«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: «رومینا»
‫(تغییر ظاهر یه نفر)
‫(میتونه خیلی چیزا رو عوض کنه.)
‫(میتونه حتی...)
‫(سرنوشت یه نفر باشه.)
‫= چهره جدید =
‫= قسمت پانزدهم =
‫نمیدونم که...
‫چرا داری وانمود ‫می کنی سونگ کوونی.
‫علاقه ای هم ندارم ‫که بدونم چرا،
‫اما این رو میدونم که...
‫اگه...
‫میخوای به این کار ‫ادامه بدی،
‫باید من رو ساکت کنی.
‫من پول میخوام،
‫یه عالمه پول.
‫اگه بهت پول ندم چی؟
‫قبل از این که بیام،
‫یه ایمیل نوشتم،
‫که برای همه فرستاده بشه.
‫اگه نتونم برگردم،
‫وقتش که برسه،
‫این ایمیل به همه اعضای ‫پاند ارسال میشه.
‫به نظر میاد که...
‫چاره ای ندارم جز این ‫که به تو پول بدم.
‫باشه.
‫بهت پول میدم.
‫بهت دو برابر پول میدم،
‫به یه شرط.
‫یه عکس از چهره ‫جدید سونگ کوون میخوام.
‫یه عکس از صورت جدیدش؟
‫من که ندارم.
‫بدون عکس،
‫بهت پولی نمیدم.
‫صورت جدیدش رو...
‫به وضوح به یاد دارم.
‫کوون،
‫نقاش این جاست.
‫جیزای.
‫بیا.
‫در رو قفل کن.
‫امروز تعطیلیم.
‫برو خونه.
‫باشه.
‫شروع کنیم؟
‫خوشحال میشم.
‫شکل صورتش...
‫شبیه صورت منه.
‫یه صورت درازه،
‫اما نسبتا کوتاه تر.
‫چشماش شبیه منن.
‫اما ابروهاش...
‫بلندتر و ضخیم ترن.
‫(سلام.)
‫(واسطی که...)
‫(به سونگ کوون کمک کرد ‫صورتش رو عوض کنه...)
‫(این جاست.)
‫(اون میدونه سونگ کوون چه شکلیه.)
‫(این جا یه نقاش آوردم)
‫(که بر اساس توصیف اون طراحیش کنه.)
‫(بیا ببینیم.)
‫خیلی خوب. ‫ادامه بده.
‫آره.
‫یه کم زیر چشمش ‫پف داره.
‫دماغش از من ‫بزرگتره،
‫و بلندتره.
‫فکش رو یه کم...
‫تپل تر کن.
‫غذا حاضره.
‫3 ساعته که بهش ‫زل زدی.
‫تو نمی شناسیش. ‫فقط همین.
‫اگه هی بهش زل بزنی هم...
‫تفاوتی ایجاد نمیشه.
‫اما چرا صورتش ‫به نظرم...
‫آشناست؟
‫آشنا؟ پس هنوز هم ‫نمی شناسیش.
‫من میرم پیش ‫لی یائو،
‫که ببینم اون چی ‫پیدا کرده.
‫بعد از غذا برو.
‫منتظر من نباش.
‫سرد میشن.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫با سیستم پلیس ‫درباره اش تحقیق کردم،
‫اما هیچ چیز ‫پیدا نکردم.
‫ولی سابقه ژونگ ‫رو پیدا کردم.
‫مصرف مواد مخدر، ‫کلاه برداری، نزول خوری.
‫میشه از سوابقش ‫کتاب نوشت.
‫ممکنه مواد به مغزش ‫آسیب زده باشه.
‫و تو باورش می کنی؟
‫چی؟
‫خیالت راحت.
‫بیشتر تحقیق می کنم،
‫و هر چیز جدیدی گیرم ‫بیاد خبرت می کنم.
‫چرا به من دروغ گفت؟
‫چون آسون بود.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫من که...
‫باید برگردونمش...
‫که بیشتر حرف بزنیم؟
‫چی کار میخواد بکنه؟
‫یاغی های بیچاره ‫تسلیم نمیشن.
‫ممکنه حتی خودت رو ‫تو خطر بندازی.
‫آدمای خوب و یاغی ها...
‫متفاوت فکر می کنن.
‫اگه یاغی ها هم ‫حس همدلی داشتن...
‫و صداقت،
‫قانون شکنی نمی کردن،
‫درسته؟
‫اما یه چیزیشون ‫با هم مشترکه.
‫باید غذا بخورن.
‫یالا.
‫به نظر دست نخورده میان.
‫هیچی نخوردی؟
‫ژیائوجی خورد.
‫من نه.
‫می خواستم منتظر ‫تو بمونم.
‫بفرما.
‫تو خیابون مواظب باش.
‫اگه ماشین بهت بزنه،
‫مامان ناراحت میشه.
‫اون باید دختر ‫چیون باشه.
‫تو...تو چرا آزاد شدی؟
‫آروم باش.
‫فرار از زندانی ‫در کار نیست.
‫من فقط خدمت کردم...
‫و آزادیم رو به دست آوردم.
‫مردی به اسم لی یائو ‫می شناسی؟
‫یه کارآگاه خصوصی ‫به اسم لی یائو...
‫باهاش بود.
‫کارآگاه خصوصیه...
‫ما رو بهش می رسونه.
‫که چی؟
‫به حرفای خودت ‫گوش گن.
‫مگه دنبال پن چیون ‫نمی گردی؟
‫اون کجاست؟
‫با لی یائو رفته به ‫شهر جیا چنگ.
‫لی یائو رو پیدا کنی، ‫پن چیون رو پیدا کردی.
‫کی بهت این رو ‫گفته؟
‫سوال زیاد می پرسی.
‫چرا دفعه پیش بهم نگفتی؟
‫یه کم بهش فکر کردم...
‫و تصمیم گرفتم ‫کمکت کنم.
‫میخوام کمکت کنم دوباره ‫خانواده ات رو دور هم جمع کنی.
‫عزیزم، دلت برای ‫بابات تنگ نشده؟
‫خیلی خوب، نترس. ‫چیزی نیست.
‫باشه، ممنون.
‫دیگه بچه ام رو ‫می برم خونه.
‫ممنون.
‫عزیزم، تکالیفت رو ‫انجام بده.
‫بذار من یه تماس بگیرم.
‫(لی یائو)
‫این یارو رو می شناسی؟
‫پن چیون.
‫تو زنشی؟
‫تو از کجا میدونی؟
‫عکسهات رو بهم نشون داده.
‫اون با لی یائو رفته ‫به شهر جیا چنگ.
‫لی یائو رو پیدا کنی، ‫پن چیون رو پیدا کردی.
‫عزیزم،
‫مامان یه کاری داره.
‫این روزا تو مهد کودک بمون.
‫کارم تموم شه میام دنبالت.
‫مامان،
‫میخوای دنبال ‫بابا بگردی؟
‫مامان میخواد بفهمه که...
‫اون مرد باباست یا نه.
‫اگه باشه،
‫ازش می پرسم که...
‫چه اتفاقی افتاده،
‫و کی برمیگرده خونه،
‫باشه؟
‫باشه.
‫خیلی خوب، بیا بریم.
‫بیا.
‫خیلی ممنون، خانم لیو.
‫به محض این که برگردم ‫میام دنبالش.
‫خیالتون راحت.
‫عزیزم،
‫مامان داره میره.
‫من رو هم با خودت ‫ببر، مامان.
‫تو خونه درباره اش ‫حرف زدیم، درسته؟
‫بچه خوبی باش.
‫(لی یائو)
‫(اداره پلیس شهر جیا چنگ، منطقه ام)
‫ببخشید، کارآگاه ‫لی یائو رو می شناسین؟
‫ببخشید، من نمی شناسم.
‫لطفا برین دفتر طبقه بالا.
‫ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫چه سریع.
‫فقط میخوام بپرسم...
‫بیا بیرون صحبت کنیم.
‫چرا جواب تماس هام ‫رو ندادی؟
‫سونگ کوون رو گرفتی؟
‫می خواستی دست به ‫سرم کنی؟
‫حالا که من این جام،
‫لطفا من رو نفرست برم.
‫چن ون.
‫من متوجه شدم.
‫تو...
‫شوهر من رو آوردی این جا.
‫برام مهم نیست چه ‫نقشه ای داری.
‫من رو ببر پیشش.
‫باشه.
‫بذار ببرمت پیشش.
‫اون دختر کوچولوشه،
‫اسمش یوکیه.
‫که اون شوهرته؟
‫چن ون.
‫ژینژین تازه پدرش ‫رو از دست داده.
‫الان به تو نیاز داره.
‫برو خونه.
‫(مهد کودک رنگین کمان)
‫وقتی رسیدی خونه ‫به من بگو.
‫به ژینژین بگو...
‫که بهش سر می زنم.
‫ممنون.
‫سفر به سلامت.
‫می بینمت.
‫دقیقا.
‫اون به وانگ ژائوآی گفته...
‫که من رو بکشونه به ‫اون اتاق هتل.
‫و تو اون جا بودی.
‫عکس گرفت تا من ‫رو تهدید کنه...
‫و کسب و کارم رو ‫ازم گرفت.
‫مشخصه که یه ‫پاپوش بود.
‫خانم لائو،
‫اونا از شما هم ‫استفاده کردن.
‫وانگ ژائوآی کیه؟
‫وانگ ژائوآی.
‫سونگ کوون از وقتی ‫این بار برگشته،
‫با اون بوده.
‫اون به احتمال قوی...
‫یکیه که وقتی فراری ‫بوده باهاش صمیمی شده.
‫اما اون یه زن عادی نیست.
‫هر کاری برای ‫سونگ کوون می کنه.
‫پیش سونگ کوون.
‫ببخشید، دفتر سونگ کوون کجاست؟
‫مسئله اضطراریه.
‫نمی تونین بدون ‫وقت قبلی برین داخل.
‫میشه لطفا به من ‫کمک کنین؟
‫فقط بهش بگین...
‫یه دوست قدیمی اومده ‫دیدنش.
‫وانگ ژائوآی.
‫تو چرا این جایی؟
‫این سوال منه!
‫من برای چیون ‫این جام.
‫این جا، جای حرف ‫زدن نیست.
‫بیا بریم یه جا دیگه.
‫داری من رو کجا می بری؟
‫بذار کمکت کنم.
‫وانگ ژائوآی.
‫دنبالم بیا.
‫کجا داری میری؟ بسه!
‫وانگ ژائوآی.
‫تو چیون رو می شناسی،
‫درسته؟
‫چرا به من دروغ گفتی؟
‫چاره ای نداشتم.
‫در حال حاضر همه چی ‫خیلی پیچیده است.
‫می ترسم حواسش ‫رو پرت کنی.
‫اون کیِ تو میشه؟
‫چه طوری این قدر ‫اطلاعات داری؟
‫من اولین نفری بودم ‫که داستانش رو باور کردم.
‫اون به من اعتماد داره.
‫من می مونم،
‫که کمکش کنم ‫نفر اصلی پشت این داستان رو پیدا کنه...
‫و زندگیش رو پس بگیره.
‫پس...
‫سونگ کوون...
‫چیونه،
‫درسته؟
‫بله.
‫و سونگ کوون واقعی...
‫اونی بوده که صورت ‫چیون رو عوض کرده.
‫چیون خودش رو جای ‫اون جا زده...
‫تا بکشدش بیرون.
‫اون کجاست؟
‫میخوام ببینمش.
‫میخوام که...
‫همه چیز رو برام ‫روشن کنه.
‫نمیتونی الان ببینیش.
‫اگه بقیه بو ببرن،
‫اون تو خطر میافته.
‫تو و بچه تو خطر ‫می افتین.
‫متوجهی؟
‫لطفا فقط بذار ‫ببینمش.
‫امکان نداره.
‫فقط میخوام خیلی ‫کوتاه ببینمش.
‫به محض این که بهم بگه...
‫که اون پن چیونه،
‫فورا میرم.
‫لطفا، کمکم کن!
‫چیون مرده یا زنده است؟
‫سونگ کوون کیه؟
‫این سوالات توی ذهنم...
‫داشتن دیوونه ام ‫می کردن،
‫دیگه نمی تونم ‫تحمل کنم.
‫وانگ ژائوآی.
‫دارم التماست می کنم.
‫بذار ببینمش.
‫بهم میگه که اون ‫پن چیونه.
‫بهم میگه که برم و ‫خیالم راحت میشه.
‫لطفا!
‫متوجهم که چه احساسی داری.
‫من...
‫لطفا، دیگه بهونه نیار.
‫و دیگه دروغ نگو.
‫فقط بذار ببینمش.
‫یه بار.
‫بذار فقط یه نگاه ‫بهش بندازم،
‫برای یه بار.
‫لطفا!
‫خیلی خوب.
‫یه هتل پنج ستاره ‫جلوتر هست.
‫بیا یه اتاق بگیریم.
‫تو اون جا صبر کن...
‫و من بهش میگم ‫بیاد و پیدات کنه.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫عجله کن.
‫بیا تو.
‫آقای لائو.
‫یه پاکتی براتون اومده.
‫از طرف کی؟
‫آقای بای.
‫تو...
‫تو این رو دیدی؟
‫دیدی؟
‫نه.
‫بذار بهت نشون بدم.
‫ببین.
‫من به سونگ کوون گفتم...
‫که اونی که با زنم صمیمیه ‫رو پیدا کنه.
‫و خودش بود!
‫سونگ کوون.
‫آقای لائو، لطفا ‫آروم باشین.
‫ببین.
‫اون کسیه که دنبالشم.
‫تو هم با زنم ‫صمیمی هستی؟
‫نه.
‫آقای لائو، نیستم!
‫نه؟
‫نه، آقای لائو.
‫اما رویاش رو داری، نه؟
‫البته که نه، آقای لائو.
‫آقای لائو، لطفا.
‫چرا نه؟ مگه زنم ‫خوشگل نیست؟
‫چرا هست.
‫نیست؟
‫خانم لائو زیباست.
‫رویاش رو نداری؟
‫البته که نه، آقای لائو.
‫واقعا.
‫آقای لائو.
‫بهش زنگ میزنم...
‫و می کشونمش...
‫به کافه بانانا.
‫اون جا افراد رو بذار...
‫با اسلحه.
‫برو.
‫کوون.
‫آقای لائو میخواد ‫من رو...
‫تو کافه بانانا ببینه.
‫فقط من.
‫فقط تو؟
‫بله؟
‫آقای لائو درباره تو و ‫سونگ کوون میدونه.
‫چه طوری؟
‫آقای بای از شما دو تا ‫عکس دزدکی گرفته...
‫و برای آقای لائو ‫فرستاده.
‫قراره از شر سونگ کوون ‫خلاص بشه.
‫بعدش،
‫نوبت توئه.
‫آقای لائو،
‫همه این جا هستن.
‫آقای لائو،
‫این یکی...
‫روی پایین تنه ‫تمرکز می کنه.
‫من هم همین طور.
‫گوش بدین.
‫همه اتون،
‫تو سرش بزنین.
‫متوجه شدین؟
‫متوجه شدیم.
‫حاضر شین.
‫پن چیون!
‫خائن!
‫چه خبره؟
‫بذارین چک کنم.
‫تو...
‫چیون، ای عوضی نمک نشناس!
‫من کی نمک نشناس ‫بودم؟
‫تو به من خیانت کردی!
‫منظورت چیه؟
‫و داری از من قایم میشی.
‫من خیلی باهات ‫مهربون بودم.
‫اما تو من رو گزارش ‫دادی، پن چیون!
‫من گزارشت دادم؟
‫من چرا باید تو رو ‫گزارش بدم؟
‫به خاطر وانگ ژائوآی.
‫آقای لائو.
‫سونگ کوون داره با ‫یکی دعوا می کنه.
‫تو برنامه اش ‫رو چیدی؟
‫بله.
‫نه.
‫بله یا نه.
‫تو هم ازش خوشت ‫میاد، درسته؟
‫بسه! بسه!
‫دعوا بسه! ‫دعوا بسه!
‫پن چیون!
‫چه طور جرئت می کنی ‫به پلیس حمله کنی؟
‫چیون!
‫من باهات خوب ‫رفتار کردم.
‫و تو عشق من رو ‫دزدیدی!
‫من خیلی وقته تو ‫خیابونم...
‫سلام؟
‫تو عشق من رو ‫دزدیدی!
‫چن ون این جاست؟
‫چیون!
‫کجاست؟
‫هنوز تموم نشده! ‫می شنوی چی میگم؟
‫تو راهم.
‫چیون!
‫چانگ این جاست.
‫چیون!
‫هنوز تموم نشده.
‫به لی یائو بگو. ‫پلیس گرفتش.
‫می ترسم من رو ‫لو بده.
‫هنوز تموم نشده.
‫چیون!
‫منتظر چی هستی؟
‫برو مبارزه کن!
‫(اداره پلیس شهر جیا چنگ)
‫می دونی اون کیه؟
‫آره.
‫اون عوضی نمک نشناس.
‫سونگ کوون رو قبلا ‫می شناختی؟
‫کی؟
‫سونگ کوون.
‫اسمش رو عوض کرده؟
‫ایده ای ندارم.
‫سونگ کوون رو ‫می شناسی یا نه؟
‫بهت گفتم که اون ‫یارو پن چیونه.
‫من سونگ کوون رو ‫نمی شناسم.
‫پس واسه تفریح بهش گفتی...
‫عوضی نمک نشناس؟
‫لی یائو.
‫چه خبره؟
‫مشت زده به سونگ کوون،
‫و افسرهای ما رو کتک زده...
‫و مانعشون شده.
‫تو رو قبلا دیدم؟
‫بیا.
‫بازرس مای به من گفته ‫که روی پرونده...
‫های تحقیق کنم.
‫آره، شنیدم.
‫اون سونگ کوون ‫رو کتک زده.
‫شاید یه چیزی ‫پشتش باشه.
‫که این طور.
‫اون سونگ کوون رو زده...
‫که انتقام های رو بگیره.
‫نمی تونیم بدون مدرک ‫این رو بگیم.
‫آره، آره.
‫میتونم باهاش ‫صحبت کنم؟
‫باشه.
‫تو اتاق بازجویی؟
‫این جا خیلی آدم هست.
‫پاشو، دنبالم بیا.
‫کجا داریم میریم؟
‫عجله کن.
‫تکون بخور.
‫لی یائو.
‫بشین.
‫خب،
‫پس دیگه شروع می کنم.
‫بهمون بگو.
‫چرا به سونگ کوون ‫حمله کردی؟
‫چندین بار بهت گفتم.
‫اون سونگ کوون نیست، ‫اون پن چیونه.
‫هنوز داری دروغ میگی!
‫لی یائو.
‫تو خیلی عجولی.
‫چرا دوربین شکسته؟
‫پس،
‫من میرم دستشویی.
‫چی شده؟
‫چه خبره؟
‫یه پرونده بزرگ.
‫قبلا هم دیگه ‫رو دیدیم؟
‫تو آرایشگاه وانگ ژائوآی.
‫آره، یادمه.
‫تو نامزد سابقشی.
‫اون این رو بهت گفت؟
‫آره.
‫من جانشین تو هستم.
‫کارم با چیون ‫تموم نشده.
‫از حالا به بعد،
‫دقیقا کاری که من ‫میگم بکن.
‫وگرنه چیون...
‫یا برادرت ژیائوجی،
‫و عشقت وانگ ژائوآی...
‫تو خطر میافتن.
‫چه خبره؟
‫پن چیون الان خودش نیست.
‫اون سونگ کوونه.
‫دارم میام.
‫شما...
‫ببخشید، منظورم ‫پن چیون بود.
‫قضیه چیه؟
‫من دوست پن چیون هستم.
‫اون از من خواست ‫که بیام دنبالت.
‫این جا برای ملاقات ‫امن نیست.
‫ژائوآی به من گفت ‫که این جا صبر کنم.
‫وانگ ژائوآی.
‫آره.
‫یه مشکلی پیش اومد.
‫وانگ ژائوآی ‫سرش شلوغه.
‫اون نمیاد.
‫پس شوهرتون من ‫رو فرستاد.
‫نگران نباشین.
‫فقط آدمای قابل اعتماد...
‫از هویت واقعیش ‫خبر دارن.
‫باید عجله کنیم.
‫اگه دیر کنیم،
‫نمی تونین اون رو ‫ببینین.
‫♪ هیچ کس به من اهمیتی نمیده ♪
‫♪ انعکاسم تو آینه ناپدید شده ♪
‫♪ قبل از این که شروع کنم ♪
‫♪ باید یه کم جرئت پیدا کنم ♪
‫♪ اما اتفاقا پیدا کردم... ♪
‫♪ یه شکل دیگه از خودم ♪
‫♪ به من بگو من کجام ♪
‫♪ بهم بگو چرا وحشت زده ام ♪
‫♪ بهم بگو حالا چه شکلی شدم ♪
‫♪ تو گفتی کار دنیا همینه ♪
‫♪ آیا باید گیج و افسرده باشم ♪
‫♪ یا باید امید داشته باشم؟ ♪