‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫«قسمت یازدهم»
‫«مترجم:nazanin_sfz»
‫باید صدات کنم چینگر،
‫یا همسرم؟
‫باید بهم بگی همسرم.
‫همسرم.
‫تو زیبایی.
‫«شکارچی روح»
‫چی شد؟
‫ما اینجا رو گشتیم.
‫- هیچی پیدا نکردیم. ‫- قربان.
‫- اون پسرها چی؟ ‫- همه جا رو گشتیم.
‫هیچی پیدا نکردیم.
‫جانگ شو رو چی؟
‫نه.
‫اون با دکتر چین رفت،
‫ایستگاه پلیس.
‫میخواد روی پرونده،
‫فرمانده گئو تحقیق کنه.
‫چی؟
‫چرا خوابیدی؟
‫موقع بررسی پرونده ها چرتم گرفت.
‫برو کمی استراحت کن.
‫در مورد این مسئله،
‫با هیشکی صحبت نکنین.
‫پرونده آدم ربایی اون موقع،
‫به یه نفر به اسم،
‫فرمانده گئو گره خورده.
‫ولی اون ناجی نبود.
‫اون به خاطر،
‫افشای اطلاعات محرمانه تیر خورد.
‫دقیق نمیدونم ‫چی رو افشا کرده بود،
‫اما سر به نیست کردنش مخفیانه انجام شد.
‫دارم بهتون هشدار میدم.
‫این پرونده فوق محرمانه ست.
‫توی کل اداره،
‫فقط من ازش خبر دارم.
‫به قیاقه اش میخورد که دزد باشه.
‫میدونستم باعث دردسر میشه.
‫فقط یه دختر احمق مثل مو چینگ،
‫باورش میشه که اون یه آدم خوب بوده.
‫چرا میخوای روی این پرونده تحقیق کنی؟
‫تا حالا دیدیش؟
‫آره دیدم.
‫ایناهاش، دقیقا همینجا دیدمش.
‫داستان از این قراره.
‫الان،
‫دارم روی یه تحقیق کار میکنم.
‫در مورد،
‫حالت روانی آدم ها بعد از،
‫آَسیب روحیه.
‫آقای یوآن در مورد،
‫فرمانده گئو بهم گفته بود.
‫اما مشخص شد که،
‫توسط یه گروه تیرانداز سر به نیست شده.
‫من دیگه نمیتونم،
‫تحقیقم رو ادامه بدم.
‫سوالی داری؟
‫باید،
‫از داداشش بپرسین.
‫داداشش کجاست؟
‫آدرسی ازش داری؟
‫توی پرونده هست.
‫«اداره پلیس چانگ شانژو»
‫خورشید اومد بیرون.
‫کنجکاوم بدونم حال مو چینگ چطوره.
‫به نظرم باید یه سر به خونه ‫فرمانده گئو بزنیم.
‫جانگ شو.
‫اینجا چیکار میکنی؟ ‫اتفاقی توی محوطه افتاده؟
‫نه. باید برگردین.
‫ما خانوم یوآن رو پیدا کردیم.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا؟
‫بانو شی سان واقعا فوق العاده ست.
‫اون خانوم یوآن رو ‫بدون یه خراش آورده خونه.
‫زود باشین، بریم ببینیمش.
‫وایستا.
‫تو باید برگردی که،
‫بهش سر بزنی.
‫منم وضعیت رو بررسی میکنم.
‫من توی دوا درمونش کمک میکنم.
‫- باشه، بریم. ‫- بریم.
‫اومدم.
‫دنبال کی میگردین؟
‫ببخشید.
‫اینجا خونه فرمانده گئو هست؟
‫داداش، صبر کن.
‫یه چند تا سوال ازت دارم.
‫من حرفی ندارم.
‫بهتره بری.
‫تو باید داداش فرمانده گئو باشی.
‫با توجه به پرونده آدم ربایی ‫خانواده یوآن،
‫تو یکی از اعضای یوآنی؟
‫شما داداشم رو کشتین.
‫شما شرایط زندگی ما رو دیدی.
‫الان راضی شدی؟
‫داداش، داری اشتباه میکنی.
‫من از اعضای یوآن نیستم.
‫من دوست قدیمی داداشتم.
‫من شنیدم که فوت شده،
‫برای همین اومدم سر بزنم.
‫خیلی وقته مرده.
‫اینجا چیزی برای دیدن نیست.
‫اون به غلط مرد.
‫من هیچ کاری نتونستم براش بکنم.
‫به غلط؟
‫منظورت از این حرف،
‫چیه؟
‫ژنرال یوآن یه بار،
‫جون داداشم رو ‫در جنگ نجات داد.
‫برای همین هم داداشم ‫به خانواده یوآن وفادار بود.
‫حتی اگه توی گلوش چاقو فرو میکردن،
‫اون هیچوقت به خانواده ‫یوآن صدمه نمیزد.
‫اون موقع من بچه بودم،
‫ولی هنوز خوب یادمه.
‫داداشم با بامبو برای بچه ها ‫سنجاقک درست میکرد.
‫و باهاشون بادبادک بازی میکرد.
‫هیچوقت بهشون صدمه نزد.
‫با این وجود اون ها داداشم رو متهم کردن.
‫داداشم هرگز محل ژنرال یوآن ‫رو به دشمن افشا نکرد،
‫چه برسه به اینکه بخواد بچه هاش رو بدزده.
‫تا حالا اسم رئیس هونگ رو از داداشت،
‫شنیدی؟
‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫هر کی که بوده.
‫قسم میخورم.
‫داداشم با اراذل و اوباش در ارتباط نبود.
‫میتونی از همسایه ها بپرسی.
‫داداشم مرد مهربونی بود.
‫راستشو بخوای،
‫خود ژنرال یوآن میدونه،
‫که داداشم چقدر وفادار بود.
‫اون داره یه چیزی رو مخفی میکنه.
‫هر چند ما،
‫آدم های عادی هستیم.
‫هیشکی رو نداریم که بهش رو بندازیم.
‫ممنون داداش.
‫خیلی چیزها بهم گفتی.
‫میدونی،
‫این زیاد نیست.
‫بگیرش.
‫نمیخواد.
‫- بذارین برم! ‫- خانوم یوآن!
‫بذارین برم!
‫- بذارین برم! ‫- خانوم یوآن.
‫دیگه نمیتونم نگهش دارم.
‫دکتر چین هنوز برنگشته.
‫خودمونیم و خودمون.
‫خانوم یوآن.
‫جانگ شو، نکن.
‫دکتر چین اینجا نیست، گند نزن.
‫چاره ای نداریم. ‫نباید از چینر جدا میشدم.
‫داریم زمان رو از دست میدیم.
‫اینجا رو آتیش میزنم.
‫آره.
‫آرام بخش ها دیگه کار نمیکنن.
‫بذارین برم!
‫من انجامش میدم.
‫بیاین بیرون منتظر بمونیم.
‫جانگ شو چیزیش نمیشه.
‫مراقب باش.
‫چرا عکس ها عوض شدن؟
‫پدر.
‫مادر.
‫پدر!
‫مادر!
‫داداش.
‫ببین.
‫این دستبند خیلی نفیسه.
‫حتما خیلی گرونه.
‫داداش چقدر بی ادبی.
‫پولش اصلا مسئله نیست.
‫جین رونگ کلی تلاش کرده،
‫تا این رو توی بازار گیر بیاره.
‫تا وقتی چینگر خوشحال باشه،
‫ما هم خوشحالیم.
‫انقدر خرج،
‫اون دختر احمق نکن.
‫داری لوسش میکنی.
‫همونطور که داشتم میگفتم،
‫مامان چینگر وقتی ‫اون خیلی بچه بود مرد.
‫منم آدم احساسی نیستم.
‫خوشبختانه شما دو تا رو داره که لوسش کنین.
‫رئیس.
‫چی شده؟
‫رئیس.
‫خانوم جوان توسط اراذل و اوباش دزدیده شده.
‫چی؟
‫"رئیس هونگ من رو گروگان گرفته. ‫لطفا نجاتم بدین."
‫"با پلیس نیاید وگرنه جونم به خطر میوفته. ‫امضا، چینگر."
‫هونگ عوضی پست فطرت!
‫اون زمان زنده نگهش داشتم. ‫چطور جرئت کرده برگشته؟
‫دخترم هم گروگان گرفته.
‫فرمانده یانگ، نیروها رو جمع کنید.
‫دست نگه دار.
‫توی نامه واضح نوشته.
‫باید تنها برم.
‫اگه کسی باهام بیاد اون چینگر رو میکشه.
‫باید چیکار کنیم؟
‫من تنهایی میرم دیدن هونگ.
‫- داداش. ‫- نگران نباش.
‫چینگر رو صحیح و سالم میارم خونه.
‫- داداش. ‫- فرمانده یانگ.
‫نیروها رو جمع کن و توی محوطه کمین کن.
‫منتظر دستورم باش. ‫برو.
‫دکتر چین، بالاخره برگشتی.
‫جانگ شو کجاست؟
‫یه وضعیت اضطراری پیش اومد.
‫جانگ شو داره خانوم یوآن رو درمان میکنه.
‫مسخره ست.
‫وضعیت چیه؟
‫الان که ساکته.
‫خودم هم نمیدونم.
‫- بانو شی سان کجاست؟ ‫- رفت که داروهای خانوم یوآن رو بگیره.
‫میری دنبال بانو شی سان؟
‫باید ازش یه چیزی بپرسم.
‫بالاخره اومدی.
‫جانگ شو درمان رو شروع کرده.
‫دیروز تمام شب رو بیدار بودن.
‫به لطف آرام بخش هام،
‫همه الان خوابن.
‫باید عجله کنی.
‫شماها.
‫هر کی داخل مونده رو ببندین.
‫- سریع باشین. ‫- چشم قربان.
‫اگه چین یی هنگ ما رو دید،
‫- میدونی که باید چیکار کنی. ‫- بانو شی سان.
‫دکتر چین دنبالتون میگرده.
‫ایشون دوستتونه؟
‫بله.
‫هی، دختر کوچولو.
‫من از پشت میرم بیرون.
‫باشه.
‫مراقب باش. ‫به بقیه هم بگو که به کارشون برسن.
‫مو چینگ.
‫جانگ شو با ‫خودش چی فکر کرده؟
‫چطور میتونه انقدر بی فکرانه رفتار کنه؟
‫چرا مانتو برنگشته؟
‫مثل حلزونه.
‫اینطوری نمیشه.
‫رئیس هونگ؟
‫بزنینش.
‫جنگجوی خوبی هستی.
‫زود باش.
‫تو...
‫یه آرام بخشه.
‫اگه نمیخوای توجه پلیس ها ‫رو جلب کنی آروم تر پیش برو.
‫ببندینش.
‫زود باشین. از این طرف.
‫بریم.
‫بجنبین.
‫از در نمیتونیم بریم.
‫برو سمت راست. ‫یه اتاقه که میشه از اونجا خارج شد.
‫باشه، بریم.
‫- چینگر. ‫- مو چینگ.
‫راه رو نشون بده. ‫من میارمش.
‫لعنتی.
‫اونور.
‫اینجا.
‫دیگه در امانیم.
‫از اینجا به بعد دیگه ‫نمیتونن بگیرنمون.
‫مو چینگ، به پاهات نگاه کن.
‫درد میکنن؟
‫نه.
‫پاشو.
‫سنگین بودم؟
‫تو...
‫تو یه احمقی.
‫منظورت چیه؟
‫تو یه احمقی.
‫من؟
‫مگه چیکار کردم؟ ‫اگه من نبودم که،
‫تو و داداشت نمیتونستین فرار کنین.
‫تو یه احمقی،
‫چون که،
‫نمیدونی من چه احساسی دارم.
‫چی...
‫داری در مورد چی حرف میزنی؟
‫منم همین حس رو به تو دارم.
‫میدونم که به من احساس داری.
‫منم دارم.
‫من...
‫مو چینگ، چی داری میگی؟
‫من میرم اونجا.
‫گفتم ازت خوشم میاد.
‫مو چینگ.
‫جدی میگی؟
‫چون الان نجاتت دادم،
‫مو چینگ.
‫اعتراف میکنم،
‫که بهت احساس دارم.
‫با این حال این اتفاق ‫داره خیلی سریع میوفته.
‫تو بزرگترین دختر خانواده یوآنی.
‫من حتی هویت خودمم،
‫نمیدونم.
‫من نمیتونم باهات ازدواج کنم.
‫هیچکدومشون اهمیت نداره.
‫برای من نداره.
‫اگه مایلی که با من ازدواج کنی،
‫با من بیا.
‫من...
‫باید بهت بگم چینگر،
‫یا همسرم؟
‫معلومه که باید بهم بگی همسرم.
‫همسرم،
‫تو خیلی زیبایی.
‫چقدر شیرین زبونی.
‫چرا اونجا وایستادی؟
‫یه کم برامون نوشیدنی بیار.
‫با اینکه خیلی دست و پا چلفتی هستی،
‫اما من بازم دوستت دارم.
‫پسره احمق.
‫تو یوآن مو چینگ نیستی.
‫تو کی هستی؟
‫واقعا فکر کردی،
‫من اجازه میدم آبجیم،
‫با بزدلی مثل تو ازدواج کنه؟
‫اگه نقشه ام رو خراب نمیکردی،
‫مجبور نبودم نقش بازی کنم.
‫متاسفانه،
‫تو گیرم انداختی.
‫به هر حال،
‫این هم یه یادآوری.
‫این منطقه،
‫در حال حاضر قلمرو منه.
‫من،
‫رئیس این منطقه ام.
‫تو یه روانی هستی.
‫مو چینگ داره با گناه و پشیمونی،
‫دست و پنجه نرم میکنه.
‫اون مثل داداشش با تو رفتار کرد اما تو چی؟
‫چطور تونستی باهاش این کار رو بکنی؟
‫دارم بهت هشدار میدم یوآن یی.
‫مو چینگ رو برگردون.
‫به کی گفتی روانی؟
‫اون یه زندگی خوب و طولانی داشت. ‫حالا نوبت منه.
‫بعلاوه،
‫پدرش،
‫خانواده من رو کشت.
‫اون،
‫این دین رو ادا میکنه.
‫یوآن ژن؟
‫اون خانواده ات رو کشت؟
‫شوکه شدی؟
‫خانواده من چیکار کرده بودن؟
‫پدرم فقط مایل نبود که توی جنگ بهش بپیونده.
‫میخواست با مادرم فرار کنه.
‫اما یوآن ژن دستور داد که،
‫به خاطر جنگ قریب الوقوع،
‫دستورات ارتش مقدم و مقدسه.
‫کسانی که ازش سرپیچی کنن،
‫کشته میشن.
‫درست جلوی چشمام،
‫جلوی من،
‫هر دوشون رو سلاخی کرد.
‫"پدر! مادر!"
‫رئیس هونگ میخواست از شر یوآن ژن خلاص بشه.
‫معلومه که کمکش میکنم.
‫باید فهمیده باشی که،
‫یوآن ژن کسیه که خانواده ات رو کشته.
‫اون رو مقصر بدون!
‫چرا مو چینگ رو دخالت دادی؟
‫مو چینگ عمیقا تو رو دوست داره.
‫اون باهات چیکار کرده بود؟
‫مو چینگ.
‫مو چینگ هیچ کار اشتباهی نکرده.
‫درسته.
‫متاسفانه...
‫متاسفانه،
‫اون دختر عزیز دردونه یوآ ژنه.
‫بگو ببینم.
‫مو چینگ کجاست؟
‫چینگر کجاست لعنتی؟
‫مو...
‫مو چینگ.
‫بالاخره پیدات کردم.
‫- مو چینگ. ‫- تو باید بری.
‫من تو رو از اینجا میبرم بیرون.
‫نه.
‫من هیچ جایی نمیام.
‫مو چینگ.
‫به من نگاه کن.
‫به خودت بیا.
‫یوآن یی داره کنترلت میکنه.
‫داداشت اونی نیست که فکر میکنی.
‫اون حتی میخواست منم اینجا نگه داره.
‫یک ربع به یک.
‫سر پل منگ ژیونگ به دیدنم بیا.
‫این آخرین چیزی بود که بهم گفت.
‫اما وقتی زمانش رسید،
‫پیداش نشد.
‫یهویی، صدای شلیک اومد.
‫داداش.
‫مو چینگ.
‫بیدار شو.
‫همش توی گذشته ست.
‫نه، نیست.
‫میتونم داداشم رو کنارم حس کنم.
‫اون با من اینجاست.
‫اون نمرده.
‫اون من رو مقصر میدونه.
‫داداشت هیچوقت تو رو مقصر نمیدونه.
‫اون من رو مقصر میدونه.
‫تو خودت، خودت رو مقصر میدونی مو چینگ.
‫اینا همش توهمه.
‫احساساتت دارن تو رو آزار میدن.
‫داداشت عاشقته.
‫نمیخواد که این شکلی ببینتت.
‫مو چینگ.
‫میدونستی؟
‫این بار سومیه که به خاطرت اینجام.
‫مهم نیست چقدر طول بکشه،
‫من تو رو از اینجا میبرم بیرون.
‫اگه نمیخوای از اینجا بری،
‫تا ابد با تو اینجا،
‫میمونم.
‫بهم اعتماد کن.
‫تقریبا یک ربع به یکه.
‫من میبرمت اونجا.
‫هونگ.
‫بذار دخترم بره.
‫این یه دستوره؟
‫یادت نره به خاطر چی اومدی.
‫صبرم داره تموم میشه.
‫اگه به هر طریقی بهم توهین کنی،
‫میگم دخترت رو بکشن.
‫واقعا تنها اومدی؟
‫خیلی جسوری.
‫من سر حرفم میمونم.
‫حالا که تنها اومدی،
‫میذارم دخترت بره.
‫هرچند تو،
‫باید امروز اینجا بمونی.
‫تو باید بمیری.
‫خیلی با اعتماد به نفس حرف میزنی.
‫مهم نیست.
‫به هر حال تو قراره اینجا بمیری.
‫تو زندگیت خون های زیادی رو ریختی.
‫اما در نهایت... نه، امروز،
‫نتونستی تحمل کنی که تنها دخترت بمیره.
‫حق با توئه.
‫در تمام زندگیم،
‫تنها کسی که با تمام وجودم،
‫ازش محافظت کردم،
‫دخترم بوده.
‫عالیه.
‫همینه.
‫انگار انتقام 30 تا داداشم،
‫که اون زمان مردن،
‫امروز گرفته میشه.
‫چینگر.
‫چرا اونجا تنهام گذاشتی؟
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫داری چیکار میکنی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫داداش، داری چیکار میکنی؟
‫بیارش پایین!
‫ولش کن!
‫داداش!
‫مو چینگ.
‫هیچ کدومش رو باور نکن.
‫اون یوآن یی واقعی نیست.
‫این فقط یه توهمه.
‫- مو چینگ. ‫- داداش!
‫مو چینگ.
‫داداش!
‫بیدار شو!
‫داداش!
‫مو چینگ.
‫یه راهی به بیرون پیدا کردم.
‫بعد از این همه سال،
‫هنوز هم درگیر این ‫چرت و پرت های بی فایده ای.
‫چرت و پرت بی فایده؟
‫باهاش میشه کشتت؟
‫تا وقتی که بتونه تو رو بکشه خوبه.
‫اشتباه فهمیدی.
‫چرت و پرت های بی فایده ای که میگفتم،
‫این نیست.
‫خودتی،
‫هونگ.
‫بعد از این همه سال،
‫هنوز هم نمیفهمی نه؟
‫پس روشنم کن خواهشا.
‫اون زمان ها، تو یه رهبر بی همتا بودی،
‫در رأس قدرت بودی.
‫از اون طرف،
‫نیروهای من ضعیف بودن.
‫اما در نهایت،
‫من، یوآن ژن،
‫شکستت دادم.
‫فکر میکنی چرا اینجوری شد؟
‫من خیلی بی دقت بودم.
‫اشتباه میکنی.
‫تو عقل نداری.
‫توی بازی بقا،
‫عقل مهم تر از اسلحه ست.
‫مساعدت مفیدتر از خشونته.
‫چه حیف شد.
‫رئیس هونگ،
‫به نظر میاد تو،
‫این اصل رو نفهمیدی.
‫چه مزخرفاتی.
‫تو امروز اینجا میمیری.
‫فکر میکنی چی مهم تره؟
‫باشه.
‫بهت ثابت میکنم.
‫تمام اون هایی که داخل قایم شدید، ‫گوش کنید!
‫شماره 58 از خیابان چانگ شو.
‫شماره 3 از خیابان سیپینگ.
‫شماره 12 از کوچه جیشانگ.
‫واحد 7 از،
‫روستای تایشانگ.
‫مرد واحد 12،
‫که چشم چپش کوره.
‫زنی که بچه سومش رو بارداره.
‫پیرزنی که یه ساله علیله.
‫خانواده ای که به تازگی پول جهاز داده.
‫بهتره آماده بشید که دست از همه چیزتون،
‫حتی خونه هاتون بکشید.
‫اما گوش کنید،
‫ارتش قوی صد هزارتایی من،
‫تا آخر دنیا هم دنبالتون میان.
‫تا آخر عمرتون میان دنبالتون.
‫زرنگ باشین!
‫دخترم رو آزاد کنید،
‫و من از جونتون میگذرم.
‫به قولم،
‫عمل میکنم.
‫یوآن ژن.
‫داری حیله گری میکنی.
‫داری مزخرف میگی.
‫جرئت میکنی به من شلیک کنی؟
‫چیزی نیست که،
‫جرئتش رو نداشته باشم.
‫بانو شی سان.
‫ار هو، تای دن، دارین چیکار میکنین؟
‫همتون.
‫حرف بزنید.
‫دخترم کجاست؟
‫اون داخله و در امانه.
‫ژنرال، ما بانو شی سان رو کشتیم.
‫هونگ.
‫حالا فهمیدی،
‫از عقل استفاده کردن یعنی چی؟
‫صبر کنین!
‫نکشینش!
‫ژنرال نباید بکشینش.
‫برای درمان،
‫خانوم یوآن نیازش داریم.
‫منظورت چیه؟
‫وقت ندارم توضیح بدم.
‫لطفا بهم اعتماد کنین.
‫به من دست نزن.
‫چه خبر شده؟
‫یه اشتباهی شده
‫مردی که توی کارگاه عکس هنری شائو رونگ بود،
‫یوآن ژن نبود.
‫دو تا بچه هاش،
‫بودن.
‫چرا بچه هاش رو بستی؟
‫من یوآن ژن رو میخوام.
‫رئیس هونگ، بهش فکر کنین.
‫با اینکه به هیچ دردی نمیخورن،
‫اگه بگیریمشون،
‫گروگانمون میشن.
‫بچه هاش تو دست ما هستن.
‫اون میوفته توی داممون.
‫به افرادمون اطلاع بده که برن سر کارشون.
‫بله، قربان.
‫حرکت کن!
‫رئیس هونگ.
‫دختره رو آوردم براتون.
‫- کارت خوب بود. ‫- رئیس هونگ.
‫یوآن ژن محاصره شده.
‫کافیه.
‫فهمیدم.
‫دیده بانی کنید.
‫بله قربان.
‫زود باش.
‫بگو چه اتفاقی افتاد.
‫من اطلاعات غلط دادم.
‫باید آبجیم رو راضی میکردم،
‫که از یوآن ژن بخواد که برای گرفتن ‫عکس باهامون به کارگاه هنری بیاد.
‫اما توی سربازخونه یه اتفاقی افتاد.
‫برای همین فرمانده گئو به ‫یکی گفت که ما رو بیاره اینجا.
‫خیلی خب، فهمیدم.
‫حداقل ما توی موقعیت حمله ایم.
‫به خاطر قضیه گروگان،
‫عجولانه عمل نمیکنه.
‫تو یوآن ژن رو نمیشناسی.
‫اون خیلی از آدماش رو،
‫بدون توجه به جون ما فرستاده.
‫اون میخواد تو رو از روی زمین محوت کنه.
‫انقدر سنگدله؟
‫هیشکی توان این رو نداره ‫که به بچه هاش آسیب بزنه.
‫نگران نباش.
‫میدونم باید چیکار کنم.
‫نقشه ات چیه؟
‫قصد دارم از طریق،
‫دخترش بکشمش بیرون.
‫بعدشم خودش،
‫و دخترش رو میکشم.
‫این میشه پایان کار.
‫باید یه بار دیگه،
‫این محل رو بازرسی کنی.
‫من عقب نشینی میکنم.
‫تو بعدش خبر مرگ یوآن ژن رو اعلام کن.
‫میدونی نقشه من چیه؟
‫بگو ببینم.
‫قبل از نزدیک شدن نیروهای یوآن ژن،
‫با بقیه آدم هات عقب نشینی کن.
‫نقشه تو منتفیه.
‫چی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫من برای دیدن یه همچین روزی،
‫کلی نقشه کشیدم.
‫یادت نره.
‫کشتن اون دو تا،
‫باعث میشه تو پیروز بشی.
‫در کنار انتقام خانواده ات،
‫هم نیروهاش مال تو میشه،
‫هم قلمروی اون.
‫آره.
‫من میخوام انتقام پدر و مادرم رو بگیرم.
‫هر روز همچین چیزی رو میخواستم.
‫اما چینگر،
‫آبجیمه.
‫اون بی گناهه.
‫بی گناه؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫یادت هست چی گفتی؟
‫گفتی میخوای به یوآن ژن،
‫طعم از دست دادن خانواده اش رو بچشونی.
‫حالا میخوای به خاطر یه دختر،
‫گند بزنی به نقشه من؟
‫رئیس هونگ.
‫برای این که میدونم از دست ‫دادن خویشاوند چه حسی داره،
‫نمیخوام چینگر رو از دست بدم.
‫باید حالا که فرصت داریم تمومش کنیم.
‫کافیه. تمومش کن.
‫- کجا رفت؟ ‫- بریم.
‫درست رفتار کن.
‫رئیس هونگ.
‫این دختره سعی کرد فرار کنه.
‫ولی من گیرش انداختم.
‫هونگ.
‫تو محاصره شدی.
‫مقاومت فایده ای نداره.
‫دخترم رو آزاد کن.
‫یوآن ژن.
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫بچه هات توی دستای من هستن.
‫اگه عقب نشینی نکنی،
‫میکشمشون.
‫تا 5 تا شلیک وقت داری.
‫تصمیمش با خودته.
‫یک.
‫ژنرال، چیکار کنیم؟
‫دو.
‫قربان، فرمانده گئو بالای ‫ساختمون یه محل برای تیراندازی پیدا کرده.
‫ما آماده ایم.
‫به فرمانده گئو بگو،
‫صبر کنه،
‫و وقتی هدف در دیدرس بود شلیک کنه.
‫بله، قربان.
‫سه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫«قسمت یازدهم»
‫«مترجم:nazanin_sfz»
‫باید صدات کنم چینگر،
‫یا همسرم؟
‫باید بهم بگی همسرم.
‫همسرم.
‫تو زیبایی.
‫«شکارچی روح»
‫چی شد؟
‫ما اینجا رو گشتیم.
‫- هیچی پیدا نکردیم. ‫- قربان.
‫- اون پسرها چی؟ ‫- همه جا رو گشتیم.
‫هیچی پیدا نکردیم.
‫جانگ شو رو چی؟
‫نه.
‫اون با دکتر چین رفت،
‫ایستگاه پلیس.
‫میخواد روی پرونده،
‫فرمانده گئو تحقیق کنه.
‫چی؟
‫چرا خوابیدی؟
‫موقع بررسی پرونده ها چرتم گرفت.
‫برو کمی استراحت کن.
‫در مورد این مسئله،
‫با هیشکی صحبت نکنین.
‫پرونده آدم ربایی اون موقع،
‫به یه نفر به اسم،
‫فرمانده گئو گره خورده.
‫ولی اون ناجی نبود.
‫اون به خاطر،
‫افشای اطلاعات محرمانه تیر خورد.
‫دقیق نمیدونم ‫چی رو افشا کرده بود،
‫اما سر به نیست کردنش مخفیانه انجام شد.
‫دارم بهتون هشدار میدم.
‫این پرونده فوق محرمانه ست.
‫توی کل اداره،
‫فقط من ازش خبر دارم.
‫به قیاقه اش میخورد که دزد باشه.
‫میدونستم باعث دردسر میشه.
‫فقط یه دختر احمق مثل مو چینگ،
‫باورش میشه که اون یه آدم خوب بوده.
‫چرا میخوای روی این پرونده تحقیق کنی؟
‫تا حالا دیدیش؟
‫آره دیدم.
‫ایناهاش، دقیقا همینجا دیدمش.
‫داستان از این قراره.
‫الان،
‫دارم روی یه تحقیق کار میکنم.
‫در مورد،
‫حالت روانی آدم ها بعد از،
‫آَسیب روحیه.
‫آقای یوآن در مورد،
‫فرمانده گئو بهم گفته بود.
‫اما مشخص شد که،
‫توسط یه گروه تیرانداز سر به نیست شده.
‫من دیگه نمیتونم،
‫تحقیقم رو ادامه بدم.
‫سوالی داری؟
‫باید،
‫از داداشش بپرسین.
‫داداشش کجاست؟
‫آدرسی ازش داری؟
‫توی پرونده هست.
‫«اداره پلیس چانگ شانژو»
‫خورشید اومد بیرون.
‫کنجکاوم بدونم حال مو چینگ چطوره.
‫به نظرم باید یه سر به خونه ‫فرمانده گئو بزنیم.
‫جانگ شو.
‫اینجا چیکار میکنی؟ ‫اتفاقی توی محوطه افتاده؟
‫نه. باید برگردین.
‫ما خانوم یوآن رو پیدا کردیم.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا؟
‫بانو شی سان واقعا فوق العاده ست.
‫اون خانوم یوآن رو ‫بدون یه خراش آورده خونه.
‫زود باشین، بریم ببینیمش.
‫وایستا.
‫تو باید برگردی که،
‫بهش سر بزنی.
‫منم وضعیت رو بررسی میکنم.
‫من توی دوا درمونش کمک میکنم.
‫- باشه، بریم. ‫- بریم.
‫اومدم.
‫دنبال کی میگردین؟
‫ببخشید.
‫اینجا خونه فرمانده گئو هست؟
‫داداش، صبر کن.
‫یه چند تا سوال ازت دارم.
‫من حرفی ندارم.
‫بهتره بری.
‫تو باید داداش فرمانده گئو باشی.
‫با توجه به پرونده آدم ربایی ‫خانواده یوآن،
‫تو یکی از اعضای یوآنی؟
‫شما داداشم رو کشتین.
‫شما شرایط زندگی ما رو دیدی.
‫الان راضی شدی؟
‫داداش، داری اشتباه میکنی.
‫من از اعضای یوآن نیستم.
‫من دوست قدیمی داداشتم.
‫من شنیدم که فوت شده،
‫برای همین اومدم سر بزنم.
‫خیلی وقته مرده.
‫اینجا چیزی برای دیدن نیست.
‫اون به غلط مرد.
‫من هیچ کاری نتونستم براش بکنم.
‫به غلط؟
‫منظورت از این حرف،
‫چیه؟
‫ژنرال یوآن یه بار،
‫جون داداشم رو ‫در جنگ نجات داد.
‫برای همین هم داداشم ‫به خانواده یوآن وفادار بود.
‫حتی اگه توی گلوش چاقو فرو میکردن،
‫اون هیچوقت به خانواده ‫یوآن صدمه نمیزد.
‫اون موقع من بچه بودم،
‫ولی هنوز خوب یادمه.
‫داداشم با بامبو برای بچه ها ‫سنجاقک درست میکرد.
‫و باهاشون بادبادک بازی میکرد.
‫هیچوقت بهشون صدمه نزد.
‫با این وجود اون ها داداشم رو متهم کردن.
‫داداشم هرگز محل ژنرال یوآن ‫رو به دشمن افشا نکرد،
‫چه برسه به اینکه بخواد بچه هاش رو بدزده.
‫تا حالا اسم رئیس هونگ رو از داداشت،
‫شنیدی؟
‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫هر کی که بوده.
‫قسم میخورم.
‫داداشم با اراذل و اوباش در ارتباط نبود.
‫میتونی از همسایه ها بپرسی.
‫داداشم مرد مهربونی بود.
‫راستشو بخوای،
‫خود ژنرال یوآن میدونه،
‫که داداشم چقدر وفادار بود.
‫اون داره یه چیزی رو مخفی میکنه.
‫هر چند ما،
‫آدم های عادی هستیم.
‫هیشکی رو نداریم که بهش رو بندازیم.
‫ممنون داداش.
‫خیلی چیزها بهم گفتی.
‫میدونی،
‫این زیاد نیست.
‫بگیرش.
‫نمیخواد.
‫- بذارین برم! ‫- خانوم یوآن!
‫بذارین برم!
‫- بذارین برم! ‫- خانوم یوآن.
‫دیگه نمیتونم نگهش دارم.
‫دکتر چین هنوز برنگشته.
‫خودمونیم و خودمون.
‫خانوم یوآن.
‫جانگ شو، نکن.
‫دکتر چین اینجا نیست، گند نزن.
‫چاره ای نداریم. ‫نباید از چینر جدا میشدم.
‫داریم زمان رو از دست میدیم.
‫اینجا رو آتیش میزنم.
‫آره.
‫آرام بخش ها دیگه کار نمیکنن.
‫بذارین برم!
‫من انجامش میدم.
‫بیاین بیرون منتظر بمونیم.
‫جانگ شو چیزیش نمیشه.
‫مراقب باش.
‫چرا عکس ها عوض شدن؟
‫پدر.
‫مادر.
‫پدر!
‫مادر!
‫داداش.
‫ببین.
‫این دستبند خیلی نفیسه.
‫حتما خیلی گرونه.
‫داداش چقدر بی ادبی.
‫پولش اصلا مسئله نیست.
‫جین رونگ کلی تلاش کرده،
‫تا این رو توی بازار گیر بیاره.
‫تا وقتی چینگر خوشحال باشه،
‫ما هم خوشحالیم.
‫انقدر خرج،
‫اون دختر احمق نکن.
‫داری لوسش میکنی.
‫همونطور که داشتم میگفتم،
‫مامان چینگر وقتی ‫اون خیلی بچه بود مرد.
‫منم آدم احساسی نیستم.
‫خوشبختانه شما دو تا رو داره که لوسش کنین.
‫رئیس.
‫چی شده؟
‫رئیس.
‫خانوم جوان توسط اراذل و اوباش دزدیده شده.
‫چی؟
‫"رئیس هونگ من رو گروگان گرفته. ‫لطفا نجاتم بدین."
‫"با پلیس نیاید وگرنه جونم به خطر میوفته. ‫امضا، چینگر."
‫هونگ عوضی پست فطرت!
‫اون زمان زنده نگهش داشتم. ‫چطور جرئت کرده برگشته؟
‫دخترم هم گروگان گرفته.
‫فرمانده یانگ، نیروها رو جمع کنید.
‫دست نگه دار.
‫توی نامه واضح نوشته.
‫باید تنها برم.
‫اگه کسی باهام بیاد اون چینگر رو میکشه.
‫باید چیکار کنیم؟
‫من تنهایی میرم دیدن هونگ.
‫- داداش. ‫- نگران نباش.
‫چینگر رو صحیح و سالم میارم خونه.
‫- داداش. ‫- فرمانده یانگ.
‫نیروها رو جمع کن و توی محوطه کمین کن.
‫منتظر دستورم باش. ‫برو.
‫جین رونگ.
‫نگران نباش، همه چیز دست میشه.
‫دکتر چین، بالاخره برگشتی.
‫جانگ شو کجاست؟
‫یه وضعیت اضطراری پیش اومد.
‫جانگ شو داره خانوم یوآن رو درمان میکنه.
‫مسخره ست.
‫وضعیت چیه؟
‫الان که ساکته.
‫خودم هم نمیدونم.
‫- بانو شی سان کجاست؟ ‫- رفت که داروهای خانوم یوآن رو بگیره.
‫میری دنبال بانو شی سان؟
‫باید ازش یه چیزی بپرسم.
‫بالاخره اومدی.
‫جانگ شو درمان رو شروع کرده.
‫دیروز تمام شب رو بیدار بودن.
‫به لطف آرام بخش هام،
‫همه الان خوابن.
‫باید عجله کنی.
‫شماها.
‫هر کی داخل مونده رو ببندین.
‫- سریع باشین. ‫- چشم قربان.
‫اگه چین یی هنگ ما رو دید،
‫- میدونی که باید چیکار کنی. ‫- بانو شی سان.
‫دکتر چین دنبالتون میگرده.
‫ایشون دوستتونه؟
‫بله.
‫هی، دختر کوچولو.
‫من از پشت میرم بیرون.
‫باشه.
‫مراقب باش. ‫به بقیه هم بگو که به کارشون برسن.
‫مو چینگ.
‫جانگ شو با ‫خودش چی فکر کرده؟
‫چطور میتونه انقدر بی فکرانه رفتار کنه؟
‫چرا مانتو برنگشته؟
‫مثل حلزونه.
‫اینطوری نمیشه.
‫رئیس هونگ؟
‫بزنینش.
‫جنگجوی خوبی هستی.
‫زود باش.
‫تو...
‫یه آرام بخشه.
‫اگه نمیخوای توجه پلیس ها ‫رو جلب کنی آروم تر پیش برو.
‫ببندینش.
‫زود باشین. از این طرف.
‫بریم.
‫بجنبین.
‫از در نمیتونیم بریم.
‫برو سمت راست. ‫یه اتاقه که میشه از اونجا خارج شد.
‫باشه، بریم.
‫- چینگر. ‫- مو چینگ.
‫راه رو نشون بده. ‫من میارمش.
‫باشه.
‫حرکت کن.
‫بریم.
‫لعنتی.
‫اونور.
‫اینجا.
‫چینگر، به زودی آزاد میشیم.
‫دیگه در امانیم.
‫از اینجا به بعد دیگه ‫نمیتونن بگیرنمون.
‫مو چینگ، به پاهات نگاه کن.
‫درد میکنن؟
‫نه.
‫پاشو.
‫سنگین بودم؟
‫تو...
‫تو یه احمقی.
‫منظورت چیه؟
‫تو یه احمقی.
‫من؟
‫مگه چیکار کردم؟ ‫اگه من نبودم که،
‫تو و داداشت نمیتونستین فرار کنین.
‫تو یه احمقی،
‫چون که،
‫نمیدونی من چه احساسی دارم.
‫چی...
‫داری در مورد چی حرف میزنی؟
‫منم همین حس رو به تو دارم.
‫میدونم که به من احساس داری.
‫منم دارم.
‫من...
‫مو چینگ، چی داری میگی؟
‫من میرم اونجا.
‫گفتم ازت خوشم میاد.
‫مو چینگ.
‫جدی میگی؟
‫چون الان نجاتت دادم،
‫داری اینطوری میگی؟
‫من آمادگیش رو ندارم.
‫گفتم ازت خوشم میاد.
‫به خاطر اینکه نجاتم دادی نیست،
‫به خاطر اینه که،
‫همیشه ازت خوشم میومده.
‫با من ازدواج میکنی؟
‫مو چینگ.
‫اعتراف میکنم،
‫که بهت احساس دارم.
‫با این حال این اتفاق ‫داره خیلی سریع میوفته.
‫تو بزرگترین دختر خانواده یوآنی.
‫من حتی هویت خودمم،
‫نمیدونم.
‫من نمیتونم باهات ازدواج کنم.
‫هیچکدومشون اهمیت نداره.
‫برای من نداره.
‫اگه مایلی که با من ازدواج کنی،
‫با من بیا.
‫من...
‫با من بیا.
‫باید بهت بگم چینگر،
‫یا همسرم؟
‫معلومه که باید بهم بگی همسرم.
‫همسرم،
‫تو خیلی زیبایی.
‫چقدر شیرین زبونی.
‫چرا اونجا وایستادی؟
‫یه کم برامون نوشیدنی بیار.
‫با اینکه خیلی دست و پا چلفتی هستی،
‫اما من بازم دوستت دارم.
‫پسره احمق.
‫تو یوآن مو چینگ نیستی.
‫تو کی هستی؟
‫ازم خوشت میاد؟
‫واقعا فکر کردی،
‫من اجازه میدم آبجیم،
‫با بزدلی مثل تو ازدواج کنه؟
‫اگه نقشه ام رو خراب نمیکردی،
‫مجبور نبودم نقش بازی کنم.
‫متاسفانه،
‫تو گیرم انداختی.
‫به هر حال،
‫این هم یه یادآوری.
‫این منطقه،
‫در حال حاضر قلمرو منه.
‫من،
‫رئیس این منطقه ام.
‫تو یه روانی هستی.
‫مو چینگ داره با گناه و پشیمونی،
‫دست و پنجه نرم میکنه.
‫اون مثل داداشش با تو رفتار کرد اما تو چی؟
‫چطور تونستی باهاش این کار رو بکنی؟
‫دارم بهت هشدار میدم یوآن یی.
‫مو چینگ رو برگردون.
‫به کی گفتی روانی؟
‫اون یه زندگی خوب و طولانی داشت. ‫حالا نوبت منه.
‫بعلاوه،
‫پدرش،
‫خانواده من رو کشت.
‫اون،
‫این دین رو ادا میکنه.
‫یوآن ژن؟
‫اون خانواده ات رو کشت؟
‫شوکه شدی؟
‫خانواده من چیکار کرده بودن؟
‫پدرم فقط مایل نبود که توی جنگ بهش بپیونده.
‫میخواست با مادرم فرار کنه.
‫اما یوآن ژن دستور داد که،
‫به خاطر جنگ قریب الوقوع،
‫دستورات ارتش مقدم و مقدسه.
‫کسانی که ازش سرپیچی کنن،
‫کشته میشن.
‫درست جلوی چشمام،
‫جلوی من،
‫هر دوشون رو سلاخی کرد.
‫"پدر! مادر!"
‫رئیس هونگ میخواست از شر یوآن ژن خلاص بشه.
‫معلومه که کمکش میکنم.
‫باید فهمیده باشی که،
‫یوآن ژن کسیه که خانواده ات رو کشته.
‫اون رو مقصر بدون!
‫چرا مو چینگ رو دخالت دادی؟
‫مو چینگ عمیقا تو رو دوست داره.
‫اون باهات چیکار کرده بود؟
‫مو چینگ.
‫مو چینگ هیچ کار اشتباهی نکرده.
‫درسته.
‫متاسفانه...
‫متاسفانه،
‫اون دختر عزیز دردونه یوآ ژنه.
‫بگو ببینم.
‫مو چینگ کجاست؟
‫چینگر کجاست لعنتی؟
‫مو...
‫مو چینگ.
‫بالاخره پیدات کردم.
‫- مو چینگ. ‫- تو باید بری.
‫من تو رو از اینجا میبرم بیرون.
‫نه.
‫من هیچ جایی نمیام.
‫مو چینگ.
‫به من نگاه کن.
‫به خودت بیا.
‫یوآن یی داره کنترلت میکنه.
‫داداشت اونی نیست که فکر میکنی.
‫اون حتی میخواست منم اینجا نگه داره.
‫یک ربع به یک.
‫سر پل منگ ژیونگ به دیدنم بیا.
‫این آخرین چیزی بود که بهم گفت.
‫اما وقتی زمانش رسید،
‫پیداش نشد.
‫یهویی، صدای شلیک اومد.
‫داداش.
‫مو چینگ.
‫بیدار شو.
‫همش توی گذشته ست.
‫نه، نیست.
‫میتونم داداشم رو کنارم حس کنم.
‫اون با من اینجاست.
‫اون نمرده.
‫اون من رو مقصر میدونه.
‫داداشت هیچوقت تو رو مقصر نمیدونه.
‫اون من رو مقصر میدونه.
‫تو خودت، خودت رو مقصر میدونی مو چینگ.
‫اینا همش توهمه.
‫احساساتت دارن تو رو آزار میدن.
‫داداشت عاشقته.
‫نمیخواد که این شکلی ببینتت.
‫مو چینگ.
‫میدونستی؟
‫این بار سومیه که به خاطرت اینجام.
‫مهم نیست چقدر طول بکشه،
‫من تو رو از اینجا میبرم بیرون.
‫اگه نمیخوای از اینجا بری،
‫تا ابد با تو اینجا،
‫میمونم.
‫بهم اعتماد کن.
‫تقریبا یک ربع به یکه.
‫من میبرمت اونجا.
‫هونگ.
‫بذار دخترم بره.
‫این یه دستوره؟
‫یادت نره به خاطر چی اومدی.
‫صبرم داره تموم میشه.
‫اگه به هر طریقی بهم توهین کنی،
‫میگم دخترت رو بکشن.
‫واقعا تنها اومدی؟
‫خیلی جسوری.
‫من سر حرفم میمونم.
‫حالا که تنها اومدی،
‫میذارم دخترت بره.
‫هرچند تو،
‫باید امروز اینجا بمونی.
‫تو باید بمیری.
‫خیلی با اعتماد به نفس حرف میزنی.
‫مهم نیست.
‫به هر حال تو قراره اینجا بمیری.
‫تو زندگیت خون های زیادی رو ریختی.
‫اما در نهایت... نه، امروز،
‫نتونستی تحمل کنی که تنها دخترت بمیره.
‫حق با توئه.
‫در تمام زندگیم،
‫تنها کسی که با تمام وجودم،
‫ازش محافظت کردم،
‫دخترم بوده.
‫عالیه.
‫همینه.
‫انگار انتقام 30 تا داداشم،
‫که اون زمان مردن،
‫امروز گرفته میشه.
‫چینگر.
‫داداش.
‫چرا اونجا تنهام گذاشتی؟
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫یوآن یی.
‫داری چیکار میکنی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫داداش، داری چیکار میکنی؟
‫بیارش پایین!
‫ولش کن!
‫داداش!
‫مو چینگ.
‫هیچ کدومش رو باور نکن.
‫اون یوآن یی واقعی نیست.
‫این فقط یه توهمه.
‫- مو چینگ. ‫- داداش!
‫مو چینگ.
‫داداش!
‫بیدار شو!
‫داداش!
‫مو چینگ.
‫یه راهی به بیرون پیدا کردم.
‫بعد از این همه سال،
‫هنوز هم درگیر این ‫چرت و پرت های بی فایده ای.
‫چرت و پرت بی فایده؟
‫باهاش میشه کشتت؟
‫تا وقتی که بتونه تو رو بکشه خوبه.
‫اشتباه فهمیدی.
‫چرت و پرت های بی فایده ای که میگفتم،
‫این نیست.
‫خودتی،
‫هونگ.
‫بعد از این همه سال،
‫هنوز هم نمیفهمی نه؟
‫پس روشنم کن خواهشا.
‫اون زمان ها، تو یه رهبر بی همتا بودی،
‫در رأس قدرت بودی.
‫از اون طرف،
‫نیروهای من ضعیف بودن.
‫اما در نهایت،
‫من، یوآن ژن،
‫شکستت دادم.
‫فکر میکنی چرا اینجوری شد؟
‫من خیلی بی دقت بودم.
‫اشتباه میکنی.
‫تو عقل نداری.
‫توی بازی بقا،
‫عقل مهم تر از اسلحه ست.
‫مساعدت مفیدتر از خشونته.
‫چه حیف شد.
‫رئیس هونگ،
‫به نظر میاد تو،
‫این اصل رو نفهمیدی.
‫چه مزخرفاتی.
‫تو امروز اینجا میمیری.
‫فکر میکنی چی مهم تره؟
‫باشه.
‫بهت ثابت میکنم.
‫تمام اون هایی که داخل قایم شدید، ‫گوش کنید!
‫شماره 58 از خیابان چانگ شو.
‫شماره 3 از خیابان سیپینگ.
‫شماره 12 از کوچه جیشانگ.
‫واحد 7 از،
‫روستای تایشانگ.
‫مرد واحد 12،
‫که چشم چپش کوره.
‫زنی که بچه سومش رو بارداره.
‫پیرزنی که یه ساله علیله.
‫خانواده ای که به تازگی پول جهاز داده.
‫بهتره آماده بشید که دست از همه چیزتون،
‫حتی خونه هاتون بکشید.
‫اما گوش کنید،
‫ارتش قوی صد هزارتایی من،
‫تا آخر دنیا هم دنبالتون میان.
‫تا آخر عمرتون میان دنبالتون.
‫زرنگ باشین!
‫دخترم رو آزاد کنید،
‫و من از جونتون میگذرم.
‫به قولم،
‫عمل میکنم.
‫یوآن ژن.
‫داری حیله گری میکنی.
‫داری مزخرف میگی.
‫جرئت میکنی به من شلیک کنی؟
‫چیزی نیست که،
‫جرئتش رو نداشته باشم.
‫بانو شی سان.
‫ار هو، تای دن، دارین چیکار میکنین؟
‫همتون.
‫حرف بزنید.
‫دخترم کجاست؟
‫اون داخله و در امانه.
‫ژنرال، ما بانو شی سان رو کشتیم.
‫هونگ.
‫حالا فهمیدی،
‫از عقل استفاده کردن یعنی چی؟
‫صبر کنین!
‫نکشینش!
‫ژنرال نباید بکشینش.
‫برای درمان،
‫خانوم یوآن نیازش داریم.
‫منظورت چیه؟
‫وقت ندارم توضیح بدم.
‫لطفا بهم اعتماد کنین.
‫به من دست نزن.
‫چه خبر شده؟
‫یه اشتباهی شده
‫مردی که توی کارگاه عکس هنری شائو رونگ بود،
‫یوآن ژن نبود.
‫دو تا بچه هاش،
‫بودن.
‫چرا بچه هاش رو بستی؟
‫من یوآن ژن رو میخوام.
‫رئیس هونگ، بهش فکر کنین.
‫با اینکه به هیچ دردی نمیخورن،
‫اگه بگیریمشون،
‫گروگانمون میشن.
‫بچه هاش تو دست ما هستن.
‫اون میوفته توی داممون.
‫به افرادمون اطلاع بده که برن سر کارشون.
‫بله، قربان.
‫حرکت کن!
‫رئیس هونگ.
‫دختره رو آوردم براتون.
‫- کارت خوب بود. ‫- رئیس هونگ.
‫یوآن ژن محاصره شده.
‫کافیه.
‫فهمیدم.
‫دیده بانی کنید.
‫بله قربان.
‫زود باش.
‫بگو چه اتفاقی افتاد.
‫من اطلاعات غلط دادم.
‫باید آبجیم رو راضی میکردم،
‫که از یوآن ژن بخواد که برای گرفتن ‫عکس باهامون به کارگاه هنری بیاد.
‫اما توی سربازخونه یه اتفاقی افتاد.
‫برای همین فرمانده گئو به ‫یکی گفت که ما رو بیاره اینجا.
‫خیلی خب، فهمیدم.
‫حداقل ما توی موقعیت حمله ایم.
‫به خاطر قضیه گروگان،
‫عجولانه عمل نمیکنه.
‫تو یوآن ژن رو نمیشناسی.
‫اون خیلی از آدماش رو،
‫بدون توجه به جون ما فرستاده.
‫اون میخواد تو رو از روی زمین محوت کنه.
‫انقدر سنگدله؟
‫هیشکی توان این رو نداره ‫که به بچه هاش آسیب بزنه.
‫نگران نباش.
‫میدونم باید چیکار کنم.
‫نقشه ات چیه؟
‫قصد دارم از طریق،
‫دخترش بکشمش بیرون.
‫بعدشم خودش،
‫و دخترش رو میکشم.
‫این میشه پایان کار.
‫باید یه بار دیگه،
‫این محل رو بازرسی کنی.
‫من عقب نشینی میکنم.
‫تو بعدش خبر مرگ یوآن ژن رو اعلام کن.
‫میدونی نقشه من چیه؟
‫بگو ببینم.
‫قبل از نزدیک شدن نیروهای یوآن ژن،
‫با بقیه آدم هات عقب نشینی کن.
‫نقشه تو منتفیه.
‫چی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫من برای دیدن یه همچین روزی،
‫کلی نقشه کشیدم.
‫یادت نره.
‫کشتن اون دو تا،
‫باعث میشه تو پیروز بشی.
‫در کنار انتقام خانواده ات،
‫هم نیروهاش مال تو میشه،
‫هم قلمروی اون.
‫آره.
‫من میخوام انتقام پدر و مادرم رو بگیرم.
‫هر روز همچین چیزی رو میخواستم.
‫اما چینگر،
‫آبجیمه.
‫اون بی گناهه.
‫بی گناه؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫یادت هست چی گفتی؟
‫گفتی میخوای به یوآن ژن،
‫طعم از دست دادن خانواده اش رو بچشونی.
‫حالا میخوای به خاطر یه دختر،
‫گند بزنی به نقشه من؟
‫رئیس هونگ.
‫برای این که میدونم از دست ‫دادن خویشاوند چه حسی داره،
‫نمیخوام چینگر رو از دست بدم.
‫باید حالا که فرصت داریم تمومش کنیم.
‫کافیه. تمومش کن.
‫- کجا رفت؟ ‫- بریم.
‫درست رفتار کن.
‫رئیس هونگ.
‫این دختره سعی کرد فرار کنه.
‫ولی من گیرش انداختم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫دختر.
‫هیچ راه فراری نیست.
‫هونگ.
‫تو محاصره شدی.
‫مقاومت فایده ای نداره.
‫دخترم رو آزاد کن.
‫یوآن ژن.
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫بچه هات توی دستای من هستن.
‫اگه عقب نشینی نکنی،
‫میکشمشون.
‫تا 5 تا شلیک وقت داری.
‫تصمیمش با خودته.
‫یک.
‫ژنرال، چیکار کنیم؟
‫دو.
‫قربان، فرمانده گئو بالای ‫ساختمون یه محل برای تیراندازی پیدا کرده.
‫ما آماده ایم.
‫به فرمانده گئو بگو،
‫صبر کنه،
‫و وقتی هدف در دیدرس بود شلیک کنه.
‫بله، قربان.
‫نترس چینگر.
‫سه.