«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: «رومینا»
‫(تغییر ظاهر یه نفر)
‫(میتونه خیلی چیزا رو عوض کنه.)
‫(حتی میتونه...)
‫(سرنوشت یه نفر باشه.)
‫= چهره جدید =
‫= قسمت یازدهم =
‫این چه طور؟
‫پن چیون.
‫خاکسترش رو هم ‫می شناسم.
‫درست رفتار کن.
‫تو،
‫گفتی اسمش ‫پن چیونه؟
‫اون من رو انداخت ‫این تو.
‫تو زنشی؟
‫تو از کجا میدونی؟
‫عکس تو و دخترت رو ‫بهم نشون داد.
‫الان کجاست؟
‫هیچ ایده ای ‫ندارم.
‫چیزی گفته که...
‫به دخترم اشاره ای ‫کرده؟
‫هنوز حرفم تموم ‫نشده.
‫انجامش دادی؟
‫امروز رفتم ‫خونه هوزا
‫و به سونگ کوون ‫برخورد کردم.
‫اون چرا اون جا بود؟
‫یه چیزیش هست.
‫منظورت چیه؟
‫پلیس یهو پیداش شد
‫و اون دوتا رو برد.
‫اما نگران نباش، هو،
‫من اون جا رو زیر ‫و رو کردم.
‫هیچی علیه ما نیست.
‫پلیس رفت اون جا؟
‫پلیس و سونگ کوون...
‫امکانش...
‫هست که...
‫هو،
‫من میرم بفهمم.
‫آقای دی به من گفت ‫که تنهاش بذارم.
‫داری برام دردسر ‫درست می کنی.
‫هو،
‫میخوایم فقط ولش کنیم؟
‫البته که نه.
‫آقای دی گفت که ‫ما برادریم.
‫برادرا که هم دیگه ‫رو ول نمیکنن!
‫من میزبانی مهمونی تولد ‫آقای لانگ رو می کنم.
‫سونگ کوون رو ‫دعوت کن...
‫که برای تفریح بیاد.
‫اما من...
‫بسه دیگه.
‫یه ذره عجله نقشه های ‫عالی رو خراب میکنه.
‫فقط کاری که ‫میگم بکن.
‫فهمیدم.
‫میخوای که از حالت ‫تدافعی خارج شه.
‫گم شو.
‫این رو بخور.
‫تموم.
‫مامان،
‫چرا دوباره رمز ‫رو عوض کردی؟
‫عوضش کردم
‫به همون قدیمیه،
‫که بابات...
‫بتونه بیاد تو،
‫وقتی برگرده.
‫اما تو گفتی
‫که بابا هیچ وقت ‫برنمیگرده.
‫برمیگرده.
‫مامان
‫اشتباه می کرد.
‫حق با تو بود.
‫عالیه!
‫عزیزم،
‫میدونی که
‫چرا این رمز رو ‫انتخاب کردیم؟
‫نه.
‫این تاریخ...
‫سالگرد عروسی مامان ‫و باباست.
‫سالگردتون؟
‫اون امروز نیست؟
‫دقیقا.
‫نه سال پیش،
‫همین امروز ‫ازدواج کردیم.
‫بعد هم صاحب تو ‫شدیم، شیرینم.
‫بیا یه آدم بکشیم.
‫خانم چن ون؟
‫یکی از من خواست ‫که تحویلش بدم.
‫ممنون.
‫کی این رو ‫برام فرستاده؟
‫مشتری ناشناس بود.
‫ممنون.
‫مامان.
‫کی این رو ‫برات فرستاده؟
‫خب من داشتم فکر ‫می کردم،
‫امروز اولین سالگرد ‫ازدواجمونه.
‫برای همین یه گله.
‫و هر سال زیاد میشه.
‫پس،
‫اگه 1000 سال ‫زندگی کنیم،
‫1000 تا گل میگیری.
‫از قدیم گفتن که،
‫"رزها 1000 سال دوام میارن،
‫و لاک پشت ها 10 هزار سال."
‫چی گفتی؟
‫♪ سایه در خاطره، مثل قوز رشد میکنه ♪
‫♪ آیا هنوز عاشق من میمونی ♪
‫♪ اگه من آه در بساط نداشتم ♪
‫کی برات گل فرستاده؟
‫بابات.
‫(میدونم)
‫(که تو با مایی.)
‫♪ من رو می شناختی و اسمم رو درست می گفتی؟ ♪
‫♪ الگوی مهربانی، شهر عجیب و رنگارنگ ♪
‫♪ شرارت در هر واژه مخفی شده ♪
‫چه خبره؟
‫فقط یه دعوای خیابونیه.
‫احتمالا به خاطر این.
‫اونا دانش آموزن؟
‫چه حیف
‫که میبینیم بچه های جوون
‫از اینا استفاده میکنن.
‫تو دختر سونگ کوونی؟
‫مامان بابات بهت ‫درس دادن یا نه؟
‫میدونی این چیه؟
‫میدونی؟
‫دارم با تو حرف میزنم.
‫میدونی؟
‫مال من نیست.
‫بابات رو بیار ‫این جا.
‫اون مرده.
‫نیکی.
‫سونگ کوون.
‫تو چه جور پدری هستی؟
‫میشه من
‫دیگه ببرمش خونه؟
‫خوب بهش درس بده.
‫نیکی.
‫بیا بریم.
‫می بینمت.
‫الان داری به من میگی
‫که چه طوری یه پدر باشم؟
‫چه طور دعواتون شد؟
‫دارم با تو حرف میزنم.
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫کوون.
‫خفه شو.
‫وانمود نکن مهربونی.
‫مسأله کاریه.
‫زویا زنگ زد
‫و گفت
‫که هو تو و آقایون ‫رو امشب دعوت کرده
‫برای تفریح به خونه اش.
‫من همین الانش هم دارم ‫زیادی "تفریح" میکنم.
‫بهش بگو نه.
‫باید بری.
‫تولد آقای لانگه.
‫کجاست؟
‫خونه هو.
‫میخواستم خوب باشم.
‫وقتی شماها این اطرافین ‫چه طور خوب باشم؟
‫جلوتر وایسا.
‫نیکی رو مستقیم ‫بفرست خونه.
‫اون اجازه نداره از ‫خونه بیاد بیرون.
‫کاری که بهت گفتم ‫بکنی رو...
‫بکن.
‫خیالت راحت.
‫سلام.
‫جیزای هستم.
‫کوون به من گفت که ‫شما رو بفرستم فرودگاه.
‫نیم ساعت دیگه ‫اون جام.
‫خوبه؟
‫باشه.
‫کیه؟
‫مربوط به کاره.
‫مهم نیست.
‫نگران نباش.
‫چیز غیرقانونی ای ‫نیست.
‫نیکی.
‫از حالا به بعد،
‫اگه تو مدرسه برات ‫قلدری کردن،
‫آروم باش،
‫وحشت نکن.
‫فقط یه زنگ ‫به من بزن.
‫قول میدم 10 دقیقه ای ‫اون جام.
‫ده دقیقه دیگه هم
‫طول میکشه که ‫خدمتشون برسم.
‫بیست دقیقه ای،
‫همه چیز رو ‫درست میکنم.
‫کی جرئت داره ‫برای من قلدری کنه؟
‫اون بازنده ها داشتن ‫از دوستام دزدی می کردن.
‫من باهاشون برخورد ‫کردم برای همین دعوا کردیم.
‫اما،
‫ما نمیتونیم درگیر ‫اون چیز شیم،
‫درسته؟
‫اون مال من نبود.
‫مال اون بازنده ها بود.
‫اگه دوباره ببینمشون،
‫بدجور کتکشون میزنم.
‫تحسین برانگیزه.
‫برای همین میگن که
‫رگ به تیشه میره.
‫اُه، خفه شو.
‫باز چه مشکلی هست؟
‫رگ به "ریشه" میره.
‫این قدر رفتی تو نقش؟
‫حتی اگه میخوای از شر ‫ما خلاص بشی،
‫حداقل خودت ما ‫رو بفرست بریم.
‫بهم یه استراحتی بده.
‫من جیزای رو فرستادم،
‫پسر خوبیه.
‫اون تو و ژیائوجی ‫رو راهی میکنه.
‫پس تو چی؟
‫تو هم با ما میای؟
‫نمیتونم.
‫یه کار مهم دارم که ‫انجام بدم.
‫چی هست؟
‫با من صادق باش،
‫همین الان در خطری؟
‫نه، نیستم.
‫تو...
‫بهم بگو وگرنه ‫نمیرم.
‫دارم برای آقای لانگ ‫کیک تولد می خرم.
‫بعدا صحبت ‫می کنیم.
‫الو؟
‫من باید اونی باشم که
‫کیکهای تولد میخره.
‫ضمنا،
‫تولد آقای لانگه.
‫چرا تو باید براش ‫کیک بگیری؟
‫همایش پزشکی نیست که.
‫کیه؟
‫جیزای هستم.
‫تو اون یارویی؟
‫زیردست کوون؟
‫دقیقا.
‫و تو خانم وانگی، درسته؟
‫چمدون کو؟
‫جمع کن.
‫بیا بریم.
‫من رو چی صدا کردی؟
‫خانم وانگ؟
‫به من بگو آبجی.
‫صدام رو شنیدی؟ ‫بهم بگو آبجی.
‫آبجی.
‫خب.
‫خیلی متأسفم. ‫من انتظار...
‫نداشتم که بیاین.
‫خب.
‫چرا دارین به این ‫زودی میرین؟
‫چمدون کجاست؟
‫بذار کمک کنم.
‫چمدونی نیست.
‫من دارم میرم ‫فروشگاه.
‫اما کوون به من ‫گفت که
‫تو رو برسونم ‫فرودگاه.
‫به کی گوش میدی؟ ‫من یا اون؟
‫اون.
‫اون به کی گوش میده؟
‫اون...
‫به تو گوش میده؟
‫دنبالم بیا.
‫پس،
‫باید صدات کنم ‫آبجی یا...
‫بهم بگو ژائوآی.
‫خیلی خوب.
‫خوبه.
‫کم خطرتره.
‫کوون خیلی ازت ‫حرف میزنه،
‫میگه تو تر و تمیز ‫و باهوشی.
‫و این که چرب زبون ‫هم هستی.
‫خوب بهم درس داده.
‫چند وقته براش ‫کار می کنی؟
‫خب،
‫هفت یا هشت سال.
‫پس خوب می شناسیش.
‫البته.
‫متوجه شدی که
‫این بار بعد برگشتش
‫یه جورایی عجیب شده؟
‫آره، درسته.
‫اون برگشت و خیلی...
‫گوشه گیرتر شد.
‫حالا همه کار رو ‫خودش میکنه.
‫و من هیچ کاری برای ‫کردن ندارم.
‫درسته.
‫اصلا کمکش نمی کنی.
‫حتی خودش داره شخصا
‫برای آقای لانگ ‫کادو میخره.
‫آره.
‫تقصیر ماست.
‫آقای لانگ چی ‫دوست داره؟
‫براش می خرمش.
‫برای آقای لانگ،
‫برای آقایون،
‫میدونی،
‫سیگار و چیزهای زیبا.
‫اما،
‫برای آقای لانگ ‫کیک نه.
‫به هیچ وجه.
‫چرا نه؟
‫ده سال پیش،
‫پسرش کشته شد،
‫توسط بمبی که توی کیک ‫تولدش مخفی شده بود.
‫پس هر سال جمع میشیم
‫که حواس آقای لانگ رو ‫از خاطرات پرت کنیم.
‫هیچ کس اشاره ای به ‫تولدش نمی کنه.
‫کسی هم کیکی نمیاره.
‫(میرم برای آقای لانگ کیک تولد بخرم.)
‫کوون.
‫لطفا بردار، خب؟
‫چی شده ژائوآی؟
‫(ببخشید...)
‫چی شده؟
‫تلفن همراه مشترکی که با آن ‫تماس گرفته اید، خاموش می باشد.
‫زویا.
‫دردسر میخوای؟
‫داری سر به سر آقای ‫لانگ میذاری؟
‫یا من؟
‫هو،
‫از این جا ‫ببرش بیرون.
‫پا شو.
‫برو.
‫هو،
‫کیک از طرف ‫کوون بود.
‫خب، تحسین برانگیزه، کوون.
‫چرا؟
‫آره.
‫چرا؟
‫از کوون بپرس.
‫خیلی سال گذشته.
‫واقعا از همه اتون بابت
‫همراهی من هر سال ‫در این روز
‫قدردان هستم.
‫کیک هدیه ‫عالی ایه.
‫باید از سونگ کوون ‫تشکر کنم
‫که من رو یاد ‫پسر مرحومم انداخت.
‫سونگ کوون باعث شد ‫به یاد بیارمش.
‫لطفا، آقای لانگ.
‫عصبانی نباشین.
‫کوون منظوری نداشت.
‫نداشت؟
‫پس چی میخوای؟
‫داره نمک رو زخمم می پاشی
‫و ازم می پرسی ‫درد داره یا نه.
‫سونگ کوون،
‫امروز بی خیالت ‫نمیشم.
‫لانگ،
‫آروم، آروم.
‫آقای دی.
‫برادر.
‫به احترام روزای ‫گذشته امون،
‫بذار کوون خودش ‫رو توضیح بده.
‫آقای دی.
‫من رو باور کن.
‫کوون،
‫یالا.
‫بهمون بگو ‫چی میخوای.
‫به آقای لانگ یه...
‫توضیح منطقی بده.
‫آقای دی.
‫آقای دی کیه؟ ‫دنبال آقای دی میگردم.
‫یی.
‫دختر.
‫من کسی هستم که ‫دنبالش می گردی.
‫اما تو رو نمیشناسم.
‫تو کی هستی؟
‫شما من رو نمیشناسین،
‫اما من شما رو ‫می شناسم.
‫آقای دی.
‫حالا ترسیدی؟
‫ترسیدی که من...
‫کارهای پلیدت رو ‫رو کنم؟
‫من همه چی رو جلوی همه
‫فاش می کنم.
‫وانگ ژائوآی.
‫آقای دی.
‫من خیلی درباره اتون شنیدم.
‫تو شهر لوو،
‫اون خیلی ازتون ‫حرف میزد،
‫و شما آقایون.
‫میدونم که مزاحمتون شدم،
‫تو این دورهمی،
‫اما لطفا به من یه کم ‫وقت بدین
‫که بهتون بگم این ‫مرد واقعا کیه.
‫اون به من دروغ گفت. ‫اون یه دروغگوئه.
‫خوشگل خانم،
‫تو بهش گفتی ‫دروغگو.
‫بهمون بگو.
‫درباره چی بهت ‫دروغ گفته؟
‫اسم من وانگ ژائوآیه.
‫من اهل شهر لوو هستم.
‫اونی که تو ویلچره ‫برادر منه.
‫اون قبلا یه بالرین بود
‫و تا 6 ماه پیش هم ‫باله اجرا می کرد.
‫اما همون طور که ‫میتونین ببینین،
‫هیچ وقت از ویلچر ‫خلاص نمیشه.
‫و همه اش تقصیر ‫اون بود.
‫داشت از پلیس ‫فرار می کرد
‫و اومد به آرایشگاه من.
‫گفت که در حقش بدی ‫شده و...
‫براش پاپوش دوختن.
‫از سر ترحم آوردمش تو.
‫آوردمش تو...
‫و اون خونه من موند
‫برای چند ماه.
‫به من گفت...
‫که از من خوشش میاد.
‫همچنین گفت
‫که من و برادرم زندگیش ‫رو نجات دادیم،
‫برای همین وقتی خودش ‫رو تبرئه کرد،
‫ما یه زندگی پر زرق و برق ‫خواهیم داشت،
‫در شهر جیا چنگ.
‫نمیدونم که چم بود،
‫ولی هر چی گفت رو ‫باور کردم.
‫تمام روز نوشیدنی ‫می خورد.
‫و همیشه...
‫بعد از نوشیدن می رفت بیرون.
‫برادرم نگرانش بود.
‫برای همین باهاش رفت.
‫یه کابوس بود که ‫محقق شده بود.
‫اونا با ماشین ‫تصادف کردن.
‫برادرم حالا از چهار دست و ‫پاش فلجه.
‫سونگ کوون
‫بعد از این که سرش ضربه ‫دید رفت تو کما.
‫کل پس اندازم رو
‫خرج درمان و مراقبت ‫ازشون کردم.
‫اما بعد از این که ‫بیدار شد،
‫ناگهان...
‫ناپدید شد.
‫بدون هیچ خبری،
‫حتی نمیدونستم ‫که اون این جاست.
‫سونگ کوون،
‫ما این همه راه تا این جا اومدیم.
‫چرا گفتی که من رو ‫نمی شناسی؟
‫من رو فراموش کردی؟
‫حافظه ات رو ‫از دست دادی؟
‫یه چیزی بگو.
‫دیگه من رو ‫نمی شناسی؟
‫کوون.
‫داره حقیقت رو ‫میگه؟
‫چه عشق مرگباری،
‫حتی وسط ناملایمات.
‫معلول شده...
‫در چنین سن کمی.
‫ژیائوجی.
‫کوون،
‫تو خیلی عذاب ‫کشیدی.
‫برای همینه که
‫اخیرا کند بودی.
‫به خاطر تصادف ‫با ماشین بود.
‫- خیلی دلم برات میسوزه. ‫- کوون.
‫نمیدونستم
‫که این همه اتفاق
‫وقتی نبودی افتاده.
‫خیلی برات سخت بوده.
‫وانگ ژائوآی،
‫ممنون که به کوون ‫کمک کردی.
‫کوون
‫ناامیدت نمی کنه.
‫از حالا به بعد،
‫مشکلات تو
‫مشکلات من هستن.
‫کوون،
‫مرد باش.
‫با تعهداتت مواجه شو.
‫خوب باهاش ‫رفتار کن.
‫ممنون، آقای دی.
‫حرفت تموم شد؟
‫آقای دی،
‫من چی؟
‫لانگ،
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫خانم وانگ همین ‫الان گفت.
‫کوون یه حادثه داشت
‫و سرش آسیب دید.
‫آقای دی،
‫عصبانی نشین.
‫کوون،
‫عجله کن،
‫این مرد جوون رو ‫درمان کنین.
‫برید.
‫باشه.
‫هنوز تموم نشده.
‫♪ سیل، خاک، نفس ♪
‫♪ عشق رو روی صورت حک کن ♪ ‫♪ پاها رو با گل بساز ♪
‫کبد
‫♪ محو منظره شو ♪ ‫♪ منتظر ظهور نور خورشید باش ♪
‫(قدرت تو توی اتاق بازرگانی)
‫(تو رو به جایی نمیرسونه.)
‫(من باید رییس بشم.)
‫(میخوای صورتت رو پس بگیری؟)
‫(رییس باش)
‫(چاره ای ندارم.)
‫(باید زنده بمونم.)
‫(باید برگردم پیش زن و بچه ام.)
‫(اون بابای تو نیست.)
‫حق با توئه.
‫هنوز تموم نشده
‫واقعا.
‫چیزایی هستن
‫که من هنوز درست ‫یادم نیست.
‫اما چیزایی هستن
‫که خوب یادمه.
‫من این کیک رو آوردم ‫این جا...
‫برای یه دلیل خوب.
‫آقای لانگ،
‫این قاچ کیک
‫مال شماست.
‫این قاچ
‫مال آقای بایه.
‫این مال هوئه.
‫و این قطعه کوچیک آخر
‫مال منه.
‫ما مقدار یکسانی از ‫کیک نمیگیریم.
‫پاند هم همین طوره.
‫تو این جا نیستی که ‫کیک رو به من بدی،
‫بلکه این جایی که ‫از من بگیریش.
‫خیلی خوب.
‫حالا که همه امروز ‫این جا هستن،
‫دوست دارم ببینم
‫چه طوری اون
‫کیک رو از من ‫می گیره.
‫آقای لانگ.
‫اون تیکه کیک
‫اول مال من بود.
‫کوون،
‫وقتی تو رفته بودی،
‫آقای لانگ
‫با تمام وجود به کسب و ‫کارت کمک کرد.
‫تو تازه برگشتی
‫و همه چیز رو ‫پس میخوای.
‫یه کم زشت نیست؟
‫آقای دی،
‫با من موافقین؟
‫هو؟
‫آره.
‫حق با آقای بای بود.
‫آقای لانگ داشت کاسبی ‫کوون رو اداره می کرد.
‫برای همین پولی که ‫در میاورد...
‫احتمالا می رفت ‫تو جیب خودش.
‫درسته؟
‫آقای دی؟
‫هو،
‫متوجه نمیشم.
‫چی میخوای بگی؟
‫کجاش رو نفهمیدی؟
‫حسابداری برای پاند
‫همیشه خیلی درهم و برهم بوده.
‫من رو ببخشین،
‫من خیلی باسواد نیستم،
‫اما متوجه شدم.
‫یه کسب و کار
‫مثل فرزند یه نفره.
‫والدین ناتنی شاید ‫عالی باشن،
‫اما وقتی والدین واقعی ‫برمیگردن،
‫فرزند باید بره خونه.
‫خانم وانگ، خیلی چیزا هستن
‫که به این سادگی نیستن.
‫فقط ساده اش کنین.
‫♪ یه روز متوجه خواهی شد ♪
‫♪ که شروع دوباره سخته ♪
‫♪ گذر از تاریک ترین روزها ♪
‫♪ فقط برای پیدا کردن این که راه کجاست ♪
‫♪ صورت من رو احساس کن ♪ ‫♪ احساس ترس خواهی کرد ♪
‫♪ من رو از خودت نرون ♪
‫♪ چه طور قلبم می شکنه ♪
‫♪ فقط میخوام بمونم ♪
‫♪ صورت من رو احساس کن ♪ ‫♪ احساس ترس خواهی کرد ♪
‫♪ من رو از خودت نرون ♪
‫♪ چه طور قلبم می شکنه ♪
‫♪ فقط میخوام که بمونم ♪
‫♪ صورت من رو احساس کن ♪ ‫♪ احساس ترس خواهی کرد ♪
‫♪ بیشتر از چیزی که بتونم تحمل کنم ♪
‫♪ چه طور قلبم می شکنه ♪