‫[این یک داستان ساختگی‌ست]
‫[بازیگران کودک و حیوانات ‫با رعایت ایمنی فیلمبرداری شدند]
‫«ترجمه از خشایار»
‫تخت پولادین پادشاهی چوسان
‫ششصد سال پابرجا بود...
‫تا اینکه زیر سایهٔ پادشاهی مشروطه کمرنگ شد.
‫با اینکه اعتبارش باقی موند، ‫تا حد زیادی تشریفاتی شد.
‫قدرت تبدیل شد به طبقه.
‫طبقه تبدیل شد به وراثت.
‫و همینطور...
‫پابرجا موند.
‫راه باز کنید، راه باز کنید.
‫گفتم، حرکت کنید.
‫[رتبه‌بندی امتحان بهارهٔ آکادمی سلطنتی ۲۰۰۹]
‫[سونگ هویجو، خاندان جوجاک]
‫[دوم: ریو مینسوک، خاندان چونگ‌نیونگ]
‫بازم اون بچه لوس؟
‫گفتی می‌بری.
‫ولی بازم باختی.
‫فقط احمق‌ها سر چیزهای بی‌ارزش ‫اینقدر دست و پا می‌زنن.
‫هنوز خسته نشدی؟
‫هوم؟
‫برات سخت بود؟
‫این امتحان
‫برام اصلاً سخت نبود.
‫باختی. یاد بگیر شکست رو قبول کنی.
‫چرا دهنت رو باز می‌کنی ‫و خودت رو خجالت‌زده می‌کنی؟
‫تو حتی یک نجیب‌زاده هم نیستی.
‫جایگاه خودت رو بدون.
‫مواظب دهنت باش، اشراف‌زادهٔ الدنگ.
‫می‌خوای گزارشت رو بدن؟
‫لعنتی.
‫دفعهٔ بعد باید یه کم بیشتر تلاش کنی، مینسوک.
‫باشه؟
‫چطوریه که هر دفعه می‌بازی؟
‫خیر سرت یه نجیب‌زادهٔ محترمی.
‫این لباس فرم به‌هم ریخته رو ببین.
‫هویجو دوباره نفر اول کلاس نهم شده؟
‫بله، قربان.
‫روحیهٔ خاندان جوجاک حتماً خیلی بالاست.
‫همه روحیه‌شون بالاست.
‫سونگ هویجو.
‫- بله؟ ‫- فلسفهٔ بنیان‌گذاری ما رو می‌دونی؟
‫- چی؟ ‫- چرا تاج و تخت این مدرسه رو تأسیس کرد.
‫خب...
‫فرصت برابر و...
‫درسته. فرصت برابر ‫هدف اصلی بود.
‫سونگ‌گیونگوان خیلی عالیه،
‫ولی محدود کردن ورودی به پسرهای ‫نجیب‌زادگان مشخصاً محدودیت داره.
‫درست.
‫می‌دونی کی این رو اختراع کرده؟
‫درسته.
‫شاهکاری در دوران خودش بود، ‫سفارش داده شده توسط پادشاه سجونگ
‫و ساخته شده توسط جانگ یونگ‌شیل.
‫اینطور نیست؟
‫شاید پسر یک زن درباری بود،
‫ولی ذهن درخشانی داشت.
‫بیا. این رو بگیر.
‫[تاج بی‌نقص]
‫[قسمت اول]
‫گفتی می‌بریم،
‫ولی باختیم.
‫باختیم؟
‫ما هنوز رهبر صنعت هستیم،
‫توی نظرسنجی ترجیحات هم اول شدیم.
‫خودتون می‌دونید تاکتیک‌های تبلیغاتی ‫اون‌ها چقدر می‌تونه غیرمنصفانه باشه.
‫به عنوان بخشی از رویداد ‫راه‌اندازیشون ۵۰ درصد تخفیف دادن.
‫اون لی یونگیونگ رو می‌شناسید که برگشته؟
‫تونستن با تأییدیهٔ اون سلبریتی ‫یه سر و صدایی به پا کنن.
‫خب،
‫داری تأیید می‌کنی که ما
‫از نظر فروش باختیم.
‫ببخشید، خانم.
‫بیاین شروع کنیم به تحقیق کردن.
‫دقیقاً باید در مورد کی تحقیق کنیم؟
‫نگید می‌خواید در مورد ‫مدیرعامل‌شون تحقیق کنیم.
‫این دیگه دعوا راه انداختنه.
‫اینجوری وقت‌مون کاملاً هدر می‌ره.
‫درسته.
‫لی یونگیونگ به ما جواب منفی داد ‫و سخنگوی اون‌ها شد.
‫در موردش تحقیق کن.
‫فهمیدم. چی؟
‫وقتی یه تبلیغ انقدر می‌ترکونه، ‫معلومه که مشکل‌هایی پیش میاد.
‫هر جا مشکل باشه، ‫دردسر هم به دنبالش میاد.
‫نباید زیاد سخت باشه که
‫به یه طوفان کامل خبری تبدیلشون کنیم.
‫نه...
‫نباید سخت باشه، ولی...
‫اگه سخت نیست، پس انجامش بده.
‫کثیف و پست بازی کن.
‫- چشم، خانم. ‫- مدیر تدارکات.
‫بله، خانم.
‫من مدیر تدارکاتم.
‫چی؟
‫شما دوتا انگار دوقلویید.
‫بگذریم، بیاین حجم خروجی رو کم کنیم.
‫- به نصف. ‫- اینقدر زیاد؟
‫مصرف‌کننده‌ها ترس از دست دادن داشته باشن ‫و محصولات رو به سمت اتمام فروش سوق بده.
‫کاری کنین که فراگیر بشه.
‫هر چه سریع‌تر و پر سر و صداتر، بهتر.
‫- چشم، خانم. ‫- صبر کن، یه لحظه.
‫به اون راحتی‌ها که فکر می‌کنی نیست.
‫واحدها از قبل تولید شدن.
‫- بندازشون دور. ‫- چی؟
‫دفنشون کن یا بسوزونشون.
‫احتمالات و امکانات بی‌پایانه.
‫ولی ضرر هنگفتی می‌کنیم...
‫وای خدا، مدیر تدارکاتمون رو ببین.
‫انگار هر قرون رو پس‌انداز می‌کنی ‫فقط برای اینکه بیشتر خسیس باشی.
‫آره. خدای من.
‫امیدوارم اون پس‌اندازها باعث بشه
‫به طرز عجیبی پولدار بشی.
‫این منم که تصمیم می‌گیرم
‫با پولم چیکار کنم.
‫- تلفن کیه؟ ‫- باورنکردنیه.
‫پنج دقیقه شد. تمومش کنیم.
‫یه کم باش. یه مورد دیگه مونده.
‫ترافیک مرکز شهر الان دیوونه‌واره. ‫نمی‌خوای دیرت بشه.
‫فهمیدم دیگه!
‫چرا اعلیحضرت از بین همهٔ روزها ‫باید امروز به دنیا میومد؟
‫همه‌تون می‌دونید که امروز به کاخ می‌رم.
‫یه سر و صدای حسابی ‫برای خودمون به پا می‌کنم.
‫بنابراین از همه‌تون انتظار دارم
‫به همین اندازه سخت تلاش کنید.
‫- چشم، خانم. ‫- حتماً.
‫دقیقاً چی کار باید...
‫مقاله بنویسید. مقاله.
‫- مقاله. ‫- بله. مقاله.
‫مقاله...
‫«جانشین کسل گروپ
‫به ضیافت تولد سلطنتی اعلیحضرت دعوت شد».
‫تیتر خیلی جذابیه، مگه نه؟
‫حالا جانشین شدی؟
‫- نه. ‫- پس چرا دروغ گفتی؟
‫اونایی که ادعا می‌کنن همه چی هستن، ‫به ندرت به چیزی می‌رسن.
‫همه این رو می‌گن، به این امید ‫که با گفتنش به واقعیت تبدیل بشه.
‫از روابط عمومی چیزی نمی‌دونی؟
‫[خاندان سلطنتی برای ‫جشن تولد پادشاه جمع می‌شوند]
‫[برای یک جشن سلطنتی آماده می‌شوند..]
‫[ضیافت تولد سلطنتی در کاخ گیونگ‌بوک‌گونگ]
‫عالیجناب،
‫باید عجله کنید.
‫- عالیجناب! ‫- ببخشید.
‫از اینجا به بعد با خودم.
‫شما می‌تونید برید.
‫عالیجناب،
‫هیون هستم.
‫بیا تو.
‫عالیجناب.
‫هدیه‌ای آماده کردید؟
‫بعد از اینکه کل صبح خون دیدم...
‫هنوز داغم.
‫داغ، فهمیدم.
‫- براتون چایی بیارم؟ ‫- نه.
‫- باید خوابم رو جبران کنم. ‫- صبر کنید.
‫عالیجناب،
‫انگار شکار امروز به اندازهٔ کافی بد نبود،
‫حالا می‌خواید چرت بزنید؟
‫این که درست نیست.
‫- منظورم اینه، از بین همهٔ روزها... ‫- چوی هیون.
‫دستیار چوی هیون.
‫ولی امروز ضیافت تولد سلطنتی اعلیحضرته!
‫لطفاً به این سمت دست تکان بدید!
‫- به این سمت نگاه کنید! ‫- لطفاً به این سمت نگاه کنید!
‫من الان بیرون کاخ ایستادم،
‫جایی که ضیافت تولد سلطنتی برگزار می‌شه.
‫مهمانان برجستهٔ خاندان سلطنتی
‫یکی پس از دیگری دارن می‌رسند.
‫خانم سونگ، لطفاً به این سمت نگاه کنید!
‫سونگ هویجو واقعاً با لباس قرمز به کاخ اومده؟
‫می‌دونی که دنبال جلب توجه می‌گرده.
‫نمی‌شه انکار کرد که خوشگله.
‫- یالا. عکس بگیر. ‫- باشه.
‫به کارت برس.
‫خیلی‌خب! ‫خانم سونگ توجه‌شون رو جلب کرد.
‫حالا چیکار می‌کنیم؟
‫حالا شروع می‌کنیم!
‫یالا! بجنبید! زود باشید!
‫باید هر چی که پوشیده رو زیر ذره‌بین ببریم!
‫سریع‌تر تایپ کنید!
‫همهٔ عکس‌ها و مقاله‌هایی ‫که توش بوده رو پیدا کنید.
‫به این می‌گن روحیه! ‫از پسش برمیایم، دوستان!
‫ما کسل گروپ هستیم!
‫[کت قرمز سونگ هویجو ‫توجهات را به خود جلب کرد]
‫[دوباره به فکر کت قرمز افتادم...]
‫[اتمام موجودی...]
‫[دوخت اون کت دیوونه‌ست!]
‫کت سونگ هویجو! کیف سونگ هویجو!
‫کفش‌های سونگ هویجو!
‫خیلی قشنگه.
‫این‌ها خیلی نازن. دیگه طاقت ندارم.
‫موجودی تموم شد!
‫[اون می‌پوشه، موجودی تموم می‌شه]
‫«جانشین کسل گروپ
‫به ضیافت تولد سلطنتی اعلیحضرت دعوت شد».
‫حالت خوبه؟
‫خودشه، مگه نه؟
‫- بچهٔ دوم کسل گروپ؟ ‫- دوم چه عرض کنم.
‫تا وقتی ده سالش شد، ‫حتی نمی‌دونستن وجود داره.
‫منظورت چیه؟
‫زن دوم بزرگش کرده بود
‫و وقتی حدوداً ده سالش شد،
‫پیش رئیس سونگ فرستاده شد.
‫یه رعیت که از رابطه دوم به دنیا اومده؟
‫آره.
‫پس بگو چرا این همه ضعف و نقص داره.
‫هیج حس شرف و حیثیتی نداره.
‫غیرقابل‌تحمل و بدون یه ذره شعور.
‫و الی آخر.
‫خلاصه که روانیه؟
به افتخارت
‫وای، این مدیرعامل سونگ نیست؟
‫همونی که تو صنعت دوم شد؟
‫ببخشید. یکی از این‌ها برمی‌دارم.
‫ممنونم.
‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی.
‫پس این رو بشنو. برو گم شو.
‫یک کم به برادرت احترام بذار.
‫به خاطر همینه که مردم بهت می‌گن بی‌فرهنگ.
‫فکر می‌کردم حداقل یه ذره ‫توانایی تجاری داری، ولی...
‫شنیدم فروش‌هات اخیراً افت کرده.
‫اصلا درکش نمی‌کنم.
‫شایعه‌ها دیگه همه جا پیچیده.
‫می‌دونم.
‫همه جا، نه؟
‫ما هیچ کمپین تبلیغاتی پرزرق و برقی نداریم.
‫تخفیفی هم نداریم.
‫با وجود همهٔ حرکات زیرکانه‌ت ‫مثل کمپین تبلیغاتی، فراگیر شدن
‫و حتی رویداد حراج ۵۰ درصدی، ‫برند من بازم رتبهٔ اول رو
‫توی نظرسنجی ترجیحات به دست آورد ‫و از تو سبقت گرفت.
‫ظاهراً دیگه خیلی واضحه.
‫من نگران واکنش منفی به قیمت بالام.
‫ولی کاهش قیمت برای من حکم مرگ داره.
‫حس سبد جنس ارزون داره.
‫درست مثل بعضی‌ها.
‫چی، «سبد جنس ارزون»؟
‫باورنکردنیه.
‫هی، این عقدهٔ حقارته که داره حرف می‌زنه.
‫عقدهٔ...حقارت من؟
‫- من؟ ‫- آره.
‫- به خاطر تو؟ ‫- آره.
‫مشخصاً به بازاریابی لوکس وسواس داری،
‫چون تو اعماق وجودت، ‫یه جنس تقلبی هستی.
‫می‌فهمم که داری سخت تلاش می‌کنی ‫تا ریشهٔ پست خودت رو بپوشونی،
‫ولی لطفاً سعی کن طوری زندگی کنی ‫که به سود مقام خودت باشه.
‫چشم غره نرو، بچه ننر.
‫من برادر بزرگترم.
‫به عنوان برادر بزرگتر،
‫دوست ندارم اینجوری ببینمت.
‫شاید ما ناتنی باشیم،
‫ولی در نهایت،
‫باز هم خواهر و برادریم.
‫ها؟ مگه نه؟
‫مثل یه سگ کوچولو واق‌واق می‌کنی.
‫چی؟ چرا تو...
‫اگه می‌خوای اینجوری واق‌واق کنی، ‫حداقل یه قلاده ببند.
‫قلاده‌ای که بتونم بکشم و خفه‌ت کنم.
‫به علاوه، باید بگی ‫«زندگی در شأن مقام خودت»
‫نه «زندگی به سود مقام خودت»، احمق.
‫حالا راهی تالار جونگ‌هواجون می‌شیم.
‫ما جدا از هم نیستیم.
‫یه مشت دست‌فروش درجه سه.
‫از این پشت هیچی نمی‌بینم.
‫اون ستون هم جلوی دید رو گرفته.
‫وای پسر.
‫اعلیحضرت.
‫چرا شروع نمی‌کنن؟
‫شاهزاده بزرگ ایان هنوز نیومده.
‫چرا اینقدر دیر کرده؟
‫شاهزاده بزرگ ایان وارد می‌شوند.
‫هی، ببین چی پوشیده.
‫اومده اینجا برای شکار؟
‫ساکت شو.
‫عذر می‌خوام، اعلیحضرت.
‫ملکهٔ مادر یون.
‫عمو!
‫لطفاً صمیمانه‌ترین تبریکم رو بپذیرید.
‫این چه لباسیه پوشیدی؟
‫اعلیحضرت این ابریشم رو ‫چند وقت پیش به من اعطا کردن.
‫به سلیقهٔ شما خوش نمیاد؟
‫خیلی بهت میاد...
‫باید نزاکت رو رعایت کنی.
‫فصل شکار رد شده.
‫شما فکر می‌کنید شکار محدود به یه فصله؟
‫بعداً می‌تونید من رو موعظه کنید.
‫باید برم سر جام بشینم...
‫تا همه بتونن سر جاشون بشینن.
‫مردم در حال جشن گرفتن
‫به افتخار تولد سلطنتی اعلیحضرت هستن.
‫با توجه به اینکه امروز تعطیل رسمی اعلام شد، ‫انتظار می‌ره ترافیک سنگین باشه
‫چون جمعیت برای تعطیلات بیرون زدن.
‫بعد از مراسمی که شامل تبریکات رسمی هست،
‫نیمهٔ دوم همراه با نمایش آتش‌بازی ‫«ناخوا نوری» شروع می‌شه.
‫بعد از اینکه اعلیحضرت یک آرزو بنویسن ‫و به شاهزاده بزرگ ایان ارائه بدن،
‫عالیجناب آتش‌بازی ‫ناخوا نوری رو آغاز می‌کنن.
‫سلامتی ملکهٔ مادر.
‫سلامتی عمو.
‫خوشبختی برای مردم.
‫آفرین، اعلیحضرت.
‫- سلام، نخست‌وزیر مین. ‫- خوشحالم که می‌بینمتون، قربان.
‫- سلام. ‫- همیشه برای موفقیت‌تون دعا می‌کنم.
‫ممنون از همهٔ زحماتتون.
‫- خوشحالم که می‌بینمتون. ‫- خیلی خوشتیپه.
‫وای خدای من.
‫سونگ هویجو.
‫اووه.
‫- باید نخست‌وزیر مین صدات کنم؟ ‫- بس کن دیگه.
‫این کار رو نکن. خیلی معذب‌کننده می‌شه.
‫این بالاپوش صورتیِ گلی رو ببین.
‫برای تفریح نیومدی.
‫کابینه سرم رو از تنم جدا می‌کرد ‫اگه با لباس شخصی ظاهر می‌شدم.
‫کجا بودی؟ پیدات نمی‌کردم.
‫من ته سالن بودم.
‫تو هم حتماً ردیف جلو بودی.
‫ردیف جلو چطوره؟ قشنگه؟
‫دست رو دلم نذار. انقدر کسل‌کننده بود ‫که نزدیک بود خوابم ببره.
‫شکنجهٔ خالص بود.
‫- این روزها خیلی می‌درخشی. ‫- من؟
‫شنیدم عرضهٔ «کسل بیوتی» ‫در آمریکا خوب پیش می‌ره.
‫هوم.
‫مطمئنم همه خیلی شوکه شدن.
‫ته‌جو دو سال پیش ‫همین کار رو کرد و شکست خورد.
‫بسه دیگه.
‫خودت می‌دونی که خیلی باهاش فرق دارم.
‫ولی...
‫این لباس رو از عمد پوشیدی؟
‫آره.
‫چرا؟ خوشت نمیاد؟
‫فکر می‌کردم قرمز تو کاخ مجاز نیست.
‫کی بهش اهمیت می‌ده؟
‫مگه من دارم قانونی رو زیر پا می‌ذارم؟
‫با این حال باید مراقب باشی.
‫می‌تونه به جنجال کشیده بشه.
‫یه کم جنجال چه اشکالی داره؟
‫هیچکس نمی‌دونه سونگ ته‌جو کیه،
‫ولی همه سونگ هویجو رو می‌شناسن.
‫می‌دونن من مدیرعامل کسل بیوتی‌ام
‫و اینکه یه بچهٔ نامشروعم.
‫هی.
‫نخست‌وزیر مین.
‫باید برم.
‫یه وقتی واسم بذار. ‫بریم یه غذایی بخوریم.
‫باشه، تا وقتی که با اون لباس نیای.
‫اینقدر مسخره نکن.
‫خداحافظ.
‫- نخست‌وزیر مین. ‫- سلام.
‫عالیجناب.
‫چند بار باید بگم تنها فرار نکنید؟
‫چرا؟
‫می‌ترسی که من یواشکی ترور بشم؟
‫من بیشتر نگران اینم که ‫دستیارت از استرس بمیره.
‫غیبت زد و دوان دوان اومد...
‫فقط باید بیشتر مراقب باشی.
‫یه محمولهٔ باارزشی.
‫چرا ازدواج نمی‌کنی؟
‫چه سوال یهویی پرسیدی.
‫نصف دوشیزه‌های این مراسم ‫نمی‌تونستن از نگاه به تو
‫دست بردارن.
‫این دیگه چه حرفیه؟
‫نصف دیگه... نه.
‫بیشتر از نصفشون داشتن به من نگاه می‌کردن.
‫خب؟
‫می‌خوای من رو شوهر بدی ‫و همهٔ توجهات رو بدزدی؟
‫در واقع، کاملاً برعکس.
‫چی؟
‫انگار کم کم خودم ازدواج می‌کنم.
‫جدی؟
‫زن برادرم هر روز بهم فشار میاره ‫که یه همسر انتخاب کنم.
‫زودتر از اونی که فکر کنی اتفاق می‌افته.
‫همچین اتفاقی
‫زندگیت رو خیلی سخت می‌کنه.
‫زندگی من؟
‫اگه ازدواج کنم باید کاخ رو ترک کنم.
‫نایب‌السلطنه بودن از بیرون کاخ سخت می‌شه.
‫ولی اعلیحضرت، ‫در سن هشت سالگی،
‫نمی‌تونن به امور مملکتی برسن.
‫اون وظایفی که روی دوش من گذاشتی،
‫از جمله رویدادهای خیریهٔ مختلف،
‫میزبانی از هیئت‌های دیپلماتیک،
‫بازدید از سازمان‌های بین‌المللی، ‫مدیریت میراث فرهنگی
‫و مراسم‌های نظامی تحمل‌ناپذیر و کسل‌کننده
‫همه دوباره می‌افته گردن تو.
‫این که هیچ اشکالی نداره.
‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫نه. مطلقاً نه.
‫نباید اتفاق بیفته.
‫همین الان هم از اعضای خاندان سلطنتی ‫که بتونن به امور مملکتی برسن کم داریم.
‫اگه تو بری، دیگه ما...
‫- پس وتوش کن. ‫- چی؟
‫از قدرت وتوت استفاده کن.
‫ازدواج سلطنتی نیاز به تأیید کابینه داره.
‫قانون خاندان سلطنتی.
‫می‌تونست از اول این رو بگه.
‫حتما باید به عرق ریختن می‌افتادم؟
‫وای.
‫واقعاً باورم نمی‌شه واسه این قضیه ‫آنتن تلفن رو قطع کردن.
‫کی اونجاست؟
‫عالیجناب.
‫اسم.
‫لطفا من رو ببخشید.
‫انگار راهم رو گم کردم.
‫اسمت چیه؟
‫سونگ هویجو هستم.
‫وابستگی؟
‫من عضو کادر کاخ نیستم.
‫چرا یک فرد خارج از دربار...
‫توی محوطه‌ای ول می‌گرده...
‫که برای عموم آزاد نیست؟
‫اگه تا سه بشه از اینجا بری، ‫نادیده می‌گیرمش.
‫واقعاً؟
‫در این حد می‌تونم به هم‌مدرسه‌ای ‫سال پایینی لطف کنم.
‫منطقیه...
‫- چی؟ ‫- یک.
‫دو.
‫صدای چی بود؟
‫تو همین جا بمون.
‫آسیبی ندیدی؟
‫اعلیحضرت چطورن؟
‫دوباره می‌خوای...
‫جان یه پادشاه دیگه رو بگیری؟
‫ملکهٔ مادر!
‫اعلیحضرت.
‫حالت خوبه؟
‫ظاهر قضیه رو مدیریت کن.
‫جلوی مطبوعات رو بگیر ‫تا هیچ تئوری توطئه‌ای شکل نگیره.
‫خیلی ساده از کنار این قضیه رد نمی‌شیم؟
‫لازم نیست زیاد بهش فکر کنی.
‫هیچ مجروح یا کشته‌ای نداشتیم.
‫پادشاه فقید سه سال پیش در آتش‌سوزی درگذشت.
‫سلطنت به تازگی ثبات پیدا کرده.
‫و حالا، یه آتش‌سوزی دیگه؟
‫اصلاً خوب نیست.
‫نباید به این زودی تموم شده باشه.
‫چرا...
‫صبر کن.
‫نگو همین جوری اومدی بیرون.
‫چی؟
‫اوه.
‫نگو که اومدی بیرون تا فقط جلب توجه کنی.
‫اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم.
‫- چرا؟ ‫- یک حادثه‌ای پیش اومد.
‫حادثه درست کردی؟
‫ای بابا!
‫- آتش‌سوزی شد. ‫- آتش‌سوزی؟
‫وایستا ببینم.
‫آتش‌سوزی؟
‫شاهزاده بزرگ چطور؟ حالش خوبه؟
‫خانم دو.
‫طرفدار شاهزاده ایان هستی؟
‫من؟
‫اه...
‫یعنی...
‫انفجار در تالار جونگ‌هواجون رخ داد.
‫این اتفاق در طول ضیافت تولد سلطنتی افتاد،
‫ولی خوشبختانه، هیچ تلفاتی گزارش نشده.
‫پلیس و آتش‌نشانی...
‫یه کدورتی بینتون هست؟
‫چی؟
‫شاهزاده بزرگ ایان هم توی ‫آکادمی سلطنتی کره درس می‌خوند.
‫فکر کردم شاید بهت زور گفته یا همچین چیزی.
‫خیلی نسبت بهش خصومت داری.
‫آره، باشه.
‫یعنی من آدمی به نظر میام ‫که کسی بخواد بهم زور بگه؟
‫راست می‌گی.
‫پس چرا اینقدر ازش متنفری؟
‫همینجوری.
‫نفرت‌انگیزه.
‫لطفاً جواب بده. زود باش.
‫لطفاً. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫کی اونجاست؟
‫اگه کار خطایی کردی،
‫باید مجازات عادلانه‌ش رو قبول کنی.
‫با فرار کردن، خودت رو خوار و ذلیل نکن.
‫اسم.
‫سونگ هویجو هستم.
‫وابستگی.
‫خاندان جوجاک.
‫کلاس نهم.
‫می‌دونی که قوانین مدرسه رو زیر پا گذاشتی.
‫باید بیشتر تمرین می‌کردم. ‫مسابقهٔ نمایشی در راهه...
‫دنبال فضیلتی یا دنبال سود و منفعت؟
‫دانش‌آموزان زیر کلاس دهم نمی‌تونن
‫بعد از ساعت ۱۱ شب از خوابگاه خارج بشن.
‫تخلف از این قانون، ۲۰ امتیاز منفی داره.
‫استفاده از امکانات، ‫خارج از ساعات تمرین تعیین شده
‫نیاز به تأیید قبلی ‫از طرف مدیر مدرسه داره.
‫تخلف از این قانون، ۱۰ امتیاز منفی داره.
‫- در مجموع... ‫- شما چی، عالیجناب؟
‫شما هم اینجایی، مگه نه؟
‫شما هم امتیاز منفی دریافت می‌کنی؟
‫من با مجوز اینجام.
‫[مجوز استفاده از زمین تیراندازی با کمان]
‫این رو چطور به دست آوردی؟
‫بعد از همهٔ اون حرف‌ها در مورد اینکه ‫دانش‌آموزها برای مسابقهٔ نمایشی ذوق‌زده شدن
‫و اینکه زمین تیراندازی با کمان ‫برای تمرین انفرادی ساخته نشده؟
‫این کلید رو از ریو مینسوک،
‫خاندان چونگ‌نیونگ، کلاس نهم گرفتم.
‫- ریو مینسوک؟ ‫- بله.
‫با بی‌شرمی داشت ‫به داشتن این کلید پُز می‌داد،
‫واسه همین دزدیدمش.
‫نمی‌دونم چرا یه نفر ‫کلید این زمین تیراندازی رو داشته
‫وقتی که اینجا جای تمرین انفرادی نیست.
‫ولی با توجه به اینکه چقدر راحت ‫این برگهٔ مجوز رو به دست آوردی،
‫حدس می‌زنم فقط برای من دست‌نیافتنی بوده.
‫پس برای من درباره امتیاز منفی ‫یا هر چیز دیگه‌ای موعظه نکن.
‫من می‌خوام
‫از هر فرصتی لذت ببرم
‫که دشمنم ازش لذت می‌بره.
‫می‌خوای در سطح اون‌ها پست بشی؟
‫ترجیح می‌دم کثیف بازی کنم و ببرم
‫تا تمیز بازی کنم و ببازم.
‫خیلی نفرت‌انگیزه.
‫عالیجناب.
‫ملکهٔ مادر تشریف آوردن.
‫راهنمایی کنین بیان داخل.
‫[در زمان صلح، خطر را فراموش مکن]
‫[در زمان رفاه، تباهی را فراموش مکن]
‫[در زمان نظم، هرج و مرج را فراموش مکن]
‫باید بیشتر صبر کنم؟
‫شاهزاده بزرگ.
‫بله؟
‫دربارهٔ دیروز...
‫از کارم پشیمونم.
‫حال خوشی نداشتم.
‫می‌ترسیدم که اتفاق ناگواری ‫برای اعلیحضرت افتاده باشه.
‫نخست‌وزیر مین جزئیات رو پرسیده
‫در مورد اینکه چطور ملکهٔ مادر
‫جرأت کرده به شاهزاده بزرگ سیلی بزنه ‫و با اون کلمات بی‌ادبانه حمله کنه.
‫اینطور شنیدم.
‫نگران نباش.
‫بهش می‌گم مسئولیت کارت رو به گردن گرفتی
‫و بابت اقدامات خودت،
‫ابراز پشیمانی کردی.
‫هیچکس به اعلیحضرت اهمیت نمی‌ده.
‫کاخ آتش گرفته بود
‫و پادشاه نزدیک بود بمیره.
‫با این حال تنها چیزی که انگار همه بهش ‫اهمیت می‌دن، این خراش روی گونهٔ توئه.
‫من به خاطرش مقصرم؟
‫بله، تو مقصری.
‫تو نایب‌السلطنه‌ای.
‫اعلیحضرت فقط هشت سالشونه.
‫برای اینکه بتونن بر امور مملکت ‫نظارت کنن، خیلی جوونن.
‫پس نایب‌السلطنه بودن من اجتناب‌ناپذیره.
‫- ایان... ‫- علاوه بر این،
‫نایب‌السلطنه هیچ اختیارات خاصی نداره.
‫- ایان! ‫- سیاستمدارها...
‫به سیاست مشغولند.
‫دست‌فروشها به تجارت.
‫سلطنت منفعل باقی می‌مونه.
‫تنها کارش اینه که...
‫هیچ کاری نکنه.
‫تا حالا به این فکر کردی که ‫قدرت واقعی همینه؟
‫سیاستمدارها
‫با شور و حرارت تلاش می‌کنن ‫تا جایی کنار تو به دست بیارن.
‫چون عکسی که کنار تو گرفته شده باشه،
‫قدرت بیشتری از ده‌تا تعهد داره ‫که با زحمت طاقت‌فرسا نوشته شده باشه.
‫و نخبگان تجاری؟
‫در هر سفر دیپلماتیکی، با عجله ‫خودشون رو به تو می‌رسونن تا خدمت کنن.
‫فقط همین حقیقت که به اون‌ها ‫یه جایگاهی در کنار خودت دادی،
‫برای جلب اعتماد سرمایه‌گذارهاشون کافیه.
‫تو خودِ تاج و تخت رو...
‫تحت الشعاع قرار می‌دی.
‫پدر.
‫تو امتحانم نمرهٔ ۱۰۰ گرفتم.
‫- به این چیزهای کوچک اهمیت نده. ‫- چی؟
‫اگه قابل توجه باشه، ‫چیزی نیست جز نظم طبیعی.
‫اگه کاستی داشته باشه،
‫چیزی نیست جز مایهٔ شرمساری.
‫ولی پدر،
‫مگه پشتکار، وظیفهٔ یک آدم با فضیلت نیست؟
‫قبل از اینکه یک آدم با فضیلت باشی،
‫یک شاهزاده بزرگی.
‫[ایشین]
‫این لقب جدید سلطنتی توئه.
‫قراره لقب سلطنتی من عوض بشه؟
‫این برای یادآوریه تا درست‌کار و عادل بمونی.
‫در مسیر ولیعهد، سنگ‌اندازی نکن.
‫این لقب جدید سلطنتی توئه.
‫[ایان]
‫قراره بازم...
‫پاداش بگیرم؟
‫خب...
‫می‌خوای من چی کار کنم؟
‫اینکه تکیه‌گاه ثابت‌قدمِ اعلیحضرت باشی.
‫همین الان هم در این جایگاه خدمت می‌کنم.
‫اقدام به ازدواج کن.
‫با زنی که من انتخاب می‌کنم ازدواج کن
‫و وفاداری خودت رو
‫به اعلیحضرت و من نشون بده.
‫بهت گفتم نمی‌خوام.
‫باشه.
‫فرض بگیر سر همه چیز ‫کوتاه بیام و ازدواج کنم.
‫من هنوز وارث یک گروه صنعتی‌ام، ‫پس ادغام و تصاحب استراتژیک قطعاً مهمه.
‫نقش من در تحکیم میراث خانوادگی همینه.
‫ولی مدیرعامل یک شرکت فرعی ناچیز ‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫به نظرت منطقی میاد؟
‫من سونگ هویجوم!
‫خب که چی؟
‫پدر، ما رسیدیم.
‫هی.
‫الان باید اینقدر بلند حرف بزنی؟
‫تو فقط شب و روز واق‌واق می‌کنی.
‫سلام پدر جان. هویجو.
‫عزیزم، یه فنجون می‌خوای؟
‫- اه، داغه! ‫- باید بیشتر مراقب باشی، عزیزم.
‫می‌تونستی بهم بگی.
‫پدر جان رو زیاد اذیت نکن، هویجو.
‫خیلی زحمت کشیده
‫تا یه خواستگار مناسب برات پیدا کنه.
‫پس شما دو تا در مورد ‫این قضیه همکاری کردین؟
‫و نتیجه‌ش این شده؟
‫یه ناچیز که حتی توی رتبه‌بندی صنعت هم نیست؟
‫باید ازش به عنوان نامزد تزئینی استفاده کنم؟
‫ای دخترک...
‫دست ما بسته‌ست.
‫وقتی صحبت از ازدواج‌های ‫از پیش تعیین‌شده می‌شه،
‫بیشتر خانواده‌ها تمایل دارن ‫به هر ریزه‌کاری خرده بگیرن.
‫«هر ریزه‌کاری»؟
‫پس تو هم به «هر ریزه‌کاری» خرده گرفتی ‫و به این بدبخت رسیدی؟
‫عجیبه.
‫با این همه خرده‌گیری، باید می‌فهمیدی ‫که این ازدواج محکوم به شکسته.
‫هی، ما برای عشق ازدواج کردیم!
‫کی به فکر حیوون دست‌آموز خونواده‌ی طرفه؟
‫- چی گفتی؟ ‫- بس دیگه!
‫واقعا غیرقابل تحمله.
‫همونطور که گفتی، ‫بالاخره باید ازدواج کنی.
‫کی گفت من نمی‌خوام ازدواج کنم؟
‫فقط نمی‌خوام با کسی ازدواج کنم ‫که اینقدر از من پایین‌تره.
‫پدر، فقط با من روراست باش.
‫می‌خوای از این فرصت استفاده کنی ‫تا از شرم خلاص بشی، نه؟
‫چون بر اساس شایستگی محض، ‫اون بی‌عرضه یک ذره هم شانس نداره.
‫هی، گفتی کی شانس نداره؟
‫معلومه، تو. مطمئناً من نه!
‫حدس می‌زنم برچسب بچه نامشروع
‫و تحمیل یه برادر بی‌مصرف به من کافی نبود؟
‫حالا می‌خوای یه شوهر نالایق ‫هم به من تحمیل کنی؟
‫اونطور که تو می‌خوای
‫پیش نمی‌ره، پدر.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫ازدواج؟
‫شما قبول کردی؟
‫شاید.
‫واقعاً می‌خوای ازدواج کنی؟
‫چرا که نه؟
‫از کِی تا حالا عالیجناب اینقدر مطیع شدن؟
‫از کِی تا حالا تو اینقدر گستاخ شدی؟
‫ببخشید، قربان.
‫فقط از این وضعیت کلافه شدم، همین.
‫منظورم اینه، کل این مدت، ‫ایشون محکم مخالف ازدواج شما بودن.
‫و حالا می‌خواد شما ازدواج کنید؟
‫اونم با زنی که خودش انتخاب می‌کنه؟
‫واقعاً غیرمنطقیه.
‫ای خدا.
‫پارسال این کار رو کردیم.
‫و کاریه که رقیب ما داره انجام می‌ده.
‫به زمان بیشتری احتیاج داشتی یا چی؟
‫خانم سونگ، مسئلهٔ روابط عمومی اینه که...
‫نگو که فقط یه مشت راه تکراری ‫برای توجیه‌ش هست.
‫اگه بهانه‌ت این باشه، باید استعفا بدی.
‫داری می‌گی هر کسی می‌تونه کار تو رو بکنه.
‫اگه همه شبیه هم باشن، ‫چرا هزینهٔ حقوق این همه آدم رو بدیم؟
‫ببخشید.
‫بر اساس بازخورد شما بازبینی می‌کنیم ‫و دوباره خدمت‌تون می‌رسیم، خانم.
‫بفرما.
‫یه کم بخور. چای ریشهٔ لوتوسه.
‫این خیلی تلخ نیست؟
‫بی‌خیال.
‫فقط بخور.
‫خشم فروخورده رو آروم می‌کنه.
‫من هیچ خشم فروخورده‌ای ندارم.
‫چند روزه مدام داری به کارمندها گیر می‌دی.
‫ببین، می‌دونم این روزها به خاطر ‫مسئلهٔ ازدواج و این چیزها حساس شدی،
‫ولی مسائل شخصی رو ‫به محیط کاری نیار.
‫- خیلی خرده‌گیر به نظر میای. ‫- چی؟
‫«خرده‌گیر»؟
‫کی؟
‫من؟
‫خانم دو.
‫من سونگ هویجوئم!
‫آره، باشه. بیا.
‫زود باش.
‫بخور.
‫خیلی تلخه.
‫عالیجناب.
‫لرد اینپیونگ.
‫به نظر می‌رسه دارید قصر رو ترک می‌کنید.
‫بله، چند روزی مرخصی می‌رم.
‫«مرخصی»؟
‫تدارکات تولد اعلیحضرت
‫یک مدت من رو تو کاخ نگه داشته بود.
‫می‌خوام چند روزی در اقامتگاه ‫خصوصی‌ام استراحت کنم.
‫اقامتگاه خصوصی‌تون؟
‫بعد چه کسی از کاخ محافظت می‌کنه، عالیجناب؟
‫اگه شما کاخ رو تنهایی ترک کنید ‫و اتفاق ناگواری براتون بیفته،
‫چی کار کنیم؟
‫فکر می‌کردم از نبود من خوشحال می‌شید.
‫شاید
‫تصور اشتباهی داشتم.
‫سلام من رو به ملکهٔ مادر برسونید.
‫انقدر از مرخصی‌ام هیجان‌زده بودم
‫که یادم رفت ادای احترام کنم.
‫همچین حرفی بهش زدید؟
‫تولد سلطنتی اعلیحضرت بود.
‫دیر سر و کله‌ش پیدا شد...
‫لباس چولیک پوشیده بود.
‫حتی آتش‌سوزی هم شد.
‫همه‌ش تقصیر ایان بود...
‫علیاحضرت.
‫اعضای خاندان سلطنتی چی؟
‫با اینکه به طرز خستگی‌ناپذیری ‫از نجابت و درستی حرف می‌زنن،
‫جرأت نمی‌کنن یک کلمه حرف انتقادی ‫جلوی شاهزاده بزرگ بزنن.
‫مردم شاهزاده بزرگ رو دوست دارن.
‫حتی بعد از اینکه پدر و مادر ‫و برادرش رو از دست داد،
‫به خدمت به عنوان نایب‌السلطنه ‫برای برادرزاده‌ش ادامه می‌ده
‫و از تاج و تخت محافظت می‌کنه.
‫دقیقاً مسئله همینه.
‫اعلیحضرت فقط یه بچه‌ست ‫و این موضوع،
‫شکاف و نابرابری بین ایشون و شاهزاده بزرگ که ‫پشت سرش وایستاده رو بیشتر آشکارتر می‌کنه.
‫[کیم یونگ‌هون، ‫مدیرعامل سئونگسان تکستایل]
‫هیچکدومشون؟
‫بی‌خیال.
‫این‌ها چه فرقی با مردهایی ‫که پدر انتخاب کرده، دارن؟
‫اگه توی رتبه‌بندی شرکتی افتضاحن، ‫حداقل خوشگل و خوشتیپ باشن.
‫نه پولی.
‫نه چهره‌ای که بشه روش حساب کرد.
‫ای بابا.
‫سیاستمدارها چطور؟
‫اونجا کاندیدایی نیست؟
‫چرا همه تاجر هستن؟
‫سیاستمدارها دوست ندارن ‫با افراد اهل تجارت مخلوط بشن.
‫عاشق پولن ولی از افراد اهل تجارت متنفرن؟
‫ممکنه کلی مشکل و حاشیه پیش بیاد.
‫- جانشینی غیرقانونی، فرار مالیاتی... ‫- چی؟
‫مسخره‌ست.
‫به هر حال، سیاستمدارها نمی‌شه.
‫به طور سنتی اشراف‌زاده‌ها رو ترجیح می‌دن.
‫اشراف‌زاده؟ حتماً شوخیت گرفته.
‫مگه تو دوره چوسان زندگی می‌کنیم؟
‫می‌خوان با بالاتر از خودشون ازدواج کنن؟
‫گفتنش با تو نیست.
‫خانم دو. بس کن،
‫خانم دو!
‫من فقط دنبال کسی‌ام که
‫با جایگاه فعلیم مطابقت داشته باشه. همین.
‫لازم نیست خیلی خارق‌العاده باشه.
‫فقط یه نفر به اندازهٔ توانایی‌های من،
‫به اندازهٔ دارایی‌های من
‫و به اندازهٔ زیبایی من.
‫خواسته زیادیه؟
‫اینطور نیست که دنبال ازدواج با خاندان...
‫سلطنتی باشم.
‫ها...
‫مگه بهت هشدارت ندادم؟
‫این رو ببین.
‫[ایان، شاهزاده سویانگ قرن بیست و یکم]
‫الان وقت ارکیده کشیدن نیست.
‫بهت گفتم پوشیدن چولیک ایدهٔ خوبی نیست.
‫مگه ازت خواهش نکردم که ‫لباس رسمی دربار بپوشی؟
‫دبیرخانه سلطنتی و دفتر امور عمومی
‫الان خیلی عصبانی شدن.
‫- مردم چی؟ ‫- همه به هم ریخته‌ان.
‫هیچ اشاره‌ای به آتش‌سوزی شده؟
‫چی؟
‫به نظر میاد لقب من
‫دوباره باب روز می‌شه.
‫شاهزاده بزرگ نایب‌السلطنه ایان ‫اخیراً مورد توجه عمومی قرار گرفته.
‫صبح بخیر.
‫خانم دو، بیا این رو ببین.
‫جنجال از ظاهر ایشون ناشی می‌شه.
‫- چون چولیک، غیر رسمی در نظر گرفته می‌شه... ‫- عالیه، نه؟
‫بسیاری ایشون رو برای یک شاهزاده بزرگ ‫در یک جشن سلطنتی نامناسب دونستن.
‫توی اون لباس خیلی شیک شده.
‫اعضای خاندان سلطنتی ‫انتقاداتی رو مطرح کردن.
‫استدلال می‌کنن که حفظ سنت ‫و نزاکت وظیفهٔ تاج و تخته
‫و اینکه رفتار غیر عادی اخیر ‫شاهزاده بزرگ غیرقابل قبوله.
‫«غیر عادی»؟ زیادی بزرگش کردن.
‫مگه شمشیر دستش گرفته بود؟
‫محافل سیاسی از ایشون تعریف کردن،
‫به خاطر اینکه عملگرایی رو ‫بر تشریفات ترجیح داد
‫و یک سلطنت مدرن رو الگوسازی کرد.
‫سیاستمدارها همیشه طرف ‫شاهزاده بزرگ ایان رو می‌گیرن.
‫چرا؟
‫چون مردم شیفتهٔ شاهزاده بزرگ هستن.
‫- خیلی باحاله. ‫- برگردیم سر کار.
‫[شاهزاده ایان با چولیک ‫در ضیافت تولد سلطنتی]
‫آه. محبوبیتش یه چیز دیگه‌ست.
‫- چی؟ ‫- شاهزاده بزرگ ایان.
‫درست.
‫تیم عملیات اجرایی ‫در موردش با ذوق حرف می‌زنن.
‫واقعاً؟
‫تو در موردش چه نظری داری؟
‫[شاهزاده ایان با چولیک ‫در ضیافت تولد سلطنتی]
‫به نظر من...
‫اون خیلی خوبه.
‫چی؟
‫بهم گفتی اون‌ها رو نچینم.
‫خب، آخه...
‫اشاره کردی که چیدن گل‌ها ‫می‌تونه ذهن پریشون رو آروم کنه.
‫چرا اصلاً ساکتی؟
‫باید از خودت دفاع کنی.
‫البته، درسته که نزاکت رو زیر پا گذاشتی.
‫لباس رسمی دربار ضروری بود.
‫ولی چی کار کنیم؟
‫همچنان شیفتهٔ خودنمایی هستی.
‫ولی آخه اونقدرها هم جرم بزرگیه؟
‫آخه اینقدر بده که آدم بخواد ‫در قرن بیست و یکم جلب توجه کنه؟
‫بیا واقع‌بین باشیم. ‫لباس دربار اونقدرها هم جذاب نیست.
‫چولیک خیلی باحال‌تره، نه؟
‫به طور مثال، لباس دربار ‫یه پالت رنگی خیلی مات داره.
‫قهوه‌ایِ خیلی گرفته.
‫مطمئناً، ممکنه به کسی مثل من بیاد،
‫با همچین چهرهٔ گرم و طلایی.
‫رنگ‌هایی مثل اون رو می‌تونم به راحتی بپوشم.
‫ولی برای کسی مثل عالیجناب ‫با اون تن سرد یخی،
‫فقط تضاد ایجاد می‌کنه.
‫آخه ولم کن.
‫- بسه دیگه. ‫- «بسه دیگه».
‫- بهشون بگو. ‫- بهشون چی بگم؟
‫بگو قصد بی‌حرمتی به اعلیحضرت رو نداشتی
‫و فقط داشتی سلیقهٔ ساده ‫و بی‌آلایش خودت رو نشون می‌دادی.
‫فقط هر چه زودتر اون بیانیه رو بفرست.
‫«شاهزاده سویانگ قرن بیست و یکم»؟
‫این با عقل جور در میاد؟
‫چرا که نه؟
‫نمی‌تونی.
‫- چرا؟ ‫- البته که نمی‌تونی.
‫درست.
‫بعد چرا دقیقاً؟
‫چیز خوردی؟
‫نه.
‫پس چه بلایی سرت اومده؟
‫چطور می‌تونی به ازدواج ‫با شاهزاده ایان فکر کنی؟
‫خانم دو، فقط بهش فکر کن.
‫چند نفر به اندازهٔ من زیبا،
‫به اندازهٔ من باهوش
‫و به اندازهٔ من ثروتمند هستن؟
‫کجای دیگهٔ این دنیا می‌تونی ‫همچین جفتی پیدا کنی؟
‫باشه.
‫هیچکس دیگه‌ای نمی‌دونه، نه؟
‫- به کس دیگه‌ای نگفتی، نه؟ ‫- تو اولین نفری.
‫خوب فکری کردی.
‫ولی
‫یه درخواست برای دیدار سلطنتی فرستادم.
‫چی؟
‫درخواست دیدار سلطنتی؟
‫کجا؟ چطور؟
‫درخواست‌های دیدار سلطنتی؟
‫حدس می‌زنم واقعاً باب روز شدی.
‫دفتر نخست‌وزیر تماس گرفته.
‫لرد جونگ‌سون هم درخواست ملاقات می‌کنه.
‫لرد جونگ‌سون هم؟
‫حتماً دلش می‌خواد دخالت کنه.
‫خودت می‌دونی چقدر وراجه.
‫فضول.
‫آه، راستی!
‫خانم سونگ هویجو هم یه درخواست فرستاده. ‫چی کار کنم؟
‫- سونگ هویجو؟ ‫- بله، مدیرعامل کسل بیوتی.
‫همون بچه‌ی نامشروع کسل گروپ.
‫[درخواست دیدار شما رد شد]
‫چرا رد شد؟
‫من هنوز یه کلمه هم نگفتم.
‫اشکال نداره، خانم سونگ.
‫دیدار با شاهزاده ایان ‫راحت به دست نمیاد.
‫مگه من راحت به دست میام؟
‫منم آدم فوق‌العاده پرمشغله‌ایم.
‫شاهزاده ایان در حال حاضر نایب‌السلطنه‌ست.
‫عملاً پادشاهه.
‫به علاوه، تو گفتی حتی دلیلی ‫برای درخواستت ننوشتی.
‫کدوم پادشاهی وقتش رو ‫برای همچین آدمی می‌ذاره؟
‫پس باید چی کار می‌کردم؟
‫باید می‌نوشتم، «می‌خوام با شما ازدواج کنم»؟
‫بس کن دیگه دربارهٔ ‫ازدواج لعنتی حرف نزن، باشه؟
‫حس می‌کنم هر لحظه ممکنه دستگیر بشم.
‫صبر کن.
‫غیرممکنه.
‫خودش رو دست‌نیافتنی نشون می‌ده؟
‫کاملاً مشخصه داره این کار رو می‌کنه.
‫از شاهزاده بزرگ ایان خبری نشد؟
‫نه، هم دبیرخانه سلطنتی
‫و هم لرد جونگ‌سون بهشون ‫در مورد این موضوع فشار میارن.
‫ولی حتی درخواست دیدار ‫نخست‌وزیر مین رو هم رد کرده.
‫اینجوری می‌خواد بگه که ‫اصلاً براش مهم نیست؟
‫همچین غرق اون کتاب شدی، ‫انگار دنیایی وجود نداره.
‫چرا این غذا رو سفارش دادی؟
‫مگه من کار اشتباهی کردم؟
‫تو بخور.
‫جدی؟
‫نمی‌دونستم اینقدر به فکر من هستی.
‫ممنون بابت غذا.
‫هوم.
‫آره، غذا رو بخور و دیگه حرف نزن.
‫ها؟
‫با این غرغرهای تو،
‫دیگه اصلاً صدای بارون نمیاد.
‫چشم، قربان.
‫ولی این مهمه...
‫خانم سونگ یه درخواست ‫دیدار سلطنتی دیگه فرستاده.
‫این بار چطور جواب بدم؟
‫- بازم؟ ‫- بله.
‫به خاطر تداخل برنامه‌ها ردش کردم.
‫ولی بلافاصله یه درخواست دیگه فرستاد.
‫تازه با یه اسم دیگه.
‫یعنی چی؟
‫تو درخواست اول واضح نوشته بود،
‫«سونگ هویجو از کسل بیوتی».
‫این بار نوشته،
‫«دختر دوم کسل گروپ، سونگ هیونگوک».
‫ردش کن.
‫[درخواست دیدار شما رد شد]
‫بازم؟
‫داره سعی می‌کنه من رو عصبانی کنه؟
‫باورنکردنیه.
‫بخور.
‫همه کار می‌کنیم تا شکم‌مون رو سیر کنیم، نه؟
‫بیا.
‫این چیه؟
‫- خوشمزه‌ست. ‫- خوبه، نه؟
‫تازه اون طرف خیابون باز شده.
‫کل تیم مرتب از اونجا سفارش می‌دن.
‫هی.
‫بهشون بگو چیزهای خوبی که ‫پیدا می‌کنن رو شریک بشن،
‫به جای اینکه فقط خودشون رو سیر کنن!
‫بهتر این بود که مجبور نباشیم ‫تا دیروقت کار کنیم.
‫خدایا، این دیگه از عصبانیت گذشته.
‫خب شاهزاده بزرگ باشه، که چی؟
‫شاید به خاطر اینه که دلیل ننوشتم؟
‫[درخواست دیدار سلطنتی]
‫عالیجناب،
‫کسل گروپ، ‫تحت حمایت مهربانانهٔ تاج و تخت،
‫به پیشرفت و توسعهٔ قابل توجه خود ادامه داده،
‫به افتخار بزرگ‌ترین گروه صنعتی رسیده...
‫آه، یه کم بیش از حد نیست؟
‫من صمیمانه متعهد می‌شم ‫که به پیشرفت کشور کمک کنم
‫و بدین وسیله درخواست دیدار می‌کنم.
‫منتظر نصایح حکیمانه
‫عالیجناب هستم.
‫«مدیر اجرایی کسل گروپ،
‫سونگ هویجو».
‫[ارسال]
‫[درخواست شما ارسال شد]
‫ها!
‫جدی، چه بلایی سرش اومده؟
‫عالیجناب، خانم سونگ...
‫- ردش کن. ‫- چشم.
‫- عالیجناب. ‫- ردش کن.
‫چشم.
‫- ردش کن. ‫- چشم.
‫فهمیدم.
‫خانم سونگ...
‫- ردش کن! ‫- چشم!
‫خانم سونگ مدام ‫درخواست‌هاش رو ارسال می‌کنه.
‫تا کِی باید...
‫[ردش کن]
‫- عالیجناب. ‫- ردش کن.
‫ولی یه لحظه...
‫- ردش کن! ‫- رد شد.
‫من درخواست دیدار شما رو رد می‌کنم.
‫وای خدا.
‫وای، چی کارش شده؟
‫اگه تا سه بشه از اینجا بری، ‫نادیده می‌گیرمش.
‫واقعاً؟
‫در این حد می‌تونم به هم‌مدرسه‌ای ‫سال پایینی لطف کنم.
‫تا الان بیشتر از پنج درخواست فرستاده.
‫این بار با یه اسم جدید دیگه؟
‫آره، این بار نوشته ‫«هم‌مدرسه‌ای سال پایینی».
‫- «هم‌مدرسه‌ای سال پایینی»؟ ‫- آره.
‫این بار درخواست مشاورهٔ ارزشمند ‫از هم‌مدرسه‌ای سال بالایی رو داره.
‫قضیه چیه؟
‫شما دو تا هم‌مدرسه‌ای بودین؟
‫حدس می‌زنم بازم رد بشه؟
‫قبولش کن.
‫چی؟
‫چطور می‌تونم به یک هم‌مدرسه‌ای سال پایینی
‫که به کمک احتیاج داره، نه بگم؟
‫[درخواست دیدار شما پذیرفته شد]
‫جواب داد.
‫گفتی کی اومده؟
‫مدیر اجرایی سونگ هویجو از کسل گروپ.
‫گفتی یه نفوذی در اقامتگاهش گذاشتی، نه؟
‫- بله، اعلیحضرت. ‫- می‌تونم بهش اعتماد کنم؟
‫بله.
‫هر زمان خواستید می‌تونید بهش زنگ بزنید.
‫نمی‌دونم بهت چی بگم.
‫انگار با اسم‌های زیادی شناخته می‌شی.
‫نمی‌دونستم کدوم رو ترجیح می‌دی.
‫چرا اینقدر مشتاقانه دنبال من بودی؟
‫می‌خواستم ازت خواستگاری کنم.
‫بیا با هم...
‫ازدواج کنیم.
‫بیا با هم...
‫ازدواج کنیم.
‫اصل و نصبم چشمگیره،
‫هوش و ذکاوتم برتر از اونه.
‫رد می‌کنم.
‫رد شدم.
‫- دلم برات تنگ شده بود. ‫- سونگ هویجو؟
‫یالا!
‫جرأت کردی سوابقم رو بررسی کنی؟
‫- بله. ‫- «بله»؟
‫باید این دوشیزه رو ببینم.
‫«عاشق مخفی شاهزاده بزرگ ایان»؟
‫من؟
‫- حتی حدس می‌زنن که باردار باشی. ‫- چی؟
‫فقط به خاطر یه عنوان توخالی
‫می‌خوای با من ازدواج کنی؟
‫[بخش پایانی]
‫ولی با توجه به اینکه چقدر راحت ‫این برگهٔ مجوز رو به دست آوردی،
‫حدس می‌زنم فقط برای من دست‌نیافتنی بوده.
‫پس برای من درباره امتیاز منفی ‫یا هر چیز دیگه‌ای موعظه نکن.
‫بدبخت شدم.
‫یعنی اخراج می‌شم؟
‫اگه به خاطر توهین ‫به خاندان سلطنتی برم زندان چی؟
‫چرا اصلاً این کار رو کردم؟
‫هی، بلند شو.
‫زود باش، پاشو. یه اطلاعیه اومده.
‫چه اطلاعیه‌ای؟
‫بلند شو. زود باش.
‫آشوب شده. همه دستپاچه شدن.
‫چرا؟
‫همانطور که کنفوسیوس گفت،
‫«اگرچه یک مرد نجیب ‫با دیگران رقابت نمی‌کند،
‫ولی وقتی صحبت از تیراندازی می‌شود، ‫باید رقابت کند».
‫مسابقهٔ نمایشی پیش‌رو
‫همین روحیه رو گرامی می‌داره.
‫بنابراین، دانش‌آموزان باید ‫خودشان رو وقف تمرین کنند.
‫خب؟ فوق‌العاده نیست؟
‫زمین تیراندازی برای یه ماه کامل باز می‌شه.
‫گفته بودی وقت کافی برای تمرین نداری.
‫تنها شرط دسترسی
‫رعایت آیین‌نامه
‫و نزاکت خواهد بود.
‫«ترجمه از خشایار»