[قسمت سی و ششم]
[یازده نوامبر، 2043]
سلام، آقا.
آیا برای آزمایش امروز داوطلب هستید؟
من جانگ شو هستم.
«ارائه شده توسط سایت مووی شو» مترجم: احمد پیله ور
[شکارچی روح]
دکتر چین، داوطلب اینجاست.
بگین بیاد تو.
آقای جانگ.
لطفا بشینید.
آقای جانگ.
برای شروع،
میشه بهم بگین،
چی آزارتون میده؟
من،
یه مشاور املاک هستم.
من توی این زمینه تخصص دارم.
این اواخر،
داره اتفاقات عجیبی میفته.
یه خونه بود که از وقتی فروختم ـش،
هر شب کابوس می بینم.
بعد یه روز،
یه نفر شروع به آزار و اذیت من کرد.
اون واسم پیام می فرسته،
و یا حتی در خونه ام رو میزنه.
اون گفت اسمش،
لیو ژی ـه.
من یه شکایت پیش پلیس تنظیم کردم.
پلیس بهم گفت چنین شخصی وجود نداره.
بهم پیشنهاد دادن برم پیش روان پزشک.
باور کنید .قبلا هرگز لیو ژی رو ندیده بودم.
الان دیگه واقعا چاره ای ندارم.
پس گفتم از این روش استفاده کنم.
آقای جانگ.
می تونی بهم توضیح بدی،
که لیو ژی چه جوری،
بهت آسیب می رسونه؟
ببین.
این یه عکس ـه.
[پیامک]
می بینی؟ [پیامک]
می بینی؟
می تونی بری پایین تر.
اگه بری پایین تر،
همه ی پیام هایی که برام فرستاده رو می بینی.
اینا همه از طرف لیو ژی هستن.
منظورت اینه؟
بله.
خودش ـه.
اون می خواد بهم آسیب برسونه.
آقای جانگ.
اجازه بدین،
با یه درمان ساده شروع کنیم.
آقای جانگ.
[ما از این دستگاه برای ]
درمان ـتون استفاده می کنیم.
این دستگاه بهم اجازه میده وارد ضمیر ناخودآگاه ـتون بشم.
من ضمیر ناخودآگاه شما رو می بینم تا براساس اون،
یه برنامه درمانی براتون تهیه کنم.
آقای جانگ.
آروم باشید.
من در طول انجام این مراحل اینجا هستم.
لطفا هودی ـتون رو بدین عقب،
و دارز بکشید.
آقای جانگ.
به این دو تا عکس پشت سرم،
نیگاه کنید.
من از این عکس ها به عنوان،
لنگر شما استفاده می کنم.
اگه تو ضمیر ناخودآگاه خودت گم شدی،
و این عکس ها رو دیدی،
باید تشخیص بدی که،
هنوز توی اون دنیا هستی.
ولی باید یه چیز رو به خاطر داشته باشی.
اگه لنگر نابود بشه،
ممکنه هیچ وقت بیدار نشی.
به زبون ساده،
ممکنه توی دنیای واقعی،
به کما برید،
یا جسم ـتون توسط یه شخصیت دیگه تسخیر بشه.
اگه هنوز با عقل جور در نمیاد نگران نباشید.
وقتی به ضمیر ناخودآگاه شما وارد شدیم بیشتر توضیح میدم.
الان شروع می کنیم.
- .صبر کنید - چی شده؟
آقای جانگ.
مشکلی هست؟
اگه من توی ضمیر ناخودآگاه،
مُردم چی میشه؟
شما مسئول ضمیر ناخودآگاه خودتون هستید.
اگه بمیرید،
کل ضمیرناخودآگاهی که توش قرار دارین،
از بین میره.
ولی نگران نباشد.
من همراه ـتون خواهم بود.
ما امنیت ـت رو تضمین می کنیم.
پس،
خودت چی؟
اگه توی ضمیر ناخودآگاه من،
بمیری چی میشه؟
من نمی میرم.
بعلاوه، این دستگاه،
بهمون کمک می کنه که وارد،
لایه سطحی ضمیر ناخودآگاه شما بشیم.
اگه من بمیرم،
معنی ـش اینه که من،
وارد لایه عمیق تری از ضمیر ناخودآگاه شما شدم.
از نظر تئوری،
فقط لازمه من رو پیدا کنی،
و بیدارم کنی.
ولی تا حالا چنین چیزی توی آزمایشات قبلی ـمون،
اتفاق نیفتاده.
لازم نیست نگران باشی.
موفق باشید.
[8237]
دکتر چین.
چه اتفاقی افتاده؟
منم قبلا همچین چیزی ندیده بودم.
خودمم واقعا متعجب ـم که چه جوری ضمیر ناخودآگاه شما،
به این خوبی تونسته جزئیات زندگی،
از قرن ها پیش رو بازنمایی کنه.
منظورتون اینه که،
همه اینا توی ضمیر ناخودآگاه من هستن؟
بله.
حالا باید چی کار کنیم؟
[جین یوآن، جین شی لی] حالا باید چی کار کنیم؟
[جین یوآن، جین شی لی]
آقای جانگ [جین یوآن، جین شی لی].
[جین یوآن، جین شی لی]
اول باید این رو بهت بگم که [جین یوآن، جین شی لی]،
[جین یوآن، جین شی لی]
نمیشه شخصیت ها رو از بین برد [جین یوآن، جین شی لی].
[جین یوآن، جین شی لی]
من فقط می تونم،
اون یکی شخصیت رو پیدا کنم،
و زندانی ـش کنم.
ولی قبل از اون،
من یه کد محرمانه بهت میدم،
تا لنگرـت رو باهاش قایم کنی.
اگه لنگرـت توسط اون یکی شخصیت نابود بشه،
دچار مرگ مغزی میشی.
- ...چی - به عبارت دیگه ،
من و تو،
ممکنه هیچ وقت بیدار نشیم.
منظورت اینه که ممکنه لنگر من نابود بشه،
و تو هیچ وقت نتونی من رو بیدار کنی؟
دکتر چین.
من دیگه این درمان رو نمی خوام .بیا از اینجا بزنیم بیرون.
- کجا باید بریم؟ - آقای جانگ .
شاید شما خوب من رو نشناخته باشید.
من هیچ وقت تسلیم نمیشم.
از اونجایی که آزمایش شروع شده،
باید با موفقیت تموم ـش کنیم.
مگر اینکه یه مورد اضطراری پیش بیاد،
من هیچ وقت یه فرایند درمانی رو متوقف نمی کنم.
ضمنا، اگه الان تسلیم بشیم،
علائم که دارین،
حتی بدتر هم میشه.
من بهتون اعتماد دارم.
نگران نباش.
من ازت محافظت می کنم.
بیا بریم.
دکتر چین.
حالا فقط سعی کن یادت بیاد،
که کجا زندگی می کردی.
چون تو این یکی مورد نمی تونم کمک ـت کنم.
کی بود؟
[آقای جانگ شو]
جانگ شو، تو یه دکتر استخدام کردی که من رو شکست بده؟] [اون حتی نمی تونه خودش رو نجات بده. با آرزوی بهترین ها، لیو ژی [جانگ شو]
جانگ شو، تو یه دکتر استخدام کردی که من رو شکست بده؟] [اون حتی نمی تونه خودش رو نجات بده. با آرزوی بهترین ها، لیو ژی
[تو یه دکتر استخدام کردی که من رو شکست بده؟]
[.اون حتی نمی تونه خودش رو نجات بده]
دکتر چین.
چی شده؟
گوش کن.
من خیلی عجله کردم.
شخصیت دوم تو،
خیلی قوی ـتر از اونی بود که،
فکرش رو می کردم.
حالا باید چی کار کنیم؟
بهم گوش بده.
اول برو بیرون.
پس تو چی میشی؟
آقای جانگ.
دکتر چین.
آقای جانگ.
چی شده؟
چرا دکتر چین بیدار نشده؟
دکتر چین.
اون سعی کرد من رو نجات بده.
اون توی ضمیر ناخودآگاه من،
کشته شد.
الان حال ـش چطوره؟
اون نمی تونه بهوش بیاد؟
اگه در طول آزمایش،
اون در ضمیر ناخودآگاه کسی کشته بشه،
ممکنه هیچ وقت،
بهوش نیاد.
[اگه من بمیرم]
معنی ـش اینه که من،
وارد لایه عمیق تری از ضمیر ناخودآگاه تو شدم.
از نظر تئوری،
فقط لازمه من رو پیدا کنی،
و بیدارم کنی.
به این آسونی ها نیست.
اگه می خوای اون رو بیدار کنی،
باید وارد دومین لایه از ضمیر ناخودآگاه ـت بشی.
ولی در آزمایشات گذشته مون،
تا حالا هیچ کس این قدر پیشروی نکرده.
طبق نظریه هیپنوتیزم،
وقتی یه نفر وارد لایه دوم ضمیر ناخودآگاه ـش میشه،
کاملا خودش رو از یاد می بره.
می تونی نجات ـش بدی؟
تو حتی نمی دونی چه بلایی ممکنه سرت بیاد،
یا اینکه می تونی ازش بیرون بزنی یا نه.
به دلیل حفظ امنیت ـتون،
مایل نیستم که این کار رو انجام بدین.
آقای جانگ.
متوجه هستید چی میگم؟
اون بخاطر منه که نمی تونه،
بهوش بیاد.
مهم نیست که چقدر خطرش بالا باشه،
باید اون رو بکشم بیرون.
دکتر چین هم از خطرات این کار آگاهی داشت.
اگه اون هم اینجا بود،
دوست نداشت این کار رو انجام بدی.
من تصمیم خودم رو گرفتم.
نمی تونم اونجا تنهاش بذارم.
دستگاه رو روشن کنید.
باشه.
من به تصمیم ـت احترام می ذارم.
بچه.
کی تو رو اینجا،
تو این بیابون رها کرده؟
بچه.
جانگ شو.
حالا یادت اومد؟
چین...
دکتر چین.
تو دکتر چین هستی.
یادم اومد.
حالا یادم اومد.
بابت دردسری که،
واست درست کردم معذرت می خوام.
نباید تو رو هم به این ماجرا می کشوندم.
نباید چینر رو به این ماجرا می کشوندم.
مو چینگ.
استاد بو یان.
شائو چان.
مانو.
پدرت.
کلانتر.
اونا واقعی نیستن.
هیچ کدوم از اونا واقعی نیستن.
نه.
نه، نه.
توی ضمیر ناخودآگاه تو،
همه چیز واقعی ـه.
یوآن مو چینگ،
با تمام وجودش دوست ـت داره.
[.خیلی بهت اهمیت میده]
[مانو، شائو چان]
[و همه افراد اون مجموعه]
واقعی هستن.
اونا خونواده تو هستن.
اونا منتظر هستن که نجات ـشون بدی.
آره.
حق با توئه.
اونا واقعی هستن.
اونا آدم ـن.
اونا افراد واقعی هستن.
ما کلی خاطره خوب با هم داشتیم.
همه ـشون واقعی هستن.
نابودش کن.
اون وقت بمب خودبه خود خنثی میشه.
و همه،
نجات پیدا می کنن.
تمامش کن.
جانگ شو.
[.آقای جانگ]
به این دوتا عکس پشت سرم نیگاه کن.
من از این عکس ها به عنوان،
لنگر شما استفاده می کنم.
اگه تو ضمیر ناخودآگاه خودت گم شدی،
و این عکس ها رو دیدی،
باید تشخیص بدی که،
هنوز توی اون دنیا هستی.
ولی باید یه چیز رو به خاطر داشته باشی.
اگه لنگر نابود بشه،
ممکنه هیچ وقت بیدار نشی.
به زبون ساده،
ممکنه که توی دنیای واقعی،
به کما برید،
یا جسم ـتون توسط یه شخصیت دیگه
تسخیر بشه.
نه!
آقای جانگ.
به حرف های اون گوش ندید.
حالا همه چیز یادم اومد.
اون می خواست کاری کنه،
که لنگر رو نابود کنید.
[.جانگ شو]
[.خوب بهش فکر کن]
[اون لنگر رو نابود می کنی]
[یا اجازه میدی همه دوستات]
[اینجا بمیرن؟]
آقای جانگ.
بیا جلوش رو بگیریم.
دکتر چین.
اینجا زندانی توی ذهن من ـه،
که لیو ژی من رو توش حبس کرد.
از اول هدف ـش این بود،
که تو رو اینجا زندانی کنه.
چه بد شد که حافظه ام رو از دست دادم.
بالاخره الان دارم می بینم ـش.
حق با توئه.
اون هی بهم فشار میاره تا به گناه هام اعتراف کنم.
وقتی اعتراف کنم،
معنی ـش اینه که این واقعیت رو،
که تا ابد اینجا زندانی میشم رو پذیرفته ام.
و هرگز دیگه بهوش نمیام.
ولی تو قبول نکردی.
بنابراین او مجبور شد نقشه دیگری طراحی کنه،
که مجبور ـت کنه لنگر خودت رو نابود کنی.
مشغول کردن ذهنم به حل کردن اون روبی کیوب،
نقشه ی اون برای فریب دادنم بود.
این یه تله بود.
من جوری این روبی کیوب رو طراحی کردم،
که فقط تو بتونی حل ـش کنی.
یادم میاد گفتی که شخصیت ها،
کشته نمیشن و فقط می تونن زندانی بشن.
درسته.
می خوام لیو ژی رو،
تو زندانی که خودش طراحی کرده زندانی کنم.
دکتر چین.
برای آخرین بار بهم کمک کن.
مشکلی نیست.
به عنوان یه دکتر این وظیفه منه.
جانگ شو.
[اتاق آ] جانگ شو.
[اتاق آ]
مو چینگ، تو چرا اینجایی؟ و همین جور شماها [اتاق آ]...
مو چینگ، تو چرا اینجایی؟ و همینجور شماها...
چرا اینجا زندانی شدین؟
ما نمی دونیم.
ما بیهوش شدیم .و وقتی بهوش اومدیم اینجا بودیم،
ما یه نفر رو دیدم که شبیه تو بود.
وقتی داشتیم می رفت بیرون،
یهویی از هوش رفتیم.
و وقتی بهوش اومدیم،
استاد بو یان رو هم اینجا پیدا کردیم.
شو، اومدی اینجا که نجات ـمون بدی؟
جانگ شو.
لیو ژی قصد داشت از ما،
برای تهدید کردن تو استفاده کنه.
باید خیلی مراقب باشی.
[.جانگ شو]
[خب]
[فکر کردی که بازی تموم شده؟]
[واقعا می خوای اونا بمیرن؟]
لیو ژی، بهت التماس می کنم. بذار اونا برن.
اونا بی گناه ـن.
[می تونم بذارم اونا برن]
[ولی باید لنگر]
[.رو نابود کنی]
لنگر؟
جدی میگی؟
اگه لنگر رو نابود کنم،
می ذاری اونا برن؟
[زندگی اونا]
[.برای من هیچ ارزشی نداره]
بیا بریم.
- .دکتر چین - جانگ شو .
دکتر چین.
آقای جانگ.
امیدوارم متوجه شده باشین که اونا فقط تصورات،
ضمیر ناخودآگاه شما هستن.
هیچ کدوم از اینا واقعی نیستن.
نه.
اونا آدم هستن.
اونا افراد واقعی هستن.
اونا دوستان و خونواده من هستن.
دکتر چین.
می دونم.
که مدام بهم یادآور میشید،
که اینا واقعی نیستن.
همه ش توی ذهن من ـه.
می دونم.
دیگه چاره ای ندارم.
آقای جانگ.
امیدوارم متوجه شده باشید که وقتی این لنگر رو نابود کنی،
ممکنه دیگه بیدار نشی.
من از این کار پشیمون نمی شم.
آقای لیو ژی.
تو بهم قول دادی که گنج رودخونه ین رو بهم میدی.
چه جوری ممکنه تو جانگ شو باشی؟
چون جانگ شو همون لیو ژی ـه.
و لیو ژی هم همون جانگ شو ـه.
دست از کلک زدن بردار.
بگو ببینم گنج رودخونه ین کجاست!
اگه بهت نگم چی میشه؟
[.چین یی]
[.کشن من کشتن جانگ شوئه]
[اگه جانگ شو بمیره]
[.همه چیز ناپدید میشه]
[.یعنی تو هم ناپدید میشی]
اون پدرم ـه.
اونا باید نزدیک باشن.
من پیداشون می کنم.
امکان نداره.
وقتی توی جزیره بودیم،
تو استاد جانگ شو بودی.
چه جوری ممکنه جفت ـتون یه نفر باشید؟
چرا متوجه نیستی؟
تو فقط بخشی از،
ضمیر ناخودآگاه جانگ شو هستی.
تو توی دنیای واقعی،
وجود خارجی نداری.
مزخرفه!
من گول ـت رو نمی خورم.
گنج رودخونه ین رو بده بهم.
اون راست میگه.
خیلی خب.
واسم مهم نیست،
که کدوم ـتون جانگ شو،
یا لیو ژی هستید.
اگه گنج رودخونه ین رو بهم ندین،
- .همه ـتون رو می کشم - پدر .
شاید حرف هایی که قراره بزنم رو درک نکنی،
ولی در واقع من پسرت نیستم.
من فقط یه روان پزشک ـم.
اون و لیو ژی،
شخصیت دوگانه بیمار من هستن.
چیزایی که می دونی واقعی نیستن.
هنگر.
تو هم واقعی نیستی.
گنجی هم وجود نداره.
داری راجع به چی حرف میزنی؟
بمب منفجر شد.
کشتی های نجات رو بندازین توی آب.
نه، اول باید خانم یوآن رو پیدا کنیم
اگه بیشتر از این معطل کنیم زنده نمی مونیم.
واسه یه بار هم که شده بهم اعتماد کن .قایق های نجات رو بندازید توی آب.
- .بندازید توی آب - بندازید توی آب .
جانگ شو.
اگه لنگر رو نابود نکنی،
زندان جای بعدی که،
منفجر میشه.
و اون وقت پشیمونی هم دیگه،
فایده ای نداره.
نگاه کردن بی فایده ـست.
الان وقت تصمیم گیری ـه.
دکتر چین.
لنگر رو بده به من.
آقای جانگ.
امیدوارم یه تصمیم منطقی بگیری.
اگه لنگر رو با اختیار خودت،
نابود کنی،
معنی ـش اینه که خودت رو تسلیم کردی.
و اون وقت کمکی از دست من برات بر نمیاد.
جانگ شو.
بذار لنگر رو واست پس بگیرم.
هنگر.
نیگاه کن.
خون.
قرمز ـه.
واقعی ـه.
هنگر.
هر کاری که کردم،
به خاطر خونواده بود.
برای تو،
و برادرت بود.
تنها اشتباه ام،
باز کردن پای شما دو تا به این ماجرا بود،
که باعث کشته شدن برادرت شد.
نمی تونم تو رو هم از دست بدم.
هنگر.
همیشه یادت باشه.
لیو ژی استاد ذهن خونی ـه.
هیچ وقت حرفاش رو باور نکن.
تو یه روان پزشک،
نیستی.
تو بخشی از خونواده چین هستی.
تو پسر منی.
بذار اون بره.
اگه نذاری، جفت ـمون باهم به فنا میریم.
من فقط یه درخواست دارم.
بذار دکتر چین و بقیه،
کشتی رو ترک کنن.
من اینجا پیش ـت می مونم.
استاد بو یان.
راه دیگه ای واسه بیرون رفتن نیست؟
بذارین کمی صبر کنیم.
خانم یوآن.
می تونیم زنده از کشتی بریم بیرون ؟
نگران نباشید.
مشکلی برامون پیش نمیاد.
مطمئنم جانگ شو نجات ـمون میده.
آره، جانگ شو از پس هر کاری بر میاد.
باید بهش اعتماد کنیم.
جانگ شو.
قبلا بهت گفتم.
جون اونا،
برام هیچ ارزشی نداره.
اگه می خوای اینجا بمونی،
می ذارم اونا برن.
پس بذار برن.
کلید زندان،
روی یه میز توی اتاق بایگانی ـه.
دکتر چین.
برو کلید ها رو بردار.
و همه رو از کشتی خارج کن.
برو.
من بر می گردم.
[0527]
لیو ژی.
من یه سوال دارم.
نگران نباش.
اگه توی،
زندان بمونی،
نه واسه اونا مشکلی پیش میاد،
نه واسه تو.
چرا اینقدر اصرار داری،
که کنترل جسم من رو در اختیار بگیری؟
دلیل ـش اینه که انسان ذاتی شیطانی داره.
تو همیشه وانمود می کردی آدم خوبی هستی.
این جسم،
فقط مال تو نیست.
مال من هم هست.
تو لیاقت ـش رو نداری.
تو همه این کارها رو کردی که،
فقط بتونی
این جسم رو تصاحب کنی؟
آره.
وقتی من این جسم رو تصاحب کنم،
ازش به خوبی،
در راه تبلیغ خوبی،
و نابود کردن چیزهای بیهوده این دنیا استفاده می کنم.
تو کی هستی که بخوای خوبی و بدی رو،
قضاوت کنی؟
توی این دنیا،
هیچ چیزی مطلق آفریده نشده.
جانگ شو.
تو از قضاوت کردن می ترسی،
چون ضعیف هستی.
یی هنگ.
من شما رو بیرون میارم.
دکتر چین.
- .زود باشین - زود بیاین بیرون .
یی هنگ.
بهم گوش کنید.
وقتی رفتین بیرون،
دنبال سروان یانگ و گروهبان بای بگردین .بعد سوار قایق های نجات بشین.
پس جانگ شو چی میشه؟
چرا اون اینجا نیست؟
ما لیو ژی رو گیر انداختیم.
جانگ شو مراقب اون ـه.
اول شما از اینجا برید .بعد ما بهتون ملحق میشیم.
من همین جا منتظرش می مونم.
خواهر یوآن...
خانم یوآن.
اگه نری،
سروان یانگ اینا رو نمیشناسه.
و اون وقت نمی تونن از کشتی خارج بشن.
خواهش می کنم به جانگ شو بگو،
که هنوز یه قرار خواستگاری بهم بدهکاره.
بهش بگو که صحیح و سالم برگرده.
من روی حرف تو حساب می کنم.
دنبالم بیاین.
آقای چین. تو و جانگ شو باید خیلی مراقب باشید.
از اونجایی که اون ها تا حالا دیگه رفتن،
الان وقتش ـه،
که لنگر رو نابود کنی.
اگه این کار رو نکنی،
دوباره بمب رو منفجر می کنم.
من روی حرفم هستم.
جانگ شو.
از این به بعد،
من جانگ شو واقعی هستم.
آیا هنوز یادت به اون،
اعتراف میاد؟
[اگه امضاش می کردی اون وقت]
نیازی به کشته شدن،
اون همه آدم نبود.
اون وقت لازم نبود این همه بازی طراحی کنم،
تا تو مجبور بشی لنگر رو نابود کنی.
جانگ شو.
اونا بخاطر تو،
مردن.
لیو ژی.
هر دوی ما گناهکاریم.
من به گناهام،
اعتراف می کنم.
لنگر نابود شد.
دیگه نمی تونم از اینجا خارج بشم.
و حالا،
هر چیزی که می خواستی رو بدست آوردی،
وقت ـشه از این بازی دست بکشی.
دست بکشم؟
من هیچ وقت از مقابله،
با شیطان دست نمی کشم.
من می خوام،
یه ناجی بشم.
جانگ شو.
تو آروم همین جا می مونی.
وقتی آزاد بشم،
بهت سر می زنم.
چرا؟
چینگر گفت،
شخصیت ها نمی میرن.
ولی اگه من اینجا بمیرم،
به کما میرم،
و تو دیگه نمی تونی بری و به مردم آسیب برسونی.
[دفتر]
جانگ شو.
چرا این کار رو کردی؟
من بر می گردم.
[.تو بیشتر توی ضمیر ناخودآگاه ـت غرق میشی]
[.دوباره برمی گردم]
[این اتاق کیه؟]
من چرا اینجام؟]
خبردار.
قیام کنید.
درود بر ژنرال.
بیدار شدی.
صبح بخیر، استاد.
می شنوی چی میگم؟
استاد.
من الان تو اتاق،
کی بودم؟
اون همیشه اتاق تو بود.
داری دست ـمون می ندازی؟
بچه لوس.
بعد از مرگ یوآن ژن،
خانم یوآن الان ژنرال جدید چانگشان شدن.
بهتره بعد از ازدواج با اون خوب حواست رو جمع کنی.
[مو چینگ و من با هم ازدواج کنیم؟]
[چرا چیزی از این قضیه نمی دونستم]
نیگاه کن.
این کارت عروسی هستش که تو بهمون دادی.
تو قرار بزودی رئیس خونه بشی.
دست از مسخره بازی بردار.
تمرکز ـت رو روی مقدمات عروسی بذار.
[استاد بو یان]
[کارت عروسی مو چینگ و جانگ شو]
[من چی رو یادم رفته؟]
[این اتاق منه؟]
[.حس می کنم این اتاق کسی ـه که می شناسم ـش]
[اون کیه؟]
[.یادم نمیاد]
[عمومی]
[نقشه جانگشان]
[.تو رو یادم میاد]
[.چین یی هنگ]
جانگ شو.
این برای تو زندان ـه.
ولی واسه من،
زمین بازی ـه.
می خوام،
تا ابد،
اینجا زندانی ـت کنم.
دکتر چین.
بالاخر بهوش اومدین.
شما بهوش اومدین.
دکتر چین.
چه بلایی سر آقای جانگ اومد؟
اون الان توی لایه سوم ضمیر ناخودآگاه ـشه.
من قدرت ـش رو تنظیم کردم.
هر لحظه ممکنه که بهوش بیاد.
ولی نمی دونیم خودش ـه .یا شخصیت دوم ـش،
احتمال ـش،
پنجاه-پنجاه ـه.