‫[ملک خصوصی - منطقه ممنوعه - ورود ممنوع]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫نسخه‌ی رسمی...
‫که هزار بار توی تمام کشور
‫از طریق تمام ابزارهای ارتباطی ‫که دولت در اختیار داشت، تکرار شد،
‫در نهایت غالب شد.
‫هیچ کشته‌ای در کار نبود.
‫بعداً مورخان این دروغ‌ها رو
‫توی تمام کتب درسی مدارس گنجوندن.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫خوزه آرکادیو سگاندو ‫نمی‌دونست کجا بیرون پریده،
‫اما می‌دونست که با راه رفتن ‫در جهت مخالف قطار،
‫به ماکوندو می‌رسه.
‫ولم کنین. من هیچی نگفتم. ولم کنین!
‫ولم کنین. ‫خانواده‌ی من هیچ ربطی به این قضیه نداشتن.
‫بلندتر!
‫هیچی! ولم کنین!
‫بهم اسم بده!
‫می‌دونیم آدمای بیشتری هستن.
‫دیگه کی توی اعتصاب دست داشت؟
‫حرف بزن! ممکنه بقیه حرف بزنن.
‫حرف بزن!
‫حرف بزن، بی‌شرف!
‫همونجا وایسا! تکون نخور!
‫یکی رو زنده پیدا کردیم.
‫فرمانده!
‫نباید فرار کنه. بهش شلیک کن!
‫کمک!
‫اونا می‌خوان منو بکشن!
‫زود باش!
‫- باز کن! ‫- بریم.
‫باز کن، لعنتی!
‫یالا باز کن، لعنتی!
‫من خوزه آرکادیو سگاندو بوئندیا هستم.
‫واسه اینکه خودش رو قانع کنه زنده‌ست،
‫اسم کاملش رو به زبون آورد.
‫حرف به حرف.
‫چه اتفاقی واست افتاده؟
‫ما ۳۰۰۰ نفر بودیم.
‫توی ایستگاه قطار بودیم.
‫اونا بهمون شلیک کردن. ‫دارن جنازه‌ها رو میندازن توی دریا.
‫مرد، زن، بچه.
‫ما ۳۰۰۰ نفر بودیم.
‫هیچ‌کس کشته نشده، خوزه آرکادیو.
‫از زمان عموت، سرهنگ،
‫هیچ اتفاقی توی ماکوندو نیفتاده.
‫«صد سال تنهایی» ‫«فصل دوم، قسمت آخر»
‫هی! کجا داری میری؟
‫میرم یونایتد تا برادرم رو ببینم.
‫شرکت موز تعطیله.
‫می‌دونم، ولی یه کار خانوادگی باهاش دارم.
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫تا وقتی بارون بند نیاد، هیچ‌کس نمیره شرکت.
‫برو خونه.
‫بهم بگین کسی دخترم رو دیده یا نه.
‫- سلام، سروان. ‫- سلام، سروان.
‫ساکت باشین، لطفاً! به نوبت!
‫من که حقیقت رو بهتون گفتم.
‫- آروم باشین! ‫- سلام، سروان.
‫لطفاً یکی‌یکی!
‫اومدن اینجا تا سراغ خانواده‌شون رو بگیرن
‫که دیشب به خونه برنگشتن.
‫- هیچ‌کس هیچی بهمون نمیگه. ‫- پنج روز گذشته.
‫- اسمش همینه. ‫- چه خبره؟
‫- برادر منم توی شرکت بوده. ‫- یکی‌یکی!
‫- سروان. ‫- بفرما، خانم.
‫عادی نیست که شوهرم ‫واسه این مدت طولانی رفته باشه.
‫چی می‌تونم بگم، خانم؟
‫این اولین یا آخرین باری نیست
‫که یه مرد واسه آخر هفته ‫با یه زن دیگه گم و گور میشه.
‫یکم احترام بذار!
‫این‌طوری باهاش حرف نزن.
‫چرا نمیگید چه خبر شده؟
‫دیروز تیراندازی شد.
‫از اون موقع از پسرم خبری ندارم.
‫تیراندازی؟
‫آره، بعدازظهر تیراندازی شد.
‫- آره، توی ایستگاه. ‫- لابد خواب دیدین.
‫هیچ اتفاقی توی ماکوندو نیفتاده.
‫هیچ اتفاقی نمیفته، و هیچ‌وقت هم نخواهد افتاد.
‫اینجا یه شهر شاده.
‫آقا، چیزی نیاز داری؟
‫هی! اینجا هیچ اتفاقی نیفتاده. ‫همگی برین خونه.
‫بریم خونه؟ چرا حقیقت رو بهمون نمیگن؟
‫راه بیفتین!
‫پسرم.
‫برادرم اینجاست؟
‫از وقتی از خونه رفته ندیدمش.
‫شاید حالا که اوضاع با شرکت موز حل شده،
‫اونم برگرده.
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه.
‫فقط فکر کردم ممکنه اینجا پیداش کنم.
‫توی رادیو هم شنیدم که اوضاع آروم شده.
‫اگه خبری شنیدی بهم بگو.
‫صدای آمارانتا اورسولاست؟
‫بی‌خبر از ناآرامی شهر،
‫فرناندا میخ آخر نقشه‌اش رو کوبید
‫تا هر اثری از مه‌مه رو از حافظه‌اش پاک کنه.
‫پسر عزیزم،
‫این باعث افتخار منه که قراره ‫درجات پایین‌تر روحانیت رو دریافت کنی.
‫خواهر پاکدامن، بافضیلت و مهربونت رناتا
‫در آرامش پروردگار به دلیل ‫بیماری استفراغ سیاه درگذشت.
‫موقع مرگش اونو توی آغوشم گرفته بودم،
‫و روح زیباش به شکوه خداوند پیوست.
‫ما شبانه‌روز در سوگ اون هستیم.
‫خواهرت یه قدیسه بود.
‫واسه آرامش روحش دعا کن.
‫آمارانتا اورسولا غذاش رو خورده.
‫تو از کجا می‌دونی، فرناندا؟
‫تمام صبح بیرون نیومدی.
‫اگه خورده، همون موقعی بوده که بهش غذا دادم.
‫خب، این اولین باره.
‫فرناندا، کافیه.
‫از حضور آئورلیانو استفاده کن.
‫بذار اون مراقبش باشه.
‫اینو بده به پستچی.
‫به نتیجه‌ات یادآوری کن ‫که یه پسر توی رم داره.
‫اون به پول نیاز داره.
‫این درسته که می‌تونی وقت بیشتری رو ‫با این دختربچه بگذرونی.
‫برگرد اینجا، پسرم.
‫آمارانتا اورسولا تنها کسی نیست ‫که به حضورت نیاز داره.
‫بعد از منع رفت‌وآمد،
‫سربازها درها رو ‫با قنداق تفنگ‌هاشون می‌شکستن...
‫حرکت کن، کثافت اتحادیه‌ای!
‫- نه! ‫- من هیچ ربطی بهش نداشتم.
‫مظنونین رو از تخت‌هاشون بیرون می‌کشیدن...
‫و می‌بردنشون به یه سفر بی‌بازگشت.
‫تکون نخور، سگ! تکون نخور!
‫خفه شو! ساکت باش!
‫خدای من. پسرم، چی به سرت اومده؟
‫در رو باز نکن.
‫دارن دنبالم می‌گردن و منو می‌کشن.
‫- منو می‌کشن. ‫- چی؟
‫خوزه آرکادیو.
‫چی شده؟
‫اونا رو انداختن توی دریا.
‫بیش از ۲۰۰ واگن قطار بود.
‫مرد، زن، و بچه.
‫اونا رو کشتن.
‫می‌خوان منو بکشن.
‫نذار بیان داخل. ‫می‌خوان منو بکشن.
‫- می‌خوان منو بکشن! ‫- چه خبره؟
‫خودت رو توی اتاقت حبس کن.
‫باز کنین! ارتش ملی هستیم!
‫باز کنین!
‫شب بخیر. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫بریم.
‫زود باشید. کل خونه رو بگردین.
‫از این طرف.
‫- یکی دیگه از این طرف بره. زود. ‫- قربان.
‫هیچ گوشه‌ای رو جا نندازین. بریم!
‫چی می‌خواین؟
‫چه خبره؟
‫مامان اورسولا، از اتاقت نیا بیرون.
‫- بالا رو بگردین! زود باشین. ‫- طبقه‌ی دوم رو پوشش بدین.
‫اگه بهم بگین دنبال چی می‌گردین،
‫می‌تونم کمکتون کنم.
‫می‌دونی دنبال چی هستیم؟
‫نه، قربان.
‫برادرت.
‫سه هفته‌ست خبری ازش نداریم.
‫اون اینجا نبوده.
‫می‌تونین هرجا رو می‌خواین بگردین.
‫انباری و طویله هم هست.
‫اگه می‌خواین اونجا رو بگردین، راحت باشین.
‫اون تو چیه؟
‫یه قرنه کسی نرفته اون تو.
‫بازش کن.
‫- باید کلیدش رو پیدا کنم. ‫- پس منتظر چی هستی؟
‫نگاه سرباز روی نقطه‌ای موند
‫که آئورلیانو سگاندو و سانتا سوفیا د لا پیداد
‫داشتن خوزه آرکادیو سگاندو رو می‌دیدن.
‫اونجا بود که فهمید...
‫داره بهش نگاه می‌کنه بدون اینکه ببینتش.
‫درسته. قرن‌هاست کسی اینجا نیومده.
‫حتماً توش مار هست.
‫این داخل چیه؟
‫یه کارگاهه.
‫بازش کن.
‫می‌تونم نگهش دارم؟
‫سرهنگ آئورلیانو بوئندیا ‫یکی از بهترین نیروهامون بود.
‫مال شما.
‫بریم!
‫- اون اینجا نیست! بریم! ‫- بله، سروان.
‫- بریم! ‫- بله، قربان.
‫- بریم! ‫- یالا، بچه‌ها! بریم!
‫بریم!
‫یالا! بریم!
‫ماه‌ها بعد، هنوز داشت بارون می‌اومد.
‫ارتش دیگه رفته بود...
‫و اتفاقاتی که ضربه‌ی نهایی رو به ماکوندو می‌زد
‫شروع به شکل‌گیری کرد.
‫بریم. میگن یه قطار داره حرکت می‌کنه.
‫چه خبره؟
‫نمی‌دونم کجا میره، ولی ما باید بریم.
‫بیا داخل.
‫چرا هیچ‌وقت جواب نامه‌های ما رو ندادی؟
‫کدوم نامه‌ها؟
‫ماه‌هاست پستچی نیومده.
‫صومعه جای خوبی واسه یه پسر نیست.
‫رناتا حتی نتونست بهش شیر بده.
‫رناتا هیچ بچه‌ای نداشته.
‫چه بلایی سر اون دختر اومده، فرناندا؟
‫وقتی با ما درس می‌خوند خیلی خوشحال بود.
‫چی می‌خوای؟ صدقه؟
‫من وقت این کارها رو ندارم.
‫امیدوار بودم که تو نگهش داری.
‫ولی در عوض می‌تونم با شوهرت حرف بزنم.
‫بذارش اینجا.
‫میگم سبد رو شناور توی یه رودخونه پیدا کردم.
‫اگه داستان کتاب مقدس رو باور کردن،
‫چرا حرف منو باور نکنن؟
‫توی اتاق ملکیادس،
‫محافظت‌شده توسط نور ماوراءطبیعی...
‫توسط صدای باران...
‫توسط حس نامرئی بودن،
‫خوزه آرکادیو سگاندو آرامشی رو پیدا کرد
‫که توی تمام عمرش هیچ‌وقت پیدا نکرده بود.
‫برادر.
‫ما ۳۰۰۰ نفر بودیم، آئورلیانو.
‫مطمئنم که ما بیش از ۳۰۰۰ نفر ‫توی ایستگاه قطار بودیم.
‫برناردینو اونجا بود. من با برناردینو بودم.
‫من با برناردینو بودم.
‫تنها ترسی که پابرجا موند...
‫از اون سپیده‌دمی که شاهد اعدام مونکادا بود
‫زنده به گور شدن بود.
‫دوباره بهم بگو.
‫قسم بخور که منو زنده به گور نمی‌کنی.
‫ممنون، مامان.
‫گاویلان هم با برناردینو اونجا بود.
‫همه‌مون اونجا بودیم.
‫مرد، زن، و بچه.
‫به همه‌مون شلیک کردن.
‫از بالا بهمون شلیک می‌کردن.
‫ملت افتادن روی من.
‫من اینو از خودم درنیاوردم.
‫من اونجا بودم.
‫برناردینو اونجا بود.
‫همه‌مون رو انداختن توی دریا.
‫اوه، آئورلیانو.
‫برادرت اولین نفری نیست که عقلش رو از دست میده.
‫این سرنوشت خانواده‌ی بوئندیاست.
‫و تقصیر منه.
‫و تقصیر جدت.
‫لطفاً اینو بده به پستچی.
‫خوزه آرکادیو پول لازم داره.
‫یک ساله که پستچی نیومده، فرناندا.
‫گفتن واگن‌های قطار ‫به خاطر بارون از ریل خارج شدن.
‫یا نکنه یادت رفته؟
‫آره، البته.
‫برو باهاش حرف بزن، پسرم.
‫وقتشه تکلیفت رو روشن کنی.
‫حالت خوبه؟
‫چطور می‌تونم با این وضع زندگی خوب باشم؟
‫من بزرگ شدم تا یه ملکه باشم.
‫ملکه‌ی چی؟
‫تو ملکه نیستی.
‫تو هیچ‌وقت ملکه نمیشی.
‫وقتی می‌دونی بیشتر از یک ساله ‫که پست کار نمی‌کنه،
‫چرا بازم نامه می‌نویسی؟
‫یادت میاد رفتم خونه‌ات؟
‫همه‌تون داشتین توی فقر دست و پا می‌زدین!
‫اون پدر بی‌شرفت!
‫پدر من یه قدیس بود!
‫برخلاف تو،
‫تنبل، بت‌پرست و ولگرد.
‫از طرف دیگه،
‫من واسه حفظ این خونه کمرم رو شکستم.
‫از صبح تا شب یه عالمه کار هست.
‫با چشمای پر از خاک میرم تو رختخواب،
‫و هیچ‌کس تا حالا نگفته، «صبح بخیر، فرناندا.»
‫«چطور خوابیدی، فرناندا؟»
‫ولی البته.
‫چطور می‌تونم این انتظار رو ‫از خانواده‌ای داشته باشم
‫که همیشه منو به چشم یه مزاحم دیده؟
‫مثل یه دستگیره واسه برداشتن قابلمه از روی آتیش،
‫مثل یه عروسک خیمه‌شب‌بازی نقاشی‌شده روی دیوار.
‫بهم میگن ریاکار خشکه مقدس، یه مارمولک!
‫حتی آمارانتا، خدا بیامرزدش،
‫یه بار با صدای بلند گفت
‫من از اون آدمایی‌ام که ‫دست چپ و راستم رو از هم تشخیص نمیدم.
‫خدای بزرگ!
‫اما من همه‌چی رو با تسلیم پذیرفتم
‫به خاطر نیت‌های پدر مقدس.
‫حتی وقتی که گفتن بدبختی این خانواده
‫به خاطر باز کردن درها ‫به روی آشغال‌های نمک‌نشناس بوگوتاییه.
‫و منظورشون کسی جز من نبود.
‫من!
‫دخترخونده‌ی دوک آلبا.
‫تنها انسان فانی توی این شهرِ پر از بی‌شرف
‫که با یه ست کارد و چنگال ۱۶ تکه ‫دست و پاشو گم نمی‌کنه.
‫یه بانوی اصیل با حق امضا
‫با ۱۱ تا نام‌خانوادگی اصیل اسپانیایی.
‫یازده تا!
‫و تنها کسی در ساحل که می‌تونه پز بده
‫که توی لگن‌های طلایی قضای حاجت کرده،
‫واسه اینکه سرهنگ آئورلیانو بوئندیا جرئت کنه
‫با اون زبان کفرآمیزش ازم بپرسه،
‫که نکنه من به جای مدفوع ‫سوسن پرویی دفع می‌کنم!
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫بزدل.
‫تنها اشتباهی که توی زندگیم کردم...
‫آوردن تو به این خونه‌ست.
‫برگرد پیش همون زن دومت.
‫گمشو بیرون!
‫واسه بیشتر از پنج سال...
‫عملاً آسمون سوراخ شده بود.
‫هوا اونقدر مرطوب بود
‫که ماهی‌ها می‌تونستن از درها بیان تو ‫و از پنجره‌ها برن بیرون،
‫و توی هوای اتاق‌ها شنا کنن.
‫بیا، بذار ببینم.
‫با این وضع، آخرش خوراک حیوانات درنده میشیم.
‫اما خواهی دید.
‫روزی که بارون بند بیاد...
‫من می‌میرم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫قایم شو.
‫چرا در بازه، بی اصل و نسب؟
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫قبل از اینکه بخوابی،
‫می‌خوای یه قصه واست بگم؟
‫من امروز قصه‌های خوبی گفتم.
‫مطمئنی؟
‫باشه، خیلی‌خب.
‫امروز از قصه خبری نیست.
‫بیا بخوابیم.
‫بسیار خب. فردا می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫بابا.
‫بی اصل و نسب کیه؟
‫بی اصل و نسب؟
‫سلام.
‫اسمت چیه؟
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫نگران نباش. هیچ اتفاقی واست نمیفته.
‫من فقط ازش مراقبت می‌کردم.
‫رناتا چند وقت پیش اونو با یه راهبه فرستاد.
‫اون نوه‌ی توئه، آئورلیانو.
‫هیچی نگفتم تا مزاحمت نشم.
‫نیازی نیست کسی بدونه ‫اون مردک فقیر از دخترمون سوءاستفاده کرده.
‫اگه نام خانوادگیت رو بهش بدی،
‫هیچ‌کس سوالی نمی‌پرسه.
‫زنیکه‌ی دیوونه.
‫حق نداری نزدیک بچه‌ها بشی.
‫روشنه؟
‫واسه فرناندا، این یه تسکین بود.
‫اون مدت‌ها پیش متوجه عمق غرورش شده بود،
‫اما راه علاجی واسش پیدا نکرده بود.
‫هر چی بیشتر به یه راه‌حل فکر می‌کرد،
‫غیرمنطقی‌تر به نظر می‌رسید.
‫اورسولا به‌طور غریزی استخون‌های گونه‌ی برجسته،
‫نگاه پر از شگفتی،
‫و حال و هوای گوشه‌گیرانه‌ی آئورلیانوها رو شناخت.
‫آئورلیانو.
‫چه خوب و چه بد،
‫تو هم یه آئورلیانو هستی.
‫سال‌ها گذشت، و هنوز بارون بند نیومده بود.
‫یالا، یالا!
‫بدشون به من!
‫- بدشون به من! ‫- یالا!
‫سال‌های زیادی،
‫فرانسیس دریکِ دزد دریایی، دریاها رو درنوردید.
‫و بعد از یه مدت طولانی...
‫میگن یه نفر کشتی دزدان دریایی رو پیدا کرد
‫که توی یه باتلاق اون سر دنیا گیر افتاده بود.
‫داخل کشتی
‫گنجی بود که درست توی همین خونه پنهان شده،
‫و تا به امروز،
‫مامان اورسولا حاضر نیست محل نگهداریش رو بگه.
‫می‌دونید کی اون کشف رو انجام داد؟
‫جد بزرگتون خوزه آرکادیو بوئندیا،
‫توی یکی از اولین سفرهاش بعد از تأسیس ماکوندو.
‫- و می‌دونید دیگه چی کشف کرد؟ ‫- چی؟
‫زره کامل سِر فرانسیس دریک رو،
‫به لطف یه آهنربای بزرگ ‫که رفیقش ملکیادس بهش فروخته بود.
‫یه روزی ما رو می‌بری اونجا؟
‫البته. اولین کاریه که به محض ‫بند اومدن بارون انجامش می‌دیم.
‫و ماکوندو مثل بروکلسه، بابا؟
‫زیباتره.
‫توی میدون اصلی،
‫یه درخت غول‌پیکر هست که از هر ساختمونی بزرگ‌تره.
‫ساختمون؟
‫مهمونی‌ها تا طلوع خورشید ادامه دارن
‫و چند روز طول می‌کشن.
‫منظورم رو متوجه میشید.
‫می‌گیریمش! آدم‌خوار!
‫آدم‌خوار.
‫ما آدم‌خواره رو می‌گیریم!
‫آدم‌خوار. آدم‌خوار.
‫ما ۳۰۰۰ نفر بودیم.
‫مرد، زن، و بچه بودن.
‫بچه‌ها هم بودن.
‫کاش می‌تونستی خودت رو ببینی، مامان اورسولا.
‫خیلی زیبا شدی.
‫مگه نه، آئورلیانو؟
‫آره، خیلی زیباست.
‫بچه‌ها.
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫بوئندیاها نمی‌تونن با هم ازدواج کنن.
‫من حواسم بهتون بوده.
‫دارم جدی میگم.
‫آمارانتا،
‫آئورلیانو،
‫خوب گوش کنین.
‫شما نمی‌تونین با همدیگه ازدواج کنین...
‫چون بچه‌هاتون
‫با دم خوک به دنیا میان.
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫ببینین با مامان اورسولا چیکار کردین.
‫- از اینجا برین بیرون. ‫- بریم.
‫برین بیرون!
‫آدم‌خوار بهت حمله می‌کنه.
‫آمارانتا اورسولا، آئورلیانو، وقت غذاست!
‫ببین باهات چیکار کردن، مامان اورسولا.
‫من خوشگلم؟
‫همیشه.
‫تو همیشه زیبا بودی.
‫همیشه.
‫بدین ترتیب،
‫ساعت دو بعدازظهر،
‫دنیا با یه خورشید بی‌رمق روشن شد،
‫مایل به قرمز و زبر مثل گرد آجر...
‫و تقریباً به خنکی آب.
‫تا ده سال، دیگه بارون نبارید.
‫چیزی نمونده بود بیدار نشی، زن.
‫یه خواب خیلی عجیب دیدم.
‫بارون بند نمیومد.
‫مامان اورسولا.
‫اونو بذار همونجا. ‫کمکم کن این حیوون رو بیاریم بیرون.
‫منو ببخش.
‫تُرک‌ها واسه این چقدر بهمون میدن؟
‫ببخشید؟
‫هیچ‌کس از این وسیله استفاده نمی‌کنه.
‫چرا باید نگهش داریم؟
‫در ضمن، آمارانتا اورسولا باید بره،
‫و من به خاطر بارون بی‌پولم.
‫ولی اون کجا باید بره، آئورلیانو؟
‫یه مدرسه‌ی دخترونه توی بروکسل پیدا کردم.
‫کِی میره؟
‫وقتی پول دستم بیاد.
‫آئورلیانو هم می‌تونه باهام بیاد؟
‫نه، عشقم.
‫اونجا یه مدرسه‌ی دخترونه‌ست.
‫اما من و آئورلیانو منتظر می‌مونیم تا ‫درباره‌ی کارهای فوق‌العاده‌ای
‫که اونجا می‌کنی واسمون نامه بنویسی.
‫و اگه دختر خوبی باشی، تعطیلات میایم دیدنت.
‫پسر.
‫بیا اینجا.
‫بیا. می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه به چه زبونیه.
‫شاید تا وقتی منتظری آمارانتا اورسولا برگرده
‫بتونی رمزش رو بشکنی.
‫تا الان،
‫۳۰ تا حرف تکراری رو شناسایی کردم.
‫کاراکتر. اونا کاراکترن، حرف نیستن.
‫اونا کاراکترن. کاراکتر.
‫واسه همین اینجا زندونی بودی؟
‫به همین دلیل اینجا زندونی بودم.
‫و واسه اینکه دارم به چیزی فکر می‌کنم
‫که نباید فراموشش کنم.
‫چی رو نمی‌تونی فراموش کنی؟
‫اینکه ارتش ملی...
‫۳۰۰۰ کارگر رو که توی ایستگاه ‫گیر افتاده بودن قتل‌عام کرد.
‫این یه داستان ساختگی نیست. ‫واقعیه. اتفاق افتاده.
‫و چرا این کار رو کردن؟
‫خیلی چیزا هست که باید بهت بگم.
‫خیلی چیزا.
‫آئورلیانو سگاندو نصف‌شب بیدار شد
‫با این حس که انگار با چنگال‌های خرچنگ ‫از درون داره خفه میشه.
‫حالت خوبه؟
‫یکم واسم گرون تموم شد،
‫اما اگه عنایت الهی باهاتون باشه،
‫می‌تونین یه کلاویکورد زیبای آورده شده از اروپا رو
‫فقط در ازای چند پزو برنده بشین.
‫در عذاب از ترس مُردن
‫بدون فرستادن آمارانتا اورسولا به بروکسل،
‫آئورلیانو سگاندو طوری کار می‌کرد ‫که هرگز نکرده بود.
‫چی همیشه روبروته،
‫اما هرگز نمی‌تونی ببینیش؟
‫آینده.
‫ببین، این شماره رو بخر.
‫از طرف عنایت الهیه
‫و هر ۱۰۰ سال فقط یه بار درمیاد.
‫چند تا می‌خوای؟ دو تا؟
‫بسیار خب. و تو؟ سه تا.
‫هنوز از دستم عصبانی هستی؟
‫پس چطور قراره با هم زندگی کنیم؟
‫بهت گفتم که تنهات نمی‌ذارم.
‫پترا داره یه تخت می‌گیره تا بذاره توی خونه‌مون.
‫اگه بخوای، می‌تونیم فردا بریم اونجا.
‫یالا، پسر. یه چیزی بگو. آره یا نه؟
‫آره.
‫آره؟
‫این چیه اینجا؟
‫وسایلت رو جمع کن. فردا میام دنبالت.
‫خیلی دلم واست تنگ میشه، مادربزرگ.
‫ممنونم.
‫آمارانتا اورسولا و آئورلیانوی کوچیک
‫بچگیشون رو به عنوان ‫یه دوران شاد به خاطر می‌سپارن.
‫بسیار خب، بریم.
‫آئورلیانو.
‫بریم.
‫آئورلیانو.
‫بسیار خب، بریم.
‫بریم. یالا. خیلی‌خب.
‫اون برمی‌گرده.
‫داری می‌میری.
‫بیا تو.
‫تو هیچ‌وقت نمی‌خوابی؟
‫اومدی تا با دیوونه‌ی خونه خداحافظی کنی؟
‫بهم قول بده چیزایی که بهت گفتم رو ‫هرگز فراموش نکنی.
‫کمک!
‫محض رضای خدا، کمک کنید!
‫یه کاری بکن.
‫یه کاری بکن!
‫در ۹ آگوست، اونا همزمان مُردن...
‫و توی مرگ دوباره عین هم شدن...
‫همونطور که توی نوجوانی عین هم بودن.
‫با اندوه فراوان،
‫اون به قولش عمل کرد.
‫از مرگ نترس.
‫آئورلیانو.
‫رنج فقط توی زندگی وجود داره.
‫از سانتا سوفیا د لا پیداد ‫دیگه هیچ‌وقت خبری نشد.
‫اون بذر معصومیت و پاکی ‫رمدیوس زیبا رو توی خانواده کاشت.
‫اون زندگیش رو وقف بزرگ کردن بچه‌هایی کرد
‫که به سختی یادشون می‌اومد ‫اونا بچه‌ها و نوه‌هاش هستن.
‫اون از آئورلیانو بابیلونیا طوری مراقبت کرد ‫انگار که بچه‌ی خودش بود...
‫منو ببخش.
‫بدون اینکه بدونه این زن مادربزرگ مادرشه.
‫مسیر خودت رو پیدا کن.
‫هیچ‌کس هرگز نمی‌فهمه تو وجود داشتی.
‫بی اصل و نسب.
‫«ترجمه از حـامـد»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M