(یادداشت‌های ردیف آخر)
Heaven, Masoumeh, Laura, Haneol :مترجمین Moti :سرپرست مترجمین
لی مین یونگ
حاضر
جانگ هان سول
جانگ هان سول؟
جانگ هان سول
هو دو جون
حاضر
تکلیف‌های قبلی‌تون رو بررسی کردم و گذاشتم اونجا
بعد از کلاس حتما بردارینشون
بله، استاد
جزوه نوشتی؟
دفعه‌ی بعد می‌دی من هم ببینم؟- برات می‌فرستم-
!استاد! استاد
...این
آخه "آشغال" یعنی چی؟ چطور می‌تونین همچین چیزی بنویسین؟
،محض اطلاعتون، استاد
من اینفلوئنسرم
اصلا می‌دونین یعنی چی؟
فقط وبلاگم بیشتر از سی هزار دنبال‌کننده داره
می‌دونین روزی چندتا لایک می‌گیرم؟
واقعا؟
چه تأثیرگذار
پس اون وبلاگت باید سطل آشغال باشه
،حالا که فکر می‌کنم
،اگه پر از نوشته‌هایی مثل اینه زباله‌دونی" مناسب‌تره"
دوازده پاراگراف
و صد و شصت و هفت جمله
شاید چون صفحه‌ها رو با هر چی دلت خواسته ،پر کردی، اسمش رو بذاری نوشته
ولی متأسفانه، توی این صفحه‌ها حتی یه جمله‌ی واقعی هم نیست
حتی یه جمله که از دل اومده باشه و حقیقت داشته باشه
،فقط یه عالمه کلیشه ،احساسات ارزون
و جمله‌هایی که از کار بقیه کپی‌برداری کردی
به این کلمه‌هایی که بدون فهمیدن معنی‌شون
همینطوری بالا آوردی، دیگه چی باید بگم؟
"اگه واژه‌ای مناسب‌تر از "آشغال به ذهنت می‌رسه، بهم بگو
،از این به بعد سعی می‌کنم از همون استفاده کنم
می‌شه برم دیگه؟
چه عوضی‌ایه
دلم می‌خواد خفه‌اش کنم مرتیکه‌ی روحیه‌خردکن
کاش کلاسش اختیاری بود
شنیدم از عقده‌هاشه که اینطوری رفتار می‌کنه
یه بار سونبه‌ها سر مشروب بهم گفتن
هو مون اوه فقط یه رمان نوشته
اون هم مال بیشتر از بیست سال پیشه
ولی از اون موقع تا حالا نتونسته رمان دومش رو بنویسه
دلش می‌خواد، ولی هر چقدر جون می‌کنه و زور می‌زنه، باز هم نمی‌تونه
برای همینه که عقده‌ی حقارت و استرسش رو سر دانشجوهاش خالی می‌کنه
یه بازنده‌ی تمام‌عیاره
در حال تحقیق) (مزاحم نشوید
هیونگ‌نیم، اومدی
...در باز بود، واسه‌ی همین
،استاد پارک ما دیروز همدیگه رو ندیدیم؟
خب، اون دیروز بود امروز هم دلم خواست ببینمت هیونگ‌نیم
باز بهم گفتی هیونگ‌نیم گفتم اینجوری صدام نکن
چشم، استاد هو
ولی من دوست دارم هیونگ‌نیم صدات کنم
دیروز سالم رسیدی خونه؟
قهوه می‌خوای؟- نه، همین یه‌کم پیش خوردم-
آیگو، این چیه؟
خیلی لجبازی‌ ها، هیونگ‌نیم
هنوز حضور و غیاب رو دستی انجام می‌دی؟
برات نرم‌افزارش رو نصب کنم؟ خیلی راحت‌تره
نه، ممنون
من روش خودم رو دوست دارم
چی شده اومدی اینجا؟
حتما یه دلیلی داشته که از دانشکده‌ی مهندسی تا اینجا اومدی
راستش، دیروز می‌خواستم درباره‌اش باهات حرف بزنم، ولی یادم رفت
،هیونگ‌نیم
شنیدم نویسنده کیم سو‌ هون رو می‌شناسی
کی رو؟
کیم سو‌ هون؟
آره. شنیدم دانشگاه هم‌کلاسی بودین
اصلا خبر نداشتم همچین ارتباطات خفنی داری
،اگه از اول می‌دونستم
زودتر ازت می‌خواستم ما رو به هم معرفی کنی
منظورت چیه؟
فکر کنم قبلا هم درباره‌اش بهت گفته بودم
من مسئول برنامه‌های فرهنگی ماهانه‌ی دانشکده‌ی مهندسی‌ام
دانشجوهامون از نظر احساسی یه‌کم ...خشکن، واسه‌ی همین فکر کردم
برو سر اصل مطلب
آره، درسته. اصل مطلب
اصل مطلب اینه که داریم مذاکره می‌کنیم ماه آینده کیم سو‌ هون رو دعوت کنیم
که درباره‌ی رمان جدیدش سخنرانی کنه و بعدش جلسه‌ی گفت‌وگو داشته باشیم
می‌خواستم ببینم تو می‌تونی اجرای اون گفت‌وگو رو به عهده بگیری؟
خب؟
می‌خوای من مجری گفت‌وگو باشم؟- آره-
خود آقای کیم اول از همه تو رو پیشنهاد داد
کیم سو‌ هون من رو پیشنهاد داد؟
آره
چی گفت؟
همین که با تو راحت‌تره و گپ زدن با یه دوست براش سرگرم‌کننده می‌شه
گفت اگه تو اجرا کنی، میاد
کیم سو‌ هون این رو گفت؟
آره
جاده لیزه. مراقب باشین- منتظر یه مقاله‌ی عالی باشیم؟-
نگران نباشین، قربان فقط آماده باشین کتاب رو دوباره چاپ کنین
سو ‌هون
مون اوه! هی، یه لحظه صبر کن
آقای گو؟
شما لطفا برین جلو من الان میام
باشه، حتما- زود بیا. مصاحبه‌ی اصلی تازه قراره شروع بشه-
باشه
بیا همون رستوران پوست خوک کبابی- حتما-
باید اول بهت زنگ می‌زدم بابتش معذرت می‌خوام
قرار نبود امروز با هم شام بخوریم؟
من که اینطور فکر می‌کردم
آره، من هم همین فکر رو می‌کردم
تازه یه حرفی هم دارم
ولی آقای گو یهو تصمیم گرفت باهامون بیاد
آقای گو رو می‌شناسی، نه؟
معلومه کدوم نویسنده‌ای گو یونگ ‌هو رو نمی‌شناسه؟
اولین باره از نزدیک می‌بینمش
،خب
چی می‌خواستی بگی؟
چی شده؟
درباره‌ی همون چیزیه که چند وقت پیش ازت خواستم؟
اون لطفه؟
آره
فکر نکنم بتونم برات توصیه‌نامه بنویسم
فکر کنم این اواخر زیادی راحت برای بقیه توصیه‌نامه نوشتم
زیادی راحت؟
اصلا دست‌نویسم رو خوندی؟
معلومه که خوندم
ولی بیا بعدا درباره‌اش حرف بزنیم، باشه؟
نه، هی، سو ‌هون
همین الان بهم بگو
نظرت چی بود؟ فقط بگو
واقعا نفهمیدم نویسنده می‌خواسته چی بگه
،باعث شد فکر کنم
،وقتی چیزی برای گفتن نداری اصلا چرا به خودت زحمت بدی و بنویسی؟
همینطوری زندگی کردن هم اشکالی نداره
،ولی، مهم‌تر از همه
باید ساختار جمله رو از اول یاد بگیری
برای همینه که نوشتن جمله‌ی اول خیلی مهمه
،همون لحظه‌ای که جمله‌ی اول نوشته می‌شه
نویسنده بالاخره اولین قدمش رو به دنیای داستانش برمی‌داره
به این جمله گوش کنین
"!چه خوشحالم که از آنجا رفته‌ام"
،دوست عزیزم"
"!به راستی که قلب آدمی چیست"
کسی می‌دونه این جمله‌ی اول کدوم رمانه؟
هیچکس؟
این یکی از کلاسیک‌های اصلی ادبیاته ...اثر گوته، یعنی
کی بود؟
اون چه صدایی بود؟
ببخشید
این جمله‌ی اول رمان رنج‌های وِرتر جوان" از گوته بود"
،همونطور که همه‌تون می‌دونین
این رمان در قالب نامه‌هایی نوشته شده ...که وِرتر برای دوستش آلبرت می‌فرسته
کلاس من برات شوخیه؟
من برات آدم مسخره‌ای‌ام؟
بلند شو
بلند نمی‌شی؟
!برو بیرون
از کلاس من برو بیرون
آلبرت نیست، ویلهلمه
چی؟
دوست وِرتر، ویلهلمه
،آلبرت نامزد لوته‌ست زنی که وِرتر عاشقشه
،کسی که وِرتر بهش حسادت می‌کرد
تحسینش می‌کرد و کنارش احساس حقارت داشت
،ولی
اگه این چیزها رو هم ،بخشی از دوستی بدونیم
شاید بشه گفت اون‌ها دوست بودن
،کسی که بهش حسادت می‌کرد
و با این حال، دوستش بود
وقت تمومه، استاد
کلاس تمومه
هی، بلند شو
مبانی نویسندگی) (مفاهیم و کاربردها
(استاد هو مون اوه)
مهندسی الکترونیک) (لی کانگ
هی، ممنون
نجاتم دادی. نزدیک بود کبابم کنه
امروز یه غذای درست ‌و حسابی مهمونت می‌کنم
چی می‌خوای؟
...هر چی تو بخوای. مرغ سوخاری، پیتزا
اما، اگر حسادت ،قبل از هر محبتی شکل گرفته باشد
باز هم می‌توان آن رابطه را "دوستی" نامید؟
،اولین ملاقاتم با سه‌ یون زمستان قبل از شروع دانشگاه بود
اما
تصادفی
زود باش میز رو جمع کن
...صبر کن، این
این رو براتون نگه داشتم
ممنون
پیداش کردم
خیلی ممنونم
ممنونم
،آشنایی ما حاصل اتفاق بود اما دوستی‌مان
اتفاقی نبود
من برای رسیدن به او، نقشه کشیده بودم
(باشگاه کدنویسی)
تو هم عضو باشگاه کدنویس‌های یونسویی؟
این‌ها رو به عنوان هدیه‌ی ورودی‌ها دادن
من کیم سه ‌یون، ورودی ۲۰۲۵ام علم اطلاعات و دانش‌شناسی. تو؟
لی کانگ، ورودی ۲۰۲۵ مهندسی الکترونیک
مهندسی و این کلاس؟
البته خب، درس اجباریه
پس کدنویسی بلدی؟
راستش، من هیچی بلد نیستم چون بازی ویدیویی دوست دارم عضو شدم
کدنویسی انقدری هم سخت نیست
آسونه
واقعا؟
وای، چطوری این کار رو می‌کنی؟
بهم یاد بده
الان نه. باید برم سر کار پاره‌وقتم
فردا چطوره؟ می‌خوای بیای خونه‌مون؟
نقشه‌ام موفقیت‌آمیز بود
خونه‌تون؟- آره-
بالاخره با سه‌ یون دوست شدم
به قدری صمیمی که به خانه همدیگر می‌رفتیم
(...ادامه دارد)
مگر می‌شود نسبت به جایی احساس نوستالژی داشت که هرگز پا به آن نگذاشته‌ای؟
مگر می‌شود تمام وجودت
برای کسی که هیج‌گاه ندیده‌ای، دلتنگ شود؟
اولین بار بود که قدم به خانه‌اش می‌گذاشتم اما انگار سال‌ها بود آنجا را می‌شناختم
دقیقا همان بود که در عکس دیده بودم
از این طرف بیا
مامان
اوه، اومدی خونه؟
این رفیقم از انجمن دانشگاهه
راجع بهش بهت گفته بودم، نه؟
آهان، پس تویی
از آشنایی‌تون خوشبختم
من لی کانگ هستم
نه، با عکس متفاوت بود
خیلی زیبا‌تر از چیزی بود که انتظارش را داشتم
هم خانه
خیلی خوبه- مگه نه؟-
و هم آدم‌های آن
غلط نکنم استعدادش رو دارم
باریکلا
ازت همین انتظار می‌رفت
"‌...ادامه دارد"
عجبا، این چیه دیگه؟ کی این رو نوشته؟
یه بنده خدا
نظرت چیه؟
مطمئن نیستم
یعنی عمدا رفته سراغ این پسره و باهاش دوست شده؟
نه، قضیه این نیست
یعنی فقط برای اینکه بتونه بره خونه‌اش خودش رو دوستش جا زده؟
ای خدا، این بچه چی می‌خواد؟ اصلا چرا باید همچین چیزی بنویسه؟
آیگو، عجبا
این دیگه چه وضعشه؟
به عنوان یه آدم خبره نظرت رو خواستم ولی داری همون حرف‌های خودم رو تکرار می‌کنی
توی سرش چی می‌گذره؟ خیر سرت تراپیستی
هنوز خیلی زوده که فقط با این نوشته درباره‌اش قضاوت کنیم
از نظر روحی هم خیلی پیچیده به نظر نمیاد
حسودی‌اش می‌شه
حتما توی اون پسره چیزی دیده که خودش از ته دل آرزوش رو داشته
و چون کاری از دستش برنمیاد، داره با نوشتن و خیال‌پردازی خودش رو خالی می‌کنه
با اینکه یه‌کم غیرعادیه
ولی اینکه می‌تونه احساساتش رو بیان کنه، اتفاق خوبیه
فضولی‌ام گل کرد ببینم بعدش چی می‌نویسه
دست به قلمش هم بدک نیست
میگما این اولین باری نیست
که همچین دانشجویی داری؟
آره، همین‌طوره
می‌خوای زیر پر و بالت بگیری‌اش؟
مزخرف نگو
من دیگه می‌رم
...می‌دونی
چقدر از آخرین باری که اومدی توی اتاقم گذشته؟
یادته؟
شب بخیر
فضولی‌ام گل کرده ببینم بعدش چی می‌نویسه
میگما این اولین باری نیست که همچین دانشجویی داری؟
می‌خوای زیر پر و بالت بگیری‌اش؟
چرا گفتین بعد از کلاس بمونم؟
می‌خواستین
چیزی بگین؟
دفعه پیش جلوی کل کلاس رسوام کردی
کیف داد بهت؟
اون کیم سه‌ یونه؟
بله
می‌دونه تکلیفت درباره چیه؟
بهش نشونش دادی؟
نه
فکر می‌کردم فقط خودتون تکلیف‌ها رو می‌خونین، استاد
جلسه اول خودتون این رو گفتین
بشین
...می‌خوای
دقیقا چی بنویسی؟
داری سعی می‌کنی چی بنویسی؟
منظورتون چیه؟
تکلیف بود، منم هرچی دل تنگم خواست نوشتم
درست همون‌طور که خودتون گفته بودین
نه
خودت می‌دونی دارم چی ازت می‌پرسم
خودت رو به نفهمی نزن
...تو
به کیم سه‌ یون حسادت می‌کنی، نه؟
و دلت می‌خواد جای اون باشی؟
برای همین این رو نوشتی، درسته؟
ولی می‌دونی
توی تکلیف کیم سه‌ یون
حتی یه کلمه هم درباره تو نیست
اصلا براش مهم نیست
که بهش حسادت می‌کنی یا نه
فقط خودتی که داری عذاب می‌کشی
شماهم آشنا هستین؟
با این حس؟
یعنی پیشنهاد می‌کنین درباره یه چیز دیگه بنویسم؟
چیز دیگه‌ای نیست که بخوام درباره‌اش بنویسم- نه، بنویس. درباره همین بنویس-
حرفم اینه که باید به نوشتن ادامه بدی
حتی اگه سخته، فقط بنویس
مهم اینه که دلت بخواد بنویسی
تو استعدادش رو داری
و
هفته‌ای یه بار هم خصوصی از خودم ادبیات یاد بگیر
خصوصی؟- آره-
خصوصی
دارم می‌گم برات وقت خالی می‌کنم
چیه؟ حالی‌ات نمی‌شه؟
نه، فکر نکنم بتونم
کلی کار پاره‌وقت دارم
و برای من پول مهم‌تره
پس
اگه همون‌قدر که از یکی از کارهای پاره‌وقتت درمیاری بهت پول بدم چی؟
چرا؟
گلوتون پیشم گیره؟
کله‌خر، چرا چرت و پرت تفت می‌دی؟
لی کانگ
این چرت‌ و پر‌ت‌ها رو ول کن و خوب به حرفم گوش بده
تو هیچ‌وقت کیم سه‌ یون نمی‌شی
اما می‌تونی هر چقدر دلت خواست درباره اینکه دلت می‌خواد جای اون باشی بنویسی
به شرطی که بتونی اون احساس رو به یه چیز ارزشمند تبدیل کنی
ادبیات یعنی همین قدرت ادبیات همینه
می‌خوام کمکت کنم
که نوشته‌هات آخرش فقط یه مشت نوشته‌ی بی‌سر‌وته نشن
بلکه تبدیل به یه داستان واقعی و منسجم بشن
چون
استعداد چیز کمیابیه
و من هم استادتم
باشه، استاد یکی از کارهای پاره‌وقتم رو کم می‌کنم
باشه، استاد) (یکی از کارهای پاره‌وقتم رو کم می‌کنم
برای چی این‌قدر نیشت بازه؟
فقط برام جالب و خنده‌داره
کلاس خصوصی ادبیات؟ فکر نمی‌کردم واقعا همچین کاری بکنی
به‌هرحال، خوبه که می‌بینم حالت سر جاشه
مگه نگفتی برای قرارت دیرت شده؟
بهتره راه بیفتی
ولی راستش خوشم نمیاد این کلاس‌ها رو اینجا برگزار کنی
چرا توی خونه؟ می‌تونین توی دانشگاه یا یه کافه برگزارش کنین
گفتم که، اگه بیرون برگزارش کنیم مردم ما رو می‌بینن و حرف درمیارن
و اگه استاد پارک و سونگ‌ هی رو دیدی لام تا کام بهشون چیزی نگو، باشه؟
بگو سرم شلوغ بوده
آیگو. باشه بابا چرا همیشه این‌قدر اصرار داری همه‌چیز مخفی بمونه؟
من دیگه رفتم. کلاس خوبی داشته باشی
باشه
سلام
بیا داخل
از این طرف
چرا نمیای داخل؟
چرا کشتی‌هات غرق شده؟ مثلا اومدی درس بخونی‌ ها
درست‌وحسابی هم سلام علیک نکردی
سلام کردم دیگه
ای فسقلی... بشین
...راستش
یه چیزی ذهنم رو درگیر کرده اول می‌خواستم تلفنی بهتون بگم
ولی گفتم بهتره حضوری بگم
یعنی چی؟
نمی‌تونم توی این کلاس‌ها شرکت کنم
راستش
دیروز که خونه سه‌ یون بودم یه اتفاقی افتاد
شاید دیگه نتونم برم خونه‌اش این یعنی دیگه نمی‌تونم بنویسم
اون‌وقت این کلاس‌ها هم ...دیگه فایده‌ای نداره، برای همین
صبر کن
چرا ترمزت بریده؟ از اول برام تعریف کن. چی شده؟
یادتونه درباره باشگاه کدنویسی نوشته بودم؟
آره
دو هفته دیگه باشگاهمون مسابقه داره
مرحله مقدماتی مسابقات کشوری انجمن‌هاست
من و سه‌ یون قرار بود یه تیم بشیم
برای همین دیروز رفتم خونه‌اش ...که باهم تمرین کنیم، ولی
ولی؟
تا این صفحه رو حل کن
باشه
من یه توک‌ پا می‌رم دستشویی- باشه، برو-
فقط داشتم می‌رفتم دستشویی
اما یه‌دفعه فضولی‌ام گل کرد
راستش، کاری که کردم اشتباه بود
ببخشید
دستشویی رو پیدا نکردم
فهمیدم. فکر کردم یون خودمه
طبقه بالا هم یه دستشویی هست
یه دستشویی برای مهمون‌ها هم کنار در ورودی داریم
بله، متوجه شدم
از این به بعد از همون‌ها استفاده می‌کنم
با اینکه من پام رو از گلیمم درازتر کردم ولی آجوما باهام مهربون بود
عصبانی نشد و خیلی با‌ملاحظه و محترمانه رفتار کرد
سر شام هم اصلا به نظر نمی‌رسید ناراحت باشه
داغه- باشه-
چرا این‌قدر طولش دادی؟ بیا دیگه
بچه‌ها گرسنه‌ و منتظرن
چشم، الان میام
پس تو دوست جدید سه‌ یونی از آشنایی‌ات خوشبختم. اسمت لی گانگه، نه؟
سلام
بفرما بشین
شنیدم توی کار کامپیوتر خیلی واردی
این روزها سه‌ یون فقط از تو حرف می‌زنه
راست می‌گه
دوست زیاد داشته، ولی هیچ‌وقت این‌طوری نبوده
اونقدراهم ازش حرف نمی‌زنم
راستش اگه گانگ نبود اصلا نمی‌تونستم توی این مسابقه شرکت کنم
حتی سونبه‌ها هم از مهارتش شاخ درآوردن
هی، چرا بزرگش می‌کنی؟
بزرگش می‌کنم؟
به هر حال، لطفا خوب حواست به سه یون باشه
این روزها یهویی دلش می‌خواد که برنامه‌نویس بشه
اگه می‌دونستیم، مجبورش می‌کردیم مهندسی بخونه
حالا بیاین غذامون رو بخوریم
بیاین اول دعا کنیم
به نام پدر، پسر و روح القدس. آمین
پروردگارا، به ما و هدایایی که از فضل خود به ما عطا می‌کنی
...برکت بده
ولی همون موقعی که داشتم برمی‌گشتم خونه، حقیقت رو فهمیدم
اینکه اون واقعا چه احساسی به من داره
نمی‌دونم. یه چیزی راجع بهش مشکوکه
می‌دونی که هر کسی یه حسی رو منتقل می‌کنه
از اولین‌باری که دیدمش، حسش کردم کاش دیگه نمی‌اومد اینجا
حالا چی شده؟
چی باعث شده انقدر حساس شی؟
ما که نمی‌تونیم ورود دوستی که سه یون دوستش داره رو ممنوع کنیم
تنها کاری که از ما برمیاد اینه که مواظبش باشیم
می‌دونی امروز یکم پیش چی شد؟ ...اون توی اتاق خوابمون بود
حرف من اینه که ترجیح می‌دم یون با یه آدم شادتر
و سرزنده‌تر دوست بشه
واقعا که
فکر می‌کردم بچه‌ی خوبی باشه. باهوش به نظر می‌اومد
خب پس، بیا حداقل تا بعد از مسابقه تنهاشون بذاریم
اگه جایزه بگیرن چی؟
می‌گن جایزه‌ی این‌جور مسابقه‌ها توی درخواست‌های شغلی خیلی مؤثرن
منم بهش فکر کردم
درسته
اگه به این معنی‌ئه که قراره به پسرمون کمک کنه
بیا بعد از مسابقه بهش فکر کنیم- آره-
چرا اون کار رو کردی، هان؟
خودم می‌دونم اشتباه کردم
پس داری می‌گی که
برای برنده شدن توی مسابقه یا هرچیزی که بهش می‌گن
باید همه‌اش بری خونه‌ی اون؟
بله. همینطوره
پس برنده شو. فقط برنده شو توی برنامه‌نویسی که کارت خوبه، مگه نه؟
راجع به چیزی که نمی‌دونین حرف نزنین
شاید از سه یون بهتر باشم ولی توی مسابقه شانسی ندارم
هی، اینجوری هم نیست که
مجبوری برای اینکه بتونی بنویسی بری اون خونه
اگه نرم، قراره چه احساسی داشته باشم یا راجع به چی بنویسم؟
اون منبع الهامم بود
حق با توئه
آره
درسته
حالا ما باید چیکار کنیم؟
...باید یه ایده‌ی خوب داشته باشیم
...شاید یه راهی باشه، ولی
چیه؟
فراموشش کنین. شما از پسش برنمیاین، آقای هو
چی می‌گی، کله‌خر؟ چیکار نمی‌تونم بکنم؟ بگو ببینم
سوال‌های مسابقه
سوال‌های مسابقه؟
خب؟
...منظورت این نیست که
...از من که نمی‌خوای
...مسائل مسابقه رو بدزدم
مگه نه؟
هیچ راه دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه
خل شدی؟
دیوونه‌ای؟
کله‌خر
!من معلم و استادت توی اون دانشگاهم
با چه رویی همچنین خواسته‌ای داری؟
هی، برو بیرون
از اینجا برو بیرون! دیگه نمی‌خوام بهت درس بدم
واقعا نوبرش رو آوردی ها
!بیرون
پس کاری‌اش نمی‌شه کرد
پیشنهاد تدریستون رو فراموش می‌کنم
...چرا اون نفله
چه مرگشه؟
چرا تکالیفت رو تحویل ندادی؟
چیزی نبود که راجع بهش بنویسم
!هی، لی کانگ
واقعا نمی‌خوای چیزی تحویل بدی؟ ...اگه همینجوری ادامه بدی، دیگه کار از من واسه‌ات برنمیاد
هی
!هی
(مهندسی الکترونیک) (لی کانگ)
(مهمان سخنرانی نویسنده کیم سو هون)
("نویسنده‌ی کتاب "چشم‌های خانه)
هی، استاد پارک
...هی، هیونگ‌نیم! چیزه
استاد هو، کجایی؟
...خب
الان آقای کیم اینجا منتظرته
باید قبل از سخنرانی موقع قهوه خوردن یه گپی با هم بزنیم
اینجوریه؟
چیکار کنم حالا؟ راستش، الان توی راهم
ده دقیقه دیگه؟ فکر کنم ده دقیقه دیگه می‌رسم
بهش بگو یه چای بخوره و یکم دیگه صبر کنه، باشه؟
به بزرگی خودت ببخش. زود می‌رسم
باشه، می‌بینمت
وای، مشتاق دیدار
خیلی وقت می‌گذره- همینطوره. خیلی وقته-
آخرین باری که همدیگه رو دیدیم کِی بود؟
...زندگی‌ئه دیگه. یادم نمیاد
بذار ببینم
کِی بود؟ واقعا یادم نمیاد
فکر کنم واقعا خوبه آدم دوست‌های قدیمی‌اش رو ببینه
آخه هیچوقت استاد هو رو با این لبخند بزرگ ندیده بودم
اینطوریه؟
آره، منم خیلی خوشحالم. چه خوب که دیدمت
اصلا عوض نشدی
بعد از نوشتن هفت‌تا رمان بلند و چهارتا مجموعه‌ی داستان کوتاه
خیلی عمیق پیچیدگی‌های روان انسان رو
بررسی کردین
ولی توی کار آخرتون یعنی چشم‌های خانه
با ترکیب تکنیک‌های رمان‌های معمایی
رویکرد کاملا جدیدی رو در پیش گرفتین
درسته
از ژانر معمایی استفاده کردم
توی رمان‌های معمایی معمولی
روی حل پرونده‌ها تمرکز می‌کنن ولی من از یه چیز دیگه‌شون خوشم می‌اومد
من هر صحنه از جمله صحنه‌ی قتل رو به قسمت‌های کوچیک تقسیم کردم
و درهم و برهمشون کردم که تشخیص ترتیب وقایع سخت بشه
،چون چیزی که برای من مهم بود، نه قاتل بود
نه حل و فصل و نه نتیجه‌گیری پرونده
بلکه روابط انسانی چند لایه‌ای بود که اون رو احاطه کرده بود
همه رو فهمیدین دیگه؟
ولی من که فهمیدم
بله، واقعا فوق‌العاده‌ست
واسه‌ی همین بیشتر خواننده‌ها
این کتاب رو اثری "بسیار بدیع" و "مهیج" دونستن
...ولی
ولی
...بعضی‌ها
بعضی‌ها؟
...خب، بعضی‌ها می‌گن... چجوری بگم
ممکنه یکم شنیدنش براتون راحت نباشه
ولی چون اینجا مکانی برای بحث آزاده
می‌گمش
کیم سو هون این رمان رو جوری نوشته" "که به مذاق عموم مردم خوش بیاد
خب، حقیقت اینه که بعضی افراد یه همچین نظرات انتقادی‌ای دارن
البته، این نظر شخصی من نیست
امروز قبل از اینکه بیام توی این سالن سخنرانی
از بعضی دانشجوها تعدادی سوال دریافت کردم
این یکی از سوال‌ها بود
یه دقیقه صبر کنین
...خب
بذارین ببینیم
کجاست؟ آهان، اینجاست
خب
این سوال اون دانشجو بود
آقای کیم سو هون"
شما مدت‌هاست که در داستان‌های ادبی شهرتی برای خودتون دست و پا کردین
من هم خیلی براتون احترام قائلم "و یکی از بزرگترین طرفدارانتون بودم
ولی بعد از بیرون اومدن رمان" "معمایی‌تون خیلی ناامید شدم
آیا به این دلیله که دیگه داستانی برای گفتن ندارین"
"و چاره‌ای نداشتین جز اینکه جوری بنویسین که به مذاق عموم خوش بیاد؟
خیلی خشنه
...اگه دیگه داستانی برای گفتن ندارین"
بهتر نیست که
"دست از نوشتن بکشین؟
یه همچین چیزی
کدوم دانشجو این سوال رو پرسیده؟
استاد هو، احیانا نظر شماست؟
...چی؟ نه
فقط دارم سر به سرتون می‌ذارم
می‌خوام از اون طرفداری که این سوال رو پرسیده، هر کسی که هست تشکر کنم
انگار خیلی از من خوشت میاد و خیلی وقته که کارهای من رو دنبال می‌کنی
برای جواب سوالت
بله، حق با توئه جوری نوشتم که داستان به مذاق عموم خوش بیاد
عبارت "به مذاق کسی خوش اومدن" رو می‌شه به دو صورت تفسیر کرد
"برآوردن خواسته‌ها و نیازهای عموم مردم"
می‌شه اون رو به صورت منفی و چاپلوسانه تفسیر کرد
ولی مثبت هم می‌تونه باشه
"پیدا کردن انگیزه‌های مشترک"
با توجه به تعریف دوم
ضروری‌ئه که همه هنرها به مذاق عموم خوش بیان
چی بهتر از این که هم نویسنده و هم خواننده
به انگیزه‌های مشترک پی ببرن؟
چیزی که واقعا مهمه "چی" نیست بلکه "چگونگی" هست
داشتن یه دیدگاه انعطاف‌پذیر و چند وجهی خیلی مهمه
اگه به پایبندی به دنیایی که درونش هستی اصرار داشته باشی
ناگزیر خلاقیتت از بین می‌ره
واسه‌ی همین به گفتن داستان‌های جدید و آزمایش روش‌های جدید ادامه می‌دم
و تلاش می‌کنم بیشتر به سلیقه عموم مردم نزدیک بشم
جو امروز خیلی خوب بود، نه؟
...واکنش دانشجوها واقعا- فوق‌العاده بود-
آقای کیم- ممنونم-
از بین تمام رویدادهایی که تا حالا برگزار کردیم امروز بیشترین تعداد شرکت‌کننده رو داشت
مدیر دانشکده خیلی هیجان‌زده بود
به لطف شما، امروز کلی از من تعریف و تمجید شد
خواهش می‌کنم از این حرف‌ها نزنین این همه‌اش به لطف شما و مجری سخنرانی، استاد هو بود
ولی بیشتر از هر چیز، دانشجوها خیلی با دقت گوش می‌کردن
خیلی هیجان‌زده شدم و بیشتر از حد معمول حرف زدم
ممنونم- امروز واقعا دانشجوها عالی بودن-
چرا توی کلاس‌های من اینجوری نیستن؟
باید بیشتر تلاش کنین
بیاین با هم بنوشیم. باعث افتخاره
بله
خیلی از دیدنتون خوشحال شدم- واقعا باعث افتخاره-
چرا انقدر ساکتی، استاد هو؟
اصلا. داشتم به صحبت‌هات گوش می‌کردم و لذت می‌بردم
راستی. شما دوتا با هم دوستین، مگه نه؟
بله، از دوران دانشگاه دوستن
از تدریس لذت می‌بری؟
کجاش لذت داره آخه؟
آقای کیم، اسم مستعار دخترتون لی ای پیله، درسته؟
پارسال با "هفده بال سبز" کارش رو شروع کرد
وای، جدی؟
اون نویسنده‌ای که تمام جوایز نویسندگان تازه‌کار رو برنده شد
دختر شماست؟ وای
فکر کنم منم یه چیزایی درباره‌اش شنیده بودم
انگار دیگه توی این دنیا هیچ رازی مخفی نمی‌مونه
حتی اسم مستعارش رو هم خودم انتخاب کردم که کسی نفهمه
وای، چه جالب
انگار استعداد نویسندگی توی خانواده‌اتون ارثیه
حتما خیلی بهش افتخار می‌کنین واقعا بهتون حسودیم می‌شه
هم بچه‌ی بااستعداد، هم شغل موفق؟ واقعا همه چی دارین
استاد
...شما اینجا
اینجا کار می‌کنی؟
بله
حتما با یکی اومدین اینجا
آره
وسط کار داشتی چی می‌نوشتی؟
...این فقط
فقط چی، کله‌خر؟ تکلیف‌هات رو هم که تحویل نمی‌دی
...راستش داشتم فکر می‌کردم
توی یه مسابقه‌ی نویسندگی شرکت کنم
جایزه‌ی نویسندگان تازه‌کار
شنیدم جایزه‌ی نقدی‌اش بد نیست گفتم شانسم رو امتحان کنم
چی؟ مسابقه؟
استاد، شما بهم گفتین
استعداد دارم
اما هنوز داستانی که بخوام بنویسم پیدا نکردم
جایزه‌ی نویسندگان تازه‌کار
...این پسره
چه مزخرفاتی
(جایزه نویسندگان تازه‌کار: لی کانگ)
ممنون، واقعا ممنونم
اما این جایزه در واقع برای
یه نفر دیگه‌ست
"تو استعداد داری"
کسی که با این حرف چشمم رو به دنیا باز کرد
کسی که بهم یاد داد
،ادبیات یعنی چی و حتی زندگی یعنی چی
استادم، آقای هو مون اوه
واقعا ممنونم
...تو
فکر کردی جایزه‌ی نویسندگان تازه‌کار شوخیه؟
با این سطحی که داری هیچ شانسی نداری، بچه
...پس
...اگه بهشون دست پیدا کنی
سوال‌های اون مسابقه ...یا هر چی که هست
واقعا نوشتن رو جدی می‌گیری؟
و دوباره سر کلاس‌های ادبیات میای؟
پس بچه
!باید چیکار کنم؟ بگو
مطمئنین با این کار مشکلی ندارین؟
راستش خیلی ساده‌ست فقط باید همون کاری رو بکنین که می‌گم
باشه، دقیقا باید چیکار کنم؟
برین دفتر استاد پارک هیونگ جونگ
پارک هیونگ جونگ؟
استاد پارک از دانشکده‌ی مهندسی؟- آره-
اون رئیس کمیته‌ی انتخاب سوال‌های مسابقه‌ست
اون مردک دوست داره توی هر کاری دخالت کنه
صبر کن، از کجا فهمیدی من استاد پارک رو می‌شناسم؟
فکر کردین الکی ازتون خواستم؟
قبلا دیدم با هم حرف می‌زدین
نوش جان- آره-
تو هم نوش جونت
بفرمایین- ممنون-
نوش جان- همچنین-
استاد پارک
هیونگ‌نیم، بیا بشین
دیر اومدی برای غذا- تو هم همینطور-
،بعد از اینکه رفتم دفتر استاد پارک باید چیکار کنم؟
خوبه
،مسابقه فرداست پس سوال‌ها روی کامپیوترش هست
فقط کافیه اون‌ها رو روی فلش کپی کنین. ساده‌ست، نه؟
بچه، این رو می‌گی ساده؟ چطور برم توی کامپیوترش؟
باید رمزش رو بدونم
دقیقا، برای همین باید خود استاد پارک قفلش رو باز کنه
استاد پارک
یه خواهش ازت دارم
وای، تا حالا ازم خواهشی نکرده بودی
بگو ببینم
راستش
فکر کردم وقتش رسیده روش حضور و غیابم رو به‌روز کنم
واقعا؟- آره-
قبلا یه بار درباره‌اش بهم گفته بودی
وای، این بهترین خبریه که شنیدم
آره، واقعا وقتش شده به‌روزش کنی
باشه، فردا میام دفترت و نصبش می‌کنم
نه، نه دفتر من
می‌خوام توی دفتر تو انجامش بدیم
نباید اول ببینم چطور ازش استفاده می‌کنی؟
جدی؟
،امروز وقت ندارم فردا بیا دفترم
بهت نشون می‌دم- فردا؟-
نه، فردا دیر می‌شه باید امروز انجامش بدیم
فردا یه کاری دارم حسابی سرم شلوغه
نمی‌شه امروز یه سر کوتاه بیام؟
امروز؟ الان؟- آره، زیاد طول نمی‌کشه-
باشه، یه کم وقت دارم
پس بریم- باشه، همین الان بریم-
تا تنوره داغه باید چسبوند- الان؟-
آره، یه لحظه بیشتر نیست این غذا هم که افتضاحه
تقریبا هیچی نخوردم
افتضاحه بعدا اردک مهمونت می‌کنم
...ولی
بیا بریم، باشه؟- ...ولی این غذا-
بیا دیگه- دستیار کیم-
بله؟- سینی‌هامون رو می‌سپرم بهت، دمت گرم-
چشم- ببخشید-
خداحافظ-
فکر کنم حدود نیم ساعت پشت سر هم حرف زدم، نه؟
،ولی وقتی برنامه پخش شد فقط یکی دو دقیقه نشونم دادن
بعدش هم خودش تا دفترم اومد و اینقدر التماس کرد
واقعا کارش راحته
سلام- سلام، می جین-
نه، نمی‌تونم این کار رو بکنم
فکر نکنم از پسش بربیام
،من که استادم چطور همچین کاری بکنم؟
دیگه برای این حرف‌ها دیر شده
هیونگ‌نیم، حالت خوبه؟
استاد پارک
ببخشید، باید سریع برم دستشویی
باشه، زود برگرد
باشه- من داخل منتظرم-
آره، ببخشید
لازم نیست عذاب وجدان بگیرین
من که قرار نیست
،توی مرحله‌ی نهایی شرکت کنم پس به کسی ضرر نمی‌زنیم
،این رو بزن اول با حساب خودم وارد می‌شم
...وقتی وارد شدی
مشکل اینه که
نمی‌دونم چطوری
از دفتر بیرونش کنیم
برای اون
یه نقشه دارم
چی؟
نقشه دارین؟ چیه؟
نمره‌ی حضور و غیاب ...خودکار به نمره‌ی پایان‌ترم اضافه می‌شه
چی شده؟- سینه‌ام-
داره شروع می‌شه- هیونگ‌نیم، چی شده؟-
داره میاد
...چی
خوبی؟ زنگ بزنم اورژانس؟
نه، لازم نیست زنگ بزنی
...ولی- فقط یه لحظه بهم وقت بده-
چی شده؟
داروهام توی ماشینمه
چه دارویی؟
برای درد قفسه‌ی سینه
هیونگ‌نیم، درد قفسه‌ی سینه داری؟
باشه، یه لحظه همینجا صبر کن
ببخشید
همین‌جا بمون- ببخشید-
الان برمی‌گردم
سلام استاد- آره-
چه داروییه؟- لازم نیست بدونی، بچه-
داروی بواسیره
ای بابا
!لعنتی
ولی پارکینگ خیلی نزدیکه بیشتر از پنج دقیقه طول نمی‌کشه
پنج دقیقه کافیه
فقط اسم فایل رو بگو
راستش نمی‌دونم اسم فایل چیه
چی گفتی؟
!کله‌خر
آخرش من رو مریض می‌کنی
لعنتی، کجاست؟
بذار ببینم
!آها، اینجاست
دانشگاه یونسو) (مسابقه‌ی برنامه‌نویسی
(پاسخ‌ها، سوال‌های مسابقه)
سلام- آره-
آره، سلام
شد
تمومه
لعنتی
چرا اینقدر کنده؟
پنجاه درصد
زود باش
باشه، نزدیکه
زود باش
فقط یه کم دیگه
هیونگ‌نیم، داروهات
باشه
خوبی؟
خوبی؟- ممنونم استاد پارک-
به لطفت خیلی بهتر شدم
،می‌دونی یهویی میاد سراغم
آره؟- بعدش هم همونجوری می‌ره-
ببخشید که اذیتتون کردم
...نه، این
راستی استاد پارک
فکر کردم
شاید همون روش خودم بهتر باشه
ببخشید؟
به هر حال ممنون- باشه-
مطمئنی خوبی؟- آره-
ولی چطور یهویی خوب شدی؟
وای، چه ترسیدم
آیگو
له شدم
سلام استاد- آره-
سلام
سلام استاد
استاد، سلام
Heaven, Masoumeh, Laura, Haneol :مترجمین Moti :سرپرست مترجمین
مون اوه، هو مون اوه
رسما قاطی کردی
کاملا از راه به در شدی
مون اوه، اصلا داری چه غلطی می‌کنی؟
(یادداشت‌های ردیف آخر)