‫«ترجمه از حـامـد»
‫آروم، آروم.
‫فکر می‌کردن با خشونت ما رو ساکت می‌کنن،
‫اما اشتباه می‌کردن.
‫بیاین با تمام قوا بریم جلو!
‫ما باید حقمون رو از اون خارجی‌ها طلب کنیم،
‫و این کار رو از راه‌های قانونی انجام می‌دیم.
‫لیست خواسته‌هامون رو بهشون می‌دیم.
‫- لیست چی؟ ‫- آقایون، واستون توضیح می‌دیم.
‫این سندی هست که واسه شرکت می‌فرستیم
‫و توش تغییراتی که واسه ادامه‌ی کارمون ‫باید انجام بدن رو لیست می‌کنیم.
‫- همینه! ‫- درسته!
‫نمی‌تونیم تمام هفته موز ببُریم و بسته‌بندی کنیم.
‫حتی کشیش هم میگه یکشنبه‌ها استراحت کنین.
‫آره!
‫- ما همه موافقیم. ‫- یه روز مرخصی می‌خوایم.
‫اینکه واسه عبادت خداست یا اهریمن ‫تصمیمش با خودمونه،
‫ولی ما حق داریم یکشنبه‌مون رو داشته باشیم.
‫آره!
‫باید پرداخت حقوق با اون کوپن‌های ‫فروشگاه رو متوقف کنن.
‫آقایون، نظم رو رعایت کنین، لطفاً.
‫حرف همگی شما شنیده میشه، ‫اما باید به نوبت حرف بزنیم.
‫نمی‌تونیم واسه ۱۰۰ تا کارگر ‫فقط یه دستشویی خراب داشته باشیم.
‫آب نداره!
‫پول می‌خوایم تا از هر جا دلمون خواست خرید کنیم.
‫- آره! ‫- ما حقوق واقعی می‌خوایم!
‫فضای بیشتر توی استراحتگاه‌ها.
‫خوزه آرکادیو، دیگه جا نمیشیم.
‫اینجا شهر ماست یا خارجی‌ها؟
‫- شهر ماست! ‫- این شهر متعلق به مردمه.
‫[لیست خواسته‌ها]
‫اونو بنویس، برادر.
‫باید توی امنیت کار کنیم.
‫- دیگه غذای کنسروی نمی‌خوایم! ‫- می‌خوایم هرچی دلمون می‌خواد بخریم!
‫یه مرکز بهداشت آبرومند.
‫خونه‌های بهتری می‌خوایم.
‫- و داروی واقعی. ‫- نمی‌تونیم اینطوری زندگی کنیم.
‫بسیارخب، آقایون.
‫و در نهایت،
‫ما هشت ساعت کار،
‫هشت ساعت استراحت، ‫و هشت ساعت مطالعه می‌خوایم.
‫یه کارگر استراحت‌کرده و باسواد، ‫بازدهی بیشتری داره.
‫زنده باد هشت، هشت، هشت!
‫هشت،
‫هشت، هشت!
‫هشت، هشت، هشت! ‫هشت، هشت، هشت!
‫«صد سال تنهایی» ‫«فصل دوم، قسمت ششم»
‫تا وقتی اون کارگر توی ماکوندو باشه، ‫اون از خونه بیرون نمیره.
‫اون یه نوجوونه.
‫داری از کاه کوه می‌سازی.
‫- دارن دخترت رو فاسد می‌کنن. ‫- این‌طور نیست.
‫قرار گذاشتن رفتن سینما!
‫محض رضای خدا.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫تو نامزد داری؟
‫عاشق شدی؟
‫دخترم، می‌تونی هر چیزی رو به من بگی.
‫نامزد ندارم، عاشق نیستم،
‫و با کسی هم نرفتم سینما.
‫تنها بودم.
‫قرار بود با پاتریسیا برم، ولی اون به کل نیومد.
‫بازیگرهای توی فیلم قرار گذاشته بودن.
‫مامان هیچ‌وقت نمیره سینما. ‫اشتباه متوجه شده.
‫مامانت دیوونه‌ست.
‫چیزی رو می‌بینه که دلش می‌خواد ببینه.
‫تو باید کمکم کنی.
‫چرا نمی‌تونم با تو و پترا زندگی کنم؟
‫حالا تو دیوونه شدی.
‫همه‌چی درست میشه.
‫خب، بهت توصیه می‌کنم...
‫که تحریکش نکنی.
‫دوستت دارم.
‫- منم دوستت دارم. ‫- یکم استراحت کن.
‫دخترت خیلی فریبکاره. من می‌دونم چی دیدم.
‫سرکارگر بوئندیا، از دیدنت خوشحالم.
‫آقای براون کجاست؟
‫آقای براون الان اینجا نیستن.
‫ایشون این هفته رو واسه رسیدگی به ‫کارهای شخصیشون مرخصی گرفتن.
‫ولی بهمون بگین، چطور می‌تونیم کمکتون کنیم؟
‫ما اومدیم تا این لیست خواسته‌ها رو تحویل بدیم.
‫متأسفم، اما نمی‌تونیم هیچ سندی رو ‫که ایشون امضا نکردن بپذیریم.
‫سیاست شرکته.
‫ملاقات ممنوعه، جناب بوئندیا.
‫ما واسه ملاقات نیومدیم.
‫به جناب براون بگو که نماینده‌های کارگرها اومدن،
‫و می‌خوایم برگه‌هامون امضا بشه.
‫ایشون اینجا نیستن. رفتن سفر.
‫لطفاً برین.
‫اینجا رو خالی کنین.
‫ما نیومدیم اینجا که دردسر درست کنیم.
‫لطفاً برین.
‫- داریم میریم. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫- برین. ‫- قبلاً گفتم که این یه ملک شخصیه.
‫- هل نده. ‫- گفتم برین.
‫بریم.
‫جناب براون اینجا نیست!
‫- سسا. ‫- خوزه آرکادیو.
‫یه لطفی در حقم بکن.
‫آقای براون کجاست؟
‫پیش اون خانم‌های فرانسویه.
‫خدا خیرت بده.
‫ببین، این واسه آینده‌ی کارگرامونه.
‫به خدا قسم.
‫بفرمایید.
‫اینا امضاهای بیشتر از ۵۰ کارگر و آقای براونه.
‫دارین در مورد کدوم کارگرا حرف می‌زنین؟
‫تمام کسایی که توی مزارع هستن.
‫اونایی که موزها رو می‌بُرن و بسته‌بندی می‌کنن.
‫اونا کارمندای شرکت نیستن.
‫اونا کارگرای روزمزد هستن که ساعتی پول می‌گیرن.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫آقایون،
‫فقط کسایی که با «یونایتد فروت کمپانی» ‫قرارداد امضا کردن
‫کارمند محسوب میشن.
‫تو قرارداد امضا کردی؟
‫تو چی؟
‫وقتی قراردادهای امضا شده واسمون آوردین،
‫با کمال میل خواسته‌هاتون رو بررسی می‌کنیم.
‫توی این فاصله، هر شکایتی دارین
‫می‌تونین به سرکارگرتون اطلاع بدین.
‫- دکتر، منتظرمون هستن. ‫- آقایون.
‫همونجا بود که شعبده‌بازهای حقوقی ثابت کردن
‫که ادعاها کاملاً بی‌اساس بودن
‫فقط به این دلیل که شرکت موز
‫نه هرگز کارگری داشته،
‫و نه هرگز کارگری در خدمت خودش خواهد داشت،
‫بلکه اونا رو موقتاً استخدام کرده
‫و رسماً عدم وجود کارگران رو اعلام کرد.
‫بی‌شرف‌های متقلب.
‫هی! حواست باشه کسی نیاد.
‫همینا خوبه.
‫اونو بیار اینجا.
‫[محصولات زیبایی]
‫برو اون پشت.
‫آقایون،
‫یونایتد میگه که ما کارگرای اونا نیستیم،
‫و نمی‌خوان با ما حرف بزنن.
‫این یعنی چی؟
‫خب، حالا مجبورن به عنوان یه اتحادیه ‫به حرف ما گوش بدن، آقایون.
‫و به عنوان یه اتحادیه،
‫ما واسه حقوقمون می‌جنگیم. بله، قربان.
‫- بله، قربان! ‫- آره!
‫با همون اراده‌ی نسنجیده
‫که یه شرکت کشتیرانی بی‌برنامه رو تأسیس کرد،
‫خوزه آرکادیو سگاندو از سمتش به عنوان سرکارگر
‫توی شرکت موز استعفا داد...
‫برادرها.
‫و طرف کارگرها رو گرفت.
‫ما از یونایتد شکایت می‌کنیم ‫واسه پرداخت حقوق با کوپن‌هایی
‫که فقط توی فروشگاه خودشون قابل معاوضه‌ست.
‫می‌دونستین کشتی‌هاشون ‫پر از موز میره سمت آمریکا؟
‫و واسه اینکه خالی برنگردن،
‫اونا رو پر از آت و آشغال می‌کنن تا به ما بفروشن.
‫بی‌شرف‌ها!
‫- دزدها! ‫- این سوءاستفاده‌ست!
‫- آمریکایی‌های بی‌شرف! ‫- اونا نمی‌تونن گولمون بزنن!
‫یونایتد از گرسنگی کارگرهاش سود می‌بره.
‫دیگه کافیه! باید تموم شه!
‫باید تموم شه!
‫بسه!
‫عوضی‌ها!
‫گمشین بیرون، لعنتی‌ها! گمشین بیرون!
‫پسر عزیزم،
‫خوشحالم که می‌شنوم تحصیلات روحانیتت ‫به خوبی پیش میره.
‫بارداری من واسه تمام خانواده یه موهبت بوده.
‫ما خوشحالیم.
‫پدرت خیلی از من مراقبت می‌کنه،
‫و خواهرت رناتا با موسیقی ‫هنرمندانه‌اش خوشحالم می‌کنه.
‫اون هر روز می‌پرسه کِی عهد و پیمان می‌بندی.
‫می‌خواد کشیش شدنت رو ببینه.
‫پدرت، خواهرت، و من
‫هر شب واست تسبیح‌نامه می‌خونیم.
‫[گواهی موسیقی مقدس - کلاویکورد]
‫چی شد؟
‫هیچی.
‫اینکه نمی‌تونی بری بیرون به این معنی نیست ‫که باید لباس خواب بپوشی.
‫لباس درست بپوش.
‫یه کار مفید بکن، و این به‌هم‌ریختگی رو تمیز کن.
‫یه روز می‌فهمی و قدر کارهایی ‫که واست انجام میدم رو می‌دونی.
‫برادرا!
‫ببخشید دیر رسیدم.
‫بهم گفتن اینجا دفتر مرکزی جدید اتحادیه‌ست.
‫دفتر رو واسم باز کن، پسر.
‫خوش اومدی، رفیق.
‫سرکارگر.
‫- برادرا، بیاین داخل. ‫- برادر.
‫راحت باشین. اینجا خنک‌تره.
‫♪ اگه فکر می‌کنی یه گاو مبارزی ♪
‫♪ پس من اینجام... ♪
‫بسیاری از کارگرایی که اعتراض کردن
‫از خونه‌هاشون بُرده شدن و به زندان افتادن.
‫بقیه هم در همبستگی با اونا ‫خودشون رو تسلیم کردن.
‫خوش اومدین، برادرا!
‫♪ و اگه منو ساکت کنن ♪
‫♪ با طبل خودم می‌خونم... ♪
‫باید به همه بگیم که با همدیگه موفق میشیم.
‫- هیچکس نباید کار کنه. ‫- درسته. این تنها راهه.
‫چرا دمپایی لاانگشتی پوشیدی؟
‫این موقع داری میری حموم؟
‫آره، شاید یکم خنک بشم.
‫مراقب باش.
‫عقرب‌ها موقع غروب میان بیرون.
‫رناتا؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫بیشتر از یک ساعته اونجایی.
‫حداقل وقتی که توی حمومم، دست از سرم بردار.
‫چیکار می‌کنی؟
‫پروانه‌ها بدشانسی میارن.
‫اونا آفتن. چطور اذیتت نمی‌کنن، رناتا؟
‫آقای براون از این خوشش نمیاد.
‫همه‌شون رو ببین.
‫خیلی زیادن. جا نمیشن.
‫نمی‌تونیم به تمام این آدما غذا بدیم.
‫البته، تو فقط لب تر کن،
‫تا من اونا رو هرجا تو بخوای بذارم. ‫هیچ مشکلی نیست.
‫آقایون، ما کار رو متوقف می‌کنیم
‫تا وقتی که این شرکت ما رو به عنوان کارگر بشناسه
‫و واسه مذاکره با اتحادیه پای میز بشینه.
‫تا اون موقع
‫شاید روح‌القدس معجزه‌ی بریدن ‫و بسته‌بندی موزها رو انجام بده.
‫شاید اون بتونه یه قرارداد بگیره، نه؟
‫- زنده باد کارگرای متحد! ‫- زنده باد!
‫موفقیت این اقدام،
‫و همینطور اقدامات دیگه‌ای ‫که در ماه‌های بعد انجام شد،
‫خوزه آرکادیو سگاندوی محوشده رو ‫از گمنامی درآورد...
‫کسی که خیلی زود متهم شد که ‫مامور یه توطئه‌ی بین‌المللی
‫علیه نظم عمومیه.
‫کارگرای شرکت، چیدن محصولات رو ناتموم گذاشتن،
‫و میوه‌ها روی درخت‌ها پوسیدن.
‫[بیاید جلو برویم تا با هم پیروز شویم] ‫[اتحادیه کشاورزان]
‫[احترام و کرامت برای کارگران]
‫- خیلی خوبه. ‫- خیلی ممنونم.
‫خوش اومدی، برادر.
‫- اسم و امضات، لطفاً. ‫- اوکتاویو گونزالس، آقا.
‫23 ساله، دو سال شستشو و یک سال بُریدن.
‫ممنون که بخشی از این جنبش بودی.
‫گرگوریو فونتال. پنج سال کار واسه یونایتد.
‫- خانواده‌ت چند نفرن؟ ‫- شش نفر.
‫- می‌تونی امضا کنی؟ ‫- بله، رئیس.
‫خوش اومدی.
‫خوزه مارتینز، ۴۵ ساله،
‫سه سال حمل و باربری.
‫خوش اومدی، برادر.
‫آنتونیو آوندانیو، مجرد، ۱۷ ساله.
‫[آزادی را نمی‌خواهند، آن را بدست می‌آورند]
‫خواکین فرناندز، پنج تا بچه.
‫اون فریاد زد، «ژنرال! ببخشید!»
‫صبر کن، صبر کن. اولش گفتی ۱۰ نفر بودن.
‫بعد شدن ۲۵ تا. از کجا اومدن؟
‫- آره، حقیقت رو بگو. ‫- این داستان یه چیزیش کمه، پسر.
‫ولی قسم می‌خورم افراد بیشتری بودن.
‫اون عدد رو از خودم درآوردم، ‫ولی قسم می‌خورم بیشتر بودن، و...
‫[پلیس ملی]
‫من مایلم مذاکره کنم.
‫اگه این دار و دسته‌ی کمونیست‌ها رو آروم کنی،
‫می‌تونم یه سری امتیازات بدم.
‫چه امتیازاتی؟
‫افزایش حقوق، استراحت، قراردادها،
‫اما فقط واسه تو و سرکش‌ترین اونا.
‫نه هیچ‌کس دیگه.
‫من هیچ کاری با اون اتحادیه‌ی ‫مسخره‌ای که ساختی ندارم.
‫محض رضای خدا.
‫تنها چیزی که در موردش
‫با شرکت کثیف شما
‫و لاشخورهایی که اداره‌ش می‌کنن مذاکره می‌کنیم
‫موافقت کامل با لیست خواسته‌هامونه.
‫خدا لعنتت کنه!
‫تو هم مثل عموت، سرهنگ، ترحم‌انگیز و ساده‌لوحی.
‫حق ندارن با خرده نون حقوق ما رو بدن.
‫عمراً ببینی که ما جلوی کسی زانو بزنیم،
‫درست مثل سرهنگ آئورلیانو بوئندیا ‫که هرگز این کار رو نکرد.
‫بریم!
‫[مرگ بر آشوب‌طلب‌ها]
‫چند نفر بودن؟ چی دیدی؟
‫هیچی ندیدم.
‫آخرین چیزی که می‌خوام ‫یه آشوب‌طلب توی خانواده‌ست.
‫تحملش رو ندارم.
‫برادر من آشوب‌طلب نیست.
‫اون یه لاابالی بود که اشتباه کرده.
‫اهمیتی نمیدم.
‫نمی‌خوام هیچ ارتباطی ‫با اعتراضات کارگرها داشته باشم.
‫بهش بگو از خونه بره.
‫دیوونه‌ای اگه فکر می‌کنی به برادرم ‫میگم از خونه‌ی خودش بره.
‫البته.
‫چرا باید به اتفاقاتی که توی ‫این خونه میفته اهمیت بدی؟
‫تو عملاً با زن دومت زندگی می‌کنی.
‫من خودم داشتم به رفتن فکر می‌کردم.
‫بهتره صبر کنم تا اوضاع آروم بشه.
‫انگار برگشتیم به روزهای انقلاب سرهنگ.
‫زمان مدام درحال چرخشه.
‫بفرما.
‫چشم‌هات رو باز نگه دار، برادر.
‫امیدوارم خوب پیش بره.
‫فضا اونقدر متشنج بود
‫که رهبران اتحادیه تصمیم گرفتن ‫ماکوندو رو ترک کنن...
‫موفق باشی، برادر!
‫بدون اینکه کلمه‌ای از مقصد و مکانشون بگن.
‫درد داره؟
‫انقدر اذیتش نکن، آئورلیانو.
‫برو یکم آب بیار.
‫زندگی آمارانتا در حین گلدوزی ‫داشت از دست می‌رفت.
‫قشنگه.
‫اون سال‌ها بود که با مرگ روبرو می‌شد،
‫که بهش این امتیاز رو داده بود ‫که از قبل مرگ خودشو اعلام کنه
‫و بهش دستور داده بود که کفن خودش رو ببافه...
‫بهش هشدار داده بود که بدون درد، ‫ترس، یا تلخی، توی همون روزی که
‫بافتن کفن رو تموم کنه، خواهد مُرد.
‫نگو که شبیه آمارانتا اورسولا نیست.
‫هیچکس باهاش درنمیفته.
‫سلام.
‫کی خوشگله؟
‫فکر می‌کردم دیگه هیچ‌وقت لبخندت رو نبینم.
‫این بچه هیچی نشده داره معجزه می‌کنه.
‫این حمام‌ها بهم کمک می‌کنن ‫تا از کسالت این گوشه‌نشینی خلاص بشم.
‫اگه درست رفتار کنی، ممکنه زودتر تموم بشه.
‫می‌خوام شما رو از چیزی که ‫قراره اتفاق بیفته باخبر کنم.
‫من دارم می‌میرم.
‫فردا.
‫می‌تونم حامل پیامی باشم
‫از طرف کسایی که می‌خوان چیزی ‫به عزیزان از دست رفته‌شون بگن.
‫اینجا دیوونه‌خونه‌ست.
‫نه، عزیزم.
‫اون دیوونه‌ست.
‫- به زودی می‌بینمت. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫مسخره‌بازی بود.
‫آمارانتا بوئندیا هیچ اثری از ‫رنج و پریشونی نشون نداد.
‫حتی کوچک‌ترین نشونه‌ای از درد.
‫این خبر که اون هنگام غروب
‫با نامه‌هایی واسه مُرده‌ها راهی دیار باقی میشه
‫قبل از ظهر توی تمام ماکوندو پخش شد.
‫و تا ساعت سه بعدازظهر،
‫یه جعبه پر از نامه توی اتاق نشیمن بود.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫واسه سرهنگ.
‫با کمال میل میدم بهش.
‫ممنونم.
‫اون پشیمون بود که سال‌ها پیش ‫از مرگش باخبر نشده بود،
‫زمانی که هنوز می‌شد خاطرات رو پاکسازی کرد
‫و جهان رو زیر نوری تازه دوباره ساخت.
‫گناهانش باید خیلی سنگین باشن
‫که یه مرگ کفرآمیز رو به شرمِ اعتراف ترجیح میده.
‫وجدان من راحته.
‫و بدون گناه میرم.
‫مادرم می‌تونه ضمانتم رو بکنه.
‫آمارانتا بوئندیا همونطور که اومده ‫از این دنیا میره...
‫پاک و نجیب.
‫قبل از مرگش،
‫آمارانتا می‌خواست ربکا رو ‫از باتلاق بدبختیش نجات بده...
‫نه از روی نفرت یا عشق،
‫بلکه از روی درک بی‌کران تنهایی.
‫داره دیر میشه.
‫واسه چی؟
‫واسه حمامم.
‫ببین، من وان رو آماده کردم.
‫به خاطر عقرب‌ها دوست ندارم دیر حمام کنم.
‫حتماً.
‫چی شد؟
‫پلیس میگه اون دزد مرغ بوده.
‫داشته از روی حصار می‌پریده.
‫چی شد؟ اونو کشتن؟
‫خیلی‌خب. کافیه. برید خونه.
‫حالش خوبه؟
‫برید. برید.
‫یه گلوله توی ستون فقراتش جا خوش کرد
‫و اونو تا آخر عمرش زمین‌گیر کرد.
‫اون از کهولت سن و در تنهایی درگذشت.
‫بدون ناله‌ای،
‫بدون شکایتی...
‫عذاب‌کشیده از خاطرات
‫و از پروانه‌های زردی که هرگز ‫لحظه‌ای اونو آرام نذاشتن...
‫و در نظر عموم به عنوان دزد مرغ طرد شد.
‫فرناندا، محض رضای خدا، این دختر رو ول کن!
‫چیکار کردی، فرناندا؟
‫- دخترم. ‫- چیزی نیست.
‫برو، مه‌مه. چیزی نیست.
‫♪ خورشید به همه‌مون می‌تابه ♪
‫♪ به همگی ما به طور مساوی ♪
‫♪ به مردی که کار اشتباهی می‌کنه ♪
‫♪ و به کسی که کارهای خوب می‌کنه ♪
‫بنواز، دوست من.
‫آئورلیانو سگاندو زمان بیشتری رو ‫با پترا کوتس می‌گذروند.
‫در حالی که جسم و روحش دیگه نمی‌تونست
‫مهمونی‌های پرشور گذشته رو تحمل کنه،
‫هیچ‌وقت فرصتی رو واسه ‫سازماندهی اونا از دست نمی‌داد
‫و آکاردئونش رو می‌نواخت.
‫- زنده باد! ‫- زنده باد!
‫در همین حال، خوزه آرکادیو سگاندو ‫و بقیه‌ی رهبران اتحادیه
‫که تا اون موقع مخفی مونده بودن،
‫ناگهان توی ماکوندو ظاهر شدن،
‫و اعتراضاتی رو توی تمام شهرهای ‫منطقه‌ی موز سازماندهی می‌کردن.
‫برابری برای همه!
‫[کار آبرومند برای کلمبیایی‌ها]
‫کرامت و احترام!
‫زنده باد جنبش اتحادیه!
‫- زنده باد! ‫- زنده باد!
‫برادران موزکار،
‫با ماکوندو و کشور تاریخ‌ساز بشین!
‫مردم متحد هرگز شکست نمی‌خورن!
‫زنده باد اعتصاب کارگران!
‫- زنده باد! ‫- زنده باد!
‫مائوریسیو بابیلونیا تازه دستگیر شده بود...
‫و فرناندا از قبل نقشه‌ای کشیده بود
‫تا تمام ردپاهای شرم رو از بین ببره.
‫مه‌مه نمی‌دونست کجا داره میره.
‫اگه اونو به کشتارگاه هم می‌بردن واسش مهم نبود.
‫اینجا خونه‌ی توئه، دخترم.
‫راه برگشت رو فراموش نکن.
‫خدا پشت و پناهت.
‫اون تا اون موقع حرف نزده بود...
‫و تا آخر عمرش هم حرف نزد.
‫مردم متحد هرگز شکست نمی‌خورن!
‫فرناندا هرگز نفهمید،
‫و حتی زحمت فهمیدنش رو هم به خودش نداد،
‫که آیا سکوت سنگ‌مانند اون ‫از سر اراده‌ی خودش بود
‫یا بر اثر اون حادثه‌ی ناگوار ‫قدرت تکلمش رو از دست داده بود.
‫مه‌مه مثل یه خوابگرد سوار قطار شد،
‫و چندان متوجه سفرش نشد.
‫اون خونه‌های سفید خارجی‌ها
‫یا زن‌های توی ایوان‌ها رو ندید.
‫گاری‌های گاو توی جاده‌های خاکی
‫یا آلونک‌های شلوغ و فلاکت‌بار کارگرها رو ندید
‫جایی که پروانه‌های زرد ‫مائوریسیو بابیلونیا بال می‌زدن.
‫اون منظره‌ی گذرا،
‫که وقتی از مدرسه برمی‌گشت شبیه یه جشن بود،
‫از قلب مه‌مه عبور کرد بدون اینکه بیدارش کنه.
‫بدینوسیله به اطلاع می‌رساند ‫که ژنرال کورتس وارگاس
‫به عنوان رئیس نظامی و غیرنظامی ‫منطقه منصوب شده است
‫با مأموریت برقراری نظم.
‫به همین دلیل، حکومت نظامی اعلام شده است.
‫سه هنگ وجود داشت.
‫اونا همگی شبیه هم بودن،
‫فرزندان یک مادر.
‫همگی اونا شرم تفنگ‌های سرنیزه‌دار،
‫دردسر اطاعت کورکورانه، ‫و حس افتخار رو تحمل می‌کردن.
‫در حالی که اون مردِ طالع و نشانه نبود...
‫واسه خوزه آرکادیو سگاندو،
‫این خبر مثل یه اعلامیه‌ی مرگ بود
‫که از صبحی که شاهد اعدام مونکادا بود، ‫انتظارش رو می‌کشید.
‫سیلوا، دازا، آلابار.
‫پرز، بوستامانته.
‫با من بیاین.
‫سربازها تفنگ‌هاشون رو کنار گذاشتن.
‫حکومت نظامی به ارتش قدرت داد
‫تا در این منازعه به عنوان میانجی عمل کنه.
‫اونا موزها رو می‌بریدن و بار می‌زدن
‫و قطارها رو راه مینداختن،
‫اما هیچ تلاشی واسه آشتی انجام نشد.
‫و یک بار دیگه،
‫هم شرکت موز و هم دولت
‫لیست خواسته‌های کارگرها رو نادیده گرفتن.
‫این‌طوری بود که اعتصاب بزرگ شروع شد.
‫مامان!
‫کارگرایی که تا اون موقع به صبر کردن راضی بودن...
‫شروع به خرابکاری در خرابکاری کردن.
‫از اینجا برین بیرون! برین بیرون!
‫راه بیفت، عوضی!
‫زنده باد اتحادیه کارگران!
‫اونا مزارع و فروشگاه‌ها رو به آتش کشیدن...
‫و مسیر قطارها رو مسدود کردن.
‫حکومت نظامی توی منطقه‌ی موز استان سانتا مارتا،
‫دیشب از طرف دولت کلمبیا اعلام شد.
‫احساسات ضد دولتی بین قشر کارگر،
‫که بعضی از سربازها هم باهاشون ‫هم‌عقیده‌ان، خیلی بالاست.
‫و شک دارم که بتونیم
‫واسه محافظت از خودمون، ‫روی حمایت دولت کلمبیا حساب کنیم.
‫باید پذیرفت که
‫ماهیت این اعتصاب عوض شده
‫و این آشوب‌ها، یه جور اعتراض
‫با هدف براندازیه.
‫خواسته‌ها برآورده خواهند شد!
‫آروم باشین!
‫- زنده باد اعتصاب! ‫- زنده باد!
‫آمریکایی‌ها، برین!
‫با کمال احترام پیشنهاد می‌کنم که با درخواستم
‫مبنی بر حضور یه ناو جنگی آمریکایی ‫در فاصله‌ی نزدیک
‫و آماده‌باش موافقت بشه.
‫درباره‌ی اعتصاب چیزی شنیدی؟
‫میگن همه‌جا آتیش‌سوزی شده.
‫چند روزه که ادامه داره، آئورلیانو.
‫چطور تازه فهمیدی؟
‫دخترا کجان؟
‫آمارانتا اورسولا خوابه،
‫و رناتا توی ماکوندو نیست.
‫منظورت چیه؟
‫اون تصمیم گرفت راهبه‌ی گوشه‌نشین بشه،
‫و من نتونستم با تصمیمش مخالفت کنم.
‫اون بدون اینکه به من بگه نمی‌رفت.
‫نمی‌تونست بگه. تو اینجا نبودی.
‫درست مثل وقتی که تعمیرکاری که عاشقش بود ‫بابت دزدیدن مرغ‌ها تیر خورد
‫و تو نبودی که بهش دلداری بدی.
‫چی میگی واسه خودت، فرناندا؟
‫دختر من کدوم گوریه؟
‫اون جای بهتریه.
‫و دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گرده.
‫در اعماق وجودش، آئورلیانو سگاندو
‫باور نداشت که مدارک معتبر باشن...
‫همونطور که هرگز باور نکرد ‫مائوریسیو بابیلونیا واسه دزدی مرغ رفته بوده،
‫اما اون اسناد بهش کمک کردن ‫تا وجدانش رو آروم کنه.
‫اون تونست بدون هیچ عذاب وجدانی ‫به سایه‌ی پترا کوتس برگرده.
‫شما دیگه خیلی تند رفتین.
‫دولت ملی می‌خواد از خسارات جبران‌ناپذیر ‫توی منطقه جلوگیری کنه.
‫پس بذار دولت بیاد ‫و سر لیست خواسته‌ها مذاکره کنه.
‫من نماینده‌های دولت رو میارم.
‫اما تو
‫باید جلوی خرابکاری رو بگیری.
‫این بستگی داره به اینکه ‫چقدر دیگه باید صبر کنیم.
‫ما از قول‌های شما خسته شدیم.
‫برادرا!
‫دولت یه تصمیمی گرفته.
‫قراره در مورد لیست خواسته‌ها مذاکره کنن،
‫و نماینده‌ها روز جمعه میرسن!
‫ما موفق شدیم، لعنتی!
‫بله، قربان!
‫بریم، آقایون!
‫بیاین به این کارمون ادامه بدیم!
‫- زنده باد لیست خواسته‌ها! ‫- زنده باد!
‫هشت، هشت، هشت!
‫[اعتصاب، صدای کارگر است]
‫تا ظهر،
‫در حالی که منتظر قطاری بودن که هرگز نیومد،
‫بیش از سه هزار نفر،
‫شامل کارگرها، زنان، و کودکان
‫توی محوطه‌ی جلوی ایستگاه تجمع کرده بودن
‫و توی خیابون‌های مجاور چپیده بودن.
‫برادرها!
‫امروز روز جشنه.
‫یه روز تاریخی.
‫ما یونایتد رو مجبور کردیم که ‫ما رو به رسمیت بشناسه.
‫زنده باد کارگرای متحد!
‫زنده باد!
‫- زنده باد، لامصب! ‫- زنده باد!
‫هشت، هشت، هشت!
‫اینجاشو گره می‌زنی.
‫دیدی؟
‫و اینطوری میری بالا.
‫نه خیلی سفت، نه خیلی شل.
‫- چون این فرفره... ‫- باید برقصه.
‫باید برقصه.
‫خیلی خوبه.
‫انگشتت رو بیار.
‫همینه. خیلی خوبه.
‫هی، خوزه آرکادیو.
‫میگن هیچ قطاری به سیه‌ناگا نرسیده،
‫و قطار بعدی فردا حرکت می‌کنه.
‫این با عقل جور درنمیاد.
‫اگه قرار نبود بیاد خبردار می‌شدیم.
‫البته.
‫ژنرال کورتس وارگاس چی؟
‫تا اونا نیان هیچ‌کس از جاش تکون نمی‌خوره.
‫درسته.
‫این زمان‌های رسیدن معنیش چیه؟
‫توجه!
‫نماینده‌های دولت کجان؟
‫توجه! ساکت باشین!
‫ساکت باشین، لطفاً!
‫- کورتس وارگاس کجاست؟ ‫- ساکت باشین!
‫بلندش کن تا بتونه همه‌چی رو ببینه.
‫می‌خوام یه پیام رو واستون بخونم.
‫سال‌ها بعد،
‫اون کودک هنوز هم داستان رو تعریف می‌کرد،
‫هرچند هیچ‌کس حرفشو باور نمی‌کرد،
‫که ستوانی رو دیده بود که از پشت یه بلندگو
‫فرمان شماره‌ی چهار
‫از رئیس غیرنظامی و نظامی استان رو می‌خوند.
‫«کارلوس کورتس وارگاس
‫و منشی ایشان، شهردار انریکه گارسیا ایسازا.»
‫«ماده‌ی یک
‫اعلام می‌دارد که این دار و دسته‌ی مجرمین،
‫که این اعتصاب را سازماندهی و تحریک کرده‌اند...»
‫چی میگه؟
‫«بدین‌وسیله مطلع می‌شوند
‫که این اعتصاب غیرقانونی اعلام شده است.»
‫- ترسوها! ‫- ما نمی‌ریم!
‫ما می‌خوایم دولت بیاد اینجا!
‫کاری که می‌کنین غیرقانونیه!
‫به اعتصاب احترام بذارین، لعنتیا!
‫هشت، هشت، هشت!
‫نظم!
‫از این لحظه به بعد،
‫حکومت نظامی برقراره.
‫زنده باد اتحادیه!
‫اعتراضات عمومی ممنوع می‌باشد
‫و به ارتش اجازه می‌دهد به معترضانی که
‫متفرق نمی‌شوند شلیک کند.
‫- ترسوها! ‫- با کارگرا درنیفتین!
‫ما نمی‌ریم!
‫مردم متحد هرگز شکست نمی‌خورن!
‫خانم‌ها و آقایان!
‫پنج دقیقه واسه تخلیه‌ی اینجا فرصت دارین.
‫این عوضیا شلیک می‌کنن.
‫پنج دقیقه گذشت.
‫تا یک دقیقه‌ی دیگه شلیک می‌کنیم.
‫سرمست از اون تنش،
‫از عمق شگفت‌انگیز سکوت،
‫و با این باور که هیچ‌چیزی نمی‌تونه اون جمعیت رو
‫که با جذبه‌ی مرگ فلج شده بودن رو تکون بده،
‫خوزه آرکادیو سگاندو صداش رو بلند کرد.
‫بی‌شرف‌ها!
‫ما اون یک دقیقه‌ی باقی‌مونده رو به شما میدیم!
‫آتش!
‫انگار که مسلسل‌ها با ترقه پر شده بودن
‫چون حتی کوچک‌ترین واکنشی احساس نشد،
‫نه صدایی،
‫و نه حتی یه آه.
‫وای خدای من!
‫خوزه آرکادیو سگاندو جنازه‌ها رو دید...
‫زنان مُرده، و کودکان مُرده...
‫که قرار بود مثل موزهای پس‌زده‌شده ‫به دریا ریخته بشن.
‫اون پرید توی تاریکی
‫و اونجا دراز کشید تا قطار رد شد.
‫این طولانی‌ترین قطاری بود که تا حالا دیده بود.
‫هیچ نوری نداشت،
‫و شبانه و در سکوت و مخفیانه دور شد
‫به سمت همون دریایی که تقریباً یک قرن پیش،
‫رویاهای جدش خوزه آرکادیو بوئندیا ‫نقش بر آب شده بود.
‫«ترجمه از حـامـد»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M