‫[این یک داستان ساختگی‌ست]
‫[بازیگران کودک و حیوانات ‫با رعایت ایمنی فیلمبرداری شدند]
‫همه به احترام اعلیحضرت پادشاه برخیزید!
‫«ترجمه از خشایار»
‫بیایید بحث در مورد انحلال...
‫سلطنت رو شروع کنیم.
‫[تاج بی‌نقص]
‫خب... نه، نه.
‫تا الان باید بهشون گفته باشه، نه؟
‫آره، باید گفته باشه.
‫تاریخ‌نگاران دربار تا الان ‫باید ثبتش کرده باشن، درسته؟
‫وقتی توی سوابق ثبت شد، ‫دیگه حکم سنگ رو داره.
‫الان به دردسر افتادیم.
‫این که درست نیست. زنگ می‌زنم به هه‌جونگ... ‫یعنی، دستیار دو...
‫فقط ساکت شو!
‫فردا تو اعلیحضرت پادشاه می‌شی
‫و عالیجناب نیستی.
‫تو هم فردا ملکه می‌شی
‫نه شاهدخت بزرگ.
‫توی سال‏نگاشت اول از همه چی رو ثبت می‌کنی؟
‫روزی که پادشاه تازه تاج‌گذاری کرده، ‫برای اولین بار وارد تالار تخت می‌شه،
‫همه جمع هستن،
‫از کابینه گرفته تا خاندان سلطنتی.
‫مثل یه جور مراسم سنتی؟
‫همه تاریخ‌نگارهای دربار هم هستن.
‫آره.
‫اصلاً خبر نداشتم که این انقدر مهمه.
‫کلی مراسم و گردهمایی دیدم.
‫به خاطر اینه که ‫دردسرهای زیادی براشون درست کردیم.
‫خب؟
‫اولین اعلامیه‌ت به عنوان پادشاه چیه؟
‫کلماتی که...
‫بار سنگینی دارن.
‫واکنش‌های شدیدی ممکنه داشته باشه.
‫ولی با این حال، مطمئنم تو...
‫من درکت می‌کنم.
‫می‌خوام تاج و تخت رو منحل کنم.
‫عنوان و جایگاهی که به ارث می‌رسه
‫می‌تونه تبدیل به یک امتیاز
‫یا یک محدودیت بشه.
‫همه این‌ها از تاج سرچشمه می‌گیره.
‫فکر می‌کردم موضوع عهدشکنیه.
‫معلوم شد موضوع انقلاب بوده.
‫رویای تو.
‫تازه به این مقام رسیدی.
‫آماده‌ای که رهاش کنی؟
‫من هیچوقت نگفتم که جایگاه می‌خوام.
‫فقط بابت فرصت‌هایی که برام ‫از دست رفت، عصبانی بودم.
‫همون موقع بود که فهمیدم.
‫که تو...
‫انقلاب من می‌شی.
‫اعلیحضرت.
‫انحلال سلطنت؟
‫چیزی که می‌گید، نمی‌تونه جدی باشه.
‫هر سال، بیشتر کشورهایی ‫که پادشاهی مشروطه دارن
‫مسئله انحلال سلطنت‌شون رو ‫دوباره بررسی می‌کنن.
‫ولی اون...
‫نخست‌وزیر مین.
‫بله، اعلیحضرت.
‫کشور ما چطور؟
‫ما نظرسنجی‌های رسمی انجام می‌دیم،
‫ولی هر سال مخالفت زیاد هست.
‫به نظرم شکاف خیلی بزرگ نیست.
‫الان یک دهه هست که
‫اون شکاف مدام کوچک‌تر شده.
‫سلطنت برای این نیست که ‫ارزشش رو به رخ بکشه.
‫ارزشش
‫در خود وجودشه.
‫«ما به پادشاهی که از حمایت مردم ‫بی‌بهره‌ست، احتیاجی نداریم».
‫به نظرم این حرف‌های خودت بود.
‫فراموش کردی؟
‫پادشاه‌ها ممکنه بیان و برن...
‫ولی تاج و تخت باقی می‌مونه.
‫داری می‌گی کابینه و بستگان سلطنتی
‫بدون شک مخالفت می‌کنن؟
‫بله.
‫اکثر بزرگان مملکت، به تاج و تخت مرتبط هستن.
‫خاندان سلطنتی و دنیای سیاست ‫همیشه از هم حمایت کردن.
‫بستگان سلطنتی که جای خودشون رو دارن.
‫پس اعلیحضرت چیزی برای تکیه کردن
‫جز احساسات عمومی نداره.
‫- اینجاست! ‫- اومدش!
‫حقیقت داره که صحبت‌هایی در مورد ‫انحلال سلطنت وجود داره؟
‫اولین باره که در موردش می‌شنوید؟
‫مردم این کشور
‫چیزی برای نگرانی ندارن.
‫بیشتر بگید لطفاً!
‫یک بیانه دیگه بدید، لطفاً!
‫بیان اولین دستور کار سی و چهارمین پادشاه
‫یک جنجال بزرگ به پا کرده.
‫این دستور کار بحث در مورد ‫انحلال سلطنت رو شروع می‌کنه.
‫در همون حین که نخست‌وزیر مین ‫کاخ رو ترک می‌کرد،
‫به مردم اطمینان داد که...
‫اون که تازه به تخت نشسته.
‫چرا می‌خواد سلطنت رو منحل کنه؟
‫می‌دونم، نه؟
‫به نظرت پدر جان از این موضوع خبر داره؟
‫وامونده...
‫چطور جرأت می‌کنی اینجا بیای؟
‫می‌خواستم خودم از نزدیک
‫عظمت گناهانی که مرتکب شدم رو ببینم.
‫اصلاً می‌دونی چی کار کردی؟
‫دارم می‌پرسم حس خوبی داره که
‫پدر و پسر خودت رو دور می‌ندازی؟
‫به اون پسر بیچاره رحم نمی‌کنی
‫که حالا مثل یه بازمانده از عصر گذشته
‫به حاشیه رونده شده؟
‫اون پسر بیچاره...
‫از اول همه چیز رو می‌دونست.
‫اندازه و عمق کامل گناهانم رو می‌دونست
‫و در سکوت ‫اون بار سنگین رو به دوش کشید.
‫چی می‌گی؟
‫می‌دونی من چه حسی داشتم
‫وقتی از گناهان تو باخبر شدم؟
‫وقتی با افتخار ادعا کردی
‫که همه این کارها رو به خاطر من کردی.
‫می‌دونی اون حرف‌ها
‫چه حسی به من داد؟
‫پس...
‫امیدوارم از این به بعد دست از گناه برداری.
‫از امروز به بعد...
‫هیچ دختری نداری که ‫بخوای بگی مال توئه.
‫علیاحضرت!
‫نخست‌وزیر مین، اون آشغال...
‫اون از انفجار خبر داشت،
‫وقتی که شاهزاد بزرگ رو اونجا کشوند.
‫باید جلوی یا شاهزاده بزرگ ‫یا اعلیحضرت رو بگیری.
‫هر کاری لازمه انجام بده.
‫بذار تو رو
‫به کاخ برگردونم.
‫[پسرم]
‫اومد.
‫پدر.
‫این حرف‌هایی که در مورد ‫انحلال سلطنت می‌زنن درسته؟
‫- درست نیست، نه؟ ‫- هست؟
‫چطور می‌تونن تاج و تخت رو منحل کنن؟
‫پدر، یه چیزی بگو.
‫شوهر خواهرم تازه پادشاه شده.
‫چطور می‌تونن به این زودی منحلش کنن؟
‫- «شوهر خواهرم»؟ ‫- چرا؟ چی شده؟
‫اون شوهر خواهرمه، درسته؟
‫درست خطابش کن.
‫نباید باعث حرف و حدیث مردم بشی.
‫بیا خودمون رو گول نزنیم.
‫اگه تخت و تاجی نباشه، ‫عنوانی هم در کار نیست.
‫تو تازه به لرد جونگ‌هوا رسیدی. ‫بالاخره یه لرد شدی...
‫ته‌جو!
‫فعلاً در حال حاضر،
‫حواس‌تون جمع باشه.
‫حواس‌مون؟
‫چرا همچین حرفی می‌زنی، پدر جان؟
‫داری من رو می‌ترسونی.
‫صبر کن...
‫هفته آینده یک بحث دیگه ‫در مورد انحلال سلطنت برگزار می‌شه.
‫اعلیحضرت دنبال اینه که ‫تصمیم رو به مردم بسپاره.
‫کابینه مخالفت می‌کنه.
‫ازت می‌خوام که
‫اونجا مخالفتت رو اعلام کنی.
‫من قدرتی ندارم.
‫نگفتم از قدرتت استفاده کنی.
‫فقط اشاره کن که انحلال سلطنت
‫خواسته‌ی خود اعلیحضرته، ‫نه خواسته‌ی تاج و تخت.
‫اگه امتناع کنم چی؟
‫اون وقت چی می‌شه؟
‫می‌خوای ببینی تنها پسرت،
‫راه پدرت رو دنبال کنه...
‫و به عنوان یک جنایتکار شناخته بشه؟
‫اعلیحضرت.
‫نخست‌وزیر مین کوتاه نمیاد.
‫بودجه کاخ متوقف شده.
‫می‌دونستم که سعی می‌کنه ما رو مهار کنه، ‫ولی انتظار رویکرد دیگه‌ای داشتم.
‫قطع بودجه یک ضربه‌ی ناجوانمردانه بود.
‫این اول از همه ‫اقامتگاه ملکه رو زمین‌گیر می‌کنه.
‫امور مالی سلطنتی، تحت اختیار ملکه‌ست.
‫تازه ملکه شده ‫و الان آماج انتقادها قرار گرفته.
‫فوری‌ترین مسئله چیه؟
‫حقوق خدمتکارهای کاخ.
‫گارد سلطنتی و مأموران اداری...
‫ببخشید.
‫من سونگ هویجو هستم.
‫تنها مشکل مالی‌ای که داشتم این بود
‫«وای خدای من، چطور باید ‫این همه پول رو خرج کنم؟»
‫همین.
‫خب چی؟
‫می‌خوای به تاج و تخت کمک مالی کنی؟
‫آره.
‫چی؟
‫خانواده همسر پولدار به چه دردی می‌خورن ‫اگه نتونی ازشون استفاده کنی؟
‫- بذار ببینم. بودجه چقدر کسری داره؟ ‫- خب، این...
‫از لطفت ممنونم،
‫ولی نه.
‫باید بلندمدت فکر کنیم.
‫الان دیگه وقت
‫بلندمدت فکر کردن نیست.
‫قبلاً بهت گفتم.
‫وقتی کاری رو شروع می‌کنی ‫که همه مخالفش هستن،
‫نباید بهشون وقت بدی که اعتراض کنن.
‫[نخست‌وزیر مین جونگ‌وو]
‫حتماً دربار خیلی به هم ریخته بود. ‫ممنون که رسیدگی کردی.
‫راستش، قربان...
‫کاخ بودجه نیمه دوم سال رو رد کرد.
‫ولی بدون اون بودجه نمی‌تونن کار کنن.
‫کسل گروپ یک کمک مالی به دربار کرده.
‫مبلغی که دریافت کردن ‫از بودجه سالانه‌شون بیشتره.
‫اعلیحضرت رو ببین که ‫از خانواده زنش استفاده می‌کنه.
‫چقدر حقیر.
‫[گرملین]
‫سلام، دایونگ.
‫الان یه کم سرم شلوغه.
‫چی شده؟ چه احضاریه‌ای؟
‫این اطلاعات از طرف خانواده‌ت اومده؟
‫آره.
‫یک تحقیق در مورد صندوق‌های مخفیه.
‫می‌گن ظرف یکی دو روز ‫احضاریه رسمی صادر می‌شه...
‫این مشخصه
‫یک حمله مستقیم به منه.
‫اگه خودت می‌دونی، ‫پس به دام بازیشون نیفت.
‫نمیفتم.
‫این یک تهدیده که ما رو ‫از کمک مالی به دربار منصرف کنه.
‫چرا بهشون این لذت رو بدم؟
‫چرا اینجوری نگاه می‌کنه؟
‫دایونگ.
‫می‌تونی بررسی کنی ‫که رهبری تحقیق بر عهده کیه؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫می‌خوام روایتش رو عوض کنم.
‫از صندوق مخفی
‫به سوءاستفاده از قدرت.
‫خب، در این صورت...
‫من برای بازجویی می‌رم، پدر.
‫دیوونه شدی؟
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫فشار خون پدر هم که ‫این روزها بالا و پایین می‌شه.
‫استرس ناشی از این همه بازجویی ‫ممکنه اون رو از پا دربیاره.
‫و کاملا درسته
‫که جانشین
‫این مسائل رو مدیریت کنه.
‫- عزیزم، هنوز منگی؟ ‫- این حرف‌ها چیه...
‫باشه پس، برو.
‫چی؟
‫یه کم در معرض رسانه‌ها قرار بگیری،
‫خیلی هم بد نیست.
‫پدر جان.
‫همین، پدر؟
‫راستش یه مدتی هست ‫می‌خواستم این رو بگم.
‫الان، دارم پیشنهاد می‌دم که ‫جای تو به تحقیقات برم،
‫از روی ارادت فرزندی.
‫نمی‌خوام از شدت ذوق گریه کنی، باشه؟
‫ولی شاید یه کم تعریف کنی؟
‫یا حداقل یه نگاه گرم...
‫چیه؟ زیادی بود؟
‫من رفتم.
‫صبر کن.
‫واسه خودت اونجا نشین.
‫تا کاخ بدرقه‌ش کن.
‫من؟ کی رو بدرقه کنم؟
‫اون رو؟
‫نباید تنها بری.
‫چیه؟ باز چی شده؟
‫تیم حقوقی کسل بیوتی
‫خیلی تواناست.
‫چی؟
‫اگه کمک خواستی بهم بگو.
‫نگرانم شدی؟
‫حتما عقل از سرت پریده.
‫قضیه این نیست.
‫داری به جای پدر می‌ری.
‫پس درست انجامش بده.
‫بهونه‌ای دستشون نده.
‫هی، منم به عنوان وارث ‫یک خانواده ثروتمند سال‌ها تجربه دارم.
‫فقط تویی که من رو دست کم می‌گیری.
‫فقط تو.
‫سعی می‌کنم از این به بعد کمتر گیر بدم.
‫برادر.
‫«برادر»؟
‫وایستا،
‫چی کار می‌خوای بکنی؟
‫این چی بود؟
‫الان داری چی کار می‌کنی؟
‫«سعی می‌کنم از این به بعد کمتر گیر بدم».
‫غیرممکنه.
‫اعلیحضرت،
‫ملکه تشریف آوردند.
‫راهنماییشون کن.
‫چیه؟
‫خیلی خسته‌م.
‫امروز رفتم پدرم رو دیدم.
‫پدرت؟
‫هیچکس بهم نگفته بود.
‫بدون اینکه به کسی بگم ‫تنهایی رفتم بیرون،
‫پس به دستیار چوی سخت نگیر.
‫تنها رفتی؟
‫چاره دیگه‌ای نداشتم.
‫خیلی بی‌قرار بودم.
‫چرا؟
‫همین فردا،
‫دادستان‌ها تحقیق درباره ‫کسل گروپ رو شروع می‌کنن.
‫صبر کن. بلند شو...
‫پدر بهم گفت که ‫به دام بازیشون نیفتم.
‫سونگ ته‌جو با غرور تمام،
‫داوطلب بازجویی شد.
‫خیلی اعصاب خردکن بود.
‫چرا آخه عصبانی نشدن؟
‫اونجوری کمتر خجالت‌آور بود.
‫سونگ هویجو.
‫از طرفی، می‌دونی...
‫یعنی، مثلاً...
‫اونقدر ازش بدم نمیومد.
‫یه جورایی خیالم راحت شد،
‫از یه نظر.
‫تو هم باید برام این کار رو بکنی.
‫باید روی حرفت بمونی
‫و با غرور سینه سپر کنی،
‫تا من خیالم راحت بشه.
‫همین کار رو می‌کنم.
‫می‌خوای ببینی تنها پسرت،
‫راه پدرت رو دنبال کنه...
‫و به عنوان یک جنایتکار شناخته بشه؟
‫این حرفت یعنی چی؟
‫داشتم به سه سال پیش اشاره می‌کردم،
‫وقتی فرمان سلطنتی ‫پادشاه فقید رو از بین بردی.
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی...
‫اگه فاش بشه که برای نشوندن پسرت بر تخت ‫با فرمان سلطنتی مخالفت کردی،
‫پادشاه برکنار شده
‫در تاریخ به عنوان یک جنایتکار ثبت می‌شه.
‫نه به عنوان یک پادشاه
‫و حتی نه به عنوان یک فرد سلطنتی.
‫فقط یک جنایتکار.
‫برای همیشه.
‫چطور جرأت می‌کنی...
‫من فقط سکوت کردم
‫چون نگران بودم ‫تاج و تخت از هم بپاشه.
‫اینقدر نگران تاج و تخت هستی...
‫ولی سعی کردی ایان رو بکشی؟
‫من حاضرم هر کاری لازمه انجام بدم...
‫هر چند بار که لازم باشه.
‫چقدر سخته...
‫فقط برای اینکه تو در امان باشی.
‫اومدش!
‫حقیقت داره که کسل گروپ
‫یک صندوق مخفی ‫به ارزش صدها میلیارد وون داره؟
‫می‌توانید کمک مالی خودتون ‫به دربار رو توضیح بدید؟
‫ملکه اصلاً با شما تماس گرفته؟
‫اول از همه بیاید یه کم آروم باشیم.
‫- صندوق مخفی کسل گروپ... ‫- بذارید اول این رو بگم.
‫خب، می‌دونید،
‫تاج و تخت و کابینه
‫اتفاقاً در این لحظه با هم درگیر هستن.
‫زمان‌بندی این قضیه به نظر ‫خیلی عالی میاد، مگه نه؟
‫ولی با این حال،
‫قول همکاری کامل با تحقیقات رو می‌دم.
‫چیزی برای گفتن داری؟
‫نه، اعلیحضرت.
‫چیه؟
‫می‌گم شاید
‫دوست داشته باشید ‫به اقامتگاه ملکه مادر سر بزنید؟
‫به نظرم اگه می‌خواید دفتر امور
‫خاندان سلطنتی رو متقاعد کنید ‫این کار رو بکنید.
‫بذار استراحت کنه.
‫تازه نبردش به پایان رسیده.
‫می‌تونی تصورش کنی؟
‫این کشور بدون نظام پادشاهی.
‫کنجکاوم.
‫نمی‌ترسی؟
‫تو می‌ترسی، مادر؟
‫تعجب‌آوره.
‫چی تعجب‌آوره؟
‫شنیدم این روزها به ندرت ‫از اقامتگاهش بیرون میاد.
‫واقعاً؟
‫بعد از اون اتفاقی ‫که برای لرد اینپیونگ افتاد،
‫احتمالاً براش سخته که الان
‫با خدمتکارهای دربار روبرو بشه.
‫داری از من درخواست کمک می‌کنی؟
‫آره.
‫خاندان سلطنتی
‫هنوز به حرف شما گوش می‌کنن.
‫برام سوال بود که چرا اعلیحضرت ‫مجازاتش رو به تعویق انداخت.
‫به نظر می‌رسه دلایل خودش رو داشته.
‫منم.
‫تصمیم درستی گرفتی.
‫من درخواست رسمی که ‫شما ارائه دادید رو بررسی کردم.
‫خاندان سلطنتی از من خواست
‫که از کشور و سلسله محافظت کنم.
‫و کابینه از من خواهش کرد
‫که وظایفم را به عنوان پادشاه انجام بدم.
‫درسته؟
‫ما صرفاً به نمایندگی مردم ‫حرف می‌زدیم، اعلیحضرت.
‫اصلاً زحمت پرسیدن به خودتون دادید؟
‫اونطور که من فهمیدم...
‫هیچکس از مردم چیزی نپرسیده.
‫اعلیحضرت.
‫- کابینه توسط مردم انتخاب شده... ‫- خب؟
‫می‌خوای هر تصمیمی رو به جای اون‌ها بگیری؟
‫«همه مردم برابر هستند».
‫این در قانون اساسی ما قید شده.
‫با این حال، وجود تاج و تخت
‫فقط به تقویت تقسیمات طبقاتی کمک می‌کنه
‫و برابری رو تضعیف می‌کنه، مگه نه؟
‫اعلیحضرت، این...
‫در پناه امتیازات سلطنتی،
‫اعضای خاندان سلطنتی آشوب به پا می‌کنن
‫و اشراف همسو با اون‌ها
‫قدرت خودشون رو به رخ مردم می‌کشن.
‫نظر شما در این مورد چیه؟
‫چیزی که شما به دنبال حفظش هستید
‫نه این پادشاهی هست
‫و نه سلطنت.
‫فقط موقعیت ارزشمند اشرافی خودتونه.
‫اعلیحضرت.
‫از اونجا که در دنیایی نابرابر،
‫در پناه امتیازات و حمایت‌ها زندگی کردید، ‫ممکنه آگاه نباشید.
‫ولی سهم تاج و تخت برای ملت ‫فقط از لحاظ مالی نیست.
‫اقتصاد، دیپلماسی و فرهنگ.
‫نفوذش فراتر می‌ره...
‫خب؟
‫برای همین سعی کردی اون رو بکشی؟
‫اقتصاد، دیپلماسی و فرهنگ.
‫تهدید انحلال چنین سلطنت با نفوذی،
‫تو رو مجبور کرد که اقدام به ترور...
‫پادشاه این کشور کنی؟
‫سونگ هویجو.
‫علیاحضرت.
‫[ضبط شماره یک]
‫می‌خوای ببینی تنها پسرت،
‫راه پدرت رو دنبال کنه...
‫و به عنوان یک جنایتکار شناخته بشه؟
‫این حرفت یعنی چی؟
‫من فقط سکوت کردم
‫چون نگران بودم ‫تاج و تخت از هم بپاشه.
‫اینقدر نگران تاج و تخت هستی،
‫ولی سعی کردی ایان رو بکشی؟
‫من حاضرم هر کاری لازمه انجام بدم...
‫هر چند بار که لازم باشه.
‫روزی که رفتم پدرم رو دیدم...
‫بذار تو رو
‫به کاخ برگردونم.
‫[پسرم]
‫این چیزیه که ‫نخست‌وزیر مین اومده بود بهم بگه.
‫اعلیحضرت نمی‌تونه خودش رو ‫راضی کنه که بی‌رحم باشه.
‫ولی تو فرق می‌کنی.
‫وقتی صحبت از نخست‌وزیر مین می‌شه،
‫هیچ ضربه‌ای عمیق‌تر از اونی که
‫از طرف تو بیاد، نیست.
‫این‌ها همه‌ش...
‫حقیقت داره؟
‫جوابم رو بده!
‫اعلیحضرت، شاید بهتره اول ‫حقایق رو بررسی کنیم...
‫من از نخست‌وزیر پرسیدم.
‫- خواهش می‌کنم خاندان سلطنتی رو عفو کنید... ‫- از حالا به بعد،
‫هر کسی از نخست‌وزیر دفاع کنه...
‫همدست مجرمی در نظر گرفته می‌شه
‫که به دنبال گرفتن جان من بود.
‫اعلیحضرت.
‫علیاحضرت.
‫برو...
‫و از اعلیحضرت محافظت کن.
‫چشم، علیاحضرت.
‫جونگ‌وو.
‫تو واقعاً...
‫سعی کردی...
‫سعی کردم تو رو بکشم؟
‫آره.
‫چرا؟
‫من التماست رو کردم.
‫التماس کردم که هویجو رو از خودت دور کنی.
‫بهت گفتم اگه این کار رو بکنی ‫ازت محافظت می‌کنم.
‫بارها و بارها.
‫تقصیر توئه...
‫که من اینجوری شدم.
‫تقصیر خودته که فکر کردی...
‫اون رو ازت گرفتم ‫در حالی که هیچوقت مال تو نبود.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫خوبی؟
‫تو چطوری؟
‫کارت خوب بود.
‫برای اولین بار در تاریخ مشروطه،
‫یک همه‌پرسی ملی
‫در مورد آینده سلطنت ‫امروز ساعت ۸ صبح آغاز شد.
‫این رأی‌گیری که قراره ‫به طور بنیادین رابطه بین
‫سلطنت، دولت و مردم رو تغییر بده،
‫به عنوان یک لحظه تعیین‌کننده
‫برای ملت در نظر گرفته می‌شه.
‫پس از مذاکرات گسترده،
‫تاج و تخت و دولت توافق کردند که
‫مسئله انحلال سلطنت رو به رأی عمومی بذارن.
‫در نهایت، قانون اعلیحضرت
‫که مردم باید تصمیم بگیرن
‫که سلطنت حفظ بشه
‫یا منحل بشه، پیروز شد.
‫اگه تصویب بشه
‫دوست داری اول چیکار کنی؟
‫هوم.
‫اسمم.
‫اسمت؟
‫اسمم رو می‌دونی؟
‫فکر کردی اسم ‫شوهر خودم رو نمی‌دونم؟
‫هیچوقت ازش استفاده نکردی.
‫چون اعضای خاندان سلطنتی...
‫دقیقاً.
‫پس...
‫اگه تصویب بشه،
‫می‌خوام با اسم خودم...
‫صدام کنی.
‫حتما.
‫آخر هفته‌ست.
‫تو هم باید بری ‫اقامتگاه شخصی و استراحت کنی.
‫خب،
‫من توی کاخ بیشتر از ‫هر جای دیگه‌ای راحتم.
‫این فکر انحلال سلطنت
‫حتماً تو رو یه کم ناراحت کرده.
‫چرا؟
‫کاخ خونه‌ی توئه.
‫بی‌خیال. مگه بری یه جای دیگه،
‫خانواده‌ت عوض می‌شن؟
‫من هنوز اعلیحضرت پادشاه
‫و علیاحضرت ملکه رو دارم.
‫تو هم
‫اونجا هستی.
‫درسته؟
‫پادشاه چنین فرمان می‌دهد.
‫[پادشاه چنین فرمان می‌دهد]
‫برای سالیان متمادی،
‫این ملت ثبات خود را از طریق ‫تاج و تخت حفظ کرده است.
‫گاه، محافظت به همراه داشت.
‫در موارد دیگر،
‫مانع پیشرفت شد.
‫مردم حرف خود را زده‌اند و تصمیم گرفته‌اند
‫که مسئولیت کامل را خودشان بر عهده بگیرند.
‫با توجه به تصمیم آن‌ها،
‫تاج و تخت دیگر
‫نمی‌تواند ادعای توجیه داشته باشد.
‫با آخرین اختیاری
‫که قانون اساسی در اختیار من گذاشته است،
‫بدین وسیله انحلال سلطنت را...
‫اعلام می‌کنم.
‫سی و چهارمین پادشاه،
‫لی وان.
‫هویجو!
‫وان!
‫لی وان!
‫- بریم. ‫- باشه.
‫[سه سال بعد]
‫این طرف!
‫سه سال از زمانی که
‫خانم سونگ شرکت خود را ‫برای رفتن به کاخ ترک کرد، می‌گذرد.
‫ایشون حالا به هیئت مدیره برگشته
‫تا نقش مدیریتی در خط مقدم را از سر بگیرد.
‫کارشناسان صنعت معتقدند
‫بازگشت او تأثیر قابل توجهی بر پویایی ‫جانشینی کسل گروپ خواهد داشت.
‫به عنوان آخرین ملکه کشور
‫و یک چهره پیشرو در انحلال سلطنت،
‫علاقه فزاینده‌ای به این موضوع وجود دارد که
‫چه تغییراتی را به کسل گروپ خواهد آورد.
‫[مدیرعامل کسل بیوتی، سونگ هویجو]
‫حالت چطوره؟
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫واقعاً اینقدر خوشحالی؟
‫برو کنار.
‫خیلی وقته اینجا نیومدم.
‫بیا بگیم تو مرخصی مطالعاتی بودی.
‫فکر نمی‌کنی که برای انحلال سلطنت ‫خیلی سخت تلاش کردم
‫که بشه به حساب مرخصی مطالعاتی گذاشت؟
‫چی؟ صبر کن.
‫این‌ها چیه؟
‫پروژه‌های مدیر ارشد سونگ.
‫خودت گفتی همه ‫پوشه‌های مربوط رو دسته‌بندی کنم.
‫چرا اینقدر زیادن؟
‫کلی پروژه کار کرده.
‫این دیگه چیه؟
‫[مدل تبلیغاتی، سونگ ته‌جو]
‫خودش رو کرده چهره برند؟
‫کدوم آدم عاقلی آخه این رو می‌خره؟
‫- سلام قربان. ‫- سلام خانم دو.
‫- ته‌جو. ‫- بله؟
‫ببین، دارم پیشنهادهای ‫پروژه تو رو بررسی می‌کنم.
‫- این... ‫- نیازی به تشکر نیست.
‫می‌شه فقط یه لطفی در حقم بکنی؟
‫می‌خوای یه لطفی هم بکنم؟
‫ازت می‌خوام که
‫«کسل کارد» رو هم مدیریت کنی.
‫چی؟
‫بعد،
‫تو چی کار می‌کنی؟
‫پدر ازت خواسته بری «الکترونیکس»؟
‫خودت رو گول نزن. ‫به این زودی‌ها بازنشسته نمی‌شه.
‫پس چرا؟
‫چطور بگم؟
‫ببین.
‫دایونگِ من بارداره.
‫چی؟
‫قراره عمه بشی، بچه‌جون.
‫- تبریک می‌گم. ‫- ممنون.
‫خب؟
‫منظورت چیه؟ ‫باید برم مرخصی پدر شدن.
‫تنهایی نمی‌تونه از عهده همه کارها بربیاد.
‫آخه عقلت رو از دست دادی؟
‫- برگرد اینجا ببینم! ‫- پس قبول کردی!
‫ممنون، لطف کردی!
‫باید آشپزی رو ول کنی.
‫واضحه که نقطه قوت تو نیست.
‫هی، انگار تو از اول خیلی عالی بودی؟
‫بله، واقعاً عالی بودم.
‫واقعاً؟
‫راستی،
‫کِی برنامه ‌داری برگردی سر کار؟
‫منظورم اینه که بعد از مرتب کردن ‫دارایی‌های سلطنتی یه بنیاد راه انداختی.
‫دیگه قرار نیست ‫هیچوقت سر کار حاضر بشی؟
‫فقط یه کم بیشتر زمان می‌خوام.
‫قبلاً شبانه‌روزی کار می‌کردم.
‫می‌تونم یه کم بیشتر استراحت کنم.
‫می‌تونم مدارک کلیدی رو
‫از خونه بررسی کنم.
‫ولی می‌دونی،
‫بیشتر زن‌ها به مردی که شغل نداره ‫علاقه‌ای ندارن.
‫- واقعاً؟ ‫- البته.
‫منظورم اینه، ببین چقدر همسرت ‫سر کار خودش سخت تلاش می‌کنه.
‫در حالی که تو...
‫اگه کل روز توی خونه بیکار بشینی، ‫زیاد خوب به نظر نمی‌رسه.
‫هی، من «بیکار» نیستم.
‫دارم استراحت می‌کنم.
‫بازم فرقی نداره... قربان.
‫چرا تو...
‫باورنکردنیه.
‫سلام، هویجو.
‫دارم شام درست می‌کنم.
‫الان داری میای خونه؟
‫فکر نکنم امشب بتونم واسه شام برسم.
‫چرا؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه، چیزی نیست.
‫راستش یه تماس دیگه دارم.
‫خانم دو هم نمی‌تونه بهتون ملحق بشه.
‫شما دو نفر بدون ما شام بخورین.
‫دیگه باید قطع کنم.
‫وایستا. صبر کن، عزیزم.
‫الان داری بهم می‌گی؟
‫الو؟ عزیزم؟
‫چی شده؟ زیادی سرش شلوغه ‫واست وقت نداره؟
‫آره. خانم دو هم نمی‌تونه بیاد.
‫دیروز هم اون رو ندیدم.
‫منم ندیدم.
‫سلام.
‫برای اون شام خیلی زحمت کشیدم.
‫چرا اومدیم بیرون غذا بخوریم؟
‫وان، ببین وجدانت چی می‌گه.
‫کی اون رو می‌خوره؟ می‌خوای دیابت بگیری؟
‫- چرا تو... ‫- می‌خوای اون یکی رو امتحان کنی؟
‫- اون یکی رو؟ ‫- آره.
‫هومم.
‫چی شده؟
‫چی؟
‫هیچی.
‫خوشحالم که ازش لذت می‌بری.
‫خوشمزه‌ست؟
‫آره.
‫وایستا ببینم.
‫این جدیده.
‫چیزی نیست. هه‌جونگ مدام می‌گفت
‫این رو برای جشن ‫سالگرد سه سالگی‌مون می‌خواد.
‫خوشت اومد؟
‫بد نیست.
‫صبر کن،
‫- سالگرد سه سالگی شما؟ ‫- آره.
‫شما هم باید کم کم بهش برسید.
‫نه، ازش رد شدیم.
‫شما دو نفر کِی شروع کردید؟
‫شروع؟
‫بی‌خیال. خودت می‌دونی ‫اوایل همه چیز الکی بود.
‫مواظب حرف زدنت باش!
‫همه‌ش الکی نبود.
‫همه‌ش هم واقعی نبود.
‫شاید بتونی دوباره خواستگاری کنی؟
‫خواست...
‫- خواستگاری؟ ‫- آره.
‫حتی یه حلقه ازدواج هم نداری.
‫خواستگاری...
‫سلام، بانوی دربار چوی. یعنی، جین‌سوک.
‫گوش می‌کنم.
‫صبر کن، کجایی؟
‫بیا تو.
‫پدر؟
‫با ته‌جو حرف زدم.
‫فقط خودت رو ثابت کن.
‫مطمئن می‌شم که همه چی
‫بر علیه تو نباشه.
‫هویجو.
‫من هیچوقت نمی‌خواستم تو ببازی.
‫فقط می‌خواستم دست از جنگیدن
‫با همه برداری.
‫حالا...
‫جلوت رو نمی‌گیرم.
‫چرا به ما
‫یک تخت هدیه می‌دی؟
‫فقط بیا.
‫- سعی کن روش بشینی، اعلیحضرت. ‫- دیگه بس کن اونجوری صدام نکن.
‫بفرمایید.
‫تخت...
‫خیلی نرمه.
‫- اوه. اووه. ‫- اووه.
‫راحت نیست؟
‫چرا هست.
‫شنیدم به آدم کمک می‌کنه خیلی خوب بخوابه.
‫حالا دیگه خوب می‌خوابه.
‫بیش از سه سال ‫از ازدواج شما می‌گذره،
‫ولی هنوز خبری از وارث نیست.
‫امیدوار بودم یه خبر گرانبها بهم بدین
‫«خبر گرانبها».
‫هیچ خبر گرانبهایی در کار نیست.
‫«خانواده دو نفره بدون بچه» هستن.
‫- چوی هیون! ‫- بدون بچه؟
‫خب، هویجو تازه دوباره
‫شروع به کار کرده.
‫و من...
‫اعلیحضرت مشکلی دارن؟
‫گفتم دیگه اعلیحضرت نیستم!
‫دنبالم بیا.
‫نه، وایستا... تو هم وایستا!
‫من در بهترین شرایط خودم هستم!
‫وای خدای من!
‫من رو ترسوندی.
‫چرا نخوابیدی؟
‫زنم خونه نبود.
‫به عنوان شوهرت،
‫چطور می‌تونستم بخوابم؟
‫ببخشید. حالا می‌تونی بری بخوابی.
‫صبر کن.
‫چیزی می‌خواستی؟
‫نه، من...
‫سونگ ته‌جو بهم گفت ‫که می‌خواد یه مدت مرخصی بگیره.
‫ممکنه الان یه کم سرم شلوغ‌تر بشه.
‫یکدفعه؟ چرا؟
‫گفت دایونگ بارداره.
‫چی؟
‫می‌دونی مدیرهای حرفه‌ای تو این کشور
‫مثل نقل و نبات ریختن؟
‫ولی اون فقط باید...
‫فقط باید من رو انتخاب می‌کرد
‫و ازم می‌خواست که مسئولیت رو بر عهده بگیرم.
‫برادر؟ بیشتر یه دردسر واقعی می‌مونه.
‫به نظر هیجان‌زده میای.
‫همه پول‌های نقد کسل گروپ ‫در اختیار «کسل کارد» هست.
‫می‌رم دست و صورتم رو بشورم.
‫یکی بگیرم؟
‫چی؟
‫حلقه.
‫چه حلقه‌ای؟
‫می‌دونی...
‫بیشتر شوهرها
‫یک حلقه ازدواج دست‌شون می‌کنن.
‫خب...
‫به چه درد می‌خوره؟
‫چی؟
‫به چه درد می‌خوره؟
‫سونگ هویجو.
‫هویجو.
‫عزیزم.
‫خانم سونگ. ‫خانم هم‌مدرسه‌ای سال پایینی.
‫الو؟
‫سونگ...
‫خوابت برد.
‫دفعه قبل داشت با ویولنسل کلنجار می‌رفت.
‫حالا، ویولن؟
‫پیانو و ویولنسل رو دوست نداره.
‫انگار نمی‌تونه چیزی که ‫دوست داره رو پیدا کنه.
‫شاید موسیقی رو دوست نداره؟
‫یونِ من یک موزیسین می‌شه.
‫همچین حرفی نزن.
‫می‌دونی که اونقدرها هم آسون نیست.
‫بذار این یکی رو براش بخرم.
‫بهش بگو یک هدیه از طرف عموشه.
‫پس لطفاً این یکی رو براش بخر.
‫- این یکی رو می‌گیریم. ‫- این یکی؟
‫صبر کن...
‫قیمتش چنده؟
‫الان براتون ثبت می‌کنم.
‫ممنون.
‫[سازهای رویایی]
‫وقتی یون از مدرسه بیرون اومد،
‫می‌تونیم با هم شام بخوریم.
‫نه. باید به کلاس فوق‌برنامه ریاضیش بره.
‫کلاس فوق‌برنامه هم می‌ره؟
‫درسته، همونطور که باید بره.
‫باید بره. دیگه تقریباً دوران ‫مدرسه ابتداییش تموم شده.
‫به سلامت به خونه برسی، وان.
‫مرسی.
‫تو هم همینطور، ایرانگ.
‫[باغ هیون]
‫خب، تو می‌خوای
‫دوباره ازش خواستگاری کنی؟
‫اون موقع حرف درستی زدی.
‫که اینطور.
‫می‌تونیم حلقه‌های جدید بگیریم.
‫یک خواستگاری تازه هم خوب می‌شه.
‫هویجو. پشت سرت.
‫چی؟
‫حرف‌هام رو شنیدی؟
‫دیشب حرف حلقه رو ‫به خاطر خواستگاری زدی؟
‫خب، می‌دونی.
‫بیشتر شبیه...
‫برای یه لحظه،
‫فکر کردم یهو به جواهرات علاقه‌مند شدی.
‫نمی‌خوای لباس عروس بپوشی؟
‫به چه درد می‌خوره؟
‫می‌دونی،
‫جدیداً خیلی داری این حرف رو می‌زنی.
‫ولی گفتن «به چه درد می‌خوره» ‫درباره عروسی خودمون؟
‫جای «به چه درد می‌خوره» گفتن نیست!
‫ولی ما قبلاً همه اون کارها رو کردیم. ‫چرا دوباره انجامش بدیم؟
‫ولی اون موقع ما...
‫اون موقع بود که من ‫احساسات واقعی پیدا کردم.
‫چی؟
‫حدس می‌زنم برای تو اینطور نبوده.
‫عزیزم...
‫وایستا. عزیزم.
‫وایستا، داری می‌گی
‫از اون موقع شروع شد؟
‫به اون دیری؟
‫خیلی قبل‌تر از اون ‫با هم صمیمی شده بودیم.
‫برای تو از کِی شروع شد؟
‫چی؟
‫کِی احساسات واقعیت ‫نسبت به من شروع شد؟
‫از اول.
‫نمی‌دونستی؟
‫من از قدیم‌ها دوستت داشتم.
‫از قدیم‌ها؟
‫ قدیم‌ها یعنی
‫دقیقاً چند وقت پیش؟
‫وقتی برای اولین بار اسمت رو بهم گفتی.
‫کی اونجاست؟
‫اسمت رو بگو.
‫سونگ هویجو هستم.
‫اون موقع تو زمین تیراندازی با کمان؟
‫مثل یک اخگر درخشان توی تاریکی بودی.
‫دلم می‌خواست دنبالت بدوئم.
‫از اونجایی که خیلی محبوب بودی،
‫مدام تو مدرسه اسمت رو می‌شنیدم،
‫حتی بعد از فارغ‌التحصیلی.
‫فکر کردم بالاخره یک روزی به هم می‌خوریم،
‫ولی هیچوقت اتفاق نیفتاد.
‫- بعد، تو رو توی... ‫- ضیافت جشن تولد سلطنتی دیدی.
‫اون روز هم مثل همون اخگر درخشان بودی.
‫پس دنبالم دویدی؟
‫[آخرین وظیفه تاج و تخت]
‫[فرهنگ بایگانی دربار سلطنتی]
‫[این یونگپو (جامه پادشاه) ‫توسط پادشاه سانگجو،]
‫[آخرین پادشاه سلسله کره ‫پوشیده شده است.]
‫وقتی اون رو می‌خواستم، مال من نبود.
‫وقتی مال من شد...
‫که اون رو نمی‌خواستم.
‫ولی در نهایت،
‫تصمیم من بود.
‫حس می‌کنم سبک شدم.
‫عزیزم!
‫ببخشید!
‫ببخشید. کار خیلی طول کشید.
‫کارت با نمایشگاه تموم شد؟
‫می‌تونیم بیشتر نگاهش کنیم.
‫نه، نمی‌خواد.
‫بریم.
‫می‌خوام این رو یک لقمه‌ای بخورم.
‫وان، اینجاییم!
‫عجله کن.
‫خانم سونگ!
‫هوم.
‫بیا ما هم بپوشیم.
‫لباس ورزشی؟
‫می‌خوای یکی بپوشی؟
‫آره. لباس ورزشی دوست دارم.
‫بریم.
‫- سلام! ‫- بریم.
‫ها؟
‫باشه، بریم.
‫[همه صندلی‌ها فروخته شد]
‫الان شروع می‌شه.
‫- منم یکی دارم. ‫- اینجوری؟
‫کوسه‌های کسل! آره!
‫یالا!
‫شوخیت گرفته؟
‫حتما شوخیت گرفته!
‫کوسه حمله کن! یالا، کوسه‌های کسل!
‫چرا هیچی گیرم نمیاد؟
‫- این چی... ‫- چی؟
‫ماییم!
‫ما؟ بیا.
‫یالا! یالا! زود باش! زود باش!
‫- یالا! ‫- زود باش!
‫شرمنده.
‫یه کم سرعت رو بیشتر کنیم؟
‫دیگه نیازی به حفظ ظاهر نیست؟
‫آره. دیگه خبری ازش نیست.
‫«ترجمه از خشایار»