‫[این سریال حاوی صحنه‌های خشونت‌آمیز می‌باشد.]
‫سلاح‌هایی که از اون پهپاد ‫پیدا کردیم قابل ردیابی نیستن.
‫ولی یکی اونا رو وارد بازی کرده.
‫- آقای دمپسی فعلاً در دسترس نیست. ‫- برای همین من اینجام.
‫من اون نفوذی رو پیدا می‌کنم.
‫تا وقتی که تحقیقات رسمی انجام بشه ‫تعلیق میشی.
‫باید تیبر استون و آمبر تاد رو پیدا کنی.
‫پگاسوس از خانواده‌ت علیه‌ت استفاده می‌کنه.
‫من یه پسر داشتم.
‫خانواده مامور زندان رو پیدا کن.
‫فکر می‌کنی این آدما بیان سراغ ما؟
‫- یکی اونجاست! ‫- دیگه دیر شده
‫برو به اون مقصد. ‫بگو تیبور فرستادتت.
‫و بگو می‌خوای سباستین رو ببینی.
‫برای رسیدن به لندن پول نقد لازم داریم.
‫- تو کشتیش. ‫- ما کشتیمش.
‫می‌دونی برای زنده موندن باید چی کار کرد.
‫باید تصمیم بگیری که با چقدر خون روی دستات
‫می‌تونی به زندگی ادامه بدی.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫چیزی نیست، خوشگله. ‫داریم می‌رسیم.
‫چیزی نمونده.
‫نوبت توئه.
‫- می‌تونم کمکی بکنم؟ ‫- امیدوارم.
‫دنبال یه مرد می‌گردم، ‫قد حدود ۱۷۵، چشم قهوه‌ای، موهای کوتاه تیره.
‫شاید با یه زن جوون اومده باشه اینجا.
‫ببین، عزیزم.
‫واقعاً برات متاسفم، ‫خودم همچین چیزی رو تجربه کردم.
‫باور کن. ‫ولی کاری که آدما تو اون اتاق می‌کنن...
‫خب، به خودشون مربوطه، باشه؟
‫پس اینجاست؟
‫بذار حدس بزنم.
‫پنیر تیکا، باینگن بهارتا و یه ماسالا.
‫آره. از کجا فهمیدی؟
‫غذا رسید.
‫گفت وقتی برسه زنگ می‌زنه.
‫اپراتور خدمات اضطراری.
‫- به کدوم سرویس نیاز دارید؟ ‫- پلیس.
‫تو هتل سندرینگهام تیراندازی شده.
‫اگه به ان‌سی‌یو نتونیم اعتماد کنیم، ‫به پلیس هم نمی‌تونیم.
‫- پول رو بردار. ‫-الو آقا، صدای منو می‌شنوی؟
‫هیس.
‫برو!
‫داری مستقیم می‌ری سمتشون.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫مگه دیوونه شدی؟
‫پلیس مسلح! ‫اسلحه رو بذار زمین!
‫از جلوی ماشین برو کنار! همین الان!
‫- آروم بخواب زمین! زمین! ‫- پلیس هستیم. اطلاعات بیشتری بدید.
‫دست‌هات رو بذار پشت سرت!
‫آقا. صدامو می‌شنوی؟
‫یه تیم فرستادیم به موقعیتی که گفتید. ‫همون‌جا وایسا! ‫حرکت نکن!
‫تکون نخور!
‫سلام، خوشگله.
‫آهای؟
‫کسی هست؟
‫وای. وای.
‫تیبور ما رو فرستاده.
‫فقط...
‫سباستین! ‫اومدیم سباستین رو ببینیم.
‫باشه؟
‫سباستین.
‫وقتی آدم تنها زندگی می‌کنه ‫کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کنه.
‫من کارلا هستم.
‫من اولی‌ام.
‫بیا اول بچه رو آروم کنیم.
‫میخائیل می‌خواد جنس رو ‫با دست خودش لمس کنه...
‫تا مطمئن بشه واقعیه.
‫باشه.
‫پدرت همیشه ملاقات حضوری رو خودش انجام می‌داد.
‫عادت داشتن با اون معامله کنن.
‫من از پسش برمیام.
‫- هماهنگش کن. ‫- قبلاً کردم.
‫حرف زدن با من.
‫بالاخره معامله بزرگیه.
‫فقط از روی احترام بهت خبر دادم.
‫کارت خیلی تمیز و دقیق بود،
‫مثل یه قهرمان پیام‌ها رو رسوندی.
‫خودشه.
‫اوضاع چطوره؟
‫همه‌ چی خوبه. ‫ولی یه تغییر پیش اومده.
‫تبیت رفته.
‫کمبل منو کرد مسئول تحقیقات.
‫خب تبریک می‌گم، ویل.
‫دیگه بهانه‌ای برای پیدا نکردنش نداری، نه؟
‫[سلاح سرّی بادی: نوع جدیدی از پلاستیک]
‫[دکتر پاول ایوانوف]
‫- نانسی؟ منم. ‫- رئیس؟
‫یه زحمتی برات دارم.
‫تعلیق شدی.
‫این پرونده همه‌چی رو ازم گرفته، ‫زندگی مشترکم و حالا هم کارم.
‫اگه فکر می‌کنی من نفوذی پگاسوسم، ‫همین الان قطع کن
‫می‌بینم گروه کمبل ‫هنوز بیرون خونه‌م چادر زدن
‫و نانسی، خدایی ‫چند ساله همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫پاول ایوانوف...
‫مهندس انرژی‌های پاکه ‫که استون از بلاروس خارجش کرد.
‫مشغول ساخت پلیمرهای مقاوم ‫به حرارت بالا بود.
‫- برای توربین‌های بادی. ‫- نمی‌فهمم چی می‌خوای بگی.
‫این نوع مواد طوری طراحی می‌شن
‫که در دمای خیلی بالا دفرمه نشن. ‫یه لطفی کن.
‫ببین جنسش با همون سلاح‌هایی ‫که رو پهپاد بود می‌خونه یا نه.
‫- باشه. ‫- آفرین.
‫- اوضاع تیم چطوره؟ ‫- آشفته.
‫دارم گزارش آمبر تاد رو آماده می‌کنم.
‫بررسی کامل پیشینه. همه ‌چی. ‫یه‌ کم عجیب و بی‌هدفه.
‫کی دستورش رو داده؟
‫اونیل.
‫نه. این کار رو نمی‌کنی.
‫- چه کاری؟ ‫- کشتن هر کی تو اون کامیونه‌ که بتونی ماشینش رو بدزدی.
‫عجب. چقدر نظرت بهم منفیه.
‫در واقع می‌خواستم پول بدم ‫ما رو برسونه لندن.
‫- اونوقت شروع می‌کنه به سوال پرسیدن. ‫- خب.
‫خیلی زود به انسولین نیاز دارم. ‫باید یه فکری کنیم.
‫باشه، پس باهاش حرف می‌زنیم. ‫به انسانیتش رو میاریم.
‫بسپرش به من.
‫دستت رو بده به من.
‫- هیچی نگو. ‫- همه ‌چی با تو.
‫سلام، آهای؟
‫سلام، ببخشید. ‫چند کیلوتر عقب‌تر تصادف کردیم.
‫- می‌خواستم ببینیم می‌تونی کمکمون کنی؟ ‫- من امداد خودرو نیستم، جونم.
‫گوشی‌هامون خراب شده.
‫باید هر چه سریع‌تر برگردیم لندن.
‫تاکسی هم نیستم.
‫شاید آدم خیرخواهی باشی؟
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫نه، راستش نه.
‫ولی باید برگردم لندن، باید دخترمو ببینم.
‫این عکسشه. شش ماهشه.
‫مرد تو عکس یکی دیگه‌ست.
‫آره.
‫آره، درست می‌گی.
‫ببین، من مامور انتقال زندانی‌ام.
‫و باید این مرد رو ببرم لندن.
‫تنها دلیل همه این کارها اینه ‫که برگردم پیش دخترم.
‫اسمم آمبر ـه. اسم شما؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- پاول.
‫- پاول، خوشبختم، پاول. ‫- باشه. کافیه. پنج هزار‌تا میدیم.
‫- گفتم بذار من انجامش بدم. ‫- وقت کم داریم.
‫نصفش الان، نصفش وقتی رسیدیم. ‫ولی باید سریع راه بیفتیم.
‫نشونم بده.
‫نه توقف می‌کنی. نه سوال می‌پرسی.
‫چیزی برای نشستن نیست. ‫تازه بار خالی کردم.
‫اینا رو بگیر.
‫نوه‌م بهم داده.
‫بهتر از نشستن تو تاریکیه، نه؟
‫خب.
‫باشه پس.
‫«انسانیت» و کوفت.
‫- داشت قبول می‌کرد ما رو ببره. ‫- آره.
‫می‌خواست ببره.
‫- آدم مهربونیه. ‫- خب...
‫ولی داستان‌ احساسیت جواب نداد.
‫شاید مهربون به نظر بیاد، ‫ولی چیزی که تکونش می‌ده طمع ـه.
‫شخصیتش رو اشتباه خوندی.
‫- امیدوارم خوب خوابیده باشی. ‫- خوابیدم، مرسی.
‫- چه بوی خوبی میاد. ‫- تا ناهار حاضر نمی‌شه.
‫قهوه تازه دم کردم.
‫آره، یه کم قهوه می‌خورم.
‫اشکالی نداره برای بچه شیر درست کنم؟
‫ده دقیقه دیگه بیدار می‌شه...
‫مثل ساعت ‌کار می‌کنن، نه؟
‫آره.
‫تروریست‌های کوچولوی دقیق.
‫پس با تیبور رفیقی؟
‫آره، یعنی هیچ‌وقت حضوری ندیدمش ولی...
‫ببخشید، شما از کجا می‌شناسیدش؟
‫خیلی سال پیش.
‫ولی سال‌هاست که ندیدمش.
‫شیر؟ شکر؟
‫فقط شیر.
‫لطفاً.
‫خب...
‫سباستین کیه؟
‫یه اسمی بود که من و تیبور استفاده می‌کردیم
‫سباستین احمق.
‫هر وقت یکی از ما...
‫یه کار احمقانه می‌کرد.
‫شما رو نمی‌دونم، ‫ولی سوالی که از خودم می‌پرسم اینه
‫آمبر تاد واقعاً کیه؟
‫یازده مأمور کشته شدن...
‫وقتی به کاروان حمله کردن، ‫ولی اون استون رو
‫وسط تیربارون از تونل بیرون آورد.
‫پس اون یکی از ماست... ‫یا یکی از اونا؟
‫نانسی یه گزارش تهیه کرده ‫که باید الان دستتون رسیده باشه.
‫ازش استفاده کنید.
‫دو روز وقت داریم ‫تا تیبور استون رو برسونیم دادگاه.
‫باید سریع عمل کنیم.
‫بریم سر کار.
‫واقعاً اینا رو درباره تاد باور داری؟
‫خودت گفتی ایده تازه می‌خوای.
‫اونیل.
‫اون می‌خواد ببینتت.
‫دو دقیقه وقت داری.
‫داری ریسک بزرگی می‌کنی ‫که خواستی بیام اینجا.
‫یکی از آدم‌هام دست پلیسه.
‫با اسلحه گرفتنش. ‫نینا دراگوس.
‫می‌خوام کمک‌م کنی از زندان درش بیاری.
‫غیرممکنه.
‫اگه ازم بخوای واسش کاری کنم، ‫ممکنه خودم لو برم.
‫الان من مسئولم. ‫دقیقاً جاییم که تو می‌خواستی باشم.
‫- ریسک نکن. ‫- داری بهم دستور می‌دی؟
‫می‌خوام آزادش کنی.
‫چرا؟ اصلاً کیه؟
‫یه مهره‌ست.
‫وقتی هنوز بچه بود، ‫یکی از آدمای منو فلج کرد.
‫اون مرده داشت اذیتش میکرد
‫با یه گروه کارگر بود ‫که داشتیم وارد کشور می‌کردیم.
‫لغت درستش قاچاق‌ انسانه.
‫همیشه استعداد خالص رو زود تشخیص می‌دادم.
‫واسه همین سپردمش دست ‫تیبور استون تا تربیتش کنه.
‫اون از همه بهتر استون رو می‌شناسه.
‫هیچ‌ کس دیگه‌ای نیست ‫که بتونه بهش نزدیک بشه.
‫آزادش کن، استون رو پیدا کن...
‫خودش کار رو تموم می‌کنه.
‫نمی‌تونم.
‫خانومت چطوره؟
‫تحت درمانه؟
‫می‌دونم هزینه‌ش سرسام‌آوره.
‫- پای اونو نکش وسط. ‫- من نکشیدم.
‫خودت کشیدیش وسط.
‫دقیقاً مثل حرفم درباره‌ی استعداده.
‫وقتی فهمیدیم بیماری زنت چیه،
‫همون موقع فهمیدم
‫که برای نجاتش هر کاری می‌کنی.
‫حالا اینجاییم.
‫خانواده همه‌ چیزه، نه؟
‫آنیتا.
‫هر کاری گفتی کردم.
‫می‌تونم استون رو تحویلت بدم، همین.
‫کافی. نه بیشتر.
‫می‌دونستم همینو می‌گی.
‫گوشی‌تو چک کن، ویل.
‫دختر خوشگل و جوونی داری.
‫- لعنتی! ‫- نینا رو آزاد کن.
‫از ان‌سی‌یو برای پیدا کردن استون استفاده کن.
‫نینا خودش بقیه‌شو انجام می‌ده.
‫من تعیین می‌کنم کِی کافیه.
‫بریکر، بریکر! ‫کسی صدای منو می‌شنوه؟
‫یه کم هم‌صحبتی ضرر نداره.
‫لانگ‌شات هستم. ‫اوضاع چطوره، رفیق؟
‫یه شبح جاده‌ای دیگه! ‫لانگ‌شات، منم میدنایت رمبلرم.
‫از آشناییت خوشحالم، رمبلر.
‫جای هیجان‌انگیزی میری؟
‫هیچی مثل مسیر شمالی ‫با یه تریلی پر از پالت هیجان نداره.
‫تو چی؟
‫- بعید می‌دونم باور کنی حتی اگه بگم، مرد. ‫- امتحان کن.
‫خب این...
‫قطب‌نمای اخلاقی قویت از کجا میاد؟
‫منظورت اونیه که باعث می‌شه
‫با دست خالی نتونم کسی رو بکشم؟
‫فروید یه نظریه داشت. روان‌پویشی.
‫که بعضی افراد ممکنه ‫اصول اخلاقی محکمی
‫برای محافظت از اثرات رفتار والدین‌شون بسازن.
‫پدرت خلافکار بود، آمبر؟
‫اون باعث شد تو این‌ جوری بشی؟
‫من نظریه یادگیری اجتماعی ‫آلبرت بندورا رو ترجیح می‌دم.
‫اگه یه بچه مدام ببینه ‫قانون‌شکنی پاداش می‌گیره
‫یا مجازات نمی‌شه، ‫ممکنه اون رفتار براش مطلوب جلوه کنه.
‫مامانت قاتل زنجیره‌ای بوده؟
‫باحاله.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫نه، نه، نه، صبر کن، گوش کن.
‫من با تیمی که بهتون حمله کرد نبودم.
‫اگه بودم، با چیز بیشتری
‫از پرونده دزدی و دست خالی می‌اومدم!
‫- تو رو می‌شناسم ‫- آره، اسمم الکس تبیت ـه..
‫- دو روز پیش تلفنی حرف زدیم ‫- از ان‌سی‌یو هستی؟
‫آره، یعنی بودم.
‫فکر می‌کنن من اون نفوذی‌ام که حمله رو
‫به تو، خانواده‌ی تاد و ون زندان ترتیب داد.
‫ببین، کمک تو و تیمت رو می‌خوام. ‫می‌تونم بیام داخل؟
‫از ان‌سی‌یو انداختنت بیرون، ‫بعد انتظار داری بهت اعتماد کنم؟
‫به خدا قسم راست می‌گم.
‫دارم بهت فرصت می‌دم ‫جون خانواده‌ت رو نجات بدی.
‫اون چیزی رو که به من گفتی بهشون بگو.
‫ویل اونیل، کسی که جای منو گرفت...
‫داره برای دوستت پاپوش می‌دوزه.
‫چی باعث شد فکر کنی اون نفوذیه؟
‫اول، اطلاعاتی که باعث شد استون رو زود منتقل کنیم، ‫از بخش اونیل اومده بود.
‫دوم، اونیل یکی از معدود کسایی بود
‫که می‌دونست اولی و میا کجان.
‫و سوم، منبع مایلز بهم گفت...
‫اون داره به ان‌سی‌یو دروغ می‌ده ‫که آمبر برای پگاسوس کار می‌کنه.
‫با مظنون نشون دادنش، ‫می‌تونه تمرکز نیروها رو بذاره
‫روی تعقیب آمبر و دستگیر کردنش.
‫همزمان توجه‌شون رو منحرف می‌کنه ‫و اطلاعات رو می‌فرسته سمت پگاسوس.
‫اگه اونیل نفوذیه...
‫به حرف آوردنش شاید تنها راه ‫برای بازگردوندن آمبر باشه.
‫باشه، چطوری به حرفش بیاریم؟
‫می‌خواد درباره آمبر باهات مصاحبه کنه، ‫اون موقع... وقتشه.
‫با بررسی گوشیش ارتباطش ‫با پگاسوس رو ثابت می‌کنیم.
‫وای، وای. یه لحظه صبر کن.
‫- باشه؟ ‫- اون جرم حساب می‌شه. فیل؟
‫می‌دونم، ولی حرفاشو شنیدم ‫و مطمئن شدم.
‫من پایه‌م. ولی از بقیه انتظار ندارم ‫خودشونو به دردسر بندازن.
‫اگه تو پایه‌ای، منم هستم. ‫بگو چی‌ کار کنیم؟
‫وقتی ازت مصاحبه‌ می‌کنه، ‫حواسش رو پرت کن.
‫کی می‌تونه پنج دقیقه ‫چرت‌وپرت بگه تا گوشیشو بدزدیم؟
‫بهش می‌گن داستان‌سرایی. ‫یه هنر واقعیه.
‫- یعنی واقعاً این کارو می‌کنیم؟ ‫- برای آمبر؟ آره، صد درصد.
‫و برای جو.
‫اون عوضیا باید تاوان بدن.
‫بریکر، بریکر. ‫اینجا میدنایت رمبلر ـه.
‫ببین، الان زنگ زدم به یه رفیقم. ‫یکی یه خبر رو پخش کرده.
‫دارن دنبال یه زن و مرد می‌گردن، ‫همونایی که تو سوارشون کردی.
‫اگه تحویلشون بدی، ‫خیلی بیشتر از پنج هزار تا بهت پول میدن.
‫چقدر بیشتر؟
‫نینا هنوز تو بازداشته.
‫- باید این وضعیت رو درست کنیم. ‫- بذار بزرگترا حلش کنن.
‫ارزشش داره میاد پایین.
‫چند بار دیگه می‌خواد بذاره ‫استون از دستش در بره؟ ها؟
‫داره وبال گردن میشه.
‫چی؟
‫دهنتو ببند.
‫میخائیل.
‫چند روز سخت داشتی، نه؟
‫گاهی باید دستمونو یه کم کثیف کنیم دیگه.
‫خونه قشنگیه.
‫- این نقاشیا اصلن؟ ‫- تو خط هنری؟
‫- تو خط پولم! ‫- این پسر هریسونه.
‫دکلن.
‫- بابات چطوره؟ ‫- آره، آره.
‫داره با تمام توانش می‌جنگه.
‫این آینده‌ی...
‫قدرت مطلقه!
‫یه پلیمر پلاستیکی نسل جدیده.
‫از فلز قوی‌تره، زیر حرارت هم وا نمی‌ره.
‫و...
‫می‌تونه شلیک پشت سر هم داشته باشه.
‫امتحانش کن.
‫قابل ردیابی نیست.
‫تکه‌تکه‌ش کنی، از هر گیت فلزی رد میشه.
‫برای ارسال بین‌المللی عالیه. ‫گرفتی چی میگم دیگه!
‫ممنون، دکلن.
‫چند تا ساختید،
‫واسه روز اقدام حاضرن یا نه؟
‫دو هزار تا واسه بازار انگلیس آماده‌ست،
‫ده هزار تا هم تا جمعه ‫واسه مشتری‌های اروپایی‌تون حاضر می‌شه.
‫زیاد جوگیر نشید.
‫بهم اطمینان دادی هریسون آزاد میشه.
‫مشتری‌هام نمی‌خوان به این...
‫پرونده جنایی پر سر و صدا ربط پیدا کنن.
‫آقای دمپسی آزاد میشه.
‫اگه نشه چی؟
‫همیشه می‌تونی با من معامله کنی.
‫با احترام، تو بابات نیستی.
‫هریسون دمپسی پگاسوسه.
‫واسه همین من فقط با خودش کار می‌کنم.
‫خب، یه کم قدیمی مسلکی...
‫با احترام!
‫لطفا. ‫بیخیالش، به این بچه گوش نده.
‫اومدیم که نشونت بدیم ‫نباید از جای دیگه خرید کنی!
‫تا وقتی هریسون آزاد نشه، ‫معامله انجام نمیشه.
‫که البته آزاد میشه.
‫- ببخشید آقایون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫آبرومونو بردی!
‫من؟ خودت ضعیف‌ترین حلقه‌ای!
‫واسه معامله‌ای التماس می‌کنی ‫که قبلاً انجام شده.
‫- باید قیمت خودمونو بدیم! ‫- راه و چاه رو نشونت میدم.
‫بابات اینو می‌خواد، ‫ولی اگه بترسونیش،
‫و این معامله بهم بخوره، ‫میلیون‌ها پوند ضرر می‌کنیم!
‫پس خواهشاٌ یه لطفی کن، بچه خوشگل!
‫فقط خفه‌خون بگیر!
‫نگفتم قویه؟
‫اسلحه مال خودت، ‫پول مبل رو می‌دم!
‫به مشتریام میگم بیشتر صبوری کنن.
‫و به رابط های اروپاییم خبر می‌دم.
‫بله؟
‫یه راننده کامیون لوکیشن ‫استون و اون زندانبان رو بهمون داده.
‫وقتی فکر می‌کردم ‫امروزم بهتر از این نمیشه.
‫- نینا آزاد شد؟ ‫- نه، ولی رئیس پیِ کارشه.
‫باشه.
‫خودم میرم سراغ استون.
‫- خب، شروع شد. ‫- سلام به همه.
‫ممنون که اومدین.
‫لازم نیست انقدر نگران باشین.
‫فقط چندتا سوال ازتون دارم،
‫تا وقتی روراست باشید مشکلی پیش نمیاد.
‫خانم باتلر، با شما شروع می‌کنم.
‫خب، لطفاً گوشیا رو بدین اینجا.
‫آمبر حسابی تو دردسر افتاده، ‫باید پیداش کنم.
‫می‌دونم شما دو تا با هم دوره دیدین.
‫برات مهمه، اولی و میا هم.
‫باید پیداش کنم قبل اینکه
‫اتفاق بدتری بیفته.
‫غیر از اولی ‫همه کسایی که بهش اعتماد داره بیرون نشستن.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫فروید یه مقاله هم درباره داغ دیدن نوشته.
‫عزا و مالیخولیا.
‫خب؟
‫پسرت چطور مرد؟
‫- چی؟ ‫- پسرت رو میگم.
‫آره، اونم دروغ بود.
‫من اصلاً پسر نداشتم.
‫ولی بهم راجبش گفتی.
‫چیزی که دلت می‌خواست بشنوی رو گفتم، آمبر. ‫می‌خواستم اعتمادت رو جلب کنم.
‫وقتی گفتم بچه مرده،
‫فوراً واسه رفتارم یه داستان ساختی.
‫- گاردت رو آوردی پایین. ‫- که از میا برات بگم؟
‫که یه چیزی علیه من دستت باشه؟
‫یه چیزی می‌خواستی که بهش بچسبی!
‫چیزیه که باعث می‌شه ‫انقدر آدم معمولی و قابل پیش‌بینی باشی.
‫رستگار شدنی نیستی.
‫بگو، اولی و میا کجان؟
‫خانه امن یعنی جایی که آدرسش رو نمی‌دن.
‫- بگو کجا هستن! ‫- آروم...
‫بگو کجا هستن، روانیِ لعنتی!
‫گوش کن.
‫قرارمون این بود...
‫بعد از اینکه منو به اولد بِیلی برسونی ‫خانواده‌ت رو ببینی.
‫یعنی گروگان نگه‌شون داشتی؟
‫من تنها کسی‌ام که هنوز زنده نگه‌شون داشته.
‫من و کسی که فرستادمشون پیشش.
‫باید یکم بیشتر قدردان باشی.
‫- مارکوس. ‫- هوم؟
‫- وقتشه! ‫- باشه.
‫رفیق... یه فکر عجیب به سرم زده،
‫دارم به تغییر شغل فکر می‌کنم.
‫برام سوال بود چطور اینجا کار گرفتی؟
‫- رزومه خوب ‫- رزومه خوب؟
‫آقای آزوما.
‫بیا.
‫آره، احتمالاً هزار جور
‫مدرک داری، درسته؟
‫کارم رو با پلیس شروع کردم. ‫آره.
‫- هشت سال تو بخش اطلاعات پلیس بودم. ‫- عجب.
‫بخش اطلاعات، آره.
‫خب، این یعنی...
‫حسابی مهارت واقعی لازمه.
‫آره، بین درس خوندن، بچه‌داری،
‫و کار...
‫واقعا نمی‌دونم چطوری ‫همه رو سر و سامون می‌ده.
‫صادقانه بگم یه گلدون هم نمی‌تونم زنده نگه دارم! ‫می‌دونی چی میگم.
‫- عجیبه، نه؟ ‫- و مادرش چی؟
‫اون چی؟
‫مطمئنم، به‌عنوان
‫هم تیمی صمیمی هستید...
‫بهتون گفته که مادرش...
‫تو زندان وستبورن...
‫برای دستبرد مسلحانه زندانیه، نه؟
‫آره. آره آره، نه، معلومه.
‫داری دروغ میگی، جمال. ‫ازت مخفیش کرده، مگه نه؟
‫مطمئنی که فقط همینو ازت پنهون کرده؟
‫ببین، راستش...
‫خیال می‌کنی کسی رو می‌شناسی.
‫سر کار نون و نمک همو می‌خورید.
‫بابانوئل مخفی که راستی خودم بودم.
‫براش یه قوی کاغذی دستساز درست کردم.
‫- اون کجاست، جمال؟ ‫- بعد میان درباره‌ی پدر و مادر خودشون دروغ می‌گن.
‫- در واقع... ‫- کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫آقای هاکینز؟
‫آره، می‌دونی، من فقط...
‫ممنون که همه اینارو برام می‌گی.
‫کولین، فکر کنم بهتره وارد کارزار بشم.
‫درخواست بدم. ‫فکر نمی‌کنی؟
‫ممکنه چه اتفاقی بیفته؟ ‫بدترین حالت چیه؟
‫ببخشید.
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫آره، ببخشید که جواب ندادم.
‫- گرفتی؟ ‫- فقط می‌خواستم صدات رو بشنوم.
‫آره.
‫رسیدیم؟
‫لندن نیست.
‫آره، منم. رسیدم.
‫چی کار می‌کنی؟ چت شده؟
‫داروم رو می‌خوام.
‫پاول! پاول؟ اونجایی؟
‫بیا. حرف بزن، پاول.
‫لطفاً، خیلی دیر نشده. ‫بذار بریم.
‫نمی‌تونم. دارن میان.
‫- اونا تو رو می‌کشن. ‫- خفه شو!
‫گوش کن، کمکت می‌کنیم، پاول. باشه؟
‫کمکت می‌کنیم، ولی قبل اینکه برسن ‫باید بذاری بریم.
‫گفتن اینو بهت بدم.
‫- الو؟ ‫- حالت خوبه؟
‫- خوبم. ‫- معذرت می‌خوام که ناامیدت کردم.
‫یه فرصت دیگه بهت میدم. ‫یه جای مشخص برات دارم.
‫- تیبور رو گرفتید؟ ‫- گرفتیمش
‫آزاد میشی. بدون جرمی.
‫این مکالمه دیگه تکرار نشه.
‫هیچ کار نیمه‌تمامی نمونه.
‫متوجه شدم.
‫تو باارزش‌ترین دارایی منی، نینا.
‫می‌دونم می‌تونم رو تو حساب کنم.
‫کارهایی که با هم انجام می‌دیم...
‫حالا گوشی رو برگردون.
‫ببین. ببین.
‫اشتباهی کردی، ‫ولی می‌تونی جبرانش کنی. خب؟
‫- اگه نکنی، همه‌مون مردیم. در رو باز کن. ‫- نه.
‫۵۰ هزار دلار بهم میدن که تحویلتون بدم.
‫اصلا رنگ پول رو نمی‌بینی، پاول.
‫باشه؟ روال کارشون این نیست. ‫دیدم چه کارایی می‌کنن.
‫تو بهتر از اینا هستی.
‫تو بهتر از اونا هستی.
‫تو منو نمی‌شناسی ‫منو نمی‌شناسی!
‫تو کارم هر روز لعنتی ‫با مجرم‌ها سر و کار دارم!
‫وقتی یه آدم نجیب ببینم می‌شناسم.
‫گور بابای پول! ‫نمی‌خوای بزرگ شدن نوه‌ت رو ببینی؟
‫پاول؟
‫صبر کن! صبر کن. صبر کن. ‫لطفاً. لطفاً نکن.
‫- لطفاً! ‫- این چه وضعشه؟
‫بلندش کن.
‫زود باش! لعنتی.
‫لطفاً! خواهش می‌کنم نکن. ‫من هیچی ندارم...
‫- خفه شو. ‫- لطفاً. فقط بذار برم. لطفاً.
‫ای بابا، می‌خوای واست چای بیارم ‫در حالی که منتظریم؟
‫تیبور!
‫لعنتی!
‫بیا. بیا.
‫زود باش!
‫این چیه؟
‫به درد ما نمی‌خوره.
‫سباستین.
‫پس پیداش کردی.
‫- آره، ببخشید... ‫- عیب نداره.
‫اون...
‫فامیلت بود؟
‫شوهرم.
‫پدر تیبور.
‫واقعاً...
‫- متاسفم. ‫- نباش.
‫اون یه ویروس بود.
‫لازم بود بره.
‫من و تیبور با هم کشتیمش.
‫غذا آماده‌ست.
‫چرا منتظرم نموندی؟
‫فکر کردم تو بازداشتی.
‫وقتش نبود که خودتو نشون بدی.
‫جلسه با میخایل چطوری پیش رفت؟
‫محصول رو نشونش دادی؟
‫آره، آزمایش موفقی بود.
‫مایلز اینجاست؟
‫- جدی میگی؟ ‫- ببین، جواب داد. باشه؟
‫میخایل می‌گه مشتریانش منتظر می‌مونن.
‫تا وقتی پدرم آزاد بشه، پس...
‫- همه چی حله. ‫- بعدش چی؟
‫یعنی چی؟
‫از چیزی هستی که همه فکر می‌کنن باهوش‌تری. ‫ولی نمی‌تونی کار منو انجام بدی
‫واسه همینم‌ می‌تونیم شریکای خوبی باشیم.
‫تو چی؟
‫هریسون هیچ‌وقت نمی‌ذاره ‫کار رو دست بگیرم، پس...
‫بابات اصلا تو رو نمی‌بینه. ‫ولی من می‌بینمت.
‫تیبور رو می‌کشیم. ‫سهممون رو از معامله‌ی میخایل برمی‌داریم.
‫کسب و کار خودمونو راه می‌ندازیم. ‫گور بابای پگاسوس.
‫گور بابای هریسون. ‫فقط من و توییم.
‫باشه.
‫توی یخچاله.
‫انسولین اونجاست.
‫آدرس رو بده.
‫- انسولین رو بده. ‫- اول آدرس خانه امن رو بده.
‫خانواده‌م رو می‌خوام.
‫خانواده‌مو می‌خوام.
‫جی.. ال
‫سه هشت ایکس وای.
‫جی ال سه هشت ایکس وای.
‫درسته؟
‫دیدی؟
‫داری راه می‌افتی.
‫نه! نه، نه! نه! نه! نه! نه! ‫تیبور؟
‫تیبور! تیبور!
‫باشه. شروع کنیم.
‫حالت خوب میشه. حالت خوب میشه.
‫خوب میشی.
‫باشه؟
‫لعنتی! لعنتی! تیبور، خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم!
‫تیبور؟
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M