‫[این یک داستان ساختگی‌ست]
‫[بازیگران کودک و حیوانات ‫با رعایت ایمنی فیلمبرداری شدند]
‫بگو ببینم.
‫کی رو می‌خوای نجات بدی؟ خودت رو؟
‫یا شاهزاده بزرگ رو؟
‫اون رو.
‫من می‌تونم خودم رو نجات بدم.
‫تو...
‫خواهش می‌کنم، پدر.
‫«ترجمه از خشایار»
‫ازش طلاق بگیر.
‫تو داری فشار اصلی اتهام‌ها،
‫از جاه‌طلبی‌ها برای تخت پادشاهی
‫تا ازدواج نمایشی رو تحمل می‌کنی،
‫و ازش طلاق بگیر.
‫پدر...
‫وقتی تو رو از دست بده ‫که نقطه ضعفش هستی،
‫مخالفان دیگه چیزی برای هدف گرفتن ندارن.
‫اون وقت شاهزاده بزرگ
‫می‌تونه بدون هیچ مانعی مقابله به مثل کنه.
‫چی می‌شد اگه...
‫چی می‌شد اگه بخوام خودم رو نجات بدم؟
‫گفتی بین ما دو تا یکی رو انتخاب کنم.
‫اون راه هم،
‫به طلاق ختم می‌شه.
‫از اون جهنم بیا بیرون.
‫دیگه اجازه نده بیشتر از این صدمه ببینی.
‫[تاج بی‌نقص]
‫[قسمت دهم]
‫عالیجناب داخل تشریف دارن.
‫عالیجناب.
‫پدرت چطوره؟
‫این چیه؟ یه هدیه؟
‫عالیجناب.
‫بله؟
‫بیا طلاق بگیریم.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫فکر کنم وقتش رسیده...
‫که راه‌مون رو از هم جدا کنیم.
‫پدرم از این همه استرس، مریض شده.
‫سهام‌ها دارن سقوط می‌کنن
‫نظر مردم هم در سطح پایینی قرار داره.
‫شنیدم به زودی یه حسابرسی مالیاتی در راهه.
‫تعجب نداره که مریض شده.
‫من ازدواج کردم تا جانشین بشم.
‫ولی با این روند،
‫حتی جایی برای برگشتن هم ندارم.
‫حرفت رو می‌فهمم، ولی...
‫تقصیر تو نیست.
‫هر دوی ما مقصر بودیم.
‫ولی حالا،
‫می‌خوام جلوی ضرر بیشتر رو بگیرم.
‫برای همین طلاق می‌خوای؟
‫برای اینکه جلوی ضرر بیشتر رو بگیری؟
‫سریع‌ترین راه حل برای این جور مسائل اینه که ‫یه نفر پا پیش بذاره و تقصیر رو گردن بگیره.
‫همیشه جواب درست این نیست ‫که مقاومت کنی.
‫وقتی من نبودم اتفاقی افتاده؟
‫ملکه مادر...
‫هر چی ملکه مادر به من بگه، ‫به تو ارتباطی نداره.
‫- سونگ هویجو. ‫- قبلاً بهت گفتم.
‫من از اون چیزا نمی‌ترسم چون از اول ‫آبرویی نداشتم که بخوام از دست بدم.
‫شأن و وقار سلطنتی، ‫یا هر چیز دیگه‌ای از این قبیل.
‫به هیچ کدوم از اون چرندیات ‫ذره‌ای اهمیت نمی‌دم.
‫اصلاً همچین چیزی وجود داره؟
‫- سونگ هویجو! ‫- هر چیزی که من دارم
‫در واقع جوهره داره.
‫چیزایی هستن که براشون جنگیدم...
‫و خودم به دستشون آوردم.
‫گفتی وظیفه یه عضو سلطنتی اینه ‫که محبوب بشه.
‫گفتی این قدرت به حساب میاد.
‫ولی تو همه‌ش رو از دست دادی.
‫الان اصلاً چه کاری از دستت برمیاد ‫که به دردم بخوره؟
‫این کار رو نکن.
‫تو هم این کار رو نکن...
‫گفتی جلوم رو نمی‌گیری.
‫بهم گفتی فقط به گرفتن ادامه بدم.
‫ولی الان فقط دارم همه چی رو از دست می‌دم.
‫و با این حال...
‫می‌خوای من رو مقید خودت نگه داری؟
‫عالیجناب.
‫اینجا
‫اقامتگاه ولیعهده.
‫تالاری بدون صاحبه.
‫عالیجناب.
‫می‌خوام تنها باشم.
‫به تالار آن‌هوادونگ برگرد.
‫برادر.
‫مراقب همسرت باش.
‫تو تنها کسی هستی که ‫می‌تونه بهش تکیه کنه.
‫باید اوضاع رو براش سخت کنی؟
‫اون به من تکیه داره؟
‫برادر.
‫شک دارم تا حالا
‫به من تکیه کرده باشه.
‫ولی حتی اگه تکیه کرده باشه،
‫چه کاری از دستم برمیاد که براش انجام بدم؟
‫مطمئنم که خودش به خوبی می‌دونه.
‫این ماهیت
‫جایگاه منه.
‫جایگاه همسر ولیعهد هم همینطوره.
‫فقط داری بزدلی می‌کنی.
‫باشه.
‫امیدوارم مثل من نشی.
‫نه.
‫قصدش رو هم ندارم.
‫همچین حسی داشتی؟
‫کل شب رو مشغول کار بودی؟
‫آره.
‫چیه؟
‫چی؟
‫حرفت رو بزن.
‫لطفاً بذار برم داخل تالار شورا.
‫برای طلاق به تاییدشون احتیاج داریم.
‫می‌خوام خودم حرف بزنم.
‫پس حرف بزن.
‫دستیار چوی.
‫واقعاً دارن از هم طلاق می‌گیرن؟
‫خب، چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫طرف مقابل به این کار مصممه.
‫بعد شاهزاده بزرگ هیچ حقی در این مورد نداره؟
‫خب، عالیجناب باهاش موافقت کرده...
‫نه، ولی خودت می‌دونی که از ته دل نیست!
‫این دیگه چه مزخرفیه؟
‫دیروز یه اتفاقی افتاد.
‫ رئیس مجبورش کرده این کار رو بکنه؟
‫والاحضرت. احیاناً رئیس...
‫می‌خوام طلاق بگیرم.
‫چی؟
‫کل دنیا
‫از من به عنوان یه لکه ننگ ‫سر راهش یاد می‌کنن.
‫- والاحضرت، این فقط... ‫- لکه ننگ یا نقطه ضعف...
‫به هر حال باید از بین برن.
‫اگه عالیجناب مخالفت کنه...
‫ازت می‌خوام طرف من باشی.
‫رئیس فقط یه کم ناامید شده.
‫ایشون والاحضرت رو مجبور به کاری نکرده.
‫پس چرا؟ چرا اینقدر یهویی؟
‫جایی نرو. همینجا صبر کن.
‫بله، عالیجناب؟
‫متوجه شدم، عالیجناب.
‫شاهزاده بزرگ ایان وارد می‌شوند.
‫[لرد اینپیونگ]
‫دو روز پیش،
‫کابینه درخواست کرد
‫که عالیجناب
‫وظایف رسمیش رو متوقف کنه...
‫من و عالیجناب...
‫از هم طلاق می‌گیریم.
‫- باز چی شده؟ ‫- اینقدر ناگهانی؟
‫شاهدخت بزرگ!
‫مقام من رو بگیرین.
‫همه چیز رو به خطر انداختم ‫تا مقام سلطنتی به دست بیارم،
‫مظنون اصلی آتش‌سوزی تالار جونگ‌هواجون بودم
‫و بعد از مسمومیت از حال رفتم.
‫همه اون‌ها کار خودم بود.
‫شاهدخت بزرگ.
‫حرفم اینه که این قضایا رو ‫گردن شخص اشتباهی نندازین.
‫به نظر میاد شما وخامت ‫این اوضاع رو درک نمی‌کنین.
‫نخست‌وزیر مین.
‫به من گفتن که خاندان سلطنتی ‫مشمول تحقیقات نمی‌شن.
‫بدون تایید پادشاه سخته،
‫ولی...
‫اگه من مقامم رو از دست بدم،
‫باید راحت‌تر بتونین ‫درباره‌م تحقیق کنین، نه؟
‫طلاق ما رو تایید کنین
‫و درباره‌م تحقیق کنین.
‫سونگ هویجو.
‫چه من پشت آتش‌سوزی بوده باشم،
‫چه از حال رفتن خودم رو صحنه‌سازی کرده باشم،
‫به هر حال، می‌تونم ثابت کنم که
‫شاهزاده بزرگ هیچ نقشی در هیچ کدوم نداشته.
‫پس فقط انجامش بدین.
‫و این همه حرف گستاخانه در مورد ‫کناره‌گیری ایشون از مقام نایب‌السلطنه...
‫دیگه تموم می‌شه.
‫چرا این قدر زیاد اومدن؟
‫عزیزم، توی این کار تبحر داری، نه؟
‫مثل آب خوردنه.
‫چرا خودش نتونست این کار رو بکنه؟
‫هویجو الان شاهدخت بزرگه. ‫چطور می‌تونه؟
‫ضمن اینکه، دوربین‌ها تو رو بیشتر دوست دارن.
‫درسته.
‫بریم.
‫مدیرعامل سونگ ته‌جو اومد!
‫- مدیرعامل سونگ! ‫- مدیرعامل سونگ!
‫- لطفاً به این طرف نگاه کنین. ‫- مدیرعامل سونگ!
‫- این طرف، قربان!
‫- این طرف، لطفاً! ‫- مدیرعامل سونگ!
‫[پاسخ به افشای قرارداد ازدواج]
‫آه، راستی.
‫می‌تونین تأیید کنین که کسل گروپ
‫از قرارداد ازدواج بین شاهزاده ‫و شاهدخت بزرگ هیچ اطلاعی نداشته؟
‫حتماً یه نقشه‌ای پشت ‫وعده طلاق سه‌ ساله بوده...
‫بعد از ازدواج، ‫انتقال حقوق مدیریتی ایشون
‫- به درستی نهایی شده؟ ‫- یه لحظه صبر کنید.
‫اول، بیاین آروم باشیم.
‫اتهاماتی وجود داره که ایشون
‫از حال رفتن خودش رو صحنه‌سازی کرده. ‫حقیقت داره؟
‫- چی؟ ‫- برای پنهان کردن اینکه صحنه‌سازی بوده،
‫ایشان رو به بیمارستان کسل بردن، ‫نه به بیمارستان سلطنتی سئول.
‫این حقیقت داره؟
‫الان حتی دارن می‌گن اون هم دروغ بوده؟
‫خانم.
‫وقتی که همه چی براش مهیا بود، ‫چرا باید زهر بخوره؟
‫ما تازه اینجا شروع کردیم.
‫[دستیار چوی هیون]
‫در مورد قرارداد،
‫کسل گروپ قراره از طرف ما
‫ماجرا رو کم‌اهمیت جلوه بده.
‫پس ممنون می‌شم صبر داشته باشین.
‫یک وضعیت کاملاً پاک و بدون مشکل نمی‌شه،
‫ولی به اندازه‌ای از شدتش کم می‌شه ‫که قابل مدیریت بشه.
‫واقعاً فکر می‌کنین مسئله به این سادگی‌هاست؟
‫مطمئنم همه شما می‌دونین چقدر پول
‫برای عروسی ما هزینه شد.
‫و اینکه بیشتر از اون چیزی که خرج شد، ‫درآمد هم داشت.
‫که مطمئناً براتون خبر تازه‌ای نیست.
‫قبل از اینکه همه مشارکت‌کنندگان شروع ‫به درخواست پس گرفتن پولشون رو کنن،
‫نباید حداقل این واقعیت رو انکار کنیم ‫که این ازدواج
‫یک نمایش بود؟
‫برای شروع،
‫فرض می‌کنم همه شما
‫این قرارداد ازدواج رو دیدین.
‫شاهزاده بزرگ ذره‌ای ‫از این قرارداد سود می‌بره؟
‫همین در مورد خواهر منم صدق می‌کنه.
‫داخلش قید شده که اون ‫باید همه دارایی‌ها و املاکی رو که
‫با عنوان سلطنتیش به دست آورده، ‫هنگام طلاق واگذار کنه.
‫اون قسمت رو از قلم انداختین؟
‫- ولی این برای مقام بود... ‫- یه کم صبر کن. بذار فقط یه چیزی بگم.
‫همه اینجا می‌دونن وقتی اولین بار ‫رسوایی قرار گذاشتن‌شون لو رفت،
‫کاخ سلطنتی به شدت مخالف رابطه‌شون بود.
‫حتی خانواده خودمون باور نمی‌کرد ‫که واقعاً ازدواج کنن.
‫ما بهش گفتیم وقتش رو تلف نکنه ‫و فقط روی کارش تمرکز کنه.
‫ولی چه کاری از دستمون برمیومد؟
‫دیوانه‌وار عاشق هم بودن.
‫خب، اگه این قدر دیوانه‌وار عاشق هم هستن،
‫چرا قبول کردن که ظرف سه سال طلاق بگیرن؟
‫درسته.
‫به خاطر همینه که
‫امروز اینجا اومدم.
‫اون بند قرارداد.
‫به درخواست من بود.
‫یعنی شما در تنظیم قرارداد نقش داشتید؟
‫بین تاج و تخت و کسل گروپ؟
‫ممکنه الان دیوانه‌وار عاشق هم باشن،
‫ولی احساسات کمرنگ می‌شن.
‫منظورم اینه که حتی توی مراسم عروسی ‫اون رو مسموم کردن.
‫همین می‌تونه باعث بشه ‫که بخواد طلاق بگیره.
‫ولی از اونجایی که طلاق در خاندان سلطنتی ‫یک تابو محسوب می‌شه،
‫من پیشنهاد دادم که حداقل یه قراردادی ببندن.
‫ولی بیاین واقع‌بین باشیم.
‫این قرارداد حتی توسط وکیل هم محضری نشده.
‫من فقط یه کم زیاده‌روی کردم ‫تا از خواهر کوچیکم محافظت کنم.
‫از صمیم قلب از ناراحتی‌ای
‫که برای مردم ایجاد شده عذرخواهی می‌کنم.
‫با این حال...
‫شما همه مدام این داستان‌ها رو در مورد ‫حرکات نمایشی و توطئه برای خیانت می‌بافید.
‫یک عالمه حرف بی‌ربط مسخره...
‫من همه مقالات‌تون رو به صورت ‫پی‌دی‌اف ذخیره می‌کنم.
‫خیلی عالی بودی، عزیزم!
‫- بیا سریع بریم خونه. ‫- باشه.
‫به صورت پی‌دی‌اف ذخیره می‌کنم.
‫- پیش‌نویس تیم روابط عمومی رو مرور کردی؟ ‫- آره.
‫«خواهر و برادر دل‌سوخته»، تیک خورد.
‫«عشق حقیقی»، تیک خورد.
‫«ذخیره به عنوان پی‌دی‌اف»، تیک خورد.
‫همه چی تموم.
‫آره، می‌دونستم!
‫حتی نمی‌تونستن توی مراسم عروسی ‫به چشم هم نگاه کنن،
‫بدون اینکه سرخ بشن و ذوق‌زده بشن.
‫چطور می‌شه
‫این عشق حقیقی نباشه؟
‫تا حالا باید تموم شده باشه.
‫بدون اینکه حتی با دبیرخانه سلطنتی ‫مشورت کنن؟
‫ما خیلی واضح بیان کردیم که تاج و تخت
‫هیچ ارتباطی با قرارداد نداره.
‫همچنین شفاف‌سازی کردیم که
‫شاهزاده بزرگ هیچ سودی از ازدواج ما نمی‌بره.
‫هر جنجال باقی‌مونده‌ای
‫به عهده من هست.
‫وقتی من رو کنار بزنین،
‫شاهزاده بزرگ می‌تونه دوباره...
‫مایه‌ی افتخار تاج و تخت باشه.
‫عالیجناب...
‫همین نظر رو دارن؟
‫شاهزاده بزرگ ایان
‫فرمان اعلیحضرت رو دریافت خواهد کرد.
‫همچین حسی داشتی؟
‫با این حال...
‫نمی‌خوام مثل تو زندگی کنم.
‫عالیجناب.
‫اعلیحضرت تازه به اتاق خواب‌شون تشریف بردن.
‫- شاید بتونین... ‫- ورودم رو اعلام کن.
‫عالیجناب.
‫گفتم ورودم رو اعلام کن.
‫اعلیحضرت،
‫عالیجناب تشریف آوردن.
‫راهنماییشون کن.
‫اعلیحضرت.
‫باید از شما خواهش کنم
‫که تخت پادشاهیم رو برگردونین.
‫«پادشاه چنین فرمان می‌دهد.
‫- من، پادشاه... ‫- من، پادشاه،
‫که از نظر جسمی و روحی ‫تحت فشار شدیدی قرار دارم،
‫دیگر نمی‌توانم بر مملکت حکومت کنم.
‫بنابراین، قصد دارم ‫از تخت پادشاهی کناره‌گیری کنم.
‫ولیعهد
‫بسیار جوان است
‫و ذاتی شکننده دارد
‫تا چنین مسئولیت سنگینی را بر عهده بگیرد.
‫خوشبختانه، آسمان‌ها ما را رها نکردند
‫و شاهزاده بزرگ دانا و با فضیلت
‫ایان را به ما عطا کردند.
‫او را شایسته این می‌دانم
‫که در خدمت خداوند ‫و اجداد سلطنتی در آسمان‌ها باشد
‫و به مردم کشور بر روی زمین رسیدگی کند.»
‫بدین ترتیب، من، پادشاه،
‫قصد دارم به نفع عمویم، ‫شاهزاده بزرگ ایان،
‫از تخت پادشاهی کناره‌گیری‌ کنم.
‫تمامی مقامات تاج و تخت و کابینه
‫پادشاه جدید را با قدرت پذیرا شده ‫و از او حمایت خواهند کرد.
‫تمام مردم
‫باید چشم‌انداز بزرگ ملت را بپذیرند...
‫[سی و دومین پادشاه]
‫تا مملکت استوار،
‫ثابت
‫و جاودان باقی بماند.
‫معنی این حرف‌ها چیه؟
‫کناره‌گیری خودخواسته؟
‫باید اعلیحضرت رو ببینم.
‫لرد اینپیونگ.
‫شما فرمان سلطنتی رو که ‫توسط دبیرخانه سلطنتی
‫ابلاغ شده، نادیده می‌گیرید؟
‫عالیجناب.
‫یک لحظه صبر کن.
‫گفتی دیگه خسته شدی ‫از بس از دست دادی.
‫برای همین طلاق می‌خوای.
‫عالیجناب.
‫- من فقط... ‫- با این حال،
‫چطور تونستی همه چیز رو به خطر بندازی؟
‫واقعاً فکر کردی...
‫که من نمی‌تونم...
‫از خودمون محافظت کنم؟
‫قضیه این نیست...
‫تو بهم اعتماد نکردی.
‫کناره‌گیری خودخواسته؟
‫فرمان سلطنتی جلوی کابینه
‫و خاندان سلطنتی اعلام شد.
‫چرا اینقدر یهویی؟
‫بدون هیچ اخطاری.
‫- بهم بگو چرا! ‫- لطفاً آروم باشین، علیاحضرت.
‫خوشبختانه، عالیجناب امتناع کردن...
‫اون فقط یه حرکت تشریفاتیه!
‫قبل از اینکه قبول کنه...
‫سه بار امتناع می‌کنه.
‫اون رگ و ریشه‌ی ضعیف بالاخره...
‫علیاحضرت.
‫درها رو باز کنین.
‫اعلیحضرت از داخل قفل رو زدن.
‫اعلیحضرت!
‫این درها رو باز کنین!
‫- اعلیحضرت! ‫- خواهش می‌کنم دست بردارین، علیاحضرت.
‫این از حد گذشته.
‫اعلیحضرت!
‫واقعاً دیوونه شدی؟
‫ترجیح می‌دم بمیری.
‫اعلیحضرت!
‫علیاحضرت، لطفاً بهشون کمی زمان بدین.
‫این زمانی که می‌گی چیه؟
‫علیاحضرت.
‫حتماً خبر داشتی.
‫- چی؟ ‫- بانوی دربار لیم.
‫بله، علیاحضرت.
‫این درها رو بشکن.
‫علیاحضرت...
‫اینجا اقامتگاه پادشاه هست.
‫چطور می‌تونم بدون فرمان ایشون ‫درها رو باز کنم؟
‫لطفاً دستورتون رو لغو کنین.
‫اگه لازمه آتش بزن.
‫اینجوری مجبور می‌شه بیاد بیرون.
‫علیاحضرت.
‫بذارید شما رو تا اقامتگاه‌تان همراهی کنم.
‫به من دستور نده.
‫من هنوز...
‫دستوری ندادم.
‫نباید بذاریم ذره‌ای از این قضیه ‫به بیرون درز کنه.
‫من اعضای کابینه رو مدیریت می‌کنم.
‫شما باید مطمئن بشی که ‫هیچ خبری از کاخ بیرون نمی‌ره.
‫فقط منم که از این اوضاع وحشت‌زده شده؟
‫واقعاً داره خسته‌کننده می‌شه.
‫دیگه چقدر باید به تمیز کردن ‫خرابکاری خاندان سلطنتی ادامه بدم؟
‫این قضیه به تو هم ربط داره.
‫اگه شاهزاده بزرگ ایان پادشاه بشه،
‫شاهدخت بزرگ برای همیشه توی کاخ می‌مونه.
‫همین رو می‌خوای؟
‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫شاهزاده بزرگ به عنوان تشریفات ‫سه بار امتناع می‌کنه.
‫امروز یک بار در تالار شورا امتناع کرد،
‫پس دو بار دیگه امتناع می‌کنه.
‫قبل از اون،
‫باید جلوی شاهزاده بزرگ ‫یا اعلیحضرت رو بگیری.
‫هر کاری لازمه انجام بده.
‫من پرونده مسمومیتش رو متوقف می‌کنم.
‫ولی قبول کردی اون رو مدیریت کنی...
‫مدیریت اموری که می‌خوای،
‫وقتی چیزی که می‌خوام رو به دست بیارم،
‫بهت اعطا می‌شه.
‫الان داری من رو تهدید می‌کنی؟
‫بله.
‫دلیلی داره که نباید تهدیدت کنم؟
‫تو بهم اعتماد نکردی.
‫چرا فقط تو اومدی؟
‫شاهزاده بزرگ کجاست؟
‫ایشون رفت.
‫- رفت؟ از کاخ رفت؟ ‫- آره.
‫با خودش چی فکر می‌کنه، ‫همچین موقعی کاخ رو ترک می‌کنه؟
‫وقتی فقط شاهزاده بزرگ بود، نزدیک بود بمیره.
‫کی می‌دونه بعد از این فرمان کناره‌گیری ‫چه اتفاقی می‌افته؟
‫[تماس دریافتی ‫هم‌مدرسه‌ای سال پایینی]
‫بس کن.
‫با این وضعیت چطور می‌خوای ازش طلاق بگیری؟
‫من و دستیار چوی ‫شاهزاده بزرگ رو پیدا می‌کنیم.
‫شما همین جا بمون.
‫نمی‌شه که همدیگه رو نبینین.
‫اگه بگم می‌خوام بر تخت پادشاهی بشینم،
‫همه من رو محکوم می‌کنن ‫و بهم فحش می‌دن.
‫ولی به نظرم
‫تو من رو درک می‌کنی.
‫«پیش‌قدم شدن».
‫چطور این کار رو می‌کنی؟
‫فقط باید کنارم راه بری.
‫بهت یاد می‌دم.
‫فقط بذار یه کم تنها باشم.
‫وقتی یه کم عصبانیتم فروکش کرد، ‫برمی‌گردم پایین.
‫من ازت خوشم میاد.
‫و این اولین بارمه.
‫باید همه چی رو قبول کنی.
‫چه پول باشه، چه افتخار،
‫یا قلب من... مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫دستیار دو، اینم چیزی که خواستی.
‫- بریم. ‫- کجا؟
‫عالیجناب از کاخ خارج شدن
‫و تماس‌های شاهدخت بزرگ رو جواب نمی‌دن.
‫چی؟ گارد سلطنتی چی؟
‫نمی‌خواد زنگ بزنی.
‫می‌دونم کجاست.
‫بعد از ابلاغ فرمان کناره‌گیری سلطنتی،
‫اعلیحضرت خودشون رو ‫در اقامتگاه‌شون حبس می‌کنن.
‫من از کاخ می‌رم
‫و به اقامتگاه شخصیم برمی‌گردم.
‫باید از کاخ برم
‫تا شاهدخت بزرگ درگیر این هرج و مرج نشه.
‫متوجه شدم، عالیجناب.
‫وای، پس تو از اول می‌دونستی؟
‫پس چرا من رو در جریان نذاشتی؟
‫تو هم من رو در جریان نذاشتی.
‫درباره نقشه شاهدخت بزرگ.
‫درست. راست می‌گی.
‫صبر کن، پس داریم کجا می‌ریم؟
‫- بریم نوشیدنی بخوریم. ‫- چی؟
‫به هر حال همه چی به هم ریخته.
‫پس چه بهتر یه نوشیدنی بخوریم
‫چون توی کاخ اجازه نداریم.
‫خب، درسته...
‫همینه.
‫چیزی که دوست دارم.
‫چه یهویی.
‫پرسیدی من چی دوست دارم.
‫همین رو دوست دارم.
‫با رود هانگنگ که اینجاست.
‫نظرت چیه؟
‫خب، این...
‫خوشم اومد.
‫دقیقاً چی رو دوست داری؟
‫رودخونه رو؟
‫نوشیدنی رو؟
‫یا من رو؟
‫همه‌ش رو دوست دارم.
‫کل این چیزا رو دوست دارم.
‫کجایی؟
‫شام خوردی؟
‫می‌دونم که عصبانی هستی و اینا، ‫ولی چطور تونستی اینطوری رفتی؟
‫جای امنی هستی، نه؟
‫قسم می‌خورم، موقعیتت رو ردیابی می‌کنم.
‫اصلاً دستیار دو دنبالش می‌گرده یا نه؟
‫والاحضرت.
‫بله؟
‫یک روزی
‫عالیجناب
‫از این دیوار بالا رفت.
‫اون روز خیلی خوشحال به نظر می‌رسیدن.
‫فکر کردم شاید یه کوزه عسل شیرین ‫اینجا قایم کردن.
‫تا روز بعدش نفهمیدم که
‫یک دوشیزه باعث شادی بوده.
‫بنابراین،
‫من به هر دوی شما ایمان دارم.
‫هر دوتاتون ناامیدانه می‌خواین ‫از هم محافظت کنین، مگه نه؟
‫دروازه‌های کاخ به زودی بسته می‌شن.
‫پس من می‌تونم...
‫اوه.
‫ولی اگه کسی من رو خواست چی؟
‫نگران نباشید.
‫حالم بده.
‫[شاهزاده]
‫فکر کردم حالت بده.
‫فقط می‌خواستم پیش تو باشم.
‫بهت گفتم فردا برمی‌گردم.
‫حالت خوبه؟
‫دوستت دارم.
‫رو یه حرف بمون.
‫دارم گیج می‌شم.
‫نه، گیج نمی‌شی.
‫می‌دونی که ازت خوشم میاد.
‫و اینکه فقط برای محافظت از تو ‫درخواست طلاق دادم.
‫به خاطر همینه که عصبانی‌ای.
‫من رو نمی‌خوای؟
‫می‌خوام.
‫عالیجناب؟
‫بیدار شدی.
‫چی شده؟
‫از کاخ بهم زنگ زدن.
‫چی شده؟
‫کابوس دیدی؟
‫فقط یه ذره ترسیدم.
‫فعلاً همین جا بمون.
‫تنها؟
‫چرا؟
‫فرمان دوم به زودی ابلاغ می‌شه.
‫و من
‫یک بار دیگه امتناع می‌کنم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫قدم به قدم.
‫قدم به قدم برام توضیح بده
‫تا بتونم بفهمم.
‫در مورد فرمان کناره‌گیری سلطنتی،
‫طبق عرف، سه بار باید امتناع کرد.
‫بعدش چی؟
‫باید قبولش کنم.
‫ولی تو می‌خواستی از اعلیحضرت محافظت کنی.
‫می‌خواستم از برادرزاده‌م محافظت کنم.
‫نه از پادشاه.
‫وووش.
‫می‌خوای شاهزاده بزرگ ایان روی تخت بشینه؟
‫واقعاً دیوونه شدی؟
‫این چیه؟
‫اعلیحضرت
‫یک لباس براتون دوخته بودن.
‫به نظر میاد برادرم...
‫قصد کناره‌گیری داره.
‫ولی ولیعهد چی؟
‫به خاطر این کارش، ازش بدم اومد.
‫وقتی که آرزوش رو داشتم، ‫به روی خودش نیاورد.
‫انگار اون بار رو وقتی مینداخت رو دوشم
‫که دیگه خیلی دیر شده بود.
‫عالیجناب!
‫یک اتفاق وحشتناک افتاده.
‫ولی...
‫من بودم که خیلی دیر کردم.
‫بنابراین
‫می‌خواستم هر طور شده ‫از برادرزاده‌م محافظت کنم.
‫به جای برادرم.
‫ولیعهد کجاست؟
‫چی؟
‫برادرزاده من...
‫وارث تاج و تخت کجاست؟
‫وقتی ملکه مادر
‫از آرزوی برادرم در آخرین ‫لحظات عمرش چشم پوشی کرد...
‫حتی وقتی برادرزاده‌م بهم گفت می‌ترسه...
‫من تردید کردم.
‫اگه من پادشاه بشم،
‫احساس می‌کنم می‌تونم از همه محافظت کنم.
‫ولی از طرف دیگه...
‫می‌ترسم که فقط طمع خودم باشه.
‫می‌تونی طمع داشته باشی.
‫بیا تا آخرش پیش بریم.
‫من پیشت می‌مونم.
‫شاهزاده بزرگ ایان رو ‫از مقام نایب‌السلطنه برکنار کنید!
‫- برکنار کنید! ‫- برکنار کنید!
‫سونگ هویجو رو فوراً
‫از مقامش خلع کنید!
‫- فوراً! ‫- فوراً!
‫شاهزاده بزرگ ایان و مدیرعامل ‫سونگ هویجو باید عذرخواهی کنن!
‫عذرخواهی! عذرخواهی!
‫عالیجناب.
‫ملکه مادر دنبال شما می‌گردن.
‫خیلی‌خب.
‫بهشون بگو نمی‌تونی قبول کنی.
‫مطمئناً قصد نداری قبول کنی.
‫اعلیحضرت فقط هشت سال سن داره.
‫اصلاً نمی‌تونه فکر یا قصدی ‫توی سرش شکل بده!
‫همینه!
‫مسئله دقیقاً همینه.
‫نه فکر و عقیده‌ای داره،
‫نه اراده‌ای، ولی اون رو مثل ‫یک عروسک اون بالا نشوندی
‫تا هر طور دلت خواست ‫به این طرف و اون طرف پرتش کنی!
‫مسئله دقیقاً همینه.
‫همچین چیزی به اعلیحضرت گفتی؟
‫این تویی که پادشاه رو تبدیل به عروسک کردی!
‫بله.
‫من گذاشتم این اتفاق بیافته.
‫چه کنارش چه پشت سرش، ‫به راحتی می‌شد به هر طرف هلش داد.
‫پس حالا...
‫باید جلوش بایستم.
‫ایان!
‫ملکه مادر.
‫باید شکرگزار باشی که خودش کنار رفت.
‫به خاطر احترامی که به خانواده‌ش داره،
‫ازت نمی‌خوام...
‫تاوان گناهانت رو بدی.
‫چرا؟
‫چرا الان اصرار داری که پادشاه بشی؟
‫من فداکاری‌های خودم رو کردم.
‫پس تو هم باید همین کار رو بکنی.
‫اینجوری منصفانه‌ست!
‫من از آرزوهام دست کشیدم.
‫تو باید
‫همسر ولیعهد بشی.
‫از آینده‌م.
‫یون ایرانگ!
‫حتی از قلبم.
‫پس چرا؟
‫چرا تو از دست هیچی نمی‌کشی؟
‫بانوی دربار لیم، اونجایی؟
‫به نظر میاد علیاحضرت ‫از نظر جسمی و روحی خسته‌ست.
‫تا سه روز آینده،
‫اجازه نده کسی وارد اقامتگاهشون بشه.
‫چشم، عالیجناب.
‫علیاحضرت...
‫معلوم هست داری چیکار می‌کنی؟
‫اگه اعلیحضرت از باز کردن درها امتناع کرد،
‫باید درها رو از جاش می‌کندی!
‫ولش کن. الان خودم می‌رم اونجا...
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫تا سه روز آینده،
‫هیچکس اجازه نداره وارد اقامتگاهم بشه.
‫چرا اونوقت؟
‫اگه شاهزاده بزرگ کناره‌گیری رو قبول کنه،
‫ما رو نابود می‌کنه.
‫گفته که من رو مسئول نمی‌دونه.
‫واقعاً باور می‌کنی...
‫نادیده گرفتن آرزوی پادشاه فقید ‫تنها جرم ما نیست.
‫حتی با وجود اینکه نخست‌وزیر مین ‫الان از ما محافظت می‌کنه،
‫- اگه اون پادشاه بشه... ‫- دیگه بسه!
‫می‌خوای از همه امتیازات
‫خاندان سلطنتی دست بکشی؟
‫پدر!
‫از اینجا به بعد با من.
‫داری چه نقشه‌ای می‌کشی؟
‫بعد از به تخت نشستنش، ‫دیگه خیلی دیر می‌شه.
‫منظورت چیه؟
‫علیاحضرت،
‫فقط باید از اقامتگاه خودت محافظت کنی.
‫پدر؟
‫لرد اینپیونگ، مهمان دارید.
‫- وای. امروز این لباس رو می‌پوشه؟ ‫- بله.
‫آخرین فرمان رو اعلیحضرت شخصاً ابلاغ می‌کنن.
‫ولی این لباس رو توی
‫جشن تولد سلطنتی اعلیحضرت نپوشیده بود؟
‫مرسی که دوباره یادم آوردی.
‫اون روز جهنم رو تجربه کردم...
‫اوه...
‫اعلیحضرت، پادشاه فقید،
‫از دیدن این لباس خوشحال می‌شد.
‫منم خوشحالم.
‫عالیجناب.
‫دبیرخانه سلطنتی
‫به دفتر امور خاندان سلطنتی ‫و نخست‌وزیر اطلاع داده.
‫خدایا، الان دیگه همه دارن ‫خودشون رو به کاخ می‌رسونن.
‫قبل از اون،
‫چند سند از دبیرخانه و امور تشریفات داریم ‫که شما باید بررسی کنید.
‫آماده‌اید که بریم؟
‫من اینجا منتظر می‌مونم.
‫باشه.
‫علیاحضرت،
‫اعلیحضرت تشریف آوردن.
‫چی شده اومدی اینجا؟
‫مادر.
‫اگه قصد نداری لغوش کنی، باید برگردی.
‫من...
‫پدرت جنگید تا از اون تخت محافظت کنه!
‫اصلا می‌دونی
‫برای محافظت از تخت پادشاهی ‫چه سختی‌هایی کشید؟
‫می‌دونی من باید چیکار می‌کردم ‫تا مطمئن بشم این تخت به تو برسه...
‫می‌دونم!
‫روزی که
‫پدر فوت کرد...
‫همه چیز رو شنیدم.
‫چطور...
‫نمی‌خوام!
‫ولیعهد!
‫نمی‌خوام!
‫این آخرین آرزوی پدرت بود.
‫تنها کسی که الان می‌تونم ‫بهش تکیه کنم تویی،
‫ولیعهد...
‫نه. اعلیحضرت.
‫من رو ناامید نکن.
‫مادر!
‫مادر،
‫لطفاً من رو ببخش
‫که ناامیدت کردم.
‫قربان.
‫دیگه وقتشه که بریم تالار شورا.
‫هنوز کلی وقت داریم.
‫چشم، قربان.
‫از اینجا به بعد با من.
‫باید جلوی شاهزاده بزرگ ‫یا اعلیحضرت رو بگیری.
‫هر کاری لازمه انجام بده.
‫ازت نمی‌خوام...
‫تاوان گناهانت رو بدی.
‫[ایان]
‫عالیجناب،
‫ملکه مادر زنگ زده.
‫درخواست یک ملاقات کوتاه در تالار شورا دارم.
‫قبل از اینکه به تالار تخت پادشاهی بریم، ‫وقت خالی داریم؟
‫خب...
‫بله، حدود ۳۰ دقیقه وقت داریم.
‫خیلی‌خب.
‫بانوی دربار لیم.
‫بله، علیاحضرت.
‫می‌خوام اون دختری که مخفی کردم...
‫به کاخ آورده بشه.
‫[دستورالعمل تاج‌گذاری سی و چهارمین پادشاه]
‫باهام صادق باش.
‫درباره چی؟
‫اگه من...
‫اگه من ملکه بشم،
‫مردم خوششون نمیاد، مگه نه؟
‫بی‌خیال. شما علیاحضرت بشی؟ ‫کی خوشش نمیاد؟
‫خدای من. کی جرأت می‌کنه خوشش نیاد؟
‫اگه پیداشون کنم...
‫هه‌جونگ خیلی صادقانه باهام حرف می‌زد.
‫بله. خب، زیاد ذوق‌زده نمی‌شن.
‫درسته، دقیقاً!
‫اگه از این قضیه خبر داشتم، ‫پا پیش نمی‌ذاشتم.
‫برنامه می‌چیدم که تقصیر رو به گردن بگیرم
‫و بدون اینکه به عقب نگاه کنم، ‫بزنم به چاک.
‫لازم نیست ناراحت بشید.
‫همه هم طرفدار شاهزاده بزرگ نیستن.
‫من فقط دشمن دارم.
‫آه، که اینطور.
‫شما از پسش برمیای!
‫[خار توی پام]
‫بله؟
‫هی،
‫گفتی زنگ می‌زنی. می‌دونی، ‫من خیلی وقته منتظرم زنگ بزنی.
‫برم مرحله بعد؟
‫پدر توی بیمارستان؟
‫نه. کاری نکن.
‫فعلاً متوقف کن.
‫بس کنم؟ چرا؟
‫حسابرسی شرکت رو لغو کردن؟
‫نه، قضیه اون نیست.
‫الان کجایی؟ خونه پدر؟
‫- آره. ‫- همون جا بمون. الان میام.
‫حداقل بهم بگو چه خبره...
‫بچه تخس.
‫چرا؟ هویجو چی گفت؟
‫- داره میاد اینجا. ‫- چی؟
‫شاهدخت بزرگ.
‫باید فرار کنید.
‫اون...
‫تالار شورا نیست؟
‫نه...
‫نه!
‫والاحضرت!
‫دستیار دو.
‫تو...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بگو ببینم.
‫دو هه‌جونگ!
‫تالار شورا...
‫عالیجناب.
‫اون توی تالار شوراست.
‫عالیجناب.
‫[تاج بی‌نقص]
‫«ترجمه از خشایار»
‫عالیجناب.
‫اون توی تالار شوراست.
‫عالیجناب!
‫شایعه‌ای پخش شده ‫که شاهزاده بزرگ فوت کرده.
‫منظورت از نایب‌السلطنگی چیه؟
‫از اونجایی که شاهزاده بزرگ هنوز بیهوشه،
‫کاملا به‌جاست که علیاحضرت پا پیش بذاره.
‫شاهزاده بزرگ به هوش اومده!
‫شنیدم که شایعه مرگ من، ‫بیرون از این دیوارها در حال پخشه.
‫چطور یک گارد سلطنتی ناچیز به تنهایی ‫می‌تونه تالار شورا رو منفجر کنه؟
‫از اونجایی که شاهزاده بزرگ به هوش اومده،
‫وقتش رسیده که کارهای ناتمام رو تموم کنیم.
‫چقدر به جونگ‌وو اعتماد داری؟
‫اصلاً جای امنی برات وجود داره؟