‫نه، غیرممکنه.
‫- بیا اینجا، پسرعمو. ‫- غیرممکنه.
‫- یه مقدار استراحت کن. ‫- می‌بینمت، پسرعمو.
‫- دفعه بعدی می‌ذارم ببری. ‫- اول برو تمرین کن.
‫سلام.
‫شب بخیر.
‫آئورلیانو.
‫- آئورلیانو. ‫- نه!
‫نه! نه! نه!
‫آئورلیانو.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫در طی یک هفته،
‫هفده آئورلیانو درست مثل خرگوش ‫توسط مجرم‌های نامرئی شکار شدن
‫که درست صلیب خاکسترشون رو نشونه می‌گرفتن.
‫سنتنو رو هم کشتن.
‫خدای من.
‫یعنی کار کی می‌تونه باشه؟
‫کسی تو ماکوندو چیزی ندیده.
‫شاهدی در کار نیست.
‫شاهد؟
‫شوخی می‌کنی، خوزه آرکادیو؟
‫واقعاً به مدرک نیاز دارید
‫تا بهتون ثابت بشه این قضیه کار ‫رئیس‌هاتون با کمک دولته؟
‫یا کسایی که مثل احشام روی پیشونیشون ‫نشونه گذاشتن؟
‫گرینلدو،
‫به اون آمریکایی‌های آشغال نشون میدیم
‫که نمی‌تونن کلمبیا رو مال خودشون کنن.
‫- شنیدی؟ ‫- آئورلیانو.
‫می‌دونستم پیر شدی، ‫ولی نمی‌دونستم در این حد پیر شدی.
‫متاسفم، رفیق، ولی باید این حرف رو بزنم.
‫الان تنها کاری که می‌تونی انجام بدی ‫عزاداریه.
‫اگه اومدی ازشون دفاع کنی، برو بیرون.
‫من آخرین نفری بودم که تریسته رو دیدم.
‫به تحقیقم ادامه میدم، چون یه نفر ‫باید تقاص پس بده.
‫فقط من دارم تقاص پس میدم.
‫اونا هم دقیقاً همین رو می‌خواستن.
‫شاید حقمه.
‫هیچکس لایق همچین اتفاقی نیست.
‫تو هیچوقت جنگ رو درک نکردی.
‫تنهام بذار.
‫همونطور که در دوران جنگ با مرگ ‫دوستان صمیمیش این اتفاق رو تجربه کرده بود،
‫احساس غم و غصه نداشت،
‫بلکه خشم و عصبانیت کورکورانه و ‫بی‌هدفی بهش دست داده بود.
‫یه بیچارگی خسته‌کننده.
‫خودش رو گم کرده بود.
‫گم شده در خونه یه نفر دیگه
‫که هیچکس و هیچی کوچیک‌ترین احساس ‫محبتی رو توی دلش ایجاد نمی‌کرد.
‫هوا پر از بوی گند خاطرات فاسد بود.
‫ساعت ۴:۱۰ در تاریخ ۱۱ اکتبر بود،
‫که سرهنگ برای اولین بار از دوران جوونیش،
‫خودخواسته وارد تله‌ی خاطرات شد...
‫و یاد اون بعد از ظهر شگفت‌انگیز افتاد ‫که پدرش برده بودش یخ رو ببینه.
‫و وقتی به پایان خاطراتش رسید،
‫دوباره متوجه شد که در اعماق ‫تنهایی گیر کرده.
‫و با یاد و خاطره سیرک برگشت ‫سمت درخت شاه‌بلوط.
‫و وقتی داشت دستشویی می‌کرد،
‫سعی کرد باز هم به سیرک فکر کنه...
‫ولی دیگه خاطره‌ای ازش نداشت.
‫بالاخره به آرامش رسیدی، پسرم.
‫چند سال بعد،
‫اهالی ماکوندو دیگه سرهنگ رو ‫به خاطر نمی‌آوردن.
‫[به یاد و خاطره سرهنگ آئورلیانو بوئندیا، ‫مدافع سرسخت آزادی و عدالت]
‫[مبارزه‌ش برای یک کشور خودمختار تا ابد ‫در قلب مردمش باقی خواهد ماند]
‫آئورلیانو سگاندو درست مثل یه ‫لاک‌پشت چاق و بنفش شده بود،
‫چون اشتهاش درست مثل اشتهای ‫خوزه آرکادیو بعد از
‫سفر دور دنیاش بود.
‫غذاخور بی‌رقیب
‫مسابقات عجیب با موضوع مهارت و قدرتی بود ‫که تو خونه پترا کوتس برگزار می‌شدن.
‫تا اون شنبه‌ی شوم که سر و کله‌ی ‫کمیلا ساگاستومه پیدا شد.
‫ملقب به «فیل.»
‫«مادر،
‫وقتی می‌خونم که تو و بابا
‫خوشحالید، از همیشه بیشتر خوشحال میشم.»
‫خبرهای خیلی خوبی برات دارم.
‫آخر ماه به عنوان تک‌نواز کلاویکورد ‫فارغ‌التحصیل میشم.
‫پس تا چشم بهم بزنی،
‫برای همیشه برمی‌گردم ماکوندو.
‫و هیچی اندازه زندگی دوباره‌م کنار ‫خانواده‌م هیجان‌زده‌م نمی‌کنه.
‫یالا، آئورلیانو!
‫فرناندا. فرناندا.
‫به زودی می‌بینمت. دخترت.
‫رناتا.
‫خانم پترا گفتن بیاریمش اینجا.
‫- آئورلیانو. ‫- بوی مرگ میاد.
‫بوی مرگ میاد.
‫آئورلیانو، این کار رو نکن.
‫چی شده؟
‫معجزه شد، آئورلیانو.
‫خدا یه فرصت دوباره بهت داد که ‫مرد شریفی بشی.
‫که پیش خانواده‌ت باشی.
‫در ضمن، رناتا به زودی می‌رسه.
‫آقایون! اینا حاضرن.
‫از اون بشکه نوشیدنی بیارید. ‫بقیه هم دارن میان. بجنبید.
‫- سرکارگر. ‫- بلندش کن، رفیق.
‫- برو. ‫- اونجا اسپریش کن.
‫که زودتر کارمون رو تموم کنیم.
‫بلندش کن. خوبه.
‫بیا کمکم کن.
‫یالا!
‫بجنبید، دوستان! زود باشید.
‫اون چیه؟
‫از آمریکا اومده که سعی کنیم ‫باهاش محصولات رو نجات بدیم.
‫باید حشراتی که دارن موزها رو ‫خراب می‌کنن رو بکشیم.
‫لورنزو گاویلان،
‫سرهنگی از انقلاب مکزیک که به ‫ماکوندو تبعید شده بود،
‫و ادعا می‌کرد که قهرمانی و شجاعت ‫رفیقش آرتمیو کروز
‫که مثل خیلی‌های دیگه اومده بود تو ‫کارخانه موز کار کنه رو شاهد بوده.
‫یه چیز دیگه، خوزه آرکادیو.
‫چیه، گاویلان؟
‫توالتی که واسه کریسمس آورده بودن ‫داره خراب میشه.
‫ممکنه جدیدترین اختراع آمریکایی‌ها باشه، ‫ولی اینجا،
‫ما به توالت‌های ثابت
‫و درست و حسابی نیاز داریم.
‫به آقای براون میگم.
‫رسیدیم ماکوندو!
‫ایستگاه بعدی، فونداسیون!
‫من چی؟
‫مادر روحانی سلام رسوند.
‫کی اینقدر بزرگ شدی؟
‫- منم باید همین سوال رو از خودت بپرسم. ‫- رناتا.
‫بریم خونه.
‫بیا بریم. خوش اومدی.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫- خیلی. ‫- تو هم همینطور.
‫مامان اورسولا هر روز می‌پرسه، ‫«حال مه‌مه چطوره؟»
‫- آئورلیانو بوئندیا؟ ‫- آقای براون.
‫از پایتخت اومدید؟ ‫تو بخش فرست کلاس ندیدمتون.
‫- نه، دخترم مه‌مه اومده. ‫- رناتا.
‫خوشبختم، خانم. ‫اینم دختر منه، پاتریسیا.
‫خوشبختم. من مه‌مه هستم.
‫- مودب باش. ‫- سلام.
‫رفته بودی پایتخت دیدن اقوام؟
‫نه، درس می‌خوند.
‫دخترم یکی از بهترین کلاویکوردنوازهای کشوره.
‫دوست داری بیای تو مرکز اجتماعات شرکت ‫برامون بنوازی؟
‫خیلی خوشحال میشیم.
‫- باشه. ‫- بهش فکر می‌کنیم.
‫با اجازه‌تون. ‫واسه نهار منتظرمون هستن.
‫آقای براون. خانم.
‫خداحافظ.
‫از دیدنتون خوشحال شدم.
‫رناتا. بسه.
‫در واقع، مه‌مه استعداد خاصی نداشت،
‫ولی بهترین نمرات رو می‌گرفت.
‫...گناهان ما را، همانطور که کسانی که ‫علیه ما گناه می‌کنند را می‌بخشیم.
‫دختر خیلی با نظم و اصولی بود ‫که یه وقت مادرش رو ناراحت نکنه.
‫پدر آسمانی ما، ما را با نام خود متبرک کن.
‫قلمروی تو از راه خواهد رسید.
‫همانگونه که فرمانروای بهشتی، ‫فرمانروای زمین نیز خواهی بود.
‫و با همون جدیتی برای بقیه اجرا می‌کرد
‫که درس‌هاش رو می‌خوند.
‫چون بهای آزادیش درس خوندن بود.
‫خوبی؟
‫باید تک‌نوازی برای کارگران شرکت موز ‫رو کنسل کنیم.
‫- فرناندا، ما که... ‫- نه، آئورلیانو.
‫گفتم نه.
‫من باردارم.
‫از تخت بلند نمیشم،
‫و نمی‌تونی راضیم کنی رناتا ‫رو تنهایی بفرستم بره.
‫کافیه که
‫بچه رو صحیح و سالم تو خونه ‫بوئندیا به دنیا بیاری.
‫من مراقب مه‌مه هستم.
‫مامان اورسولا! ما قراره بچه‌دار بشیم!
‫به مریم مقدس، مسیح و روح‌القدس ‫قسم بخور، رناتا.
‫نجابت، حیا، ترس از خدا و مسیح و ‫مریم مقدس و روح‌القدس.
‫دیگه؟
‫و قبل از اینکه هوا تاریک بشه برمی‌گردم.
‫- به خاطر خداوند. ‫- آمین.
‫بسه، فرناندا.
‫مهم‌ترین نکته اینه که پروتستان نشه.
‫در غیر این صورت بهت خوش بگذره.
‫خوش بگذره.
‫عمو،
‫تو هم اینجا زندگی می‌کنی؟
‫فقط مدیرها و خانواده‌هاشون ‫اینجا زندگی می‌کنن.
‫همه‌شون آمریکایی هستن.
‫باهاشون رفیقی؟
‫ولی آقای براون باهام خوبه.
‫- قراره اینجا تک‌نوازی کنم؟ ‫- آها.
‫پاتریسیا!
‫- اسمت رناتا بود، نه؟ ‫- مه‌مه.
‫چون تو ماکوندو هستیم باید به زبون ‫اسپانیایی باهام صحبت کنی،
‫چون من انگلیسی بلد نیستم.
‫باشه، مه‌مه.
‫- مایوت رو آوردی؟ ‫- نه.
‫میشه ازت مایو قرض بگیرم؟
‫البته. مایوت رو بده بهش.
‫- باشه. ‫- بریم.
‫هی! کلاویکورد رو کجا بذارم؟
‫تو پذیرایی چندتا کارمند دیگه هست، ‫خوزه آرکادیو. خودت هم می‌دونی.
‫مه‌مه!
‫- شب میام دنبالت. ‫- باشه!
‫[بخش کلمبیا]
‫مه‌مه.
‫کارش عالیه.
‫پاتریسیا.
‫تو تا الان کجا بودی؟
‫تو صومعه.
‫- بیا بریم. می‌خوام یه چیزی رو نشونت بدم. ‫- نه.
‫مه‌مه.
‫نه. عموم داره میاد.
‫مه‌مه!
‫تو که هنوز راهبه نیستی، نه؟
‫بعداً می‌برمت خونه.
‫نستور اینجاست؟
‫نه، خانم.
‫فکر کنم با باباتون رفته بیرون.
‫دیدی؟ بیا بریم.
‫هی، چی می‌خواید؟
‫می‌تونی ما رو ببری تو مزرعه ‫دور بزنیم؟
‫- اسمش مائوریسیو بابیلونیا بود. ‫- سوییچ دستته؟
‫زاده و بزرگ شده‌ی ماکوندو بود
‫و تو کارگاه‌های شرکت موز ‫شاگرد مکانیک بود.
‫خیلی خب. بریم.
‫مه‌مه!
‫می‌خوای یاد بگیری؟
‫معلومه که می‌خواد.
‫اونجا بزن کنار.
‫نگه دار.
‫باید چیکار کنم؟
‫هر وقت بهت گفتم، یواش ‫اهرم رو رها کن.
‫همزمان اون یکی پات رو روی ‫پدال فشار بده.
‫متوجه شدی؟
‫مثل پیانو.
‫- یالا، تو می‌تونی! بریم! ‫- خیلی خب، گفتم باید چیکار کنی.
‫استارت بزن.
‫خیلی خب، بریم دیگه!
‫مگه همه چی رو یاد نگرفتی؟
‫یواش!
‫دوباره با پات پدال رو فشار بده. ‫فشار بده.
‫ولش کن!
‫یواش، دختر. نمی‌شنوی؟
‫گاز بده!
‫یواش‌تر برو.
‫- ترسیدی؟ ‫- فکر کردی می‌تونی من رو بترسونی؟
‫تندتر!
‫فردا زودتر شروع می‌کنیم.
‫امروز نتونستیم کار زمین‌ها ‫رو تموم کنیم.
‫چشم.
‫چی شده؟
‫کل بدنم می‌خاره، سرکارگر.
‫ببینید.
‫تاثیر چیزهاییه که اسپری می‌کنیم، رفیق.
‫- دیگه کی اینجوری شده؟ ‫- بچه‌ها.
‫به سرکارگر نشون بدید.
‫- منم همینطور. ‫- منم همینطور، سرکارگر.
‫ببین.
‫فقط ما نیستیم.
‫زن‌ها و بچه‌ها هم دارن مریض میشن.
‫دکترهای مرکز بهداشت چی گفتن؟
‫مرکز بهداشت.
‫دکترهای شرکت اونایی که مریض شدن رو ‫معاینه نکردن.
‫یه پرستار یه قرص به رنگ سولفات مس ‫رو می‌ذاشت روی زبونشون،
‫حالا مهم نبود مشکلشون مالاریاست، ‫عفونته یا یبوست.
‫از بس درمانشون عمومی بود
‫که بچه‌ها چند بار میومدن تو صف.
‫و به جای قورت دادن قرص‌ها،
‫اونا رو با خودشون می‌بردن خونه تا ‫اعدادی که تو بازی بینگو اعلام میشد رو علامت بزنن.
‫گوش کن.
‫دکترها درباره مواد شیمیایی چی میگن؟
‫که مشکل از اونا نیست.
‫مشکل توالت‌ها چیه؟
‫خسته‌م.
‫چیزی که داره ما رو مریض می‌کنه ‫فقط مواد شیمیایی نیستن.
‫شب بخیر، سسا.
‫شب بخیر، خوزه آرکادیو.
‫چطوری؟
‫خوبم، ممنون.
‫باید با آقای براون صحبت کنم.
‫الان صداش می‌کنم. سرش شلوغه.
‫بیا تو.
‫قربان، باهاتون کار دارن.
‫ببخشید دوستان. الان برمی‌گردم.
‫- خوزه آرکادیو. ‫- آقای براون.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫پاتریسیا برادرزاده‌ت رو برد خونه. ‫خیلی دختر با استعدادیه.
‫از طرف من به داداشت تبریک بگو.
‫به آئورلیانو تبریک میگم.
‫لطف دارید، آقای براون، ‫ولی واسه اون نیومدم.
‫یادتونه قبل از رفتنتون درباره مشکل ‫خوابگاه‌ها باهاتون صحبت کردم؟
‫- آره. بیا فردا صحبت کنیم. الان سرم شلوغه. ‫- نه.
‫همین الان باید گوش کنید.
‫خیلی خب، چه خبر شده؟
‫نصف کارگرهام مریض شدن.
‫تو شرایط افتضاحی زندگی می‌کنن.
‫- واسه همین مرکز بهداشت رو تاسیس کردیم. ‫- فایده‌ای نداره.
‫جسارت نباشه ولی کارمندهای اونجا ‫صلاحیت درمان مردم رو ندارن.
‫می‌تونن برن آراکاتاکا یا فونداسیون. ‫مگه چی میشه؟
‫بله... ولی توالت‌ها مشکل دارن.
‫کافیه، سرکارگر.
‫بقیه‌ش بمونه فردا.
‫شب بخیر.
‫و متاسفم.
‫یه لیوان دیگه برام بریز.
‫مه‌مه هیچوقت اون روز رو ‫فراموش نمی‌کرد.
‫چندین ساعت با پاتریسیا وقت گذروند ‫و با خنده و ترس گریه کرد.
‫بحران که تموم شد،
‫اون حس شجاعت کمیاب که برای فرار از مدرسه ‫بهش نیاز داشت بهش دست داده بود.
‫مه‌مه، قول بده بازم بهم سر بزنی.
‫قول میدم، ولی دیگه برید.
‫اونا کی بودن؟
‫پاتریسیا و راننده‌ش.
‫دیگه حق نداری برگردی به اون ‫خراب‌شده.
‫چرا؟
‫جواب پس نده، رناتا.
‫حالا که اینطوره...
‫دیگه حق نداری از این خونه ‫بری بیرون.
‫حق نداری!
‫تاثیر بارداری مامانته.
‫واسه همین اینجوری شده.
‫نظرت چیه آخر هفته بریم سینما؟
‫واقعاً من رو می‌بری سینما؟
‫♪ اما وزغ رو دعوت نکرد ♪
‫♪ چون همه چیز رو لو می‌داد ♪
‫♪ به زبون چینی دعوتشون کن ♪ ‫♪ که نوشابه و نون بخرن ♪
‫♪ روزی که سوسک عاشق هزارپا شد ♪
‫♪ چون یه پسر ساده‌ست و ♪ ‫♪ از بی‌نظمی بدش میاد ♪
‫می‌بینم دخترت که برگشته ‫روحیه‌ت هم برگشته.
‫فکر کردم از دستم عصبانی هستی.
‫چرا باید عصبانی باشم؟
‫نیمه جون از اینجا رفتی، آئورلیانو.
‫خبر رو شنیدم.
‫حتماً خوشحالی.
‫اگه یه روز دیگه نمی‌دیدمت می‌مُردم.
‫ولی نمی‌تونم مه‌مه و بچه‌ی تو راهی رو ‫به امون خدا ول کنم.
‫فقط می‌خوایم با آقای براون صحبت کنیم!
‫ولم کن!
‫- هی! ‫- برو عقب!
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- چی شده؟
‫- چی شده، عوضی‌ها؟ ‫- منظورت چیه؟
‫چون رفتیم پیش دکتر حقوقمون رو نمیدن.
‫انصاف نیست. دارن از ما سوءاستفاده می‌کنن.
‫- خیلی خب، کافیه. ‫- بسه دیگه!
‫برید خونه!
‫- آقای بوئندیا! ‫- چرا حقوق کارگرهام رو ندادی؟
‫یادت رفت در بزنی؟
‫با اجازه خودت رفتن دکتر.
‫کی گفته قراره بابت دکتر رفتن ‫حقوق بگیرن؟
‫چرا اینقدر غافلگیر شدی؟
‫اینجا که خیریه نیست.
‫اگه کار نکنی حقوق نمی‌گیری.
‫واسه همین پرتشون کردی بیرون؟
‫فقط می‌خواستن باهات صحبت کنن.
‫نیومدن صحبت کنن. ‫اومدن پول به جیب بزنن!
‫عجبا!
‫این کارها از تو بعیده، ‫خوزه آرکادیو بوئندیا.
‫امیدوارم ایده‌های کمونیستی رو ‫تو سرت ننداخته باشن،
‫اینطور که نیست؟
‫چی؟
‫نیروهات رو کنترل کن، سرکارگر.
‫بهتره با من در نیفتی.
‫می‌دونم کافی نیست،
‫ولی تنها کاری که الان می‌تونم ‫انجام بدم...
‫اینه که دو برابر بن خرید بهتون بدم ‫که تو فروشگاه تعاونی شهر باهاش جنس بگیرید.
‫دلم می‌خواد باور کنم که ‫نیت خوبی داری، خوزه آرکادیو...
‫ولی هنوز مونده تا بفهمی که ‫با قبول کردن این...
‫یعنی داریم در ازای گوشت آمریکایی ‫شرافت خودمون رو می‌فروشیم.
‫گاویلان.
‫من طرف شمام.
‫ثابتش کن.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[به یاد و خاطره سرهنگ آئورلیانو بوئندیا، ‫مدافع سرسخت آزادی و عدالت]
‫[از بس عروسک قشنگی بود که ‫دلم می‌خواست بدزدمش...]
‫اولین شنبه‌ای که با باباش رفت سینما،
‫مه‌مه دوباره مائوریسیو بابیلونیا رو دید.
‫از بس استرس گرفته بود
‫که کلی زور زد تا پسره نفهمه
‫قلبش داره از دهنش میزنه بیرون.
‫دختر طفلی.
‫فیلم خیلی قشنگی بود.
‫آقای آئورلیانو، شب بخیر.
‫آقای بابیلونیا.
‫از یونایتد چه خبر؟
‫مشغولیم دیگه.
‫حداقل پول خرید بلیط سینما رو داری.
‫- با دخترم آشنا شدی؟ ‫- نه.
‫خوشبختم، خانم.
‫در حالی که سرشار از احساسات گیج‌کننده‌ی ‫شادی و خشم شده بود...
‫باهاش دست داد.
‫از این کار بی‌فکرش پشیمون شد،
‫ولی اون پشیمونی سریع تبدیل به ‫رضایت ظالمانه‌ای شد...
‫خوشحال شدم.
‫- شب بخیر، بابیلونیا. ‫- با اجازه.
‫...چون متوجه شد که دست اونم ‫عرقی و سرده.
‫مه‌مه!
‫نمی‌تونی واسه مهمونی اون رو ‫بپوشی، مه‌مه!
‫ببین.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫- قشنگه، نه؟ ‫- خیلی.
‫یک، دو. یک، دو، سه، چهار.
‫رناتا.
‫سلام.
‫چیزه...
‫پاتریسیا گفت چندتا ماشین جدید آوردن،
‫خواستم بیام ببینمشون.
‫چه بهونه خوبی.
‫نگران نباش.
‫اولین باری نیست که یه زن ‫دیوونه‌ی یه مرد شده.
‫مزخرف نگو، بابیلونیا.
‫مردی مثل تو
‫باید از خداش باشه که کنار زنی ‫مثل من باشه.
‫بطری رو بده به من. ‫می‌خوای تنهایی همه‌ش رو بنوشی؟
‫- نه، خودت بریز. نوش جان! ‫- نوش جان!
‫مه‌مه!
‫- می‌تونم توضیح بدم. ‫- می‌تونم توضیح بدم.
‫قسم می‌خورم درباره امشب هیچی ‫به کسی نگم.
‫ولی تو هم باید قسم بخوری که هر وقت ‫عاشق شدی به خودم بگی.
‫آدم از کجا باید بفهمه که عاشق شده؟
‫راحته. حسش شبیه زلزله می‌مونه.
‫قول بده.
‫مراقب باش، مه‌مه.
‫خار میره تو دستت.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫این هدیه رو خانم پاتریسیا برای ‫خانم رناتا فرستاده.
‫این یکی خوشگله.
‫باشه. مراقب خودت باش.
‫این پسر کیه؟
‫مه‌مه. ببین.
‫این برای تو اومده.
‫این دختره چش شده؟
‫دختر پدرشه دیگه.
‫رناتا...
‫- خوان، نردبون رو بیار اینجا. ‫- بفرما.
‫بگیر.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- تو بگو، سرکارگر.
‫همه چی مرتبه.
‫[فردا ساعت هفت عصر تو ‫رستوران قابله‌ها]
‫برات مفیده.
‫ممنون.
‫رناتا.
‫هنوز منتظرم ازم عذرخواهی کنی.
‫حالم خوب نیست، مامان.
‫فرناندا، این اتفاق فقط مربوط ‫به مه‌مه نیست.
‫تو زندگی هر مادری یک روز می‌رسه...
‫که می‌فهمیم دیگه نمی‌تونیم ‫بچه‌هامون رو کنترل کنیم.
‫امیدوارم حرفم رو بفهمی.
‫با عشق و محبت این رو میگم.
‫هر چقدر کمتر سعی کنی عوضش کنی،
‫کمتر ازت فاصله می‌گیره.
‫بیا. میز رو بچین.
‫دختر، یه سوال. ‫می‌دونی پیلار ترنرا کجا زندگی می‌کنه؟
‫آره، اونی که در قرمز داره.
‫ممنون.
‫نیاز نیست برات فال بگیرم تا ‫بخوام بفهمم چه خبر شده.
‫درست شبیه اون روزی شدی که
‫سرهنگ اعتراف کرد عاشق آدم اشتباهی شده.
‫به ریسکش می‌ارزه؟
‫عشق واقعی همیشه به دردسرهاش می‌ارزه.
‫ولی موضوع اینه که
‫برای اینکه خودت هم بفهمی، ‫اول باید امتحانش کنی.
‫بیا.
‫پیلار ترنرا نه تنها کمک کرد ترسش بریزه...
‫بلکه بهش تعارف کرد روی تخت تاشوی قدیمی ‫که اول وقتی آرکادیو یعنی
‫پدربزرگ مه‌مه رو باردار بود
‫و بعدش آئورلیانو خوزه رو باردار بود ‫روش خوابیده بود، بخوابه.
‫دوتا بلیط بده.
‫ممنون.
‫بعدی. چندتا بلیط می‌خواید؟
‫بابیلونیا؟
‫مائوریسیو بابیلونیا؟
‫- بله. ‫- بیا.
‫همراهم بیا.
‫بیا دیگه. به نفعته‌ها.
‫کافی بود یه بار ازشون شکایت کنیم
‫که حتی واسه دستشویی کردنمون هم ‫نگهبان بذارن.
‫چرا باید مثل مجرم‌ها قایم بشیم؟
‫من کمکت کردم کسب و کار رو ‫توسعه بدی، خوزه آرکادیو.
‫ولی انصاف نیست، رفیق.
‫ازمون کار بیشتری می‌خوان ولی ‫حقوق کمتری میدن.
‫اگه اوضاع عوض نشه، من از شرکت میرم.
‫منم همینطور.
‫حتی اگه لازم باشه از ماکوندو برم.
‫دیگه تحمل نداریم.
‫نیاز نیست اینقدر زیاده‌روی کنیم.
‫پس کِی؟
‫دیگه چه اتفاقی باید بیفته که به اون ‫آمریکایی‌های لعنتی نشون بدیم
‫بدون ما هیچی نیستن؟
‫گوش کن، بوئندیا.
‫چه با تو یا بدون تو باهاشون ‫روبرو میشیم.
‫بگو طرف کی هستی.
‫درسته.
‫فکرهات رو بکن، سرکارگر.
‫رناتا.
‫عزیزم، خوبی؟
‫بدو دیگه. نمی‌تونی؟
‫بجنب.
‫من می‌برم!
‫می‌بینمت.
‫موفق باشی، سرکارگر.
‫کجا میری، آبجی؟
‫حتی تو تاریکی صندلی‌های سینما،
‫فرناندا دخترش رو تشخیص داد.
‫نظرت چیه، رفیق؟
‫فعلاً نمی‌تونیم روش حساب باز کنیم.
‫ولی نمی‌تونیم معطلش بشیم.
‫بیاید بریم. نیاز نیست...
‫رناتا.
‫اینقدر از اینکه حق باهاش بود هیجان‌زده ‫شده بود
‫که نفهمید رناتا پیش کی نشسته.
‫ولی تونست صدای لرزونش رو از وسط ‫داد و فریادهای تمسخرآمیز بشنوه.
‫متاسفم، عشقم.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M