‫[قسمت اول]
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫| ترجمه از تـارا |
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫همه می‌گفتن این عروسیِ قرن‌ـه.
‫وارث قدرتمندترین شرکت هلدینگ کره،
‫با یه کارمند تازه‌وارد ازدواج کرده.
‫با اینکه سه سال گذشته،
‫ولی انگار همین دیروز بود.
‫مردم ازم می‌پرسن چه حسی داره
‫که جزئی از این هلدینگ شدم،
‫و با یه ملکه زندگی می‌کنم.
‫مطمئن نیستم.
‫نمی‌دونم حرفـم رو باور می‌کنین یا نه،
‫ولی من فقط...
‫یه مرد خوش‌شانسـم
‫که با عشق زندگیـش،
‫ازدواج کرده.
‫می‌دونم مردم پشت سرمون حرف می‌زدن،
‫می‌گفتن «بک هیون‌وو» ‫فقط به خاطر خانواده‌ام،
‫و ثروت‌مون،
‫با من ازدواج کرده.
‫این شایعات به خاطر این شروع شد ‫که من بنا به دلایل مختلف
‫چهره‌ام رو نشون نمی‌دادم.
‫گمونم حالا که بالاخره چهره‌ام رو نشون دادم،
‫دیگه این شایعات تموم شن.
‫زندگی زناشوییِ ما،
‫چیز غیرعادی‌ای نیست.
‫هر روز کنار هم از خواب بیدار می‌شیم.
‫باهم صبحانه می‌خوریم.
‫باهمدیگه کار می‌کنیم.
‫چه حسی داره،
‫برای من خوشحال‌کننده‌ست.
‫مطمئنم بعضی‌هاتون خبر دارین.
‫وقتی بعد از ۵ سال درس خوندن ‫از خارج برگشتم،
‫توی مرکز خرید «کوئینز»، ‫که اون موقع متعلق به پدرم بود،
‫کارآموز شدم.
‫می‌شه گفت به صورت نامحسوس ‫اونجا کار می‌کردم.
‫خانم‌ها این چیزها رو متوجه می‌شن.
‫«که اینطور...
‫پس این پسره از من خوشـش میاد.
‫برای همین داره برام دلبری می‌کنه.»
‫نه.
‫اینجوری نبود.
‫همه‌ش به دستگاه فتوکپی لگد می‌زد.
‫- برای همین نگران بودم. ‫- چی شده؟
‫نگران دستگاه فتوکپی.
‫چی شده؟
‫ولی بعد از اینکه چندبار کمکـش کردم،
‫دیگه کم کم نگرانِ خودش شدم.
‫وقتی می‌خوای فکس بفرستی...
‫اون موقع همه داشتن پشت سرش ‫غیبت می‌کردن و می‌گفتن
‫کارآموز جدید خیلی نفرت‌انگیزه.
‫برای همین مطمئن بودم به زودی اخراج می‌شه.
‫باید تمومش کنی، خانم «هونگ».
‫خود منم به اندازه‌ی کافی کار پاره‌وقت کردم.
‫اینجوری باعث می‌شی اخراجت کنن.
‫برام مهم نیست.
‫درسته، یه کار دیگه پیدا می‌کنی.
‫ولی...
‫از اونجا هم اخراج می‌شی. ‫می‌خوای شرط ببندیم؟
‫می‌دونی چیه؟
‫هردفعه مافوقـت سرت داد و بیداد می‌کنه ‫قلبـم می‌ریزه.
‫و هر روزم سرت داد و بیداد می‌کنن.
‫چرا می‌ریزه؟
‫- چی؟ ‫- چرا قلبِ تو می‌ریزه،
‫وقتی دارن سر من داد و بیداد می‌کنن؟
‫چرا؟
‫خوب بهش فکر کن،
‫عجله نکن.
‫می‌تونی بیای.
‫چتر نداری؟
‫نه، ندارم ولی...
‫مال منو بگیر.
‫تو همیشه کمک می‌خوای و این...
‫منو آزار می‌ده.
‫چی؟
‫قبلاً باعث می‌شدم قلبت بریزه ‫حالا آزارت می‌دم؟
‫خانم هونگ.
‫خوب گوش کن ببین چی می‌گم.
‫این حرف‌ها رو بهت نزده بودم ‫که معذب نشی.
‫ولی می‌دونی،
‫من دانشگاه ملی سئول رفتم.
‫تازه رشته‌ی حقوق.
‫پدر و مادرم جنوب سئول زندگی می‌کنن،
‫ولی توی جامعه برای خودشون ارج و قرب دارن.
‫به طور مثال، ما بیشتر از ۳۰تا گاو داریم.
‫چند روز پیش یه گوساله‌ی دیگه ‫به دنیا اومد،
‫پس الان حدوداً ۳۵تا گاو داریم.
‫درمورد آپارتمانم،
‫قرارداد ۲ساله امضا کردم،
‫به جای اینکه ماهیانه اجاره بدم.
‫معنیـش اینه که پس‌انداز خوبی دارم.
‫منظورت از این حرف‌ها چیه؟
‫حتی اگه...
‫اخراج شی و نتونی کار جدید پیدا کنی،
‫من می‌تونم ازت مراقبت کنم.
‫منظورم اینه.
‫راستـش من همیشه می‌خواستم ‫همسر آینده‌ام شاغل باشه.
‫ولی اگه قراره تو باشی،
‫می‌تونم سعی کنم تنها نان‌آور خونه باشم.
‫یعنی احساس نکن تحت فشاری.
‫فقط اینکه...
‫من ازت خوشم میاد.
‫پس...
‫جوابـت چیه؟
‫[مرکز تجاری کوئینز]
‫مجبور نیستی امروز جوابـم رو بدی.
‫خیس نشی.
‫- من.. ‫- من چیزیم نمی‌شه.
‫بگیرش.
‫- آقای بک... ‫- واقعاً چیزیـم نمی‌شه.
‫ولی من...
‫من...
‫راننده دارم.
‫خنده‌داره، مگه نه؟
‫واقعاً خنده‌داره.
‫خلاصه که
‫از اون موقع تا الان رمانتیک بوده.
‫داستان عشقِ ما اینجوری شروع شد.
‫ولی وقتی فهمید خانواده‌ام کی هستن ‫حسابی شوکه شد.
‫نامه‌ی استعفاش رو تحویل داد
‫و دیگه جوابِ منو نداد.
‫پس...
‫بک هیون‌وو، بیا بیرون.
‫می‌خوای منو اینجا سرپا نگه داری؟
‫شبیه فرشته‌ای بود که از بهشت اومده.
‫- اون‌موقع این شکلی بود. ‫- ولی دیگه نیست؟
‫معلومه که هست، ‫هنوزم مثل فرشته‌هاست.
‫چندین بار بهتون گفتم
‫که...
‫من خوشحالم.
‫خب...
‫من و اون...
‫زندگی زناشوییِ شادی داریم.
‫هنوزم حسابی عاشق همیـم.
‫بک هیون‌وو داره طلاق می‌گیره.
‫جدی؟
‫- ولی یه رازه. ‫- معلومه، به هرحال ما همکارهاش هستیم.
‫می‌خواد یکی از ما وکالتـش رو ‫به عهده بگیریم.
‫آره، معلومه.
‫تو بهترین وکیل طلاق کشوری.
‫تو باید وکیلش شی، «یانگ‌گی».
‫من...
‫دوست دارم کمکـش کنم، واقعاً می‌گم.
‫ولی الان پرونده‌های زیادی روی سرم ریخته.
‫خیلی‌خب پس.
‫وکیل «چوی چول‌سونگ» به خودش می‌نازه ‫که توی ۹۰% پرونده‌ها برنده می‌شه.
‫می‌تونی کمکـش کنی؟
‫منم مخفیانه کمکـت می‌کنم.
‫چرا مخفیانه؟ علنی کمک کن.
‫می‌ترسی با شرکت کوئینز در بیفتی
‫و شغلـت رو از دست بدی، عوضی حیله‌گر؟
‫درسته.
‫درست می‌گی، دلیلـش همینه.
‫مگه دیوانه‌ام که این پرونده رو قبول کنم؟
‫عمه‌ی همسر هیون‌وو ‫تا حالا سه بار طلاق گرفته.
‫همه‌تون از سرنوشت وکلای ‫همسرهای سابقـش خبر دارین.
‫همه‌شون اخراج شدن.
‫هیون‌وو اشتباه کرده. ‫چرا ما رو توی این موقعیت قرار می‌ده؟
‫- دقیقاً. ‫- بیاین صادق باشیم.
‫خودش از همه‌مون باهوش‌تره. ‫همیشه شاگرد اول کلاس بود.
‫پس چرا خودش
‫- وکیل طلاقِ خودش نمی‌شه؟ ‫- درسته.
‫- اون‌جوری بهتر هم هست. ‫- شرط می‌بندم می‌ترکونه.
‫راستی، چرا می‌خواد طلاق بگیره؟
‫دقیقاً، زندگیـش رویای تمام مردهای کره‌ست.
‫همسرش «هونگ هه‌این»، ‫وارث گروه کوئینزه.
‫پس چرا؟
‫طرف روانی‌ـه.
‫روانی‌ـه؟
‫خب، درمورد گروه چت «کلوب هزار میلیاردی»...
‫آره، چرا دعوتـم نکردن؟
‫فروش‌مون فقط ۸۸۰ میلیارد وون بوده ‫پس...
‫فاصله‌ی زیادی که نداریم.
‫- فقط ۱۰۰ میلیارد کم داریم. ‫- می‌دونم.
‫ازشون خواستم عدد رو گرد کنن
‫و انعطاف‌پذیرتر باشن.
‫ولی همچنان جواب‌شون منفی بود.
‫چرا انقدر بزرگـش می‌کنن؟
‫راستی، شنیدم
‫توی مرکز تجاری رویال همه‌جا پر کردن ‫که مدیرعامل‌شون
‫تا آخر سال عضو کلوب هزار میلیاردی می‌شه.
‫درضمن کلی پُز می‌دن که قراره ‫توی طبقه‌ی اول کنار آبنما
‫«هرکنیا» بذارن.
‫حتماً دیوانه شدن.
‫واقعاً همین‌طوره. مراکز تجاری کره
‫به دو دسته تقسیم شدن، ‫کسایی که هرکنیا دارن و کسایی که ندارن.
‫و هرکنیا فقط با کسایی کار می‌کنه ‫که عضو اون کلوب هستن.
‫وقتشـه که
‫تمام برندهایی که نمی‌ذارن ‫فروش‌مون بالا بره رو
‫تعطیل کنیم.
‫این جدول ارزیابی ماهیانه‌ست.
‫پایین جدول،
‫لیست برندهایی هستن ‫که توی ۲۰% میزان فروش‌مون سهم داشتن.
‫چندتاشون رو می‌تونیم تعطیل کنیم؟
‫اونایی که زیرشون خط کشیده شده ‫حداقل دو دوره
‫جزء ۲۰% بودن.
‫اصولیـش رو بخواین، باید تعطیل شن. ‫ولی...
‫«ولی»؟
‫«ولی» برای چی؟
‫اگه می‌تونیم باید تعطیل‌شون کنیم.
‫با تیم حقوقی‌مون مشورت کردیم
‫و اونا جواب منفی داد.
‫کی جواب منفی داده؟
‫مدیر بک هیون‌وو.
‫آقای «یو»، بعد از اینکه ‫مبلغ کمیسیون تایید شد،
‫قرارداد رو ببند.
‫چشم، قربان. درضمن...
‫مدیر طبقه‌ی دوم یه گزارشی داده.
‫یکی از مشتری‌ها افتاده و صدمه دیده
‫چون کفش پاشنه‌بلند ۱۲ سانتی پاش بوده.
‫قربان، مدیرعامل می‌خوان شما رو ببینن.
‫من وسط جلسه‌ام.
‫خب...
‫می‌خوان فوراً شما رو ببینن. ‫خیلی ناراحتـن.
‫آقای بک.
‫چرا نمی‌تونیم برندهایی که برامون ‫سودآور نیستن رو تعطیل کنیم؟
‫بعضی از برندها ۵۰۰ میلیون ‫روی تجهیزات سرمایه‌گذاری کردن.
‫نمی‌تونیم به این راحتی تعطیل‌شون کنیم.
‫پس شکایت کن و حکم تخلیه بگیر.
‫گرفتن حکم غیرممکن‌ـه.
‫قانون چندین بار بازنویسی شده ‫تا توزیع‌کننده‌های بزرگ
‫نتونن از قدرت‌شون سوءاستفاده کنن.
‫یعنی می‌گی...
‫من دارم از قدرتـم سوءاستفاده می‌کنم؟
‫منظورت اینه؟
‫- منظورم این نبود... ‫- اینجا موسسه‌ی خیریه‌ست؟
‫ما همه اینجا داوطلبانه کار می‌کنیم؟
‫درسته بذاریم به کارشون ادامه بدن ‫وقتی سودی که بهمون می‌دن
‫اندازه‌ی اجاره‌ی اون مغازه‌های ‫گرون‌قیمت هم نیست؟
‫بخش فروش از قصد اجازه نمی‌دن
‫برندهایی که عملکرد پایین دارن،
‫توی مراسم‌ها و فروش‌های ویژه شرکت کنن ‫تا جلوی فروش‌شون رو بگیرن.
‫اون برندها می‌تونن به رسانه‌ها بگن ‫یا ازمون شکایت کنن.
‫اون‌وقت توی دردسر بدی میفتیم.
‫به نظر من راه‌حل ایده‌آل‌تر اینه که ‫کمک‌شون کنیم
‫فروش‌شون رو بالا ببرن.
‫آقای بک.
‫من نظرت رو پرسیدم؟
‫بهت دستور دادم تعطیل‌شون کنی.
‫اگه با زبون خوش نرفتن، ‫شکایت کن و برنده شو.
‫فکر کنم این جزء وظایف تیمـت باشه.
‫بله، خانم.
‫جلسه تموم شد.
‫خیلی دوست داری بقیه بفهمن ‫ما باهم کنار نمیایم؟
‫این قضیه هیچ ربطی به رابطه‌ی ما نداره.
‫که اینطور.
‫برای همین به مدیر فروشگاه ‫هشدار دادی که می‌خوام اخراجش کنم
‫و درمورد تخلفات بهش گفتی ‫تا کمکش کنی سرکارش بمونه؟
‫اون مدیر از روز اول کنارمون بوده.
‫و هنوزم مثل روز اول سخت‌کوشـه.
‫باشه، تو وحشتناک مهربونی ‫و به دیگران اهمیت می‌دی.
‫می‌خوای قهرمانی چیزی باشی؟
‫انقدر ادای آدم‌های فداکار رو درنیار ‫و با نزدیکانت بهتر رفتار کن.
‫نزدیکانم؟
‫منظورت خودتی؟
‫چی؟
‫واقعاً فکر می‌کنی
‫ما بهم نزدیکیـم؟
‫باید باهات صحبت کنم.
‫یه ساعت دیگه بیا سالن غذاخوری.
‫باشه.
‫[توافق‌نامه‌ی طلاق]
‫[توی راهی؟ من رسیدم.]
‫[کجایی؟ ولش کن، من رفتم.]
‫بیا اتاق جلسات خانوادگی.
‫[توافق‌نامه‌ی طلاق]
‫چرا انقدر لفتـش دادی؟
‫من دیر بهش پیام دادم.
‫نیازی نبود تو بهش یادآوری کنی.
‫خودش می‌دونه جلسه‌ی خانوادگی داریم.
‫ببخشید.
‫چه‌جور مصاحبه‌ای بود؟
‫مصاحبه برای بخش فرهنگی ‫«مجله‌ی اقتصادی هانیانگ» بود.
‫یه مصاحبه‌ی دلنشین‌ـه که توش ‫مدیرعامل‌ها و سیاست‌مدارها
‫خانواده و خونه‌هاشون رو نشون می‌دن.
‫با جفت‌شون مصاحبه شد.
‫چرا باید خونه‌شون رو نشون بدن؟ ‫اونا که سلبریتی نیستن.
‫باید درمورد رسانه‌ها یه کاری می‌کردیم.
‫موافقم. مردم همه‌ش دارن درمورد اینکه ‫پارسال از هم جدا بودن، حرف می‌زنن.
‫همه‌ش به خاطر اینه که دیدن ‫سرکار باهم دعوا می‌کنن.
‫- دعوا کردن؟ ‫- آره، امروز.
‫دعوای معمولی‌ای نبود.
‫کسایی که توی جلسه بودن ‫حسابی معذب شده بودن.
‫راستی، هیون‌وو. ‫کمیسیون تجارت منصفانه،
‫همه‌ش درمورد مسائل پیش‌پا افتاده ‫باهامون تماس می‌گیرن.
‫می‌شه بهش رسیدگی کنی؟
‫باید از تیم حقوقی مرکز بازرگانی کوئینز ‫کمک بخوای.
‫اونا خیلی احمقـن.
‫ولی تو خیلی تیزهوش و باهوشی.
‫و مقامات کمیسیون تجارت منصفانه ‫خیلی دوست دارن.
‫حوزه‌ی اختیاراتِ ما فرق داره...
‫چرا انقدر برات سخته که بگی ‫انجامـش می‌دی؟
‫و شما دوتا،
‫می‌خوام بچه‌دار شین.
‫دهنِ مردم باید بسته شه.
‫با دکتر جو تماس گرفتی؟
‫بله، وقت گرفتم.
‫چک‌آپ پیش از بارداری رو انجام می‌دن،
‫بعد فوراً مراحل بعد رو شروع می‌کنن.
‫و هیون‌وو، بعد از اینکه بچه به دنیا اومد،
‫طی دو سال آینده،
‫می‌ری بوستون و مدرک ‫کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی می‌گیری.
‫قبلاً که بهتون گفتم.
‫علاقه‌ای به گرفتنِ مدرک ندارم.
‫و منم جوابت رو دادم.
‫گفتم تصمیمـش با تو نیست.
‫اونا به ما نوه بدهکار نیستن، ‫پس انقدر بهش فشار نیار.
‫چاییـت رو بخور، هیون‌وو.
‫ولی می‌دونین،
‫ترجیح می‌دم توی ماه می ‫«سوبین» رو ببینم.
‫سوبین کیه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫نوه‌ی آینده‌امـه دیگه.
‫معنی اسمـش «درخشش چشمگیر»ـه.
‫بد نیست مگه نه؟ هونگ سوبین.
‫که اینطور.
‫می‌شه هونگ سوبین،
‫به جای بک سوبین؟
‫مشکلـش چیه؟
‫نمی‌خوای فامیلیِ مادرش رو داشته باشه؟
‫دلیلی نداره به سیستم مردسالاری تن بدیم.
‫به نظرم استفاده از فامیلی پدر ‫دیگه قدیمی شده.
‫ولی وقتی من ازت پرسیدم ‫«گون‌یو» فامیلیِ مادرش رو بگیره،
‫گفتی این حرف‌ها چرنده.
‫این فرق داره.
‫مثل هم نیست؟ نه؟
‫باید صحبت کنیم.
‫با وجود تمام مسائل بچه‌دار شیم؟
‫و من تنهایی برم خارج؟
‫مشکلش چیه؟
‫چیز خوبی نیست؟
‫نگو که می‌خوای منم بیام.
‫معلومه که نه.
‫دقیقاً.
‫پس سهمـت رو انجام بده و برو خارج.
‫درهرصورت بچه‌ی ما رو دیگران بزرگ می‌کنن.
‫چیز خوب و بی‌دردسریـه. ‫مشکلـش چیه؟
‫«خوب»؟
‫مشکلی با این موضوع نداری؟
‫جدی؟
‫واقعاً بچه می‌خوای؟
‫اگه لازم باشه.
‫بله؟
‫بهشون گفتی قبل از منتشر کردن مقاله ‫من باید تاییدش کنم؟
‫معلومه.
‫درضمن...
‫بهشون بگو مدیر بک رو درست معرفی کنن.
‫یادشون نره اعلام کنن ‫توی دانشگاه ملی سئول حقوق خونده.
‫چیه؟
‫این مصاحبه‌ها رو تمومـش کن. ‫من دیگه مصاحبه نمی‌کنم.
‫اگه لازمه خودت تنهایی انجامش بده.
‫وقتی درمورد زوج‌هاست ‫چطور تنهایی مصاحبه کنم؟
‫می‌تونی هرچی می‌خوای درمورد من ‫بهشون بگی.
‫بگو خیلی عاشق همیـم
‫و زوج خوشبختی هستیم.
‫هرچی دوست داری بهشون بگو.
‫همه‌ش که به هرحال دروغ‌ـه.
‫سلام.
‫می‌خوام اول عکس‌ها رو ببینم.
‫خودم انتخاب می‌کنم ‫از کدومشـون استفاده کنن.
‫این مقاله‌های به دردنخور چیه ‫چاپ می‌کنن؟
‫چرا درمورد اینکه
‫ناشناس ۲۰۰ میلیون وون اهدا کردم ‫چیزی نمی‌نویسن؟
‫ببین.
‫می‌دونم ناشناس اهدا کردم.
‫نمی‌خواستم کسی بفهمه ‫ولی همه باید بفهمن.
‫پس تیم روابط عمومی به چه درد می‌خوره؟
‫واقعاً از دست‌شون کلافه‌ام.
‫این چه کاری بود؟
‫چیه؟
‫چی می‌خوای؟
‫چی شده؟
‫از همون‌جا بگو.
‫حرفـت بزن.
‫خدای من.
‫- «سوچول». ‫- چیه؟
‫فرار نکن.
‫وگرنه کاری می‌کنم
‫زیر چشم‌هات کبود شه ‫و دوباره بزنی زیر گریه.
‫صبر کن...
‫مگه تو دیوانه‌ای؟
‫چرا منو می‌زنی؟
‫هیون‌وو دوستتـه یا ازت کوچک‌تره؟
‫«تیزهوش»؟
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫یه بار دیگه به شوهرم بی‌احترامی کنی،
‫می‌کشمت.
‫- جوابـم رو بده. ‫- خیلی‌خب، فهمیدم.
‫جادوگر دیوانه.
‫چرا از دست من عصبانی می‌شه ‫وقتی خودش همیشه هیون‌وو رو اذیت می‌کنه؟
‫واقعاً سایکوپث‌ـه!
‫منظورم تو نبودی.
‫همه می‌خوان درمورد این طلاق ‫تجدیدنظر کنی
‫و به زندگی مشترکـت ادامه بدی.
‫خواستن اینو بهت بگم. ‫داری گریه می‌کنی؟
‫چی؟ انقدر زود اثر کرد؟
‫این چه کاریه؟ ‫داری منو می‌ترسونی.
‫واقعاً؟
‫ظاهراً اینجور مواقع بانمک می‌شم.
‫- می‌گفت این تکنیک مخصوص خودمه. ‫- کی؟
‫هه‌این می‌گفت.
‫می‌گفت...
‫من بانمکـم.
‫داری پُز می‌دی؟
‫چرا اینجوری بودم؟
‫چرا بانمک بودم؟
‫چرا از تکنیک مخصوصـم استفاده کردم ‫و بانمک به نظر اومدم؟
‫چرا باعث شدم قلبـش برام بریزه؟
‫که آخرش...
‫زندگیِ خودم...
‫نابود شه.
‫اگه انقدر بانمک نبودم ازدواج نمی‌کردیم.
‫این روانی واقعاً از دست رفته.
‫هی، بلند شو.
‫زنم هی زنگ می‌زنه می‌گه ‫برای بچه‌مون پوشک بخرم.
‫نه، من نمی‌رم خونه.
‫چرا برم؟
‫چرا نمی‌ری خونه؟
‫وضعـم رو نمی‌بینی!
‫الان زیادی بانمک شدم!
‫توی «یونگ‌دوری» همیشه منو به اسم ‫پسر بانمک خونه‌ی درخت هلو، می‌شناختن.
‫بانمکی توی ذاتِ منه.
‫اینجوری به دنیا اومدم.
‫چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫پس نمی‌ری خونه؟
‫همین‌جا ولـم کن و برو.
‫منو صحیح و سالم می‌رسونن خونه.
‫کیا؟
‫اونا جلوی هرنوع رسوایی‌ای رو می‌گیرن.
‫امکان نداره.
‫می‌خوای ببینی؟
‫امکان نداره.
‫هردفعه...
‫برگ‌های یه شاخه رو می‌کنم...
‫که ببینم طلاق بگیرم یا نه...
‫از این کارها هم می‌کنی؟
‫هردفعه جوابـش «نه» می‌شه.
‫بدون استثنا.
‫پس این تقدیرتـه.
‫هیچ‌کس نیست.
‫توی این دنیا هیچ‌کس نیست...
‫که طرف من باشه.
‫حتی یه برگ هم پیدا نمی‌شه ‫که طرف من باشه.
‫من نمی‌خوام کسی طرفـم باشه. ‫فقط می‌خوام یه ساختمون داشته باشم.
‫اون ساختمون تا ابد طرف من خواهد بود.
‫مود زنم مثل ترن هوایی می‌مونه.
‫صبح لبخند می‌زنه، ‫شب جیغ و داد می‌کنه.
‫تقصیر منه که پوشک‌مون تموم شده؟ ‫چرا از دستِ من عصبانی می‌شه؟
‫فقط یه ساختمون لازم دارم.
‫ساختمون بتونی تغییر نمی‌کنه.
‫نه غر می‌زنه نه عصبانی می‌شه.
‫برو.
‫برو پوشک بخر.
‫فقط برو.
‫♪ کی گفته بود ♪
‫♪ عشق ♪
‫♪ زیباست؟ ♪
‫برین دیگه.
‫زود باشین برین خونه‌هاتون.
‫می‌خواین گریه کردنِ منو تماشا کنین؟
‫می‌خوام توی راه خونه گریه کنم!
‫چرا از اون طرف می‌رین؟
‫♪ با اون دست‌های زیبات ♪
‫♪ منو به خواب ببر ♪ مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[کارت شناسایی وکیل بک هیون‌وو]
‫هی، این همون داماد شرکت کوئینز نیست؟
‫داماد چیه، بیشتر نوکرشون‌ـه.
‫شنیدم همه‌ش گند خانواده‌ی زنـش رو ‫جمع می‌کنه.
‫چرا برای خودش ارزش قائل نیست؟
‫اگه بود اصلاً با اون خانواده ازدواج نمی‌کرد.
‫آبروی همه‌ی وکیل‌ها رو برده.
‫خدایا.
‫[انجیل مقدس]
‫خدای من.
‫باریکلا، هیون‌وو.
‫۲۵ میلیون وونی که توی حسابم دارم ‫به چه دردی می‌خوره؟
‫حتی نمی‌تونم باهاش اینجا ‫یه نخ دندون بخرم.
‫راستی، چطوری این ایده به ذهنت رسید؟
‫خانم.
‫می‌دونین که این واقعاً غیرقانونی‌ـه.
‫هیون‌وو.
‫تا کِی باید اینجا زندانی باشم؟
‫من که گناه بزرگی نکردم.
‫فکر می‌کردم سول‌هی همون خبرچینی‌ـه
‫که اختلاسِ منو گزارش داده، ‫برای همین از موهاش بلندش کردم.
‫این جرم‌ـه؟
‫به مدت ۴ هفته تحت درمان بودن.
‫لعنتی. ‫باید یه کاری می‌کردم بستری شه.
‫تقصیر اونه که مادر من فوت کرده.
‫فقط وایستا و تماشا کن. ‫ازش انتقام می‌گیرم.
‫هیون‌وو.
‫انتقام گرفتن...
‫تخصصِ منه.
‫کاملاً درجریان هستم، خانم.
‫هر ۳تا شوهر سابقـم از کشور رفتن.
‫زندگیِ خودشون و خاندان‌شون رو ‫براشون جهنم کردم.
‫خانم.
‫زوج‌ها می‌تونن در آخر از هم جدا شن.
‫دلیل این کارهاتون چی بوده؟
‫هیون‌وو.
‫طلاق یه چیز کثیف و وحشیانه‌ست.
‫توی طلاق خداحافظی مسالمت‌آمیز نداریم.
‫بهترین راه اینه که یکی از طرفین بمیرن.
‫اگه در آینده دوباره ‫ازدواج کنم و طلاق بگیرم،
‫ازت می‌خوام وکالت منو به عهده بگیری.
‫چرا از الان...
‫بازم به فکر طلاق هستین؟
‫اصلاً ولش کن.
‫نمی‌دونم چرا،
‫ولی به نظر من به جای اینکه بگیم ‫ازدواج خوشبختی میاره،
‫باید بگیم ازدواج طلاق میاره.
‫موافقم.
‫چی گفتی؟
‫هیچی.
‫هی، اینجا رو ببین.
‫موهام خیلی ریخته، نه؟
‫واقعاً باید از اینجا بیام بیرون.
‫اینجا پر از زن‌های عوضی‌ـه.
‫اگه بیشتر از این اینجا بمونم ‫مثل اونا می‌شم.
‫به زودی مراسم یادبود مادرمـه.
‫پدرم به خاطر مادرم هم که شده ‫قبل از مراسم
‫همه‌چی رو درست می‌کنه، نه؟
‫من الان در مقابل ساختمون کوئینز
‫در هانیل‌دونگ، یونگسان‌گو، سئول هستم.
‫جایی که مراسم یادبود «یانگ می‌سوک»، ‫همسر مرحوم رئیس کوئینز
‫برگزار می‌شه.
‫اعضای خانواده یکی یکی دارن می‌رسن.
‫امسال، «هونگ بوم‌سوک» بزرگ‌ترین پسر رئیس
‫و مدیرعامل سابق شرکت توزیع کوئینز،
‫از هاوایی به کره اومده.
‫همه منتظرن ببینن
‫رئیس و پسرش بعد از ‫یه دوره خصومت طولانی،
‫باهم آشتی می‌کنن یا نه.
‫آقا، می‌شه یه نگاه به پنکیک‌ها بندازی؟ ‫فکر می‌کنی داخلـش پخته شده؟
‫چرا از من می‌پرسی؟
‫توی دانشگاه هاروارد شیمی خوندی
‫پس فکر کردم بدونی.
‫آره، با توجه به رنگـش،
‫مطمئنم کاملاَ پخته شده، بچرخون‌شون.
‫چشم، آقا. ‫روی بشقاب می‌چینم.
‫تو بودی که توی دانشگاه پارسونز ‫طراحی خوندی؟
‫نه، اون منم.
‫اونا خانوادگی همه‌شون معمارن.
‫خانواده‌ی اون یه مجسمه‌ی بزرگ
‫- رو به روی لوور ساخته. ‫- راستـش رو بخوای،
‫از طرز روی هم گذاشتن غذاها ‫کاملاً راضی‌ام.
‫چه استعدادهایی که داره هدر می‌ره.
‫دامادهای عزیز خانواده.
‫ایشون آقای «چوی» هستن. ‫با «مین‌هی»، یکی از اقواممـون ازدواج کردن.
‫دامادهامون هستن.
‫سلام.
‫در گذشته، خانواده‌های قدرتمند ‫مثل خاندان سلطنتی،
‫مردهای خانواده رو مجبور می‌کردن ‫همه‌ی غذاهای مراسم یادبود رو آماده کنن.
‫رئیس علاقه‌ی شدیدی به ‫سنت‌های سلطنتی داره.
‫پس الان چندساله که داریم ‫این کار رو انجام می‌دیم.
‫که اینطور.
‫درسته.
‫حتماً به خاطر اینه که سنت‌ها ‫در آینده هم کارایی دارن.
‫اصلاً قدیمی نشده. ‫یه چیز کاملاً مترقی و خوبه.
‫به دیدگاه‌های امروزی هم می‌خوره.
‫اگه انقدر مترقی، خوب و امروزی‌ـه،
‫چرا خودت هم به ما ملحق نمی‌شی؟
‫تو که منو می‌شناسی.
‫از پارسال می‌رم کلیسا،
‫به خاطر دینـم نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫من مسیحی به دنیا اومدم.
‫من از بچگی،
‫یه بیماری‌ای داشتم،
‫که بوی روغن نباید به مشامـم بخوره. ‫واقعاً حیف شد.
‫ممنون بابت تمام زحمات‌تون.
‫موفق باشین.
‫- خدای من. ‫- جدی گفت؟
‫این مراسم یادبود خاندان هونگ‌ـه.
‫ولی اینجا هیچ‌کس فامیلیش هونگ نیست.
‫باید خودشون غذاهای مراسم یادبودشون ‫رو آماده کنن.
‫- خدایا. ‫- من پنجمین فرزند و تنها پسر
‫نسل ۳۹ام خاندان «یو» از شهر پاچوم هستم.
‫اگه مامانم می‌دید من در عرض ۱۰ ثانیه ‫این سیخ رو درست کردم، چی می‌گفت؟
‫بیاین درمورد اینکه چقدر برای خانواده‌هامون ‫ارزشمند هستیم
‫حرف نزنیم.
‫به کوئینز خوش اومدی.
‫- خوش اومدی. ‫- خوش اومدی.
‫ولی اگه من جای تو بودم،
‫سریع فرار می کردم.
‫هنوز زیاد دیر نشده، اولین مراسم یادبودشـه.
‫رنگـش چطوره؟ خیلی کسل‌کننده نیست؟
‫سبز یشمی رنگ راحتی نیست.
‫فقط دو نفر رو دیدم ‫که این رنگ بهشون میاد.
‫شما
‫و «یونا کیم» توی مراسم فشن شوی لندن.
‫آها، اون؟ ‫آره واقعاً خوشگل شده بود.
‫شما هم همین‌طور، خانم.
‫بلدی چطوری دل بقیه رو به دست بیاری.
‫خانم «مو».
‫چرا هانبوکی که براتون فرستادم رو ‫نپوشیدین؟
‫من نباید توی این مراسم یادبود ‫شرکت کنم.
‫خانواده بدون من مراسم رو اجرا کنن.
‫شما بیشتر از ۲۰ ساله که با ما هستین، ‫پس خانواده محسوب می‌شین.
‫خانواده یعنی همین.
‫خیلی لطف داری ‫ولی من توی اتاقـم می‌مونم.
‫اینجوری مردم حرف درمیارن
‫می‌گن من تهدیدتون کردم ‫و باهاتون بدرفتاری کردم.
‫«تهدید»؟ کی کی رو تهدید کرده؟
‫تو تهدیدش کردی؟
‫من؟ تهدیدش کنم؟
‫نه، پدر، هرگز.
‫پس چرا این حرف رو زدی؟
‫فقط درصورتی این حرف رو می‌زنی ‫که فکرش به ذهنت رسیده باشه.
‫اینجوری نبود.
‫آخه ایشون گفتن نمی‌خوان هانبوک بپوشن.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌پوشی؟
‫معلومه که می‌پوشم.
‫شنیدی که چی گفت.
‫بیا بریم.
‫عجب دیوانه‌ایـه.
‫خدای من، خیلی استرس گرفتم.
‫زن حیله‌گری‌ـه.
‫حالا با وقاحت تمام توی مراسم یادبود ‫خانم یانگ شرکت می‌کنه،
‫چون رئیس اصرار کرده.
‫نقشه‌ش اینه.
‫کی فکرش رو می‌کرد که دوست پدرشوهر ‫از مادرشوهر بدتر باشه؟
‫بوم‌جا اومده!
‫هیون‌وو.
‫چرا امروز آزاد شد؟
‫خودتون گفتین توی این سرما ‫توی زندان مریض می‌شن.
‫درسته.
‫این حرف رو زدم.
‫ولی باید صبر می‌کردی ‫بعد از مراسم یادبود آزادش می‌کردی.
‫چی؟ دختره‌ی بی‌مصرف رو نگاه کن.
‫نگاه‌ش کن.
‫بی‌فکری کردم، قربان.
‫مامان.
‫من زندانی بودم.
‫بابا تنها دخترش رو انداخته بود ‫پشت میله‌های زندان...
‫چون موهای دوستـش رو کشیدم ‫و بهش لگد زدم.
‫هی.
‫حقیقت داره.
‫عاشق و دلباخته‌ش شدی.
‫نه تنها عاشق زنی هستی که ‫همسرت رو کشته،
‫دخترت رو هم فرستادی زندان.
‫واقعاً سنگدلی.
‫بوم‌جا، مراسم یادبود مادره. ‫بذار بعداً حرف بزنیم، باشه؟
‫تو هم هیچ فرقی با پدر نداری. ‫یادت رفته اون زن کیه؟
‫مامان به خاطر اون زن مُرد!
‫مامان به خاطر حمله‌ی قلبی مُرد.
‫دقیقاً! فکر می‌کنی چرا حمله‌ی قلبی ‫بهش دست داد؟
‫به خاطر خشمی که نسبت به ‫مو سول‌هی داشت قلبـش وایستاد!
‫پس چطور طاقت میاری ‫که هرروز ریخت اون زن رو ببینی؟
‫ناراحت نیستی؟
‫- بوم‌جا، من... ‫- خدایا، مامان.
‫چه فایده‌ای داشت که پسردار شدی؟
‫حتی براش غذای مورد علاقه‌ش، ‫چهارگوش‌ماهی هم درست نکردی.
‫پس به چه حقی حرف می‌زنی؟
‫عمه بوم‌جا، چهاگوش‌ماهی درست کردیم. ‫بوش خونه رو برداشته.
‫برو گمشو، عوضی!
‫چطور تونستی یه بارم بهم سر نزنی ‫با اینکه من بزرگت کردم؟
‫تو بزرگـش نکردی.
‫چرت و پرت نگو.
‫عمه بوم‌جا.
‫ما تازه داشتیم نوشیدنی سرو می‌کردیم.
‫واقعاً؟
‫پس بقیه‌ی مراسم رو انجام بدیم، ‫ادامه بده.
‫تو چه مرگتـه؟
‫بس کن.
‫هی، لیوان رو آروم بچرخون.
‫وزنـش کم بود، ‫این همه نوشیدنی اذیتـش می‌کنه!
‫بوم‌جا.
‫مامان مثل ماهی نوشیدنی می‌خورد.
‫این یه حقیقتیـه که جفت‌مون می‌دونیم.
‫فکر می‌کنی چرا این کار رو می‌کرد؟
‫چون اون زن بهش استرس می‌داد!
‫دایی.
‫اینکه خواهرت به خاطر خشمی که ‫به این زن داشت فوت کرد،
‫قلبـت به درد نمیاد؟ یه چیزی بگو!
‫بوم‌جا، به خاطر این موضوع نمُرد.
‫از حمله‌ی قلبی فوت کرد. ‫توی خانواده‌مون سابقه داریم.
‫- تو هم بهتره مراقب باشی. ‫- خدای من.
‫خدای من.
‫مامان.
‫این خانواده یه فاجعه‌ی به تمام معناست.
‫به خودت زحمت نده بهمون سر بزنی.
‫نوشیدنی رو خودم می‌خورم.
‫تو بهتره دور بزنی و برگردی.
‫آقای هونگ، بالاخره بعد از ۱۹ سال ‫برگشتین، دوباره به کوئینز...
‫توی مراسم یادبود مادرتون شرکت می‌کنین؟
‫رئیس هونگ رو ملاقات می‌کنین؟
‫آشتی کردین؟
‫لطفاً بیا بشین، خودش بالاخره می‌ره.
‫برای همین بیشتر از بقیه ازش متنفرم.
‫اون عوضی نیومده منو ببینه.
‫اومده ازش عکس بگیرن.
‫نگاه‌ش کن.
‫عمداً به خاطر دوربین‌ها زیر بارون وایستاده.
‫عجب آدم عوضی‌ایـه.
‫همه‌ی اون پنکیک‌ها رو ما پختیم.
‫می‌بینی دست‌هام می‌لرزه؟
‫حتی بهمون اجازه نمی‌دن ‫توی مراسم یادبود شرکت کنیم.
‫جدیداً انجمن‌های اینترنتی که درمورد ‫مادرها می‌نویسن رو می‌خونم.
‫خیلی از حرف‌هاشون حرفِ دل خودمه.
‫یادم نمیاد آخرین بار کِی ‫توی تعطیلات مادر و پدرم رو دیدم.
‫می‌گن وقتی همه‌چی رو جمع کنیم ‫می‌ذارن بریم.
‫- «منتظر باشین عمه بیاد.» ‫- درسته.
‫«منتظر باشین دایی بیاد.»
‫«چندتا سیب خرد کنین.»
‫«پنکیک‌ها رو سرو کنین.»
‫پس خانواده‌های خودمون چی؟
‫امروز تولد پدر هیون‌وو‌ـه.
‫تولد ۶۰ سالگیشـه.
‫ولی به خاطر مراسم یادبود ‫نتونست بره پدرش رو ببینه.
‫بیشتر از همه دلم برای اون می‌سوزه.
‫- منم همین‌طور. ‫- منم همین‌طور.
‫زن‌های ما دخترخاله و دختردایی‌هاشون هستن ‫ولی اون با خود خانواده وصلت کرده.
‫خانواده‌ی زنـش...
‫واقعاً ترسناکـن.
‫- واقعاً. ‫- واقعاً.
‫مدیر جو.
‫حدوداً ۲۰ ساله که توی مراسم‌های یادبود ‫شرکت می‌کنی.
‫همیشه به من محبت داشتین. ‫معلومه که شرکت می‌کنم.
‫می‌دونم نامه‌ی استعفات رو تحویل دادی
‫ولی واقعاً نمی‌خوام قبولـش کنم.
‫قبل از اینکه این تصمیم رو بگیرم ‫خیلی خوب بهش فکر کردم.
‫به زودی سنم برای شروع تازه می‌گذره.
‫باشه، پس کاریش نمی‌شه کرد.
‫من همیشه تشویقـت می‌کنم.
‫خیلی ممنون، قربان.
‫درموردش تحقیق کن. ‫عجیبه که یهویی می‌خواد استعفا بده.
‫مطمئنم یه خبرهایی هست.
‫بی‌سر و صدا درموردش تحقیق می‌کنم.
‫نه، همه باید خبردار شن.
‫ببین چیکار کرده و کاری کن همه‌ی رسانه‌ها ‫خبردار شن که قراره دادگاهی شه.
‫من قصد ندارم تنبیه‌ش کنم.
‫می‌خوام تحقیرش کنی.
‫چرا می‌خواین این کار رو بکنین؟
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم کسایی که ‫بهم پشت می‌کنن
‫بی‌دردسر برن.
‫باید موقع رفتن عذاب بکشن
‫تا درآینده مشکلی ایجاد نکنن.
‫این چه قیافه‌ایـه به خودت گرفتی؟
‫حرفی داری؟
‫ولی اون چندین سال خودش رو ‫وقف شما کرده.
‫درسته که انقدر خشونت‌آمیز...
‫کارش رو تموم کنیم؟
‫احتمالاً خودش همچین فکری می‌کنه.
‫ولی این نظر اونـه.
‫به نظرم هر سازمانی باید قوانین خودش رو ‫دنبال کنه.
‫دقیقاً درسته.
‫فقط اون نیست. با هرکسی که همچین ‫فکری داشته باشه همین برخورد رو می‌کنم.
‫این یه هشدار به تمام کسایی‌ـه ‫که می‌خوان از پشت بهم خنجر بزنن.
‫- بله، قربان. ‫- اینو همیشه یادت بمونه.
‫- چی؟ ‫- از کسایی که رهات می‌کنن
‫مسالمت‌آمیز خداحافظی نکن.
‫باید از پشت بهشون خنجر بزنی.
‫بله، قربان.
‫آفرین.
‫برو استراحت کن.
‫بله، قربان.
‫پس خداحافظ.
‫اشتها ندارم.
‫حس می‌کنم اشتهام کاملاً از بین رفته.
‫وقتی جای پرجمعیتی قرار می‌گیرم ‫احساس خفگی بهم دست می‌ده.
‫به نظر می‌رسه استرسـت خیلی بالاست.
‫توی «آزمون تکمیل جمله»،
‫نوشتی درحال حاضر بزرگ‌ترین خواسته‌ت
‫اینه که طلاق بگیری.
‫- درسته. ‫- که اینطور و دلیلـش چیه؟
‫من با خانواده‌ی زنم زندگی می‌کنم
‫و پدربزرگ زنم.
‫اونم هست؟
‫همین‌طور عمه‌ی زنم که ‫تازگی‌ها از زندان آزاد شده
‫و برادر زنم و خانواده‌ش.
‫همه‌مون...
‫زیر یه سقف زندگی می‌کنیم.
‫که اینطور.
‫این روزها خانواده‌های پرجمعیت ‫کم پیدا می‌شن، خوش‌شانسی.
‫انقدر خوش‌شانسم که هرشب ‫باهم شام می‌خوریم.
‫بعد ساعت ۹ شب دورهم جمع می‌شیم ‫که صحبت کنیم.
‫و آخر شب جلسه داریم.
‫تعطیلات، عیدها، تولدها، کریسمس‌ها.
‫کل سال دورهم جمع می‌شیم. ‫می‌شه گفت...
‫من هیچ وقت آزادی برای خودم ندارم.
‫هرسال ۱۵تا مراسم یادبود داریم.
‫می‌گن خانواده‌های اشرافی در گذشته
‫مردهای خانواده رو مجبور می‌کردن ‫غذاهای مراسم رو درست کنن.
‫پس دامادها کل غذاهای مراسم رو ‫آماده می‌کنن.
‫ولی هیچ‌وقت پسرهاشون کمک نمی‌کنن.
‫به نظر می‌رسه که...
‫نیاز داری بری جایی که ازشون دور باشی.
‫شاغلی؟
‫- بله. ‫- خوبه.
‫زندگیِ کاریـت چطوره؟
‫زنـم رئیسمـه.
‫و پدرزنم رئیس زنمـه.
‫و پدربزرگ زنم،
‫رئیس پدرزنمـه.
‫هروقت خانواده‌ی همسرم زنگ می‌زنن
‫قلبـم تندتند می‌زنه و دست‌هام می‌لرزه.
‫از اینکه چه کاری ازم بخوان می‌ترسم.
‫چرا خودت رو از این محیط پراسترس ‫دور نمی‌کنی؟
‫تنها راه طلاق گرفتن‌ـه.
‫می‌تونی با همسرت از اون خونه بری.
‫درسته که از خانواده‌ی همسرم خوشم نمیاد ‫ولی...
‫از همسرم بیشتر متنفرم.
‫چرا؟
‫اون هیچ اهمیتی...
‫به من نمی‌ده و براش مهم نیست ‫خانواده‌ش چطوری باهام رفتار می‌کنن.
‫فقط به خودش اهمیت می‌ده. ‫خودخواه نیست؟
‫فقط به خاطر اون با این خانواده ازدواج کردم
‫و سه سال این رفتارها رو تحمل کردم.
‫ولی اون براش مهم نیست.
‫قبل از اینکه ازدواج کنیم، ‫گفت می‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫من تنها کسی‌ام که بهش نیاز داری.
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫هیچ‌وقت باعث نمی‌شم...
‫یه قطره اشک بریزی.
‫احمق بودم که حرفـش رو باور کردم.
‫ازش رنجیدی و ناراحتی؟
‫نه.
‫دیگه همچین حس‌هایی ندارم.
‫فقط ازش متنفرم.
‫با تمام وجود...
‫ازش متنفرم.
‫برای همین می‌خوای طلاق بگیری.
‫فقط اینطوری می‌تونم زندگی کنم.
‫پس چرا طلاق نمی‌گیری؟
‫چون ممکنه بمیرم.
‫چی؟
‫پدرزنم،
‫بیشتر از همه‌چی از این متنفره...
‫که دیگران بهش پشت کنن.
‫به محض اینکه ازش طلاق بگیرم،
‫از پشت بهم خنجر می‌زنه.
‫خنجر می‌زنه؟
‫معلومه که منظورم خنجر واقعی نیست.
‫ولی راستـش شاید خنجر واقعی بهتر باشه.
‫یه چیز قوی برات تجویز می‌کنم، ‫حتماً مصرف کن.
‫طاقت بیار.
‫خداحافظ.
‫[همسر]
‫دوست دارم، عزیزم.
‫از ته قلبم حس می‌کنم خوشحالم.
‫هیچ‌کاری نکردم.
‫فقط واقعاً قدردانِ...
‫الو؟
‫من خیلی خوشبختـم.
‫صبر کن، «گریس».
‫چرا هیچی نمی‌گی؟
‫باید روی حرفـت وایستی.
‫گفتی سومین وارث گروه «جینسونگ» ‫آدم حسابی‌ـه.
‫چرا باید این کار رو بکنم؟
‫شنیدم بزرگ‌ترین پسرشون رو انتخاب کردی. ‫پس با همون قرار آشنایی بذار.
‫ولی رئیس از اون خوشـش نمیاد.
‫چطوری می‌تونم دخترم رو باهاش آشنا کنم
‫وقتی شنیدم سومین پسرش ‫قراره همه‌چی رو به ارث ببره؟
‫باید اول میومدی پیش خودم.
‫خودت قبلاً با بزرگ‌ترین پسرش ‫قرار آشنایی گذاشتی، یه پسر سرکش.
‫حالا من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫بهتره بری پیش همون همسریاب.
‫بین دوراهی گیر کرده بودم.
‫وقتی شنیدم تو مهارتـت رو از دست دادی ‫چه چاره‌ی دیگه‌ای داشتم؟
‫چی گفتی؟
‫همین‌که به خانم‌های کوئینز ‫خدمت می‌کنی کافیه؟
‫درسته که روی مسائل خونه‌شون نظارت داری ‫ولی دختر خودت هنوز مجرده.
‫دقیقاً به خاطر همینه که...
‫هونگ هه‌این پشیمونه که به حرفم گوش نداده ‫و با شوهر فعلیـش ازدواج کرده.
‫جدی؟
‫دارن طلاق می‌گیرن؟
‫نمی‌تونی با کسی ازدواج کنی ‫که در حدت نیست.
‫سه سال کافیه.
‫فقط وایستا و تماشا کن.
‫حتی هونگ هه‌اینِ بزرگ هم
‫برای ازدواج مجددش نظر منو می‌پرسه.
‫خانم هونگ!
‫مادرتون امروز صبح اومدن اسپای ما.
‫بهتون گفتم که شما هم بیاین. ‫چرا نیومدین؟
‫این روزها خیلی استرس دارین؟
‫رنگ‌ چهره‌تون پریده.
‫ما دستگاه‌ها و سرم‌های فوق‌العاده‌ای داریم.
‫یه وقت براتون باز می‌کنم، ‫حتماً تشریف بیارین.
‫حتماً سرتون خیلی شلوغـه ‫پس لازم نیست این کار رو بکنین.
‫سرمون شلوغ نیست.
‫زیادی نگران من هستین!
‫نه، نگران نیستم.
‫چی؟
‫منظورم این بود که من هیچ‌وقت ‫اسپای شما نمیام.
‫خیلی بی‌احساسیـن.
‫دارین بهم حس غریبه بودن می‌دین.
‫باید هم حس غریبه بودن داشته باشی.
‫حتماً فکر می‌کنی باهم صمیمی هستیم
‫که با من مثل یه دوست رفتار می‌کنی.
‫امیدوارم بیشتر مراقب باشی، ‫چون این رفتار معذب‌کننده‌ست.
‫ولی...
‫اخلاق تندی داره.
‫رفتارش خیلی زننده‌ست، مگه نه؟
‫سومین وارث گروه «جینسونگ»،
‫جدیداً به غذاهای گیاهی علاقه‌مند شده.
‫جمعه‌ی آینده یه مراسم درمورد غذاهای گیاهی ‫توی هتل‌شون برگزار می‌شه.
‫دخترت رو بیار اونجا.
‫- باهم آشناشون می‌کنم. ‫- واقعاً؟
‫دیگه می‌تونی بری.
‫من یه کاری دارم.
‫می‌دونستم.
‫من بهت اعتماد دارم، گریس.
‫می‌دونین،
‫من تمام زندگیم توی صنعت زیبایی بودم،
‫و برای خانواده‌های ثروتمند ‫همسر پیدا کردم.
‫پس چیز زیادی درمورد مسائل قانونی نمی‌دونم.
‫درسته، چی شده؟
‫مطمئنم شنیدین
‫جوان‌ترین پسر خاندان «داگیونگ» ‫بر اثر تصادف فوت کرده.
‫شنیدم.
‫به نظر میاد...
‫از ثروتـش هیچی به همسرش نمی‌رسه.
‫کاشف به عمل اومده که شوهره ‫قبل از ازدواج
‫یه وصیت‌نامه نوشته بوده.
‫نوشته بوده وقتی فوت کرد ‫بچه‌هاش، خواهرزاده و برادرزاده‌هاش،
‫باید تمام ثروتـش رو به ارث ببرن.
‫ولی اون زوج هیچ‌وقت بچه‌دار نشدن.
‫که اینطور.
‫اگه اینجوریه، خانم می‌تونه
‫برای ارثی که دولت بهش می‌ده اقدام کنه ‫و شکایت کنه.
‫اگه مایل باشین می‌تونم یه وکیل ‫بهتون معرفی کنم.
‫برای چی؟ من شما رو دارم.
‫جفت‌تون توی یه موقعیت قرار دارین.
‫چی؟
‫خانم هونگ هم قبل از ازدواج ‫یه وصیت‌نامه نوشتن.
‫نمی‌دونستین؟
‫حتماً فکر می‌کردین
‫فقط همون قرارداد قبل از ازدواج‌ـه.
‫باورم نمی‌شه بهتون نگفته.
‫واقعاً دختر بی‌احساسی‌ـه.
‫توی وصیت‌نامه نوشته شده
‫اگه اتفاقی براش بیفته، ‫تمام پول‌ها، سهام‌ و املاکـش
‫به کوئینزها می‌رسه.
‫نوشته به شما چیزی نرسه.
‫با جزئیات همه‌چی رو نوشته.
‫از اون وصیت‌نامه به عنوان الگو ‫برای تمام وصیت‌نامه‌ها استفاده می‌کنیم.
‫چرا این شکلی شدین؟
‫واقعاً فکر می‌کردین همون‌طور که ‫رسانه‌ها ادعا می‌کنن،
‫این ازدواج قرن بوده
‫و سوابق خانوادگی هیچ تاثیری روش نداشته؟
‫انقدر ساده نباشین.
‫خانم هونگ شوهر نمی‌خواست.
‫می‌خواست یه برده به خانواده‌ش اضافه کنه.
‫همون‌موقع سر و کله‌ی شما پیدا شد.
‫شما هم باهوشی هم خوش‌تیپ. ‫برای وجهه‌ی عمومی بهترین گزینه بودین.
‫و مطابق میلـش سر به راه هستین.
‫تنها مشکل اختلاف طبقاتی بود
‫که به لطف اون وصیت‌نامه حل شد.
‫کافیه.
‫باشه.
‫سلام، پروفسور.
‫می‌تونین برام ایمیل کنین؟ ‫وقت ندارم تا اونجا بیام.
‫چرا موبایلـت رو جواب نمی‌دی؟
‫باید بریم جایی.
‫می‌دونم امروز وقتـت آزاده. ‫برنامه‌هات رو چک کردم.
‫ماشین پایین منتظرمونـه.
‫من نمیام.
‫حتی هنوز نگفتم کجا قراره بریم.
‫برام مهم نیست.
‫من با تو هیچ‌جا نمیام.
‫[یونگ‌دوری]
‫[بک هیون‌وو نابغه‌ی یونگ‌دوری]
‫«نابغه»؟ این مال خیلی وقت پیش‌ـه.
‫پس...
‫مردم یونگ‌دوری اینجوری فکر می‌کنن.
‫براشون مهم نیست پشت سرهم ‫بهشون سرویس بدی.
‫طرز فکر عموم این مدلی‌ـه.
‫بعداً بیا مغازه‌ام خوراکی بخوریم. ‫نوشیدنیِ جدیدمون خوشمزه‌ست.
‫دوباره؟
‫- همیشه دست و دلبازی می‌کنی. ‫- خدای من.
‫دوست داشتم چیز بهتری بهت می‌دادم
‫ولی به خاطر ‫قانون مبارزه با فساد و رشوه نمی‌تونم.
‫کدخدایی هم یه شغل دولتی‌ـه،
‫برای همین نمی‌تونم زیادی ‫دست و دلباز باشم.
‫خدای من، همیشه قدردانـت هستم.
‫به اندازه‌ی کافی بهم لطف داشتی.
‫- متوجه منظورم می‌شی دیگه؟ ‫- معلومه.
‫خدای من، خانم جئون.
‫سلام.
‫- خدای من. ‫- هی.
‫دوباره گیر کردین؟
‫احمق‌ها، چطور اسم خودتون رو ‫گذاشتین کشاورز؟
‫چطور هردفعه با ماشین شخم‌زنی کار می‌کنین،
‫گیر می‌کنه؟
‫چرا انقدر طولـش دادی؟
‫من...
‫امداد‌ ویژه که نیستم. ‫نمی‌تونم همیشه سریع خودم رو برسونم.
‫زنم قبلاً ماشین شخم‌زنی می‌روند
‫و قبل از اینکه با من ازدواج کنه ‫توی بولگیوی منطقه‌ی جولا،
‫اختاپوس‌های کوچولو گرفته بود.
‫واقعاً عجب زنی‌ـه.
‫راه افتاد!
‫خدای من، عجب هوای خوبی.
‫چی؟ هی.
‫یونگ‌چول! زانوهای مادرت چطورن؟
‫فرقی نکرده!
‫برای همین باید گلوکوزامین بخوره!
‫- بشین! ‫- باشه.
‫به زودی میان‌ترم پسرت شروع نمی‌شه؟
‫به من چه؟ به خودش مربوط‌ـه.
‫این چه حرفیـه می‌زنی؟
‫به هرحال باید کمکـش کنی ‫درس‌هاش رو حفظ کنه!
‫وقتی هیون‌وو دانشگاه ملی سئول ‫قبول شد من روز و شب کمکـش می‌کردم...
‫چرا یهو سرعتـت رو بردی بالا؟
‫بهت گفتم بشین، نگفتم؟
‫شاید به نظر کشاورزهای معمولی بیان ‫ولی بیشتر از این حرف‌هان.
‫همه‌شون رای‌دهنده هستن.
‫چیزی به انتخابات نمونده. ‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫انتخابات چیه بابا.
‫باید حواس‌مون به باغ و مغازه‌مون باشه.
‫همین الانـش هم خیلی کار داریم.
‫مگه هزاربار بهت نگفتم،
‫بی‌خیال مقام کدخداییـت شو؟
‫عزیزم.
‫من این کار رو فقط برای حفظ تعادل می‌کنم.
‫- چه تعادلی؟ ‫- گوش بده ببین چی می‌گم.
‫شاید خانواده‌ی همسر هیون‌وو ‫ستون‌های اقتصادی کشور باشن
‫ولی اونا قدرت سیاسیِ خاصی ندارن.
‫فقط اینجوری می‌تونیم به تعادل برسیم
‫که من مقام مهم کدخدایی رو
‫حفظ کنم.
‫چرا وایستادی؟
‫- هیون‌وو! ‫- چی؟
‫حتی زنگ هم نزدی.
‫گفتم بیام یه سری بهتون بزنم.
‫هه‌این کجاست؟
‫باز تنها اومدی؟
‫غذا خوردی؟
‫نه هنوز.
‫باشه.
‫به نظر میاد رسیده.
‫برو کنار.
‫بذار ببینم.
‫برو کنار، پسر کوچیکـم اومده.
‫خدای من، حتماً خیلی گرسنه بودی.
‫عجله نکن.
‫خوشمزه‌ست؟
‫[کوئینز]
‫هیون‌وو اومده؟
‫یه لحظه.
‫[آرایشگاه کوئینز]
‫پسره‌ی عوضی.
‫حتی برای تولد ۶۰ سالگی پدر هم نیومد.
‫نذاری بره‌ها.
‫می‌خواستم یه سوالی ازت بپرسم.
‫از دست تو و هه‌این ناراحتـم.
‫می‌دونم که نمی‌تونین مرتب ‫و حتی تعطیلات بیاین اینجا.
‫ولی نباید برای تولد ۶۰ سالگی پدر میومدین؟
‫- واقعاً بی‌احساسی. ‫- آره، درسته.
‫من بی‌احساس بودم.
‫حداقل خودش می‌دونه اشتباه کرده.
‫برای همین می‌خوام طلاق بگیرم.
‫- چی؟ ‫- مامان، بابا.
‫می‌خوام از هه‌این جدا شم.
‫- ببخشید. ‫- صبر کن.
‫هی، نگو که...
‫به خاطر حرفی که الان زدم ‫می‌خوای طلاق بگیری.
‫تو چت شده؟ ‫تولد ۶۰ سالگی که چیزی نیست.
‫تولد هرسال هست.
‫درسته، کی این‌روزها تولد ۶۰ سالگی رو ‫جشن می‌گیره؟
‫تولد ۷۰ سالگی هم مهم نیست. ‫ما قراره خیلی بیشتر عمر کنیم.
‫به خاطر اون موضوع نیست.
‫پس چی؟
‫چی شده؟ ‫مطمئنم یه دلیلی برای خودت داری.
‫نگو که یه زن دیگه...
‫بس کن.
‫نه.
‫پس نکنه هه‌این...
‫می‌شه لطفاً بس کنی؟
‫اینم نیست. ‫فقط دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫خوشحال نیستم.
‫چه دلیل مسخره‌ای.
‫فکر می‌کنی من همیشه خوشحالـم؟
‫راست می‌گه.
‫پدرت هم همیشه توی این ازدواج ‫خوشحال نیست.
‫اگرم چیزی باشه، بدبختم.
‫ولی فقط به خاطر خوشی‌های کوچک
‫که هر از چندگاهی حس می‌کنم،
‫می‌تونم این وضعیت رو تحمل کنم.
‫- ازدواج همینـه، زندگی همینـه. ‫- درست می‌گی.
‫می‌خوام باهات صادق باشم.
‫فکر می‌کنی من چون مادرت رو دوست دارم ‫باهاش موندم؟
‫چی گفتی؟
‫حرفـم هنوز تموم نشده.
‫معلومه که دوست دارم.
‫ولی اگه تنها حسی که داری ‫دوست داشتن باشه،
‫اون‌وقت زندگیـت به آخر رسیده.
‫درسته، امیدوارم عمر طولانی‌ای داشته باشی.
‫دیدی چی شد؟
‫هنوزم بعد از ۴۰ سال زندگی مشترک ‫توی یه سری مسائل اختلاف نظر داریم.
‫اصلاً اینطوری نیست.
‫باورنکردنی‌ـه.
‫می‌فهمم چی می‌گین.
‫ولی...
‫قبل از اینکه به این نتیجه برسم ‫حسابی فکر کردم.
‫می‌خوام انجامـش بدم.
‫معذرت می‌خوام.
‫وایستا!
‫وایستا! پیاده شو، عوضی!
‫تو خیلی خودخواهی.
‫نمی‌دونی من به خاطر تو ‫چه فداکاری‌هایی کردم؟
‫چه فداکاری‌ای کردی؟
‫چون پدر و مادرمون تمام گاوهامون رو فروختن ‫تا تو رو بفرستن سئول،
‫من نتونستم دانشگاه برم.
‫چطور فراموش کردی؟
‫چطور انقدر پررویی؟ ‫تو نتونستی بری دانشگاه
‫چون نتونستی توی آزمون شرکت کنی.
‫این پسر خیلی ساده‌لوح‌ـه.
‫فکر می‌کنی چرا شاهزاده‌ی ارشد یانگ‌نیونگ، ‫همیشه خراب‌کاری می‌کرد؟
‫چی می‌گی؟
‫فداکاری می‌کرد.
‫به خاطر برادرش سه‌جونگ خودش رو فدا کرد ‫و همیشه خراب‌کاری می‌کرد.
‫فکر کردی من از خراب‌کاری‌هام لذت می‌بردم؟
‫من قید انتظارات، امیدها، آرزوها ‫و گاوهای پدر و مادرمون رو زدم،
‫فقط به خاطر تو.
‫واقعاً؟
‫بله، من فداکاری کردم.
‫مجبور بودم به عنوان خواهر بزرگ‌تر ‫فداکاری کنم.
‫که اینطور، «بک می‌سون». ‫«دختر بندانگشتی گنگ درشکه‌چی یونگ‌دو».
‫هی!
‫اون قضیه مال خیلی وقت پیش‌ـه.
‫من می‌رم.
‫نمی‌خوام بهت فشار بیارم.
‫داری میاری.
‫- من فقط نگران بابا هستم. ‫- بابا چی شده؟
‫می‌دونی چقدر خوشحال بود ‫که تو با کوئینز ازدواج کردی؟
‫همیشه می‌گه اشتها ندارم ‫ولی وقتی ارزش سهام کوئینز بالا می‌ره
‫یه کاسه سوپ برنج رو تموم می‌کنه.
‫اون همیشه سوپ برنج دوست داشت.
‫آره، درسته.
‫درسته ولی...
‫یه پسر توی این ده کوچیک طلاق بگیره؟
‫بابا حسابی تحقیر می‌شه! ‫به خودت بیا، احمق!
‫اینجا سئول یا هالیوود نیست.
‫اینجا یونگ‌دوری‌ـه.
‫دوستـت چانگ‌شیک دوسال پیش طلاق گرفت،
‫هنوز دارن درموردش حرف می‌زنن.
‫راست می‌گه.
‫تمام خانم‌هایی که میان آرایشگاهِ من،
‫هنوز براشون سوالـه که چرا طلاق گرفت.
‫درسته ولی...
‫اگه تو طلاق بگیری ‫دیگه کسی درمورد اون حرف نمی‌زنه.
‫به خاطر اجاره‌ی باشگاه‌ت ‫این حرف‌ها رو می‌زنی؟
‫تو هم به خاطر «گیونگ‌جون» ‫که خارج از کشور درس می‌خونه؟
‫چون باید براش پول بفرستی؟
‫برای راحت زندگی کردن ‫از من استفاده می‌کنین؟
‫مثل «شیم‌چونگ» که در ازای ‫۳۰۰ گونی برنج فروخته شد؟
‫خدایا، نه من...
‫برای همچین چیزی ازت استفاده نمی‌کنم.
‫- ولی اونجوری نیست. ‫- لعنتی.
‫هی، هیون‌وو.
‫هیون...
‫هیون‌وو!
‫- بک هیون‌وو! ‫- هیون‌وو!
‫شب بمون!
‫[توافق‌نامه‌ی طلاق]
‫من...
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫اول من می‌گم.
‫چی؟
‫منم باید یه چیزی بگم، ‫پس بذار اول من بگم.
‫باشه، بگو.
‫من...
‫دارم می‌میرم.
‫سه ماه وقت دارم.
‫چی گفتی؟
‫امروز گفتم باید بریم یه جایی.
‫رفتم بیمارستان.
‫دکتر گفت دارم می‌میرم
‫و سه ماه بیشتر وقت ندارم.
‫چی...
‫چی می‌گی؟
‫همون‌که شنیدی.
‫دکتر گفت فقط سه ماه وقت دارم.
‫همین.
‫- تو چی می‌خواستی بگی؟ ‫- چی؟
‫می‌خواستی یه چیزی بگی. ‫چیه؟
‫فکر نکنم...
‫الان دیگه اهمیتی داشته باشه.
‫حرفـت رو بزن. ‫می‌دونم می‌خوای یه چیزی بگی.
‫خب، من...
‫- می‌خواستم بگم... ‫- خب؟
‫می‌خواستم بگم که...
‫من...
‫خب؟
‫معذرت می‌خوام.
‫بابت امروز
‫و تمام کارهایی که تا الان کردم.
‫دیگه تکرار نمی‌شه. ‫از این به بعد باهات بهتر رفتار می‌کنم.
‫این چیزیـه که...
‫می‌خواستم بگم.
‫ولی فقط سه ماه وقت داری؟ ‫چطور ممکنه؟
‫من چطوری بدون تو زندگی کنم؟
‫چطور همچین چیزی ممکنـه؟
‫انقدر شوکه شدم...
‫که نمی‌دونم چی بگم.
‫جدی می‌گی؟
‫آره، احمق.
‫من دوست دارم، هونگ هه‌این.
‫دوست دارم.
‫[بخش پایانی]
‫لطفاً برای شروع مسیر جدید زندگی‌شون
‫تشویق‌شون کنین.
‫لطفاً بلندتر دست بزنین و تشویق کنین
‫و براشون آرزوی خوشبختی کنین.
‫لطفاً با شماره‌ی ۳ بخندین.
‫آقای بک، عروسی‌تون رو تبریک می‌گم.
‫لطفاً یه چیزی به ۱۰سال آینده‌ی خودتون بگین.
‫حالت چطوره، هیون‌ووی آینده؟
‫نگو که طلاق گرفتی.
‫بچه داری؟
‫یکی؟ دوتا؟
‫ولی مهم نیست.
‫چون تنها کسی که بهش نیاز داری، ‫هه‌این‌ـه.
‫امیدوارم تا همین امروز،
‫همچنان یادت باشه
‫که چقدر دوستـش داری.
‫اشکـش رو درنیار.
‫خوشحالـش کن.
‫چرا باید این سوال رو جواب بدم؟
‫یه چیز قشنگیـه که در آینده تماشا می‌کنین.
‫من ۱۰سال دیگه انقدر سرم شلوغـه ‫که وقت ندارم اینو تماشا کنم.
‫مجبورم این کار رو بکنم؟
‫هه‌این عزیز آینده.
‫شک دارم این ویدیو رو تماشا کنی ‫ولی اگه می‌کنی، چرا؟
‫خاموش کن و برگرد سرکارت.
‫ازت نمی‌پرسم چیکار می‌کنی ‫چون می‌دونم کارت درسته.
‫همچنان زیبا، سلامت
‫و موفق‌ترین زن دنیایی.
‫البته با وجود هیون‌وو در کنارت.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫| ترجمه از تـارا |
‫
‫ولی فقط سه ماه وقت داری؟ ‫چطور ممکنه؟
‫اگه نمی‌تونی بدون من زندگی کنی ‫چطوره باهم بمیریم؟
‫من فقط خوشحالم
‫که می‌تونم به سلامت ‫از دست‌شون فرار کنم.
‫با تمام وجود بهش عشق بورز.
‫یعنی من انقدر مادی‌گرام؟
‫من همین‌جا می‌شینم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- باید باهم دعوا کنن.
‫چطور می‌تونیم بعد از سال‌ها ‫مثل غریبه‌ها زندگی کردن، عوض شیم؟
‫مراقب باش!
‫گاهی به هه‌این فکر می‌کنم.
‫پس عجیبـه که قراره شوهرش رو ببینم.
‫من که اصلاً از هه‌این خوشم نمیاد. ‫چرا حسودیـم شده؟