‫[این یک داستان ساختگی‌ست]
‫[بازیگران کودک و حیوانات ‫با رعایت ایمنی فیلمبرداری شدند]
‫عالیجناب، خبر رسوایی شما ‫با مدیرعامل سونگ هویجو حقیقت داره؟
‫چرا یک دکتر به هتل احضار شد؟
‫دوست دارید جواب بدید؟
‫دارید به طور رسمی تأییدش می‌کنید؟
‫شایعات حقیقت دارند؟
‫- درسته؟ ‫- تأییدش می‌کنید؟
‫اوه. اون سونگ هویجوئه!
‫«ترجمه از خشایار»
‫خودت رو آماده کن که
‫همسر شاهزاده بزرگ بشی.
‫قراره در برابر...
‫همه مردم این کشور قرار بگیری.
‫قبل از همه این‌ها،
‫ببینیم چه توانایی‌هایی داری، ها؟
‫خیلی‌خب،
‫یک کمک مالی کلان به تاج و تخت چطوره؟
‫اول افکار عمومی رو به نفع خودت کن.
‫بعد کاخ سلطنتی سکوت می‌کنه.
‫هوم.
‫یه لحظه من رو ترسوندی.
‫سریعتر حرکت کن.
‫[شاهزاده بزرگ ایان با مدیرعامل ‫سونگ هویجو وارد کاخ می‌شود]
‫امروز می‌خوام بهتون آموزش
‫آرایش مد روز «سونگ هویجو» رو نشون بدم،
‫همون ظاهری که دل شاهزاده ایان رو دزدید.
‫[«رعیت» سونگ هویجو وارد کاخ شد ‫بعدش چی؟]
‫[تاج بی‌نقص]
‫[قسمت سوم]
‫خوش اومدید، عالیجناب.
‫علیاحضرت دنبال شما می‌گردن.
‫- فردا به دیدارشون می‌رم. ‫- عالیجناب.
‫علیاحضرت حتی غذاشون رو
‫به تأخیر انداختن و منتظرن.
‫به نظر می‌رسه موضوع خیلی فوری باشه.
‫شاید بهتره الان به دیدنشون برید.
‫منتظرم باش. برمی‌گردم.
‫تنهایی؟
‫ترسیدی؟
‫نه.
‫اگه خسته‌ای یه چرتی بزن.
‫باشه.
‫بازیگر خوبی هم هست.
‫[مطلع نبودن از زندگی خصوصی مدیرعامل، ‫اگه حقیقت داشته باشه جای شادی داره]
‫علیاحضرت.
‫شاهزاده بزرگ ایان رسیدن.
‫اینقدر تأخیر لازمه؟
‫- نمی‌دونستم دنبال من بودین. ‫- نه، موضوع اون نیست.
‫می‌پرسم اینقدر تأخیر لازمه
‫که بخوای بابت این
‫رسوایی به وجود اومده عذرخواهی کنی.
‫فهمیدم.
‫شنیدم اون دوشیزه رو با خودت آوردی.
‫می‌فهمم که لازمه حرف‌هاتون هماهنگ باشه،
‫ولی لازم بود اون رو تا کاخ هم بیاری؟
‫اصلا قصدی داری
‫که انکارش کنی؟
‫به نظر می‌رسه که نه.
‫قصد دارم
‫هم ملاقات در هتل
‫و هم احتمال ازدواج رو تأیید کنم.
‫داری لجبازی می‌کنی؟
‫شایعه بارداری قبل از ازدواج...
‫می‌تونید خیالتون راحت باشه
‫که چنین لجبازی‌ای صورت نمی‌گیره.
‫عالیجناب، دفتر امور عمومی تماس گرفته.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- باید از تالار آن‌هوادونگ محافظت کنی.
‫تا سونگ هویجو رو زیر نظر داشته باشی.
‫ولی...
‫متاسفم.
‫سونگ هویجو.
‫اوه. اومدی.
‫عمو.
‫دیدی، بهت گفتم که تند می‌شه.
‫یه کم آب بخور.
‫چیزی نیست.
‫اعلیحضرت،
‫این وقت شب اینجا چیکار می‌کنید؟
‫گفتن خوابشون نمی‌بره...
‫از تو نپرسیدم.
‫خوابم نمی‌برد.
‫برای همین اومدم.
‫مشکل در خواب چه ربطی
‫به این قضیه داره؟
‫گفت شکم پر
‫کمک می‌کنه خوابم ببره.
‫بیا داخل، بانوی دربار جونگ.
‫اعلیحضرت.
‫شما رو تا اقامتگاه ملکه مادر همراهی کنم؟
‫نمی‌تونستی بذاری با آرامش تموم کنه؟
‫آخه بی‌خیال.
‫خوردن یه کاسه رامن چقدر طول می‌کشید؟
‫اگه دچار سوء هاضمه بشه چی؟
‫تقصیرش کاملاً گردن توئه.
‫اگه ملکه مادر ناراحت بشه چی؟
‫همه این‌ها به خاطر یه کاسه رامن ناچیز؟
‫ملکه مادر...
‫درخواست رو رد کردن.
‫خب...
‫انتظار این رو داشتیم.
‫ولی می‌دونی،
‫بازم حس خوبی نداره.
‫انگار طرف خانواده‌ی شوهر بهم زور بگن.
‫صبر کن! یه لحظه صبر کن.
‫اگه خانواده شوهرم واقعاً ‫بهم زور بگن تو چی کار می‌کنی؟
‫منظورم اینه، ببین قضایا ‫چه جوری داره پیش می‌ره.
‫فرض کن
‫من و ملکه مادر با هم دعوامون بشه.
‫تو طرف من رو می‌گیری؟
‫چرا جواب نمی‌دی؟
‫طرف اون‌ها رو می‌گیری ‫و طرف من رو نمی‌گیری
‫چون خانواده‌ت هستن؟
‫طرف تو رو می‌گیرم.
‫باید طوری به نظر بیام
‫که دیوانه‌وار عاشق توئم...
‫تا مردم باور کنن
‫که این ازدواج مضحک واقعیه.
‫نه، عالیجناب.
‫نباید بذارید ایشون ‫در تالار آن‌هوادونگ بخوابه.
‫با بسته بودن دروازه‌های کاخ چاره‌ای نداریم.
‫اقامتگاه خدمه کاخ رو داریم.
‫ولی ایشون عضو خدمه کاخ نیست.
‫دنبال یه اقامتگاه خالی دیگه می‌گردم...
‫لازم نیست.
‫یه دست لباس هم براشون بیار.
‫لباس؟
‫ها؟
‫می‌شه چیزی واسم بیارین
‫که ۱۰۰ درصد پنبه باشه؟
‫پوستم یه کم حساسه.
‫حتی مبل رو هم در نظر نمی‌گیری؟
‫نه.
‫همین کاملاً خوبه.
‫مبل هم کاملاً خوبه.
‫پس تو برو.
‫عالی می‌شه.
‫بس کن!
‫خدای من.
‫- وای خدا. ‫- عالیجناب.
‫عالیجناب!
‫آروم باش!
‫عالیجناب.
‫- عالیجناب! ‫- چی؟ آروم باش...
‫خدای من.
‫می‌دونی الان ساعت چنده؟
‫بهت نمیاد که اینقدر دیر بیدار بشی.
‫خانم سونگ الان در راه رفتن به سر کاره.
‫اونم با گام‌های شاد و سرزنده.
‫لباس عوض نکردی؟
‫نه. مشکلی هست؟
‫داری سعی می‌کنی نشون بدی ‫که شب رو بیرون بودی؟
‫وقت عوض کردن لباس رو نداشتی؟
‫وقتش رو داشتم، ولی تمایلی نداشتم.
‫می‌خواستم مردم بدونن
‫که دیشب خونه نرفتم.
‫اوه.
‫راضی هستید؟
‫بله، این رو خیلی بیشتر از یاکگوا دوست دارم.
‫دیشب خوب خوابیدید؟
‫بازم در مورد پادشاه فقید خواب دیدید؟
‫هوم.
‫می‌ترسم.
‫نگران نباشید، والاحضرت ولیعهد.
‫- من کنارتون هستم... ‫- نمی‌تونید، والاحضرت.
‫عالیجناب.
‫- مراسم عروسی داره شروع می‌شه. ‫- خب؟
‫شما باید برید سر جای خودتون بشینید.
‫اگه اعلیحضرت از این موضوع مطلع بشن...
‫به خاطر بی‌احترامی به ولیعهد مجازات می‌شید.
‫آمادگی مجازات رو دارید؟
‫عالیجناب!
‫من بهت یه فرصت دادم.
‫از این به بعد هر چی هم که بشه...
‫باید خودت...
‫تنهایی از پسش بر بیای.
‫می‌ترسم.
‫آه. نگران نباشید، اعلیحضرت.
‫پدربزرگتون همیشه کنارتون خواهد بود.
‫بفرمایید.
‫[گزارش رویداد ماه قدردانی از خانواده]
‫[رسوایی سلطنتی؟ ‫سونگ هویجو به هدف زد...]
‫بچه سلطنتی بدون ازدواج؟
‫مسخره‌ست.
‫درسته. کاملاً مسخره‌ست.
‫شاهزاده ایان و سونگ هویجو ‫زوج افتضاحی هستن.
‫نه، ما جذاب‌ترین زوج هستیم.
‫می‌شه دیگه نظرها رو نخونی؟
‫چرا؟ باید از نزدیک ‫اوضاع رو زیر نظر داشته باشم.
‫«بچه‌ها، شاید یه آتویی ازش داره؟
‫چرا یه آدم رعیت باید باهاش قرار بذاره؟»
‫به نظر تو چرا، بدبخت؟
‫چون من ارزش قرار گذاشتن رو دارم. ‫به خاطر همین.
‫- مردک... ‫- بفرما.
‫پنج کلمه کلیدی داغ همه‌ش درباره شماست.
‫لباسی که هتل به تن داشتی، ‫موجودیش تموم شده.
‫واقعاً؟
‫با تیم روابط عمومی تماس بگیر.
‫تیم روابط عمومی؟ چرا؟
‫چرا که نه؟
‫وقتشه که دوباره
‫رتبه یک فروش رو پس بگیریم.
‫چطور می‌تونی الان حتی به اون چیزها فکر کنی؟
‫این ازدواجه، نه بازنشستگی.
‫اوه.
‫جونگ‌وو؟
‫سلام قربان.
‫- خوشگل نیست؟ ‫- خیلی خوشگله!
‫اولین باره که نخست‌وزیر مین رو ‫از نزدیک می‌بینم.
‫اوه مثل یه سلبریتی بی‌نقص می‌مونه.
‫درسته. ولی اینجا چیکار می‌کنه؟
‫شاید به خاطر اون رسوایی؟
‫- اوه! پس حتما... ‫- چرا هیچکس کار نمی‌کنه؟
‫واقعاً می‌خوای
‫با اون ازدواج کنی؟
‫- آره. ‫- با عالیجناب؟
‫آره.
‫فکر کردم شما دو تا تازه با هم آشنا شدین.
‫نمی‌تونی به قرار گذاشتن بسنده کنی؟
‫ولی می‌خوام همیشه باهاش باشم.
‫- هویجو... ‫- می‌خوام هر روز صبح بیدار بشم
‫و ببینمش.
‫شنیدم خاندان سلطنتی
‫می‌خوان اون رو به زور به کسی دیگه بدن.
‫به خاطر همین باید الان باهاش ازدواج کنم.
‫تا موقعی که تو نخست‌وزیری.
‫باید کاری کنی
‫که ازدواجم تأیید بشه.
‫برنامه داریم از سیصد نفر ‫از مهمترین حامیان کشور دعوت کنیم.
‫- معیارها چیه؟ ‫- عالیجناب.
‫ملکه مادر بستری شدن.
‫یکدفعه؟
‫شاید یه حیله برای
‫جلوگیری از بیانیه رسمی باشه.
‫وقتی یه بزرگ خاندان سلطنتی مریض باشه،
‫کاخ نمی‌تونه در مورد جشن و شادی حرف بزنه.
‫[هم‌مدرسه‌ای سال پایینی]
‫فهمیدم. می‌تونی بری.
‫عالیجناب!
‫صدات رو می‌شنوم. آروم‌تر حرف بزن.
‫مقاله رو خوندی؟
‫درست قبل از اینکه حذفش کنن.
‫با سرعت برق حذفش کردن.
‫ملکه مادر خیلی سرش شلوغ بوده.
‫گمونم اشراف هم می‌تونن سریع اقدام کنن،
‫وقتی خودشون بخوان.
‫سونگ هویجو؟
‫اوه؟
‫ای روباه مکار!
‫چطور جرأت کردی عالیجناب رو فریب بدی؟!
‫- «روباه»؟ ‫- آره، روباه!
‫- وای خدای من! ‫- از عالیجناب دور شو!
‫- گمشو! ‫- هی، آفرین.
‫سونگ هویجو؟
‫بزنیم؟ نزنیم؟
‫بیاین اینجا، بچه‌های شر.
‫- می‌تونیم همه رو پرتاب کنیم. ‫- «بیاین اینجا، بچه‌های شر».
‫همین الان بیاین اینجا!
‫عالیجناب.
‫این‌ها چیه؟
‫مشخص نیست؟ این‌ها وظایف شماست.
‫- همه‌ش؟ ‫- همه‌ش.
‫- امکان نداره درست باشه. ‫- قطعاً درسته.
‫این‌ها وظایفی هستن که شما باید ‫به جای اعلیحضرت انجام بدی.
‫این‌ها وظایف ملکه مادر هستن...
‫خدایا. واقعاً سنگینه.
‫این‌ها وظایف ملکه مادر هستن ‫که شما باید
‫در غیاب ایشون انجام بدی.
‫این‌ها هم وظایف خودته ‫که در مدتی که نبودی جمع شدن.
‫- از پسش بر میای. ‫- برین بیرون.
‫چشم قربان.
‫بریم دیگه. راه بیفتید.
‫شما بچه‌های شر باید الان تو مدرسه باشید ‫و سرتون کتاب‌هاتون باشه.
‫چشم‌ها پایین!
‫مگه شاهزاده ایان ‫نون سر سفره شما میذاره؟
‫شاید به ما غذا نده، ولی به ما پول می‌ده.
‫- درسته. ‫- ما دانش‌آموزهای بورسیه سلطنتی هستیم.
‫اون پول برای درس خوندنتونه.
‫به نظرتون می‌خواست اون پول رو خرج ‫تخم مرغ کنین که بعد پرتش کنین؟
‫و تو، هی‌رین.
‫چرا فکر کردی من فریبش دادم؟
‫واضح نیست؟
‫ای فسقلی...
‫اینقدر بچه و اینقدر پر از تعصب.
‫اگه دست و بالم باز بود،
‫الان حسابتون رو می‌رسیدم ‫و برای همچین کاری ازتون شکایت می‌کردم...
‫برو کنار.
‫ولی الان،
‫خواهر بزرگتون اینجا یه کار مهم داره.
‫پس فقط این یک بار ازش می‌گذرم.
‫فهمیدین؟
‫- جوابم رو بدین! ‫- چشم خانم!
‫برین.
‫خدای قادر مطلق.
‫به ما رحم کن،
‫گناهان ما رو ببخش
‫و ما رو به زندگی جاودان برسان.
‫آمین.
‫گفتی که یه مدتی نمی‌تونی بیای.
‫شنیدم دوستم داره ازدواج می‌کنه،
‫اومدم دعا کنم.
‫این دوستت خیلی خوش‌شانسه
‫که تو براش دعا می‌کنی.
‫مطمئن نیستم.
‫برای یه چیز شوم دعا کردم.
‫یه چیز شوم؟
‫دلم نمی‌خواد
‫بهش تبریک بگم.
‫ولی نمی‌خوام
‫جلوش رو هم بگیرم.
‫حتی اگه فکر نمی‌کنم درست باشه...
‫لعنت.
‫اون ولگرد کجا قایمش کرده؟
‫اگه خودش این رو می‌خواد...
‫- خانم. ‫- هی، جونگ‌وو.
‫کار داشتی اومدی بیرون؟
‫بله.
‫مدیر کیم دنبال‌تون می‌گشت.
‫دیدینش؟
‫باید بذارم ازدواج کنه.
‫پیداش کردم.
‫فهمیدم.
‫آخه این بچه‌های شر چطور از حراست رد شدن؟
‫باید به دانش‌آموزهای دبیرستانی ‫این کشور آفرین گفت.
‫پدر؟
‫چیزی می‌خوری
‫برات بیارم؟
‫زحمت نکش. بیا بشین.
‫در مورد اون رسوایی...
‫لزومی نداره توضیح بدی.
‫کنجکاو نیستی؟
‫چیزی نیست که کنجکاو باشم.
‫مطمئنم
‫فقط یه حقه بنجل برای جلب توجه هست.
‫پس چرا اومدی؟
‫کم کم...
‫سالگرد مرگ مادر ته‌جو می‌رسه.
‫می‌خواستم ببینم اصلاً یادت هست یا نه.
‫خانم.
‫چند ساعته جلوی خونه وایستاده،
‫ولی قبول نمی‌کنه حرف بزنه.
‫پس باید به پلیس گزارش می‌دادی، ‫نه اینکه بیاریش تو خونه.
‫بفرستش بیرون.
‫چطور می‌تونیم یه بچه رو ‫نصفه شب بفرستیم بیرون؟
‫عزیزم،
‫گم شدی؟
‫اسمت چیه؟
‫نمی‌خوای بگی؟
‫من
‫دختر لی جویون هستم.
‫تو بابای منی...
‫مگه نه؟
‫- عزیزم! عزیزم! ‫- مامان!
‫- خانم! بیدار شید خانم! ‫- عزیزم!
‫- خانم!
‫- خانم! وای خدای من! ‫- مامان، بیدار شو!
‫از روزی که مادرت تو رو ول کرد...
‫- خانم. ‫- مامان!
‫زندگیمون به یأس و ناامیدی کشیده شد.
‫[گواهی افتخار]
‫برای منم دوچرخه بخر.
‫همون مدلی که ته‌جو داره.
‫جرأت کردی طمع کنی...
‫[کارنامه]
‫منم یه خونه می‌خوام.
‫خونه‌ای که از ساختمون ته‌جو بلندتر باشه.
‫خیلی حریص بشی...
‫[تحلیل قیمت سهام]
‫وصیت‌نامه رو عوض کن، پدر.
‫به نفع من.
‫حرص و طمع تو بی‌امان بود!
‫دستت رو از شرکت کوتاه کن.
‫و اگه نکنم چی؟
‫چاره‌ای ندارم جز اینکه اقدام کنم.
‫- چی؟ می‌خوای من رو از ارث محروم کنی؟ ‫- چرا که نه؟
‫گوش کن، آقای سونگ هیونگ‌گوک.
‫جرأت داری پدرت رو با اسم کوچک صدا بزنی؟
‫خودت الان گفتی من رو از ارث محروم می‌کنی.
‫اونوقت دیگه به هر حال پدر من نیستی.
‫پس، آقای سونگ هیونگ‌گوک، ‫به طور خلاصه،
‫نباید زحمت لجبازی رو به خودم بدم
‫چون آخرش همه چیز مال ته‌جو می‌شه، درسته؟
‫سونگ ته‌جو برنده نهایی می‌شه.
‫چون ته‌جو خیلی عالیه!
‫خلاصش اینه.
‫درسته؟
‫فقط باید ته‌جو رو بکشم ‫و جایگاه خودم رو در جهنم قطعی کنم.
‫سونگ هویجو!
‫هر کسی که تا حالا خواسته ‫با من دعوا کنه دقیقاً مثل تو بود.
‫طوری اوضاع رو می‌چیدن ‫که حتما برنده بشن
‫و من رو در موقعیتی قرار می‌دادن ‫که محکوم به باخت بودم.
‫به نظرم اعتماد به نفس نداشتن
‫که در شرایط برابر بتونن برنده بشن.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫اشکال نداره.
‫عادت کردم با همچین آدم‌هایی
‫روبرو بشم.
‫دست‌بردار نیستی.
‫برات...
‫آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫هر چند مطمئنم بازم می‌بازی.
‫[شاهزاده]
‫ببخشید که اون موقع گوشی رو قطع کردم...
‫خوبی؟
‫حالت خوبه؟
‫سونگ هویجو، صدام رو نمی‌شنوی؟
‫فردا بهت زنگ بزنم؟
‫چی؟
‫الان یه کم سرم شلوغه.
‫فردا بهت زنگ می‌زنم.
‫[هم‌مدرسه‌ای سال پایینی]
‫[گواهی افتخار]
‫[تولدت مبارک، ته‌جو]
‫[امیدوارم قوی و سالم بزرگ بشی]
‫برای منم دوچرخه بخر.
‫همون مدلی که ته‌جو داره.
‫[کارنامه]
‫منم یه خونه می‌خوام.
‫خونه‌ای که از ساختمون ته‌جو بلندتر باشه.
‫وصیت‌نامه رو عوض کن، پدر.
‫به نفع من.
‫کیه؟
‫انگار یکی عقلش رو از دست داده.
‫این وقت شب کی میاد آخه...
‫لعنتی.
‫عالیجناب؟
‫صبر کن، داریم قایم‌موشک بازی می‌کنیم؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫صبر کن، اجازه داری اینجا باشی؟
‫صبر کن. کسی تو رو ندید؟
‫دستیار چوی کجاست؟
‫تو خونه بیسبال بازی می‌کنی؟
‫می‌دونی، من دشمن زیاد دارم.
‫اوه.
‫صبر کن.
‫اصلاً چطوری اومدی اینجا؟
‫صبر کن، تنها اومدی؟
‫آره.
‫نمی‌تونی همینجوری...
‫بذار درست بفهمم.
‫خودت این‌ها رو خریدی؟
‫[ترکیب سونگ هویجو]
‫یکی از این‌ها می‌خوام.
‫چشم عالیجناب.
‫ترکیب «فریب شاهزاده» سونگ هویجو.
‫به نظر محبوب میومد.
‫جدی؟
‫نمی‌تونستی کارت که تموم شد بری؟
‫- چیه؟ ‫- فقط یه کم شگفت‌زده شدم.
‫از چی؟
‫اومدم چون صدات خیلی غمگین بود.
‫ولی الان که می‌بینم داری می‌خوری،
‫به نظر کاملاً خوب میای.
‫یه کمی ناراحت بودم.
‫کل روز من رو خوار و خفیف کردن، می‌دونی؟
‫توی شبکه‌های اجتماعی ‫با نظرات منفی بمب‌بارون شدم.
‫پدرم یهو تهدید کرد که ‫من رو از ارث محروم می‌کنه.
‫اوه، درسته.
‫حتی امروز طرفدارهات بهم تخم‌مرغ زدن.
‫کلاً یادم رفت بپرسم ‫تخم‌مرغ‌ها آنتی‌بیوتیک داشتن یا نه.
‫بهت تخم‌مرغ زدن؟
‫آره. تازه دو تا تخم‌مرغ.
‫اون بچه شرهای فسقلی، خیلی محکم زدن.
‫- هنوز درد می‌کنه. ‫- اینجا؟
‫آره. دقیقاً همین پایین.
‫زخمی شدی؟
‫جای دیگه‌ای درد می‌کنه؟
‫باید تحقیقات انجام بشه.
‫الان دارن میان؟
‫همین رو گفتم. حالا، تکون بخورین!
‫ایشون تا اطلاع ثانوی اینجا می‌مونه.
‫توجه زیادی که بهشون می‌شه، ‫براشون دردسر درست کرده
‫نگران بودم.
‫پس شما...
‫نگران بودین.
‫دستوراتم انجام شد؟
‫همه چیز آماده‌ست، عالیجناب.
‫اوه!
‫شاید یه خرده بیش از حد نزدیک شدی؟
‫اینجا رو خونه خودتون بدونید.
‫بهت چی بگم؟
‫- بله؟ ‫- چطور خطابت کنم؟
‫اه...
‫بنده یونگ‌مون از خانواده کیم هستم، ‫مباشر این اقامتگاه.
‫می‌تونید راحت باشید
‫و من رو مباشر کیم صدا کنید.
‫مباشر؟ هوم.
‫بله، خانم.
‫مباشر.
‫دیروقت شده، پس تنهاتون می‌ذارم ‫تا استراحت کنید.
‫فردا ملک رو
‫به طور کامل به شما نشون می‌دم.
‫باشه.
‫یک لحظه.
‫من چطور...
‫شما رو خطاب کنم؟
‫آه.
‫خانم سونگ یا مدیرعامل رو ترجیح می‌دم،
‫ولی می‌تونی با اسم کوچکم صدام کنی.
‫بالاخره تو که کارمند من نیستی.
‫پس، من
‫شما رو سرکار بانو خطاب می‌کنم.
‫«سرکار بانو»؟
‫خیلی‌خب.
‫دیروز تو کاخ بودم،
‫و امروز، تو اقامتگاه خصوصی شاهزاده.
‫بله عالیجناب.
‫از اتاقت خوشت اومد؟
‫خب، بد نیست.
‫حس می‌کنم تو لوکیشن فیلم تاریخی‌ام.
‫چرا نمی‌خوابی؟
‫یه کاری دارم باید انجام بدم.
‫می‌خوای کمکت کنم؟ مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫پس من واقعاً
‫قراره اینجا زندگی می‌کنم؟
‫خب، فقط اینه که
‫من یه زن کاملاً مستقلم.
‫ اگه بخوام صادقانه بگم، ‫این محیط شلوغ...
‫یه کم برام آزاردهنده‌ست.
‫از محل کارم هم خیلی دوره.
‫این نباید بیشتر «آزاردهنده» باشه
‫که تو رو در معرض خطر قرار دادم، ‫در حالی که ظاهراً عاشقت شدم؟
‫غیر از مسئله رفت‌وآمد.
‫باشه.
‫راستی...
‫گفتی می‌خوای کمک کنی.
‫این کمک کردنه؟
‫من هیچی از مراسم نیاکان سلطنتی نمی‌دونم.
‫حتی هیچکدوم از مراسم ‫خانوادگی خودم رو هم شرکت نکردم.
‫دوست داری چی رو بدونی؟
‫چرا باهام ازدواج می‌کنی؟
‫برای پرسیدن این سوال یه کم دیر نشده؟
‫ما همین دیروز تصمیم رو گرفتیم.
‫چرا امروز نمی‌تونم یه کمی کنجکاو باشم؟
‫تو پول زیادی داری.
‫شاید پولدارترین آدم کشور.
‫این دلیل توئه؟
‫مهمترین دلیله.
‫این به خاندان سلطنتی کمک می‌کنه ‫که همیشه به خاطر
‫اسراف پول مالیات دهندگان، ‫زیر رگبار انتقاد هستن.
‫چه دلیل شرافتمندانه‌ای هم هست.
‫دلیل دوم.
‫زیبایی.
‫«زیبایی»؟
‫اوه، انگار بالاخره زیباییم اثر کرد.
‫- دلیل سوم. ‫- چی؟ باز چیه؟
‫چون خانواده‌م از خط قرمز رد نمی‌شن؟
‫اگه بگم آرزوی رسیدن به تاج و تخت رو دارم،
‫همه من رو محکوم می‌کنن و بهم فحش می‌دن.
‫ولی من باور دارم
‫که تو درکم می‌کنی.
‫هنوز چند روز تا برگزاری ‫ضیافت اندرونی مونده.
‫ولی از الان بهم فشار میارن که تصمیم بگیرم.
‫به نظر می‌رسه خیلی عجله دارن،
‫چون باید کم کم لیست مهمان‌ها رو نهایی کنن.
‫علیاحضرت معیار خاصی
‫برای لیست مهمان‌ها در نظر دارن؟
‫مطمئن نیستم.
‫افرادی با شخصیت بی‌نظیر، ‫استعدادهای قابل تحسین
‫و اصالت ذاتی؟
‫همین کافیه؟
‫باید برنامه امروز رو لغو کنم.
‫بله؟
‫ولی اون‌ها از قبل...
‫قطعاً نباید مشکلی باشه.
‫بالاخره من حال خوشی ندارم.
‫سرکار بانو،
‫لطفاً بیدار بشید.
‫سرکار بانو، بیدار بشید.
‫وایستا، صبر کن.
‫چطور جرات کردین هجوم بیارین اینجا! ‫هی با تو حرف می‌زنم!
‫یونگ‌سون!
‫ای مردک پررو...
‫اینجا چه خبره؟
‫قضیه چیه؟
‫لطفاً با تحقیقات آتش‌سوزی ‫تالار جونگ‌هواجون
‫همکاری کنید.
‫«همکاری»؟
‫در ضیافت تولد سلطنتی،
‫شما وارد منطقه ممنوعه کاخ شدی،
‫درسته؟
‫یه مقطعی گم شدم.
‫ولی چه ربطی داره؟
‫داری می‌گی من آتش به راه انداختم ‫یا همچین چیزی؟
‫هنوز هیچ احتمالی رد نشده.
‫باید گزارش مفصلی از کارهایی که کردی
‫و کسایی که اونجا دیدی، ارائه بدی.
‫دقیقاً باید چی رو توضیح بدم؟
‫صدای چی بود؟
‫تو اینجا بمون.
‫شما علناً اعلام کردی، ‫«خاندان سلطنتی یک چاه پوله.
‫یکی باید تاج و تخت رو لغو کنه.
‫بیاین گیوتین رو بیرون بیاریم».
‫درسته؟
‫شما حکم داری؟
‫طبق قانون حفاظت از سلطنت و افراد خاص،
‫مظنونین به تهدید سلطنتی می‌تونن
‫قبل از دریافت حکم، بازجویی بشن.
‫شروع کنین.
‫صبر کنین. کفش‌هاتون رو در بیارین.
‫نه، نمی‌تونی اون رو ببری!
‫فکر کردین دارین چیکار می‌کنین؟
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- نمی‌تونی این رو ببری!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- برو کنار!
‫- این کار واقعاً لازمه؟ ‫- لطفاً برید کنار.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- مسخره‌ست. ‫- چرا این کار رو می‌کنید؟
‫لعنت. حالا چی؟
‫خدایا، خیلی سخت کار می‌کنی.
‫غذا خوردی؟
‫- باید یه چیزی بخوری. ‫- نمی‌خوام.
‫بیا اول شکمت رو پر کنیم.
‫این غذای مورد علاقه عالیجنابه، ‫بیا یه کم بخور.
‫بیا دیگه. بشین.
‫یالا بشین. یه لقمه بخوریم تا حرف بزنیم.
‫بیا. یکی رو امتحان کن.
‫سرکار بانو،
‫شما هم باید یه چیزی بخورید.
‫نباید با شکم خالی بازجویی بشید.
‫- بفرمایید. هنوز گرمه. ‫- نه ممنون.
‫- بیاید دیگه! ‫- بسه.
‫دارم به عالیجناب زنگ می‌زنم.
‫چرا جواب نمی‌ده؟
‫احتمالاً جواب نمی‌دن.
‫چی؟
‫در طول مراسم گوشی موبایل مجاز نیست.
‫مراسم؟
‫یعنی مراسم نیاکان؟
‫خانم دو. داری می‌دوئی، درسته؟
‫آره، دارم می‌دوئم.
‫چه افتضاحی برای گذروندن آخر هفته.
‫چاره‌ای ندارم، تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫این‌ها رو ولش کن.
‫خودت رو آماده کن که ‫یه پاداش حسابی بهم بدی.
‫فعلا گوشی رو قطع کن.
‫از پسش برمیام.
‫نمی‌تونه وارد بشه.
‫چرا نتونه؟
‫چون یه شهروند عادیه.
‫شهروندان فقط در روزهای خاص ‫می‌تونن وارد زیارتگاه جونگ‌میو بشن.
‫بی‌خیال.
‫اوه.
‫اوه!
‫ها؟
‫[واحد حفاظت سلطنتی]
‫بریم؟
‫- عجله کن خانم. ‫- صبر کن...
‫خدای من.
‫صبر کن. باورم نمی‌شه.
‫- لطفاً همین یک بار من رو راه بدین. ‫- نه، نمی‌شه.
‫من از «کسل بیوتی» اومدم.
‫باید عالیجناب رو ببینم.
‫گفتیم که نمی‌شه.
‫برو دیگه!
‫چطور می‌تونم برم ‫وقتی می‌دونم اونجاست؟
‫خانم دو!
‫اوه، خانم دو!
‫خانم دو...
‫ما به دستور شاهزاده بزرگ اومدیم.
‫[شاهزاده بزرگ ایان]
‫خدای من!
‫اون...
‫اون پلاک شناسایی شاهزاده بزرگ نیست؟
‫چرا همچین چیز با ارزشی توی دستشویی بود؟
‫- مباشر کیم. ‫- بله؟
‫لطفاً به زیارتگاه جونگ‌میو ببرش.
‫- چی؟ ‫- فقط محض احتیاط.
‫روی تو حساب می‌کنم.
‫از پسش بر میای!
‫موفق باشی!
‫خوبه؟ برین کنار.
‫می‌دونستم! می‌تونستین زودتر بذارین رد بشم!
‫داری کجا می‌ری؟ این طرفه.
‫باید یه پاداش درست و حسابی بهم بده.
‫خیلی خسته شدم.
‫وای خدای. تا وقتی مراسم داره ‫برگزار می‌شه نمی‌تونه بیاد بیرون.
‫مراسم از قبل شروع شده.
‫اوه.
‫- اگه نمی‌تونه بیاد بیرون... ‫- بله؟
‫به جاش ما می‌تونیم بریم داخل.
‫چی؟
‫ها؟
‫- باید بریم. ‫- چی؟
‫- باید بریم. ‫- جانم؟
‫باید بریم.
‫- اصلاً چطور وارد اینجا شدی؟ ‫- آروم...
‫باید بریم.
‫باید همین الان بریم.
‫پس...
‫می‌خوای تو کاخ از من بازجویی کنی؟
‫سونگ هویجو!
‫آقای جونگ.
‫عالیجناب.
‫شنیدم مراسم نیاکان سلطنتی
‫امروز در زیارتگاه جونگ‌میو برگزار می‌شه.
‫- چی شده اومدید اینجا؟ ‫- اعلیحضرت ریاست مراسم رو بر عهده دارن.
‫ولی شما اینجا چی کار دارید؟
‫بدون دریافت مجوز
‫از طرف من یا اعلیحضرت.
‫من مجوز رو صادر کردم.
‫چون شنیدم مظنون اصلی پرونده ‫آتش‌سوزی شناسایی شده.
‫و از اونجایی که...
‫ممکنه فرار کنه ‫یا مدارک رو از بین ببره، مجوز دادم.
‫ولی نمی‌دونستم قراره تو اینجا باشی.
‫واقعاً مدرکی وجود داره؟
‫انگار که توهین به تاج و تخت ‫با اون لباس بی‌ادبانه
‫و تهدید دیگران در داخل کاخ کافی نبود،
‫شنیدم در زمان حادثه
‫غایب بوده.
‫این مدرک به حساب میاد؟
‫شاید نه.
‫ولی برای لکه‌دار کردن...
‫اعتبار اون
‫یا اعتبار شرکتش کافیه.
‫صبر کن، شرکت من؟
‫پس از منم بازجویی کنید.
‫هر شرایطی که باعث بشه به اون شک کنید
‫در مورد من هم صدق می‌کنه.
‫اعتماد به نفست دوام میاره؟
‫نمی‌دونم
‫مال شما دوام میاره یا نه.
‫خانم سونگ!
‫اوه، عالیجناب!
‫- پزشک خبر کن. ‫- ایان.
‫برای بازجویی، هر زمان که خواستید ‫به تالار آن‌هوادونگ بیایید.
‫یه پزشک خبر کنین!
‫عجله کن.
‫خوبی، خانم سونگ؟
‫چشم‌هات رو باز کن.
‫وای.
‫وای، کامل خردشون کردیم!
‫کدوم خرد کردن؟
‫چطور قبول کردی بیای اینجا؟
‫اون آقای جونگ یا هر چی اسمشه ‫عملاً من رو به زور کشوند بیرون.
‫چطور می‌تونستم مقاومت کنم؟
‫پس...
‫قراره برم زندان؟
‫اون تو رو می‌ترسونه؟
‫من رو؟
‫من سونگ هویجو از کسل گروپ هستم.
‫تحقیقات دادستان و یورش‌های تفتیش و ضبط...
‫همچین چیزهایی
‫تقریباً یه رویداد سالانه‌ست.
‫داشتم فکر می‌کردم
‫این دفعه کدوم شرکت حقوقی رو استخدام کنم.
‫- چیزیه که بهش افتخار کنی؟ ‫- منظورم اینه،
‫چیز مهمی نیست که بهش ببالم، ولی...
‫ملکه فعلا نمی‌تونه اقدام کنه.
‫می‌دونه پیگرد قانونی تو ‫به معنی درگیر کردن منه
‫که فقط موضوع رو بدتر می‌کنه.
‫ولی به نظرت نمایش قابل توجهی نبود؟
‫کدوم نمایش؟
‫همه دیدنش.
‫ملکه مادر حرف از لکه‌دار کردن ‫اعتبار من و این چیزا زد.
‫بعد تو طرف من رو گرفتی.
‫از خواب بیدار شو.
‫کارکنان کاخ، امور کاخ رو افشا نمی‌کنن.
‫واقعاً بهش اعتقاد داری؟
‫می‌گن در دروازه رو می‌شه بست ‫ولی دهن مردم رو نمی‌شه بست
‫و زبان سرخ، سر سبز می‌دهد بر باد.
‫می‌دونی چند تا دهن اونجا بود؟
‫بعد فکر می‌کنی هیچکدوم از اون دهن‌ها،
‫زبان‌شون سرخ نیست؟
‫احتمالاً تا الان از قضیه
‫یه سریال عاشقانه درآوردن.
‫باورم نمی‌شه.
‫هنوز با لباس مراسمش بود!
‫خب، منطقیه.
‫از یه خدمتکار ملکه مادر شنیدم...
‫فکر می‌کردم فقط یه رسوایی زودگذره،
‫ولی به محض اینکه غش کرد، ‫بغلش کرد و برداشتش.
‫سر و صدای زیادی به پا کرد.
‫حتماً عشق واقعیه!
‫آره، مگه نه؟
‫هوم.
‫افراد زیادی اونجا نبودن.
‫این باعث نمی‌شه کسی مظنون بشه.
‫حتماً اونقدر شوکه شده که غش کرده.
‫علیاحضرت، حال‌تون خوبه؟
‫لطفاً همونجا بمونید.
‫من تمیز می‌کنم.
‫بانوی دربار ایم.
‫کسی اونجا نیست؟
‫بانوی دربار ایم!
‫نظر تو چیه؟
‫بله؟
‫درباره چی، علیاحضرت؟
‫شاهزاده بزرگ و اون دوشیزه.
‫از نظر تو
‫صادق و واقعی به نظر می‌رسیدن؟
‫- با من نمیای؟ ‫- کار دارم.
‫ولی آخر هفته‌ست.
‫اگه بیرون برم،
‫یکی من رو می‌کشه.
‫کی؟
‫اون.
‫اوه.
‫سعی کن زیاد تا دیروقت بیدار نمونی.
‫سعی می‌کنم.
‫اگه خوابت نبرد، می‌تونی بهم زنگ بزنی.
‫حتماً.
‫هر چی دهن بیشتر باشه بهتره، نه؟
‫سرکار بانو!
‫حالتون خوبه؟
‫عالیجناب چی؟ حالشون خوبه؟
‫خب...
‫مباشر عزیز ما نقش خیلی مهمی ایفا کرد.
‫می‌دونید، من موتورسوار ماهری‌ام.
‫ممنونم.
‫ها!
‫کف بزنید لطفاً.
‫آفرین!
‫خیلی‌خب!
‫خسته‌ شدم.
‫هنوز زنده‌ای؟
‫فعلاً.
‫نتونستم چیزی بخورم، ‫واسه همین گرسنمه.
‫چرا؟ غذا به دلت نمی‌چسبه؟
‫نه، فقط سعی می‌کنم وزن کم کنم.
‫چرا؟
‫لاغر شدن باعث می‌شه بیشتر ‫شبیه یه قربانی به نظر بیام.
‫از فردا گارد سلطنتی ازت محافظت می‌کنن.
‫واقعاً؟
‫وقتی هنوز ازدواج نکردیم این کار مجازه؟
‫نه.
‫فهمیدم.
‫«یه حرکت دیوانه‌وار دیگه ‫از شاهزاده بزرگ عاشق‌پیشه»؟
‫به نظرم می‌شه اینطور گفت.
‫منم یه کار دیوانه‌وار بکنم؟
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم این کار رو بکنم.
‫این کمترین کاریه که می‌تونیم بکنیم ‫تا فکر کنن دیوانه‌وار عاشق همدیگه‌ایم.
‫آه، راستی.
‫بفرما.
‫هر وقت خوابم نمی‌بره، این چای رو می‌خورم.
‫خیلی گرونه، پس هدرش نده.
‫یه چیز دیگه...
‫اینم قرص منیزیمه که وقتی ‫واقعاً خوابم نمی‌بره، می‌خورم.
‫عوارضش کابوس دیدنه،
‫ولی بهتر از نخوابیدنه.
‫- کِی من از تو چیزی خواستم... ‫- بسه دیگه.
‫بعد از اون اتفاق پیش دکتر نرفتی، نه؟
‫فکر نمی‌کنی یه همسر خیلی حمایتگر بشم؟
‫هوم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ثابت باش.
‫چرا باید سرخ بشم
‫و از نزدیک شدن، دلم شور بزنه؟
‫باید وقارت رو حفظ می‌کردی.
‫پس چی؟ باید کاری کنیم ازدواج اجباری بشه؟
‫می‌تونم یه جا ببرمت؟
‫بیا یه کمی سرعت رو بیشتر کنیم.
‫هر چی زودتر ازدواج کنیم، ‫زودتر هم طلاق می‌گیریم.
‫بخند!
‫تو اونقدر وقت برای تلف کردن داری؟ ‫من ندارم.
‫اون دوشیزه باید از اقامتگاه ‫خصوصیتون بره بیرون.
‫نقشه‌ای داری؟
‫سونگ هویجو، چی شده؟
‫جونگ‌وو!
‫ترمزها کار نمی‌کنن!
‫چرا جواب نمی‌دی؟
‫طرف اون‌ها رو می‌گیری ‫و طرف من رو نمی‌گیری
‫چون خانواده‌ت هستن؟
‫طرف تو رو می‌گیرم.
‫باید طوری به نظر بیام
‫که دیوانه‌وار عاشق توئم...
‫تا مردم باور کنن
‫که این ازدواج مضحک واقعیه.
‫- اون چیه؟ ‫- پلاک شناسایی منه.
‫خب که چی؟
‫هر وقت به یک مقام پشت خودت ‫احتیاج داشتی یا ترسیدی،
‫ازش استفاده کن.
‫اگه تکونش بدم یه اژدها احضار می‌کنه یا چی؟
‫من رو احضار می‌کنه.
‫«ترجمه از خشایار»