‫[این یک داستان ساختگی‌ست]
‫[بازیگران کودک و حیوانات ‫با رعایت ایمنی فیلمبرداری شدند]
‫[شصت و چهارمین مسابقه نمایشی ‫تیراندازی با کمان]
‫خاندان هیونمو، ‫لاک‌پشت سیاه شمال!
‫خاندان چونگ‌نیونگ، ‫اژدهای لاجوردی شرق!
‫خاندان جوجاک، پرنده سرخ جنوب!
‫خاندان بکهو، ببر سفید غرب!
‫اون بچه‌ ننر، نماینده جوجاکه؟
‫کارش خیلی خوبه. تمرینش رو دیدم.
‫این کلید رو از ریو مینسوک،
‫خاندان چونگ‌نیونگ، کلاس نهم گرفتم.
‫یه بچه ننر خیلی خشن و بی‌رحمه.
‫همین ماه پیش، ‫حتی نمی‌تونست یه هفت رو بزنه.
‫چرا همیشه نسبت بهش اینقدر خصومت داری؟
‫ازش خوشت میاد؟
‫اون موجود پست؟
‫- دیوونه شدی؟ ‫- ریو مینسوک.
‫بله؟
‫مراقب حرف زدنت باش.
‫- چی؟ ‫- فحاشی و بددهنی تو...
‫چشم و گوشم رو آزار می‌ده.
‫فهمیدم.
‫بزن بریم، خاندان چونگ‌نیونگ!
‫موفق باشین!
‫ده امتیاز!
‫نه امتیاز!
‫ای خدا.
‫شور و شوق دانش‌آموزها واقعاً قابل توجهه، نه؟
‫خبر حضور اعلیحضرت ‫واقعاً بهشون جنب و جوش داده.
‫به گوش من رسیده
‫که زمین تیراندازی با کمان ‫شبانه‌روزی باز بوده.
‫بله، قربان.
‫این یه درخواست شخصی ‫از طرف شاهزاده بزرگ ایان بود.
‫خاندان چونگ‌نیونگ، خیلی خوبین!
‫- یالا، خاندان چونگ‌نیونگ! ‫- چونگ‌نیونگ!
‫- چونگ‌نیونگ شرق! ‫- چونگ‌نیونگ شرق!
‫نه امتیاز!
‫یالا دیگه...
‫ده امتیاز!
‫اشکال نداره. هنوز یه دور دیگه مونده.
‫همون موقع می‌تونیم جبران کنیم.
‫[هیونمو، چونگ‌نیونگ، ‫جوجاک، بکهو]
‫به نظر می‌رسه امسال پیروزی ‫به خاندان چونگ‌نیونگ می‌رسه.
‫من اینقدر مطمئن نیستم.
‫تا وقتی که واقعاً تموم بشه،
‫هنوز هیچی تموم نشده.
‫دور آخر!
‫از پسش برمیای!
‫- یالا، چونگ‌نیونگ! ‫- یالا، جوجاک!
‫تو می‌تونی، جوجاک!
‫نه امتیاز!
‫[صد و ده امتیاز]
‫[قسمت دوم]
‫بیا با هم...
‫ازدواج کنیم.
‫«ترجمه از خشایار»
‫شرط‌ها چی باشن؟
‫انگار تعجب نکردی.
‫چرا باید تعجب کنم؟
‫- حتماً قبل از من کلی نفر بودن. ‫- درسته.
‫همین دو روز گذشته، ‫ده‌ها پیشنهاد ازدواج دریافت کردم.
‫لعنتی.
‫پس...
‫شرط‌هات رو بگو.
‫من خودم شخصاً
‫اون‌ها رو ارزیابی می‌کنم.
‫من پول زیادی دارم.
‫انتظار یه چیزی یه کم خلاقانه‌تر داشتم.
‫ارزش نداره خلاقیت به هدر داد.
‫ازدواج‌های از پیش تعیین شده ‫همه‌شون مثل هم می‌مونن.
‫به هر حال،
‫آشنا بودن باعث می‌شه ‫همه چیز دلپذیرتر بشه،
‫از غذایی که می‌خوری، ‫تا مسیری که می‌ری،
‫حتی لباسی که می‌پوشی.
‫به خاطر همینه که سراغشون می‌ری.
‫خب؟
‫یک ارزیابی میزان آشنایی.
‫اصل و نصبم چشمگیره ‫و تیزهوشیم حتی بیشتر.
‫یه برادر بزرگتر دارم،
‫ولی نمی‌خواد نگرانش باشی.
‫اونقدر کودنه که نمی‌تونه مشکلی ایجاد کنه.
‫می‌دونم خوشت نمیاد که
‫خانواده‌ی همسر دخالت کنن.
‫دیگه چی؟
‫من پوست کلفتم.
‫یه زن موفق و وارث نامشروع ‫امپراتوری شرکت‌های صنعتی‌ام.
‫می‌دونی هر روز چقدر انتقاد می‌شنوم؟
‫عالیجناب تا آخر عمرش هم هیچوقت نمی‌فهمه.
‫اینجوری بهتره.
‫مطمئن می‌شم که هیچوقت هم نفهمی.
‫پس فقط از من
‫به عنوان سپر انسانی استفاده کن.
‫پیوو...
‫به هر حال بعد از تموم شدن قرارداد ‫از هم طلاق می‌گیریم.
‫حتی اون موقع هم،
‫من ضربه رو می‌خورم.
‫دیگه چی؟
‫زیبایی؟
‫دیگه چی؟
‫- بیشتر می‌خوای؟ ‫- آره. چیز دیگه‌ای هست؟
‫آروم؟
‫- دستیار چوی. ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، وقت دمنوش گیاهی‌شون شده.
‫چه وقت خوبی.
‫می‌تونم واسش ببرم.
‫بده من.
‫آه...
‫عالیجناب، هیون هستم.
‫من دمنوش رو آوردم...
‫- همونجا بذار و برو. ‫- چشم.
‫علیاحضرت.
‫جه‌گیونگ از خانواده کیم رسید.
‫راهنماییش کنید.
‫[تاج بی‌نقص]
‫[کسل بیوتی]
‫- خانم سونگ اومده؟ ‫- چی؟
‫بله، تازه اومدن.
‫چیه؟
‫چرا داری می‌خندی؟
‫حالا حتی خندیدنم رو هم دوست نداری؟
‫الان وقت خندیدن نیست.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫یا داری تنبیه می‌شی؟
‫می‌خواد مجبورت کنه زهر بخوری؟
‫چرند نگو.
‫الان دیگه دوران چوسان نیست.
‫آه...
‫دقیقا.
‫پس چی شد؟ هرچه زودتر بگو.
‫رد شدم.
‫چی؟
‫گفتم رد شدم.
‫قبول نمی‌کنم.
‫- می‌شه بپرسم چرا؟ ‫- چون چیزی هست...
‫که برام از ثروت، توانایی
‫و زیبایی باارزش‌تره.
‫بعد اون چیز می‌تونه چی باشه؟
‫اگه بهت بگم،
‫می‌تونی بهم بدی؟
‫فکر می‌کنی نمی‌تونم؟
‫خب؟ گفت چی می‌خواد؟
‫عشق.
‫ها؟
‫می‌خواد از روی عشق ازدواج کنه.
‫ظاهراً آرزوی کل عمرش بوده.
‫از اون چیزی که فکر می‌کنی عاشق‌پیشه‌تره.
‫- عاشق‌پیشه، به جهنم. ‫- من رو ترسوندی.
‫واضحه داره سر به سرم می‌ذاره.
‫پس سر به سرش گذاشتی.
‫فکر کردم شما دو تا هم‌مدرسه‌ای بودین.
‫می‌تونستی فقط بگی نه
‫و مودبانه پیشنهادش رو رد کنی.
‫باید مهربون‌تر رفتار می‌کردی.
‫خیلی سنگدل بودی.
‫یه گزینه‌ی دیگه پیدا می‌کنم.
‫چرا؟
‫چون رد شدی دیگه.
‫خب که چی؟
‫چیه؟
‫میخوای دوباره تلاش کنی؟
‫آره.
‫چرا؟ تو که از اول هم جدی نبودی.
‫بس کن. از این جدی‌تر نمی‌تونستم باشم.
‫نه بابا.
‫کدوم آدم «جدی»
‫می‌گه «من پول، قدرت، یه برادر بی‌عرضه دارم
‫و حتی مدارک طلاق رو هم امضا می‌کنم»؟
‫ذره‌ای فروتنی توش نیست.
‫خانم دو.
‫شاهزاده بزرگ ایان از قبل با یه گروه مسلح ‫به فروتنیِ حساب‌شده، احاطه شده بود.
‫به نظرت برای پیروزی مقابل اون‌ها ‫به چی احتیاج داری؟
‫به یه استراتژی احتیاج داری ‫که خودت رو متمایز کنی.
‫پس داری می‌گی که عمداً ‫اون حرکت دیوانه‌وار رو انجام دادی؟
‫مطمئنم به آدم‌های عجیب و غریبی ‫مثل من علاقه داره.
‫کبوتر با کبوتر، باز با باز.
‫اون موقع تو ضیافت تولد اعلیحضرت
‫با یه چولیک اومده بود.
‫به نظرت اون کار «عادی» بود؟
‫مگه بر انتخاب جه‌گیونگ ‫از خانواده کیم مصمم نبودید؟
‫[همسر احتمالی]
‫نمی‌خوام نقش همسریاب رو بازی کنم.
‫ترجیح می‌دم یه تماشاگر بمونم.
‫هرچه مردم بیشتر دخالت کنن،
‫اختلافات بیشتر می‌شه.
‫در نهایت،
‫کسی که این صحنه رو کارگردانی کرده ‫برنده از آب درمیاد.
‫یعنی اینکه...
‫باید این دوشیزه رو ببینم.
‫گفتید پیشنهاد جدید رو ‫تا هفته‌ی بعد آماده کنم...
‫- گوش کن... ‫- تا امروز عصر آماده‌ش می‌کنم.
‫اممم.
‫می‌تونی هفته‌ی بعد بهم بدیش.
‫چی؟
‫پس چرا...
‫می‌دونی...
‫چقدر بهت تکیه کردم،
‫مگه نه؟
‫م-من؟ شما به من تکیه کردین؟
‫می‌دونم.
‫با در نظر گرفتن این موضوع،
‫می‌تونم یه لطف کوچیک و مخفیانه
‫ازت بخوام؟
‫یه لطف مخفیانه؟
‫مخفیانه.
‫هی، هی، هی! چی شده؟
‫چقدر بی‌حالی. ‫اصلاً داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫چی گفت؟
‫- داره ازدواج می‌کنه. ‫- ها؟
‫باشه... صبر کن، داره ازدواج می‌کنه؟
‫مامان.
‫اون عمویی که دفعه پیش گفتی رو یادته؟
‫آره.
‫اونی که رفت زندان نه. ‫اون رو دوست ندارم!
‫اونی که تو دبیرخانه سلطنتی کار می‌کنه.
‫آره، درسته.
‫به نظرت می‌تونم شماره تلفنش رو بگیرم؟
‫ای وای، خبرنگار پارک.
‫منم. حالت خوبه؟
‫بله، حتماً.
‫نه، خانم سونگ خیلی خوب پیش می‌ره.
‫بله، درسته.
‫خب، خبرنگار کیم، ‫شنیدم خبرنگار سلطنتی هستی.
‫آه، اگه اینطوره،
‫حتماً با دفتر امور عمومی هم ارتباط داری.
‫آه...
‫بله، درسته.
‫داره یه مدت استراحت می‌کنه،
‫واسه همین هیچ برنامه رسمی‌ای نداره.
‫گارد سلطنتی همه جا همراهیش می‌کنه،
‫- پس غیرممکنه بشه بهش نزدیک شد. ‫- واقعاً؟
‫با این حال،
‫به طور حتم برنامه‌های غیررسمی داره.
‫معلوم شده چند جا هست
‫که مرتب بهشون سر می‌زنه.
‫تونستم یه لیست کامل
‫جمع‌آوری کنم.
‫ممنون. می‌تونی سر کارت برگردی.
‫صبر کن، خانم دو.
‫الان من جزو حلقه اصلی خانم سونگ هستم؟
‫البته.
‫بدون شک.
‫آه...
‫هیا!
‫اوی، اوی...
‫هوم؟
‫هیا!
‫سونگ هویجو؟
‫هیا!
‫اوه...
‫مشتاق دیدار، عالیجناب.
‫فکر کنم دو روزی می‌شه.
‫عجیب نیست؟
‫فقط دو روز گذشته، ‫ولی اینقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫چرا اینجا سوارکاری می‌کنی
‫نه در زمین سوارکاری سلطنتی؟
‫اونجا خیلی محدود و تنگه.
‫اینجا هم می‌تونی احساس محدودیت کنی.
‫هیا!
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫با اینکه دیروز دیدمت.
‫ولی چرا صبحانه رو اینجا می‌خوری
‫نه در سالن غذاخوری سلطنتی؟
‫- یه مدت مرخصی اومدم. ‫- اوه...
‫منم همینطور.
‫داری می‌ری در پناهگاه گربه‌ها داوطلب بشی؟
‫برای دیدن ته‌کوان و ته‌گیوک؟
‫جرأت کردی راجع به من تحقیق کنی؟
‫- بله. ‫- «بله»؟
‫گفتی می‌خوای از روی عشق ازدواج کنی.
‫خب؟
‫خب...
‫به همین خاطره که جرأت می‌کنم
‫برای به دست آوردن
‫قلب عالیجناب تلاش کنم.
‫دلم برات تنگ شده بود!
‫کجا می‌خوای...
‫می‌تونی از فیلم لذت ببری.
‫من فقط از تماشای تو لذت می‌برم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫با هم بدوئیم؟
‫اوه!
‫خیلی سریعی!
‫- نظرت چیه؟ ‫- درباره چی؟
‫لباسی
‫که الان پوشیدم.
‫خب، بد نیست...
‫«بد نیست»؟ اصلاً کافی نیست.
‫منظورت چیه؟
‫همینطور بی‌خود و بی‌جهت پیداش می‌شه.
‫چی بی‌خود و بی‌جهت پیداش می‌شه؟
‫باید برام لباس جدید بدوزن.
‫چی؟ یه دفعه؟
‫وقتی هر کاری می‌کنم زیرنظر هستم،
‫نباید در هر قدمی بی‌نقص به نظر برسم؟
‫وایستا ببینم، کی دنبالت میاد؟
‫سوار شو.
‫دارم با خودم حرف می‌زنم؟
‫[گرملین]
‫چه شروع به‌دردنخوری برای روز.
‫چیه؟
‫هویجو، فراموش نکردی امروز چه روزیه، نه؟
‫قطعاً فراموش کردم.
‫به خاطر همینه که زنگ زدم یادت بیارم.
‫امروز قرار هماهنگ‌شده‌ت رو داری.
‫گوش کن،
‫دایونگ...
‫فکر کنم پدر جان به امروز خیلی امیدواره.
‫اصرار داشت که بیام خونه‌ت
‫تا سر لباس و آرایشت کمکت کنم.
‫ساعت‌ها وقت گذاشتم تا قانعش کنم ‫همچین فشاری بهت نیاره.
‫چه قدر به فکرم هستی.
‫می‌دونم، نه؟
‫هویجو، فکر می‌کنی ‫به کمکم احتیاج پیدا می‌کنی؟
‫می‌تونم همین الان بیام اونجا.
‫آره، باید بری. ‫اون به کلی کمک احتیاج داره.
‫- ته‌جو؟ ‫- اون رو شنید؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نباید الان سر کار باشی؟
‫هویجو، شماره طرف و جای قرار رو ‫دوباره برات پیامک می‌کنم.
‫حتماً چک کن!
‫می‌دونی اگه جا بزنی،
‫هم من و هم پدر رو به دردسر میندازی، نه؟
‫ای خدا، این گرملین لعنتی باورنکردنیه.
‫پدر تهدید کرده اگه بازم جا بزنی، ‫کسل بیوتی رو می‌بنده
‫پس مواظب باش!
‫پی‌نوشت: کیم یون‌جون.
‫قد: ۱۸۰ سانت. ‫شنیدم خیلی هم خوشتیپه.
‫آقای کیم یون‌جون؟
‫بابت تغییرات لحظه آخری معذرت می‌خوام.
‫می‌خواستم زودتر انجامش بدم.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌دونم چقدر پرمشغله‌ای.
‫از پدرم چیزهای زیادی راجع به تو شنیدم.
‫واقعاً؟
‫بله، شنیدم
‫که زیبایی و هوش رو با هم داری.
‫و همچنین اینکه ‫قدر هنر رو هم عمیقاً می‌دونی.
‫هوم... جدی؟
‫بله، مگه یه بنیاد هنری رو اداره نمی‌کنی؟
‫باید اضافه کنم، اونم به طرز درخشانی.
‫اوه، اون رو می‌گی؟
‫اون واسه پولشوییه.
‫به طرز درخشانی.
‫چی؟
‫می‌دونی دیگه.
‫کِی جشن عروسی رو بگیریم؟
‫سپتامبر؟ اکتبر؟
‫چی؟
‫به هر حال یه ازدواج از پیش تعیین‌شده‌ست.
‫دلیلی نداره طولش بدیم.
‫فهمیدم.
‫ولی نباید حداقل...
‫خواهر یا برادر داری؟
‫تک پسری؟
‫بله، درسته.
‫تک فرزندم.
‫اممم...
‫خوبه.
‫هیچ خواهر و برادری نیست ‫که سر ارث دعوا کنن.
‫[مجموعه خصوصی شاهزاده بزرگ ایان]
‫من یه برادر بزرگتر دارم.
‫مدیر سونگ ته‌جو رو می‌شناسی؟
‫بله، دفعه قبل تو مجمع سهامداران دیدمش.
‫پدرم واقعا اون رو می‌پرسته.
‫احتمالاً به عنوان رئیس هیئت مدیره ‫جانشین پدرم بشه.
‫تو هم بخشی از اون برنامه هستی.
‫من؟
‫چطور من بخشی از اونم؟
‫نمی‌خواد به من اهرم فشاری بده.
‫الان تو کارم اوضاعم خوبه.
‫می‌دونه اگه با یه خانواده ‫قدرتمند ازدواج کنم، اونوقت...
‫اولین کاری که می‌کنم اینه که ‫برادرم رو میندازم تو خیابون.
‫که اینطور.
‫[مجموعه خصوصی شاهزاده بزرگ ایان]
‫اون گربه دوسته یا چی؟
‫فکر می‌کنی می‌تونی انجامش بدی؟
‫- چی؟ ‫- اگه به ازدواج با من علاقه‌مند باشی،
‫چیزی که دنبالشی، پوله.
‫می‌تونم اون رو بدم.
‫هر مبلغی که تو ذهنت باشه،
‫می‌تونم خیلی بیشتر از اون بهت بدم.
‫تو چطور؟
‫می‌تونی سهم خودت رو انجام بدی؟
‫حاضری تموم وجودت رو وقف من کنی...
‫تا بتونم به اوج برسم؟
‫خانم سونگ؟
‫دستیار چوی.
‫- سلام. ‫- سلام علیک.
‫حتماً برای نمایشگاه اومدید اینجا.
‫بله. می‌خواستم با چشم‌های خودم ببینم ‫مجموعه سلطنتی چقدر چشمگیره.
‫فهمیدم. خوشتون اومد؟
‫بد نیست.
‫اگه می‌تونستم چندتاییش رو می‌دزدیم.
‫پس باید برین طبقه منفی دو.
‫اجناس گرونبها اونجاست.
‫دستیار چوی.
‫اومدم.
‫ببخشید.
‫از نمایشگاه لذت ببرین.
‫آخ ببخشید.
‫باید معرفیتون می‌کردم.
‫هویجو.
‫فکر نمی‌کنم این ازدواج جواب بده.
‫اصلاً هم جای تعجب نداشت.
‫- کی؟ ‫- خانم سونگ هویجو.
‫همون که بهت پیشنهاد ازدواج داده بود.
‫خدای من، به محض اینکه ردش کردی،
‫یه مرد جدید براش پیدا شد.
‫خیلی خانم باحالیه.
‫خیلی خفنه.
‫راستش، نگران بودم شاید اون
‫یکی از افراد ملکه مادر باشه.
‫چه قوه تخیل داری.
‫ملکه مادر و سونگ هویجو؟
‫چرا که نه؟ یه احتماله.
‫«چرا که نه»؟
‫بیشتر ببرش سمت راست.
‫بیشتر سمت راست؟
‫بالا.
‫پایین.
‫بالا، بالا، پایین.
‫همون جای اول.
‫زن برادرم از خانواده‌ای میاد ‫که چهار تا ملکه داده.
‫کمتر آدمی واقعاً درک می‌کنه که اون غرور
‫و احساس برتری چقدر سربه‌فلک کشیده‌ست.
‫همچین آدمی
‫با هویجو که رعیتی بیش نیست، ‫تبانی کنه؟
‫بین این دو تا کدوم برنده می‌شه؟
‫خب، می‌دونی...
‫من یه کم راجع به خانم سونگ تحقیق کردم.
‫- چوی هیون. ‫- یعنی...
‫یه تحقیق رسمی یا همچین چیزی نبود.
‫فقط یه پرس و جوی مختصر بود.
‫باید قبول کنی که یه کم عجیب بود.
‫همینطور یهویی پیداش شد ‫و پیشنهاد ازدواج داد.
‫- خب که چی؟ ‫- متوجه شدم که
‫چیز خاصی برای گفتن نداره.
‫فقط برای رفتن به سر کار از خونه خارج می‌شه.
‫به نظر نمیاد دوست‌های زیادی هم داشته باشه.
‫با دستیارش غذا می‌خوره ‫و باهاش به سینما می‌ره.
‫وایستا!
‫شاید به خاطر خلق و خویشه؟
‫- خلق و خوی؟ ‫- نمی‌دونستی؟
‫شنیدم تو مدرسه به کله‌شقی معروف بوده.
‫سخته کسی رو پیدا کنی که ‫باهاش دعوا نکرده باشه.
‫شنیدم هیچ دعوایی رو هم نباخته.
‫کنجکاو نیستی؟
‫نسبت به چی؟
‫همونطور که گفتی، ‫ملکه مادر و خانم سونگ
‫خیلی با هم فرق دارن.
‫البته، اگه موقعیت و مقام مطرح باشه، ‫نتیجه مشخصه.
‫ولی اگه سلسله مراتب رو برداریم؟
‫می‌شه مثل «بوم!» با یه کم...
‫ببخشید.
‫واقعاً دیوونه شدی؟
‫[من قصد دارم از تاج و تخت کنار برم...]
‫این از مُردن بهتره.
‫بهتره بمیری.
‫ترجیح می‌دم ببینم می‌میری.
‫به خاطر ولیعهد.
‫ملکه‌ی من.
‫ملکه‌ی من!
‫- آتش! ‫- آتیش‌سوزی شده!
‫- اعلیحضرت! ‫- اعلیحضرت!
‫اعلیحضرت...
‫ولیعهد کجاست؟
‫ها؟
‫برادرزاده‌ام کجاست...
‫وارث تاج و تخت؟
‫باز هم خواب راحت نداشتی؟
‫نمی‌تونی همینجوری بدون خواب ادامه بدی.
‫می‌دونی امروز باید چیکار کنی، اعلیحضرت؟
‫باید گل‌های افتخار رو اهدا کنم.
‫دریافت‌کننده‌ها
‫زیردستان ارزشمند شما هستن ‫که صنایع کشور رو رهبری می‌کنن.
‫اسب‌های کاری قابل اعتماد اعلیحضرت هستن.
‫بنابراین،
‫باید با وقار رفتار کنی.
‫ایان کِی قراره برگرده؟
‫فکر می‌کنم چهار روز دیگه برگردن.
‫این فرصت توئه.
‫باید به دنیا نشون بدی که ‫می‌تونی به تنهایی از پسش بر بیای.
‫بدون اینکه ایان کنارت باشه.
‫می‌فهمی؟
‫بله.
‫مشکلی واسش پیش نمیاد، نه؟
‫نه، پیش میاد.
‫چطور می‌تونی این رو بگی؟ تو عموشی.
‫به خاطر اینکه عموشم، می‌دونم.
‫می‌دونم که
‫برادرزاده‌ام فقط یه بچه‌ست.
‫پس شاید بتونی بری ‫و ازش حمایت کنی.
‫- چرا من؟ ‫- الان گفتی فقط یه بچه‌ست.
‫چرا اینقدر عرق کردی؟
‫حالت خوب نیست؟
‫بله، گوش می‌دم.
‫باشه، فهمیدم.
‫[دابی]
‫باید تا ساعت ۱۱ محل مراسم باشی،
‫پس لطفاً ولنگاری نکن.
‫چیزی خوردی؟
‫وقت غذا خوردن نداری، ‫پس یه چیزی قبلش بخور.
‫هر جایی بری خبرنگار هست.
‫چشم‌های زیادی بهت دوخته می‌شه.
‫می‌دونی اگه جنجالی به پا کنی،
‫من مجبور می‌شم کل شب کار کنم، نه؟
‫لباس خشک‌شوییت روی چوب‌لباسیه.
‫قرمز نه.
‫عطر تند نه.
‫زیورآلات پر زرق و برق نه.
‫فهمیدی؟
‫تو رو دقیقاً برای همین هدف خریدم.
‫اصلاً. بهت گفتم ‫هیچ چیز پر زرق و برقی نزن.
‫مگه تماس تصویری داریم؟
‫[افتخارات اقتصادی کره ۲۰۲۵]
‫اینطوری با افتخارآفرین‌هاشون رفتار می‌کنن؟
‫صدات رو بیار پایین. ‫خبرنگارهای زیادی این اطرافن.
‫جدی؟ اتفاقا برعکس، ‫باید روحیه‌م رو بالا ببرن.
‫می‌خوان لهش کنن؟
‫پادشاه تو راهه. انتخاب دیگه‌ای نداریم.
‫درسته، اصلا چرا باید بیاد اینجا؟
‫تو همون کاخ شیرینی‌ خوری کنه.
‫- بسه دیگه. ‫- باشه!
‫اعلیحضرت.
‫لازم نیست نگران باشین.
‫ما کنار شما هستیم.
‫اعلیحضرت یه میان وعده میل می‌کنن؟
‫می‌شه ترتیب مراسم رو دوباره مرور کنیم؟
‫نگاه کردن به اون ‫فقط شما رو عصبی‌تر می‌کنه.
‫وقتی قدم گذاشتین روی سکو، ‫ما مواظب همه چیز هستیم.
‫اعلیحضرت.
‫عالیجناب.
‫چی شده اومدین اینجا؟
‫جرأت می‌کنی جلوی من وایستی؟
‫نه، من اینکار رو...
‫پس جلوی اعلیحضرت وایمیستی؟
‫دستیارها تو انجام وظایفشون سهل‌انگاری کردن.
‫هم تشریفات و هم امنیت ‫به طرز اسفناکی ناکافی هستن.
‫ببخشید، عالیجناب.
‫[تماس دریافتی]
‫اعلیحضرت.
‫عمو.
‫می‌ترسم، عمو.
‫بنابراین،
‫اومدم تا وظیفه‌ام رو به عنوان ‫زیردست وفادارتون انجام بدم، اعلیحضرت.
‫اعلیحضرت وارد می‌شوند!
‫دست من رو بگیرید، اعلیحضرت.
‫بعد از اون، ‫جایزه کارآفرین جهانی رو داریم.
‫رئیس پارک جه‌سونگ. ‫لطفاً با یک تشویق گرم ازش استقبال کنید.
‫بعد از اون، جایزه بهترین کارآفرین رو داریم.
‫سونگ هویجو از کسل بیوتی.
‫کسل بیوتی در خط مقدم شوق جهانی ‫محصولات زیبایی کُره باقی مونده،
‫فناوری پیشرفته کره ‫و زیبایی ظریف رو به نمایش می‌ذاره.
‫با الهام از شعار «زیبایی سبز»،
‫متعهد به تولید محصولات ‫دوستدار محیط‌زیست هستن.
‫اعلیحضرت.
‫می‌شه روی سرم بذارید؟
‫درست اینجا.
‫واقعا مایه افتخار منه، اعلیحضرت.
‫ملت با زیبایی استعداد شما
‫شادمان می‌شن.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫جایزه‌ای هم هست؟
‫اگه اشتباه نکنم، الان روی سر شماست.
‫این از طرف اعلیحضرت هست.
‫یه چیز دیگه هست که من
‫از عالیجناب می‌خوام.
‫ایشون یک رهبر جوان و نماینده کشور هستن.
‫مدیرعامل سونگ هویجو. ‫لطفاً با یک تشویق گرم ازش استقبال کنید.
‫آماده؟
‫- گرفتی؟ ‫- بله، گرفتم.
‫خیلی‌خب.
‫«هشتگ گل افتخار».
‫«بهترین شرکت».
‫«کسل بیوتی».
‫«هشتگ...»
‫«شاهزاده بزرگ ایان».
‫بریم.
‫[نخست‌وزیر مین جونگ‌وو]
‫بفرمایید.
‫قربان.
‫مراسم افتخارات اقتصادی به خوبی برگزار شد.
‫واقعاً؟
‫فرمانروای جوان ما بزرگ شده.
‫شاهزاده بزرگ ایان هم همراهیشون کرد.
‫- مگه اون مرخصی نیست؟ ‫- بله.
‫یک تصمیم لحظه آخری بود، ‫بعد از اینکه اعلیحضرت شخصاً درخواست کردن.
‫هوم...
‫[ظهور ناگهانی شاهزاده بزرگ ایان]
‫[در مراسم افتخارات اقتصادی ۲۰۲۵]
‫[سونگ هویجو از کسل بیوتی ‫جایزه بهترین کارآفرین رو دریافت کرد]
‫دارید جایی می‌رید؟
‫دارم می‌رم بیرون.
‫الان؟
‫کارم تموم شد.
‫دفعه بعدی یه کم سریعتر باش.
‫چی؟
‫اگه بعد از وقوع ماجرا بهم بگی، ‫تکلیف من چی می‌شه؟
‫ببخشید، قربان.
‫به سلامت برگردین، اعلیحضرت.
‫با من نمیای؟
‫من هنوز تو مرخصی‌ام.
‫اعلیحضرت،
‫ملکه مادر منتظرن.
‫حالت خوبه؟
‫این رو بگیر.
‫اینم بگیر.
‫- وایستا، یه لحظه صبر کن. اونم بده من. ‫- چرا؟
‫واقعاً داری با اون کلاه می‌ری هتل‌گردی؟
‫- آره. ‫- جدی؟
‫به کسی نگو مدیرعامل کسل بیوتی هستی.
‫همه‌شون از قبل می‌دونن.
‫بهم زنگ نزن، مگه اینکه ضروری باشه.
‫خیلی وقته که مرخصی نرفتم.
‫منم همینطور. منم همینطور.
‫- برو. ‫- رفتم.
‫سونگ هویجو.
‫اوه.
‫جونگ‌وو.
‫هر چی خواستی سفارش بده.
‫گل افتخار دریافت کردم.
‫امروز مهمون من.
‫نه.
‫بذار امروز من مهمونت کنم ‫تا بهت تبریک بگم.
‫دفعه قبل گفتم خودم مهمونت می‌کنم.
‫این پیشنهادیه که هیچوقت رد نمی‌کنم.
‫عالی شد.
‫هوم...
‫فقط واسه خوردن غذا درش بیار.
‫چرا؟
‫حسودی می‌کنی؟
‫خیلی خجالت‌آوره.
‫شبیه یه آناناس غول‌پیکر شدی.
‫مطمئنی که یه آناناس خیلی خوشگل نیستم؟
‫قطعاً نه.
‫همچین لحظاتی بهم یادآوری می‌کنه ‫که اصلاً تغییر نکردی.
‫منظورت چیه؟
‫همیشه تو مدرسه گل افتخار می‌گرفتی.
‫به خاطر نمرات و کارهای هنری...
‫چیز دیگه‌ای هم بود؟
‫تیراندازی با کمان؟
‫تیراندازی با کمان.
‫چطور تو اصلاً به عنوان نماینده ‫خاندان جوجاک انتخاب شدی؟
‫دیروز مجبور شدم چنگ کمان رو عوض کنم...
‫عضلات مرکزیت رو فعال کن.
‫چونه پایین.
‫سینه.
‫کمان رو بکش.
‫شونه‌ها رو بیشتر عقب ببر.
‫دقیق کنار لب‌ها.
‫تمرکز کن!
‫باشه. تمرکز.
‫قول می‌دم
‫اگه به خاطر تو ببازیم،
‫عاقبت بدی در راهه.
‫- تمرکز کن! ‫- ها؟
‫باشه، تمرکز.
‫به کشیدن ادامه بده
‫و رها کن.
‫خدا رو شکر که
‫حداقل تو درس خوندن زرنگ بودی.
‫- من؟ ‫- تو بقیه چیزا افتضاحی.
‫جدی؟
‫من؟
‫قرار نیست کشور رو به روز سیاه بنشونی ‫یا همچین کاری کنی، نه؟
‫اگه چیزی به نظرت درست نیومد،
‫از پرسیدن سوال نترس. ‫نیازی نیست خجالت بکشی.
‫سعی نکن به تنهایی از پسش بر بیای.
‫باشه.
‫یه چیزی سفارش بده دیگه.
‫بذار ببینم.
‫چی بخورم؟
‫[داروخانه]
‫سلام.
‫خوش اومدید.
‫اگه کسی سردرد خیلی بدی داشته باشه، ‫یه کم تب داشته باشه
‫و مدام عرق سرد بکنه، ‫چی باید مصرف کنه؟
‫یه لحظه. چیزی که لازم دارین رو میارم.
‫باشه. لطفاً زود باش.
‫عالیجناب.
‫وقتی تب پایین اومد،
‫باید ببریمتون بیمارستان رویال سئول.
‫فکر می‌کنم بهتره اونجا معاینه بشی.
‫اونجا پر از برادرهای ملکه مادره.
‫دردسر نکن.
‫فهمیدم.
‫به خانواده‌م اطلاع دادی؟
‫بله.
‫بهشون گفتم که شما ‫شب رو در هتل می‌مونی.
‫چیزی راجع به مریض بودن نگفتم. ‫نگران نباش.
‫درب باز می‌شود.
‫[خیلی خوشگله]
‫فردا سهام‌مون رو به آسمون می‌ره.
‫وای خدای من.
‫وای.
‫- خانم سونگ؟ ‫- دستیار چوی؟
‫- سلام. ‫- بله، سلام.
‫نمی‌خواد خیلی نگران باشید.
‫با این حال، برام سواله که
‫ایشون معمولاً مشکل خواب دارن یا نه.
‫اه...
‫بله، ایشون یه کم از بی‌خوابی رنج می‌برن.
‫اگه ایشون نتونه بخوابه، ‫رفع خستگی کار آسونی نیست.
‫داروهای کمک به خواب باید مفید باشن.
‫حتما یک نسخه بگیرند و یه کم بخوابند.
‫باشه. ممنونم، دکتر.
‫دکتر.
‫ممنون که دیر وقت اومدی.
‫نیازی به تشکر نیست.
‫برای اینکه مکتوب باشه،
‫می‌شه بگیم که من امروز مریض بودم؟
‫- چی؟ ‫- می‌دونی که همیشه حالم بد می‌شه.
‫اومده بودی اینجا که من رو ببینی
‫و فقط من رو امروز دیدی.
‫فهمیدم، خانم سونگ.
‫به سلامت برگرد.
‫مواظب خودت باش.
‫[حضور ناگهانی شاهزاده بزرگ ایان]
‫[در مراسم افتخارات اقتصادی...]
‫یادت رفته بود بهت گفتم ‫با وقار رفتار کنی؟
‫ع-عمو...
‫اینجوری صداش نکن!
‫لطفاً نذارید این موضوع شما رو ناراحت نکنه.
‫اعلیحضرت هنوز خیلی جوان هستن.
‫چقدر حقیرانه.
‫چی؟
‫از اون رگ و ریشه‌ی ضعیف حرف می‌زنم.
‫اون لحظه دقیقاً شبیه پادشاه فقید بود.
‫لرز به ستون فقراتم میندازه.
‫ایان رو پیدا کردی؟
‫بله، علیاحضرت.
‫دستیار چوی.
‫خانم سونگ.
‫باید غذا بخوری.
‫یه ساندویچ چطوره؟
‫[ساندویچ ساب‌وی]
‫می‌بینم که خیلی ساندویچ دوست داری.
‫نه راستش.
‫امروز خیلی سرم شلوغ بود
‫و فرصت نکردم چیزی بخورم.
‫و این واقعاً خوشمزه‌ست.
‫بخور.
‫همیشه وقتی تا دیر وقت کار می‌کنم ‫این رو سفارش می‌دم.
‫ممنونم.
‫چند ساعت قبل در آستانه بیهوشی بود.
‫مغزم از کار افتاده بود.
‫شما خیلی کمک کردی.
‫ولی بهتر نیست که به کاخ برگرده؟
‫تو کاخ پزشک هست.
‫مطمئنم اونجا راحت‌تر از اینه
‫که تو اتاق هتل بمونی.
‫ایشون از مرکز توجه بودن، بدش میاد.
‫پزشک‌ها اگه بفهمن شوکه می‌شن.
‫بعد موسسه پزشکی سلطنتی ‫تمام روز در حالت آماده باش می‌بود.
‫آشپزخانه سلطنتی ‫انواع سوپ و فرنی رو می‌پخت.
‫بیمارستان رویال سئول هم همینطور. ‫تازه شاید بدتر از این بشه.
‫به محض اینکه وارد اونجا بشه،
‫عکس می‌گیرن
‫و انواع و اقسام شایعات پخش می‌شه.
‫هوم...
‫وای نه.
‫- باید بری. ‫- چی؟
‫ملکه مادر اومده اینجا.
‫- بلند شو. ‫- کی؟ مادر؟
‫باید از اینجا بری. ‫ملکه مادر...
‫- کجا قایمت کنم؟ بیا. ‫- چه خبره؟
‫- داری من رو کجا می‌بری؟ ‫- باید ساکت باشی.
‫از پسش برمیای. ‫از پسش برمیای، چوی هیون.
‫- علیاحضرت، چی شده اومدین اینجا؟ ‫- برو کنار.
‫الان دیگه خیلی دیروقته. فردا...
‫بهشون بگو من هنوز لباس مناسب نپوشیدم
‫و باید صبر کنن.
‫به محض طلوع خورشید، لباس مناسب بپوش
‫تا در قبال تخلف امروز، جوابگو باشی.
‫این رو بهشون بگو.
‫حالا چی؟
‫- الو؟ ‫- خانم سونگ، کجایی؟
‫خانم دو،
‫می‌دونی الان ساعت چند شده؟
‫کجایی؟
‫هتل.
‫- همونجا بمون. ‫- چی؟
‫تو اتاقت بمون. میام پیشت.
‫فهمیدی؟
‫چیکارش شده؟
‫[شاهزاده بزرگ ایان در قرار مخفیانه]
‫[با سونگ هویجو از کسل بیوتی دیده شد]
‫[جایی که زوج سلطنتی ‫وقت آزادشون رو می‌گذرونن...]
‫[یک قرار مخفیانه در هتل...]
‫[زوج سلطنتی، تکان...]
‫[عشق مخفی شاهزاده بزرگ ایان...]
‫- نه، نه. ‫- بله، خبرنگار کیم.
‫- بعداً بهت می‌گم. ‫- نه، ما هنوز چیزی رو تأیید نکردیم.
‫- بله، حتماً. ‫- نه، اصلاً.
‫- یه لحظه. ‫- الو؟
‫سونگ هویجو دیوونه شده؟
‫- چرا؟ چه خبره؟ ‫- این رو ببین.
‫[زنگ عروسی...]
‫وای خدای من!
‫- به نظرت با همدیگه‌ان؟ ‫- معلومه، تو هتل بودن!
‫اوه...
‫از چی اینقدر خوشحالی؟
‫چیه؟ بهش حسودی می‌کنی؟
‫باورنکردنی هستی.
‫آه... به خاطر همینه که ‫همه اون قرارها رو رد کرد؟
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫«عشق مخفی شاهزاده بزرگ ایان»؟
‫من؟
‫خودت رو جمع و جور کن، دو هه‌جونگ. ‫از این بدترش رو هم دیدی.
‫از پسش برمیای. لعنتی.
‫آروم باش.
‫کی این چرندیات رو باور می‌کنه؟
‫چرا باور نکنن؟
‫خانم سونگ.
‫ببین. عکس هم دارن.
‫شاهزاده بزرگ ایان ساعت ۴ عصر وارد می‌شه. ‫کلیک.
‫تو ساعت ۷ شب وارد می‌شی. ‫کلیک.
‫ساعت ۹ شب بیرون می‌ری
‫و ساعت ۹:۳۰ با ساندویچ برمی‌گردی. ‫کلیک.
‫و حتی می‌شه دید ‫که ساندویچ رو از کجا گرفتی.
‫- واقعاً؟ ‫- بله.
‫وای. اون ساندویچی ‫همین الان برنده قرعه‌کشی شد.
‫باید بابت این تبلیغات، به ما پول بدن.
‫خانم سونگ.
‫باشه. می‌فهمم.
‫ولی قسم می‌خورم هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫پیش دستیار چوی بودم و اینا.
‫اوه، فهمیدم.
‫کی اهمیت می‌ده وقتی دستیار چوی ‫توی هیچ کدوم از عکس‌ها نیست؟
‫حتی یه گارد سلطنتی هم نیست.
‫چه روایت خوبی.
‫«شاهزاده بزرگ ایان گاردهای سلطنتی رو ‫برای قرار مخفیانه مرخص کرده».
‫از زمین سوارکاری
‫تا یه رستوران سنتی،
‫انواع و اقسام لوکیشن‌های عکس‌برداری.
‫[خبرنگار سونگ‌سان دیلی ‫آن سه‌هون]
‫[خبرنگار همیونگ ‫جونگ سوجین]
‫اول از همه بگو،
‫چرا دکترت رو خواستی بیاد؟
‫اونم فهمیدن؟
‫به خاطر اون عکس، ‫حتی دارن حدس می‌زنن که بارداری.
‫چی؟
‫وای...
‫باید به قوهٔ تخیل مردم آفرین گفت.
‫«بارداری قبل از ازدواج»؟
‫تمرکز کن!
‫تمرکز کن.
‫مطمئنید که مشکلی پیش نمیاد؟
‫می‌ترسم این موضوع ‫آبروی سلطنت رو ببره.
‫مطمئنم که آبروش رو می‌بره.
‫حیثیت خانواده سلطنتی پایمال می‌شه...
‫و آبروی این زن از بین می‌ره ‫و تکه تکه‌ش می‌کنن.
‫به خاطر همینه که...
‫انکارش می‌کنن.
‫داری این کار رو می‌کنی
‫چون نمی‌دونی شاهزاده بزرگ ایان ‫برای مردم چه معنایی داره؟
‫پارسال رو فراموش کردی که با اون رهبر
‫«آیدل گلکسی» یا هر چی، دوست بودی ‫و وقتی گیرت انداختن، تخم‌مرغ سمتت پرت کردن؟
‫هر روز ماشینت رو خط مینداختن.
‫گفتی برخورد با اون هوادارهای متعصب ‫عذابِ محض بود
‫که سحر زنگ خونه‌ات رو می‌زدن ‫و فرار می‌کردن.
‫حتماً یادت میاد.
‫شاهزاده بزرگ ایان یه ستاره آیدل نیست.
‫خیلی بدتر از اونه.
‫ستاره‌های آیدل رو فقط ‫هوادارهاشون دوست دارن.
‫شاهزاده بزرگ ایان رو ‫همه مردم این کشور دوست دارن.
‫همه.
‫من دوستش ندارم.
‫خانم سونگ!
‫داری بچه رو می‌ترسونی!
‫«بارداری قبل از ازدواج»؟
‫باورنکردنیه.
‫باشه. فهمیدم.
‫[شاهزاده بزرگ]
‫[سونگ هویجو]
‫مخاطب در دسترس نیست...
‫قربان.
‫با این حال، بهتر نیست ‫زودتر قضیه رو مهار کنیم؟
‫اگه مردم شروع کنن به استفاده از ‫اصطلاحاتی مثل «ریسک سلطنتی»...
‫- اونقدر هم بد نیست. ‫- ببخشید؟
‫باعث می‌شه همه انتقادها درباره
‫توقف افزایش حداقلِ دستمزد، ناپدید بشن.
‫فعلا بهش اهمیت نده.
‫فقط یه سر و صدای کوچیکه.
‫چشم، قربان.
‫برو کاخ، لطفاً.
‫برو اقامتگاه خصوصیم.
‫شما باید اول به کاخ برید.
‫نخست‌وزیر مین الان اونجاست.
‫دفتر امور عمومی هم داره بررسی...
‫گفتم اقامتگاه خصوصیم.
‫به سونگ هویجو بگید که...
‫اونجا به دیدنم بیاد.
‫از این طرف، خانم سونگ.
‫فقط منم که دارم شاخ در میارم؟
‫نه.
‫منم دارم شاخ در میارم.
‫فقط خانم سونگ می‌تونه بره داخل.
‫عالیجناب
‫درخواست ملاقات خصوصی کردن.
‫مشکلی نیست.
‫همینجا منتظرم باش.
‫تبت پایین اومده؟
‫همونطور که می‌بینی.
‫روحیه‌ت خوبه.
‫همونطور که می‌بینی.
‫دلم برات تنگ شده بود. ‫با اینکه دیروز دیدمت.
‫بذار عذرخواهی کنم
‫بابت اینکه تو رو به این رسوایی کشوندم
‫و گذاشتم به عنوان سپر بلا، ‫قربانی این اتفاق بشی.
‫همه اتفاقات.
‫خب؟
‫بگو چی می‌خوای.
‫اگه بهت بگم،
‫می‌تونی بهم بدیش؟
‫سونگ هویجو.
‫چیزی که من می‌خوام
‫ممکنه خیلی سخت به دست بیاد.
‫بذارین ببینم درست فهمیدم.
‫اون زن و عالیجناب ‫واقعاً با هم رابطه دارن؟
‫آخرین باری که اومد اینجا، ‫به نظر نمیومد چیزی بینشون باشه؟
‫قرار مخفیانه در هتل؟ ‫دیگه تمومه.
‫با این حال، فکر نمی‌کنی یه کم عجیبه؟
‫عالیجناب خیلی سرش شلوغه.
‫کِی وقت قرار گذاشتن داشته؟
‫آروم.
‫صد بار بهت گفتم.
‫وقتی مردم می‌گن به خاطر مشغله ‫نمی‌تونن قرار بذارن،
‫فقط یه بهونه‌ست.
‫یادت میاد؟
‫این یه گل افتخاره.
‫همونی که بعد از شکست تو گرفتم.
‫هفت امتیاز!
‫[صد و نه امتیاز]
‫حس خیلی بدی نداشتی؟
‫برای من افتضاح بود.
‫به کسی باختم که
‫می‌تونستم ببرمش.
‫برادرم یه کودنه.
‫اون رو از مدرسه‌ای که بهش ‫کمک مالی کرده بودیم انداختن بیرون.
‫حتی تونست یه کسب و کاری که ‫خودش به تنهایی راه می‌افتاد رو نابود کنه.
‫ولی پدرم و هیئت مدیره
‫همیشه هر وقت کوچکترین اشتباهی می‌کنم،
‫دلشون می‌خواد من رو باهاش عوض کنن.
‫انگار که منتظر فرصت مناسب می‌گردن.
‫به نظرت چرا اینطوره؟
‫چون قبل از من به دنیا اومده؟
‫چون یک پسره؟
‫چون وارث قانونیه؟
‫اوه...
‫شاید به خاطر اینه که ‫با یه خانواده اصیل ازدواج کرده.
‫به خاطر همین...
‫دنبال اینم که با بالاتر از خودم ازدواج کنم.
‫فقط به خاطر یه عنوان توخالی
‫می‌خوای با من ازدواج کنی؟
‫چون من فرصت‌های بی‌شماری رو فقط ‫به خاطر نداشتن اون عنوان از دست دادم.
‫خودت رو آماده کن که
‫همسر شاهزاده بزرگ بشی.
‫قراره در برابر...
‫همه مردم این کشور قرار بگیری.
‫«ترجمه از خشایار»
‫عالیجناب، رسوایی شما ‫با مدیرعامل سونگ هویجو حقیقت داره؟
‫پنج کلمه کلیدی پرطرفدار، ‫همه‌ش درباره شماست.
‫حتی بازیگر خوبی هم هست.
‫واقعاً می‌خوای با اون ازدواج کنی؟
‫باید همین الان باهاش ازدواج کنم.
‫از عالیجناب دور شو!
‫ایشون فعلاً اینجا می‌مونن.
‫باید تحقیقات انجام بشه.
‫لطفاً در تحقیقات آتش‌سوزی ‫تالار جونگ‌هواجون همکاری کن.
‫مشکلی نیست.
‫عادت دارم با همچین آدم‌هایی روبرو بشم.
‫باید طوری به نظر بیاد
‫که من دیوانه‌وار عاشق توئم
‫تا مردم باور کنن
‫که این ازدواج مسخره، حقیقت داره.