.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
(عشق چسبناک ما)
‫اون بوسه‌ی دست‌وپاچلفتی…
فراموشش کن
‫این یکی واقعیه
‫نمیفهمم چرا میگن حتی یه تیکه پارچه هم ‫روی هیکل خوب، مارک‌دار به نظر میاد
‫برای داشتن هیکل خوب باید کلی زحمت کشید
‫بعد چرا باید یه تیکه پارچه تنش کنی؟
‫(آژانس کارآگاهی)
‫-بله؟ یه بیمار به اسم گو جی وون پیدا کردیم-
‫اوایل سی سالگیشه دو هفته پیش بستری شده
‫توی یه بیمارستان دانشگاهی، توی گیونگ‌بوکه
‫مطمئنین اسم بیمار گو جی وونه؟
‫آدرس بیمارستان رو بهم بدین
‫تو اول بگو
‫دیگه گریه نمیکنی
‫تو باعث شدی گریه‌ام بند بیاد
‫آره
‫اگه هدفت همین بود، موفق شدی
‫خیالم راحت شد
‫ولی این کارت رو توجیه نمیکنه
‫هرچند فکر کنم ‫دیروز منم همین کارو کردم
‫پس میذاریم به حساب مساوی شدن
‫دیگه هیچ‌وقت این کارو نکن
‫-چرا؟ ‫-ها؟
‫منظورم این بود که…
‫وقتی دو سال با هم زندگی کرده باشین ‫طبیعیه هی لباتون به هم بخوره
‫وقتی دو سال با هم زندگی کرده باشین ‫همیشه از این کارها میکنین
‫بعضی روزا خیلی داغ میشه- بعضی روزا حسابی داغ میشه-
...‫بعضی روزا هم تمومی نداره
‫بعضی روزا هم ‫فقط به همین ختم نمیشه
‫تو دیگه رسماً دیوونه‌ای!
‫خودتو چه جنتلمنی نشون میدادی ‫ولی همه‌ی مردا سر و ته یه کرباسن
‫هیچ شانسی نداری ‫حتی خوابشم نبین
‫بریم خونه
‫چی؟
‫میخوای منو ببری خونه؟
‫پس میخوای همین بیرون زندگی کنی؟
‫بخور
‫شنیدم امروز چیز زیادی نخوردی
‫انگار بالاخره ‫یه چیزایی درباره‌ام میدونی
‫برنج هم بخور
‫باید غذای مقوی و متعادل بخوری ‫تا زودتر خوب شی
‫کربوهیدرات چاق میکنه
‫مهم نیست، بازم خوشگل میمونی
‫این پخته
‫تو نمیخوری؟
‫سیرم
‫فقط بخور
‫فکر کردی اگه بگی با دیدن غذا خوردن من ‫سیر میشی، ذوق میکنم؟
‫بعدشم ته‌مونده‌هامو بخوری؟
‫واقعاً سیرم ‫قبلش غذای چینی خوردم
‫چیه؟
‫هیچی، فقط
‫نمیدونستم بلدی لبخند بزنی
‫همون لحظه‌ای که دیدمت ازت خوشم اومد
‫این یکی واقعیه
‫چرا امروز باید کت‌وشلوار میپوشید؟
‫اگه همون لباس داغون بوکسشو پوشیده بود ‫اصلاً دلم نمیلرزید
‫نمیتونستم از فکرت بیام بیرون
‫فقط امیدوار بودم…
‫یه روز دوباره ببینمت
‫دیدن زخمی شدنت برام قابل تحمل نبود، داشتم میمردم
‫تو تنها زنی هستی که تاحالا ازش خوشم اومده
‫واسه همین واقعاً بلد نیستم چطور باید رفتار کنم
‫اگه اون نگاهش بازی بود
‫حقشه جایزه‌ی بهترین بازیگر رو بگیره
‫یعنی واقعاً دوست‌پسرمه؟
‫پس قضیه‌ی اون وزغه چی بود؟ ‫اصلاً ازش نترسیدم
‫انگار همراه حافظه‌ات ‫ترست هم از دست رفته
‫دکتر گفت ضربه به سر ‫میتونه کلی عوارض مختلف داشته باشه
‫واقعاً فقط همینه؟
‫یعنی من فقط عوض شدم؟
‫ای وای، اون سه؟
‫گو اون سه، چت شده؟
‫اگه نمیتونی هضمش کنی ‫لازم نیست بکنی
‫لازم نیست باورش کنی
‫گول این دل‌هُره و ذوق‌مرگ شدنت رو نخور
‫مطمئنین اسم بیمار گو جی وونه؟
‫آدرس بیمارستان رو بهم بدین
‫مطمئنم گفت بیمار و بیمارستان
این‌که داره بیمارستان‌ها رو زیر و رو میکنه تا گو اون سه رو پیدا کنه
‫یعنی فکر میکنه هنوز زنده‌ست
‫و خبر نداره بک سانگ گیل کارشو ساخته
‫اینا همراهش بود
‫اون مرد دستیار شهردار جوئه
‫مخفیانه رفته بود ‫از دادستانی اطلاعات جمع کنه
‫از آدمای خودمونه ‫پس لازم نیست نگرانش باشی
‫اون مأمور مخفی داره خودسرانه عمل میکنه
‫ولی چرا؟
‫از کجا فهمید باید بیاد اینجا؟
(کایتو)
‫الو، خبری شد؟
‫تاریخ حرکت قایق قاچاقی ‫رو پیدا کردیم
‫خسته نباشی
‫حواست باشه اطلاعات درز نکنه
(باشگاه بوکس هونگ)
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫فکر میکردم جاسوسه ‫نه دوست‌پسر واقعیش
‫چرا باید دنبال دادستان گو بگرده؟
‫مهم‌تر اینه که ‫روستای تافی رو میشناسه
‫فکر میکردم اینجا امنه ‫و پیدا کردنش سخته، پس چطور…
‫یه لحظه
‫گفتی داشته بیمارستان‌ها رو میگشته؟
‫قیافه‌اش چه شکلیه؟
‫خودشه، این یارو دیروز اومد اینجا
‫چی؟
‫-شما مربی اصلی اینجایین؟ پرسید من مربی اصلی‌ام یا نه-
‫دیروز احیاناً ‫به بیمارستان رفتین؟
‫بعد پرسید دیروز بیمارستان رفته بودم یا نه
‫ببین
‫حالا که تونسته ردشو تا اینجا بزنه
‫چطوره حقیقت رو به دادستان گو بگیم؟
‫مثل بچه خوابیدم
‫وای! چرا انقدر دیر بیدار شدم؟
‫چته اون سه؟
‫نباید به این زودی انقدر راحت میخوابیدی
‫هنوز باید شک میکردی ‫که شاید همه‌ی اینا دروغ باشه
‫نمیتونیم تا ابد بشینیم ‫تا حافظه‌اش برگرده
‫خودشم که شک کرده
‫بیاین همه‌چیز رو بهش بگیم
‫بگیم بک سانگ گیل ‫آدم معمولی‌ای نیست
‫پس اگه میخواد زنده بمونه ‫باید فوراً از کره بره
‫این‌جوری قانعش کنیم
‫نمیشه
‫چرا؟
‫اگه بدون حافظه‌ا‌ش این حرفا رو بشنوه ‫خودش میره دنبالش تا مطمئن شه
‫که واقعاً دادستان بوده یا نه
‫یا من دارم دروغ میگم ‫میخواد ته‌وتوشو دربیاره
‫اون‌وقت بیشتر به خطر میفته
‫خب نمیذاریم این کارو بکنه
‫کسی که یادش نمیاد سوخته باشه
‫هرچقدر هم بهش هشدار بدی از آتیش نمیترسه
‫باید یادش بیاد آتیش ‫چقدر داغ و ترسناکه
‫تا بدونه چطور ازش دوری کنه
‫راست میگی
‫هنوزم حرفاتو باور نداره
‫حتی اگه همه‌چیزو بهش بگیم ‫و اصرار کنیم همین الان از کره بره
‫بعید میدونم بگه «باشه» ‫و قبول کنه بره
‫ای بابا
‫پس باید هرچه زودتر حافظه‌اش برگرده
‫وقتمون داره تموم میشه
‫کایتو زنگ زد و گفت ‫قایق قاچاقی یه ماه دیگه حرکت میکنه
‫تا اون موقع باید حافظه‌اش برگرده
‫نباید یه کاری ‫برای اون دوست‌پسر جاسوسه بکنیم؟
‫حتی روستای تافی رو هم پیدا کرده ‫حداقل نباید یه جوری سرش رو گرم کنیم؟
‫بک سانگ گیل میتونه سریع‌تر ‫و مؤثرتر جلوشو بگیره
‫خودشم دلش نمیخواد کسی ‫دنبال دادستان گو بگرده
‫نقشه‌ای داری؟
‫شماره‌ی آژانس کارآگاهی رو برات میفرستم
‫اخیراً ازتون خواستن ‫یه نفر رو پیدا کنین، درسته؟
‫یه کار خیلی آسون‌تر بهتون میدم ‫و سه برابر مبلغ توافق‌شده پول میدم
‫چه بچه‌بازی‌ای
‫این سیبا دیگه واسه چیه؟
‫صبحانه، ناهار، شام
‫مگه بچه‌ام؟ مسخره‌بازیه
‫این کله‌ی سحر اینجا چی‌کار میکنی؟
‫فقط…
‫پول فال
‫پول فال؟
‫درباره‌ی دیروز…
‫اشتباه کردم
‫حس کردم داری به روحانیتم توهین میکنی
‫خیلی هم بی‌ادب و گستاخ بودی ‫واسه همین کوتاه نیومدم
‫ترجیح میدم از مشتری‌ای که راضی نیست ‫پولی نگیرم
‫حس خوبی بهم نمیده
‫خب
‫بالاخره فهمیدی
‫خوبه
‫این حرفو میزنم چون
‫گفتم بزرگ‌منشی کنم ‫با این‌که واقعاً نمیتونم تحملت کنم…
‫بابا بگو دیگه، میخوای چی بگی؟
‫ببخشید
‫-چی؟ ‫-گفتم ببخشید
‫من که بزرگ‌ترم نباید با یکی ‫که خیلی ازم کوچیک‌تره دعوا میکردم
‫رفتارم درست نبود
‫خب، منم…
‫بابت رفتارم عذر میخوام
‫وای، بلدی سرتو هم خم کنی؟
‫من کی سرمو خم کردم؟
‫پس اون تعظیم لعنتی چی بود؟ ‫یا گردنت خودش تصمیم گرفت؟
‫«لعنتی»؟ اومدی دعوا کنی ‫یا عذرخواهی؟ بالاخره کدومه؟
‫یه کم از هر دو، که چی؟
‫ممنون که پسش دادی ‫اگه کارت تمومه میتونی بری
‫نگران نباش ‫حتی التماسم کنی میرم
‫خانم شمن
‫اینم بهت میدم چون منم گفتم ‫بزرگ‌منشی کنم
‫با این‌که نمیتونم تحملت کنم
‫واقعاً مسخره‌ست
‫خب، بالاخره بزرگ‌تره
‫دیروز انگار عمراً ‫کوتاه نمیاومد
‫چی شده یهو؟
‫ببین، همین الان عذرخواهی کردم
‫حتی پولتو پس دادم چون ‫گرفتن پولت عذاب وجدان بهم میداد
‫یه عالمه آب یخ خوردم
‫ولی هنوز از درون دارم میجوشم
‫ته ها، واقعاً باید دوباره فکر کنی
‫اگه همچین زنی رو بگیری
‫ممکنه کل زندگیت به باد بره
‫-این باید کافی باشه ‫-داری چی‌کار میکنی؟
‫برای مجسمه‌ی بودای شکسته‌ست
‫-آخه چطور… ‫-لطفاً قبولش کنین
‫ببخشید
‫و لطفاً از اون سه هم عذرخواهی کنین
‫به‌جای این‌که بیاریش اینجا ‫تا از من عذرخواهی کنه
‫میخوای من برم ‫از اون دختره عذرخواهی کنم؟
‫شنیدم موهاشو کشیدین
‫-ولی… ‫-این میشه کتک‌کاری
‫خب، اون…
‫خودتون مخالف لات شدن من بودین
‫از خشونت بدتون میاد ‫ولی خودتون دست به خشونت زدین
‫پس لطفاً عذرخواهی کنین
‫پس بی‌احترامی اون به بزرگ‌ترش ‫و نشناختن حد و مرزش چی؟
‫اگه شما به‌عنوان بزرگ‌تر اول عذرخواهی کنین
‫اونم همین کارو میکنه
‫آره جون خودت ‫اون دختره حتماً همین کارو میکنه
‫مطمئنم میکنه
‫فقط بعد اون تصادف ‫هنوز حالش سر جاش نیست
‫آدم خوبیه
‫مگه با چشم بسته آدما رو میبینی؟
‫چطور میتونی انقدر ‫آدم‌شناس بدی باشی؟
‫میدونم که
‫شما هم آدم خوبی هستین
‫حالا این دیگه چی بود؟
‫هنوز یادمه
‫وقتی توی راه برگشت از مدرسه میدیدینم
بهم کیک برنجی میدادین
‫تخم‌مرغ آب‌پز میذاشتین توی جیب‌هام
‫میگفتین ورزشکار نباید گرسنه بمونه
‫به لطف شما ورزشکار خوبی شدم
‫ممنونم
‫حالا چرا این حرفا رو میزنی؟
‫واسه دخترت هرچی دلت میخواد میگی
‫خیلی ممنون میشم
‫شام چی؟
‫غذا خوردی؟
‫دیشب یه کم کیک برنجی لوبیا قرمز درست کردم
‫یه کم برات میذارم
‫حالا که دارمش ‫بد نیست رنگش کنم
‫صبحانه خوردم، انجام شد
‫شام خوردم، انجام شد
...‫وقتی پنجره رو باز کردم
‫بیدار شدی
‫خیلی وقته بیدارم ‫تختش همچین راحت نیست
‫اون خانم شمنه صبح اومد اینجا
واقعا؟
‫عذرخواهی کرد و حتی پولمو پس داد
‫خوبه
‫انگار من از اون آدمایی نیستم ‫که بشه مدت زیادی ازشون بدت بیاد
‫اگه غذات تموم شده، بریم
‫کجا؟
‫همون درمانگاهی که دیروز رفتی
‫باید درمان شی ‫تا حافظه‌ا‌ت زودتر برگرده
‫آماده شو
‫این دیگه چی بود؟ اگه همه‌ا‌ش دروغه
‫نباید امیدوار باشه ‫حافظه‌ام برنگرده؟
‫پس چرا انقدر مشتاقه ‫کمکم کنه حافظه‌م برگرده؟
‫یعنی واقعاً دوست‌پسرمه؟
‫ چرا تو هم توی اینستاگرام ‫چیزی نمیفروشی؟
‫شرط میبندم خیلی زود فالوئر جمع میکنی ‫و اینفلوئنسر میشی
‫نه، نمیتونم
‫یادت رفته کی هستی؟
‫تو همون مین سو جی افسانه‌ای هستی ‫که یه زمانی فروم‌های زیبایی دستش بود
‫درسته، دکتر آن؟
‫آره، یه زمانی
‫میرم مسواک بزنم
‫ببین، میشه حرف بزنیم…
‫تا کی میخوای این‌جوری ادامه بدی؟
‫گفتم که چاره‌ای نداشتم ‫جز این‌که برم اون قرار آشنایی
‫گفتم رابطه‌ی من و پدر و مادرم ‫بده‌بستونه
‫اونا این درمانگاه رو برام راه انداختن ‫منم باید یه جاهایی حرفشونو گوش کنم
‫تا الان هی رد کردم ‫فقط یه بار رفتم سر قرار
‫دقیقاً
‫چی؟
‫هی ردشون کردی، ولی هیچ‌وقت نگفتی ‫دوست‌دختر داری
‫اون به‌خاطر…
‫چه توی درمانگاه چه پیش پدر و مادرت ‫همیشه منو مخفی میکنی
‫میگی به‌خاطر حرف کارکنای درمانگاهه ‫یا پدر و مادرت
‫ولی حقیقت اینه که
‫من در حدت نیستم، نه؟
‫-چطور میتونی… ‫-نه یه کمک‌پرستار مثل من
‫میخوای با زنی آشنا شی ‫که در حد مدیر یه درمانگاه باشه، نه؟
‫پس خودت چی؟
‫اگه این‌جوری فکر میکردی ‫چرا هنوز با منی؟
‫چون صاحب یه درمانگاهم، نه؟
‫-پس تصمیم گرفتم حد خودمو بدونم ‫-یعنی چی؟
‫یعنی بهتره جدا شیم ‫تو هم هرچقدر میخوای برو قرار آشنایی
‫منم یه مرد هم‌سطح خودم پیدا میکنم
‫هی، مین سو جی
‫-سو جی ‫-سلام
‫ایشون مدیر درمانگاهه
‫بفرما، آوردمش ‫یکی که هویتمو تأیید کنه
‫از آشنایی‌تون خوشحالم
‫«از آشنایی‌تون خوشحالم» دیگه چیه؟
‫-گفت هم‌کلاسی بودین ‫-هم‌کلاسی؟
‫خیلی وقته ندیدمت، جانگ ته ها
‫خب، هر دور هزار وون!
‫بیاین بادکنک بندازین!
‫-وای، مین سو جی خیلی خوشگله ‫-حق داره توی اینترنت معروف باشه
‫وای، عین الهه‌هاست ‫دختر شماره یک گوجین
‫میدرخشه
‫(آن گی جون)
‫بیاین اینجا آرایشتون کنیم!
‫اینم چای یولموی شما
‫ممنون، عاشق چای یولموام
‫امروز خیلی گرمه
‫نوشیدنی بگیریم؟ کولا؟
‫-کولا خوبه ‫-باشه
‫ببخشید، سه تا کولا میدین؟
‫حتماً
‫عرقتو با این پاک کن
‫ممنون
‫اسمت چی بود؟
‫سو… سون دوک؟
‫اون منم
‫سو جیه، مین سو جی
‫آهان، درسته، ممنون مین سو جی
(مدیر آن گی جون)
‫ای بابا
‫پرستارامون خیلی دست‌وپاچلفتی‌ان
‫میشه یه کارت بردارم؟
‫حتماً، بردارین
‫با دیدن این فکر کنم یادم اومد
‫تو همونی نبودی ‫که همیشه بهترین نمره‌ها رو میگرفت؟
‫خب، نه همیشه
‫خیلی باهوش بودی ‫حالا هم دکتر شدی
‫خودت این روزا چی‌کار میکنی؟
‫شنیدم بعد از کنار گذاشتن بوکس ‫رفتی سراغ یه کار دیگه
‫تازه اون کار رو ول کردم
‫که این‌طور
‫خانم گو اون سه شرایطش رو برام توضیح داد
‫ولی بیمارستان ما یه سری مقررات داره
‫-اگه هویت کسی تأیید نشده باشه، نمیتونیم… ‫-ممنون
‫درمانش میکنی، نه؟
‫وگرنه زنگ نمیزدی
‫آره، خب
هزینه‌اش ‫هرچقدر بشه میدم ‫پس هر کاری از دستت برمیاد براش بکن
‫باشه
‫-خوبه که خودم مدیرم… ‫-دقیقاً
‫اینم از مزایای داشتن ‫یه هم‌کلاسی کاردرسته
‫از الان ممنون
‫آره، باشه
‫این‌همه دارن درباره‌ی چی حرف میزنن؟
‫خیلی خوشگلی
‫دوست‌پسر داری؟
‫ببخشید، ولی…
‫دارم، ببخشید
‫فهمیدم، عذر میخوام
‫بفرمایین
‫نه، ممنون
‫من فقط قهوه‌ای میخورم ‫که تازه رُست شده باشه
‫-چی شد؟ ‫-هفته‌ای دو بار برای درمان میای
‫واقعاً؟
‫خانم گو اون سه، امروز اول نوار مغزی ‫و چند آزمایش ساده انجام میدیم
‫از این طرف بیاین لطفاً
‫باشه
‫-موفق باشی ‫-باشه
‫اگه میدونستم میاد ‫یه کفی اضافه میذاشتم توی کفشم
‫آخه گی جون
‫همیشه انقدر خوش‌تیپی ‫حالا چرا دقیقاً امروز
انقدر داغون شدی؟
‫جمعش کن، آن گی جون
‫یه کم غرور داشته باش
‫دیگه هیچ دلیلی نداری ‫جلوی اون احساس حقارت کنی، فهمیدی؟
‫جانگ ته ها یه لات سابقه
‫تو دکتری
‫اصلاً توی یه سطح نیستین، فهمیدی؟
‫اگه سو جی یه ذره عقل داشته باشه ‫دیگه به اون علاقه‌ای نداره
‫اصلاً چی داره که آدم نگاهش کنه؟
‫خیلی وقته ندیدمت، جانگ ته ها
‫منو یادت نمیاد؟
‫دبیرستان هم‌کلاسی بودیم
‫قبل از این‌که بری سئول
‫آهان
‫آهان!
‫سو…
‫سون دوک؟
‫سو جیه، مین سو جی
‫آره، ببخشید
‫برگشتی گوجین؟
‫آره، توی روستای تافی زندگی میکنم
‫با دوست‌دخترت؟
‫آره
‫هی، گو اون سه
‫خوبی؟
‫خوبم، فقط انگشت پام خورد به یه جا
‫-خیلی درد میکنه؟ میتونی راه بری؟ ‫-خوبم
انقدر شلوغش نکن ‫ملت فکر میکنن پام قطع شده
‫-باید بیشتر مراقب باشی ‫-یه لحظه
‫وقتی نتایج آماده شد ‫از هفته‌ی بعد درمان رو شروع میکنیم
‫اول آزمایش دارویی انجام میدیم ‫بعد توان‌بخشی شناختی رو شروع میکنیم
‫ممنون، لطف کردی
‫لازم نیست تشکر کنی
‫خدا خیرت بده
‫پس دیگه میریم
‫-باشه ‫-خداحافظ، جی سو
‫سو… جیه
‫انگار از دیدن عشق اولت خیلی خوشحالی
‫آره
‫انگار جانگ ته ها هنوزم جذابه
‫اون زنی که دیدیم ‫هم‌کلاسیت بود؟
‫-آره ‫-که این‌طور
‫خب، یه کم… خوشگل بود
‫با این همه روش‌های زیبایی امروزی
‫تقریباً هرکسی یه کم تلاش کنه ‫میتونه مثل اون بشه
‫فقط چون این لباسای دمده رو پوشیدم
‫وگرنه منم تیپ بزنم، محشر میشم
‫بریم خرید؟
‫توی شهر یه مرکز خرید هست
‫-نظرت چیه؟ ‫-خوشگله
‫-این یکی چطور؟ ‫-خوشگله
‫این چطور؟
‫خوشگله
‫بس کن دیگه، الکی نگو «خوشگله»
‫الکی نمیگم
‫توی تک‌تکشون خوشگل بودی
‫چطور انقدر راحت همچین حرفی میزنه؟
‫خب واقعاً خوشگل بودی
‫یه صورتی‌شو که گذاشتی توی سبد
‫اون صورتی مرجانی بود ‫این صورتی روشنه
‫فرق دارن؟
‫معلومه که دارن ‫هیچ دو رنگی عین هم نیستن
‫واقعاً هیچی سرت نمیشه
‫این مرطوبه، خوشم میاد
‫مواد تشکیل‌دهنده‌ش هم خوب به نظر میاد
‫یکی از اینا
‫فکر کنم برای لوازم آرایش کافیه
‫راستی…
‫یه چیز دیگه هم لازم دارم
‫حالا دیگه میتونم نفس بکشم
‫بالاخره آدم امروزی بدون گوشی نمیشه
‫حیف که به اسم تو ثبت شده
‫ولی خب چاره‌ای نیست
‫خیلی خوشحال به نظر میای
‫آره، امروز بد نبود
‫قرار شد درمانم رو شروع کنم ‫گوشی گرفتم
‫خرید هم کردم
‫حسابی استرسم خالی شد
‫ببینم
‫ها؟
‫من فقط یکی از اینا برداشتم
‫بقیه‌ا‌شونو تو گذاشتی؟
‫آره، گفتی خوبه
‫باورم نمیشه
‫لازم نبود انقدر به فکر باشی
‫صورتم کوچیکه
‫واسه همین یه کوشن ‫خیلی برام دوام میاره
‫کی میتونم همه‌ی اینا رو تموم کنم؟
‫برای تو نیستن
‫پس برای کی‌ان؟
‫شنیدم این خیلی خوبه
‫-برای هرکدومتون یکی ‫-این چیه؟
‫اگه اینو بزنم ‫واقعاً عین تازه عروسا میشم
‫مگه نه عزیزم؟
‫معلومه ‫خوشگل‌ترین زن این آبادی میشی
‫یه لحظه
‫صبر کنین، این‌جوری استفاده نمیشه
‫نشونتون میدم چطور استفاده کنین
‫فقط باید یه ذره بزنین
‫خودم براتون میزنم
‫این‌جوری، فقط آروم ضربه بزنین و بعد…
‫تق، تق
‫آروم ضربه بزنین
‫همین‌جوری
‫فقط با یکدست شدن رنگ پوستتون ‫صورتتون روشن‌تر شد
‫یه لحظه
‫ای وای
‫چرا این‌همه پودر رنگارنگ هست ‫که باید به صورت آدم زد؟
‫فکر کنم این بهتون بیاد ‫یه لحظه
‫-بفرمایین ‫-بازم؟
‫فقط یه ذره دیگه از این
‫خب
‫وای، چه خوشگل شد
‫-بذار ببینم ‫-خیلی خوشگل شدین
‫یا خدا!
‫صورتم چه گل انداخته ‫و سرحال شده
‫مگه نه؟
‫این خیلی بهتون میاد ‫پس هدیه‌اش میدم بهتون
‫از این به بعد ازش استفاده کنین
‫-برای شما هم، سونگ وول… ‫-چه قشنگ
‫این یکی
‫برای امروز ممنون
‫برای چی؟
‫برای این‌که مامان‌بزرگ رو خوشگل کردی
‫نمیدونستم انقدر خوشگله
‫خیلی مامان‌بزرگتو دوست داری
‫چون مامان‌بزرگمه
‫-سلام مربی ‫-سلام پیل سونگ
‫-خوب تمرین میکنی؟ ‫-بله
‫-خوبه ‫-پس من دیگه میرم
‫فعلاً
‫اون کی بود؟
‫پسر خانم پانگه، میاد باشگاه ما
‫خانم پانگ کیه؟
‫همون زنی که با خانم شمنه میگرده…
‫منظورت همون اس‌ئی‌اس روستای تافیه؟
‫رئیسشون
‫همون خانمه
‫پسرش خوش‌تیپه ‫اصلاً به مامانش نرفته
‫به کسی توی روستا نگو ‫پیل سونگ میاد باشگاه ما
‫رازه
‫اصلاً توی این روستا با کی حرف بزنم؟
‫اینجا حتی یه دونه دوست هم ندارم
‫حالا که حرف دوست شد ‫واقعاً شماره‌ی هیچ‌کدومشونو نداری؟
‫وقتی سئول زندگی میکردیم ‫کسی نبود که زیاد ببینمش؟
‫نمیدونم ‫زیاد درباره‌ی دوستات حرف نمیزدی
‫ولی بالاخره باید حداقل یه دوست داشته باشم
‫پس چرا هیچ‌کدوم از دوستام دنبالم نمیگردن؟
‫برای امروز دیگه تعطیل…
‫سلام
‫-بفرمایین ‫-ممنون
‫با تو هم تماس نگرفته؟
‫نه، آخرین باری که با هم رفتیم خرید
‫جی وون سر یه چیزی ‫یه کم ازم ناراحت شد
‫اول فکر کردم هنوز عصبانیه ‫واسه همین بهم زنگ نمیزنه
‫ولی بعدشم نه تلفنش جواب داد ‫نه پیامام
‫واسه همین میخواستم فردا ‫گم‌شدنش رو گزارش کنم
‫گم نشده، درخواست ‫مرخصی طولانی‌مدت داده
‫-مرخصی طولانی‌مدت؟ ‫-بله
‫نمیدونم چی شد که همچین کاری کرد
‫ولی اگه از جی وون خبری شد ‫لطفاً بهم اطلاع بدین
‫باشه، حتماً
‫(آژانس کارآگاهی)
‫بله، گو جی وون رو پیدا کردین؟
‫ممنون
‫چرا خواستی توی همچین جایی همدیگه رو ببینیم؟
انقدر صمیمی نیستیم ‫که با هم غذا بخوریم، هستیم؟
‫هرچی بیشتر میگردم ‫بیشتر میفهمم کار معمولی‌ای نیست
‫نمیتونیم گم‌شدنش رو گزارش کنیم
‫پیدا کردن یه نفر ‫از راه‌های غیررسمی هم
‫کار خیلی حساس و مهمیه
‫این‌جور کارا ‫به این راحتیا نیست
‫میخوای چی بگی؟
‫میخوام درباره‌ی پیش‌پرداخت ‫دوباره توافق کنیم
‫پس منو تا اینجا کشوندی ‫که پول بیشتری بخوای؟
‫برای کارای بزرگ ‫تشریفات رو سرسری نمیگیریم
‫خیلی به تشریفات پایبندی، نه؟
‫بله
‫خسته نباشین
‫(آژانس کارآگاهی)
‫(صبحانه، ناهار، شام)
‫همه‌ی داروهاشو خورده
‫این‌جوری، فقط آروم ضربه بزنین و بعد…
‫همینه
‫گفتم سرتو بنداز پایین ‫ببین آخرش چی شد
‫خودش لطف کرد و غیبش زد ‫چرا رفتی دنبالش؟
‫ولی
‫چرا باید تا این حد پیش برین…
‫بهترین راه برای پرورش یه درخت سیب…
‫اینه که جوانه‌های مزاحم رو
‫از همون اول قطع کنی
‫«اگه این یکی رو ول کنم چی؟»
‫«اگه بذارم یه کم رشد کنه ‫بعد قطعش کنم چی؟»
‫یه لحظه تردید…
‫میتونه کل محصولتو نابود کنه
‫نه، ولی…
‫صبر کنین، یه لحظه
‫صبر کنین
‫خواهش میکنم منو نکشین، صبر کنین
‫نه، صبر کنین
‫یه لحظه
‫خواهش میکنم، نه!
‫فقط اون ساعت نیست!
‫فقط ساعت نیست
‫یه چیز دیگه هم هست
‫دادستان گو گفت غیر از ساعت ‫یه چیز دیگه هم آماده کرده
‫من دنبال همون بودم
‫اگه من زنده باشم و جی وون… ‫یعنی دادستان گو هم زنده باشه
‫حتماً بعداً میتونم به دردتون بخورم، نه؟
‫خواهش میکنم منو نکشین
‫چیه؟
‫آرایش کردی
‫دیروز این‌همه خریدم ‫خب باید استفاده‌اشون کنم
‫یه وقت عاشقم نشی
‫مگه دست خودمه؟
‫خیلی خوشمزه‌ست
‫آهان، راستی
‫بریم سئول
‫اونجا بیشتر از اینجا زندگی کردیم
‫اگه برگردیم جایی که زندگی میکردیم ‫شاید یه چیزی یادم بیاد
‫نمیشه
‫چرا؟
‫هنوز
انقدر خوب نشدی که همچین سفری بری
نمیخوایم ‫که بریم اون سر دنیا
‫فقط چند ساعت راهه
‫توی سئول خاطره‌های خوب زیادی نداریم
‫فقط حالمون بد میشه
‫خوب یا بد ‫باید هر خاطره‌ای که میتونم پیدا کنم…
‫یه دور بزنیم؟
‫-چی؟ ‫-اسکوترسواری دوست داشتی
‫داشتم؟
‫هر وقت استرس داشتی ‫میرفتی یه دور میزدی
‫امتحانش کن ‫شاید کمک کنه یه چیزی یادت بیاد
‫اسکوتر؟
‫چرا انقدر برام آشناست؟
‫خب، آروم شروع کنیم…
‫بلدم
‫آره، اینو بلدم!
‫بلدم، واقعاً بلدم!
‫-محکم بگیر ‫-مواظب باش
‫من توی این کار خوبم
‫باورم نمیشه
‫چه حالی میده!
‫دارن فیلم اکشن میسازن؟
‫چرا با اسکوتر این‌جوری ‫توی روستا ویراژ میدن؟
‫دقیقاً، کسی هم دنبالشون نیست ‫چرا انقدر گاز میدن؟
‫ولشون کن
‫-هنوز توی ماه‌عسلن ‫-این میشه ماه‌عسل؟
‫وقتی از بیرون مسخره‌بازی به نظر میاد
‫ولی برای خودشون کاملاً منطقیه
‫عاشقی همینه دیگه
‫من که نمیدونم ‫آخرین بار توی زندگی قبلیم عاشق بودم
‫ای بابا، بسه دیگه ‫بریم موهامونو درست کنیم
‫-بریم ‫-بریم
‫-فقط یه پیک دیگه ‫-باشه
‫به سلامتی!
‫عالیه!
‫خیلی باحاله ‫چرا من انقدر اسکوترسواریم خوبه؟
‫گفتی قبلاً پیک بودی
‫بودم؟
‫چیزی یادت اومد؟
‫نه
‫ولی معلومه ‫اسکوترسواریم خوب بوده
‫بدنم یادشه
‫دیگه چی دوست داشتم؟
‫چی؟
‫بیشتر بگو ‫میخوام بازم بفهمم
‫عکس گرفتن
‫عکس؟
‫چطور شدم؟
‫بابا این‌جوری انگار منو اونجا کاشتن
‫این چه تناسبیه؟ ‫پاهام خیلی کوتاه افتاده!
‫خوب نگاه کن
‫جوری بگیر که پام یه سانتی‌متر ‫بالاتر از پایین صفحه باشه
‫این‌جوری پاهام بلندتر دیده میشه
‫چطور این جزئیات رو بلدم؟
‫گفتم که عکس گرفتن دوست داشتی
‫حالا هرچی، دوباره بگیر ‫یه سانتی‌متر!
‫دیگه این یکی یه مرحله‌ی جدید از مسخره‌بازیه
‫میمیره یه بار به دوربین نگاه کنه؟
‫انگار قسم خورده به دوربین نگاه نکنه
‫این از کی انقدر عاشق‌پیشه شده؟
‫هرچی زنش بگه انجام میده
‫-اصلاً چرا نگاه میکنیم؟ ‫-چشممون دراومد
‫بریم
‫بعضی از اینا ‫واقعاً ارزش نگه داشتن دارن
‫ولی واقعاً هیچ‌کدومش یادم نمیاد
‫از اونجایی جلوی دوربین انقدر راحت بودم ‫و بهم خوش میگذشت
‫فکر کنم واقعاً این کارم دوست داشتم
‫راستی، شبکه‌ی اجتماعی هم داشتم؟
‫اگه انقدر عکس گرفتن دوست داشتم ‫احتمالاً یه جایی پستشون میکردم
‫توی همه‌ی شبکه‌های اجتماعی ‫اسم گو اون سه رو گشتم
‫ولی هنوز حسابمو پیدا نکردم
‫مطمئن نیستم، فکر نکنم داشتی
‫نام کاربری همیشگیم چی؟
‫نمیدونم
‫دیدی؟ همین چیزاست ‫که باعث میشه بهت شک کنم
‫چطور نام کاربری همیشگی ‫دوست‌دخترتو نمیدونی؟
‫حتی اگه واقعاً دوست‌پسرم باشی ‫ازت ناامید شدم
‫چرا با همچین مرد بی‌خیالی قرار میذاشتم؟
‫کلی چیز امتحان کردیم ‫ولی بازم هیچی یادم نیومد
‫کلاً بی‌فایده بود
‫حالا که حرف از مفید بودن شد
‫چرا هی دنبال من راه میفتی؟
‫نمیخوای بری باشگاه سر کار؟
‫شرایط خاصه ‫آقای هونگ درک میکنه
‫امکان نداره
‫تو واقعاً دیوونه‌ای!
‫اگه همین‌جوری توی خونه بچرخی ‫کی خرج زندگی رو بده؟
‫من که الان نمیتونم برم سر کار
‫میخوای چطور خرجمو بدی؟
‫از همه‌ی زنای روستا بپرس ببین
‫کدوم زنی راضیه شوهر سالم و سرحالش
‫توی خونه بشینه
‫فکر کردم…
‫دیگه توی این روستای کوچیک ‫چیزی نیست که برام سؤال باشه
‫یا برام ناآشنا باشه
‫پس برو بیرون
‫و کار کن
‫مردا وقتی کار میکنن از همیشه جذاب‌ترن
‫بعداً میرم یه کم به پیل سونگ ‫برای اسپارینگ کمک کنم
‫نمیذارم گرسنه بمونی
‫اصلاً داشتی گوش میدادی؟
‫یعنی یه کم میری بیرون ‫بعد دوباره برمیگردی خونه؟
‫دیگه خسته شدم
‫واقعاً خسته شدم
‫پول گوشت گاومون رو از کجا بیاریم؟
‫من گوشت گاو میخوام
‫پس بهتره برم پول دربیارم
‫شنیدیم امروز رفتین سر قرار
‫-چی؟ ‫-کل روستا فهمیده
‫که دوتایی عین یه صحنه ‫از فیلم عاشقانه بودین
‫فقط یه کم اسکوترسواری کردیم ‫ببینیم چیزی یادش میاد یا نه
‫-یه چندتا عکس هم گرفتیم ‫-آره
‫تشنه‌مون شد ‫یه چیزی هم خوردیم، همین
‫رفیق، به همین میگن قرار عاشقانه
‫شنیدم صاف روی زمین دراز کشیده بودی
‫فقط که ازش عکس بگیری!
‫هی میگفت عکس‌ها عجیب شدن ‫و مجبورم میکرد دوباره بگیرم
‫از نظر من همه‌اشون خوب و خوشگل بودن ‫توی هر عکسی خوشگل افتاده بود
‫حتی عکسایی که پاک کرد ‫و میگفت بد افتاده هم خوشگل بودن
‫ولی هی قبول نمیکرد
‫ته ها
‫بله، آقا؟
‫بابت همه‌چی معذرت میخوام
‫چی؟
‫پس این حس آدمیه ‫که یکی آینه میگیره جلوش
‫چرا سه روزه پشت سر هم ‫میری کافی‌نت؟
‫چه بامزه‌ست
‫اگه هی بازی کامپیوتری کنی ‫آخر و عاقبتت چی میشه؟
‫هی، گوم هیانگ
‫این‌که بازی کامپیوتری ‫زندگی آدمو نابود میکنه دیگه قدیمی شده
‫این روزا با بازی کامپیوتری ‫میلیون‌ها پول درمیارن
‫اگه درسش خوب نیست ‫شاید بهتر باشه بره سمت بازی
‫من که کاملاً از حرفه‌ی گیمینگ ‫پیل سونگ حمایت میکنم
‫تازه باید حمایتش هم بکنی؟
همین الانشم درس رو ول کرده
‫همین که داره برای یه چیزی انقدر تلاش میکنه قابل تحسینه
‫همون‌طور که انتظار میرفت ‫خیلی روشن‌فکری، هوی جا
‫جون شیک عزیزم ‫مثل گوشت تپل ماهی خال‌مخالی بامزه‌ای
‫لازم نیست
‫این ده هزار وون مال تو
‫ممنون
‫پیل سونگ هم کافی‌نته، نه؟
‫این ده هزار وون رو هم ببر بده پیل سونگ
‫پیل سونگ اونجا نیست
‫نیست؟ یعنی چی؟
‫اون همیشه بعد مدرسه میره کافی‌نت ‫بازی کامپیوتری میکنه
‫نه، نمیره
‫نه دیروز اونجا بود ‫نه پریروز
‫پس کجا میره؟
‫چیز جالبی پخش میشه؟
‫…مراسم پروژه‌ی توسعه‌ی ایرانگ دونگ
‫با حضور مقامات شهر گانگجوو نمایندگان شرکت میره ادن برگزار شد
‫هردوشون خیلی مشکوک میزنن
‫قیافه‌هاشون واقعاً رو اعصابمه
‫سه رستوران برتر اوماکاسه در سئول
‫وای
‫اون چیه؟ چه خوشمزه به نظر میاد
‫وای
‫ببین ماهی تن چقدر براقه ‫دقیقاً چیزیه که دوست دارم
‫اگه همین الان میتونستم ‫اونجا غذا بخورم عالی میشد
‫چونگدام
‫کلاس
‫چه فضای خفنی داره
‫کسایی که میتونن اینجا غذا بخورن ‫خیلی خوش‌شانسن
‫حتماً برای عکس گرفتن هم عالیه
‫این
‫منم
‫رفیق صمیمی؟
‫یه ضیافت با رفیق صمیمیم
‫دوستم؟
‫گو جی وون، پارک هیو جین ‫یه خاطره با جی وون پیدا کردم
‫خودمم
‫آره، این خودمم
‫خودمم
‫ولی چرا زیر عکسم نوشته «گو جی وون»؟
‫یعنی اسم من… گو جی وونه؟
‫گو اون سه
‫اینجا نیستن
‫هیچ‌کدوم اینجا نیستن
‫لباسا، این کیف، حلقه ‫همه‌چی توی این عکسا…
‫هیچ‌کدوم اینجا نیست
‫تو از چیزای ظاهری و سطحی بدت میاومد
‫حقیقت نداشت
‫هیچ‌کدومش حقیقت نداشت
‫(باشگاه بوکس هونگ)
‫باورم نمیشه ته ها، آقای هونگ شما هم!
‫شما بزرگ‌تر بودین، چطور نشستین ‫یه بچه دروغ بگه و هیچی نگفتین؟
‫پیل سونگ واقعاً عاشق بوکسه ‫استعدادشم داره
‫بسه! خب که چی استعداد داره؟ ‫آخرش مثل تو لات میشه
‫خودت بهترین نمونه‌اش بودی
‫حتی رفتی تیم ملی ‫ولی آخرش گانگستر شدی
‫فکر کردی میخوام ببینم ‫پسر منم آخرش مثل تو بشه؟
‫گانگستر؟
‫جانگ ته ها گانگستر بوده؟
‫(عشق چسبناک ما)