«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: «رومینا»
‫(تغییر ظاهر یه نفر)
‫(میتونه خیلی چیزا رو عوض کنه.)
‫(میتونه حتی...)
‫(سرنوشت یه نفر باشه.)
‫= چهره جدید =
‫= قسمت سیزدهم =
‫دنبال کی می گردین؟
‫سلام.
‫آقای سونگ کوون هست؟
‫ژائوآی.
‫تو چرا این جایی؟
‫من منشی آقای ‫سونگ کوون هستم.
‫این جام که یه سندی ‫رو بردارم.
‫درسته.
‫بله.
‫من میدونم.
‫اون منشی جدید ‫کوونه.
‫اون هنوز برنگشته.
‫برنگشته؟
‫من دیگه میرم.
‫بیا داخل و منتظرش باش،
‫چون داری برای اون ‫یه چیزی رو برمیداری.
‫ممنون.
‫آقای لائو و من از روزهای ‫خوش گذشته یاد کردیم.
‫مگه چی میتونست بشه؟
‫آقای سونگ کوون.
‫من این جام که برای جلسه ‫فردا، سند رو بردارم.
‫فردا میارمش.
‫شما دوتا برگردین.
‫باشه.
‫دیروقته.
‫چرا با ما شام ‫نمی خوری؟
‫مشکلی نیست.
‫من هم گرسنه ام.
‫نیکی،
‫باید زود برگرده، درسته؟
‫من اول میرم دست شویی.
‫بفرمایید.
‫چون.
‫خلال دندون داری؟
‫میخوام دندونم رو ‫خلال کنم.
‫ما که هنوز حتی شروع ‫به خوردن نکردیم.
‫یه ذره غذا از ‫وقت ناهاره.
‫خلال نکردمش.
‫تو آشپزخونه است. ‫برات میارمش.
‫لازم نیست، چون. ‫خودم میرم.
‫میدونم کجاست.
‫چرا اون رو آوردی ‫این جا؟
‫من نیاوردم، کوون.
‫ژائوآی میخواست ‫بیاد.
‫چه نقشه ای داره؟
‫چه نقشه ای میتونه ‫داشته باشه؟
‫فکر می کنم ‫نگرانته.
‫نگران نباش.
‫ژائوآی ادعا کرد
‫که منشی توئه.
‫زنم به چیزی ‫شک کرد؟
‫نه، نگران نباش.
‫مامان، من میخوام سوپ ‫بخورم، ولی قاشقی نیست.
‫من میارمش.
‫چون.
‫قبل از گرفتن خلال ‫رفتم دست شویی.
‫کوون از من خواست ‫که بهش ملحق بشم.
‫خاله ژائوآی، میتونی ‫یه داستان تعریف کنی؟
‫البته.
‫چی دوست داری ‫بشنوی؟
‫مامان، من برگشتم.
‫تو کی هستی؟
‫من منشی کوون هستم.
‫اونا خیلی درباره ات ‫حرف میزنن.
‫یوکی.
‫مامان به ما گفت که با ‫غریبه ها حرف نزنیم، فهمیدی؟
‫بیا.
‫بیا این جا. بذار من ‫ببرمت.
‫وانگ.
‫من از نقشه ای که تو ‫دیروز کشیدی ناراضیم.
‫حالا،
‫برگرد...
‫و از اول ‫بکشش.
‫فردا بدش به من.
‫خیلی خوب، کوون.
‫من رو چی صدا کردی؟
‫جیزای من رو ‫کوون صدا میکنه.
‫تو منشی منی. باید ‫من رو آقای سونگ کوون صدا کنی.
‫خیلی خوب، آقای سونگ کوون.
‫خب، من بدرقه ات ‫می کنم.
‫غذا خوردنت ‫تموم شد؟
‫هنوز نه.
‫پس به خوردن ‫ادامه بده.
‫چرا باید بدرقه اش کنی؟
‫نمیتونه تاکسی بگیره؟
‫آقای سونگ کوون ‫من دیگه میرم.
‫خیلی خوب.
‫بیاین بخوریم.
‫هنوز درد داره؟
‫برات پماد ‫میارم.
‫چرا امشب این جا ‫نمی خوابی؟
‫چیزی نیست، من ‫فاصله ام رو حفظ میکنم.
‫فراموشش کن.
‫خوب استراحت کن.
‫(اداره پلیس جیا چنگ، منطقه ام)
‫قدرت سونگ کوون توی ‫پاند مثل قدیم نیست.
‫حالا زیاد تو ‫چشم نیست.
‫با این حال من ‫فکر می کنم...
‫اون طوری باقی ‫نمی مونه.
‫شرط می بندم داره نقشه های ‫بزرگی برای آینده می کشه.
‫من فکر می کنم برگشت سونگ کوون ‫این بار اون طور که به نظر میاد نیست.
‫قطعا روی پاند ‫اثر میذاره.
‫کارهای غیرقانونی پنهانی ‫اتاق بازرگانی پاند...
‫محتاطانه بودن.
‫باید مدرک جمع کنیم...
‫و همه اشون رو در زمان ‫درست دستگیر کنیم.
‫سونگ کوون رو تحت نظر بگیر. ‫ممکنه از طرف اون چیزی گیرمون بیاد.
‫بله، قربان.
‫هتل کویین.
‫520.
‫چی کار باید بکنم؟
‫چند باری اون جا ‫بودم.
‫محیطش بدک نیست.
‫رفیق، من شوخی ‫نمی کنم.
‫اگه برم،
‫قطعا خودم رو ‫لو میدم.
‫چی کار باید ‫بکنم؟
‫اگه نری هم لو میدی.
‫هیچ ایده ای داری من ‫درباره چی حرف میزنم؟
‫میدونی اگه برم، خانم ‫لائو چی ممکنه بگه؟
‫اصلا میتونم برم؟
‫ساکتش کن.
‫وقتی ساکتش کنی،
‫انگار که کانالهای قاچاق ‫پاند رو درست کردی.
‫موقعیتت به عنوان ‫یه رییس تقویت میشه.
‫مسأله موقعیتم نیست.
‫اگه برم،
‫من و خانم لائو...
‫خودم رو لو میدم.
‫اصلا نمیدونم چه ‫اتفاقی برام میافته.
‫آقای لائو میخواد من ‫بفهمم خانم لائو با کی صمیمیه.
‫معلوم شد که ‫سونگ کوونه.
‫چه قدر احتمال داشت؟
‫معذرت میخوام.
‫من بهت ایمان دارم.
‫میتونی از پسش ‫بربیای.
‫مسأله این نیست که من ‫از پسش برمیام یا نه.
‫این...
‫مسأله زمانیه که قراره ‫باهاش سپری کنم.
‫زیادی طولانیه.
‫از چی می ترسی؟
‫تو این گچ رو داری.
‫این میتونه کمکم کنه؟
‫ما کم و بیش ‫یه جوریم.
‫پس تو برو.
‫عالی نیست؟
‫بعد از این که من ‫با خانم لائو صحبت کردم،
‫چراغا رو خاموش می کنم،
‫تو جای من رو بگیر.
‫تو برو. باهاش جر ‫و بحث کن.
‫چه طوره؟
‫اگه من برم، قطعا ‫دستم رو میشه.
‫دیوونه شدی؟
‫تو دیوونه ای، دارم ‫بهت میگم.
‫من هم دیوونه ام که به ‫تو رو انداختم.
‫دیوونه!
‫عجله داری؟
‫یه چیزی بگو.
‫آزمایش می کنیم. ‫یک، دو، سه.
‫یک، دو، سه...
‫نگران نباش.
‫سلام.
‫میخواستم از اتاق ‫520 شکایت کنم.
‫اونا خیلی سر ‫و صدا می کنن.
‫آقا،
‫می تونین کارت کلیدتون ‫رو نشون بدین؟
‫ببینین، آقا.
‫فقط مشتری های ما ‫می تونن شکایت کنن.
‫خیلی خوب.
‫بهم یه اتاق بدین.
‫البته، قربان.
‫قربان، این هم ‫کارت کلید شما.
‫اتاق 520 خیلی ‫پر سر و صداست.
‫آقا.
‫شما در طبقه هم کف ‫اقامت خواهید داشت.
‫یه اتاق دیگه تو طبقه ‫پنج بهم بده.
‫عجله کن، لطفا.
‫خیلی خوب، آقا.
‫آقا، این هم کارت ‫کلید شما.
‫اونایی که تو اتاق ‫520 هستن خیلی پر سر و صدان.
‫آقا.
‫زنگ بزن!
‫بسیار خوب، آقا.
‫صبر کن.
‫اگه برای خوش گذروندن ‫اومده باشی، میشه.
‫اگه نه، نمیشه.
‫دنبال آقای لانگ ‫می گردم.
‫آقای لانگ ‫سرش شلوغه.
‫میتونی یه روز ‫دیگه بیای؟
‫آقای لانگ سرش ‫شلوغه؟
‫باشه.
‫من یه نوشیدنی میخورم و ‫این جا منتظرش می مونم.
‫بهم یه معجون بده.
‫چرا یهو اومدی این جا؟
‫ما نگرانتیم.
‫میدونی من برای ‫چی این جام؟
‫ما این جاییم که ‫کمکت کنیم.
‫شماها چه طوری ‫میتونین کمکی به من بکنین؟
‫ژائوآی.
‫آقای لانگ ازت ‫خواست بری تو.
‫بیا بریم!
‫درست به موقع اومدی.
‫عجله کن.
‫یالا، بیا بشین ‫کنار من.
‫آقای لانگ.
‫چند وقته که این ‫کافه رو اداره می کنین؟
‫کسب و کار همیشه ‫این قدر خوب بوده؟
‫کافه سالهاست که ‫پا بر جاست.
‫بیا، آقای لانگ.
‫به این امید که...
‫کسب و کارتون ‫رونق داشته باشه.
‫خیلی خوب.
‫آقای لانگ، سختتون بوده.
‫دیگه جوون نیستین،
‫با این حال باید ‫این کافه رو مدیریت کنین.
‫سن مشکل نیست.
‫مسأله اینه من سالم ‫و رو فُرم هستم!
‫حافظه اتون چی؟
‫چرا داری بازی ‫رو جدی می گیری؟
‫البته که می گیرم.
‫ژائوآی،
‫اگه جدی این ‫کافه رو میخوای،
‫میتونم فقط به ‫تو بدمش.
‫جدی؟
‫البته.
‫ممنون، آقای لانگ.
‫از طرف کوون ازتون ‫تشکر می کنم.
‫کی؟
‫سونگ کوون.
‫مگه گفتم کافه رو ‫به اون برمیگردونم؟
‫فقط به تو میدمش.
‫من؟
‫ژائوآی.
‫تا وقتی با منی،
‫کافه که هیچ...
‫من دخترخونده آقای دی هستم.
‫نگران نباش.
‫من هیچ وقت سر به ‫سر زیردستم نمیذارم.
‫ژائوآی.
‫ارتباطی که با سونگ ‫کوون داری،
‫خوب تموم نمیشه.
‫چرا با من نباشی؟
‫فقط با من باش.
‫من میتونم هر چی که ‫میخوای بهت بدم.
‫هر وقت تصمیمت رو ‫گرفتی، بیا سراغ من!
‫دیر یا زود،
‫مغز آقای لانگ رو ‫تبدیل می کنم...
‫به کوفته آرام پز.
‫تموم شد.
‫کوفته های آرام پز ‫رو امتحان کن.
‫بشین.
‫چی شده؟
‫میدونستی؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫میخواستم کافه رو ‫پس بگیرم.
‫چه طوری میتونه ‫این جور نگهش داره؟
‫پیرمرد منحرف...
‫سعی کرد پاش رو از گلیمش درازتر کنه.
‫چت شده؟
‫نمی دونستی اون جا ‫چه جور جاییه؟
‫نگرانم بودی؟
‫اگه اتفاقی برات ‫می افتاد،
‫چه طور جواب ‫چانگ رو میدادم؟
‫چرا باید به اون ‫جواب پس بدی؟
‫به اون هیچ ‫ربطی نداره.
‫تو یهو تو جای سونگ کوون ‫پیدات شد.
‫کم بود خودم رو ‫لو بدم.
‫من نگرانت بودم!
‫تو نمک نشناسی.
‫میدونم نیتت خیر بود،
‫اما باید بدونی که...
‫اون جا چه جور ‫جاییه.
‫جای خیلی خطرناکیه!
‫من حاضرم ‫انجامش بدم!
‫تو چی کار میتونی ‫درباره اش بکنی؟
‫بیاین بخوریم.
‫کوفته ها بد نیستن.
‫جدی؟
‫آره.
‫پس بیشتر بخور.
‫ژائوآی.
‫ممنون.
‫از حالا به بعد،
‫دیگه برام کوفته آرام پز ‫درست نکن.
‫درباره پس گرفتن کافه،
‫من یه راهی دارم.
‫وانگ ژائوآی.
‫میتونی تو این کار ‫دخالت نکنی؟
‫من اون آدما رو ‫خوب می شناسم.
‫تو خط کاری ما یه ‫گفته ای هست.
‫برای تا کردن با آدمای خاص ‫به راه های خاص نیاز داری.
‫بذار انجامش بدم.
‫با هم کاملش می کنیم.
‫خط کاری تو؟
‫ژائوآی.
‫این جا شهر جیا چنگه.
‫نه خیابون کافه مسخره ات ‫تو شهر لوو.
‫بگیر بشین!
‫چی؟
‫ازت خواستم ‫بشینی.
‫از وقتی جوون بودم،
‫با چالش های بزرگتر از این ‫رو به رو شدم.
‫تو فکر می کنی ‫خطرناکه،
‫چون بی تجربه ای.
‫من این طوری نیستم.
‫من تو همچین محیطی ‫بزرگ شدم.
‫بهم زور گفته شد. ‫با بقیه زندگی کردم.
‫همه چی رو ‫دیدم.
‫بهم اعتماد کن.
‫میدونم چی کار کنم.
‫سلام.
‫برگشتی.
‫من میرم دست شویی.
‫سلام.
‫سلام، من کارت کلید ‫رو دادم به آقای لانگ.
‫وقتی دادیش به چیزی ‫شک کرد؟
‫نه.
‫خیلی خوب.
‫زود میام دنبالت.
‫باشه.
‫خیلی خوب.
‫دنبال این ‫می گردی؟
‫دیگه به چیزای من ‫دست نزن.
‫♪ هیچ کس به من اهمیتی نمیده ♪
‫♪ انعکاسم تو آینه ناپدید شده ♪
‫♪ قبل از این که شروع کنم ♪
‫♪ باید یه کم جرئت پیدا کنم ♪
‫♪ اما اتفاقا پیدا کردم... ♪
‫♪ یه شکل دیگه از خودم ♪
‫♪ به من بگو من کجام ♪
‫♪ بهم بگو چرا وحشت زده ام ♪
‫♪ بهم بگو حالا چه شکلی شدم ♪
‫♪ تو گفتی کار دنیا همینه ♪
‫♪ آیا باید گیج و افسرده باشم ♪
‫♪ یا باید امید داشته باشم؟ ♪