‫«ترجمه از تورج پاکاری»
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫در آن دمِ شگفت‌انگیز،
‫کلیدهای رمز ملکیادس ‫بر آئورلیانو بابیلونیا آشکار شد،
‫و اون نوشته‌های روی طومارها رو دید که ‫به زیبایی و دقت
‫در زمان و مکان آدمیان ‫جا افتاده بود.
‫نخستین فرد از این دودمان به درختی بسته شده،
‫و آخرین فرد رو مورچه‌ها می‌خورند.
‫«صد سال تنهایی»
‫در مرکز دایره‌ گچی که فقط خود اون ‫می‌تونست واردش بشه،
‫سرهنگ آئورلیانو بوئندیا ‫با دستورهایی کوتاه و قاطع،
‫سرنوشت جهان رو رقم می‌زد.
‫- جناب سرهنگ. ‫- هوم؟
‫یه تعداد زن اومدن باهاتون صحبت کنن.
‫بذار منتظر بمونن.
‫- آئورلیانو خوزه. ‫- قربان.
‫موچین رو بده.
‫مونکادا رو آزاد کنین!
‫مونکادا بیگناهه. ‫آزادش کنین!
‫خانم‌ها،
‫دارین منع رفت‌وآمد رو زیر پا می‌ذارین.
‫برین خونه.
‫تو که دیگه شهر رو پس گرفتی آئورلیانو.
‫همین کافی نیست؟
‫اگه حرف دیگه‌ای دارین، خانم‌ها
‫یه دادخواست رسمی به دادگاه نظامی ارائه بدین.
‫عصرتون بخیر.
‫می‌تونی هرچی که بخوای بگی.
‫ولی یادت نره، آئورلیانو...
‫که تا وقتی که خداوند بهم عمر بده، ‫من هنوزم مادرتم.
‫و هرچقدر هم که انقلابی باشی،
‫اگه لازم باشه می‌تونم تو رو تنبیه بدنی کنم.
‫مونکادا رو آزاد کنین!
‫اینقدر از مرگ می‌ترسی که نمی‌تونی ‫با کسی که محکوم به اعدامه حرف بزنی؟
‫خودشه.
‫قبل از اینکه اعدامم کنی ‫به چشم‌هام نگاه کن.
‫بذار حرفم رو واضح بزنم، خوزه راکل.
‫من اعدامت نمی‌کنم.
‫انقلاب داره اعدامت می‌کنه.
‫برو به جهنم، آئورلیانو.
‫خودت خوب می‌دونی که همه دادگاه‌های نظامی ‫نمایشی هستن.
‫یه چیزی رو بهم بگو.
‫اگه تو جای من بودی ‫همین کارو نمی‌‌کردی؟
‫معلومه.
‫آره،
‫ولی اعدام شدن منو نگران نمی‌کنه.
‫چیزی که نگرانم می‌کنه
‫اینه که از بس از نظامی‌ها متنفر بودی
‫که در نهایت دقیقا مثل اونا شدی.
‫همگی توجه کنید!
‫در سراسر ماکوندو حکومت‌نظامی برقرار شده.
‫هیچکس اجازه نداره اینجا رو ترک کنه!
‫این موقع شب کجا میری؟
‫تا اعدام رو نگاه کنم.
‫مگه منع رفت‌وآمد نیست؟
‫می‌خوای بیای؟
‫چرا می‌خوای اونو ببینی؟
‫اونا بابای ما رو هم اعدام کردن.
‫خوزه آرکادیو سگاندو و آئورلیانو سگاندو ‫شبیه برادرها نبودن،
‫بلکه انگار باهم یکسان بودن.
‫اونقدر شبیه بودن
‫که حتی سانتا سوفیا د لا پیداد،
‫مادرشون هم نمی‌تونست از همدیگه تشخیص‌شون بده.
‫سربازها!
‫آماده!
‫...که در آسمانی،
‫نام تو مقدس باد،
‫ملکوت تو بیاید...
‫نشانه‌گیری کنید!
‫آتش!
‫...بلکه از شریر رهایی ده. ‫آمین.
‫اون زنده‌ست!
‫- بگیرینش! ‫- اون زنده‌ست!
‫اون زنده‌ست!
‫اون برادرزاده‌ی سرهنگه.
‫اون زنده‌ست!
‫- ببرش! ‫- اینطوری زنده زنده دفنش می‌کنین!
‫- بیا. ‫- قاتل‌ها!
‫- بگیرینش دیگه، لعنت. ‫- برو بیرون.
‫- از اینجا ببرینش. ‫- اون زنده‌ست!
‫راه بیفت.
‫قاتل‌ها!
‫اینطوری زنده زنده دفنش می‌کنین!
‫قاتل‌ها!
‫اونقدر مرگ ژنرال مونکادا ‫روی خوزه آرکادیو سگاندو تاثیر گذاشت
‫که از اون موقع به بعد ‫دیگه از جنگ متنفر شد
‫و تصمیم گرفت در کلیسای روستا ‫پناه بگیره.
‫ما اینجا جمع شدیم ‫تا به مرد بزرگی ادای احترام کنیم،
‫کسی که خداوند بامداد امروز ‫اون رو به ملکوت خویش فراخواند.
‫ژنرال خوزه راکل مونکادا.
‫خداوند اونو فرانخوند، پدر روحانی!
‫اون آشغال‌های لیبرال کشتنش.
‫- آره! ‫- سرهنگ کشتش.
‫- سرهنگ قاتل! ‫- بله، کار سرهنگ بود.
‫سرهنگ عوضی!
‫ساکت باشین، آقایون!
‫ما در منزل خداوند هستیم...
‫نه یه میدان عمومی.
‫در اون بین،
‫وقتی مشغول خوندن کتابی بود ‫که همینطوری پیداش کرده بود،
‫آئورلیانو سگاندو فورا ملکیادس رو به جا آورد.
‫درود، مرد جوان.
‫اون حافظه‌ی ارثی نسل ‌به ‌نسل منتقل شده بود.
‫و از حافظه‌ی پدربزرگش به اون رسید.
‫اون چیه؟
‫از اون موقع به بعد، ‫هر روز عصر همدیگه رو می‌دیدن.
‫ملکیادس درباره دنیا براش تعریف می‌کرد.
‫اون سعی داشت دانش و حکمت قدیمیش رو ‫به اون منتقل کنه.
‫ولی حاضر نشد دست‌نوشته‌ها ‫رو ترجمه کنه،
‫چون قرار نبود تا گذشت صد سال
‫کسی معنی‌شون رو بفهمه.
‫خدانگهدار.
‫"من به تحکیمِ پیوندهایی ادامه میدم ‫که ما رو به تعلق داشتن
‫به این گوشه از جهان سرافراز می‌سازه".
‫کی این مزخرف رو نوشته؟
‫توش شکر ریختی؟
‫چی شده، بابا؟
‫هی، چی شده؟
‫- کمک! ‫- چی شده، دوست من؟
‫نفس بکش، دوست من.
‫دکتر!
‫- نفس بکش. ‫- آئورلیانو، چی شده؟
‫- دکتر خبر کنین! ‫- آئورلیانو!
‫مادر اورسولا، اونا آئورلیانو رو مسموم کردن!
‫سانتا سوفیا، سبدی با تخم‌مرغ، سرکه ‫و دو شاخه شوید آماده کن.
‫منو با پسرم تنها بذارین.
‫گفتم برین!
‫- بیاین. ‫- بریم.
‫آئورلیانو خوزه.
‫اونو ببخش.
‫هرکاری می‌کنیم ‫بازم همین کارو می‌کنه.
‫عادت بدی که نیست، مامان. ‫هوا گرمه.
‫حال بابات چطوره؟
‫مادربزرگ هنوز پیششه.
‫به قدری سم استریکنین بهش دادن که ‫میشه باهاش یه اسب رو کشت،
‫ولی اورسولا میگه که زنده می‌مونه.
‫آمین.
‫اتاقت رو آماده کنم؟
‫نه، ممنون.
‫فقط اومدم یه چیزی بردارم.
‫وسایلم هنوزم اونجان؟
‫اورسولا بهمون اجازه نمیده ‫به چیزی دست بزنیم.
‫هنوزم امیدواره که یه روزی ‫سر عقل بیای.
‫ببخشید.
‫راحت باش.
‫بعدش آئورلیانو خوزه می‌دونست ‫باید چیکار کنه.
‫چون اون دیگه بچه‌ای نبود ‫که از تاریکی می‌ترسه،
‫بلکه یه حیوون وحشی بود.
‫کیه؟
‫آمارانتا، منم.
‫در رو باز کن.
‫کسی نمی‌دونست که کِی خوزه آرکادیو سگاندو ‫به صدا در آوردن ناقوس‌ها...
‫یا کمک دادن در عشای ربانی ‫به پدر روحانی آنتونیو ایزابل،
‫یا رسیدگی به خروس‌های خونه‌ی کشیش ‫رو شروع کرده بود.
‫اون همونقدر که در شگردهای میدان خروس‌جنگی مهارت داشت،
‫در ترفندهای الهیاتی هم کارآزموده شد.
‫بیاین مبارزه رو شروع کنیم!
‫بکُشش!
‫ممنون، مامان.
‫می‌خوای تا بهتر بشی ‫در ماکوندو بمونی؟
‫در اون صورت، ‫خدا پشت و پناهت، پسرم.
‫آماده بشین، آقایون.
‫طبق برنامه همین امروز می‌ریم.
‫ببخشید، ولی باید چند روزی استراحت کنی، رفیق.
‫تصمیم گرفتم تو رو فرمانده مدنی و نظامی کنم.
‫ماکوندو به یه شخص قابل اعتماد نیاز داره.
‫و می‌خوام ترتیب کثافت‌هایی که ‫سعی کردن منو بکشن رو بدی.
‫پسرم کجاست؟
‫آئورلیانو خوزه کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫کسی که نمی‌خواد بخشی از یه انقلاب باشه…
‫نباید هم بشه.
‫- خبر سرهنگ شنیدی؟ ‫- معلومه. چیزی نمونده بود بکشنش.
‫امکان نداره. ‫دیگه آخر عمرشه.
‫دارین در مورد سرهنگ حرف می‌زنین؟
‫- من فقط اومدم اینجا نوشیدنی بخورم، خب؟ ‫- باشه، نگران نباش. مشکلی نیست.
‫- همیشه یه جوره. ‫- ماکوندو لیبراله!
‫هی، تو چه مرگته؟
‫امیدوارم سرهنگ رو بکشن!
‫خدا کنه بکشنش!
‫لیبرال‌ها رو بکشین!
‫ممنون.
‫من چطور از اینجا سر در آوردم؟
‫نیمکت پارک رو ترجیح میدی؟
‫یکی دیگه داری؟
‫همینو بردار.
‫پیلار ترنرا تمام امیدش رو از دست داده بود،
‫ولی دلش بدون تلخی پیر شده بود.
‫با گذشت زمان، ‫اونا دیگه فقط مادر و پسر نبودن.
‫بلکه شریک و همدست تنهایی همدیگه شده بودن.
‫[تلگراف مارکُنی]
‫[احمق نباش. ‫بارون باریدن در آگوست طبیعیه.]
‫ارتش محافظه‌کار پیشروی نکرده.
‫وضعیت توی شهر تحت کنترله.
‫گرینلدو در مقام رئیس مدنی و نظامی ماکوندو،
‫هفته‌ای دو بار از طریق تلگراف
‫با سرهنگ آئورلیانو بوئندیا گفتگو می‌کرد.
‫سرهنگ مارکز...
‫ما به سیرا نوادا نزدیک شدیم.
‫جنگ سخته،
‫ولی این فداکاری‌ها بالاخره نتیجه میدن.
‫آئورلیانو، در ماکوندو داره بارون میاد.
‫احمق نباش، گرینلدو.
‫بارون در ماه آگوست توی ماکوندو طبیعیه.
‫امیدوارم که رحمت عیسی مسیح، ‫پروردگار ما،
‫همیشه همراه شما باشد.
‫امروز، مراسم آیین قربانی مقدس رو به‌جا میاریم
‫به نام پدر، پسر، و روح‌القدس. ‫آمین.
‫می‌تونین بشینین.
‫امروز، مراسم آیین قربانی مقدس رو به‌ جا میاریم
‫تا اختلافات پیش‌ اومده در میان ما،
‫در سایه‌ی ایمان به مسیح ‫پایان پیدا کنه.
‫آمارانتا، محض رضای خدا، ‫چرا در رو باز نمی‌کنی؟
‫خانم اورسولا،
‫اسم من آسونسیون سنتنو هست ‫و اینم پسرمه.
‫لازم نیست چیز دیگه‌ای بگی، خانم.
‫من این نگاه رو می‌شناسم.
‫آمارانتا؛ دفتر یادداشت رو بیار.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اونا بچه‌هایی با هر سنی میاوردن،
‫با هر رنگ پوستی،
‫ولی فقط پسرها.
‫اونا یه جور حس تنهایی‌ای داشتن، ‫جوری که اصلا نمی‌شد خویشاوندی‌شون رو زیر سوال برد.
‫اونا با اسم آئورلیانو و نام خانوادگی مادرشون ‫غسل تعمید داده شدن.
‫قانون استفاده از نام خانوادگی پدر ‫رو ممنوع کرده بود
‫مگر اینکه پدر اونا رو قبول کنه.
‫بعد می‌خوام چهار بطری نوشیدنی ‫از انبار بیاری.
‫فقط یکی مونده.
‫دیشب همه‌شون رو خوردن.
‫پس امروز از شربت متبرک استفاده می‌کنیم.
‫آهای!
‫سلام!
‫پدر، ببخشید که بی‌خبر اومدم.
‫بهم گفتن که شما خیلی مهربونی.
‫شاید بتونی کمکم کنی.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫پترا کوتس. ‫تازه رسیدم ماکوندو.
‫پدر آنتونیو ایزابل هستم.
‫می‌خواستم بدونم که لطف می‌کنی بذاری ‫امشب روی خرگوشم شرط ببندم؟
‫موقع خروس‌جنگی.
‫بستگی داره که به کدوم حزب سیاسی وابسته باشی، پترا.
‫پدر روحانی، من با حزب سیاسی خداوندم.
‫در اون صورت، امشب ساعت هشت بیا.
‫خدا حفظت کنه، پدر.
‫ده پزو روی گردباد می‌بندم.
‫تو چرا اومدی اینجا؟
‫اومدم شرط ببندم.
‫یا من اجازه ندارم شرط ببندم؟
‫اگه ببیننت، می‌ندازنت بیرون.
‫اینجا خونه‌ی خداست.
‫در اینجا به روی همه بازه.
‫بیاین مبارزه رو شروع کنیم!
‫20 تا 15 روی پینتو. ‫کی پایه‌ست؟
‫- اون یه لیبرال نیست؟ ‫- یالا خروس! زود باش. بزنش!
‫- بزنش، گردباد! ‫- بندازینش بیرون!
‫جریان چیه؟ ‫ولم کن، خوزه آرکادیو.
‫اگه دوباره به من دست بزنی، ‫صورتت رو داغون می‌کنم.
‫اون پسر سرهنگه! ‫بندازینش بیرون!
‫از اینجا ببرش.
‫بندازش بیرون.
‫باشه. کافیه.
‫لیبرال‌ها حق ندارن بیان اینجا.
‫کی گفته من لیبرال‌‌ام؟
‫فقط می‌خواستم شرط ببندم.
‫برو خونه یا پیش کاتارینو. ‫توی حال خودت نیستی.
‫تو از کِی تا حالا محافظه‌کار شدی؟
‫و چرا داری عشقت رو قایم می‌کنی؟
‫اون عشق من نیست.
‫خوشوقتم.
‫رفتار برادرزاده‌ام رو ببخش.
‫اون هنوز تو زندگیش زنی رو نشناخته. ‫واسه همین اینقدر بی‌ادبه.
‫ولی من خیلی با زن‌ها آشنایی دارم.
‫فقط برو.
‫برو پی کارت.
‫خوزه آرکادیو.
‫زنده‌باد عشق!
‫خبری شد؟
‫فرستاده‌ای با پیامی از رئیس جمهور اومده.
‫بهش بگو بیاد داخل.
‫و گوش کن چی میگم.
‫یه روپوش برام بیار.
‫اینجا هوا خیلی سرده.
‫صبح بخیر.
‫من یه نامه
‫از طرف رئیس جمهور
‫براتون آوردم.
‫خودت بخونش.
‫من دارم لباس می‌پوشم.
‫آئورلـ... عزیز...
‫بوئندیا.
‫ملت تشنه صلح هست.
‫ازت می‌خوام که آتش‌بس رو در نظر بگیری.
‫با تسلیم شدن،
‫ما آینده‌ای رو تضمین می‌کنیم که اسم تو ‫به خاطر درگیری در خاطر نمونه،
‫بلکه به خاطر قهرمانی در صلح ‫به یادگار بمونه.
‫آقای رئیس جمهور عزیز...
‫با کمال احترام...
‫خودت و آتش‌بست برین به درک.
‫اون که در تنهاییِ قدرت عظیمش گم شده بود،
‫کم کم دچار سردرگمی شد.
‫دستوراش قبل اینکه اصلا صادر بشن،
‫حتی قبل اینکه به ذهن خودش خطور کنن ‫اجرا می‌شدن.
‫و همیشه حتی از چیزی که
‫خودش جرات داشت دستور بده هم ‫فراتر می‌رفتن.
‫[سرهنگ آئورلیانو بوئندیا ‫با آتش‌بس موافقت نکرد.]
‫آئورلیانو بوئندیا...
‫سرکرده گروه شورشی در کارائیب،
‫خشونت راه انداخته و پیغامی وحشتناک ‫برای رئیس‌جمهور فرستاده.
‫شواهد نشون میده
‫که خود بوئندیا
‫شخصا فرستاده رو سر بریده
‫تا پیغام ترسناکش رو واسه رئیس‌جمهور بفرسته.
‫این پیغام که رد کامل و بی‌ قید و شرط آتش‌بس هست،
‫کل کشور رو در شوک فرو برده.
‫می‌خوام یکی رو ببینی.
‫اوه، جدی؟ ‫کی هست؟
‫بمون.
‫تو رو بهش معرفی می‌کنم.
‫قول میدم زود برگردم، ‫بعد می‌تونی معرفی‌ام کنی.
‫فردا به مقصد آستوریاس حرکت می‌کنیم.
‫پرتغال که به ما پناه داد، ‫باعث میشه یه قدم محکم بریم جلو.
‫پس، فردا می‌بینمت.
‫راحت بخواب، تئودیا.
‫قربان، موقع خواب مواظبم هستین؟
‫از این به بعد، بین ما دو نفر، ‫نه اولی وجود داره نه دومی.
‫- قربان... ‫- تا سحر تنهام بذار.
‫من هرچیزی که دوست داشتم ‫رو اونجا از دست دادم.
‫- منم همینطور. ‫- منم همینطور.
‫پدر و مادرم، ‫خواهر و برادرم...
‫- دوست‌هام بهم خیانت کردن. ‫- دوست‌های منم همینطور.
‫دوست‌های منم همینطور. ‫مجبور شدم فرار کنم.
‫- هیچی از این بدتر نیست. ‫- برای منم همینطور.
‫بعضی اوقات به انتقام هولناک فکر می‌کنم.
‫- اون خنجر توئه؟ ‫- بله.
‫اون آهن، مرگ گوت‌هاست.
‫- من یک گوت هستم. ‫- منم همینطور!
‫دشمنش هم همینطور.
‫هی، ساکت باش.
‫من تا حالا تئاتر نرفته بودم.
‫منم همینطور. ‫زود برمی‌گردیم.
‫برو گمشو، عوضیِ محافظه‌کار!
‫پدرسوخته‌ واقعی تویی!
‫درسته!
‫- خودشه. ‫- خدای من.
‫اولین سنگ رو کسی بزنه...
‫که زیر پر و بال مادرش کِز نکرده باشه.
‫دوباره در مورد اون حرف بزنی، می‌کشت!
‫- پدر سوخته! ‫- نشونش بده رئیس کیه!
‫و به علاوه اینکه مادرش آشغاله،
‫یه بوئندیا هم هست.
‫بوئندیاها رو از اینجا بیرون کنین!
‫پسر اول بزرگترین عوضی‌ای که ‫این شهر تا حالا دیده.
‫یالا. بریم خونه.
‫کارملیتا مونتیل،
‫یه دختر ۲۰ ساله، ‫تازه با بهارنارنج حموم کرده بود.
‫داشت روی تخت پیلار ترنرا ‫برگ‌ رزماری می‌ریخت
‫که صدای تیر اومد.
‫- بگیرینش! ‫- جلوش رو بگیرین!
‫اون عوضی محافظه‌کار رو بکشین!
‫آئورلیانو خوزه سرنوشتش این بود
‫که خوشی‌ای که آمارانتا ازش دریغ کرد ‫رو تجربه کنه.
‫تا هفت‌تا بچه داشته باشه
‫و در پیری توی آغوش اون بمیره.
‫یه گروه لازم بود
‫تا جنازه وارفته مردی که ‫مثل نون خیس‌خورده تیکه ‌تیکه می‌شد
‫رو بذارن تو فرغون.
‫خدا بیامرزتش.
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس.
‫خدا بیامرزتت، پسرم.
‫[غرورهای انسانی اینجا تموم میشه]
‫چند ماه بعد،
‫سرهنگ آئورلیانو بوئندیا ‫بعد از اینکه
‫برای سرکوب شورش‌های افسرهای خودش، ‫بی‌رحمی رو
‫به حد باورنکردنی رسونده بود ‫به ماکوندو برگشت.
‫اون بدون هیچ سر و صدا ‫یا محافظ برگشت.
‫با وجود گرما، پتو دور خودش پیچیده بود.
‫خسته از بلاتکلیفی،
‫از دور باطل اون جنگ ابدی
‫که همیشه اون رو یک‌جا گیر انداخته بود.
‫روز به‌ روز پیرتر،
‫خسته‌تر،
‫و بدون اینکه بدونه چرا، چطوری، ‫یا تا کی.
‫چطور می‌تونی اینجا پیش یه قاتل بشینی؟
‫ممنون.
‫- پسر خودش به خاطر اون کشته شد. ‫- این حرف رو نزن.
‫- آئورلیانو خوزه... ‫- اونا انتقام وحشی‌گری‌هاش رو گرفتن.
‫اونو کشتن...
‫چون جنگ همیشه در حق بی‌گناهان ‫بیشتر نامردی می‌کنه.
‫ولی همه جنگ‌ها همینطوری هستن.
‫اینا اسم‌ بقیه بچه‌هات هستن.
‫تا الان 17تاشون خودشون رو معرفی کردن.
‫بعد سرهنگ فهمید
‫که اون کودکان و نوجوون‌ها ‫که همه‌جا بودن،
‫و با چشم‌های خود اون ‫بهش نگاه می‌کردن،
‫بچه‌هایی بودن که با زن‌هایی آورده بود ‫که اصلا اسمشون رو نمی‌دونست.
‫آئورلیانو.
‫چطوری، پسرم؟
‫از پایتخت خبر رسید که به ماکوندو برگشتی.
‫یه فرستاده دیگه فرستادن.
‫وکلای حزب.
‫آقای بوئندیا.
‫ما از طرف رئیس جمهور تشریف آوردیم.
‫می‌دونم چی می‌خواین. ‫بیاین بهش بپردازیم.
‫خب، آقای بوئندیا،
‫رئیس‌جمهور دوباره روی قولش تاکید می‌کنه
‫که در ازای سه چیز، ‫اجازه مشارکت سیاسی
‫توی تمام شهرهایی که آزاد کردی ‫رو بهت بده.
‫گوشم با شماست.
‫بله.
‫اول اینکه باید از بازبینی سندهای مالکیت بگذری.
‫مورد دوم، باید دست از مبارزه ‫با نفوذ روحانی‌ها برداری.
‫و در نهایت،
‫باید برای حفظ بنیان خانواده،
‫دست از خواسته‌های مربوط به حقوق برابر
‫واسه بچه‌های نامشروع و مشروع برداری.
‫این یعنی...
‫طی 20 سال گذشته،
‫ما فقط به خاطر قدرت جنگیدیم.
‫کجا رو امضا کنم؟
‫قلم.
‫بفرمایین، آقای بوئندیا.
‫می‌تونین اینجا رو امضا کنین.
‫ببخشید، سرهنگ ‫ولی این کار خیانت هست.
‫چی گفتی، گرینلدو؟
‫اگه این آتش‌بس رو امضا کنی...
‫داری قید همه مبارزه‌هامون رو می‌زنی.
‫و این باعث میشه یه خائن باشی.
‫برو با مادرت خداحافظی کن.
‫از این به بعد، در اختیار دادگاه نظامی هستی.
‫مواظب قلبت باش، آئورلیانو.
‫داری زنده زنده می‌پوسی، دوست من.
‫می‌دونم که می‌خوای گرینلدو رو بکشی.
‫من هیچ‌جوره نمی‌تونم جلوش رو بگیرم،
‫ولی یه هشداری بهت میدم، آئورلیانو.
‫همین که جسد رو ببینم،
‫به قبر پدر و مادرم قسم...
‫به یاد خوزه آرکادیو بوئندیا قسم...
‫خدا خودش شاهده، آئورلیانو...
‫هرجا که بری پیدات می‌کنم،
‫و با دست‌های خودم می‌کشمت.
‫همون کاری رو می‌کنم...
‫که اگه با دم خوک به دنیا میومدی می‌کردم.
‫این بازی کثیف دیگه تموم شد، رفیق.
‫تو آزادی.
‫حاضرم تیربارون بشم ‫ولی خائن شدن تو رو نبینم.
‫نه، رفیق.
‫خائن شدن منو نمی‌بینی.
‫تا پشه‌ها دخلت رو نیاوردن ‫از اونجا برو بیرون.
‫[قرارداد صلح بین دولت و نیروهای شورشی امضا شد]
‫سرحال‌تر از همیشه‌ای، سرهنگ.
‫می‌تونی 30 جنگ دیگه‌ رو بگذرونی.
‫قلب من دقیقا کجاست؟
‫همه بهم میگن پوسیده.
‫اجازه بده.
‫اینا چیه؟
‫پروژه‌های پدرِ پدربزرگ.
‫اون درستشون کرده؟
‫بعضی‌ها رو آره.
‫چیزی نمونده بود زنش رو دیوونه کنن.
‫اگه تو هم همینطوری حواسم رو پرت کنی، ‫دیوونه‌ام می‌کنی.
‫خوزه آرکادیو سگاندو هرگز نمی‌فهمه
‫چیزی که پیدا کرده بود، ‫سرنوشت ماکوندو رو عوض می‌کنه.
‫در رو باز کن، آئورلیانو.
‫اومدم.
‫چهره‌ات چرا اینطوریه، خوزه آرکادیو؟
‫بریم صلح رو جشن بگیریم.
‫خیلی وقت‌ها با برادرش اشتباه گرفته می‌شد.
‫اون روز، آئورلیانو سگاندو ‫اشتباه رو اصلاح نکرد.
‫صبح بخیر، سرهنگ.
‫خوش اومدی، سرهنگ.
‫قبل از امضا کردن،
‫یه درخواست دارم.
‫می‌خوام افرادم به عنوان ایثارگران جنگ ‫حقوق بازنشستگی بگیرن،
‫و ما به عنوان یک ارتش قانونی ‫به رسمیت شناخته بشیم.
‫در ازای تسلیم کامل
‫کل درخواستم همینه.
‫نگران نباش، سرهنگ.
‫بهت قول میدم.
‫از این طرف.
‫آئورلیانو.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M