دمی برای گفتن نیست
این اتفاق نمی‌افته، سی-یول.
می‌دانم. من همه چیز را دیدم، و تو قرار نیست بمیری.
پس دیگه نگرانم نکن و لطفا بیدار شو، باشه؟
فشار خون بیمار در حال کاهش است.
نه، سی-یول.
لطفا، نجاتش بده.
من هر کاری می‌کنم، پس لطفا.
خواهش می‌کنم.
نمی‌دانم چه کار کنم.
سی-یول.
نه…
خواهش می‌کنم، نه.
تو نمی‌تونی بیای داخل.
قسمت ۱۲ عشق بدون پشیمانی
بیمارستان ووسونگ
این چیست؟
این مهره روباه است.
ببخشید؟
شما گفتید که شمن نر دنبال این است.
ممکن است از من گرفته شود، بنابراین از شما می‌خواهم که مدتی آن را در جای امنی نگه دارید.
اما آیا واقعاً اشکالی ندارد که من این را نگه دارم؟
نباید خطرناک باشد،
تا زمانی که آن را باز نکنید.
ممکن است فقط شبیه یک جعبه چوبی معمولی به نظر برسد،
اما یک روباه هشت دم از آخرین ذره‌ی قدرت معنوی‌اش برای مهر و موم کردن آن استفاده کرد.
پس آن شمن مرد رقت‌انگیز
قادر به یافتن انرژی مهره نخواهد بود، چه برسد به خود روباه هشت دم.
نه، منظورم این نیست.
اشکالی نداره که برای همچین چیز مهمی به من اعتماد کنی؟
چرا که نه؟
خب، چون…
تو همه چیز را می‌دانی.
تو که میدونی من چه جور آدمی هستم،
اینکه من واقعاً در اعماق وجودم چه شکلی هستم.
خودت را لوس نکن.
تو اونقدرها هم خاص نیستی.
فکر می‌کنی آدم بد بودن کار راحتیه؟
من باور ندارم که انسان‌ها به طور خاص خوب باشند،
اما فکر نمی‌کنم که آنها کاملاً شرور یا خودخواه باشند.
حتی اگر در اعماق وجودت، روی زشتی داشته باشی،
مطمئنم که این تمام چیزی نیست که در مورد تو صدق می‌کند.
راستش را بخواهید، نمی‌دانم.
در ابتدا،
من هم فکر نمی‌کردم اینقدر آدم بدی باشم.
اما در مقطعی،
- فهمیدم که خیلی... - خیلی بدبخت شدی.
فقط همین‌طوری است.
اگر در زندگی بدترین روی خودت را نشان بدهی، فقط روز به روز بیشتر سقوط خواهی کرد.
نگران این موضوع نباش.
من آن را ایمن نگه می‌دارم.
اما آیا واقعاً راهی وجود دارد که من و سی-یول بتوانیم زندگی خود را پس بگیریم؟
نگران نباش. فقط روی بهتر شدن تمرکز کن.
اگر قبل از اینکه بتوانم کاری بکنم بمیری،
آنگاه واقعاً هیچ راهی برای اصلاح این موضوع وجود نخواهد داشت.
اون چیه؟
اوه، چیزی نیست.
حوصله‌ات سر نرفته؟
چرا یه کم تلویزیون نگاه نمی‌کنی؟
قربانی تیراندازی به بیمارستان دانشگاهی مجاور منتقل شد.
پلیس، لی، مردی سی و چند ساله را شناسایی کرده است.
به عنوان مظنون اصلی و تحت تعقیب هستند.
لی که نه سال پیش به دلیل جرایم مختلف زندانی شده بود،
اعتقاد بر این است که وارث نسل چهارم گروه جی است.
او ظاهراً این عمل انتقام‌جویانه را بلافاصله پس از آزادی مرتکب شده است،
شوکه کردن افکار عمومی.
کلی.
چوب اسفنجی.
- لطفا کراوات بزن. - بله، دکتر.
چطور پیش رفت؟
ما تمام تلاشمان را کردیم،
اما او قبل از عمل جراحی خونریزی شدیدی داشت،
و آسیب به اندام‌ها بسیار گسترده بود.
به نظرم باید برای بدترین حالت آماده باشی.
او ممکن است نتواند شب را دوام بیاورد.
بیدار شو. این اصلاً خنده‌دار نیست.
چرا کردی…
به خاطر من…
سی-یول.
من تا حالا همچین چیزی رو تجربه نکرده بودم.
نمی‌دانم چه کار کنم.
من قرار است چه کار کنم؟
ترجیح می‌دهم…
ترجیح میدم خودم مجازات رو به عهده بگیرم.
این چیزیه که شما پسرا واقعاً می‌خواین.
سی-یول هیچ کار اشتباهی نکرده بود.
من باید چیکار کنم؟…
چه کاری از دستم بر می‌آید…
زمانی فرا خواهد رسید که باید انتخاب کنید.
اینکه آیا انسان شویم یا نه
یا برای همیشه نابود شوند.
سی-یول.
چه اتفاقی افتاده؟
صبر کن.
دقیقاً به کجا داریم میریم؟
من دنبالت اومدم چون خودت گفتی،
- اما چرا ما اینجاییم-- - فقط...
این مکان برای من معنای خاصی دارد.
حداقل باید بتونم محل رو انتخاب کنم
برای آخرین لحظه ام
الان داری جدی میگی؟
گفتی سی-یول ممکنه امشب زنده نمونده باشه.
باشه، ببین.
اون روباه نه دم دیگه چی؟ منظورم اینه که، اون روباه هشت دم بود؟
اون نمیتونه کاری بکنه که کمک کنه؟
او نمی‌تواند.
نجات یک فرد در حال مرگ، کاری فراتر از توان اوست.
اونوقت داری بهم میگی همینجوری وایستم و مرگ سی-یول رو تماشا کنم؟
فقط یه راه وجود داره.
اما…
به کمکت نیاز دارم.
چگونه؟
این شمشیر آیینی ساجین است.
این قدرت مقدس را در خود جای داده است تا سرنوشت را از هم بپاشد و به چالش بکشد.
خب، من باید باهاش ​​چیکار کنم؟
باهاش ​​بهم خنجر بزن.
چی؟
گفتم، بهم چاقو بزن.
آنگاه من به کلی از این دنیا ناپدید خواهم شد،
و هر چیزی که به خاطر من تحریف و دگرگون شد
به حالت قبل باز خواهد گشت.
بعد سی-یول…
مجبور نیستم این‌طور بیهوده بمیرم.
اما هنوز…
ما وقت تردید نداریم.
اگه سی-یول همینجوری بمیره،
اونوقت دیگه واقعاً کاری از دستمون برنمیاد.
و این یعنی تو هم خواهی مرد.
این پایان من است. آخرین لحظه من.
من هرگز چنین پایانی را تصور نمی‌کردم.
اما گئوم-هو،
فکر کنم بالاخره حرف آخر شما را فهمیدم.
آنهایی که یک عمر تلاش کردم تا آنها را به دست بیاورم
و هرگز نتوانستم بفهمم
تا این لحظه.
عاقبتم آنطور که می‌خواستم نشد،
و آخرین لحظه من ممکن است غم انگیز باشد.
اما با این حال…
من هم مثل تو، زندگی خودم را کردم.
بدون هیچ پشیمانی.
پس بالاخره اینجوری تموم میشه.
یون هو
یون هو!
آیا واقعاً من این کار را کردم؟ …
اینطور نیست.
من این را انتخاب کردم.
فقط صبر کن.
من میرم کمک بیارم--
نرو.
با من بمان.
وقت زیادی برایم باقی نمانده است.
چرا این کار را کردی؟
گفتی راه حلی رو انتخاب می‌کنی که برای هر دومون مناسب باشه.
اما این اون نیست.
به محض اینکه من رفتم،
واقعاً نمی‌تونم تصور کنم
اینکه آن جهان چه شکلی خواهد بود.
اما حداقل می‌توانم تو را نجات دهم
و زندگیت را به تو بازگردانم.
دیگه هیچ کدوم از اینا برام مهم نیست.
فقط می‌خوام با تو باشم
و یک زندگی عادی داشته باشند.
حتی اگر هیچ چیز نداشته باشم،
فقط می‌خوام که با هم باشیم، باشه؟
پس لطفا نمرده.
منو اینجوری تنها نذار.
سی-یول، یادت هست؟
شرط بندی که کردیم؟
گفتی یه آرزومو برآورده میکنی
آره. یادمه.
یه دفعه همه چی به حالت عادی برگشت،
داشتم خاطراتت رو پاک میکردم.
پس درد نخواهی داشت
یا دلم برات تنگ بشه.
تا بتوانید یک زندگی عادی و شاد داشته باشید،
درست مثل قبل.
اما دیگه اون قدرت رو ندارم.
ایون-هو... لطفا این کار را نکن.
یون هو
پس لطفا فراموشم کن.
آرزوی من همین است.
ایون هو، نه!
برای ... ایون هو!
یون هو…
واقعاً قرار نبود اینو بگم.
می‌دانم که نباید…
پس حرفایی که الان دارم میزنم رو هم فراموش کن.
دوستت دارم، سی-یول.
یون هو…
یون هو!
رودخانه‌ای با سه گذرگاه
همانطور که می‌بینید، قایق امروز حرکت نمی‌کند.
نمی‌دانم چه کسی اینقدر بدخلق و بدخلق است،
اما من هرگز ندیده‌ام
رودخانه‌ی سه گذرگاه اینگونه خروشان است.
نتایج آزمایش خوب نیست.
با این نرخ،
فکر نمی‌کنم بتونی تا آخر سال دوام بیاری.
به نظرم بهتره خودت رو آماده کنی.
من می‌فهمم.
چیست؟ (چیست؟)
خب…
فکر کنم نمودار آقای کانگ قاطی شده.
چی؟
صبر کن، چطور این…
اسکن سالمه. هیچ مشکلی نداری.
حتماً خیلی ترسیده بودی.
خیلی متاسفم.
این هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افتد. نمی‌دانم چطور…
واقعاً متاسفم.
حمل این همه بار چه فایده‌ای دارد؟
اونقدر سنگین هست که یه کشتی رو غرق کنه، احمق.
داری سعی می‌کنی چه کسی رو با خودت به پایین بکشی؟
یه کم بنوش و همه چی رو فراموش کن.
چرا اینقدر به این زندگی وابسته ای؟
آن روز، یک زندگی به پایان رسید…
یک سال بعد
... و چندین فصل گذشت.
کانگ سی-یول، که در حال حاضر در لیگ دسته دوم انگلیس بازی می‌کند،
یک گل پیروزی‌بخش دراماتیک به ثمر رساند و تیمز اف‌سی را به طور خودکار به مرحله حذفی رساند.
رد کردن پیشنهادهای نقل و انتقالات از باشگاه‌های برتر جهان،
او در تیم سقوط کرده‌اش ماند و به عنوان کاپیتان، فداکاری واقعی خود را نشان داد.
همانطور که قول داده بود،
او صعود زودهنگام تیم را تنها در یک فصل تضمین کرد،
بازگشت باشکوهی به لیگ برتر داشته باشد.
فکر می‌کنم این مسابقه به همه نشان داد که ما چه کسی هستیم.
ما لحظات سخت‌تری هم داشتیم، اما…
در آن مکانی که زندگی به پایان رسید،
هر چیزی که کج و معوج شده بود، به حالت عادی برگشت.
دنیای انسان‌ها طوری پیش می‌رفت که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است.
بعضی‌ها آنچه را که از دست داده بودند، دوباره به دست آوردند.
آنها پیرتر شدند اما از بیماری در امان ماندند.
بعضی‌ها هرگز نمی‌مردند…
- و بعضی‌ها هرگز سوگواری نکردند. - بابا!
عزیزم!
دلت برام تنگ شده بود؟
صبر کن بابا. چیز مهمی نیست. - چی؟
میدونی الان کی رو تو فرودگاه دیدم؟
کانگ سی یول! ازش امضا گرفتم!
کانگ سی یول؟ چی؟
برام تعریف کردی؟
هی، تو حتی از فوتبال هم خوشت نمیاد.
شاید فوتبال دوست نداشته باشم، اما کانگ سی یول را دوست دارم.
به های-ریم، امیدوارم خوشحال باشی
اما حالا که فکرش را می‌کنم، فکر نمی‌کنم اسمم را به او گفته باشم.
اسمت درست روی چمدانت حک شده.
وگرنه کانگ سی یول از کجا اسم دختر منو می‌دونست؟
- جدی میگم. - با این حال،
حتی اگر به نظر برسد که هیچ اتفاقی نیفتاده است،
این به این معنی نیست که واقعی نبوده است.
اون دانش‌آموز فرودگاه رو می‌شناسی؟
چی؟
انگار از دیدنش خیلی خوشحال شدی.
درسته، یادت نمیاد.
چی؟
آیا من هم او را می‌شناسم؟
خیر.
به هر حال، اخیراً عجیب و غریب شده‌ای.
به ندرت لبخند می‌زنی و به نظر می‌رسد که به هیچ چیز اهمیت نمی‌دهی.
انگار از اینکه این فصل رو انقدر خوب تموم کردی، خیلی هم خوشحال نیستی.
دنیای تو واقعاً آشفته و بی‌نظم است.
وقتش نشده که رهاش کنی؟
نه سال بعد
میخانه اچ
ما امشب تعطیل هستیم.
سلام، آقای هیون.
این تویی، سی-یول.
بیا تو.
وو-سئوک کجاست؟
سلام.
سفارش پیتزا در این ساعت؟ این چیز جدیدی است.
من هنوز اینو به کسی نگفتم،
اما من دارم بازنشسته می‌شوم.
خب، خوش به حال شما.
با توجه به سن و سالت، باید خیلی وقت پیش این کار رو می‌کردی.
به اندازه کافی شیرش دادی.
درست است؟
خب حالا چی؟ قراره مربی بشی؟
من فوتبال را تمام کرده‌ام،
پس برای فهمیدنش وقت می‌گذارم.
به هر حال، اوضاع اینجا چطوره؟
تا حالا به فکر افتتاح شعبه دوم افتادید؟
شما؟ صاحب یک کسب و کار هستید؟
امرار معاش شوخی نیست.
با توجه به این، خیلی خوشحال به نظر می‌رسی.
خب، وقتی واقعاً شروع کردم،
واقعاً به من آمد. آشپزی هم نوعی تفریح ​​است.
می‌دونی، وقتی سرنوشتمون برگشت به عقب…
آیا به همین زودی ده سال گذشت؟
راستش را بخواهید، من قبلاً فکر می‌کردم
که اگر آن تصادف رانندگی نبود، من هم زندگی‌ای مثل تو داشتم.
اما حتی وقتی اون تصادف لعنتی هیچ‌وقت برای من اتفاق نیفتاد،
من هنوز زودتر از تو بازنشسته شدم. خنده دار نیست؟
با این حال، خیلی خوب خودت را وفق داده‌ای.
با پس‌انداز بازنشستگی پدرم و پولی که به عنوان بازیکن درآورده بودم،
من همه چیزم را برای این مکان گذاشتم. چه انتخابی داشتم؟
من حسابی زحمت کشیدم.
اما می‌دانید، در کمال تعجب،
من واقعاً در این کار مهارت دارم.
چی؟
فقط پیتزا نیست.
حتی اگر فقط کمی سبزیجات را با هم مخلوط کنم،
هنوز هم طعم فوق‌العاده‌ای دارد.
فکر کنم با دستام بهتر از پاهام کار می‌کنم.
من می‌بینم.
پس باید بسکتبال بازی می‌کردی، نه فوتبال.
یه کم بهم استراحت بده.
فقط قبل از اینکه سرد بشه امتحانش کن.
چطور است؟
هی، این واقعاً خوبه.
درست است؟
مدتی است که اینجا نیامده‌ام.
حالا که بهش فکر می‌کنم،
فکر می‌کنم همه اینها فقط یک پشیمانی طولانی بود.
«اگر پایم آسیب ندیده بود، الان این‌طور زندگی نمی‌کردم.»
این طرز فکر فقط منو تو یه چاه عمیق تر مینداخت.
مدام با خودم فکر می‌کردم: «من قرار نیست این‌طور زندگی کنم.»
و این مدام مانع من می‌شد، بنابراین نمی‌توانستم چیز دیگری ببینم.
چیزی که من میگم اینه که…
تو هم باید رها کنی.
او را فراموش کن.
گفتی آخرین آرزویش همین است.
برای من…
خیلی عجیبه
که تنها کسانی که اون-هو را به یاد دارند، من و تو هستیم.
اما اگر واقعاً ایون هو را فراموش کنم،
تقریباً کسی باقی نمی‌ماند که او را به یاد داشته باشد.
گفتی اون خونه رو خریدی، درسته؟
می‌دونی، اون ساختمونی که آپارتمان قدیمیم روی پشت‌بامشه.
شنیدم که آن محله دارد بازسازی می‌شود.
هر چقدر هم که تلاش کنی، آن ساختمان بالاخره خراب خواهد شد.
و کل محله تغییر خواهد کرد.
مهم نیست چه کار می‌کنی،
بعضی چیزها از دست شما خارج است.
من می‌دانم.
اما وو-سئوک،
احساس می‌کنم ایون-هو یه جایی اون بیرونه.
- سی-یول-- - می‌دونم چقدر دیوونه‌وار به نظر می‌رسه.
اما انگار کسی مراقب من است و از من محافظت می‌کند.
انگار که کنارم هستند.
آنها گفتند که من خواهم مرد، اما نمودار من ناگهان تغییر کرد.
یادت هست، درسته؟
این نباید ممکن می‌بود.
و اخیراً، اوضاع واقعاً عجیب بوده است.
پارسال که مصدوم شدم، گفتند شش ماه طول می‌کشد تا خوب شوم.
من فقط در عرض دو هفته بهبود یافتم.
ماه گذشته، قطعاً گذرنامه‌ام را جا گذاشتم
- و به فرودگاه رفت-- - سی-یول.
تو باید زندگی خودت را بکنی.
این راه زندگی کردن نیست.
برای شما خیلی دردناک است.
بدون رضایت، بازسازی ممنوع است
به دلیل بازسازی تعطیل است
من گرسنه‌ام.
یون هو
تو اونجایی، مگه نه؟
تو واقعاً اونجایی، درسته؟
نمی‌دانم دیوانه شده‌ام یا چه،
اما من هنوز باورم نمی‌شود.
از جلوی چشمام رد شدی…
اما به نظر نمی‌رسد که این پایان ماجرا باشد.
حتی الان،
حس می‌کنم از یه جایی داری منو زیر نظر داری.
باید بررسی کنم؟
دارم چیکار می‌کنم؟
بالاخره. فکر کردم دارم عقلم را از دست می‌دهم.
یون هو
فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟
واقعاً قرار بود بپری؟
چطور تونستی…
بهت گفتم همه چی رو فراموش کن.
اصلاً شناختن من چه فایده‌ای برای تو داشت؟ چرا هنوز این‌طوری؟
میتونستی فقط زندگیتو بکنی.
نمیتونم از کنارت برم…
چون مدام اینجوری رفتار می‌کنی.
چرا این کار را کردی؟
بهشت ذاتاً ناپایدار است.
بعضی وقتا خیلی ظالمانه‌ست،
اما گاهی اوقات بی‌نهایت مهربان است.
بهش اعتماد داری؟
شنیده‌ام که او یک دردسرساز بی‌ملاحظه است.
من هر چیزی که می‌توانستم را به او یاد داده‌ام.
حالا خودش راهشو پیدا میکنه
تا بار او را به دوش بکشد و از اراده‌ی آسمان سرپیچی کند
یعنی بار بسیار سنگین‌تری را بر دوش خود کشیدن.
با این حال…
باران بند آمده است.
دقیقاً چه اتفاقی افتاده است؟
من هم واقعاً نمی‌دانم.
بعد از ناپدید شدن چیز زیادی یادم نمی‌آید.
فقط باران شدیدی می‌بارید،
و مدت زیادی گذشت.
قلبم احساس سنگینی می‌کرد.
آنقدر که حتی یک قدم هم نمی‌توانستم بردارم.
چیزی که بعد از آن به ذهنم رسید این بود که دوباره آنجا بودم.
نامسان. جایی که محو شدم.
نمی‌دانم چه فکری می‌کنند،
اما انگار من را از رودخانه‌ی سه گذرگاه برگرداندند.
یه لحظه صبر کن.
بعد تمام اتفاقات عجیبی که این مدت اطرافم می‌افتاد
واقعاً کار خودت بود.
چی؟
خب، من دقیقاً همه‌اش را انجام ندادم.
بعضی از آن فقط در ذهن شما بود.
بعد کی برگشتی؟
خب…
مثل ... یک سال پیش.
چی؟ یه سال؟
یه ساله برگشتی و دیگه نیومدی؟
تو فقط نشستی و نگاه کردی که من چقدر بدبخت و بیچاره‌ام؟
خب، تو که انقدر بدبخت نبودی.
بردن فصل قبل بدون شکست واقعاً عالی بود.
و اون عکسبرداری ماه پیش خیلی خوب از آب درآمد--
چیز دیگه ای ندیدی؟
حتی وقتی آن جام را بالای سر بردم…
ندیدی که از خودم متنفر شدم که چقدر خوشحال بودم؟
از خوردن تا خوابیدن، تک تک لحظات،
ندیدی که به زور تونستم خودمو جمع و جور کنم؟
ندیدی دلم برات تنگ شده بود؟
احساس کردم از این دنیا رفتی
به خاطر من.
احساس می‌کردم همه چیز تقصیر من است.
چون نجات من دلیل این شد که تو به اون روز افتادی،
سعی کردم تا جایی که می‌توانم زندگی‌ام را خوب اداره کنم.
چرا این کار را کردی؟
چون ترسیده بودم.
می‌ترسیدم دوست داشتنت منو تغییر بده.
چی؟
ده سال گذشته، اما انگار همین دیروز بود که یادم آمد.
چه احساسی داشتم لحظه ای که داشتی میمردی.
اگر فقط می‌توانستم تو را نجات دهم،
برام مهم نبود چه بلایی سرم میاد.
داشتم محو میشدم،
و تو شدی تمام دنیای من.
اما این درست نیست.
- اون-هو-- - من می‌خواهم مثل خودم زندگی کنم.
می‌خواهم مثل خودم زندگی کنم،
و حتی اگر بمیرم، می‌خواهم مثل خودم بمیرم.
اگر با تو بمانم، اگر دوباره عاشقت شوم،
دارم برای همیشه خودم را گم می‌کنم.
پس نباید برات مهم می‌بود که من زنده بمونم یا بمیرم.
وقتی مریض یا آسیب دیده بودم،
تو باید فقط منو نادیده می‌گرفتی.
از این به بعد همین کار رو می‌کنم.
من خودم را از حافظه ات پاک می کنم و دیگر هرگز خودم را به تو نشان نمی دهم.
حتی اگر آسیب ببینی.
حتی اگر مریض باشی یا در حال مرگ.
من میرم یه جور دیگه نگاه میکنم.
این واقعاً پایان کار ما خواهد بود.
نه. تو این کار را نخواهی کرد.
من تو را می‌شناسم.
اگه با پاک کردن حافظه‌ام مشکلی نداشتی،
تو قبلاً این کار را کرده بودی چون من خیلی درد داشتم.
نه به خاطر خودت.
به خاطر من پاکش می‌کردی.
یه بار بهم قول دادی.
که تا آخرین لحظه،
سعی می‌کردی بهترین راه حل را برای هر دوی ما پیدا کنی.
این همان لحظه است.
آخرین لحظه ما.
پس به من بگو.
آیا این بهترین راه حلی است که پیدا کردید؟
پاک کردن حافظه‌ام و زندگی کردن مثل غریبه‌ها؟
پس من باید چه کار کنم؟
حتی اگر عاشق هم باشیم، می‌دانیم که آخرش چه می‌شود.
من هیچ تمایلی به انسان شدن دوباره ندارم. حتی ذره‌ای.
و روز به روز وقتت داره تموم میشه.
در پایان، خداحافظی است.
یعنی اینقدر اشتباهه؟
اگر با خداحافظی تمام شود، آیا لحظاتی که با هم می‌گذاریم هیچ معنایی ندارند؟
تو مثل خودت زندگی می‌کنی،
و من هم به زندگی کردن مثل خودم ادامه خواهم داد.
من انسانم، پس پیر می‌شوم و در نهایت می‌میرم.
تو تا ابد زنده خواهی ماند، درست همانطور که اکنون هستی.
پس روزی،
ما خداحافظی دردناکی خواهیم داشت…
اما لحظاتی که با هم به اشتراک می‌گذاریم
وقتی جا گذاشته شوی، برایت دردناک نخواهد بود.
چون مطمئنش می‌کنم.
بهت گفته بودم، مگه نه؟
من تمام وجودم را برای هر کاری که تصمیم به انجامش بگیرم، می‌گذارم.
من از ده سال پیش شروع کردم.
و هنوز تمام نشده است.
بنابراین…
فرار نکن.
زیاده‌روی کردم؟
این هم اون نیست.
چرا من هیچ لباسی ندارم بپوشم؟
نمی‌دانم بعد از ده سال، برای اولین قرارمان چه بپوشم.
یون هو
خیلی وقته منتظری؟
می‌خواستم قبل از تو به اینجا برسم.
نه، من تازه به اینجا رسیده‌ام.
اینجا.
فهمیدم که قبلاً هرگز به تو گل نداده‌ام.
وای.
ای مرد.
چطور یه خبرنگار ما رو پیدا کرده؟
ایون هو، بیا بریم یه جای آروم‌تر...
اوه، اون خبرنگار نیست. اون عکاسیه که من استخدام کردم.
چی؟
ما فقط یه عکس با هم گرفتیم.
حتی اون هم وقتی سرنوشتت برگشت، ناپدید شد.
این همیشه من را آزار داده است.
اما این چه ربطی به…
مدت‌ها بعد،
حداقل به یه چیز دیگه نیاز دارم تا تو رو باهاش ​​به یاد بیارم.
گذشته از این، شنیده‌ام بچه‌ها این روزها عکس‌های عاشقانه‌ی زیادی می‌گیرند.
ما فقط باید بریم سر قرارمون،
و خاطرات ما را برای ما ثبت خواهند کرد.
اما چطور می‌توانیم با هم قرار بگذاریم؟ خیلی عجیب است.
نگرانش نباش.
من یه طلسم روی اونا گذاشتم، بنابراین هیچی یادشون نمیاد.
بنابراین ما
حتی اگر بخواهیم می‌توانیم ببوسیم.
چی؟
اوه، درسته. حداقل باید به عکاس سلام کنیم.
شماها همدیگه رو دیدید، درسته؟
هی، تو. عکاس!
سلام سی-یول! خیلی وقته ندیدمت.
آقای اوه! چطور تونستی...
من فقط دوست داشتم
اینکه اون عکسی که ماه پیش گرفتی چطور از آب دراومد.
بنابراین من او را مخصوصاً برای عکاسی دونفره‌مان استخدام کردم.
صبر کن…
آقای اوه داره از قرارمون عکس میگیره؟
اما او عکاس برتر در زمینه خودش است.
این برای چیه؟
من هم با یک گروه فیلمبرداری تماس گرفتم.
عکس‌ها خوب هستند، اما ویدیو حس و حال متفاوتی را منتقل می‌کند.
از این به بعد، هر لحظه از قرارهایمان
توسط بهترین کارکنان این صنعت ثبت خواهد شد.
خدای من، آیا همه اینها واقعاً ضروری است؟
به کارگردان هم سلام برسان. قرار است زیاد او را ببینی.
- مدیر! - بله!
سلام، آقای کانگ!
سلام.
او به جشنواره کن رفت و جایزه اسکار را هم برد.
فکر می‌کردم توی فیلم‌برداری از قرارهایمان خوب باشه،
بنابراین من او را به طور خاص رزرو کردم.
از آنجایی که ما واقعاً نمی‌توانیم صورت شما را ببینیم،
چرا ماسک را برنمی‌داری؟
درسته. البته، مدیر.
دوربین‌ها در حال حرکت هستند.
می‌بینید؟ او کارش را بلد است.
بیا بریم.
یون هو
مم! این خوبه. (Mem! این خوبه.)
صبر کن. صبر کن.
پس‌زمینه اینجا عالیه. میشه شما دو تا اینجا بایستید؟
واقعاً؟ به نظرت جای خوبی برای عکاسیه؟
عالیه!
سی-یول، لبخند بزرگی بزن!
طبیعی جلوه بده!
میشه یه ژست دیگه بهم بدی؟
یه ژست متفاوت؟
شاید یه بوس یا یه همچین چیزی رو امتحان کنی.
اما اینجا جمعیت خیلی زیاده.
هیچ کس به یاد نخواهد آورد.
مطمئن می‌شوم که هیچ پوشش مطبوعاتی نداشته باشد.
اینجا.
باشه، عالی بود.
امروز خیلی خوش گذشت، نه؟
آره.
صبر کن، بذار موهاتو درست کنم.
باشه.
حالا باید چه کار کنیم؟
خب…
داشتم فکر می‌کردم
شاید باید بریم یه جایی که همه این آدما نباشن.
چی؟
ما کلی عکس و فیلم داریم، بنابراین فقط می‌خواهم با تو تنها باشم.
فقط ما دو نفر؟
در آن صورت،
می‌خوای بری جای من؟
چی؟
بفرمایید داخل.
وای. پس اینجا واقعاً کره شمالی است.
دفعه قبل که اینجا بودم، نمی‌دانستم.
خب، این کوه میوهیانگسان است.
بابا، من قرن‌هاست که اینجا نیامده‌ام.
من یه بار اومدم اینجا، ده سال پیش.
پس تو توی این جای بزرگ تنها زندگی می‌کردی؟
تمام آن مدت؟
آره.
گمان می‌کنم.
این چیه؟
فقط اینه که
که حدس زدم حتماً تنها بوده‌ای.
هی، تو خونه‌ای.
سلام!
چرا وقتی من اصلاً خونه نبودم، اومدی خونه‌ی من؟
وای، چقدر درد داره.
خیلی وقته ندیدمت.
آره، خیلی وقته ندیدمت.
به دلایلی، احساس می‌کنم کل حس و حالت عوض شده.
درسته، اون هم تبدیل به یه روباه نه دم شد.
ده سال پیش، همین روزها.
وقتی که خودش را فدای تو کرد،
مهره روباه من کلی قدرت معنوی جمع کرد.
من می‌بینم.
در ضمن، نیازی به تشکر نیست.
ببخشید؟
من کسی هستم که تو را درمان کردم، سی-یول.
سلام!
چی؟ اون حقشه که بدونه.
ده سال پیش، او از من درخواست لطفی کرد
وقتی گفت که به خاطر آن شیطنت‌ها مهره روباهم را پنهان کرده است.
اگر از این دنیا محو شوم
و دیگر نمی‌تواند از سی-یول محافظت کند…
چی؟
اگر آن روز فرا برسد،
بهت نیاز دارم که وارد عمل بشی
و سی-یول را برای من نگه دار.
من تازه تبدیل به یک روباه نه دم شده بودم، بنابراین قدرت معنوی کمی داشتم.
بنابراین مجبور بودم از تمام قدرت معنوی‌ام استفاده کنم.
تا تو را از مرگ بر اثر آن بیماری قلبی نجات دهد.
به خاطرش سال‌ها عذاب کشیدم.
جدی نمیخوای بری خونه؟
دیگه بسه دیگه نیا اینجا!
تمام این مدت، تو مرا در آغوش گرفته‌ای،
از شدت گریه کردن، فقط به خاطر اینکه دلت برای سی-یول تنگ شده بود.
و حالا می‌گویی دیگر به من نیازی نداری؟
خونه‌ات هم خیلی بزرگه.
قسم می‌خورم…
میشه لطفا خفه شی؟
بهش نگاه کن!
من آن را نمی‌خواهم.
خدای من، به سختی از شرش خلاص شدم.
از وقتی یه دم دیگه دراورده، تبدیل به یه روباه موذی شده.
دیگه واقعا نمیتونم باهاش ​​کنار بیام.
واقعاً؟
من واقعاً از دیدن او خوشحال شدم.
یه سری خاطرات قدیمی رو برام زنده کرد.
اگه فکر می‌کنی اون مثل قبل شده، باید مراقب باشی.
فکر کنم اخلاقش از من هم بدتره.
به هیچ وجه.
این غیرممکن است.
جدی میگم.
فقط تو و وو-سئوک نبودید که ده سال پیش زندگیتون دوباره از نو ساخته شد.
به خاطر من، اون شمن مرد، جانگ دو-چئول یا هرچی،
به دلیل واکنش شدید معنوی، عملاً به یک جسد متحرک تبدیل شده بود.
اما او نیز به زندگی بازگشت.
حدس می‌زنم از آنجایی که او مقداری قدرت معنوی داشت،
انگار از خواب بیدار شده بود و تازه یادش آمده بود چه اتفاقی افتاده.
خب؟
باید آن را به عنوان یک فرصت دوباره می‌دید و سرش را پایین می‌انداخت،
اما دوباره به دنبال مهره روباه رفت.
احمقِ بی‌ملاحظه.
او به کوه سئوراکسان رفت، به دنبال یک روباه هشت دم آسان،
اما در عوض به یک روباه نه دم عصبانی برخورد کرد .
بنابراین او به همان سرنوشت شوم زندگی قبلی‌اش دچار شد.
من می‌بینم.
اوه، درسته.
پس چی شد لی یون، یارو که بهم شلیک کرد؟
توی اخبار دیدم که زندانه.
آیا او هم این کار را کرد؟
نه، گیوم-هو این کار رو نکرد. - هی، از رو من بلند شو!
خودش این بلا را سرش آورد.
ما دقیقاً می‌دانیم شما چه کسی هستید. به همین دلیل است که اینجا هستیم.
بی سر و صدا بریم.
لعنت بهش!
نه من و نه گئوم-هو هیچ کاری نکردیم.
او به تنهایی موفق شد خودش را به زندان بیندازد .
اما... "گئوم-هو"؟
آره، یه دم دیگه هم درآورد.
بنابراین، چون خجالت‌آور بود که مدام او را روباه هشت‌دم صدا بزنم، برایش اسم گذاشتم.
می‌تونی بهش گیوم-هو هم بگی.
به هر حال، حالا بیایید در مورد شما صحبت کنیم.
آیا به این فکر کرده‌اید که بعد از بازنشستگی چه کار خواهید کرد؟
آره.
من به عنوان یک بازیکن به اندازه کافی تلاش کرده‌ام،
بنابراین دارم به این فکر می‌کنم که برای مدتی مالک باشگاه باشم.
واقعاً.
مالک باشگاه؟
در واقع،
من ده سال پیش یک تیم خریدم.
مرد.
مربی، بازی داره شروع میشه.
این اطلاعیه واقعاً مهم چیه؟
چیست؟ (چیست؟)
چرا ما را در بلاتکلیفی نگه می‌دارید و چیزی نمی‌گویید؟
هی، فقط یه کم صبر کن، باشه؟
- چی... - ای خدا.
خدای من.
- هی! - ببخشید.
- غریبه‌ها که نمی‌تونن همین‌طوری اینجا سرک بکشن-- - چی-سو، صبر کن!
اون... کانگ...
- کانگ... - چی داری میگی؟
وای!
کانگ... سی یول؟
بیایید این را از طرف بازیکن، کانگ سی-یول، که تازه تیم ما را خریده بشنویم...
نه، صبر کن.
بیایید این را از طرف صاحب کلابمان، کانگ سی یول، بشنویم!
صبر کن…
خب... آقای کانگ سی-یول،
- امکان نداره. - من یه طرفدار پروپاقرصم.
و تو... الگوی من هستی.
آیا این درست است؟
سئو بوم، نمی‌دانستم در مورد من اینطور فکر می‌کنی.
چی؟
خدای من.
اسم من رو از کجا میدونی؟
البته که می‌دانم.
الان تو یه تیمیم.
خب، این روزها حال همه آنها چطور است؟
خب،
بوم هنوز با تیم کار می‌کند.
او مدیر کل ماست.
می‌دونی که چقدر با اعداد باهوشه.
فکر می‌کنم او در این زمینه از دوران بازیگری‌اش بهتر است.
و؟
گیونگ-هون بالاخره جایگاه دروازه‌بان اصلی را به دست آورد،
جئونگ-به زودتر از موعد بازنشسته شد و رستوران خانوادگی‌شان را اداره کرد.
آره، گالبی‌شون خیلی خوبه.
در مورد چی-سو، او به دسته دوم منتقل شد.
و حالا او در لیگ K بازی می‌کند.
او حتی به تیم ملی هم راه پیدا کرد.
خب، او یک انتخاب غیرمنتظره بود و فقط یک بازی انجام داد.
این خیلی چشمگیر است.
یه وقتایی دیدنشون خیلی خوب میشه،
هرچند احتمالاً حتی مرا به یاد نخواهند آورد.
زود بیا با هم یه چیزی بخوریم.
باشه.
حتماً خیلی خسته بوده.
RIP KANG SI-YEOL 10 ژوئن 1998 - 20 مارس 2096
یون هو
چه اشکالی دارد؟
نه… چیزی نیست.
فکر کنم همین الان آینده‌ی دورمون رو دیدم.
آیا آینده بدی در پیش است؟
نه واقعاً، فقط کمی غمگین.
زیاد نگران نباش.
تصمیم گرفتم دیگه از این جور چیزا ناراحت نشم
همانطور که قبلاً به شما گفتم،
وقتی برای اولین بار تو را دیدم، آینده را دیدم.
اولش، موفقیت دوستتو دیدم،
سپس در همان آینده، این شما بودید که موفق شدید.
آن زمان،
فکر کردم شاید فقط اشتباه دیدم،
و من آن را به عنوان هیچ چیز نادیده گرفتم.
اما وقتی به گذشته فکر می‌کنیم، بعد از همه چیزهایی که از سر گذرانده‌ایم…
این آینده‌ای بود که واقعاً اتفاق افتاده بود.
چون من تو سرنوشتت دخالت کردم
و برای مدت کوتاهی سرنوشتت را با سرنوشت دوستت عوض کردی.
بنابراین از لحظه‌ای که ۱۹ سال پیش همدیگر را ملاقات کردیم،
سرنوشت ما این بود که اینگونه به پایان برسیم.
آره.
بعد این آینده‌ی غم‌انگیزی که دیدی
بالاخره یه اتفاقی میفته، نه؟
و تو واقعاً با این موضوع مشکلی نداری؟
من حالم خوبه.
فقط به این خاطر که می‌دانم لحظه‌ای در آینده
و می‌تواند نتیجه را حدس بزند،
من یاد گرفته‌ام که این به این معنی نیست که من روند یا معنی آن را می‌دانم.
پس در عشقمان، و در زندگیمان، مهم نیست چه پایانی در پیش باشد،
فقط قراره باهاش ​​روبرو بشم.
فقط من خواهم فهمید که آن پایان واقعاً برای من چه معنایی دارد
بعد از اینکه همه چیز را تجربه کردم.
نظر شما چیست؟
قشنگه.
فقط ما دو نفر در یک جزیره متروک.
یه جورایی رمانتیکه.
درست است؟
من دارم یه خونه دو طبقه اونجا می‌سازم،
اما در حال حاضر دارم نقشه‌های طبقات را اصلاح می‌کنم.
قرار بود اینجا یه ویلا فقط برای من باشه،
اما از آنجایی که قرار است حالا با هم زندگی کنیم،
طرح کلی خیلی تغییر کرد.
اوه، اونجا؟
میشه الان بریم ببینیمش؟
البته.
بیا بریم.
اگه چیزی لازم داشتی، فقط بهم بگو.
حتماً آن را لحاظ خواهم کرد.
خب، از چیزهایی که شنیدم، به نظر می‌رسد که همه چیز آماده است.
علاوه بر این،
من فقط به تو در کنارم نیاز دارم.
بس کن دیگه.
راستی، اسکله قراره کجا باشه؟
چی؟
اسکله.
برای رفت و آمد قایق‌ها.
چرا به آن نیاز داریم؟
فقط میتونی دستمو بگیری که همینجوری بیایم و برم.
خیلی سریع‌تر و آسان‌تر است.
نه، اما هنوز…
وقتی تو نیستی من چیکار کنم؟
بهم زنگ بزن. فقط کارت ویزیت رو آتیش بزن.
اوه، در مورد آن…
چطور باید مطرحش کنم؟
می‌دانم که احتمالاً زیاد اتفاق نمی‌افتد،
اما اگر دعوایمان شود چه؟
یا اگر از دستم عصبانی شوی چه؟ هر اتفاقی ممکن است بیفتد.
پس من تو جزیره گیر افتادم تا تو آروم بشی؟
البته.
فکر می‌کردی قرار گذاشتن با یه روباه نه دم انقدر راحت باشه؟
چی؟
شوخی می‌کنم.
من قصد دارم اسکله را آنجا بسازم.
من قبلاً یک قایق تفریحی هم سفارش داده‌ام.
اوه، متوجه شدم.
این یه آسودگی خاطره.
الان واقعاً احساس آرامش می‌کنی.
نه، من این کار را نمی‌کنم. به هیچ وجه.
نگران نباش.
داشتن قایق به این معنی نیست که نمی‌تونم تو رو اینجا نگه دارم.
اوه، بیا، بس کن.
این واقعاً من را می‌ترساند.
پس فقط با من درست رفتار کن، و حالت خوب خواهد شد.
این قشنگه.
احساس می‌کنم چیزی جز خوشبختی در پیش نداریم.
مگه نه؟
آره. من باهات خوب خواهم بود.
این قشنگه.
حضور ویژه جونگ دونگ-هوان وو هیون و هونگ سو-هیون
دمی برای گفتن نیست