‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫«قسمت هشتم»
کشورتون لیاقتِ داشتنِ
‫همچین ترفندهای فوق العاده ‫ساعت سازی رو نداره.
‫حالا که اینجایی،
‫میتونی این ساعت رو بذاری همینجا.
‫بسیار خب.
‫اون رو به عنوان هدیه به شما میدم.
‫«شکارچی روح»
‫من گروهبان ایستگاه پلیس چانگشان هستم. ‫همین الان باید برم داخل.
‫اینجا کمیسیون عالی رتبه انگلیسه. ‫نمیتونید وارد بشید.
‫سفیر رابین در خطره. ‫من خودم جواب مافوقتون رو میدم.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫نمیدونم.
‫بعد از اینکه اون ساعت ساز چینی،
‫اومد اینجا، همگی خوابیدیم.
‫بعدش که پاشدیم،
‫اولین چیزی که متوجهش شدیم ‫این بود که آقای رابین مرده.
‫همگی، به من گوش کنید.
‫کل شهر رو برای دستگیری وو لیانگ بگردید!
‫بله قربان!
‫پدر،
‫ساعت ابدیت برنده مسابقات شد.
‫«لوح یادبود استاد چو جینگ شان»
‫حالا میتونی در آرامش بخوابی. ‫«لوح یادبود استاد چو جینگ شان»
‫کجاست؟
‫«مغازه وو»
‫رئیس، ‫«مغازه وو»
‫رئیس،
‫همونطور که انتظار میرفت اینجا نیست.
‫آقای وو اصرار داشت که قاتل خودشه.
‫الان مشکل اینه که،
‫بعد از اینکه وو لیانگ رو بگیریم،
‫اگه اعتراف نکنه،
‫ما هم کاری نمیتونیم درباره اش بکنیم.
‫امکان نداره اعتراف کنه که.
‫بریم سمت ایستگاه قطار.
‫سوار ماشین بشین.
‫بریم!
‫«ایستگاه چانگ شانژو»
‫فروش سیگار!
‫نمیخواد بدرقه ام کنی. برو داخل.
‫فروش سیگار!
‫بیا یه نگاه بنداز!
‫فروش سیگار!
‫ممنونم.
‫فروش سیگار!
‫وو لیانگ.
‫وو لیانگ همینجاست!
‫وو لیانگ!
‫برو کنار!
‫بلند شو!
‫«پادساعتگرد»
‫«ساعتگرد»
‫لیانگ، تند بدو.
‫شاهزاده ششم گفت،
‫اگر بچه رو تحویل بدی،
‫جونت در امانه.
‫این مکان رو بسوزونین!
‫بریم!
‫چطور میتونی پسر خودت رو قربانی کنی،
‫تا پسر خانواده چو رو نجات بدی؟
‫کل خانواده استاد به خاطر من کشته شد.
‫باید اولادشو به خاطرش نجات میدادم.
‫یعنی استاد بچه خودش رو،
‫به خاطر من قربانی کرد.
‫برای تو فقط استادت مهمه.
‫پدرت به تو اهمیتی نمیده،
‫ولی من بهت اهمیت میدم.
‫نترس.
‫قوی باش،
‫الان منم میام پیشت.
‫نکن!
‫خانوم!
‫لیانگ، بیا پسر.
‫زود باش بخور.
‫استاد،
‫چرا شما چیزی نمیخوری؟
‫من گشنه نیستم.
‫بخور، بچه.
‫بخور، بخور. زود باش.
‫بیا، الان برات پرش میکنم.
‫اربابان جوان،
‫بهمون یه لقمه برنج بدین ‫تا نجات پیدا کنیم.
‫پسرم گشنه ست.
‫اربابان جوان، بهمون یه لقمه برنج بدین.
‫فقط یه لقمه. ‫بهتون التماس میکنم.
‫- گمشو، گمشو. ‫- غذا میخوای؟
‫- بله. ‫- برو بگیرش.
‫- برو دیگه. ‫- اگه بگیریش، بهت یه دونه میدم.
‫برو بگیرش! برو!
‫برو بگیرش!
‫بدو دیگه. زود باش پیرمرد. گشنه ات نیست؟ ‫برو بگیرش!
‫گازش بگیر!
‫- گازش بگیر ‫- هی تو، فرار نکن.
‫- اینجا یه کم دیگه هست. ‫- اون پیرمرد فرار کرد.
‫نرو!
‫لیانگ، زانو بزن.
‫استاد،
‫سلسله چینگ از بین رفته.
‫شاهزاده ششم هم توسط شورشی ها کشته شد.
‫من و لیانگ برگشتیم.
‫بهت قول میدم که،
‫بهش مهارت هام رو یاد میدم،
‫تا اون هم به آیندگان آموزش بده.
‫استاد.
‫استاد!
‫لیانگ.
‫لیانگ، بیدار شو!
‫استـــ...
‫استاد،
‫اینجا چیکار میکنین؟
‫من چرا هنوز اینجام؟
‫ساعت ابدیت خیلی قدرتمنده.
‫توی توهماتش غرق شده بودی.
‫اون ها هم دیگه کم کم بیدار میشن.
‫باید سریع اینجا رو ترک کنیم.
‫- پاشو بریم! ‫- بسیار خب.
‫- استاد. ‫- زود باشید بریم. دارن بیدار میشن.
‫بریم.
‫برید دنبالشون!
‫برید اونور! برید اونور!
‫استاد، بریم.
‫استاد.
‫استاد،
‫بالاخره فرار کردیم.
‫استاد.
‫لیانگ،
‫من دیگه به آخر رسیدم.
‫من همینقدر به پدرت بدهکار بودم.
‫این سری، میتونم کامل دینم رو ادا کنم.
‫نه.
‫- لیانگ. ‫- استاد.
‫تمام این سال ها،
‫همیشه تو رو،
‫مثل پسر خودم دونستم.
‫به عنوان پدر،
‫جون دادن برای محافظت از پسر،
‫ارزشش رو داره.
‫پسرم.
‫استاد،
‫متاسفم.
‫نباید تو رو قربانی خودم میکردم.
‫نمیدونستم تو این کار رو به خاطر خودم کردی.
‫استاد،
‫هنوز باید میموندی تا پدر صدات میکردم.
‫پدر.
‫هنوز برای پشیمونی دیر نشده.
‫کی بود؟
‫کی هستی؟
‫سالن انتظار
‫چی شد یهو؟
‫من هم ترفند ذهن خوانی رو ‫خیلی خوب بلدم.
‫سری آخر، تو خوب اول از فرصت استفاده کردی.
‫این سری، من سریع تر از تو بودم.
‫تمام کارهایی که استادت برات کرده،
‫که توی رویات دیدی،
‫توسط استادت برای ما فاش شده بود.
‫هنوز یه کم وجدان داری.
‫استاد کجاست؟
‫هنوز زنده ست؟
‫نیاز نیست بگم که،
‫حالا که من اینجام،
‫نمیذارم با بی عدالتی بمیره.
‫یه درخواست دارم.
‫میخوام استادم رو ببینم.
‫بریم، زود باش.
‫صبر کن.
‫یوآن مو چینگ رو این اطراف ندیدی؟
‫خانوم یوآن هنوز توی مغازه ساعت فروشیه.
‫اگه عجله نکنی ممکنه خیلی دیر بشه.
‫کمک!
‫یونگ چانگ
‫مو چینگ!
‫کمک!
‫مو چینگ!
‫جانگ شو!
‫برید کنار! کنار!
‫جانگ شو.
‫جانگ شو!
‫چینر،
‫مو چینگ کجاست؟
‫جاش امنه؟
‫به هوش اومدی.
‫پاشو.
‫تو،
‫باید اول از خودت خوب مراقبت کنی.
‫بگو ببینم،
‫حالش چطوره؟
‫نگران نباش.
‫الان توی عمارت ژنراله،
‫داره درمان و ازش مراقبت میشه.
‫از تو حالش خیلی بهتره.
‫خوبه.
‫چینر،
‫چقدر نبودم؟
‫سه روز؟
‫هشت روز.
‫لیانگ وو،
‫و آقای وو چی؟
‫چه اتفاقی براشون افتاد؟
‫وو لیانگ اعدام شد.
‫استاد وو،
‫نتونست تحمل کنه،
‫و دیوونه شد.
‫لیانگ،
‫من یه ترفند عالی بلدم،
‫که قدیما پدرت یادم داده بود.
‫الان بهت یادش میدم.
‫«لوح یاد بود چو لیانگ، شاگرد عزیز» ‫الان بهت یادش میدم.
‫«لوح یاد بود چو لیانگ، شاگرد عزیز»
‫تو تنها پسر خانواده چو هستی.
‫البته،
‫در آینده، این مغازه ساعت سازی،
‫به تو میرسه.
‫مراقب باش.
‫برای انجام دادن اینجور کارها،
‫اول از همه، باید درست هدف گیری کنی.
‫در مرحله دوم، ‫باید دستات ثابت باشن.
‫چرا نگاه نمیکنی؟
‫از دست این بچه.
‫موقع یادگیری باید حواست رو بیشتر جمع کنی.
‫باید تمرکز کنی.
‫میدونی که میزنمت.
‫میزنمت! من...
‫متوجهی که داری اشتباه میکنی؟
‫میدونم، خیلی محکم زدمت.
‫حتما خیلی درد داشته.
‫لیانگ من.
‫حتما دردش زیاده. ‫من...
‫نه،
‫منظورم اینه که،
‫یه مرد،
‫باید مهارت داشته باشه،
‫تا بتونه جلوی بقیه با غرور باشه.
‫- همینه. ‫- لیو ژی یه علامت گذاشته.
‫منظورش چی میتونه باشه؟
‫خیلی محکم زدمت.
‫باید تمرکز کنی.
‫من فهمیدم.
‫دقیقا اینجاست.
‫ممکنه این نقاشی...
‫درسته.
‫این خونه،
‫به پرونده وانگ چان اشاره داره.
‫همینطور که این دو تا بچه هم،
‫به پرونده بین و شین اشاره میکنن.
‫این ساعت،
‫ساعت ابدیته.
‫میتونه معنیش این باشه که لیو ژی...
‫میخواد بر اساس قوانینش براش کار انجام بدیم؟
‫مرحله یک، دو، سه.
‫به معنی دیگه،
‫ما باید تموم این هفت مرحله رو طی کنیم،
‫تا بتونیم پیداش کنیم.
‫پس، اتفاق بعدی ای که میوفته...
‫شانزده روز مانده تا پانزدهم اکتبر
‫«عمارت یوآن»
‫ژنرال یوآن،
‫این هزینه ماهیانه ای هست ‫که خانواده لیو ماه گذشته پرداخت کردن.
‫لطفا بررسی کنید.
‫ژنرال یوآن،
‫یه مسئله دیگه هم هست،
‫که بهتون گزارش بدم.
‫توی سال های اخیر،
‫تحت نظارت شما،
‫روز به روز چانگ شانژو داره پیشرفت میکنه.
‫این وسط،
‫ظرفیت حمل و نقل رودخانه،
‫به نظر میاد کم شده.
‫این قضیه،
‫دقیقا سر راه پیشرفت چانگ شانژو هست.
‫یادمه که مسائل حمل و نقل رودخانه،
‫به عهده خانواده چین بود.
‫در انحصار یک خانواده هست.
‫از وقتی استاد چین غیبش زده،
‫پسر بزرگش داره خونه و کار ‫و کاسبی رو اداره میکنه.
‫ولی خب،
‫به اندازه پدرش عرضه نداره.
‫آقای لیو،
‫نقشه تون براش چیه؟
‫چانگ شانژو کلا دوازده تا لنگرگاه داره.
‫به غیر از سه تا لنگرگاه کوچیک، ‫بقیه اش توسط خانواده چین اداره میشه.
‫در زمینه تعداد قایق ها و اندازه کمپانی ها،
‫و همینطور زیر ساخت های لنگرگاه ها،
‫خانواده چین موفق نشده ‫تا با روند پیشرفت پیش بره.
‫ژنرال یوآن،
‫اگر این نه لنگرگاه بزرگ ‫که توسط خانواده چین اداره میشه رو،
به ما، یعنی خانواده لیو بدید،
‫من به شما اطمینان خاطر میدم ‫که ظرفیت حمل و نقل رودخانه،
‫حداقل دو برابر میشه.
‫ژنرال یوآن،
‫همینطور میخواستم 20 درصد از سهم،
لنگرگاه ها رو به شما هدیه بدم.
‫جدا از 20 درصد سهم ژنرال یوآن،
‫نرخ مالیات هم ثابت میمونه.
‫به غیر از اون،
‫باید به خانواده چین شش قایق دیگه هم بدین.
‫خانواده هر دوتون تجارت ‫بزرگی توی چانگ شانژو دارن.
‫با همدیگه دشمن نشین.
‫بسیار خب، همون کاری که ژنرال یوآن و ‫آقای وانگ بگن رو انجام میدیم.
‫آقای لیو،
‫برای ناهار بمونید.
‫ممنون ژنرال یوآن.
‫میتونید بهم اعتماد کنید، ‫ناامیدتون نمیکنم.
‫آقای لیو، تبریک میگم.
‫از حمایتتون متشکرم آقای وان.
‫حتما لطف شما رو به خاطر میسپارم.
‫عمو وان، مو چینگ خونه ست؟
‫شما هم کلاسیش هستین درسته؟
‫اسم من لیو فنگ هی هست.
‫خیلی وقته که ندیدمش.
‫نکنه مریض شده؟
‫مریض نشده.
ولی، هنگام ناهار،
‫جلوی ژنرال یوآن در مورد ‫اینکه سر کلاس ها نمیره چیزی نگید.
‫بسیار خب، بریم ناهار.
‫چرا سروان یانگ هنوز نیومده؟
‫نمیدونه شما برای دیدن جانگ شو عجله دارین؟
‫اگه سر اون کادو گرفتن دیر بشه،
‫وقتی برگرده باید مجازات بشه.
‫باز داری چرت و پرت میگی.
‫نخیر.
‫پس این که ‫جانگ شو نجاتت داد چی؟
‫راست میگم، مگه نه؟
‫فقط میخواست نجاتم بده.
‫هر چی تو بگی.
‫خانوم.
‫جانگ شو نجاتتون داده.
‫آقای چین ناراحت نمیشه؟
‫چرا ناراحت بشه؟
‫من و اون با هم ارتباطی نداریم که.
‫ازش خوشت نمیاد؟
‫تحسینش میکنم. فقط همین.
‫چیزی که تو فکر میکنی نیست.
‫خب پس، از کی خوشت میاد؟
‫من حتی اگه بهت میگفتم ‫باز هم درک نمیکردی.
‫خیلی خب، باشه.
‫سروان یانگ چرا هنوز نیومده؟
‫اوه راستی شائو یو.
‫یادم بنداز که بعدا برای داداشم لباس بخرم.
‫انگار خیلی وقته که لباس نو نداشته.
‫خیلی به پوشش خودش اهمیت نمیده.
‫هیچ شنیدی چی گفتم؟
‫میفهمم.
‫- خانوم، بفرمایید بریم. ‫- بریم.
‫آر ام بی 12.50.
‫چته؟
‫داداش شو،
‫یه 24 ساعتی میشه تو اتاقشه.
‫به نظرت مریض شده؟
به ‫احتمالا قوی داره،
‫به کسی که ازش ‫خوشش اومده فکر میکنه.
‫واقعا؟
‫به کی فکر میکنه؟
‫حدس بزن.
‫خانوم یوآن.
‫میگم،
‫به نظرت داداش شو،
‫خانوم یوآن رو بیشتر دوست داره،
‫یا برعکسه؟
‫برو از خود داداش شو بپرس.
‫واسه چی از من میپرسی؟
‫جرئتش رو ندارم، برای همین.
‫ممکنه من رو بزنه.
‫ای ترسو. نمیدونم دیگه.
‫بدو دیگه، بهم بگو.
‫- برو از خودش بپرس. ‫- نرو.
‫گوش کن، دیوونه خانوم.
‫تو یه شهروند خوب رو فرستادی زندان.
‫باید مسئولیت پذیر باشی!
‫خوب یه نگاه به خودت بنداز.
‫البته کلا شبیه آدم درست حسابی ها نیستی.
‫اون روز،
‫یه آقایی به خاطر من کتک خورد.
‫نمیدونم صدمه دید یا نه.
‫میخوام ازش تشکر کنم.
‫من نمیترسم.
‫اگه تو خطر بیوفتم،
‫تو میایی و نجاتم میدی، مگه نه؟
‫داداش شو!
‫ببین کی اینجاست.
‫جانگ شو.
‫یوآن...
‫خانوم یوآن.
‫شما اینجا چیکار میکنین؟
‫اومدم از شما تشکر کنم.
‫خانوم یوآن شخصا اومدن اینجا ‫تا از شما قدردانی کنن.
‫ایشون کلی هدیه،
‫و چیزای خوب برای ما خریدن.
‫نگاه کن،حتی برای شما هم یه هدیه آوردن.
‫این همه تشریفات برای چیه؟
‫نیازی به این کارها نیست.
‫من، یوآن مو چینگ، ‫نمیخوام بدهکار کسی باشم.
‫این هدیه رو،
‫به نشونه تشکر از من قبول کن.
‫در اون صورت بهتره که،
‫اصلا لطف رو جبران نکنین.
‫جانگ شو.
‫راجع به،
‫قضیه ساعت جیبی،
‫در واقع سوءتفاهم پیش اومده بود.
‫اون ساعت جیبی رو از داداشم گرفته بودم.
‫تک و خاصه.
‫برای من خیلی باارزشه.
‫مشکلی نیست.
‫دیگه این قضایا برای گذشته ست.
‫اما، امروز،
‫میخواستم بدمش به تو.
‫بگیرش.
‫این...
‫من قبولش میکنم.
‫خب...
‫- شما چرا... ‫- خب،
‫من دیگه میرم.
‫باشه.
‫داداش شو.
‫داداش شو!
‫خوشحالی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫آخرین سال های سلسله چینگ.
‫لیو ژی یه نقاشی کنار گذاشته بود.
‫ممکنه که بخواد،
‫اشاره کنه که اتفاق بعدی،
‫یه ربطی به گربه داره؟
‫یی هنگ،
‫نصف لنگرگاه هایی که توسط ‫خانواده ما اداره میشد به خانواده لیو رسید.
‫این دستور از سمت ژنرال بوده.
‫این سری، باید برگردی و به من کمک کنی.
‫تجارتی که پدر به سختی برای گسترشش تلاش کرد ‫نباید به دست های ما نابود بشه.
«دستورات ژنزال اعظم،یوآن ژن»
‫میدونی الان چند نفر تو چانگ شانژو، «دستورات ژنزال اعظم،یوآن ژن»
‫برای تجارت های خانواده چین دندون تیز کردن؟ «دستورات ژنزال اعظم،یوآن ژن»
‫برای تجارت های خانواده چین دندون تیز کردن؟
‫به نظر من این تازه شروعشه.
‫یی هنگ،
‫یه بار دیگه التماست میکنم.
‫برگرد و به من کمک کن.
‫من واقعا دست تنها نمیتونم کاری بکنم.
‫داداش،
‫من فقط یه دکترم.
‫آخه از من چه کاری بر میاد؟
‫وقتی بزرگ میشدیم،
‫تو همیشه برای حساب و کتاب استعداد داشتی.
‫اون موقع ها، پدر آرزو داشت ‫تو رو به عنوان رئیس انتخاب کنه.
‫به این خاطر که تو از من بهتر بودی.
‫بعدش، پدر گم شد،
‫و تو یه دکتر شدی.
‫من از همه چیز مراقبت کردم.
‫با این حال، یی هنگ، توی همچین شرایط حساسی،
‫امیدوارم بتونی آینده رو ببینی.
‫داداش،
‫یه کم بیشتر بهم زمان بده، باشه؟
تا نفهمم پدر کجاست،
حوصله هیچ کاری رو ندارم.
‫حوصله نداری؟
‫حوصله نداری.
‫چین یی هنگ،
‫من به عنوان سرپرست خانواده مون ‫بهت اطلاع میدم،
‫تو دیگه از بیمارستان رنسی چانگشان ‫که تحت نظارت ماست، اخراجی.
‫همچنین، تمام اموال و ارثت هم ضبط میشه.
‫این تصمیم تا زمانی که،
‫تصمیم نگیری برگردی،
‫و تجارت خانوادگی چین رو ‫در کنار من مدیریت کنی ادامه داره.
‫رئیس یی هنگ،
‫واقعا میخوای با داداشتون درگیر بشی؟
‫- چرا برنمیگردی... ‫- نیاز نیست بیشتر از من رو مجاب کنی.
‫تصمیماتی که گرفتم،
‫به راحتی عوض نمیشه.
‫باشه.
‫هر جا که تو بری.
‫من هم میام.
‫بهتره که تو توی همین بیمارستان بمونی.
‫حالا دیگه، حقوقی نیست،
‫تا بهت پرداخت کنم.
‫پولش مسئله ای نیست.
‫تو یه دکتری.
‫خودت میتونی یه کلینیک بیرون باز کنی.
‫درضمن،
‫اگر من کنارت باشم،
‫میتونم چیزهای زیادی رو یاد بگیرم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫خب، به این فکر کردی که،
‫حالا میخوای کجا بری؟
‫به نظر میرسه،
‫باید بریم دنبال اون یه نفر بگردیم.
‫بریم.
‫«مدرسه دخترانه دی ینگ»
‫مو چینگ، خیلی وقته ندیدمت.
‫- مو چینگ اومده. ‫- مو چینگ، خوش اومدی.
‫گیر آوردنت توی مدرسه کار خیلی مشکلیه.
‫دیگه امتحان ها نزدیکن، واسه همین.
‫اخیرا توی مدرسه مون اتفاقی نیوفتاده؟
‫ممکنه به گوشت نرسیده باشه.
‫اخیرا، توی مدرسه مون ‫کلی مشکلات به وجود اومد.
‫لی جینگ گم شد،
‫و حتی توی کارگاه آتیش سوزی راه افتاد.
‫ژائو منگ بعد از اون اتفاق دیوونه شد،
‫و اصرار داره که غیب شدن لی جینگ،
‫کار لیو فنگ هی بوده.
‫به پلیس گزارش دادن؟
‫امکان نداره.
‫من چرا از این قضیه بی خبر بودم؟
‫من هم نمیدونم چرا.
‫نباید به مزخرفات دیوانه وار ‫ژائو منگ گوش بدین.
‫به نظرم واسه اینه که لیو فنگ هی ‫همیشه واسه ژائو منگ قلدری میکرده.
‫برای همین دنبال فرصت بوده ‫تا ازش انتقام بگیره.
‫ژائو منگ کجاست؟
‫هر روز میره یه گوشه میشینه.
‫ژائو منگ.
‫-ژائو منگ. ‫- مو چینگ.
‫خوش اومدی.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫جزوه هات رو برات کپی کردم.
‫یادت باشه ازم بگیریشون.
‫ممنون، فنگ هی.
‫آها راستی،
‫پدرم که نمیدونه جدیدا ‫مدرسه نمیومدم، نه؟
‫معلومه که نه.
‫راستش رو بهم بگو.
‫جدیدا چیکار میکردی؟
‫میرفتی عشقت رو ببینی؟
‫چه عشقی؟ چرت و پرت نگو.
‫ژائو منگ، میخوای بذاری قاتل قسر در بره؟
‫اگه بکشیش من میبخشمت.
‫بکشش.
‫قاتل، تو لی جینگ رو کشتی.
‫چرا اعتراف نمیکنی؟
‫- چرا اعتراف نمیکنی؟ ‫- به من نگاه کن.
‫- آروم باش، آروم باش. ‫- قاتل!
‫اگه یه بار دیگه جرئت کنی به من تهمت بزنی،
‫- به داداشم میگم بیوفته دنبالت. ‫- قاتل!
‫فنگ هی.
‫قاتل. اون لی جینگ رو کشته.
‫اعتراف نمیکنه. اون لی جینگ رو کشته.
‫اعتراف نمیکنه لی جینگ رو کشته.
‫نترس.
‫بیا بریم یه کسی رو ببینیم.
‫اون حتما مداوات میکنه.
‫دختر خوب.
‫خب بچه ها، من به یه نتیجه ای رسیدم.
‫حالا که هر کدوم از ما توی اینجا ‫استعداد خاص خودمون رو داریم،
‫نظرتون در این مورد چیه؟
‫که بریم،
‫برای خانواده های ثروتمند،
‫مثلا خانواده یوآن یا عمارت های خانواده چین،
‫نمایش اجرا کنیم.
‫حتما کلی پول به جیب میزنیم.
‫چیزی که گفتی منطقیه.
‫خانواده های ثروتمند زیادی ‫اینجا توی چانگ شانژو هست.
‫اگه ما این پول رو در نیاریم،
‫اپرا خوان ها همین کار رو میکنن.
‫معلومه که نه.
‫زیر پا گذاشتن اصول ‫برای رقابت کردن توی تجارت با بقیه،
‫کار زشتیه.
‫ارباب چین جوان.
‫چینر، تو اینجا چیکار میکنی؟
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫رئیس بو یان،
‫میخواستم ازتون بپرسم،
‫که اینجا اتاق اضافه دارین؟
‫واسه این میپرسین که...
‫داستان از این قراره.
‫من میخوام اینجا یه اتاق اجازه کنم ‫و مدتی اینجا بمونم.
‫این...
‫مشکلی وجود داره؟
‫ما یه اتاق خالی داریم،
‫که برای دخترم کنار گذاشته بودیمش.
‫ولی، مدتیه که ازش بی خبریم.
‫اگر مشکلی ندارین میتونین اونجا بمونین.
‫و این خانوم...
‫نگران نباشین. من اینجا نمیمونم.
‫اگه درست متوجه شده باشم،
‫ارباب چین جوان، میخواد اتاق اجاره کنه.
‫در این صورت، ‫میتونیم در مورد مبلغ اجاره صحبت کنیم.
‫جانگ شو،
‫ارباب چین جوان دوست خوب ماست.
‫نباید ازش اجاره بخوایم.
‫ارباب,
‫حساب حسابه، کاکا برادر.
‫نگران نباش.
‫من حتما اجاره رو پرداخت میکنم.
‫ارباب بو یان،
‫با اینکه من دیگه ‫توی بیمارستان کار نمیکنم،
‫ولی دوست دارم،
‫اینجا یه مطب باز کنم.
‫مطب باز کنین؟
‫درمان کردن آدم ها برای کمک بهشون،
‫کار بسیار خیری هست.
‫عالیه.
‫ارباب چین جوان، ‫با خیال راحت همینجا بمونین.
‫اصلا لازم نیست چیزی پرداخت کنین.
‫- ممنونم. ‫- زود باشین، بریم کمکش کنیم.
‫به ارباب چین جوان کمک بدین ‫چمدون هاش رو حمل کنه.
‫- بسیار خب. ‫- بریم.
‫بریم کمکش کنیم.
‫جناب چینر،
‫حالا که همه موافقن اینجا بمونی،
‫باید الان بیعانه رو پرداخت کنی.
‫من برای ارباب بو یان نگهش میدارم.
‫رد کن بیاد.
‫حتما.
‫خودم بیعانه رو میدم،
‫دست ارباب بو یان.
‫نه، صبر کن!
‫تو...
‫انقدر حرف نزن و برو کمک کن.
‫من چرا؟ نمیرم.
‫هر طور مایلی.
‫یواش.
‫بیا، بگیرش.
‫مگه نگفتی نمیای کمک؟
‫تموم شد.
‫پله هم درست شد.
‫- به جمعممون یه نفر دیگه هم اضافه شد. ‫- آروم!