‫[این یک داستان ساختگی‌ست]
‫[بازیگران کودک و حیوانات ‫با رعایت ایمنی فیلمبرداری شدند]
‫- کِی من از تو چیزی خواستم... ‫- بسه دیگه.
‫بعد از اون اتفاق پیش دکتر نرفتی، نه؟
‫فکر نمی‌کنی یه همسر خیلی حمایتگر بشم؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ثابت باش.
‫یه دوربین دیدم.
‫اوه.
‫هنوز همون جاست؟
‫دوباره امتحان کنیم؟
‫فکر کنم می‌تونیم یه زاویه بهتر بهشون بدیم.
‫شاید یه جوری مثل...
‫اممم.
‫حالا.
‫بیا دیگه.
‫[تاج بی‌نقص]
‫[قسمت چهارم]
‫قرار دیشب‌شون رو دیدی؟
‫کاملاً عاشق هم شدن.
‫- تا صبح خوابم نمی‌برد بهش فکر می‌کردم. ‫- خیلی عاشقانه‌ست.
‫بیا بریم.
‫شاهزاده بزرگ ایان وارد می‌شود.
‫«ترجمه از خشایار»
‫[عشق فراتر از مرزهای طبقاتی]
‫[عشقی که بر قشر اجتماعی غلبه می‌کند...]
‫[ملاقات نیمه‌شب ایان و سونگ]
‫دیگه نباید بیانیه رسمی رو به تأخیر بندازیم.
‫این موضوع باعث ناآرامی عمومی می‌شه.
‫باید محتاط باشیم...
‫الان سکوت کردن
‫فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه.
‫شما امیدواری که من انکارش کنم؟
‫آبروی شما اینجا در خطره.
‫یک شاهزاده بزرگ...
‫ممکنه با یک زن باشه و بعد ‫باهاش مثل یه عشق زودگذر رفتار کنه؟
‫این همون آبروییه که می‌خوای ‫من حفظش کنم؟
‫اون دوشیزه
‫فقط یک رعیت نامشروعه.
‫عمومیش کنین.
‫همون طور که عالیجناب گفت،
‫این رسوایی از طرف شاهزاده بزرگه.
‫باید اثرات منفی واقعه رو کاهش بدیم.
‫«اثرات منفی»؟
‫با در نظر گرفتن این موضوع،
‫شما باید تأییدش کنی.
‫با این حال،
‫باید قاطعانه بگید که
‫هیچ چشم‌اندازی برای ازدواج وجود نداره.
‫بگید که آشناییتون تازه شروع شده
‫و هیچ صحبتی از ازدواج در کار نیست.
‫این باید هرگونه ابهامی رو به حداقل برسونه.
‫نخست‌وزیر مین.
‫هیچ چیز عجیبی در عاشق شدن ‫و دل‌ کندن یک زوج جوان وجود نداره.
‫اگه بهش ساده نگاه کنیم،
‫همین جوری هم می‌مونه.
‫پس همین جور باشه.
‫ولی...
‫اون دوشیزه باید از ‫اقامتگاه خصوصیتون بره بیرون.
‫- چرا؟ ‫- عالیجناب!
‫نه تنها توی خونه خودش با نگهبان خصوصی
‫سمتش تخم‌مرغ پرتاب کردن،
‫بلکه توی فضای مجازی هم ‫بار همه توهین‌ها رو به دوش می‌کشه.
‫انگار این کافی نبود،
‫پشت کاخ، اونم با وجود تیم حفاظت، ‫ازش عکس گرفتن.
‫اگه به خاطر اینکه تنها مونده ‫بلایی سرش بیاد،
‫تو جوابگو هستی؟
‫ممکنه آخرش از هم جدا بشیم،
‫یا شاید هم بشه همسر آینده من.
‫عالیجناب، چطور می‌تونید...
‫اقامتگاه من همین الان خونه‌ی خیلی‌هاست.
‫خدمتکارهایی که از محوطه نگهداری می‌کنن.
‫گارد سلطنتی برای امنیت من.
‫حتی گربه‌هایی هستن که ‫توی باغ من پرسه می‌زنن.
‫اضافه شدن خانم من به اون لیست...
‫تأثیر چندانی نمی‌ذاره.
‫عالیجناب خودتون کجا ساکن می‌شید؟
‫اگه به خانم سونگ به خاطر امنیتش ‫اجازه بدیم در اقامتگاه خصوصی شما بمونه،
‫اونوقت شما باید در کاخ بمونید.
‫اگه شایعه‌ای پخش بشه مبنی بر اینکه...
‫کاخ سر یک زن دچار تفرقه شده،
‫مسئله‌ی خیلی وخیمی می‌شه.
‫[بیانیه رسمی]
‫تأیید شد؟
‫اینجوری تصمیم گرفتی ‫با موضوع برخورد کنی؟
‫- باید خودت رو کنترل کنی. ‫- چطور می‌تونم؟
‫حتی اگه ازدواج رد بشه،
‫وقتی کاخ اون‌ها رو به رسمیت بشناسه، ‫اون زن به مقام می‌رسه.
‫توجه عمومی الان به اوج خودش رسیده.
‫اگه جرأت کنه و اون رو ‫در امور دولتی دخالت بده...
‫اگه خودت اینقدر خوب می‌دونستی،
‫باید خویشتن‌داری می‌کردی.
‫اگه به حال خودش ول کرده بودی، ‫خود به خود حل می‌شد.
‫انتقادها از قبل داشت سرازیر می‌شد.
‫«عدم حفظ شأن مقام و رفتار مناسب درباری».
‫کلی دلیل داشتن.
‫با این حال،
‫چون علیاحضرت با شاهزاده بزرگ مخالفت کرد،
‫افکار عمومی به نفع اون تغییر کرده.
‫در واقع، انتقاد از علیاحضرت
‫از حالا شروع شده.
‫فقط تأییدش کن.
‫بقیه کارها رو من انجام می‌دم.
‫نقشه‌ای داری؟
‫نجیب‌زاده‌هایی که مشتاقن پدرزن ‫شاهزاده بشن، کم نیستن
‫و کلی آدم توی دنیای تجارت هم هست که ‫به همون اندازه مشتاقن اون زن رو مهار کنن.
‫یعنی اینکه،
‫اگه اتفاقی واسش بیفته، ‫اصلاً جای تعجب نداره.
‫دبیرخانه سلطنتی هم‌اکنون ‫یک بیانیه رسمی منتشر کرده.
‫در یک اتفاق بی‌سابقه در تاریخ سلطنت، ‫کاخ یک رابطه دوستی رو به رسمیت شناخته
‫که نه عقد هست و نه ازدواج.
‫این موضوع رو با سخنگوی رسمی سلطنتی، ‫پروفسور هوانگ ووکیونگ بحث خواهیم کرد.
‫- خوش اومدید. ‫- سلام، از آشنایی با شما خوشبختم.
‫شما همیشه بر این موضع بوده‌اید که...
‫هوانگ ووکیونگ؟
‫نمی‌دونی اون کیه؟
‫قبلاً سخنگوی سلطنتی بود،
‫قبل از اینکه توی لیست سیاه بره.
‫بی‌خیال، حتماً می‌شناسیش. پارسال،
‫همون کسی بود که ادعا کرد
‫مرگ پادشاه فقید تصادفی نبوده، ‫بلکه قتل بوده.
‫یک دیوانه که سراغ تئوری‌های توطئه می‌ره.
‫ساکت.
‫خیلی‌ها اشاره کردند که ‫این بیانیه رسمی بی‌سابقه‌ست.
‫نظر شما چیه؟
‫به نظرم خیلی به شأن خاندان سلطنتی میاد.
‫سونگ هویجو از کسل گروپ ‫یک فرد عادی و یک تاجر هست.
‫طبق استانداردهای کاخ، ‫با یک عروس سنتی سلطنتی خیلی فاصله داره.
‫ولی برای کاخ خیلی سخت بود ‫که این رابطه رو انکار کنه.
‫هر چی نباشه،
‫چند شاهد عینی قطعی وجود داشت.
‫پس شما می‌خواید بگید که
‫هیچ چاره‌ای جز به رسمیت شناختنش نداشتند؟
‫- دقیقاً همینطوره. ‫- پس شاهزاده بزرگ ایان...
‫سونگ هویجو.
‫و احتمال ازدواج چقدر هست؟
‫ازدواج خیلی غیرمحتمل هست.
‫اوه، من شک دارم که خاندان سلطنتی ‫یک فرد عادی رو بپذیرن،
‫با توجه به حساسیتی که ‫نسبت به اصل و نسب دارند.
‫پس فکر می‌کنید خاندان سلطنتی ‫چطور پیش خواهند رفت؟
‫انتظار ندارم که درباره ‫این موضوع بیشتر نظر بدن.
‫می‌دونستم این اتفاق می‌افته.
‫بهت گفتم باید دوباره امتحان می‌کردیم.
‫خب، من فقط...
‫از این زاویه خیلی بد افتادم. لعنتی.
‫چیه، مگه ما بچه دبستانی‌ایم؟
‫شبیه بچه‌های نوپایی می‌مونیم ‫که انگار تازه همدیگه رو دیدن.
‫الان فقط به همین چیزها اهمیت می‌دی؟
‫- از ما عکس گرفتن و... ‫- عالیجناب.
‫بازاریابی فقط وقتی جواب می‌ده
‫که یا خیلی جذاب باشه
‫یا بی‌حیایی توش باشه.
‫«رابطه دوستی»؟
‫همچین حرف‌های بی‌مزه و بی‌خاصیتی ‫ما رو به جایی نمی‌رسونه.
‫یه قرار مخفیانه توی هتل!
‫اون جذابه.
‫ازدواج اجباری شاهزاده ایان!
‫اون بی‌حیاییه، درسته؟
‫به نظر وسوسه‌کننده نمیاد،
‫مثل فست فود؟
‫هر چی زودتر ازدواج کنیم، ‫زودتر هم طلاق می‌گیریم.
‫باشه؟
‫ازدواج‌های سلطنتی
‫باید قدم به قدم انجام بشن...
‫یعنی اونقدر وقت برای تلف کردن داری؟
‫من ندارم.
‫منظورم اینه که...
‫پس چی؟
‫واقعاً باید به ازدواج تحمیلی تبدیلش کنیم؟
‫- تا هم جذاب باشه هم بی‌حیا؟ ‫- بله.
‫وقتی کاری رو شروع می‌کنی ‫که همه مخالفش هستن،
‫نمی‌تونی بهشون وقت بدی که اعتراض کنن.
‫با در نظر گرفتن این موضوع...
‫الان وقت خالی داری؟
‫یهویی؟ چرا می‌پرسی؟
‫یه کم وقت دارم.
‫می‌تونم یه جا ببرمت؟
‫بیا یه کم سرعت رو بیشتر کنیم.
‫سرعت رو بیشتر کنیم؟
‫بسه دیگه.
‫به نظرت من شبیه بچه پیش دبستانی‌ام؟
‫ثابت باش.
‫این دفعه بهشون نشون بدیم ‫که از چی ساخته شدیم.
‫از کِی تا حالا کسی با موهاش ‫همچین چیزی رو نشون داده؟
‫توی اون عکس‌هایی که دیشب ازتون گرفته شد، ‫گرمکن پوشیده بودی.
‫حتماً دارن به عالیجناب می‌خندن ‫که چقدر سلیقه‌شون افتضاحه.
‫این خیلی ناراحتم می‌کنه.
‫سلیقه‌ش چه اشکالی داره؟
‫منظورم اینه که من رو انتخاب کرده. ‫واضحه که سلیقه‌ی خیلی خوبی داره.
‫اون گرمکن‌ها هم خیلی گرون هستن.
‫ای خدا. حتماً پرنده‌ها رو خیلی دوست داری.
‫به این لونه پرنده‌ی مجلل روی سرت نگاه کن.
‫- از عمد این کارو کردی. تو... ‫- ثابت باش.
‫واقعاً می‌خوای برنامه‌ت رو کامل خالی کنم؟
‫همه‌ش رو؟
‫فقط به خاطر خودت نگرانم.
‫اینجوری فردا برات خیلی سخت می‌شه.
‫برای منم سخت می‌شه.
‫می‌خواد پرنسس دایانا بشه. ‫دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟
‫پرنسس دایانا؟
‫مثل همون پرنسس دایانای انگلیسی؟
‫ای خدا.
‫همه این هیاهو با گذشت زمان فروکش می‌کنه.
‫ملکه مادر
‫منتظر همینه.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫عالیجناب.
‫بفرمایید.
‫فوق‌العاده نیست؟
‫مثل یه فرشته که جان گرفته.
‫البته...
‫که نه.
‫به جای یک شاهزاده‌ی واقعی، ‫یک «شاهزاده‌ی لوس» رو انتخاب کردی؟
‫جدی می‌گه؟
‫بهت گفتم این به من نمیاد!
‫آخه...
‫کت و شلوار شاهزاده‌وار پوشیدن. ‫مشکلشون چیه؟
‫منم همین رو دارم می‌گم، داداش.
‫فوق‌العاده سختگیره.
‫خدای من.
‫لطفاً یه ذره به ما وقت بدین.
‫- سریع این رو درست می‌کنم... ‫- لازم نیست.
‫ببخشید بابت این قضیه.
‫خیلی ممنون.
‫شاید یه کم زیادی ساده‌ست؟
‫واقعاً؟
‫هوم.
‫متوجه منظورت شدم.
‫واقعاً یه کم کسل‌کننده
‫و سنتی به نظر میاد.
‫چی شد...
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- جدی؟
‫خجالت می‌کشی یا چی؟
‫یه شاهزاده هیچوقت خجالت نمی‌کشه... اوه.
‫این رو نذار.
‫برداشتن دستمال جیبی
‫یه کم از کسل‌کنندگی کم می‌کنه.
‫بهتر شد، نه؟
‫نه، راستش داشتم درباره ‫شما حرف می‌زدم، خانم سونگ.
‫اوه.
‫من؟
‫اینکه غیرممکنه.
‫چطور تونستی به من بگی ساده؟
‫من خیره‌کننده‌ام.
‫خیلی خوشگلم.
‫بزن بریم، کسل!
‫- کوسه‌ها برنده می‌شن! ‫- کوسه‌ها برنده می‌شن!
‫- یالا، کوسه‌ها! ‫- بزن بریم!
‫هنوز برای صدا زدن گارد سلطنتی دیر نشده.
‫بهتره بدون اون‌ها اینجا باشیم.
‫عالیجناب!
‫اوه!
‫بفرمایید.
‫بذار ببینم.
‫[طلسم خوش‌شانسی کوسه‌های کسل]
‫اوه، چه چشم تیزبینی برای جزئیات دارم.
‫سایزت دو ایکس‌لارجه، درسته؟
‫اگه لباس‌های مشابه بپوشیم...
‫- نمی‌تونه. ‫- چرا؟
‫عالیجناب نمی‌تونه لباس فرم بپوشه.
‫ابراز عقیده سیاسی ممنوعه.
‫این که سیاست نیست. ورزشه.
‫«زندگی خصوصی یک عضو خاندان سلطنتی ‫هیچوقت واقعاً خصوصی نیست»،
‫این موضع کاخ هست.
‫لباس‌های مشابه یه کم سر و صدا می‌کنه.
‫- پس تو بپوشش، دستیار چوی. ‫- واقعاً؟
‫- با این خیلی باحال‌تر می‌شه تشویق کرد! ‫- خیلی هیجان‌زده‌ام!
‫عالیجناب، یادتونه من ته‌رنگ گرم داشتم؟
‫این خیلی بهم میاد.
‫- ها؟ ‫- قرار نیست این رو بپوشی.
‫- چرا؟ ‫- هوم؟
‫هی، تو!
‫چرا جواب تلفن‌هام رو نمی‌دی؟
‫ای دختر...
‫اوه، عالیجناب؟
‫عالیجناب.
‫چی شده به این جای کثیف و پست اومدید؟
‫مرغ سوخاری؟
‫بی‌ادبی نکن.
‫تا وقتی عالیجناب اول با ما حرف نزنن، ‫نباید باهاشون حرف بزنیم.
‫اوه!
‫هویجو خیلی ازت تعریف کرده.
‫از من؟
‫چی؟
‫بهتره دهنت رو ببندی.
‫نمی‌دونم بهتون چی گفته.
‫اوه، درسته.
‫بله.
‫باعث افتخار منه که با شما
‫آشنا می‌شم، عالیجناب.
‫بنده دایونگ از خاندان هان هستم.
‫اسم پدرتون چیه؟
‫جونگ‌سوک از خاندان هان.
‫وزیر اسبق دادگستری.
‫پدر قابل تحسینی دارید.
‫اوه.
‫جونگ‌وو اولین توپ رو پرتاب می‌کنه؟
‫خیلی‌خب. بزن بریم!
‫به نظر می‌رسه امروز ‫نخست‌وزیر مین اولین پرتاب رو انجام می‌ده.
‫درسته.
‫معروفه که ایشون یکی از طرفداران ‫پر و پا قرص کوسه‌های کسله.
‫شنیدم که حتی وقتی جوان بوده ‫رویای این رو داشته که بازیکن بیسبال بشه.
‫دوست دارم ببینم که ‫اولین پرتاب توپ چطور از آب درمیاد.
‫چه پرتاب زیبایی بود. ‫صدای جمعیت رو می‌شنوی؟
‫جمعیت براش حسابی به وجد اومدن.
‫عشق جمعیت به نخست‌وزیر مین
‫امروز اینجا تو «گوچوک اسکای دوم» ‫از هر سقفی بالاتر رفته.
‫کاملا موافقم.
‫مین جونگ‌وو!
‫نوبت به توپ زدن گانگ سوهو رسیده.
‫این یکی رو زد. بالا رفت و دور شد.
‫می‌ره بیرون؟
‫رفت بالای دیوار و گم شد!
‫گانگ سوهو پیروزی کامبک رو رقم زد!
‫هوم‌ران!
‫دایه جونگ!
‫حالت خوبه؟
‫کوسه‌های کسل دارن ‫دندون‌هاشون رو فرو می‌کنن...
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم، اعلیحضرت.
‫ولی غذا از طرف لرد اینپیونگ...
‫لازم نیست نگران باشی.
‫کورن‌داگ سالمه.
‫قطعاً سالم نیست، اعلیحضرت!
‫اگه یه نگاه بندازیم، ‫جایگاه‌ها پر شده از طرفدارانی
‫که پیراهن کوسه‌های کسل رو پوشیدن...
‫عالیجناب.
‫- کوسه‌ها... ‫- بسه دیگه، عزیزم.
‫ساکت.
‫همینه، گانگ سوهو!
‫از پسش برمیاین، کوسه‌ها!
‫عالیجناب.
‫جونگ‌وو.
‫بعد از پرتاب توپ اول نرفتی؟
‫فکر کردم دیگه رفتی.
‫منشیم گفت فرصت عکس یادگاری رو هدر ندم.
‫فرصت عکس یادگاری؟
‫یه کم برو کنار، عالیجناب. ‫جونگ‌وو باید بشینه.
‫یه کم برو کنار.
‫بیا اینجا بشین، جونگ‌وو.
‫تو هم باید یه کم بخوری.
‫نه، ممنون.
‫گرسنه نیستی؟
‫- چرا هستم. ‫- پس بخور.
‫ذائقه‌ت حساسه؟
‫- اینطور نیست... ‫- فقط می‌تونه تو رستوران غذا بخوره.
‫چرا؟
‫چون کیفیت و ایمنی ‫جاهای دیگه قابل تضمین نیست.
‫خیلی هم زشت و ناشایسته.
‫منم باید همچین کاری بکنم؟
‫- یالا! ‫- زود باشین!
‫- یالا! یالا! ‫- زود باشین!
‫روی دوربین مخصوص، ‫داغون‌ترین زوج این لحظه رو داریم.
‫- درسته. ‫- روی اون‌هاست.
‫وای خدا!
‫واقعاً خیلی به همدیگه میان.
‫ولی مطمئنم برای عالیجناب آسون نیست که
‫- همچین کاری کنه. ‫- درسته.
‫- یالا! ‫- نه! بس کنین!
‫- یالا! ‫- نه! نمی‌تونن!
‫- زود باشین! ‫- ممنوعه! دوربین کجاست؟
‫- یالا! یالا! ‫- زود باشین!
‫- یالا! ‫- نه! نمی‌تونن! ممنوعه!
‫ممنوعه!
‫- یالا! یالا! ‫- زود باشین!
‫[باید شأن و حیثیت خودش رو حفظ کنه]
‫متأسفیم، نمی‌تونیم.
‫نه، نمی‌تونیم!
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫یه کم صبر کن.
‫چطور باید از ما عکس بگیرن ‫وقتی این جوری رومون رو پوشوندن؟
‫- هویجو، بیا بریم شام. ‫- بله؟
‫ما که کورن‌داگ خوردیم.
‫اون برای سیر شدنت کافی نیست.
‫یادت میاد دفعه قبل چی می‌خواستی؟
‫- دفعه قبل؟ ‫- آره.
‫اممم. اوه، اون چیز!
‫عالیجناب.
‫بله؟
‫برمی‌گردی به کاخ؟
‫- چی؟ ‫- بدون من برو.
‫من با جونگ‌وو شام می‌خورم.
‫منم به شما ملحق می‌شم.
‫چی؟
‫ما با هم اومدیم اینجا، ‫حالا اگه جداگانه بریم
‫عجیب نیست؟
‫هوم.
‫اممم.
‫خداحافظ!
‫نخست‌وزیر مین.
‫بله، عالیجناب.
‫امروز اداره شلوغ نبود؟
‫چی؟
‫اممم، خیلی خوشمزه به نظر می‌رسه.
‫لطفاً نوش جان کنید.
‫نمی‌تونیم قبل از تو غذا بخوریم. ‫خواهش می‌کنم، شروع کن.
‫باید برمی‌گشتید کاخ.
‫ها؟ چی شده؟ بازم مشکل هست؟
‫اینجا رستورانه، مگه نه؟
‫می‌دونم.
‫عضو خاندان سلطنتی هیچوقت ‫نباید غذای خام مصرف کنه.
‫این قانونه.
‫تخم‌مرغ بخارپز یا سوپ ‫خمیر سویای تخمیر شده سفارش بدم؟
‫- نیاز نیست. ‫- صبر کن، وایستا.
‫پس، غذای خام؟ هیچی خام نمی‌تونه بخوره؟
‫حتی استیک تارتار هم نه؟ ‫هیچی مثل اون نمی‌تونی بخوری؟
‫نمی‌تونم. ‫خطر مسمومیت غذایی خیلی بالاست.
‫چه وراجی‌های بی‌ربطی.
‫وراجی‌های...
‫- وراجی‌های بی‌ربط... ‫- نمی‌تونی غذای خیابانی بخوری.
‫هیچ چیز خامی هم نمی‌تونی بخوری.
‫پس کجا باید لذت زندگی رو پیدا کنی؟
‫به همین خاطره که نباید ‫با عالیجناب ازدواج کنی.
‫کلی محدودیت داره.
‫دیگه چی؟ دیگه چه کارهایی نمی‌تونی بکنی؟
‫من اینجام.
‫این پازل رو حل کنیم؟
‫هوان، میتونم ردای اژدهای تو رو بپوشم؟
‫حتماً.
‫بذار ببینم.
‫وای، خیلی بهت میاد.
‫- بهم میاد، نه؟ ‫- آره.
‫پدر، هوان گفت که می‌تونم...
‫چطور جرأت می‌کنی
‫اختیارات ولیعهد رو تمسخر کنی!
‫قرمز نپوش.
‫اون رنگ پادشاهه.
‫جلوتر راه نرو.
‫پادشاه همیشه جلوتر می‌ره.
‫به هیچ چیزی اعتراض نکن.
‫این فرمان پادشاهه.
‫تا وقتی می‌تونی بخور.
‫بعد از عروسی سلطنتی
‫دیگه نمی‌تونی.
‫اممم.
‫اممم، خیلی خوبه. خوشمزه‌ست.
‫عالیجناب.
‫رستوران ماهی خام رفته بودید؟
‫- نگران نباش. هیچی نخوردم. ‫- با ورزشگاه بیسبال؟
‫نگران اونم نباش.
‫هیچ حمایت شخصی نشون ندادم.
‫هیچ مشکل امنیتی‌ای پیش نیومد.
‫از قبل اعلام نشده بود، ‫واسه همین خبرنگاری هم نبود.
‫باید وقار و شأن خودتون رو حفظ می‌کردید.
‫حفظ کردم.
‫وقار شما چه فایده‌ای داره، ‫وقتی اون دختر وقار نداره؟
‫چون دلیلی نداره که وقار داشته باشه.
‫هنوز عضو خاندان سلطنتی نشده.
‫واقعاً نمی‌فهمید که عیب‌های اون ‫به زودی مال خودتون می‌شه؟
‫وقتی این ماجرا داشت اتفاق می‌افتاد ‫تو داشتی چیکار می‌کردی؟
‫هیچ راه دیگه‌ای نداریم.
‫من پادرمیانی می‌کنم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫از عالیجناب انتظار نمی‌ره
‫که آداب زنونه رو بدونن،
‫برای ملکه مادر هم مناسب نیست
‫که قدم پیش بذاره.
‫پس فقط من می‌مونم، درسته؟
‫من...
‫متاسفانه متوجه نمی‌شم.
‫لطفاً اجازه بدین
‫که اون رو ادب کنم.
‫حتی خدمتکارهای کاخ ‫که مثل کره اسب وحشی می‌دوند
‫بعد از اینکه من کارم باهاشون تموم بشه
‫ادب و نزاکت یاد می‌گیرن.
‫خاطرتون جمع باشه، عالیجناب.
‫خدای من.
‫چه خبر خوبی.
‫خیلی خیالم راحت شد.
‫من کاملاً بهت اعتماد دارم.
‫واقعاً چه خبر خوبی.
‫ای خدا، الان دارید می‌رید؟ ‫باید صبحانه بخورید.
‫نمی‌خواد. من معمولاً صبحانه نمی‌خورم.
‫اینجوری که اصلا نمی‌شه. بخور.
‫سیب‌های خرگوشی مخصوص برای تو. ‫دهنت رو باز کن.
‫اینجا یه کم پرز داره.
‫- اشکال نداره. ‫- دهنت رو باز کن.
‫دفعه بعد می‌تونیم این‌ها رو حذف کنیم...
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- روز خوبی داشته باشی.
‫هوم.
‫اممم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫اوه، درسته. ‫دفعه قبل تو کاخ همدیگه رو دیدیم.
‫بنده جین‌سوک از خاندان چوی هستم.
‫راحت باشید و به من بگید ‫بانوی دربار چوی.
‫بانو دربار چوی.
‫ادب و نزاکتم کجا رفته؟
‫من سونگ هویجو هستم.
‫بنده رئیس خدمتکاران تالار آن‌هوادونگ هستم،
‫اقامتگاه شاهزاده بزرگ...
‫سلام، خانم دو.
‫البته دارم میام.
‫بله، قسم می‌خورم دارم میام.
‫تونل اومیونسان رو جلوم می‌بینم.
‫الان‌هاست که برسم.
‫می‌بینمت، خانم دو.
‫دروغ نمی‌گم!
‫خب؟
‫فقط سوار ماشین شدی و رفتی؟
‫بله.
‫کار فوری داشتی؟
‫حتماً بانو چوی ناراحت شده.
‫چرا؟
‫یه مدت منتظر بود
‫تا بهت درس بده.
‫دقیقاً چی می‌خواد بهم یاد بده؟
‫کل تشریفات، تاریخ،
‫و سلسله مراتب خاندان سلطنتی.
‫چیزایی شبیه به این.
‫صبح بخیر، خانم...
‫به نظر اتلاف وقت میاد.
‫باشه. درس‌ها رو یاد می‌گیرم.
‫باید قطع کنم. خداحافظ.
‫وای.
‫مطمئنی شما دو تا ‫تو مدرسه به هم نزدیک نبودید؟
‫چی؟ چرا؟
‫آخه شما
‫یه زوج خوشگل و بامزه رو تشکیل می‌دین.
‫می‌گه زوج بامزه‌ایم.
‫چی؟
‫امروز کلی کار داریم.
‫کلی جلسه هم داری.
‫نمی‌تونستی یه خرده کم‌شون کنی؟
‫چرا. خیلی کم کردم.
‫خب، بگو ببینم. خیلی مختصر باش.
‫اول از همه، تا ۱ ساعت دیگه یه تست محصول ‫جدید با مدیر تحقیق و توسعه داری.
‫یه ساعت فرصت داری اون کار رو بکنی.
‫یه ساعت؟
‫- برای تست محصول جدید؟ ‫- بله.
‫ساعت ۱ قرار ناهار با گانگ ته‌هیون ‫از داروسازی کسل داری.
‫چرا اون باید با من ناهار بخوره؟
‫مگه توی حلقه افراد ته‌جو نیست؟
‫از دیروز اومده توی حلقه تو.
‫یهویی؟
‫تو هم یهویی
‫پیش شاهزاده بزرگ نرفتی؟
‫خوب بود؟
‫چی؟
‫منظورم اینه گونه‌هاش قرمز شده بود.
‫یعنی کاملاً سرخ شده بود.
‫هی، بس کن دیگه.
‫اون شب من خیلی گرمم بود.
‫لباس هم به طرز عجیبی گرم بود.
‫تو رو نمی‌گم.
‫عالیجناب.
‫چی؟
‫تو هم دلت شور زد؟
‫گوش کن، خانم دو.
‫به نظرت من شبیه یه نوجوان می‌مونم؟
‫چرا باید سرخ بشم
‫و از نزدیک شدن، دلم شور بزنه؟
‫من رو نخندون.
‫فهمیدم. پس خوب نبود، ها؟
‫از طرفی، هیچ تجربه دوستی نزدیک نداشته.
‫هیچ تجربه دوستی نزدیک نداشته؟
‫واقعاً؟
‫هیچوقت آشکارا با کسی دوست نبوده. ‫هیچ شایعه‌ای هم تو مجلات زرد نبوده.
‫منظورت همین بود؟
‫ممکنه توی این مورد اشتباه کنی.
‫هوم.
‫حدس می‌زنم به طرز شگفت‌انگیزی خوب بوده.
‫آره، معلوم بود که بلده چطور...
‫هی.
‫منظورم این نبود!
‫نمی‌دونم چی گفتی، ولی من فهمیدم.
‫حالا دیگه بریم؟
‫چرا؟ باز چی شده؟
‫اگه الان بریم هم شاید ‫برای خیاط وقت کافی نداشته باشیم.
‫لباس نو؟
‫برای چی؟
‫نخست‌وزیر مین؟
‫همین رو می‌گم.
‫هنوز...
‫می‌شه ما رو تنها بذارید؟
‫بله، قربان.
‫هنوز عمومی نشده،
‫ولی تیم روابط عمومی گفت ‫که هویجو رو به میزگرد دعوت کرده.
‫ولی حتی پدر جان هیچوقت ‫به میزگرد دعوت نشده.
‫دقیقاً! پول خرج کرد و چاپلوسی هم کرد ‫تا دعوت بشه،
‫ولی باهاش مثل یه آشغال رفتار می‌کردن ‫چون نجیب‌زاده نبود.
‫آخه چرا باید سونگ هویجو رو دعوت کنن؟
‫عزیزم، از کدوم یکی بیشتر بدت میاد؟ ‫هویجو توی قشر اجتماعی بالا بره
‫یا این که وارث کسل گروپ بشه؟
‫از هر دوشون به یک اندازه بدم میاد.
‫ولی با این حال، بین این دو تا، ‫اولی بهتر نیست؟
‫واقعاً می‌خوای من رو ببینی که
‫بهش تعظیم کنم و علیاحضرت صداش کنم؟
‫عزیزم، باید یک قدم عقب بری ‫و تصویر بزرگ‌تر رو ببینی.
‫فقط به خاطر اینکه با اون ازدواج کنه ‫«علیاحضرت» نمی‌شه.
‫ممکنه ما یه کم تعظیم کنیم...
‫- هی، هان دایونگ. من... ‫- ولی!
‫نمی‌تونه تجارت کنه.
‫اعضای خاندان سلطنتی اجازه ندارن ‫که فعالیت اقتصادی داشته باشن.
‫نه، بازم خوشم نمیاد.
‫اگه بعد از این که «علیاحضرت» شد ‫ازش طلاق بگیره، چی؟
‫عزیزم.
‫تا حالا شنیدی عضو خاندان سلطنتی طلاق بگیره؟
‫فکر کردم می‌تونن.
‫اگه اینطور بود،
‫شاهزاده بزرگ ایان ‫باید به تخت سلطنت می‌رسید.
‫اونجوری منطقی‌تر نمی‌شد؟
‫شاید راست می‌گی.
‫- عزیزم، باید یه کادو برای هویجو بگیریم. ‫- چی؟
‫ازش حمایت می‌کنیم و کاری می‌کنیم ‫که هرچه زودتر با شاهزاده ازدواج کنه
‫تا تو بتونی کسل گروپ رو ‫کامل برای خودت تصاحب کنی.
‫نمی‌دونم.
‫بس کن دیگه.
‫ته‌جو مال کیه؟
‫مال دایونگ.
‫کسل گروپ مال کیه؟
‫مال منه.
‫دیگه باهاش رانندگی نمی‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- اون ماشین قرمز سقف‌باز.
‫اممم.
‫ها؟
‫شاهزاده بهت گفت دیگه نرونی؟
‫مگه من اهل حرف گوش‌کردنم؟
‫توی تعمیرگاه‌ست.
‫این روزها میان دم در ‫تحویل می‌گیرن و تحویل می‌دن.
‫خراب شده؟
‫ولی تو تازه اون ماشین رو گرفتی.
‫آره. یکی به سپر عقب زد و فرار کرد.
‫کی؟
‫من از کجا بدونم؟
‫ولی از طرف دیگه،
‫خیلی‌ها هستن که دوست دارن ‫به ماشین من بکوبن.
‫من برگشتم.
‫سرکار بانو تشریف آوردن.
‫- بذارید کمکتون کنم. ‫- سرکار بانو!
‫- من می‌گیرم. ‫- نه، خودم می‌تونم بیارمشون.
‫بذارید من این کار رو بکنم.
‫- خرید رفتید؟ ‫- آره. می‌تونم اون‌ها رو ببرم.
‫شام خوردید؟
‫یه سالاد سبک خوردم.
‫اول برای سرکار بانو شام بیارید.
‫- نه، نمی‌خواد. ‫- باشه.
‫- ما سوجونگ گوا درست کرده بودیم... ‫- دیر کردی.
‫می‌دونم دیر شده،
‫ولی آموزش‌های سلطنتی شما ‫نباید به تأخیر بیفته.
‫خواهش می‌کنم درکم کنید.
‫بله، حتماً.
‫متوجهم. ‫واقعاً متوجهم.
‫حرفت رو دوبار تکرار نکن.
‫باعث می‌شه سبک‌سر به نظر بیای.
‫باشه.
‫کشیدن حرف آخر کلمات
‫هم ممنوعه.
‫بله.
‫آموزش تو
‫جامع و کامل خواهد بود.
‫برای نقش اجتماعی‌ات،
‫آداب سلطنتی،
‫تاریخ سلطنتی،
‫رفتار مناسب ‫و سلسله مراتب دربار رو یاد می‌گیری.
‫برای نقش خصوصی‌ات،
‫یاد می‌گیری با چه کسایی ملاقات کنی
‫و از چه کسایی دوری کنی.
‫چه چیزی بگی...
‫و چه چیزی نگی.
‫بیا با طرز ایستادنت شروع کنیم.
‫طرز ایستادنت
‫خوبه.
‫لطفاً راه برو.
‫تا اونجا برو.
‫اممم.
‫بیشتر انرژی بده.
‫صاف وایستا.
‫حتی نمی‌توانی یک جا ثابت وایستی؟
‫با اینکه جثه‌ت کوچکه،
‫سرت رو خم نکن.
‫حالت ایستادن، وقار و شأن ماست.
‫متوجه می‌شی؟
‫بله، ملکه‌ی مادر.
‫نه، این درست نیست.
‫بذار یک بار دیگه بهت نشون بدم.
‫با دقت نگاه کن.
‫اینطوری.
‫پات رو کش میاری.
‫کش...
‫وای خدای من.
‫درست همین جا.
‫- همین جا درد می‌کنه، نه؟ ‫- بله، همینطوره.
‫اینجا کلی گره عضلانی داری.
‫حتما خیلی درد داره.
‫- بله، یک کم. ‫- اینجا هم هست.
‫- این یکی بیشتر درد داره؟ ‫- درسته.
‫وای خدای من.
‫من ده ساله پیلاتس کار می‌کنم،
‫واسه همین از طرز ایستادن ‫آدم‌ها می‌تونم بفهمم.
‫- الان وقت این کارها نیست... ‫- چرا، دقیقاً الان وقتشه.
‫بیا یک بار دیگه امتحان کنیم.
‫- باشه. ‫- کمکت می‌کنم.
‫- اینطوری؟ ‫- همینطوری. پات رو بلند کن و...
‫خوبه.
‫گفتی که بسپارش به من.
‫اینطور ادب می‌کنی؟
‫عالیجناب!
‫هی.
‫خیلی‌ها بهمون نگاه می‌کنن.
‫لطفاً اون رو ببر.
‫چی؟
‫می‌دونی چقدر کار دارم؟
‫باید کل شبم رو وقف ‫درست کردن طرز ایستادنم بکنم؟
‫عالیجناب.
‫چی شده به اقامتگاه خصوصی‌تون اومدید؟
‫خیلی وقته اینجا نیومده بودم.
‫کنجکاو بودم ببینم
‫درس‌های سلطنتی شما چطور پیش می‌ره.
‫لطفاً برگردید.
‫دروازه‌های کاخ به زودی بسته می‌شن.
‫- باید با من بیای. ‫- چی؟
‫وظیفۀ اصلی تو ‫حفاظت از تالار آن‌هوادونگه،
‫نه ادب کردن ایشون. مگه نه؟
‫- ولی عالیجناب... ‫- بحث نکن.
‫دستور دادم.
‫با پایان مراسم نیاکان،
‫برنامه‌ریزی سفر خارجی رو شروع می‌کنیم.
‫امسال چند سفر داریم؟
‫باید شبیه پارسال باشه.
‫چرا؟
‫کم‌شون کنم؟
‫جلوم رو نمی‌گیری؟
‫- چی؟ ‫- ازدواجم.
‫فکر کردم حداقل یک بار سعی می‌کنی.
‫من مثل شما نیستم.
‫شاید شما بتونی فقط بر اساس
‫اینکه چیزی رو می‌پسندی یا نه، ‫تصمیم بگیری.
‫ولی اگه من این کار رو بکنم...
‫کشور از هم می‌پاشه.
‫کیش و مات.
‫ترجیح می‌دادم سرم داد بزنی.
‫حادثه جونگ‌هواجون رو حل کردم.
‫ملکه مادر هم دیگه
‫نمی‌تونه بهش ایراد بگیره.
‫در مراسم خاکسپاری سلطنتی،
‫جسد در محل درگذشت،
‫شسته می‌شه و غسل داده می‌شه،
‫همراه با مراسم نوحه‌سرایی آیینی، ‫حصار پارچه‌ای، پر کردن دهان،
‫و خواباندن روی یخ.
‫- محراب نیاکان سلطنتی... ‫- واقعاً همه این کارها رو انجام می‌دن؟
‫وسط حرف پریدن، بی‌ادبیه.
‫ببخشید.
‫خیلی کنجکاو بودم.
‫سه سال پیش هم
‫همه این‌ها رو انجام دادن؟
‫درسته.
‫چرا اصلاً هیچی یادم نمیاد؟
‫آخرین مراسم خاکسپاری عمومی
‫که توسط خاندان سلطنتی برگزار شد
‫در سال ۲۰۰۵ بود.
‫چرا؟
‫مادر شاهزاده بزرگ،
‫ملکه اوی‌هیون،
‫بیست سال پیش،
‫در چهارمین ماه قمری سال اولیو درگذشت.
‫پدرشون، پادشاه هویجونگ،
‫هفت سال بعد،
‫در ششمین ماه سال ایمجین درگذشت.
‫و سه سال پیش،
‫پدر اعلیحضرت
‫و برادر بزرگ‌تر شاهزاده بزرگ ایان، ‫پادشاه سون‌جونگ، درگذشت.
‫با این همه مصیبت پشت سر هم،
‫خاندان سلطنتی تصمیم گرفت ‫مراسم رو خصوصی برگزار کنه.
‫سرکار بانو؟
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫- چی؟ ‫- جای تعجب نداره
‫که عالیجناب یه کدورتی ‫از گذشته توی دلش هست.
‫یعنی من همه این‌ها رو می‌دونستم،
‫ولی شنیدنش از زبون یکی دیگه...
‫نگران من باش.
‫الان فقط می‌خوام تنها باشم.
‫[ملکه اوی‌هیون درگذشت...]
‫«ملکه اوی‌هیون
‫در اثر واژگونی خودرو درگذشت».
‫[پادشاه هوی‌جونگ درگذشت...]
‫«پادشاه هوی‌جونگ ‫پس از سکتۀ قلبی درگذشت».
‫«می‌شد جلوش رو گرفت؟»
‫«پادشاه سون‌جونگ
‫به طرز غم‌انگیزی در آتش‌سوزی جان باخت».
‫اگه دچار سوء هاضمه بشه چی؟
‫تقصیرش کاملاً گردن توئه.
‫اگه ملکه مادر ناراحت بشه چی؟
‫واسه همین اون موقع ‫اینقدر حساس بود و به‌هم ریخته بود؟
‫[شاهزاده]
‫الان سر کاره؟
‫لطفاً خودت رو معرفی کن.
‫این چند وقت ایشون نزدیکترین همراه من بوده.
‫من جه‌گیونگ از خاندان کیم هستم،
‫عالیجناب.
‫فردا مراسم شام با خبرنگاران سلطنتی داریم.
‫به خاطر بیماری‌ام نمی‌تونم همراهیت کنم.
‫اون رو به جای من ببر.
‫پدرش سردبیر روزنامه‌ جونگوی دیلی هست.
‫می‌تونه بهت کمک کنه.
‫این اواخر
‫خیلی مرتب بیمار می‌شید.
‫شاید به خاطر اینه که ‫خیلی مشغله ذهنی دارم.
‫بانوی دربار ایم، بیا جلو.
‫بیماری علیاحضرت چیه؟
‫چی؟
‫ایشون چند روزه که بیمارن.
‫حتماً پزشک سلطنتی به عیادت اومده.
‫بیماری علیاحضرت چیه؟
‫در انجام وظایفت کوتاهی کردی.
‫اصلاً اینطور نیست، عالیجناب.
‫به پزشک سلطنتی دستور بده
‫که سه بار در روز ‫وضعیت علیاحضرت رو بررسی کنه.
‫بیماری ممکنه سرایت کنه،
‫پس ملاقات‌های خصوصی باید ممنوع بشه.
‫این موضوع شامل لرد اینپیونگ...
‫و صد البته، اعلیحضرت هم می‌شه.
‫حالتون خوب نیست، ‫پس باید استراحت کنید.
‫من به تنهایی در مراسم شرکت می‌کنم.
‫خیلی حس بدی دارم.
‫به نظر میاد عالیجناب رو ناراحت کردم.
‫ناراحت نباش.
‫شکار ذاتاً بیشتر از هر چیزی
‫به صبر و حوصله نیاز داره.
‫اون زن کنار ملکه‌ی مادر.
‫یک بررسی کامل از سوابقش انجام بده.
‫چشم، قربان.
‫نه.
‫با جونگوی دیلی شروع کن.
‫اول اون‌ها رو بررسی کن.
‫فهمیدم قربان.
‫عالیجناب.
‫یک تماس از دست رفته از خانم سونگ دارید.
‫در واقع، چندتایی هست.
‫[سه تماس از دست رفته ‫از هم‌مدرسه‌ای سال پایینی]
‫عالیجناب.
‫چی شده؟ سرم شلوغه.
‫اوه، منم خیلی...
‫بیا عصبانی نشو.
‫باید به این بیچاره رحم کنی.
‫عالیجناب.
‫این رو فقط یک بار می‌گم، ‫پس خوب گوش کن.
‫من طرف توئم.
‫منظورم اینه که فقط وقتی می‌تونم ‫موفق بشم که تو هم موفق بشی.
‫زن و شوهر با هم یکی هستن، نه؟
‫این رو از سر دوست داشتنت ‫یا همچین چیزی نمی‌گم،
‫پس زیادی ذوق نکن.
‫هنوز پشت خطی؟
‫الو؟
‫عالیجناب؟
‫قطع کرد؟
‫اوه، آره.
‫چه جالب.
‫[هم‌مدرسه‌ای سال پایینی]
‫- چوی هیون. ‫- بله، عالیجناب؟
‫سریع دویدم و اومدم.
‫کسی ازت خواست بدویی؟
‫چی؟
‫من شب به اقامتگاه خصوصی‌ام می‌روم.
‫اه، ولی
‫نخست‌وزیر مین درخواست کرد ‫که در کاخ بمونی...
‫ولی این چرندیات رو از کجا آورده؟
‫مقدمات لازم رو فراهم می‌کنم.
‫- بریم کافی‌نت! ‫- دفعه قبل رو یادته...
‫اعلیحضرت!
‫- حالتون خوبه، اعلیحضرت؟ ‫- آره.
‫جلوی اعلیحضرت مواظب رفتارت باش!
‫ببخشید، اعلیحضرت.
‫باید بیشتر مراقب باشی.
‫بله، اعلیحضرت. ‫لطفاً سالم به کاخ برگردید.
‫- هی. ‫- وایستا منم بیام.
‫از این طرف، اعلیحضرت.
‫اینجا چیکار می‌کنی، نخست‌وزیر مین؟
‫امروز که یکشنبه نیست.
‫می‌دونم، اعلیحضرت.
‫متأسفانه، این آخر هفته ‫باید یه کار فوری انجام بدم.
‫متاسفانه مجبورم که
‫درس تاریخ این یکشنبه رو کنسل کنم.
‫وظایف رسمی باید اولویت داشته باشن.
‫به جاش،
‫امروز درس می‌دم.
‫یا می‌تونیم کلا ولش کنیم.
‫بیا این طرف!
‫کاش می‌تونستم بازی کنم.
‫نخست‌وزیر مین.
‫بله، اعلیحضرت؟
‫می‌خوام یک درخواستی بکنم.
‫یک، دو،
‫سه، چهار.
‫پنج، شش،
‫هفت.
‫همیشه لبخند می‌زنیم.
‫لبخند. با وقار.
‫همینطور.
‫یک، دو، سه...
‫کمرت رو صاف کن!
‫- دوباره! ‫- دوباره. بجنب.
‫دوباره نفس کشیدنمون رو آروم می‌کنیم،
‫در حالی که لبخند می‌زنیم.
‫یک، دو،
‫سه، چهار.
‫- پنج، شش، هفت، هشت. ‫- با این روند، همه ظروف چینی رو می‌شکنه.
‫همین رو بگو. ارزون هم نیستن.
‫ولی اصلاً به درد می‌خوره؟
‫قبلاً توی سریال‌های تاریخی دیده بودم.
‫- بازوهات رو پایین بیار. ‫- شک دارم.
‫لبخند!
‫همینطور، با وقار.
‫شش، هفت، هشت!
‫یک، دو،
‫سه، چهار.
‫پنج، شش،
‫هفت، هشت.
‫- اعلیحضرت! ‫- این...
‫سلام، اعلیحضرت...
‫پس دارید می‌گید
‫عملاً درس رو ول کردید و زدید بیرون؟
‫چطور جرأت می‌کنی!
‫اومدم اینجا که عمو رو ببینم.
‫از قبل وقت گرفتید؟
‫خب...
‫نه، وقت نگرفتم.
‫دقیقاً.
‫بدون اینکه حتی وقت بگیرید، اومدید اینجا.
‫که با عموتون بازی کنید.
‫به همین می‌گن ول کردن درس و بیرون زدن.
‫احسنت.
‫آدم فقط یک بار زندگی می‌کنه.
‫باید حداقل یک بار ‫درس رو ول کنه و بزنه بیرون.
‫بریم؟
‫دوست داری چیکار کنیم؟
‫این اواخر کمی تحت فشار بودن.
‫ایشون هنوز بچه‌ست.
‫کاش برای پادشاه بودن ‫یک محدودیت سنی وجود داشت.
‫چه حیف.
‫آره...
‫ببخشید.
‫شوهرم ولم نمی‌کرد بیام.
‫هوم. شما دو تا سال‌ها با هم دوست بودین ‫و هنوز از هم خوشتون میاد؟
‫معلومه. هر روز بیشتر از روز قبل دوستش دارم.
‫هر روز خوشگل‌تر از دیروز می‌شه.
‫و هر روز بهتر و بهتر با من رفتار می‌کنه.
‫حق داری.
‫خانواده‌ت رو ول کردی تا باهاش ازدواج کنی.
‫چی؟
‫یعنی همه می‌دونن وقتی ازدواج کردی
‫پدرت به خاطر شوک از حال رفت.
‫تهدید کرد تو رو طرد می‌کنه
‫و اجازه نمی‌ده از فامیل هان استفاده کنی.
‫خیلی جنجال به پا کرد.
‫بس کن.
‫دیگه هیچکی این حرف‌ها رو نمی‌زنه.
‫اوه، بسه.
‫همه هنوز پشت درهای بسته
‫مردم رو با موقعیت و تبارشون قضاوت می‌کنن.
‫فقط حسودی می‌کنیم.
‫کسایی مثل ما هیچوقت حتی به این ‫فکر نمی‌کنن که برای عشق ازدواج کنن.
‫گمونم تو اصلاً نمی‌دونی توی دنیا چه خبره
‫چون همیشه توی اتاقت محبوس شدی.
‫خواهر شوهرم، با اون تبار فرومایه‌شون،
‫با شاهزاده بزرگ دوست شده.
‫مگه نشنیدی؟
‫چی شده؟
‫عفریته!
‫کیم جه‌گیونگ توی مدرسه هم همینجور بود.
‫خیلی دختر کثیفیه.
‫باید از موهاش می‌کشیدمش و می‌بردمش بیرون.
‫باید همین کار رو می‌کردی.
‫چی؟ می‌تونم این کار رو بکنم؟
‫چرا که نه؟
‫دفعه بعد حواست باشه موهاش رو بگیری. ‫بقیه‌ش با من.
‫شوهر مهربون من.
‫معلومه. پول از آبرو مهم‌تره.
‫برای همینه که آدم پول درمیاره.
‫بزن که بریم.
‫تموم شد.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫حالا...
‫سه‌بار شانس دارید ‫که به این سنگ ریزه بزنید.
‫یک، دو، سه.
‫اگه توی این دایره بیفته،
‫کل این زمین مال اعلیحضرت می‌شه.
‫- آسون نیست؟ ‫- چرا.
‫جونگ‌وو!
‫مین جونگ‌وو!
‫بله؟ چی لازم دارین؟
‫جونگ‌وو...
‫نخست‌وزیر مین،
‫شما داوری می‌کنی.
‫من؟
‫بازنده باید آرزوی برنده رو برآورده کنه.
‫سنگ، کاغذ، قیچی.
‫من بردم.
‫شروع کنیم.
‫اولی.
‫گرفتمت!
‫- یکی رو گرفتم! ‫- خدای من!
‫چراغ سبز... چراغ قرمز.
‫یونگ‌سون، تکون خوردی.
‫چراغ سبز...
‫یک، دو، سه.
‫- چهار، پنج، شش، هفت. ‫- پنج، شش، هفت.
‫- یک، دو. ‫- یک، دو.
‫- چهار! ‫- چهار، پنج!
‫یک، دو!
‫آفرین، اعلیحضرت!
‫وای!
‫بردم!
‫گفتم که بردم!
‫فراموش نکردی، مگه نه؟
‫چی؟
‫قول دادی که آرزوم رو برآورده کنی.
‫همچین چیزی گفتم؟
‫دنبال فضیلتی یا دنبال سود و منفعت؟
‫یادمه.
‫این آرزوی توئه؟
‫وقتی رسیدم دیدمش.
‫همیشه می‌خواستم سوار ‫یکی از این‌ها بشم که بال دارن.
‫نمی‌تونید، اعلیحضرت.
‫این ماشین یک وسیله‌ی نقلیه مجاز نیست.
‫ولی این ماشین، بال داره!
‫توی کل کشور فقط همین یکی هست!
‫رعایت اصول و تشریفات ‫یک مسئله‌ی رسم و عادته.
‫وظیفه یک مرد با فضیلت اینه ‫که نجابت و وقار رو حفظ کنه.
‫فراموش کردید؟
‫چرا شما همه‌ش می‌گین ‫هیچ کاری نمی‌تونم بکنم؟ چرا؟
‫من پادشاهم!
‫- باید بتونم هر کاری دلم خواست بکنم! ‫- وای خدای من، اعلیحضرت.
‫الان چی گفتی؟
‫اعلیحضرت با نخست‌وزیر مین ‫توی اقامتگاه خصوصی شما هستن.
‫اونجا چیکار می‌کنه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫قبل از این که دروازه‌های کاخ بسته بشه ‫برمی‌گردید، درسته؟
‫حواستون به جاده باشه. ‫کمربند ایمنی فراموش نشه.
‫بعداً بهم زنگ بزنید، قربان!
‫هوم.
‫نباید اصلا شیشه رو باز کنی.
‫بله، حتماً بسته نگه‌ش می‌دارم.
‫حتماً تو باید رانندگی کنی؟
‫توی کل کشور فقط همین یکی هست.
‫نمی‌خوام هیچکس دیگه‌ای اون رو برونه.
‫من توی ماشین اسکورت ‫جلوی شما می‌رم و راه رو باز می‌کنم.
‫نباید از ۶۰ کیلومتر بر ساعت بیشتر بری.
‫و باید پشت خط تلفن با من بمونی.
‫اگه به هر دلیلی،
‫موقعیت پیش‌بینی نشده پیش اومد...
‫نگران نباش.
‫من ایمنی اعلیحضرت رو
‫بالاتر از هر چیز دیگه‌ای قرار می‌دم.
‫- واحد امنیتی پشتی؟ ‫- بهشون بگو دنبال من بیان.
‫من پشت ماشین خانم سونگ می‌رم.
‫شما؟
‫اگه واحدهای امنیتی ماشین رو محاصره کنن، ‫مردم فکر می‌کنن یک کاروان موتوریه.
‫ممکنه تماشاچی جذب کنه.
‫اگه بفهمن که اعلیحضرت داخله...
‫نه، نباید این اتفاق بیفته!
‫می‌تونم یک ماشین قرض بگیرم؟
‫یک ماشین معمولی.
‫مشکلی هست؟
‫نه، حالمون خوبه.
‫خیلی یواش می‌ریم. مشکلش همینه.
‫نمی‌شه تندتر بریم؟
‫همینه!
‫چی شد؟
‫اعلیحضرت!
‫لعنت.
‫اعلیحضرت.
‫کمربند ایمنیت رو بستی، نه؟
‫سونگ هویجو، مشکل چیه؟
‫جونگ‌وو!
‫ترمزها کار نمی‌کنن!
‫اعلیحضرت، شیشه رو بده بالا.
‫[پل یانگسو-گیو]
‫محکم بشین، اعلیحضرت.
‫حتی صورتت هم زخمی شده؟
‫اونم وقتی تموم دار و ندارت ‫همین صورتته؟
‫یکی ماشینت رو دستکاری کرده.
‫بیا تجدیدنظر کنیم.
‫در مورد این ازدواج.
‫از وقتی شاهزاده ایان وارد زندگیت شده، ‫هیچی جز دردسر نداشتیم.
‫بیا این ازدواج رو به‌هم بزنیم.
‫معلوم هست چیکار می‌کنی؟
‫اینجوری باید از یک نفر محافظت کرد.
‫به جاش با من ازدواج کن.
‫داری سعی می‌کنی از اون دوشیزه محافظت کنی؟
‫[جلوی روم بگو]
‫هیچوقت یاد نگرفتی سر خم کنی.
‫در برابر خواسته‌شون سر خم نکن.
‫عقب‌نشینی نکن
‫و کوتاه نیا.
‫اینجوری هم من و هم تو
‫به اون چیزی که می‌خوایم می‌رسیم.
‫[بخش پایانی]
‫- یالا! ‫- نه! بس کنید!
‫- زود باشین! ‫- نه! نمی‌تونن!
‫- یالا! ‫- ممنوعه! دوربین كجاست؟
‫یه كم سرعت رو بیشتر كنیم؟
‫جذاب و...
‫بی‌حیا؟
‫- یالا! یالا! ‫- زود باشین!
‫[باید شأن و حیثیت خودش رو حفظ کنه]
‫متأسفیم، نمی‌تونیم.
‫نمی‌تونیم!
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫«ترجمه از خشایار»