم.
‫با چی؟
‫مایکروویو؟
‫مگه بهت نگفتم باید ‫موهات رو تو آرایشگاه
‫ژائوآی درست کنی؟
‫اون فقط چندتا مدل موی ‫از مد افتاده بلده.
‫اما هنوز هم از این ‫بهترن.
‫بعدا ازش بخواه ‫دوباره درستش کنه.
‫وگرنه دیگه بهت پول ‫قرض نمیدم.
‫من هم از تو قرض نمیگیرم. ‫پول لازم ندارم که.
‫خودت از مد افتاده ای،
‫ننداز گردن مدل موها.
‫پوستت یه کم خشکه.
‫چند روزیه مرطوب کننده نزدم.
‫چی کار داری میکنی؟
‫تو کی هستی؟
‫حتی قبل از این که بهش دست بزنی،
‫چانگ رو نمیشناختی؟
‫این طوری نیست که این ‫خیابون رو نشناسم.
‫دست زدن بهش چه ‫عیبی داره؟
‫ببین،
‫برو یه جا دیگه ‫به مردم دست بزن،
‫تو این مغازه نه.
‫چرا نمیتونم این جا ‫انجامش بدم؟
‫این مغازه تو دایره ‫مغازه های دیگه نیست.
‫چه دایره ای؟
‫دایره مُد.
‫میدونی این یعنی چی؟
‫فهمیدم.
‫(آرایشگاه سان شاین)
‫متأسفم.
‫ژائوآی.
‫کار و بار امروز ‫چه طوره؟
‫یه مشتری داشتم.
خیلی هم پر رو و گستاخ بود
اون فقط رک حرف می زد
رک حرف زدن که عیبی نداره
‫ژائوآی.
‫میذارم برگردی ‫سر کارت.
‫من این بالا قدم میزنم.
‫اگه چیزی لازم داشتی ‫به من بگو.
‫برای تو، تلفنم 24 ‫ساعت روشنه.
‫ببخشید، این دختر رو ‫می شناسین؟
‫چی ازش میخوای؟
‫باید یه چیزی ازش ‫بپرسم.
‫با من بیا.
‫همین جا منتظر باش.
‫میرم بیارمش.
‫اون کجاست؟
‫من دارم میرم.
‫باشه.
‫این جا چی کار می کنی؟
‫دنبال یه نفر می گردم.
‫دنبال کی؟
‫چانگ، اون مینگ مینگ نیست؟
‫تو کیِ اونی؟
‫من نمیشناسمش.
‫فقط باید یه چیزی ‫ازش بپرسم.
‫درباره چی؟
‫رییس،
‫پلیسا بیرونن.
‫چانگ،
‫ممکنه ما رو پیدا ‫کرده باشن؟
‫تو یه پلیسی.
‫چانگ،
‫وحشت نکنین.
‫بدوین.
‫چانگ، منتظر من باش.
‫چانگ.
‫دنبالم نیاین، متفرق شین.
‫چرا تک و تنهایی ‫افسر؟
‫چون من این جام ‫که دستگیرت کنم.
‫برو جلو دیوار.
‫کجاست؟
‫منظورت چیه؟
‫کارت شناساییت.
‫بخوام باهات روراست باشم،
‫من یه جورایی با رییست ‫فامیلم.
‫خانواده ام، پس میتونی ‫بذاری برم.
‫همکارات این جا ‫نیستن.
‫کارت شناساییت.
‫تو کیفه.
‫به اون دختر زنگ بزن،
‫مینگ مینگ بود، درسته؟
‫اون کجاست؟
‫اگه شما پلیسا نتونستین ‫پیداش کنین،
‫پس قطعا من هم ‫نمیتونم پیداش کنم.
‫خیلی خوب.
‫با من بیا.
‫می برمت اون جا.
‫رسیدیم.
‫سلام، چانگ.
‫مینگ مینگ، مینگ مینگ.
‫بیا، یکی دنبالت ‫می گرده.
‫بدو بیا.
‫داره موهاش رو ‫می شوره.
‫موهاش یه کم خیسه.
‫بیا دیگه.
‫یه سوءتفاهمه.
‫ممنون.
‫الان میاد.
‫دخترا این طورین ‫دیگه، میدونی.
‫منحرف! منحرف!
‫چی شد؟
‫منحرفه رو بگیر!
‫چه طور میتونی ‫این قدر خنگ باشی که
‫موقع ایروبیک مچ پات ‫رو بشکونی؟
‫استخون هات ‫سالمن.
‫فقط بافت نرم آسیب دیده.
‫اما اون مرد واقعا یه بدله.
‫یکی دیگه اون رو به ‫من تبدیل کرده.
‫چن ون، فکر نکنم ‫دروغ بگه.
‫و اون واقعا خیلی چیزا میدونه...
‫که فقط چیون می دونست.
‫سلام.
‫سلام، آقای لی؟
‫اُه، من...
‫همسر پن چیون ‫هستم، چن ون.
‫هم کلاسی چیون، هوازا ‫رو یادتونه؟
‫میخواستم ببینم میشه ‫شماره اش رو داشته باشم؟
‫چی؟
‫هوازا دو سال ‫پیش مرده؟
‫این یه راز بین ‫ژینژین و منه.
‫هر بار بعد از این که ‫بهش دارو میدادم،
‫یه شکلات هم بهش ‫میدادم.
‫(اداره پلیس لوو، منطقه ام)
‫سلام چن ون.
‫سلام.
‫من...
‫لی یائو.
‫میتونی بیای خونه من؟
‫مسأله خیلی مهمیه.
‫خیلی خوب.
‫پس آدرسش رو برام ‫اس ام اس کن.
‫باشه.
‫بعدا می بینمت.
‫همین الان می فرستم.
‫کجا داری میری؟
‫هم کلاسی سابقت ‫رو ببینی؟
‫آره، چه طور مگه؟
‫یه کم ویتامین سی بخور.
‫یه ذره بدخلقی.
‫هوازا دو سال پیش ‫مرده.
‫اون یارو که داشت وانمود ‫می کرد اونه، کی بود؟
‫فکر می کنی چه نقشه ای داره؟
‫نگران نباش.
‫من درباره اش ‫تحقیق میکنم.
‫یه چیزی با عقل ‫جور درنمیاد.
‫شوهر من...
‫قبل از این که بمیره...
‫کلی اتفاقات غیرعادی
‫افتاده بود.
‫شاید من فقط پارانوید شدم.
‫چن ون،
‫من کاملا متوجهم...
‫که الان چه حسی داری.
‫وقتی مردم تازه عزیزانشون رو...
‫از دست میدن،
‫نمیخوان باور کنن اونا رفتن.
‫فکر می کنم چیزی که الان ‫لازم داری، استراحته.
‫غیرممکنه.
‫اون نمیتونه چیون باشه.
‫مامان، من گشنه ام.
‫ساعت چنده؟
‫متأسفم من...
‫خب، میذارم به کارت برسی.
‫خب، میخوای یه چیزی ‫بخوری؟
‫نه، ممنون.
‫لی یائو.
‫جا گذاشتمش.
‫خودشه.
‫اون کسیه که به زور ‫وارد خونه ام شد.
‫♪ هیچ کس به من اهمیتی نمیده ♪
‫♪ انعکاسم تو آینه ناپدید شده ♪
‫♪ قبل از این که شروع کنم ♪
‫♪ باید یه کم جرئت پیدا کنم ♪
‫♪ اما اتفاقا پیدا کردم... ♪
‫♪ یه شکل دیگه از خودم ♪
‫♪ به من بگو من کجام ♪
‫♪ بهم بگو چرا وحشت زده ام ♪
‫♪ بهم بگو حالا چه شکلی شدم ♪
‫♪ تو گفتی کار دنیا همینه ♪
‫♪ آیا باید گیج و افسرده باشم ♪
‫♪ یا باید امید داشته باشم؟ ♪