‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫«شکارچی روح»
‫برو داخل!
‫ای شارلاتان.
‫چند بار باید بهت بگم،
‫که من رن چانگ رو نکشتم.
‫به حرفش گوش نده.
‫گفتم که،
‫من فقط به شواهد باور دارم.
‫مرتیکه چهار چشم.
‫با بستن من داری مستقیم پات ‫رو میذاری توی تله مجرم اصلی.
‫فقط خفه شو!
‫خفه شو!
‫آقای چین، صبر کن.
‫چیزی شده آقای تکوچی؟
‫اگه چیزی میخوای بگی رک و راست بگو.
‫میخواستم یه چیزی ‫رو از سر لطف بهتون یادآوری کنم.
‫ممکنه آقای فنگ،
‫یه آقای متشخص به نظر برسن.
‫اما من شنیدم که،
‫یه ارتباطی از گذشته بین اون،
‫و خانوم یان هونگ،
‫وجود داره.
‫وقتی ما رفتیم،
‫من دیدم آقای فنگ،
‫سرش رو با منظور برای ‫خانوم یان هونگ تکون داد.
‫واقعا؟
‫با چشمای خودم دیدم.
‫بابت هشدارتون ممنونم آقای تکوچی.
‫این بازی،
الان شروع شده دیگه؟
‫یعنی الان درهای جهنم،
‫باز شدن؟
‫آقای فنگ، ما رو نترسون.
‫مگه مجرم رو نگرفتیم؟
‫حتی اگه،
‫جانگ شو رن چانگ رو کشته باشه،
‫این که این قضیه بخشی از نقشه،
‫لیو ژی هست رو نفی نمیکنه.
‫اگر یه وقت،
‫حرف جانگ شو،
‫در مورد مرد ماسک دار،
‫که منتظره توی این ویلا تا ما رو بکشه،
‫درست باشه چی؟
‫لیو ژی برای جمع کردن ما ‫خیلی به خودش زحمت داده،
‫حتی هفت حلقه جهنم رو هم نقاشی کرده.
‫قطعا به این دلیل که،
‫نشون بده هر کدوم از ما،
‫گناه کردیم.
‫حالا که همه اینجان،
‫جدا از گناه دزدی رن چانگ،
‫اگه اقداماتمون درست باشه،
‫کارمون راحت تر میشه.
‫نظرتون چیه؟
‫آقای چین درست میگن.
‫حالا که دیگه کار به اینجا کشیده.
اینکه بخوایم ملاحضه آبروی همدیگه رو بکنیم بی معنیه.
‫کی پیدا میشه که توی زندگیش،
‫اشتباه نکرده باشه؟
‫اگه شماها چیزی نمیگین،
‫من اول میگم.
‫همه شما میدونین،
‫که من ژاپنی هستم.
‫برای کار کردن،
‫به چین اومدم.
‫من مجبورم که،
‫به خاطر،
‫تفاوت فرهنگی،
‫و تفاوت زبانی،
‫چیزهایی رو بگم،
‫که در تضاد،
‫با حقیقته.
‫این موضوع همیشه اتفاق میوفته.
‫یعنی میگین که،
‫سر همچین دروغ های کوچیکی،
‫باید برم جهنم؟
‫همینطور همه میدونین،
‫که تاجرها در عالم تجارت نمیتونن،
‫صادق باشن.
‫فکر نمیکنم هیچوقت،
‫از فقرا چیزی به ناحق گرفته باشم.
‫اما، متاسفانه من هم،
‫مثل تکوچی به خاطر دروغگویی گناهکارم.
‫آقای فنگ، خیلی دارین ‫با خیال راحت اعتراف میکنین.
‫یه جوری که انگار که چاره ای نداشتین،
‫انگار که یکی مجبورتون کرده دروغ بگین.
‫با توجه به حرفی که زدین،
‫ممکنه که بخواین چیز جدیدی،
‫در مورد آقای فنگ بگین؟
‫من جرئت این کار رو ندارم.
‫حالا که کار به اینجا کشیده،
‫من، یان هونگ،
‫انتظار ندارم من رو به نجیب بودن بپذیرین.
‫درسته.
‫من رفتارهای خوبی نداشتم،
‫نامزد کردم ولی در دوران نامزدی عاشق شدم.
‫یه مدتی،
‫من و آقای فنگ با هم صمیمی شدیم.
‫همین چند سال پیش،
‫زن خشنش،
‫کلی من رو کتک زد.
‫بعد اون قضیه به خودم اومدم ‫و مشکلاتم رو حل کردم.
‫داری به بی معرفتیت،
‫اعتراف میکنی؟
‫خب که چی؟
‫خطاهایی که آقای فنگ که ‫اینجا کنار من ایستاده انجام داده،
‫یکی دو تا نیستن.
‫نمیتونه بگه که حریص،
‫و هوس باز نیست.
‫من...
‫ارباب چین جوان،
‫شما با آدم های،
‫پستی مثل ما فرق دارین.
‫شما مرد جوانی با استعداد ‫و شهرت زیادی هستین،
‫که خیلی از مهارت ها رو یاد گرفته.
‫شما بیمارها رو مداوا میکنین ‫و نجات میدین.
‫چی شد که شما هم کارتون به اینجا کشید؟
‫یک سال پیش،
‫پدرم،
‫اگر به خاطر من نبود،
احتمالا گم نمیشد.
‫پدرم سال پیش دعوت نامه ‫لیو ژی رو گرفته بود.
‫ولی، فکر میکرد یه گردهمایی تجاری عادی باشه.
‫امید داشت که من باهاش برم،
‫ولی، من در اوج جوونی بودم،
‫و میخواستم برای کمک به مردم ‫پزشکی بخونم.
‫فکر کردم که پدرم،
‫از قصد این کار رو کرده.
‫دلم نمیخواست همکارهاش رو ببینم.
‫مخصوصا دلم نمیخواست،
‫که تجارت خانوادگیمون به من برسه.
‫تصمیم گرفتم که نرم.
‫ولی از وقتی که پدرم ‫پاش به جزیره رسید،
‫از سال پیش تا حالا،
‫هیچ خبری ازش نداریم.
‫متاسفانه فکر کنم گناه من ‫بی احترامی کردن به پدرم باشه.
‫باید به استخر خون برم.
‫ارباب چین جوان، ناراحت نباش.
‫خانوم یوآن چی؟
‫مرگ بیهوده.
‫خانوم یوآن بابت اتفاقی که ‫برای داداششون افتاد،
‫سعی کردن خودکشی کنن.
‫کسایی که به خاطر ناشکری از زندگیشون میمیرن،
‫مرگ بیهوده ای دارن.
کافیه دیگه.
‫مرگ بیهوده.
‫بی احترامی.
‫- گناه بعدی میشه... ‫- قتل.
‫گناهی که جانگ شو مرتکبش شده قتله.
‫پس، به معیار میخوره.
‫از اونجایی که،
‫اون یه قاتل رذله،
‫بیاین بکشیمش!
‫کدوم یکی از شماها دیدین ‫که اون کسی رو کشته باشه؟
‫چندتا عکس و نقاشی ‫چی رو میتونن ثابت کنن؟
‫خانوم یوآن،
‫ما واقعا دوست داریم باور کنیم،
‫که این شخص به دست ‫چانگ شو کشته نشده.
‫ولی، تک تک سرنخ ها ‫به اون ختم میشن.
‫و اینکه، تموم کسایی که اینجان،
‫مضنون نیستن.
‫جانگ شو من رو نجات داد.
‫با این کار جونش رو به خطر انداخت.
‫اون قطعا قاتل نیست.
‫من بهش اعتماد دارم.
‫یه زنی مثل تو رو،
‫- نمیشه قانع کرد! ‫- پدر خانوم یوآن،
‫یوآن ژن معروف،
‫یعنی جنرال یوآنه.
‫همین الانش هم جانگ شو رو زندانی کردین.
‫دیگه براتون تهدیدی محسوب نمیشه.
‫به عنوان دختر جوان خانواده یوآن ‫بهتون هشدار میدم،
‫اگه یکی از شما بهش آسیب بزنه،
‫حتی بعد از اینکه از این جزیره رفتیم،
‫میام سراغش.
‫همگی، آروم بگیرین.
‫حالا که خانوم یوآن اینطور میگن،
‫بهشون اعتماد میکنیم.
‫- بهشون اعتماد میکنیم. ‫- من حتما مدرک رو پیدا میکنم.
‫ما باید با هم کنار بیایم.
‫این...
‫نذارین این شرایط ‫دوستیمون رو خراب کنه.
‫- من میرم دنبالش. ‫- نه. برو به بقیه خبر بده.
‫مراقب باش.
‫صبح شده.
‫«پانزدهم اکتبر.»
‫امروز، روزیه که میمیرم؟
‫تو کی هستی؟
دیگه طاقت طاق شده،
و خودت میخوای انجامش بدی.
‫نمیتونیم همینطوری بی هدف فرار کنیم.
‫چاره دیگه ای داریم؟
‫نگو که،
‫انتظار داری برگردیم و مبارزه کنیم؟
‫آدمای توی این جزیره عقلشون رو از دست دادن.
‫اگه همینطور به مخالفت با همدیگه ادامه بدیم،
‫هممون میمیریم.
‫هیس!
‫شنیدی؟
‫مرد ماسک دار که نیست، هست؟
‫بجنب.
‫آقای فنگ،
‫چه اتفاق خوشایندی.
‫چی باعث شده،
‫یه تاجر خیرخواه مثل شما، ‫«پانزدهم»
‫بیاد به اتاق من؟
هدف هر دوی ما یه چیزه.
‫پس میتونی بیخیال،
‫همه این حرف ها بشی.
‫آقای فنگ،
‫متوجه منظورتون نمیشم.
‫فکر میکنی من نمیدونم،
‫که ارتش ژاپن،
‫صدها گنجینه باارزش از چین رو،
‫وقتی اینجا بودن غارت کردن؟
‫اون ها به یک مترجم سپرده بودن ‫که تا جای کشتی ببرتشون و همراهیشون کنه.
‫هیشکی فکرش رو نمیکرد،
‫که این مترجم،
‫با دیدن ثروت و پول وسوسه بشه.
‫اون مخفیانه غنیمت های ‫باارزش رو جا به جا کرد،
‫و اون ها رو فرستاد به جایی ‫که عرب نی میندازه.
‫بعد از اینکه این قضیه لو رفت،
‫اون مترجم... منظورم،
‫آقای تکوچیه.
‫بله، تو.
‫تو با اراذل و دزدای بندر دست به یکی کردی،
‫که همه تقصیرها رو بندازی گردن رن چانگ.
‫تو...
‫یعنی،
‫گناهی که اون مرتکب شده،
‫دزدی نیست،
‫بلکه، فریبکاریه،
‫چون به خاطرت دروغ گفته.
‫دزد اصلی،
‫تو بودی.
‫رن چانگ یه خلافکار توی بندر بود،
‫که مبارزه کردنشم خوب بود.
‫حتی ژاپنی ها هم،
‫نمیتونستن بگیرنش.
‫تازه،
‫ما قرار گذاشتیم که،
‫بعد از اینکه آب ها از آسیاب افتاد،
‫غنیمت ها رو نصف کنیم.
‫اما بعدا به نظرش سهمش کم اومد.
‫تمام این سال ها،
‫اون من رو آزار میداد.
‫هیچوقت فکر نمیکردم،
‫که به خاطر من کارش به جهنم سقوط سنگ برسه.
‫اما،
‫تو از کجا در مورد این قضیه میدونستی؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫مگر اینکه...
‫اون موقع...
‫بالاخره یادت اومد.
‫اون موقع،
‫من اونی بودم که وسایل ‫دزدیده شده رو برات فروختم.
‫من همه اون غنیمت ها رو،
‫با قیمت خوبی فروختم.
‫آقای فنگ،
‫معنیش اینه که،
‫گناه تو مال حرامه.
‫حتی وانمود کردی که یه انسان نیکوکاری.
‫تو چیزی جز یه خونخوار ‫که از مردم پول درمیاره نیستی.
‫یه خائنی که هیچ اصول کاری نداره.
‫عالیه!
‫در این مورد حق با توئه.
‫تکوچی،
‫من میدونم اوضاع تو چطوریه.
‫تو هم از من،
‫آتو داری.
‫حالا،
‫بیا با هم به یه توافقی برسیم.
‫چه توافقی؟
‫ما هر دو تاجر و بازاری هستیم.
‫ما مجرم نیستیم.
‫این جزیره همه جاش خطرناکه.
‫یکی داره به کشتن ادامه میده.
‫بیا خانوم ها رو بذاریم کنار.
‫بین آقای جانگ و آقای چین،
‫با کدوم یکی راحت تر میشه کنار اومد؟
‫معنیش اینه که،
‫من میخوام باهات یه توافقی بکنم،
‫که به هم کمک کنیم،
‫تا زنده بمونیم.
‫آقای فنگ،
‫الحق که با این کار برای روزایی ‫که اوضاع ناجور میشه آماده میشیم.
‫خانوم یوآن،
‫این چیه؟
‫خانوم یوآن شما حتی از ‫بودن کنار جسد نمیترسین.
‫خیلی خانوم شجاعی هستین.
‫بیاین آروم باشیم.
‫خانوم یوآن،
‫چیزی پیدا کردین که ما رو اینجا،
‫جمع کردین؟
‫یه نگاهی بهش بندازین.
‫من جسد رو بررسی کردم.
‫رن چانگ بعد از اینکه با چاقو کشته شده،
‫توی یه صندوق انداخته شده،
‫و روی جسدش با سیمان پر شده ،
‫که نشون ‫دهنده هفت حلقه جهنمه.
‫ما انقدر متعجب بودیم که ‫نتونستیم جسد رو بررسی کنیم،
‫یا دنبال سلاح قتل بگردیم.
‫بعد الان،
سلاح قتل چی بوده؟
‫یکی از چاقوها،
‫از قفسه چاقو گم شده.
‫حتما همون سلاح قتله.
‫یعنی، منظورتون اینه که...
‫کسی که اون چاقو دستشه قاتله.
‫اگه جانگ شو قاتل باشه،
‫جسد رو توی اتاقش قایم نمیکنه.
‫به علاوه اینکه هیچ سلاح ‫قتلی توی اتاقش نیست.
‫پس جانگ شو قطعا قاتل نیست.
‫الان متوجه شدم.
‫شاید،
‫شاید چاقو رو پیش خودش قایم کرده.
‫- میرم یه نگاهی بندازم. ‫- تو...
‫صبر کن!
‫یان هونگ،
‫آقای تکوچی،
‫خانوم یوآن،
‫رن چانگ.
‫جانگ شو هنوز توی انباریه.
‫دکتر چین کجاست؟
‫- این... ‫- توی اتاقشه.
‫کجاست؟
‫وحشتناکه!
‫پسره فرار کرده!
‫این...
‫ارباب یی هنگ جوان الان تنهاست.
‫ممکنه توی خطر افتاده باشه؟
‫بریم یه سر بهش بزنیم.
‫اینجا نیست.
‫ممکنه جانگ شو،
‫دزدیده باشتش؟
‫امکان نداره.
‫فکر کنم یی هنگ،
‫- سرنخ هایی پیدا کرده که... ‫- نه پیدا نکرده.
‫من همین الان دیدم رفت دوش بگیره.
‫به نظر نمیومد بخواد بره بیرون.
‫علاوه بر این،
‫بهمون گفت که اینجا بمونیم،
‫و به هیچ عنوان ویلا رو ترک نکنیم.
‫اگه جانگ شو واقعا مجرم باشه،
‫جونمون توی خطره.
‫امکان نداره!
هر چی هم که بشه،
‫ما باید بریم بیرون و دنبالش بگردیم.
‫اگه اون که الان بیرونه،
‫هدف قاتل باشه،
‫تقصیر ما میشه.
‫ولی،
‫درخت ها خیلی بزرگن.
‫با این عده کمی که ما داریم...
‫فقط میتونیم تمام تلاشمون رو بکنیم و ‫سرنوشتمون رو دنبال کنیم.
‫تکوچی،
‫اگه با هم باشیم،
‫هیچ اتفاقی نمیوفته.
‫شما دو خانوم،
‫باید توی خونه بمونین.
‫بیرون نری، باشه؟
‫منم باهاتون میام.
‫نه!
‫این قضیه خطرناکه!
‫خانوم ها نباید دخالت کنن!
‫من یه افسر پلیسم.
‫توی دست و پاتون نیستم.
‫فکر میکنی نمیدونم داری به چی فکر میکنی؟
‫تو فقط میخوای خودت رو نجات بدی،
‫و دنبال فرصتی که جانگ شو رو بکشی.
‫ولی بذار بهت بگم که،
‫جانگ شو صد در صد قاتل نیست.
‫خانوم یوآن،
‫لطفا از روی عشق بی فکرانه رفتار نکنین.
‫اگه جانگ شو قاتل نیست،
‫پس چرا فرار کرده؟
‫اون...
‫کافیه، با جفتتون هستم.
‫خانوم یوآن،
‫بیرون خیلی خطرناکه.
‫هدف قاتل شدن،
‫- شوخی که نیست. ‫- ولی...
‫بهتون قول میدم،
‫وقتی جانگ شو رو پیدا کنم،
‫صحیح و سالم برمیگردونمش.
‫باشه؟
‫خانوم یوآن، نگران نباش.
‫مبارزه کردن رو بذار به عهده آقایون.
‫اینجا پیش من بمون.
‫من میترسم تنهایی توی این خونه باشم.
‫بجنبین برید و زود برگردین. ‫مراقب خودتون باشین.
‫باید دکتر چین،
‫و جانگ شو رو برگردونین.
‫تا وقتی که،
‫اون مرد ماسک دار این ‫سکه های مسی رو نداشته باشه،
‫اونقدر برامون خطرناک نیست.
‫نترسین.
‫من یه قایق میشناسم که از این جزیره خرج میشه.
‫چرا باید بهت اعتماد کنیم؟
‫ما فقط میتونیم به همدیگه اعتماد کنیم،
‫و علیه لیو ژی با هم متحد بشیم.
‫وگرنه نمیتونیم لیو ژی رو شکست بدیم.
‫باید حرفم رو باور کنین.
‫تا اول نگی،
‫رابطه ات با لیو ژی چیه،
‫بهت اعتماد نمیکنیم.
‫چرا داری براش کار میکنی؟
‫الان وقت برای توضیح دادن نیست.
پشت ماسک دقیقا کیه؟
‫قاتل!
‫پس قاتل تویی!
‫گمشو!
‫اگه میخوای خودت رو سرزنش کن!
‫من وقتی دزدکی پشت در اتاقت ‫گوش وایستادم فهمیدم ،
‫که اونی که نجات ‫پیدا کرده بود تو بودی.
‫اولش،
‫میخواستم بیام توی اتاقت،
‫تا برای لو دادنت سرنخ پیدا کنم!
‫انتظار نداشتم رن چانگ اونجا باشه.
‫وقتی حواسش نبود از فرصت ‫استفاده کردم و کشتمش.
‫انگار برات کمین کرده بود.
‫فقط من باید زنده بمونم!
‫همتون باید بمیرین!
‫باید بمیرین!
‫خائن.
‫پاشو جانگ شو.
‫پاشو.
‫چطوری؟ خوبی؟
‫ممنونم.
‫خواهش میکنم.
‫حتی با خودش همیشه طناب داره.
‫به نظر میرسه میخواسته بعد کشتنت،
‫مثل مجازات جهنم آویچی به نظر برسه.
‫اون شیطانه.
‫- بریم دنبالش! ‫- باشه.
‫خانوم یوآن،
‫ما این اتاق رو گشتیم دیگه.
چیزی پیدا نکردین؟
‫بعد از اینکه قاتل رن چانگ رو کشته،
‫نمیاد خطر لو رفتنش رو به خاطر خلاص شدن،
‫از سلاح قتل اون بیرون به جون بخره.
‫پس قاتل،
‫حتما صلاح قتل رو اینجا قایم کرده.
‫خانوم یوآن،
‫چرا نمیریم بقیه اتاق ها رو بگردیم؟
‫ممکنه سرنخ جدید پیدا کنیم.
‫بریم.
‫بریم اتاق تکوچی رو بگردیم.
‫چرا این تخت انقدر نامرتبه؟
‫انگار یه چیزی اینجا قایم شده.
‫قاتل تکوچیه.
‫اون کسی هست که قضیه جهنم سقوط سنگ،
‫رو برنامه ریزی کرده.
‫میدونستم به این ژاپنی ها نمیشه اعتماد کرد!
‫اون ها جزو بی رحم ترین آدمان!
‫اون رن چانگ رو کشته.
‫جانگ شو توی خطره.
‫همینجا بمون.
‫- من میرم دنبالش. ‫- نه!
‫نباید من رو اینجا تنها بذاری.
‫نترس، زود برمیگردم.
‫نرو!
‫نباید جایی بری!
‫مو چینگ، من برگشتم!
‫جانگ شو!
‫وایستا منم بیام!
‫جانگ شو!
‫تکوچی کجاست؟
‫اون...
‫اون مرده.
‫انگار،
‫صدای ساعت،
‫برای اعلام کردن خبر مرگ تکوچی بود.
‫وقتی دنبال مرد مرموز بودم،
‫تکوچی بهم حمله کرد.
‫خدا رو شکر، آقای فنگ به موقع رسید،
‫و نجاتم داد.
‫خیلی شرایط بغرنجی بود.
‫یه سنگ برداشتم و ...
‫من هیچوقت،
‫در تمام زندگیم دستم رو ‫به خون آلوده نکرده بودم.
‫چرا انقدر محکم زدمش؟
‫انقدر محکم که...
‫آقای فنگ،
‫خودت رو سرزنش نکن.
‫تکوچی مرد شرور و خطرناکی بود.
‫تو هیچ چاره دیگه ای نداشتی.
‫همین الان،
‫یه سرنخ پیدا کردم.
‫در واقع، تکوچی،
‫کسی بوده که رن چانگ رو کشته.
‫ما سلاح قتل رو پیدا کردیم.
‫این...
‫با جای زخم مطابقت داره.
‫این چاقو سلاح قتل هست.
‫توی یه گلدون توی اتاق تکوچی پیدا شد.
‫وقتی همین یه کم پیش با تکوچی درگیر شدم،
‫یه چند تا لکه سیمان روی شلوارش دیدم.
‫پس، تکوچی مرد ماسک داره.
‫همه چیز اینجا نقشه اون بود.
‫نه،
‫اون نمیتونه مرد ماسک دار باشه.
‫نیست؟
‫ممکنه یه مجرم دیگه هم باشه؟
‫درضمن، ما هنوز نتونستیم ‫ارباب یی هنگ جوان رو پیدا کنیم.
‫ممکنه جونش توی خطر باشه؟
‫من نمیدونم.
‫حتما بیرون ویلا توی تله افتاده.
تا وقتی هوا تاریک نشده ‫من میرم و یه نگاهی میندازم.
‫نه!
‫نباید تنها بری بیرون.
‫من بالاخره یه چیزی فهمیدم.
‫هر وقت کسی میمیره،
‫تو همیشه همون اطرافی.
‫با رن چانگ،
‫و تکوچی همینطور شد.
‫حتی اگه تو قاتل نیستی،
‫یه آدم نحسی!
‫چی داری میگی؟
‫یان هونگ، چطور میتونی این حرف رو بزنی؟
‫خفه شو!
‫دست از دو رویی و ‫اشک تمساح ریختن بردار.
‫فنگ مائو شان، واقعا لازمه بگم که،
واقعا چه جور آدمی هستی؟
‫و شما دو نفر.
‫دارین چه رازی رو پنهون میکنین؟
‫توی این نقاشی هفت حلقه جهنم،
‫تک تک ما گناهکار هستیم.
‫گردن یکی از شما سه نفره.
‫دزد توسط سنگ کشته شد.
‫دروغگو هم با چاقو خوردن مرد.
‫کسی که پدرش رو ول کرد،
‫ممکنه یه جایی خونش ‫رو تا قطره آخر خشک کرده باشن.
‫لطفا آروم باش.
‫با اینکه نمیدونیم لیو ژی کی هست،
‫ولی من مطمئنم که مرگشون،
‫هیچ ربطی به این نقاشی نداشته.
‫داشته!
‫تکوچی یه مقدار غنیمت دزدیده بود.
‫رن چانگ هم بخاطر پول دروغ گفت.
‫صدای زنگ ساعته.
‫هر وقت صدای زنگ این ساعت میاد،
‫یه نفر میمیره.
‫کی؟
‫یان هونگ!
‫یان هونگ،
‫یه چیزی بگو.
‫یان هونگ.
‫یان هونگ، یه چیزی بگو.
‫مو چینگ،
‫سه تاتون کنار همدیگه باشین.
‫یادت باشه که هر اتفاقی هم افتاد،
‫هیچ رحمی نشون ندی،
‫فهمیدی؟
‫تو چی؟
‫داری کجا میری؟
‫چینر ضعیفه،
‫و بخاطر اتهامی که بهم زد ‫باهاش بحث دارم.
‫درضمن،
‫اون بیرون تنهاست.
‫اگه گذرش به مرد ماسک دار بخوره،
‫جونش توی خطر میوفته. ‫باید برم و دنبالش بگردم.
‫یعنی اون مرد ماسک دار،
‫واقعا انقدر قوی و ترسناکه؟
‫چینر که هیچ شانسی در مقابلش نداره.
‫ولی بعیده زورش از من بیشتر باشه.
‫- نگران نباش. ‫- پس منم با تو میام.
‫نه، نمیشه.
‫چرا نه؟
‫درضمن، اینطوری حواسمون به همدیگه هست.
‫آقای فنگ پیش یان هونگه ‫پس هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫اگه شرایط به هم ریخت، قول میدم،
‫وقتی توی خطر افتادیم ‫به جای اینکه ریسک کنم، فرار کنم.
‫نه یعنی نه.
‫بس کن، زود باش بیا بریم.
‫یی هنگ!
‫یی هنگ کجا رفته؟
‫مو چینگ،
‫من گفتم که تنها میرم.
‫چرا اصرار کردی که باهام بیای؟
‫میخوام ازت مراقبت کنم.
‫مو چینگ،
‫چطور میخوای از من مراقبت کنی؟
‫این موضوع اونطور که ‫فکر میکنی ساده نیست.
‫من همش احساس بدی دارم.
‫اتفاقات لحظه به لحظه عجیب تر میشن.
‫حتی سکه های مسی من هم دزدیده شدن.
‫واضحه که مجرم خیلی آماده ست.
‫من شدیدا نگرانم.
‫اگه توی خطر بیوفتیم،
‫نمیتونم ازت مراقبت کنم.
‫هر اتفاقی هم بیوفته،
‫من میخوام کنار تو باشم.
‫چی شده؟
‫مو چینگ.
‫محض اطلاع،
امروز پونزدهم اکتبره.
‫روزیه که لیو ژی گفته،
‫من میمیرم.
‫حالا که اینجا کسی نیست،
‫یه چیزی هست که میخوام بهت بگم.
‫به جز تو،
‫من،
‫چینر،
‫فقط فنگ مائو شان و یان هونگ باقی موندن.
‫اگه این کار لیو ژی نیست،
‫پس جفتشون باید یه ربطی ‫به این موضوع داشته باشن.
فنگ مائو شان،
‫خیلی آدم محتاطیه.
‫هیچوقت ذات واقعیش رو نشون نداده.
‫ولی، هر چی با احتیاط تر میشه،
‫پیچیده تر میشه.
‫و در مورد یان هونگ،
‫هیچکدوم از ما نمیدونیم،
‫یه زنی مثل اون،
‫به چه چیزهایی فکر میکنه.
‫همینطور،
‫کسی که باید خیلی حواست بهش باشه،
‫من هستم.
‫از وقتی که به این جزیره اومدم،
‫توی ذهنم،
‫همش خاطرات بد میاد.
‫حتی نمیدونم واقعی هستن یا الکی.
‫ولی، چینر خیلی چیزها گفت،
‫که ثابت میکنه،
‫ممکنه من مجرم باشم.
‫مو چینگ.
‫هیچکدوممون نمیدونیم ‫قراره چه اتفاقی بیوفته.
‫اگر،
‫من تبدیل به آدمی شدم،
‫که نمیشناسیش،
‫نباید بهم رحم کنی،
‫نگاه کن،
‫خیلی قشنگه.