‫[این یک داستان است]
‫[این یک تاریخچه است]
‫مامان!
‫همه‌مون داستان پمپئی رو می‌دونیم، درسته؟
‫۲۰۰۰ سال پیش،
‫یه شهر پررفت‌وآمد ‫رومی در سواحل مدیترانه...
‫کاملاً نابود شد...
‫و زیر فوران آتشفشان ‫کوهستان وزوو دفن شد.
‫و همه‌چیز خیلی ‫سریع رخ داد.
‫مردم هیچ شانسی نداشتن.
‫داستان پمپئی، داستان مرگه.
‫ولی این کاملاً درست نیست.
‫پمپئی درجا زنده به گور نشد.
‫در واقع یک روز طول کشید ‫تا زیر خاکستر مدفون بشه.
‫فقط یک روز.
‫روزی که جزو دردناک‌ترین ‫روزهاییه که هر کسی...
‫روی این کره‌ی ‫زمین تجربه کرده.
‫ولی بازم، یک روز!
‫یک فرصت!
‫اگه یه داستان دیگه هم ‫برای تعریف کردن باشه چی؟
‫داستانی از نجات و بقا.
‫پس می‌خوام رد ۳ تا انسان ‫واقعی رو بگیرم.
‫می‌خوام رومی‌های واقعی رو ‫در حین این فاجعه،
‫در اون روز، ‫دنبال کنم،
‫چون شاید ما اصلاً داستان...
‫پمپئی رو اون‌طور ‫که باید، نمی‌دونیم.
‫خب، بیاین یه بار دیگه امتحان کنیم، باشه؟
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اولین باری رو که از پمپئی ‫دیدن کردم یادمه.
‫واقعاً...
‫...خارق‌العاده بود.
‫[ژوئیه ۱۹۹۸]
‫تابستون ۱۹۹۸ بود.
‫با قطار از فرانسه ‫رفتم ایتالیا.
‫♪ ولش نکن ♪
‫اولین مسافرتم ‫بدون بزرگ‌ترها بود.
‫♪ این دنیا دووم میاره ♪
‫♪ تسلیم نشو ♪
‫فقط من بودم و دو تا از دوست‌هام.
‫در مسافرخونه‌های جوانان موندیم ‫و در مدیترانه شنا کردیم.
‫و طبق معمول، کلی هم ‫پیتزا خوردیم.
‫ولی بازدیدمون از پمپئی بود ‫که همه‌چیز رو عوض کرد.
‫چون در پمپئی، می‌تونید ‫در زمان سفر کنید.
‫یک شهر کامل رومی که ‫قرن‌ها دفن شده بود،
‫کاملاً سالم مونده بود.
‫و در سرتاسر این منطقه،
‫قالب‌های گچی رومی‌های واقعی، ‫آدم‌های واقعی، دیده می‌شد،
‫که متأسفانه همون‌جایی ‫که مردن خشکشون زده بود...
‫و هر کدومشون یه داستان ‫از خودشون به جا گذاشتن.
‫و همین داستان‌ها بودن ‫که بهم انگیزه دادن.
‫انگیزه دادن تا ‫لاتین یاد بگیرم،
‫باعث شدن توی دانشگاه ‫دنیای باستان بخونم.
‫که بازیگری رو دنبال کنم.
‫تا آدم‌ها رو ‫دوباره زنده کنم.
‫الان ۴۵ سالمه و تصویر ‫اون‌همه آدمی که اون‌جا...
‫مردن، هیچ‌وقت از ذهنم نرفته.
‫برای همین بالاخره به پمپئی ‫برگشتم تا داستان‌هاشون رو بگم.
‫چون الان تحقیقات ‫جدید دارن اسامی...
‫رومی‌های واقعی رو که فوران آتشفشان رو ‫تجربه کردن، می‌کشن بیرون...
‫و حتی بعضی‌هاشون ‫که نجات پیدا کردن.
‫و همین الان،
‫یه فناوری جدید ‫و قدرتمند اومده،
‫که در پیشرفته‌ترین سطح علم ‫قرار داره.
‫طراحی شده تا بشه ‫رد این اسم‌ها رو...
‫در این فاجعه پیدا کرد.
‫تا حالا ازش استفاده ‫نشده و هیچ‌کس ندیده‌‌اش.
‫و اون‌قدر خوش‌شانس بودیم ‫که برای اولین بار،
‫بهمون دسترسی اختصاصی‌ای ‫به این فناوری...
‫بی‌نظیر و جدید دادن.
‫یه لحظه صبر کن،
‫این فناوری پیشرفته‌ی جدید، ‫یه جدول اکسله؟
‫معلومه، خودم درستش کردم.
‫اوه، صبر کن.
‫هنوز حتی استاد استیون ‫تاک رو بهتون معرفی نکردم.
‫استیون پروژه‌ی بازماندگان ‫پمپئی رو مدیریت می‌کنه،
‫که هدفش پیدا کردن داستان ‫زندگی آدم‌های واقعیه...
‫که فوران سال ۷۹ ‫میلادی رو تجربه کردن.
‫معرکه‌ست، نه؟
‫کتیبه‌های کل دنیای ‫روم همگی این‌جا...
‫در این پایگاه داده هستن.
‫خب، استیون، خیلی عالیه ‫ولی فکر کنم بشه...
‫فکر کنم بشه یه‌کم ‫سینمایی‌تر از...
‫یه جدول اکسل نشونش داد، نه؟
‫معرکه بود، هیدلستون.
‫نه بابا، چند تا فیلم انتقام‌جویان دیدم.
‫خب، ‫پروژه‌ی بازماندگان پمپئی...
‫برای پیدا کردن موارد مشابه ‫با این پایگاه داده، طراحی شده.
‫هدف اینه که اسم کسی رو پیدا ‫کنیم که درست قبل از فوران...
‫توی پمپئی بوده...
‫و بعد اون فرد رو بعدها...
‫در یه جامعه‌ی دیگه پیدا کنیم، ‫اون‌وقت جینگ! یه بازمانده پیدا کردیم.
‫اوه، یه مورد پیدا شد.
‫بذار ترجمه‌ا‌ش کنم.
‫اوه، وایستا صبر کن. ‫خب، بذار من امتحان کنم.
‫«ال آویانیوس لوسیوس،
‫می‌شه گفت، ‫ویام کوا ترپتوریالوم،
‫پمپئیانوروم سوا ‫پکونیا مونیرونت.»
‫خب، لوسیوس آویانیوس این جاده رو ‫با پول خودش سنگ‌فرش کرده؟
‫باریکلا، هیدلستون.
‫دانشگاه علوم کلاسیک خوندم.
‫من خودم علوم کلاسیک تدریس می‌کنم.
‫متوجه شدم.
‫خب پس چه بلایی سر ‫این لوسیوس آویانیوس اومد؟
‫خب، تاریخ‌لوحه ‫نشون می‌ده که موقع...
‫فوران آتشفشان،
‫احتمالاً این لوسیوس آویانیوس ‫خیلی وقت بود که مرده بوده...
‫آهان.
‫...ولی خب نوادگانش ‫هنوز اون حوالی بودن.
‫از جمله یه پسر، ‫شاید یه نوجوون.
‫- اوه، پس شاید نوه بوده. ‫- کاملاً ممکنه. خب...
‫...کتیبه‌ی ‫دوم معادل رومی یه...
‫یه وام فوریه.
‫این نشون می‌ده ‫که فقط در یک نسل،
‫خانواده آویانیوس از قشر ‫ثروتمند و بالای شهر...
‫رسیدن به فقیرترین ‫آدم‌های پمپئی.
‫و این کتیبه سوم هم نشون ‫می‌ده که آویانیوس...
‫شاگرد یه خانواده ‫آهنگر محلی بوده.
‫پس آویانیوس عضو خانواده‌ای بوده ‫که قبلاً پولدار بودن،
‫بعد همه‌چیزشون رو ‫از دست دادن...
‫و حالا پیش یه آهنگر ‫معمولی کار می‌کنه.
‫فکر کنم اولین رومی ‫واقعی خودم رو پیدا کردم،
‫که فقط یه پسربچه‌ست.
‫می‌خوام از گذشته ‫برش برگردونم.
‫این شخص، فراتر از یه پانویس ‫در تاریخه.
‫بیشتر از یه نکته‌ی جزئی ‫در یک جدوله.
‫یه انسان بود.
‫آویانیوس.
‫خب، بیاین برگردیم به اون ‫روز در سال ۷۹ میلادی،
‫چون هر چی نباشه، در پمپئی ‫می‌شه در زمان سفر کرد.
‫‏[پمپئی، زمان حال]‏
‫‏[پمپئی، سال ۷۹ میلادی]‏
‫برای آویانیوس، این هم ‫یه روز مثل بقیه روزهاست.
‫شاید توی کارگاه آهنگری مشغول کارشه... ‫[صبح روز فوران]
‫و روحش هم خبر نداره کوه وزوو ‫قراره چه بلایی سرشون بیاره.
‫خب، همین لحظه‌ست ‫که آینده رو می‌سازه.
‫دقیقاً به این برنز شکل می‌ده.
‫وای! عجب جمله سنگینی!
‫باید این رو روی ‫یه تابلو دم در بنویسیم:
‫مارکوس ماسوریوس، ‫سازنده‌ی آینده!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫صبر کن، وایستا. ‫استیون، یه لحظه وایستا.
‫این مارکوس ماسوری دیگه کیه؟
‫خب، یه سری آثار باستانی پیدا شده،
‫به‌ویژه...
‫بیل‌هایی که مهر اسم خانواده ‫ماسوری روشون خورده.
‫پس یه خانواده ‫محلی برنزکار بودن.
‫بیرون دیوارهای شهر، ‫این‌جا، در این منطقه...
‫یه کارگاه آهنگری داشتن.
‫آها، عجب!
‫ولی نکته مهم ‫اینه که روز فوران،
‫آویانیوس بیرون شهر پیش ‫یه آهنگر کار می‌کرده.
‫بیا، بگیرش. ‫از پسش برمیای.
‫باشه.
‫خوبه، آفرین.
‫ای وای!
‫ای خدا!
‫مگه الان نگفتم ‫حواست رو جمع کنی؟
‫چند ساعت کار خراب شد!
‫زلزله اومد!
‫آوی، گوش کن، ‫باید یاد بگیری مسئولیت‌پذیر باشی.
‫باید بزرگ بشی.
‫می‌تونی با یه عذرخواهی ‫شروع کنی.
‫وایستا! کجا می‌ری؟
‫چرا باید دلم بخواد ‫مثل تو بزرگ بشم...
‫و بیل بسازم؟
‫خیلی‌خب پسرم، لجبازی نکن.
‫تو بابام نیستی!
‫تو فقط یه آهنگری!
‫هی، بی‌خیال! این‌طوری نکن.
‫آویانیوس، وایستا.
‫آوی.
‫آویانیوس یه نوجوونه.
‫دقیقاً مثل خودم، وقتی اولین بار ‫رفتم به پمپئی.
‫ولی اگه قراره داستان بلایی ‫که سر آویانیوس اومد رو بگم،
‫باید مدارک تاریخی رو ‫با کاری که...
‫به‌عنوان یه بازیگر ‫می‌کنم، ترکیب کنم.
‫باید تصورش کنم.
‫پا جای پاش می‌ذارم.
‫پا به پاش می‌رم.
‫این خیابون‌ها رو ‫از چشم اون می‌بینم،
‫تا جاهای خالی پرونده‌های ‫باستان‌شناسی رو پر کنم.
‫داستان آویانیوس رو ‫این‌طوری تعریف می‌کنم:
‫یه پسر معمولی... ‫در یه روز خارق‌العاده.
‫مامان؟ مامان، ‫چرا در گیر کرده؟
‫آوی، هیس! دست بردار!
‫بیا تو، بیا.
‫مامان چه خبره؟
‫خب، ‫طلبکارها دوباره اومده بودن،
‫ولی خب... چیزی نیست، ‫همه‌چیز مرتبه.
‫صبر کن استیون. ‫یه لحظه نگه دار.
‫انگار بدهی داشتن.
‫پس گمونم این خانواده ‫واقعاً روزهای سختی رو می‌گذرونن.
‫اوه، فکر کنم ‫روزهای سخت ماله یه لحظه‌اشه.
‫خب، اگه به طبقه‌بندی ‫و جایگاه اجتماعی...
‫دنیای روم نگاه کنی، ‫این‌که از یه مقام بالای...
‫سیاسی فقط ظرف ‫یک نسل برسی به...
‫شاگرد آهنگری،
‫فکر کنم اون‌ها ‫این اتفاق رو...
‫یه سرنوشت اجتماعی ‫بدتر از مرگ می‌دونستن.
‫آها، پس آبرو ‫و پولشون رو از دست دادن.
‫خب، شاید پدر ‫خانواده هم نیست.
‫این برای یه پسر ‫جوون خیلی سنگینه.
‫یالا، چی‌کار کردی؟ بهم بگو.
‫ول کردم اومدم.
‫ببخشید، ول کردی؟ ‫همین‌طوری ول کردی اومدی؟
‫به صدقه‌ی ‫اون یارو نیازی نداریم.
‫آوی، صدقه نیست، شغله!
‫آوی، تو رو خدا بی‌خیال...
‫به کارهایی که ‫بابابزرگت کرد فکر کن.
‫نصف جاده‌های ‫این شهر رو ساخت.
‫سخت کار می‌کرد.
‫جون می‌کند، ‫از خودش مایه می‌ذاشت.
‫مامان، کی اهمیت می‌ده؟ ‫باز شروع نکن.
‫تورو خدا، تمومش کن.
‫آوی، باید برگردی.
‫از مارکوس بخواه ‫یه فرصت دیگه بهت بده.
‫شغلت رو بهت برگردونه. ‫اگه لازمه التماسش کن.
‫- التماس کنم؟ ‫- آره!
‫- امکان نداره، عمراً. ‫- چرا، چرا آوی، عذرخواهی کن.
‫من روت حساب کردم که...
‫که چی... بدهی‌هات رو بدم؟
‫باید یاد بگیری خرج ‫خودت رو دربیاری.
‫منظورت اینه خرج تو رو بدم؟
‫آوی تورو خدا، ‫مثل بابات نباش.
‫یه شغل خوب رو ‫این‌طوری از دست نده.
‫خب، شاید منم مثل بابا باشم.
‫اونم نمی‌خواست کاری ‫باهات داشته باشه.
‫آوی، صبر کن.
‫وایستا، نگه دار، ‫استیون، یه لحظه صبر کن.
‫باید درباره‌ی ‫این زمین‌لرزه‌ها حرف بزنیم.
‫چون مدام اتفاق میفتن.
‫حتماً به آتشفشان وزوو ربط دارن، نه؟
‫- آره، صددرصد. ‫- خب،
‫پس اگه می‌خوایم رمز و راز ‫تصمیماتی رو کشف کنیم که...
‫مردم پمپئی و آویانیوس ‫اون روز گرفتن،
‫باید دقیق‌تر درباره‌ی ‫آتشفشان‌شناسی...
‫و مراحل فوران اطلاعات ‫داشته باشیم.
‫از آتشفشان‌ها چی می‌دونی؟
‫خب، این‌که ترسناکن ‫و در حوزه تخصصی من نیستن.
‫درسته. پس بهتره یه دانشمند ‫علوم زمین کاربلد پیدا کنیم.
‫پیشنهاد خوبی بود، هیدلستون.‏
‫‏[کوهستان وزوو]‏
‫دیگه وقتشه با شرور اصلی ‫داستانمون آشنا بشیم.
‫خود آتشفشان.
‫وقتی آدم اینجا، ‫بالای کوه وزوو وایمیسته،
‫هنوزم می‌تونه ‫قدرتش رو حس کنه.
‫حتی الان، بعد از ۲۰۰۰ سال،
‫هنوز زنده‌ست، یه کوه زنده.
‫خب، اولین بار که ‫اومدم اینجا ۱۷ سالم بود.
‫جداً؟
‫هیچی عوض نشده، ‫طبیعتاً هیچ فرقی با اون موقع نکرده.
‫یادمه اون موقع حس ‫می‌کردم اینجا صحنه‌ی جرمه.
‫یه جورایی همین‌طوره ‫و مثل هر صحنه جرم دیگه،
‫اگه آدم بدونه کجا رو ‫بگرده، سرنخ هست.
‫فکر کنم وقتشه شما رو ‫به دانشمند...
‫علوم زمینمون، استاد ‫کریس جکسون هم معرفی کنم.
‫این سرنخ‌ها کمکمون می‌کنن ‫توالی زمانی دقیق...
‫اتفاقات رو بازسازی ‫کنیم و اون توالی زمانی هم،
‫با همون زلزله‌ها شروع می‌شه.
‫پس لرزه‌ها هم بخشی ‫از همین جریانن؟
‫آره، از بی‌قراری ‫و ناآرامی‌های درونی...
‫آتشفشان خبر می‌دن.
‫و این مرحله‌ی اول فورانه،
‫و اون روز، ۲۰۰۰ سال پیش، ‫ماگما،
‫یا همون سنگ‌های مذاب بالا میان،
‫به سنگ‌ها فشار میارن، می‌شکننشون...
‫و باعث اون زمین‌لرزه‌ها می‌شن.
‫و در نهایت همین ‫زمین‌لرزه‌ها بهمون می‌گن...
‫که فشار داره مدام و مدام بیشتر ‫و بیشتر می‌شه تا این‌که...
‫- انفجار! ‫- خب، در واقع فوران.
‫برای همین اینجایی دیگه! خب؟
‫خیلی‌خب. ‫مرحله اول: زمین‌لرزه‌ها.
‫مرحله دوم: فوران.
‫دقیقاً.
‫و فوران حسابی پرقدرت بود.
‫انرژی گرمایی‌ای که آزاد کرد، ‫از مجموع بمب‌های اتمی...
‫هیروشیما و ناگازاکی ‫بیشتر بود.
‫آخه چطوری می‌شه از همچین ‫جون سالم به در برد؟
‫پس این لرزه‌ها حکم ‫شمارش معکوس...
‫تا خود فوران رو دارن.
‫شمارش معکوس ‫از قبل شروع شده.
‫و اگه آویانیوس ‫این زمین‌لرزه‌ها رو...
‫نشونه هشدار بدونه ‫و ازشون ساده نگذره،
‫اون‌وقت هنوز به قدری وقت هست که ‫قبل از این‌که قیامتی به پا بشه...
‫از پمپئی فرار کنه.
‫تا الان، نباید بیشتر ‫از یک ساعت وقت داشته باشه،
‫قبل از این‌که ‫وزوو فوران کنه.
‫فقط یک ساعت.
‫وایستا، تام، وایستا! ‫یه چیزی پیدا کردم.
‫شرمنده، اصلاً وقت ‫این کارها رو نداریم،
‫کلاً یک ساعت وقت داریم.
‫خب، آخه...
‫چرا به این نگاه می‌کنیم؟ ‫این چیه،
‫یه جور تبلیغات رومیه‌؟
‫خب، اینم یکی دیگه ‫از بازمانده‌های احتمالیه،
‫فرصت خوبی هم هست تا لاتینت رو ‫امتحان کنی، هیدلستون.
‫چشم، استاد.
‫خب.
‫بالنئوم ونریوم،
‫گرمابه‌ی ونوس، ‫یه جور گرمابه.
‫ات نونگنتوم، ‫یعنی برای آدم‌های متشخصه.
‫پس یه گرمابه شیکه.
‫رمزگشایی این متن‌ها سخته،
‫ولی ظاهراً مال شخصی ‫به اسم فلیکس بوده.
‫شاید نوشته ژولیوس فلیکس.
‫خب، اسناد کاوش ‫در پایگاه داده نشون می‌دن...
‫که ملک این فلیکس ‫تخلیه شده بوده.
‫خب، نه اسبی مونده، ‫نه ارابه‌ای، نه گنجینه‌ای.
‫یه تخلیه کاملاً بابرنامه.
‫پس یه نفر بالاخره ‫هشدارها رو جدی گرفته.
‫اینم یه سرنخ دیگه‌ست.
‫حق با توئه، ‫باید اونجا رو نگاه کنم.
‫اگه این فلیکس زمین‌لرزه‌ها رو ‫درک کرده باشه...
‫و تمام ملکش رو ‫تخلیه کرده باشه،
‫سرنخ فوق‌العاده‌ایه‌، ‫این یعنی یه بازمانده احتمالی دیگه.
‫ولی این ژولیوس ‫فلیکس اصلاً کی هست؟
‫قصه‌ی آویانیوس رو یه لحظه ‫نگه می‌دارم تا خرابه‌های...
‫خونه‌ی این فلیکس رو ‫بررسی کنم.
‫چون هر چی نباشه، فلیکس می‌تونه دومین ‫رومی واقعی داستانم باشه.
‫اینجا بزرگ‌تر از اون ‫چیزیه که فکر می‌کردم.
‫استخر داره، کافه داره، ‫رستوران داره...
‫رسماً یه... گرمابه هست!
‫یه باغ قشنگ ‫با این آبنمای طولانی.
‫اینجا یه خونه‌ی شخصی نیست، ‫یه عمارت بزرگه.
‫پس اینجا باید مال ‫یه تاجر رومی...
‫حسابی ثروتمند باشه.
‫خب، آقا، اولین مسئله این‌که،
‫مهمون‌ها بازم نوشیدنی خواستن، ‫ولی یکی‌شون روی لباس سیلویا...
‫بالا آورده.
‫اگه نوشیدنی بیشتری خواستن، ‫بهشون بدین.
‫از مردی که بلد باشه ‫خوب نوشیدنی بخوره، خوشم میاد.
‫وایستا، تام.
‫صبر کن. چی شد؟
‫راستش اینجا مال ‫یه مرد تاجر نبوده،
‫صاحبش یه زن تاجر بوده.
‫نه ژولیوس فلیکس، ‫بلکه ژولیا.
‫آها!
‫این راهنمایی ‫خجالت‌آورانه دقیقه!
‫باستان‌شناس و استاد زبان‌های کلاسیک، ‫کیتی بارت،
‫که تازه همین‌جا توی ‫پمپئی کاوشگری داشته.
‫خب، کیتی، قضیه از این قراره:
‫زمان دانشگاه،
‫بهم یاد داده بودن روم ‫یه جامعه‌ی مردمحور بوده...
‫و زن‌ها غالباً نمی‌تونستن ‫مال و املاک داشته باشن،
‫چه برسه به اداره‌ی ‫کسب‌وکاری به این بزرگی.
‫برای همینه که پمپئی ‫جای خیلی مهمی به حساب میاد،
‫چون می‌ذاره ببینیم زندگی واقعی ‫رومی‌ها واقعاً چطوری بوده،
‫نه فقط چیزی که نویسنده‌های ‫ثروتمند و اغلب مرد...
‫می‌خواستن نشون بدن.
‫مدارکی داریم که نشون می‌ده زن‌ها ‫انواع و اقسام شغل‌ها رو داشتن،
‫مغازه‌داری، حسابداری، نانوایی...
‫و کارگری خشک‌شویی.
‫از تمام اقشار جامعه،
‫از برده گرفته تا آزاد ‫و از ثروتمند تا فقیر.
‫ولی این زن، یعنی کسی که ‫اینجا رو اداره می‌کرده،
‫مستخدم نبوده، ‫خودش کارفرما بوده.
‫خب، کار خودش بوده، درسته؟
‫خودش رئیس بوده.
‫آره، تا جایی که ما می‌دونیم،
‫خیلی بعید بوده ‫که یه زن مستقل...
‫همچین جایی رو بگردونه.
‫به‌عنوان سرپرست خونه،
‫مسئول سلامت معنوی...
‫اهالی خونه هم بوده.
‫که خانواده‌اش رو در محضر خدایان ‫ایمن و مصون نگه داره.
‫همم، طبیعتاً.
‫و اتفاقاً، اگه دقیقاً ‫اونجا رو نگاه کنیم،
‫قبلاً یه معبد خونگی ‫اونجا بوده...
‫که وقف ایزیس، ‫الهه‌ی مصری شده بود.
‫و می‌تونیم ژولیا رو تصور ‫کنیم که به‌عنوان سرپرست خونه،
‫مراسم مذهبی رو اونجا ‫برگزار می‌کرده.
‫ایزیس. بانوی من.
‫تام، همه‌چی ردیفه؟
‫ببخشید.
‫معلومه توی تشخیص ‫جنسیت اشتباه کردم.
‫پس حتماً بذار یه بار ‫دیگه امتحان کنیم.
‫آمالتیا، می‌تونی ‫گردنبندم رو چک کنی؟
‫فکر کنم قفلش بازم باز شده.
‫بفرما.
‫دستت درد نکنه، ‫مدام باز می‌شه.
‫بریم حمام‌ها رو ببینیم.
‫[توالی زمانی فوران]
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫می‌تونیم حمام‌های رومی رو ‫یه جور حوض آب گرم لوکس در نظر بگیریم.
‫خب، الان در گرمابه ‫ژولیا فلیکس هستیم.
‫واقعاً هم حوضچه‌ست! ‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫همه‌چی داره.
‫اینم حوضچه‌ی آب‌سرد حسابی شیکش.
‫حوضچه‌ی آب سرد.
‫آخ، عاشق آب سردم!
‫معرکه‌ست!
‫واقعاً زن تاجر ‫موفق و برجسته‌ای بود.
‫کاملاً.
‫قبل از کشف این مکان،
‫تاریخ‌دان‌ها فکر می‌کردن ‫وجود کسی مثل ژولیا فلیکس...
‫غیرممکنه.
‫غیرممکنه، ژولیا.
‫و ۲ هزار سال پیش، ‫تابلو دقیقاً همون‌جا بود.
‫جاش همین‌جاست، ‫درست همین‌جا.
‫و این تابلو در واقع ‫یه چیز دیگه هم در مورد...
‫ژولیا بهمون می‌گه.
‫می‌خوای یه نگاه ‫دیگه بهش بندازیم؟
‫باشه.
‫گرمابه‌های باشکوه ونوس، ‫متعلق به ژولیا فلیکس.
‫ممنون. دختر اسپوریوس.
‫اسپوریوس.
‫خب، ولی این واژه توی ‫لاتین یعنی نامشخص، نه؟
‫آره.
‫پس ژولیا داره ‫بهمون می‌گه که خودش...
‫یا شاید باباش، در جایگاه خوبی ‫به دنیا نیومدن.
‫اوه، واقعاً این قضیه رو ‫اشتباه فهمیده بودم.
‫نه تنها یه زن بوده، ‫بلکه از صفر شروع کرده...
‫و همه‌ی این‌ها رو ساخته.
‫و تابلو دقیقاً همون‌جا بوده.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫کارش معرکه بوده، ‫مگه نه؟
‫واقعاً فکر کردی فکر خوبیه ‫که اون بخش مربوط به بابات،
‫اسپوریوس، رو اضافه کنی؟
‫نظرت چیه؟ ‫به نظرت باید بزرگ‌تر می‌بود؟
‫شاید بهش بگم...
‫ببخشید.
‫آره، خوبم. آره، خوبم.
‫حواست باشه کجا می‌ری.
‫ممکنه به کسی آسیب بزنی.
‫اشکالی نداره. ‫عذرخواهی کرد.
‫هی، چی شده؟ همه‌چی مرتبه؟
‫آره، ممنون.
‫خب دیگه برو.
‫الهه نگهدار و راهنمات باشه.
‫ممنون.
‫خب، ‫دیگه واقعاً فرصتی نمونده.
‫پس‌لرزه‌ها و نشونه‌های هشدار، دارن...
‫هی شدیدتر و شدیدتر می‌شن.
‫کیتی، حالا که فهمیدیم ژولیا ‫حسابی باهوش بوده،
‫پس کی از شهر می‌ره؟
‫خب، این‌جا درست به بن‌بست ‫محدودیت‌های شواهد...
‫باستان‌شناسی می‌رسیم.
‫اصلاً نمی‌دونیم.
‫باستان‌شناسی نمی‌تونه ‫ما رو ببره داخل ذهن آدم‌ها.
‫شرمنده‌ام، تام.
‫نمی‌دونم.
‫یه جوری فکر می‌کردم ‫باستان‌شناس‌ها...
‫و تاریخ‌دان‌ها جواب ‫همه چی رو دارن.
‫معلومه که ندارن.
‫خب آخه چطور می‌خوان ببینن ‫توی ذهن آدم‌هایی که...
‫۲ هزار سال پیش ‫زندگی می‌کردن،‌ چه خبر بوده؟
‫اگه می‌خوام سعی کنم ‫و داستان آویانیوس...
‫و ژولیا فلیکس رو تعریف کنم، ‫باید رویکردم رو عوض کنم.
‫باید دیدم رو عوض کنم.
‫باید یه راه دیگه باشه.
‫دید دیگه‌ای هم به این همه ‫شواهد وجود داره؟
‫راه دیگه‌ای برای ‫دیدن گذشته هست؟
‫راه دیگه‌ای هست که سعی کنیم ‫در عمیق‌ترین سطح،
‫تجربه‌ی اون روزشون رو ‫درک کنیم؟
‫وقتی می‌رفتم دانشگاه،
‫بهمون یاد دادن که واژه‌ی ‫لاتین برای داستان...
‫و تاریخ یکسان بوده.
‫رومی‌ها بهش می‌گفتن هیستوریا.
‫یعنی ترکیب شواهد و تخیل،
‫هر دو یه چیزن.
‫منم باید همین ‫کار رو بکنم.
‫باید بازم فراتر برم.
‫از رشته‌های دیگه، ورای ‫تاریخ مدرک جمع کنم،
‫از روش‌های مختلف برای کشف اتفاقی ‫که برای آویانیوس و ژولیا افتاد.
‫پس دوباره از اول ‫شروع می‌کنم.
‫و بعد همه‌چی رو برای رسیدن ‫به داستان ژولیا...
‫و آویانیوس کنار هم می‌چینم.
‫هیستوریای خودشون.
‫باید همین کار رو بکنم.
‫باید راهی پیدا کنم ‫تا بفهمم توی ذهنشون...
‫چه خبر بوده.
‫خب، شما روان‌شناسی؟
‫آره، ولی نه فقط ‫یه روان‌شناس،
‫روان‌شناس بحران هستم.
‫خب، پس ایشون ‫از یه حوزه متفاوته.
‫روان‌شناس بحران، ‫دکتر سریتا رابینسون.
‫عالیه.
‫خب، سریتا، ‫روان‌شناسی بحران با روان‌شناسی سنتی...
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫در روان‌شناسی بحران،
‫تمرکزم روی آدم‌هاییه ‫که تحت استرس شدید هستن،
‫مثل یه بلای طبیعی.
‫- اوهوم. ‫- بررسی می‌کنم که مردم چطور...
‫واکنش نشون می‌دن، ‫چه تصمیم‌هایی می‌گیرن و چرا،
‫چون رفتار آدم‌ها کاملاً ‫قابل پیش‌بینیه...
‫و اگه بتونیم پیش‌بینی کنیم ‫چطوری رفتار می‌کنن...
‫اوهوم.
‫...اون‌وقت می‌تونیم نیروهای ‫امدادی رو بهتر آموزش بدیم.
‫و اگه این کار رو بکنیم، ‫در نهایت می‌تونیم جون آدم‌ها رو نجات بدیم.
‫خب، با توجه به کل تحقیقاتت،
‫به نظرت می‌شه این پیش‌بینی‌ها رو ‫به آدم‌های گذشته هم...
‫تعمیم داد؟
‫آره، فکر نمی‌کنم آدم‌ها ظرف این ‫۲ هزار سال زیاد...
‫عوض شده باشن.
‫عالیه، واقعاً امیدوار ‫بودم همین رو بگی.
‫می‌خوام در مورد دو ‫تا رومی بهت بگم که...
‫داستانشون رو دنبال می‌کردم.
‫اولی یه زنه، ‫اسمش ژولیا فلیکسه.
‫ثروتمنده. باهوشه.
‫سرپرست خانواده‌ست.
‫دومی یه پسره به اسم آویانیوس...
‫و یه نوجوونه.
‫شاید یه‌کم کله‌شق باشه.
‫آوی، ‫به کارهای بابابزرگت فکر کن.
‫نصف جاده‌های این شهر رو ساخت، ‫یادته؟
‫نکته این‌جاست،
‫فرصت هردوشون ‫داره تموم می‌شه.
‫حتماً، طبق انتظار، هر دو ‫متوجه می‌شن که یه جای کار...
‫بدجور می‌لنگه...
‫و در اولین فرصتی ‫که گیر میارن، با تمام سرعت...
‫از اون‌جا می‌زنن بیرون؟
‫- خب، می‌خوای بفهمیم؟ ‫- منظورت چیه؟
‫سریتا، نمی‌شه...
‫سریتا، نمی‌شه همین‌طوری ‫آژیر خطر رو روشن کنی.
‫اجازه‌ی همچین کاری رو نداری.
‫- آره، ولی ببین. ‫- منظورت چیه ببین؟
‫نه.
‫هیچی نشده.
‫دقیقاً.
‫این یه نمونه بارز ‫از خستگی از هشداره.
‫مردم فهمیدن ‫خطری وجود نداره،
‫برای همین واکنشی ‫نشون نمی‌دن،
‫در تحقیقاتی که توی ‫آزمایشگاهم داشتم،
‫همیشه همین رفتار رو می‌بینیم.
‫درسته، پس می‌گی...
‫وقتی این زلزله‌ها ‫در پمپئی شروع می‌شن،
‫همون‌طوری نادیده‌اش می‌گیرن که ‫ما آژیر حریق رو نادیده می‌گیریم؟
‫آره، دقیقاً.
‫حالا فکرش رو بکن، ‫مردم پمپئی،
‫دیوار به دیوار یه آتشفشان ‫فعال زندگی می‌کردن،
‫پس زلزله براشون ‫خیلی عادی بوده،
‫درست مثل ایتالیای امروز.
‫مردم عادت کردن ‫باها زمین‌لرزه‌ها زندگی کنن،
‫احتمالاً یاد گرفته بودن ‫پس‌لرزه‌ها رو نادیده بگیرن،
‫مثل همون‌کاری که ما ‫با آژیر خطر می‌کنیم.
‫ولی آخه یه‌کم فرق نداره؟
‫چون زلزله‌هایی که می‌اومد ‫هی شدیدتر و شدیدتر می‌شد.
‫خب،‌ تو بهش توجهی نمی‌کنی؟
‫همم، فکر نکنم بشه ‫بی‌تفاوتی آدم‌ها رو...
‫دست‌کم گرفت و راستش،
‫به نظرم یه مسئله‌ی دیگه هم بود ‫که نذاشت...
‫مردم پمپئی خارج بشن.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫همم.
‫خب، چرا یهو دور زدی؟
‫اوه، خب، چون تو دور زدی، ‫دور زدم.
‫نمی‌خواستم حس ناجوری ‫بهم دست بده.
‫آره.
‫چیزی که به این زیبایی ‫نشون دادی،
‫همون هم‌رنگی اجتماعیه.
‫نمی‌خوایم با متفاوت ‫رفتار کردن،
‫خودمون رو خجالت‌زده کنیم.
‫پس در شرایط بحران،
‫در واقع هم‌رنگی اجتماعی ‫می‌تونه فرار مردم رو...
‫عقب بندازه.
‫می‌فهمم.
‫یا حتی ممکنه اصلاً ‫هیچ کاری نکنن.
‫خب، ‫هم‌رنگی اجتماعی آدم می‌کشه.
‫آره، می‌فهمم.
‫پس در واقع،
‫به خاطر هم‌رنگی اجتماعی، ‫آویانیوس و ژولیا،
‫در واقع، کل مردم شهر،
‫به زندگی روزمره‌شون می‌رسیدن...
‫و اصلاً نمی‌دونستن ‫قراره چی بشه.
‫دوستان، لطفا یادتون ‫باشه که این‌جا خونه‌ی منه.
‫خونه‌ای از خونه‌های الهه ایزیس.
‫حق با سریتاست، ‫همه‌شون هنوز اون‌جان،
‫زیر آتشفشان.
‫به زندگی‌شون می‌رسن.
‫در موقعیتی که هر لحظه ممکنه ‫بمب منفجر بشه، نادیده‌ش می‌گیرن.
‫این‌جا در امانید.
‫با ادای نذورات، ‫سپاس‌گزار ایزیس هستیم...
‫و الهه ازمون محافظت می‌کنه.
‫مارکوس.
‫یادت باشه، همچنان یه بچه‌ست.
‫ایزیس آفریننده...
‫سلام. خوشحالم برگشتی.
‫سلام. نباید اون ‫حرف‌ها رو می‌زدم.
‫خب، اشکالی نداره.
‫رفتار من هم ‫چنگی به دل نمی‌زد.
‫ببخشید.
‫مشکلی نیست، بچه.
‫تو هم می‌تونی عذرخواهی کنی.
‫باشه، باشه.
‫بد نبود عذرخواهی می‌کردی.
‫همینه. وقتتون تموم شد.
‫- مارکوس؟ ‫- فرار کن!
‫آویانیوس؟ حالت خوبه؟
‫آمالتیا.
‫ژولیا.
‫خوبی؟
‫آمالتیا، من رو ببین، ‫به من نگاه کن.
‫خوبی؟
‫- خوبم. ‫- باشه.
‫خب، باید حواسمون رو ‫جمع کنیم.
‫همین الان ببرشون داخل!
‫خب، بهش رسیدیم، ‫لحظه‌ی موعود همینه.
‫آویانیوس که بی‌تفاوت از کنارش رد ‫نمی‌شه، نه؟
‫فوراً تخلیه می‌کنه ‫و می‌ره یه جای امن.
‫خب، شاید.
‫چی؟ ‫شاید؟
‫سریتا، وزوو، ‫اون آتشفشان، همین الان فوران کرده،
‫بعد تو می‌گی شاید؟
‫مطمئناً الان وقتیه که همه ‫باید شهر رو تخلیه کنن،
‫آویانیوس هم از اونجا می‌زنه بیرون، ‫مخصوصاً که اصلاً توی شهر نیست.
‫آوی. تو رو خدا باهامون بیا.
‫اینجا امن نیست.
‫هرچه سریع‌تر خودش رو ‫به یه جای امن می‌رسونه.
‫شاید.‏
‫منظورت چیه که شاید؟
‫- خب، تو بودی چی کار می‌کردی؟ ‫- صددرصد از اونجا می‌زدم بیرون.
‫صددرصد مطمئنی؟
‫- کاملاً مطمئنم، آره. ‫- پس خانواده‌ات چی؟
‫من... نمی‌تونم. مامانم.‏
‫می‌دونیم در شرایط اضطراری،
‫مردم فرار نمی‌کنن، ‫چون می‌خوان دوباره برن پیش...
‫کسایی که دوستشون دارن.
‫می‌خوان خیالشون راحت ‫بشه که اون‌ها در امانن.
‫باید برم پیشش. ببخشید.
‫- آوی. ‫- دست خودم نیست... واقعاً نمی‌تونم.
‫خانواده!
‫معلومه، آدم می‌ره پیش خانواده،
‫منم بودم می‌رفتم پیش خانواده.
‫اشکالی نداره، اورلیا.
‫برو، زود باش.
‫پیداش کن و بعد بیا پیش ما.
‫برو!
‫آویانیوس برمی‌گرده داخل.
‫معلومه که برمی‌گرده.
‫برمی‌گرده داخل پمپئی ‫تا مامانش رو بیاره.
‫روز آخر شروع شده.
‫زمان همین‌طور می‌گذره.
‫پمپئی دیگه تقریباً ‫فرصتی نداره.
W W W . M O V I E S H O . C O M