W W W . M O V I E S H O . C O M ‫| ترجمه از تـارا |
‫بگو حقیقت نداره.
‫[توافق‌نامه‌ی طلاق]
‫بگو.
‫انکارش کن.
‫- هه‌این... ‫- بگو.
‫بگو حقیقت نداره.
‫بگو این توافق‌نامه رو تو درست نکردی.
‫نه.
‫خودم درستـش کردم.
‫ببخشید نتونستم بهت بگم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کِی؟
‫کِی...
‫اینو آماده کردی؟
‫من...
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫یعنی...
‫همون‌روز بود؟
‫روزی که بهت گفتم دارم می‌میرم؟
‫آره.
‫برای همین...
‫دهنت رو...
‫بسته نگه داشتی...
‫و بهم نگفتی؟
‫چون به زودی قراره بمیرم؟
‫آره.
‫پس...
‫تمام این مدت دروغ گفتی؟
‫چی شده؟
‫تو که تا تونستی دروغ گفتی،
‫چرا الان دیگه نمی‌گی؟
‫سر راه...
‫پیداش کردم.
‫قفل‌مون هنوز اینجاست.
‫[هیون‌وو، هه‌این]
‫هونگ هه‌این.
‫الان دیروقت‌ـه، نمی‌شه جایی رفت.
‫تو بمون، من می‌رم.
‫فقط...
‫بذار به حال خودم باشم.
‫حتی برای عصبانی بودن هم...
‫به اندازه‌ی کافی انرژی ندارم.
‫به حرف‌هام گوش بده.
‫بهت می‌گم چرا این کار رو کردم،
‫چه حسی داشتم
‫و برنامه‌ام چی بود.
‫نه، ولش کن.
‫کنجکاو نیستم بدونم.
‫دوست دارم، هونگ هه‌این.
‫دوست دارم.
‫خوبی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونی باید بیشتر مراقب باشی؟
‫بیا بریم داخل.
‫همه‌چی رو برات توضیح می‌دم.
‫بعدش...
‫هرکاری بگی انجام می‌دم.
‫- پس... ‫- هیون‌وو.
‫اگه دوباره این اتفاق افتاد...
‫نجاتـم نده.
‫خیلی شوکه شدم.
‫هیون‌وو کاملاً نرمال بود.
‫منظورت چیه؟
‫فکر می‌کردم تازگی‌های عقلش رو ‫از دست داده،
‫چون به نظر میومد واقعاً عاشق هه‌این‌ـه.
‫ولی اونم مثل همه‌ی مردهای دیگه بود.
‫منم شوکه شدم.
‫کی فکرش رو می‌کرد مخفیانه تصمیم گرفته ‫از هه‌این طلاق بگیره؟
‫- دوست دارم بدونم از کِی شروع شده. ‫- چی؟
‫حتماً یکی تشویقـش کرده.
‫به یه نفر مشکوکـم.
‫کی؟
‫عمه‌ام.
‫آهان.
‫چی؟
‫جدیداً همه‌ش سر راهـم سبز می‌شه ‫و یه چرت و پرت‌هایی می‌گه
‫درمورد اینکه هیون‌وو از من خوشتیپ‌تره.
‫جدیداً، به نظر میاد یه رازی بین‌شون هست.
‫خودم اون شب دیدمشـون.
‫بزرگ‌ترین اولویت این کار...
‫- چی شده؟ ‫- تو چرا نرفتی؟
‫چرا تنها رفته؟
‫چرا گذاشتی تنها بره؟
‫- کی تنها رفته؟ ‫- چرا؟
‫چی؟ چرا گریه می‌کنه؟
‫داشتن یواشکی صحبت جدی می‌کردن.
‫واقعاً؟
‫یعنی درمورد چی بوده؟
‫متاسفانه هیچ پیشرفتی،
‫توی تعداد گلبول‌های سفید ‫یا نسبت لنفوسیت،
‫مشاهده نشده.
‫به نظر میاد فیلگراتیسم هم تاثیرگذار نبوده.
‫به عنوان یه دکتر، همیشه توصیه‌ام اینه که ‫به بیمار کمک کنید
‫امید به زندگی رو از دست نده.
‫و شما گفتین که همسرتون ‫جلوی ماشین‌ها وایستاده بوده.
‫همچین رفتاری معمولاً از کسایی که ‫در ناخودآگاه تمایل به زندگی دارن،
‫رخ نمی‌ده.
‫چندین بیمار در شرف مرگ رو دیدم ‫که اقدام به خودکشی می‌کنن.
‫تعدادشون کمتر از کسایی که ‫از خود بیماری می‌میرن نیست.
‫ولی کسایی که یه انگیزه‌ای برای زندگی دارن،
‫چه امید باشه، چه آرزو، عشق یا حتی نفرت، ‫اونا با تمام توان برای زنده موندن می‌جنگن.
‫اگه همسرتون انگیزه‌ای برای جنگیدن ‫نداشته باشه،
‫حتی اگه فرصت دیگه‌ای هم بگیره، ‫بازم بی‌فایده‌ست.
‫متوجه هستین چی می‌گم؟
‫بله؟
‫- خانم هونگ می‌خوان مرخص شن. ‫- چی؟
‫کجا می‌ری؟
‫درمان شکست خورد دیگه، ‫چیکار کنم؟
‫منظورش این بود که زمان لازم داریم.
‫بیا برگردیم کره، گلبول‌های سفیدت رو ‫بالا ببریم بعد دوباره بیایم...
‫واقعاً موجود نفرت‌انگیزی هستی.
‫می‌دونم از اینکه دارم می‌میرم خوشحالی ‫برای همین قید همه‌چی رو زدم.
‫قید همه‌چی رو زدی؟
‫پس دیگه نمی‌خوای حتی تلاش کنی؟
‫پس شکایت چی می‌شه؟
‫ممنونت می‌شم اگه بدون شکایت...
‫ازم طلاق بگیری.
‫- چی؟ ‫- الان دیگه همه‌چی رو می‌دونی.
‫خب؟
‫می‌ذاری به همین آسونی برم؟
‫به‌هرحال زندگی کردن باهات ‫غیرقابل تحمل بود.
‫یه‌جوری رفتار نکن که انگار ‫از هیچی خبر نداشتی، هه‌این.
‫خودت می‌دونی چطور آدمی هستی.
‫اصلاً عجیب نیست که همچین تصمیمی گرفتم.
‫می‌تونستم یه زندگی راحت و لوکس ‫داشته باشم،
‫پس چرا تصمیم گرفتم فرار کنم؟
‫چون از هیچی اندازه‌ی زندگی کردن با تو ‫متنفر نبودم!
‫هی.
‫- بک هیون‌وو. ‫- آره، راست می‌گی.
‫اگه بخوام باهات صادق باشم،
‫وقتی شنیدم به زودی می‌میری،
‫آره، ته دلم احساس کردم راحت شدم.
‫پیش خودم گفتم اگه سه ماه دیگه ‫تحملت کنم،
‫بی‌دردسر از هم جدا می‌شیم.
‫ولی دستـم رو شد.
‫حالا همه‌چی خراب شده.
‫پس اگه تصمیم بگیری
‫هیچ‌کاری نکنی و فقط ازم طلاق بگیری،
‫راستـش،
‫ممنون می‌شم.
‫همین کار رو می‌کنی؟
‫یعنی من چیکار کنم؟
‫وقتی برگشتیم وسایلـم رو جمع کنم و برم؟
‫یا...
‫اگه همچنان اگه غلام حلقه به گوشـت باشم ‫وصیت‌نامه‌ت رو عوض می‌کنی؟
‫مطمئنی از پسـش برمیای؟
‫فکر می‌کنی از پس خشمِ من برمیای؟
‫هرچی داری رو کن!
‫چیکار می‌خوای بکنی؟
‫هرکاری از دستـت برمیاد بکن!
‫اولین دور بازجویی آقای سونگ انجام شد،
‫ولی وکیل‌هامون فکر می‌کنن ‫دادستان به همین‌جا بسنده نمی‌کنه.
‫اگه دادستان به همین روش ادامه بده،
‫به زودی شما رو هم احضار می‌کنن.
‫ببین هیون‌وو ما رو توی چه دردسری انداخت.
‫من نگرانـم شما رو احضار کنن.
‫باید داروهاتون رو سرموقع بخورین.
‫پس تو جای من برو.
‫- ببخشید؟ ‫- چیه؟
‫من وقتی سن سوچول بودم ‫ده ماه زندان بودم.
‫خدای من.
‫کاش منم مثل سوچول جوان بودم.
‫چرا همه‌تون منو نگاه می‌کنین؟
‫این تجربه‌ایـه که حتی با پول هم ‫نمی‌شه خرید.
‫من علاقه‌ای ندارم.
‫اگه تو به جاش بری، ‫همه فکر می‌کنن تو جانشین‌شی.
‫ولی اگه نری فکر می‌کنن آدم مزخرفی هستی.
‫من باید مراقب خانواده‌ام باشم.
‫منم همین‌طور.
‫آره، خانواده‌ت منم. ‫باید مراقب من باشی.
‫چی داری می‌گی؟
‫ساکت!
‫مشکل اینه که ‫یه معامله‌ی مهم در پیش داریم.
‫اگه سرمایه‌گذارها خبردار شن، ‫ممکنه معامله بهم می‌خوره.
‫درست می‌گن، قربان. ‫این معامله سریع باید جوش بخوره.
‫انگار یه میز پر از غذا آماده گذاشتن جلومون،
‫ولی هرلحظه ممکنه رئیس یئوم ‫اون رو ازمون بگیره.
‫به زودی رسانه‌ها خبردار می‌شن.
‫آقای یون منصرف می‌شه ‫و رئیس یئوم به خواسته‌ش می‌رسه.
‫اول، باید معامله رو جوش بدیم.
‫پدربزرگ!
‫[مراسم امضای قرارداد ‫ساخت مجتمع تفریحی کویئنز]
‫[کویئنز مارت وارد بیزینس ‫ساخت مجتمع تفریحی می‌شود]
‫به محض اینکه ساخت و ساز شروع شه،
‫مشکل گرفتن مجوز به خاطر ‫محدودیت‌های ارتفاعی رو
‫به گوش سرمایه‌گذارها می‌رسونیم.
‫بعد سرمایه‌گذارها و شرکت‌هایی ‫که وام دادن،
‫تصمیم می‌گیرن پول‌شون رو ‫زودتر از موعد بگیرن.
‫سوچول ترسو حسابی شوکه می‌شه.
‫شاید حتی گریه کنه.
‫اون‌موقع‌ست که ما پیشنهاد می‌دیم ‫مبلغی که سرمایه‌گذارها کشیدن بیرون رو
‫جبران کنیم و به‌جاش اوراق قرضه ‫قابل تعویض با سهام بگیریم.
‫دادستان هم همون موقع تحقیقات رو ‫شروع می‌کنه؟
‫درسته.
‫وقتی خبر اختلاس پخش شه ‫و خانواده‌ی هونگ برن زندان،
‫با استفاده از اون اوراق قرضه، ‫سهام کوئینز می‌خرم.
‫بعد مجموع اوراقی که می‌خرم ‫با ۴.۹ درصدی که از قبل داشتم،
‫باعث می‌شه ‫من بزرگ‌ترین سهام‌دار کوئینز شم.
‫همه‌چی داره طبق نقشه پیش می‌ره.
‫حتی هیون‌وو هم از صحنه خارج شد.
‫کی فکرش رو می‌کرد بهترین زمان ممکن ‫توافق‌نامه‌ی طلاق رو پیدا کنیم؟
‫هیون‌وو اعتراف کرد؟
‫خودش برگه‌ی طلاق رو امضا کرده؟
‫این چه سوالیـه؟ معلومه کار خودش بوده.
‫چطور تونست همچین کاری بکنه؟
‫اصلاً چرا برات سوال شده؟
‫باید طلاق بگیرن تموم شه بره.
‫توی اتاق پدر شنود گذاشته و فایلـش رو ‫به دادستان تحویل داده،
‫از این می‌تونم بگذرم.
‫چرا باید بگذری؟
‫ما توی خانواده‌مون تحمل نمی‌کنیم ‫کسی پدر و مادرمون رو اذیت کنه.
‫ولی یه‌چیزی رو نمی‌فهمم،
‫اینکه چرا اون عوضی خودش زودتر ‫می‌خواسته از هه‌این طلاق بگیره.
‫من فقط همین یه مورد رو می‌فهمم.
‫مطمئنم پای کس دیگه‌ای درمیونه.
‫شاید عاشق کس دیگه‌ای شده.
‫- پدر، ته و توی قضیه رو درمیارم. ‫- نه.
‫- تیم حساب‌رسی این کار رو می‌کنه. ‫- تیم حساب‌رسی؟
‫بعد از طلاق از کوئینز هم می‌ره. ‫باید قبل از رفتنـش همه‌چی رو بفهمم.
‫کامپیوتر، مدارک مالی، موبایل، ‫حساب، همه‌چیش رو چک می‌کنم.
‫رد پول‌هاش رو می‌گیرم.
‫می‌فهمم با کی ملاقات داشته ‫و مشغول چه کاری بوده.
‫به‌محض اینکه چیزی درمورد اختلاس ‫یا هر اقدام غیرقانونی پیدا کنم،
‫گزارش می‌دم و برای ادعای خسارت ‫ازش شکایت می‌کنم.
‫- تا اینجا پیش می‌ری؟ ‫- بله، تا اینجا پیش می‌رم.
‫خودم بهش رسیدگی می‌کنم ‫پس لطفاً سر راهـم قرار نگیرین.
‫واقعاً دختر بی‌رحمی‌ـه.
‫گفتم میام فرودگاه دنبالـت.
‫حالت خوبه؟
‫هی، صدمه دیدی؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫شاید به خاطر کتک پرده‌ی گوشت پاره شده، ‫برای خیلی از موکل‌هام پیش اومده.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫بسه دیگه.
‫پس خوبی، حالت خوبه.
‫خدای من، آفرین.
‫بیا اینجا، بذار بغلـت کنم.
‫حالا که داشتی فیلم بازی می‌کردی ‫باید ادعای بی‌گناهی می‌کردی.
‫«این برگه‌های طلاق الکی‌ـه.
‫داشتم برای وکیل طلاق شدن ‫تمرین می‌کردم.»
‫نمی‌تونستی یه چیزی از خودت دربیاری و بگی؟
‫حتماً خیلی عصبانی‌ـه. ‫شرط می‌بندم الان ترسناک‌تر هم شده.
‫شرط می‌بندم روحیه‌ت رو از دست دادی.
‫[ملک به اجاره می‌رسد]
‫خیلی تلاش کردی که وانمود کنی عاشقی.
‫حتماً الان خیلی ناامید شدی.
‫اشتباه می‌کنی.
‫- منظورت چیه؟ ‫- هه‌این عصبانی نبود.
‫- نبود؟ ‫- نه.
‫منم حس ناامیدی ندارم.
‫- ناراحتـم. ‫- هی.
‫توی موقعیتی نیستی که ناراحت باشی.
‫گریه کرد.
‫هه‌این گریه کرد.
‫و دیدن اشک‌هاش...
‫منو دیوانه کرد.
‫من...
‫چه بلایی سرش آوردم؟
‫اون چش شده؟
‫فکر می‌کردم نمی‌تونه تحملـش کنه.
‫یعنی واقعاً دوستـش داره؟
‫حالا حرکت بعدیـت چیه؟
‫- حرکت بعدی؟ ‫- برنامه‌ای نداری؟
‫احتمالاً هه‌این داره برنامه‌ریزی می‌کنه.
‫آره، معلومه.
‫حسابی ناراحتـش کردی، ‫پس شرط می‌بندم الان دنبال بهترین راه
‫برای گرفتن انتقام‌ـه.
‫دقیقاً.
‫- باید همین‌کار رو بکنه. ‫- منظورت چیه؟
‫نیاز به انگیزه داره. ‫باید روی یه چیزی تمرکز کنه.
‫پس عمداً کاری کردی که روی ‫نابود کردن زندگیـت تمرکز کنه؟
‫خودت رو قربانی کردی؟
‫مثل سربازی که می‌ره وسط جنگی ‫که باختـش حتمی‌ـه؟
‫اگه دوباره این اتفاق افتاد،
‫نجاتـم نده.
‫فقط اینجوری زنده می‌مونه.
‫هیون‌وو.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫دارم می‌رم پدربزرگـت رو ببینم. ‫بذار بعداً صحبت کنیم.
‫به‌هرحال به من می‌رسه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- هرچقدر دوست داری تلاش کن
‫ولی جانشینی به من می‌رسه!
‫هنوز نفهمیدی؟
‫انقدر به من حسودیت می‌شه ‫که توی اتاق پدربزرگ شنود گذاشتی؟
‫می‌خواستی بدونی چه حرف‌هایی ‫بین ما رد و بدل می‌شه؟
‫نه، من این کار رو نکردم.
‫- من توی اتاقش شنود نذاشتم. ‫- درک می‌کنم.
‫چی رو درک می‌کنی؟
‫وقتی دیدم داری همه‌ی کارهای هه‌این رو ‫تحمل می‌کنی،
‫فهمیدم یه نقشه‌ای داری.
‫ولی الان چی؟ دیگه دستـت رو شده.
‫می‌خواستم وقتی معامله‌ی مجتمع تفریحی ‫جوش خورد، یه کاری برات بکنم.
‫«باید یه شعبه توی «یوفین» یا «کانکون» بزنم
‫و بفرستمتش اونجا.
‫نه، یوفین زیادی نزدیک‌ـه.
‫هه‌این با یه ساعت پرواز بهش می‌رسه.
‫اگه می‌خواد آزاد شه باید بره کانکون.»
‫انقدر بهت اهمیت می‌دادم.
‫چیه؟
‫باید ساخت و ساز مجتمع تفریحی رو ‫متوقف کنی.
‫شرکت مشاوره‌ای که آقای یون ‫معرفی کرده،
‫سود سالانه رو ۵۰۰ میلیارد وون تخمین زده، ‫درصورتی که عدد واقعی ۸۹ میلیارد وون‌ـه.
‫یعنی کمتر از ۲۰ درصد. ‫به نظرت عجیب نیست؟
‫حتی نذاشتی اعتبارسنجی انجام شه ‫بعد امضا کنی...
‫دوباره می‌خوای سر راه من قرار بگیری!
‫انقدر نگران موفقیت من نباش.
‫یادت نره من جانشین می‌شم!
‫ببخشید نگران‌تون کردم.
‫باشه، پس توضیح بده.
‫چرا برگه‌های طلاق رو قایم کرده بودی؟
‫می‌خواستی بعداً با اون برگه‌ها ‫ما رو غافلگیر کنی؟
‫برای همین از حرف‌هام آتو می‌گرفتی ‫و ازم سرپیچی می‌کردی؟
‫فقط به خاطر اون برگه‌ها؟
‫قربان، رئیس می‌خوان شما رو ببینن.
‫باشه.
‫لطفاً تمام دستگاه‌های الکترونیکی‌تون رو ‫بیرون بذارین.
‫آره، همین‌کار رو بکن.
‫ممکنه حتی الان هم صداش رو ضبط کنی.
‫بیا داخل.
‫رئیس یئوم چه قولی بهت داده؟
‫- چی؟ ‫- موضوع طلاق
‫اصلاً برام مهم نیست.
‫خودت تصمیم گرفتی لگد به بختـت بزنی.
‫ببخشید.
‫ولی اگه توی اتاق من شنود گذاشته باشی
‫و فایلش رو به رئیس یئوم داده باشی ‫تا به دادستان تحویل بده،
‫نمی‌تونم ازت بگذرم.
‫اختلاس آقای سونگ هم نقشه‌ی تو بود؟
‫هدفـت من بودم؟
‫درسته که هدف از این اختلاس شما بودین.
‫می‌خوای واسه من زرنگ‌بازی دربیاری؟
‫ازت پرسیدم تو پشت این قضیه بودی یا نه!
‫مدیر جو هیون‌میونگ مدارک اختلاس ‫آقای سونگ رو تایید کرده.
‫مردی که کنارشـه مسئول ‫حساب‌رسی خارجی کوئینز بوده.
‫اون هوانگ بیونگ‌یوـه، ‫کسی که خودش شرکت حسابداری داره.
‫- اونا هم‌دانشگاهی بودن. ‫- خب که چی؟
‫ایشون حساب‌رسی سالانه رو انجام می‌داده،
‫پس عجیبـه که تا الان هیچ مشکلی پیدا نکرده.
‫یعنی شرکت حسابداری ایشون
‫واقعاً توی این ۵ سال نفهمیدن ‫آقای سونگ داره اختلاس می‌کنه؟
‫پس یعنی می‌گی جو هیون‌میونگ ‫با شرکت اون نقشه کشیدن
‫تا این اختلاس رو نادیده بگیرن ‫تا مبلغـش به حدی برسه
‫که منو وارد تحقیقات دادستانی کنن؟
‫نه، قربان.
‫مدیر جو تنهایی این کار رو نکرده. ‫یکی بهش دستور داده.
‫به باور من همون شخص توی اتاق‌تون ‫شنود گذاشته
‫و گیرنده‌ش رو هم توی اتاق من گذاشته.
‫خب بگو این شخص کیه؟
‫هنوز پیداش نکردم.
‫چی؟
‫خودت هنوز مطمئن نیستی
‫بعد انتظار داری بعد از کاری که ‫با نوه‌ام کردی حرفت رو باور کنم؟
‫آره؟
‫مدیر جو.
‫باید عجله کنی.
‫چرا؟ چون بک هیون‌وو دنبالتـه.
‫[افزایش قیمت احتمالی، ۲،۳۸۶،۶۹۰]
‫دوباره داری سهام می‌خری؟
‫بازار بدجور بهم ریخته.
‫مهم نیست چقدر آبی شه ‫تا وقتی که عزیز من قرمز شه.
‫[مرکز تجاری کوئینز]
‫- قرمزه. ‫- چیه؟
‫- عزیزت کیـه؟ ‫- نه.
‫- زودباش، بهم بگو. ‫- نه.
‫نه!
‫نکن!
‫تو دیوانه‌ای؟
‫سهام کوئینز خریدی؟
‫مامان منو می‌کشه، ساکت باش!
‫چرا سهام کوئینز خریدی؟
‫قبلاً خریده بودم ولی فروختمـش.
‫- کِی؟ ‫- وقتی هیون‌وو گفت می‌خواد طلاق بگیره.
‫نمی‌تونستم ریسکـش رو نادیده بگیرم.
‫اگه رسانه‌‌ها درمورد طلاق‌شون بنویسن ‫اتفاق‌های خوبی نمیفته.
‫چقدر حیله‌گری.
‫بعد که هیون‌وو تصمیم گرفت طلاق نگیره ‫دوباره خریدی؟
‫درسته، اینجا رو ببین.
‫- داره می‌ره بالا، مگه نه؟ ‫- خدای من.
‫مامان.
‫از تو بعیده توی روز بخوابی.
‫خواب بد دیدم.
‫- خدای من. ‫- درباره‌ی چی بود؟
‫خیلی مبهم بود.
‫درمورد چی بود؟ ‫شاید درمورد بچه بوده.
‫هیون‌وو بابا می‌شه؟
‫همچین چیز شیرینی نبود.
‫[مامان]
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫موبایل آقای بک هیون‌وو رو گرفتم؟
‫بله، درسته.
‫من مادر هه‌این هستم.
‫سلام، خانم کیم. حالتون چطوره؟
‫فکر کنم هیون‌وو موبایلـش رو جا گذاشته.
‫- ولی چرا شما... ‫- آره.
‫داره با پدرشوهرم صحبت می‌کنه.
‫نمی‌دونم می‌دونین یا نه،
‫ولی هیون‌وو زندگی‌مون رو بهم ریخته.
‫چرا؟ چی شده؟
‫توی اتاق پدرشوهرم شنود...
‫هیچی، ولش کن.
‫می‌دونستی هیون‌وو می‌خواسته طلاق بگیره؟
‫آره، یه چیزهایی گفته بود.
‫ولی اینکه زوج‌ها یه دوره به مشکل بخورن ‫کاملاً طبیعی‌ـه.
‫فکر می‌کردم مشکل‌شون رو حل کردن.
‫درمورد طلاق می‌دونه.
‫ببینین...
‫بهتره اول به حرف‌هاشون گوش بدین.
‫روز عروسی‌شون به من گفتی
‫سنگ جلوی پاشون نندازم.
‫ولی من کاری می‌کنم که حتماً ‫از هم جدا شن.
‫پس سنگ جلوی پام ننداز.
‫مامان، چی گفت؟
‫چیکار کنم؟
‫خدای من، چیکار کنم؟
‫باورنکردنیـه.
‫مامان.
‫حتماً خیلی بد بوده.
‫اگه واقعاً طلاق بگیرن چی؟
‫ای عوضی.
‫[فروش]
‫[درخواست شما تکمیل شد.]
‫فروختمشون.
‫چیز پیچیده‌ای نیست.
‫فقط کاری که اونا با سیب کردن رو ‫تکرار کن.
‫خانم هونگ یه گاز از گلابی می‌زنه ‫و می‌گه،
‫«خدای من، چقدر شیرین‌ـه». ‫همین کافیه.
‫دوباره ازش کمک بخوام؟
‫قرار بود به ما کمک کنه
‫ولی سودش رو اونا دارن می‌برن.
‫نظر تو چیه؟
‫همین‌که وقت گذاشته
‫که بیاد اینجا و رخی نشون بده، ‫باورنکردنی‌ـه.
‫حالا می‌خوای دوباره درخواست کمک کنی؟
‫کار راحتی نیست.
‫- دقیقاً. ‫- خودت رو خراب می‌کنی.
‫واقعاً؟
‫پس می‌ذاری پارک سوک‌هون ‫همه‌چی رو مال خودش کنه؟
‫تو همیشه همه‌چی رو شلوغ می‌کنی.
‫«آی‌ان‌اف‌پی‌» هستی؟ ‫[تیپ شخصیتی]
‫منظورت چیه؟ من پارک چون‌شیک هستم.
‫درمورد هدف‌هات حرف می‌زنم. ‫برای رسیدن به هدف‌هات هرکاری می‌کنی؟
‫یا پروسه‌ی انجام اون کار برات مهم‌تره؟
‫آی‌ان‌اف‌پی یا «ای‌ان‌اف‌جی»؟
‫اگه اینطوریه...
‫من آی‌ان‌اف‌پی هستم.
‫پس چندتا گلابی به خوردش بده ‫و بهش بگو درموردشون نظر بده.
‫اول باید ویدیوی سیب خوردنـش رو ‫پاک کنیم.
‫اگه نمی‌خوای دشمن‌ها غذاهات رو بدزدن،
‫- جلوشون میز نچین. ‫- منطقی‌ـه.
‫بابا، چرا موبایلـت رو جواب نمی‌دی؟
‫باتریـش تموم شده. ‫خوب شد اومدی.
‫ویدیوی سیب خوردن هه‌این رو پاک کن.
‫خودم قبلاً پاکش کردم.
‫مشکل الان اون نیست. ‫خبر بدی دارم.
‫چی شده؟
‫خدای من.
‫بالاخره که همه‌تون می‌فهمین.
‫هیون‌وو...
‫خدای من، چیکار کنیم؟
‫دارن طلاق می‌گیرن؟
‫هیون‌ته، قرصی چیزی برای اضطراب داری؟
‫- معلومه که نه. ‫- الان نیازی به قرص نیست.
‫باید بتونه با مشکل کنار بیاد.
‫لعنتی!
‫داری حال می‌کنی، مگه نه؟
‫می‌دونین، این‌جور مواقع دوست دارم ‫از راه‌حل دکتر «اوه» استفاده کنم.
‫قسمت ۵۸ام که مهمانـش «نانسی لانگ» بود.
‫دکتر اوه درمورد سه قدم برای رویارویی ‫با مشکلات زندگی حرف زد.
‫- دیدم ولی یادم رفته. ‫- قدم اول.
‫«به رسمیت شناختن».
‫بحران فعلی رو به درستی ارزیابی کن.
‫برگه‌های طلاق رو تحویل دادن؟
‫فکر نکنم.
‫قدم دوم، «خودآگاهی».
‫ببین موقعیت چقدر بده ‫و چقدر می‌تونه بدتر شه.
‫خبری توی رسانه‌ها پخش شده؟
‫نه هنوز ولی دیر یا زود می‌شه، نه؟
‫معلومه.
‫و آخرین قدم، «برنامه‌ریزی».
‫ببین چی رو می‌خوای فدا کنی و چی رو ‫می‌خوای نگه داری، بعد همون‌کار رو بکن.
‫دیگه کی به انتخابات اهمیت می‌ده؟
‫فراموشش کنین.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- مامانت کجاست؟
‫همین الان رفت ولی نمی‌دونم کجا.
‫باید الان راجع به انتخابات حرف می‌زدی؟
‫ببخشید، من «آی‌ان‌تی‌پی»‌ هستم.
‫[سوپرمارکت یونگ‌دوری]
‫اون چی می‌گه؟
‫مامان هیون‌وو درجریان همه‌چی بود ‫ولی بهمون دروغ گفت.
‫چطور جرئت کردن ویدیوی هه‌این رو پخش کنن ‫درحالی که از همه‌چی بی‌خبر بوده؟
‫آروم باش.
‫باید به عنوان مادرش آرامشـت رو حفظ کنی.
‫به این فکر کن که هه‌این الان چه حالی داره.
‫سون‌هوا!
‫چی شده؟
‫واقعاً هیون‌وو همچین کاری کرده؟
‫تو همیشه ازش دفاع می‌کردی.
‫چی بهت گفتم؟
‫همیشه آدم‌ها رو اشتباه قضاوت می‌کنه. ‫برای همینه انقدر بهت خیانت شده.
‫منو سرزنش نکن.
‫وقتی یکی مصمم باشه گولت بزنه ‫بالاخره گول می‌خوری.
‫چرا نباید به کسی بگم؟
‫زنیکه ۲۰ ساله داره ما رو فریب می‌ده!
‫دقیقاً.
‫همین نشون می‌ده چقدر حرفه‌ایـه.
‫اگه مدرک نداشته باشین،
‫انکار می‌کنه و شما رو احمق جلوه می‌ده.
‫بیاین صبور باشیم. اون یه پسر داره ‫پس حتماً براش پول می‌فرسته.
‫بیاین اول اون پسر رو پیدا کنیم.
‫توی این مدت، به اعصاب‌تون مسلط باشین.
‫باید مسلط باشین.
‫من چون مادر نیستم نمی‌تونم درک کنم.
‫ولی خب تو هم همین‌طوری.
‫باید مادر باشی تا درک کنی؟
‫من می‌تونم تصور کنم چه حالی داره.
‫ولی درمود طلاق بیشتر فکر کنین.
‫می‌دونم زمونه عوض شده
‫ولی اگه طلاق بگیرن ‫هه‌این بیشتر از هیون‌وو عذاب می‌کشه.
‫مثلاً همین خانم.
‫چرا به من نگاه می‌کنی؟
‫برخلاف همسرهای سابقـش که ‫همه ازدواج‌های موفق کردن،
‫بوم‌جا هنوز مجرده.
‫منظورت چیه؟
‫منم سریع ازدواج کردم.
‫و سریع هم طلاق گرفتی.
‫سون‌هوا، الان مشکل‌مون این نیست.
‫هه‌این کجاست؟ چیکار می‌کنه؟
‫خدای من، همین‌جوریـش هم ‫اوضاع سختی داشت.
‫اوضاع سختی داشت؟ ‫مشکلی برای هه‌این پیش اومده؟
‫نه.
‫فقط چون به کار کردن اعتیاد داره می‌گم.
‫باید یه استراحتی بکنه، خدای من.
‫خدای من.
‫چی می‌گه؟
‫بیا، منم امضاش کردم.
‫ولی خودم تصمیم می‌گیرم ‫کِی و چطوری تحویلش بدم.
‫باشه.
‫بالاخره تونستم درک کنم
‫چرا عمه‌ام قبل طلاق شوهر‌های سابقـش رو ‫تا می‌تونست کتک می‌زد.
‫من وکیل‌های بهتری استخدام می‌کنم.
‫از این خونه سالم بیرون نمی‌ری.
‫بی‌رحمانه پرت می‌شی بیرون.
‫باشه.
‫درک می‌کنم.
‫ولی لطفاً از یون اون‌سونگ فاصله بگیر.
‫به تو چه ربطی داره؟
‫خیلی وقت بود خبری ازش نبود ‫بعد یهو سر و کله‌ش پیدا شد.
‫بعد به تو معامله‌ی هرکینا رو ‫هدیه داد
‫و به سوچول یه سرمایه‌گذاری هنگفت.
‫حتماً یه قصد و نیتی داره.
‫- خودش هم مشکوکـه. ‫- چطور؟
‫یه فیلم از تصادف زمین شکار پیدا کردم.
‫کارت ‌حافظه رو دادم یه شرکت ‫که اطلاعاتـش رو بازیابی کنن.
‫آقای یون رفته اونجا ‫و بعدش صاحب شرکت ناپدید شده.
‫خب؟ این چی رو ثابت می‌کنه؟
‫اونم می‌تونه یکی دیگه از مشتری‌هاشون باشه.
‫و اگه نقشه‌ای هم داشته باشه،
‫نمی‌تونه راحت منو گول بزنه.
‫ولی من زدم.
‫همون اشتباه رو تکرار نکن.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫گردنبند الماس خانم هونگ ‫چشم‌هام رو کور کرد.
‫یه طاووس فراری داریم.
‫- خودتون رو آماده کنین. ‫- چشم، خانم.
‫ببخشید ولی کدوم طاووس؟
‫درسته، تو تازه‌واردی.
‫امروز خانم هونگ چطور شده بود؟
‫خوشگل و مجلل.
‫درسته.
‫پس همیشه اینو یادت باشه.
‫هرچی ناراحت‌تر باشه، ‫لباس‌های مجلل‌تری می‌پوشه.
‫وقتی امروز مثل یه طاووس ‫زیبا و مجلل شده،
‫یعنی قراره پدر همه‌مون دربیاد.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫هیچ راه‌حلی...
‫وجود نداره.
‫دوتا چیز هست که انسان نمی‌تونه کنترل کنه، ‫بلایای طبیعی و بدخلقی خانم هونگ.
‫خدای من، ببخشید!
‫دوباره پرینت می‌گیرم و...
‫اشکال نداره.
‫چی؟
‫چی گفتین...
‫اشکال نداره. ‫مسئله‌ی مرگ و زندگی که نیست.
‫به خاطر ریختن یه قهوه ‫خودت رو ناراحت نکن.
‫اشکال نداره، می‌تونی بری.
‫خانم هونگ، خیلی ناراحتیـن؟
‫نه، فقط یه‌چیزی هست ‫که خیلی بیشتر عصبانیـم می‌کنه.
‫این درمقابلـش هیچی نیست.
‫ببین.
‫حتی این گزارش شلخته و نامرتب هم...
‫عصبانیـم نمی‌کنه.
‫آروم بودنـش ترسناک‌ترش کرده بود.
‫نمی‌دونم از چی عصبانی‌ـه.
‫ما تیم حساب‌رسی هستیم.
‫یه گزارش درمورد تخلف در ‫استفاده از بودجه دریافت کردیم،
‫برای همین می‌خوایم تحقیقات انجام بدیم.
‫لطفاً بلند شین.
‫هیچ سندی رو پاره نکنین.
‫نه چیزی رو نابود کنین نه تکون بدین.
‫[اتاق مدیر تیم حقوقی]
‫خدای من، حموم خون راه افتاده.
‫دوباره جنگ هونگ-بک شروع شد؟
‫فاجعه به بار میاد.
‫بیاین بریم.
‫- همه‌ش؟ ‫- آره.
‫- همه‌ش رو رد می‌کنین؟ ‫- آره.
‫ولی قبل از اینکه برین آلمان ‫همه رو تایید کرده بودین.
‫می‌دونم.
‫- همه‌ش؟ ‫- آره.
‫همه‌ش رو رد کرد.
‫معمولاً یه هفته طول می‌کشه.
‫این‌دفعه مدت زمانـش مهم نیست.
‫از همیشه شدیدتره.
‫یعنی توی آلمان چه اتفاقی افتاده؟
‫بیا برنامه‌هاشون رو رد و بدل کنیم.
‫نباید بذاریم باهم برخورد داشته باشن.
‫چی؟ ما هم قراره برای ناهار ‫بریم هتل «جی» سوشی بخوریم.
‫عوضـش کن. منم برنامه‌ی آسانسور رو ‫با تو هماهنگ می‌کنم.
‫باشه.
‫[بک هیون‌وو]
‫[مرکز تجاری کوئینز]
‫«ما تمام قراردهای مغازه‌هایی که ‫به زودی بسته می‌شن رو بررسی کردیم
‫تا شما بتونین کارتون رو انجام بدین.
‫قبلاً درموردش صحبت کردیم، ‫پس نمی‌تونین تغییرش بدین.
‫اگه این‌کار رو بکنین باید سه برابر ‫جریمه بدین.
‫لطفاً تایید کنین تا ما بتونیم ادامه بدیم.
‫خداحافظ.»
‫اینو گفتن.
‫«تیم حقوقی می‌تونه مشکل جریمه رو حل کنه. ‫من اینو تایید نمی‌کنم.
‫مگه شما نباید سناریوهای مختلف ‫و مشکلات احتمالی رو
‫پیش‌بینی و شبیه‌سازی کنین ‫و به من گزارش بدین؟
‫دوباره انجام شه.»
‫اینو گفتن.
‫- چه خشن. ‫- ببخشید؟
‫هیچی.
‫امروز قرار نیست بریم هتل جی ‫سوشی بخوریم؟
‫پاشین بریم.
‫چطوره به‌جاش بریم رستوران چینی؟
‫چرا؟
‫اگه همه‌مون سوشی سرآشپز بخوریم ‫خیلی گرون می‌شه.
‫اشکال نداره، مهمون منیـن.
‫می‌دونم چقدر همه‌تون سخت کار می‌کنین.
‫بیاین غذای چینی بخوریم، قربان.
‫گوشت ترش و شیرین‌شون خیلی خوشمزه‌ست.
‫آخه چرا یهویی؟
‫دلیل دیگه‌ای داره؟
‫نه، اصلاً.
‫همه‌شون غذای چینی رو ترجیح می‌دن.
‫آقای کیم چرا این‌شکلی شده؟
‫اگه سوشی رو انتخاب کنیم ‫ما رو می‌کشه.
‫شرط می‌بندم به خاطر اینه که ‫خانم هونگ قراره بره اونجا.
‫فکر کنم آقای بک راضی شد. ‫فکر می‌کردم عاشق «جاجانگ‌میون»ـه.
‫خیلی هیجان‌انگیزه.
‫برام مهم نیست چی بخورم ‫فقط می‌خوام دعوای پولدارها رو ببینم.
‫[منم همین‌طور]
‫جغد رستوران چینی رو قبول کرد.
‫باشه، عقاب داره می‌ره سمت ‫آسانسور ساختمان «ای».
‫جغد می‌ره سمت ساختمان «بی».
‫داره دیر می‌شه، بریم ساختمان بی.
‫ولی الان می‌رسه.
‫عقاب مسیرش رو تغییر داد. ‫سه دقیقه دیگه می‌رسه ساختمان بی.
‫با پله بریم؟
‫- استفاده از پله خیلی برای سلامتی خوبه. ‫- نه وقتی داریم می‌ریم پایین.
‫موقعیت اورژانسی‌ـه.
‫خانم هونگ داره میاد این طرف! کمک!
‫منم توی گروه هستم.
‫ببخشید.
‫انگار می‌خواین برین باهم غذا بخورین.
‫حتماً زیاد سرتون شلوغ نیست.
‫چون خیلی کار کردن ‫می‌خوام ناهار مهمون‌شون کنم.
‫حتماً.
‫باید بهتر عمل کنی.
‫و حالا که داری این‌کار رو می‌کنی، ‫یه گزارش تحلیلی درمورد
‫پرونده‌هایی که توی سه سال گذشته ‫مرتب باختی بهم بده
‫و راه‌حلی برای بهبود ‫وضعیت هم پیشنهاد بده.
‫چشم، خانم.
‫ولی امیدوارم موقع خوندن گزارش
‫احساسات شخصی‌تون رو کنار بذارین.
‫انگار نمی‌دونی.
‫وقتی پای کار وسط باشه،
‫من عملاً یه ربات می‌شم، ‫پس نگران این موضوع نباش.
‫واقعاً؟ نمی‌دونستم.
‫به خاطر همین عدم آگاهی،
‫همه‌ش توی پرونده‌ها شکست می‌خوری.
‫با پله بریم؟
‫- حتماً. ‫- بریم.
‫اخبار رو خوندی؟
‫بیوتکنولوژی جدید «ان‌اس‌اف‌ای» ‫دستکاری شده بوده؟
‫- ما توش سرمایه‌گذاری کردیم. ‫- سهامـت رو گرو گذاشته بودی؟
‫اصلاً نمی‌شد پول نقدش رو جور کرد.
‫حتی توی بانک ‫توافق توقیف اموال رو امضا کردم.
‫منم همین‌طور.
‫اگه بانک سهام‌مون رو مصادره کنه چی؟
‫تونستی با مدیر جو تماس بگیری؟
‫خدای من، خیلی ناراحتـم که دارین می‌رین.
‫- سریع به آدم‌ها وابسته می‌شم. ‫- مواظب خودتون باشین.
‫بچه‌هاتون خیلی از دیدن‌تون خوشحال می‌شن.
‫مخصوصاً الان که پولدار شدین.
‫می‌خوام از نو شروع کنم، ‫برای همین کلی کار خیر انجام می‌دم
‫و به دیگران کمک می‌کنم.
‫حتماً.
‫قانون مرور زمان
‫برای کلاه‌برداری‌های مالی ‫صد میلیون به بالا، ۲۵ سالـه.
‫اگه بیفتین زندان نمی‌تونین ‫به کسی کمک کنین.
‫پس مواظب باشین گیر نیفتین.
‫حتماً. حتی فروشگاه‌ها ‫و رستوران‌های کره‌ای هم نمی‌رم.
‫خوب زندگی می‌کنم.
‫پس خداحافظ.
‫عجب آدم کثیفی‌ـه.
‫چه رویی داره، انگار نه انگار ‫پول همکارهای قدیمیـش رو بالا کشیده.
‫خداحافظ، بفرمایید.
‫مرتیکه عوضی.
‫[مرکز درمانی دانشگاه سانگ‌مین]
‫[بک هیون‌وو]
‫هه‌این.
‫با مرکز درمانی سانگ‌مین تماس بگیر. ‫باید یه‌چیزی رو بررسی کنم.
‫خدای من، آقای بک.
‫حالتون چطوره؟ ‫چی شده اومدین اینجا؟
‫یه سوالی ازتون داشتم.
‫این ساعت رو می‌شناسین؟
‫آهان.
‫این نسخه محدود ساعت «رونده د فردیک» ‫برای سالگر ۱۰۱ سالگی‌شونـه.
‫- فقط ۱۰۱تا ازش ساخته شده. ‫- که اینطور.
‫ولی این مدل پیش‌فروشی‌ـه.
‫این الماس زرد رنگ رو می‌بینین؟
‫این الماس فقط روی ۱۰تا از ‫ساعت‌های پیش‌فروشی کار شده.
‫می‌دونم درخواست زیادیـه،
‫ولی می‌شه اطلاعات اون ۱۰ نفری ‫که این ساعت رو خریدن بهم بدین؟
‫حتماً، کمک‌تون می‌کنم.
‫شما به مامانم کمک کردین ‫توی اون پرونده‌ی قصور پزشکی برنده شه.
‫من با مدیر تیم شعبه مرکزی صمیمی هستم.
‫نگران نباشین.
‫ممنون.
‫الان می‌چرخم.
‫جلو رو نگاه کنم.
‫- به آرومی. ‫- خوبه.
‫پشت‌تون رو صاف کنین.
‫پدال بزنین، خوبه.
‫خوبه، حالا بچرخین. ‫آره، به آرومی.
‫آروم، خوب بود.
‫آروم بچرخین.
‫- اینجوری؟ ‫- آره، خوبه.
‫- کارتون عالیه. ‫- باشه.
‫واقعاً خیلی خوبی. ‫مطمئنی بلد نیستی؟
‫نیازی به چرخ‌های اضافه ندارم ‫ولی همه‌ش اصرار می‌کنن بذارم.
‫اون رو می‌شناسی، نه؟ ‫مدال برنز داره.
‫- آره. ‫- باید به حرف آدم‌های حرفه‌ای گوش بدم.
‫همه اولش با دوچرخه‌ی چهارچرخ ‫شروع می‌کنن.
‫بدون اونا پرواز می‌کنم.
‫نگاه کن.
‫- تندتر می‌رم. ‫- باشه ولی آروم.
‫آروم، خوبه.
‫- اینطوری؟ ‫- درسته.
‫خط مستقیم برین.
‫حالت خوبه؟
‫خدای من، پسرم! سوچول!
‫خدای من!
‫از دستـت خون میاد!
‫چرا جلوش رو نگرفتین؟
‫چرا باید جلوم رو بگیرن؟
‫این خاک و سیمان رو نمی‌بینی؟ ‫چرا اینجا دوچرخه سواری می‌کنی؟ خطرناکـه.
‫- دوچرخه سواری نکن. ‫- بس کن، مامان!
‫اسکیت‌برد، دوچرخه، اسکی، اسکیت، اسکوتر.
‫به‌خاطر تو طرف هیچ‌کدومشـون نرفتم.
‫حتی نمی‌ذاشتی سوار سرسره شم، ‫برای همین هیچ تجربه‌ای ندارم.
‫چون ممکن بود بخوری زمین.
‫دقیقاً. ‫من تا الان زمین نخورده بودم.
‫درسته.
‫حالا فهمیدی چرا انقدر مواظبـت بودم؟
‫چرا باید بخوری زمین؟
‫مامان.
‫به عنوان پدر گون‌یو،
‫باید بتونم حداقل بهش دوچرخه‌سواری یاد بدم.
‫پس این کارها فقط برای اینه ‫که بتونی به پسرت
‫- دوچرخه‌سواری یاد بدی؟ ‫- آره.
‫می‌خوام همه‌ش رو بهش یاد بدم.
‫دوچرخه‌سواری، اسکیت، اسکوتر،
‫اسکیت‌برد و اسکی.
‫می‌تونی یکی رو استخدام کنی ‫یادش بده.
‫چرا خودت رو توی خطر می‌ندازی؟
‫باباها باید این چیزها رو ‫به بچه‌هاشون یاد بدن.
‫شروع می‌کنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- نه سوچول، میفتی.
‫- سوچول... ‫- آقای کیم، ماشین رو ببر!
‫- مامان، بس کن. ‫- پیاده شو.
‫ماشین رو حرکت بده وگرنه می‌خورم بهش.
‫الو؟
‫الو، کوین هستم از منهتن تماس می‌گیرم.
‫سلام.
‫درمورد آپارتمان «وست ساید»ـه. ‫صاحبـش قصد فروش داره.
‫عالیه.
‫پس کارهاش رو انجام می‌دم. ‫قرارداد تا آخر ماه اعتبار داره.
‫تا اون‌موقع می‌رسین اینجا؟
‫باید خودتون قرارداد رو امضا کنین.
‫دو هفته دیگه میام.
‫خانم، یه‌چیز عجیب درمورد آقای بک فهمیدم.
‫چی؟
‫توی روف‌گاردن همه‌ش ‫اسم یه زن رو صدا می‌کنه.
‫اسم یه زن؟
‫یونگ‌سوک.
‫یونگ‌سوک؟
‫یونگ...
‫اگه اینجایی بیا بیرون.
‫اسمـش یونگ‌سوک‌ـه.
‫آها، اون؟
‫همه‌ش صداش می‌کنه که بیاد بیرون.
‫مهم نیست.
‫اون اسم رو می‌شناسم.
‫بله، خانم.
‫چیزی پیدا کردین؟
‫چند روزه آقای بک رو ۲۴ ساعته زیرنظر داریم.
‫این کارهاییـه که هرروز انجام می‌ده.
‫جاهایی که می‌ره، جاهای عادی نیستن.
‫چیکار می‌کرده؟
‫چی؟ بیسبال سکه‌ای؟
‫آره، ۵۰۰ وون می‌دی ۵تا توپ می‌گیری.
‫همیشه بعد از کار می‌ره اونجا.
‫- با کی؟ ‫- تنهایی.
‫ولش کن، بعدی.
‫«غذای خونگی مامان‌بزرگ» چیه؟
‫غذای خونگی می‌فروشن. ‫هرشب اونجا شام می‌خوره.
‫- با کی؟ ‫- تنها.
‫منم برای تحقیقات غذاشون رو ‫امتحان کردم.
‫خوشمزه بود، منم تنهایی می‌رم اونجا.
‫چرا مثل بدبخت‌ها تنهایی غذا می‌خوره؟
‫می‌تونه بیاد خونه غذا بخوره.
‫دو روز پیش چی؟ ‫تا دیروقت بیرون بود.
‫درسته، رفته بود رستوران ‫غذای خونگی مامان‌بزرگ
‫و گوشت بولگوگی خورد.
‫بعدش از سوپرمارکت دوتا آب خرید
‫و رفت یه مدرسه‌ی ابتدایی ‫که اون اطراف بود.
‫اون ساعت شب؟ ‫اونجا محل ملاقات مخفیانه‌شـه؟
‫نه، تنها بود.
‫- تنهایی اونجا چیکار می‌کرد؟ ‫- می‌دویید.
‫- می‌دویید؟ ‫- آره.
‫دیدین معلم‌ها دانش‌آموزها رو تنبیه می‌کنن ‫و می‌گن دور حیاط بدوئن؟
‫همون‌کار رو کرد.
‫- برای چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫به نظر نمیاد ورزشکار باشه. ‫درضمن آهنگ می‌خوند و داد می‌زد.
‫یکم ترسیده بودم.
‫دوست دارین ببینین؟
‫♪ ازم نپرس چرا می‌خوام برم ♪
‫♪ من... ♪
‫♪ خیلی احمق بودم ♪
‫اون چشـه؟
‫بهتون که گفتم قربان. ‫نرمال نیست.
‫سرراه یه گربه‌ی خیابونی رو دید.
‫بهش سلام کرد و غذا داد.
‫انتظار نداشتم با یه زن ملاقات کنه،
‫ولی انتظار داشتم حداقل ‫چندتا آدم مهم رو ببینه.
‫کارتون رو درست انجام دادین؟
‫نمی‌خوام پُز بدم ولی...
‫من انقدر ماهرم که حتی یه بار ‫تونستم رد یه نفر رو توی کره‌ی شمالی بگیرم.
‫درسته، خیلی پشتکار داره.
‫به عنوان مدیر تیم حقوقی کوئینز،
‫تنها قرار مخفیانه‌ش با یه گربه‌ست؟
‫«آئونگ‌»ـه.
‫- چی؟ ‫- اسم گربه رو می‌گم.
‫وحشی‌ترین گربه‌ی این محله‌ست،
‫ولی اون روش اسم گذاشته ‫و گربه‌ هم به حرفـش گوش می‌ده.
‫درضمن هکری که قبلاً توی سی‌آی‌ای ‫کار می‌کرده رو استخدام کردم
‫که موبایلش رو هک کنه.
‫کلی عکس از آئونگ داشت.
‫عجبیه، نه؟ ‫ما هم همین فکر رو کردیم.
‫کسی که می‌خواد از همسرش طلاق بگیره ‫همچین عکس‌های قشنگی ازش می‌گیره؟
‫اگه با دقت نگاه کنین، این عکس رو ‫طوری گرفته که پاهاش کشیده به نظر بیاد.
‫گرفتن این عکس ‫تمرکز و حوصله‌ی زیادی می‌خواد.
‫- عشق واقعی رو نشون می‌ده. ‫- دقیقاً.
‫فکر نکنم پای زنی درمیون باشه.
‫این هیچی رو ثابت نمی‌کنه.
‫چندین بار اون رو زیرنظر داشتین.
‫خوب بلده توی اینجور مواقع ‫چطوری رفتار کنه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫از روی اعداد و ارقام ‫همه‌چی مشخص می‌شه.
‫تیم حساب‌رسی به زودی ‫نتیجه رو اعلام می‌کنه.
‫هیچی نتونستن پیدا کنن.
‫از دستمزد مشاوره تا هزینه‌های دادرسی
‫همه‌چی رو مو به مو بررسی کردن ‫ولی هیچی پیدا نکردن.
‫منم گردش حساب‌هاشون رو چک کردم ‫و به‌طرز عجیبی پول زیادی خرج نمی‌کنن.
‫فقط گاهی می‌رن کارواش.
‫- ولی... ‫- ولی چی؟
‫هر از چندگاهی چند میلیون وون ‫نقد می‌کنن.
‫- واقعاً؟ ‫- بله.
‫چیز عجیب دیگه اینه که ‫همیشه روزی که پول نقد می‌کنن،
‫سیصد هزار وون هم ‫توی «مولین روژ» خرج می‌کنن.
‫مولین روژ؟
‫- رستورانـه؟ ‫- گل‌فروشی.
‫[گل‌فروشی مولین روژ]
‫امروز ۳۰۰ هزار وون خرج کردن ‫و برای کیم مین‌جی گل فرستادن.
‫کیم مین‌جی اسم یه زن‌ـه.
‫- گمونم. ‫- که اینطور.
‫پس قبل از اینکه بره این کیم مین‌جی رو ببینه
‫یه مقدار پول نقد کرده و گل خریده؟
‫کجاست؟
‫کیم مین‌جی الان کجاست؟
‫[کیم مین‌جی، گانگ‌جوگو، سئول]
‫[دختر، کیم مین‌جی]
‫[مدیر هونگ هه‌این، مرکز تجاری کوئینز]
‫خانم هونگ.
‫خانم کیم مین‌جی؟
‫فقط با مشتری‌ها سر و کله بزن.
‫شرکت توی هزینه‌های مراسم کمک کرده.
‫گل فرستادین و مبلغی هم ‫بابت تسلیت هدیه دادین.
‫حالا وقت گذاشتین و شخصاً تشریف آوردین.
‫نمی‌دونم چطوری ازتون تشکر کنم...
‫گمونم آقای بک به اسم شما ‫برای عرض تسلیت گل می‌فرستادن.
‫یکم تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫خوشم میاد.
‫از چی؟
‫تمام سالن‌های مراسم ختم مثل همـن.
‫ولی اینجا تمیز و مدرن‌ـه.
‫فقط گل داوودی نذاشتن، ‫گل کوکب و لاله هم گذاشتن.
‫یکم فضا رو شاد کرده.
‫اونا فرشته‌ان؟
‫سبکش روکوکوـه. خوشم میاد.
‫درضمن اینم دوست دارم که اینجا ‫لامپ هالوژن گذاشتن
‫ولی کنار عکسـش نورافکن گذاشتن.
‫دنبال سالن ختم می‌گردین؟
‫چی؟
‫آخه خیلی با دقت اطراف رو نگاه می‌کنین.
‫همین‌جوری داشتم نگاه می‌کردم.
‫که اینطور.
‫خیلی وقت بود همچین مراسم ختمی ‫نرفته بودیم.
‫مراسم ختم‌هایی که معمولاً می‌ریم
‫به ندرت پیش میاد اعضای خانواده‌شون ‫مثل اونا گریه کنن.
‫بیشتر با وکیل‌ها و حساب‌دارهاشون
‫درمورد مالیات بر ارث یا هدیه صحبت می‌کنن.
‫مامان...
‫راست می‌گی.
‫اونا از ته دل عزاداری می‌کنن.
‫چرا گل می‌فرستادی؟
‫و برای تسلیت پول نقدی می‌دادی؟
‫این بازی رو تمومـش کن. ‫حالـم رو بهم می‌زنی.
‫حتی اگه در آینده ‫حافظه‌ام رو هم از دست بدم،
‫هیچ‌وقت کاری که باهام کردی رو ‫فراموش نمی‌کنم.
‫وقتی از همیشه آسیب‌پذیرتر بودم
‫منو رها کردی.
‫هیچ‌وقت نمی‌بخشمت.
‫هرچقدر دوست داری تلاش کن،
‫ولی تا آخرین نفس ازت متنفر می‌مونم.
‫پس تنها کاری که می‌تونی بکنی
‫اینه که هیچ‌کاری نکنی...
‫و هروقت بهت گفتم گورت رو گم کنی.
‫- چه سریع اومدین. ‫- معلومه که سریع میام.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫- نمی‌خوام روی آتش بنزین بریزم. ‫- نه، بگو ببینم.
‫چی شده؟
‫می‌دونستین من و منشی کیم ‫صمیمی شدیم؟
‫همین الان تلفنی صحبت کردیم.
‫«چیکار می‌کنن؟ فکر می‌کنی آشتی کردن؟
‫بعد از کار کجا می‌رن؟ ‫نذار باهم رو به رو شن.»
‫- همه‌ی منشی‌ها... ‫- فقط ما نیستم.
‫همه‌ی کارمندها دارن می‌میرن.
‫قبلاً که بهم اهمیت نمی‌دادین، راحت‌تر بودن.
‫ولی جدیداً یه روز خوبین یه روز بد.
‫کافیه، بهتر بود چیزی نمی‌گفتی.
‫خودتون مجبورم کردین حرف بزنم.
‫به‌هرحال، فقط یه کار می‌تونین برامون بکنین.
‫- صلح کنین. ‫- کافیه.
‫بهترین کار اینه که برین سفر.
‫- اگه می‌شه سفر خارجی. ‫- تو کار نداری؟
‫معلومه که دارم، منشی شما هستم.
‫با آقای یون قرار شام دارین.
‫جدیداً زیاد ایشون رو می‌بینین.
‫عالی نیست؟
‫دیگه لازم نیست دوطبقه باشه.
‫اجاره ۸ درصد فروش هم بد نیست.
‫ولی چرا می‌خواد کارکنان هرکینا رو ‫خودشون استخدام کنن؟
‫قانونشـه.
‫- کارکنانـش باید زیر ۲۷ سال باشن. ‫- می‌دونم ولی چرا؟
‫نمی‌خواد آدم‌های پیر ‫محصولاتـش رو بفروشن.
‫باورنکردنیه.
‫چرا پیر شدن رو انقدر بد می‌دونن؟ ‫خیلی هم خوبه.
‫باید براش سر و دست بشکونی.
‫واقعاً زیباست.
‫آدم مزخرفیـه.
‫پس قبول نمی‌کنی؟ ‫اون تمام شرایط ما رو قبول کرده.
‫شرایط‌ ما؟
‫شرایط تو.
‫آره ولی تو باعث شدی...
‫شرایط من رو قبول کنه.
‫پس بگو ببینم.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌دونم یکی بهت بدهکارم.
‫از اینکه هیچ درخواستی ازم نمی‌کنی، معذب‌ام.
‫اگه الان بتونم کاری برات انجام بدم، ‫حتماً می‌دم.
‫- ازش طلاق بگیر. ‫- چی؟
‫از بک هیون‌وو طلاق بگیر.
‫خواسته‌ی من اینه.
‫اون که می‌خواست ترکـت کنه. ‫چرا توی زندگیـت نگه‌ش داشتی؟
‫این قضیه به خودم مربوطـه.
‫بازم حد خودت رو ندونستی.
‫می‌خوای این دفعه واقعاً حد خودم رو ندونم؟
‫اگه...
‫جاش رو بگیرم چی؟
‫اگه بگم می‌خوام جاش رو بگیرم، ‫حد خودم رو ندونستم.
‫نمی‌تونم چیزی بخورم.
‫وقتی بهم توهین شده ‫غذا از گلوم پایین نمی‌ره.
‫توی سن ۱۲ سالگی یه خانواده‌ی کره‌ای ‫اون رو به سرپرستی گرفتن.
‫درسته که آمریکا خیلی بزرگـه ‫ولی محله‌ی کره‌ای‌ها کوچک‌ـه.
‫وکیل بین‌المللی جدیدمون با اونا ‫توی یه محله زندگی می‌کرده.
‫باهم ارتباطی نداشتن ولی خانواده‌ش ‫توی اون محله شناخته‌شده بودن.
‫- چطور؟ ‫- یکم بعد از اینکه اون رو به سرپرستی گرفتن،
‫پدر و مادرش به یه خونه‌ی بزرگ‌تر ‫نقل مکان کردن
‫و اون رو به گرون‌ترین مدرسه‌ی خصوصی ‫فرستادن.
‫آکادمی هیل کرافورد.
‫شهریه‌ی سالانه‌ش بالای ۶۰ هزار دلار بوده.
‫ولی پدر و مادرش پولدار نبودن.
‫می‌تونی پدر و مادرش رو پیدا کنی؟
‫سعی کردم پیداشون کنم.
‫جفت‌شون فوت کردن.
‫به خاطر رانندگی درحالت غیرعادی.
‫ولی از نظر مردم عجیب بوده
‫چون اونا اهل نوشیدنی نبودن.
‫نباید اینجا باشی.
‫اینجا چطوره؟ ‫خیلی وقتـه خالیـه.
‫- باید بری. ‫- حس خوبی داره
‫که می‌دونم پسرم با من ‫زیر یه سقف زندگی می‌کنه.
‫بهت گفتم برو.
‫- باید بیشتر مراقب باشی، خانم مو. ‫- منو اونجوری صدا نکن، بگو مامان.
‫گفته بودی مامان صدات نکنم، ‫انقدر جلوی خودم رو گرفتم
‫که الان بخوام هم نمی‌تونم مامان صدات کنم.
‫درسته.
‫گذشته‌ی پرفراز و نشیبی داشتیم.
‫ولی از چیزی پشیمون نیستم.
‫واقعاً؟ با وجود زندگی‌ای که الان داری؟
‫اون خدمتکاره.
‫خیلی‌وقتـه اینجاست.
‫می‌شه گفت یه‌جورایی
‫سرخدمتکار اینجاست ‫که پدربزرگـم خیلی بهش وابسته‌ست.
‫بهش توجه نکن.
‫آدم مهمی نیست.
‫و اینجا هم...
‫خدای من، چقدر شوره.
‫خانم مو کارش افت کرده.
‫چرا انقدر شوره؟
‫به‌خاطر همین باید فوراً اخراجش کنی.
‫اگه دست من بود تا الان کرده بودم.
‫- بخورین، بقیه‌ی غذاها خوبـن. ‫- باشه.
‫یادت نمیاد توی این سی سال ‫همه‌چی رو از دست دادی؟
‫معلومه که یادمه.
‫می‌خواستم پسرم نزدیکـم باشه
‫و خودم بزرگـش کنم.
‫ولی اگه می‌کردم نمی‌تونستی ‫شب‌های تولدت غذاهای خوشمزه بخوری
‫و هرسال لباس مدرسه‌ی نو بخری.
‫فقیر و کثیف می‌بودیم.
‫مجبور می‌شدم بهت بگم ‫«ما یه خانواده‌ایم، تحمل کن.»
‫«به زودی همه‌چی درست می‌شه.»
‫ولی هیچ‌وقت درست نمی‌شد.
‫خونه‌ی قشنگیـه، مگه نه؟
‫رئیس هونگ خیلی وسواسی‌ـه.
‫پنج سال طول کشید این خونه رو بسازه،
‫درصورتی که اگه کس دیگه‌ای بود ‫یک ساله تمومش می‌کرد.
‫حتی سنگ‌های باغ رو هم ‫خودش انتخاب کرده.
‫ولی به زودی،
‫همه‌شون رو از اینجا بیرون می‌کنیم
‫و این خونه مال خودمون می‌شه.
‫فکر نکن کارمون نامردی‌ـه.
‫فقط داریم نظم‌ها رو بهم می‌ریزیم.
‫این خانواده هرچی می‌خواستن ‫براشون مهیا بود.
‫خوشبخت بودن.
‫و حالا...
‫ما جاشون رو می‌گیریم
‫و خوشبخت می‌شیم.
‫از چیزی که فکر می‌کردم نادان‌تری.
‫فکر می‌کنی به این آسونی‌هاست؟
‫- من... ‫- نه، اونجاست.
‫توپ رو شوت کن سمت من.
‫منم می‌خوام شوت کنم.
‫اینجا.
‫بچه‌ها، بیاین یه‌چیزی بخورین.
‫مامان نوشیدنی آورده.
‫- بریم. ‫- می‌شه الان بخوریم؟
‫واقعاً می‌تونیم الان بخوریم؟
‫بیا اینجا ببینم!
‫خدای من، پرنسس من.
‫بیدار شدی؟
‫خدای من، خیلی خوشگلی.
‫خدای من.
‫بوم‌جون، مراقب باش.
‫بچه‌ها، اینجا رو ببینین.
‫- منو بلند کن. ‫- باشه
‫رئیس هونگ قبل از اینکه ما بیایم ‫خوشی‌هاش رو کرده
‫و هنوز هم به یاد اون خوشی‌هاست.
‫تا الان نتونستیم این خوشی‌ها رو ‫ازش بگیریم.
‫
‫ما نباید...
‫خودبزرگ‌‌بین باشیم.
‫- این چیه؟ ‫- هرطور می‌خوای ازش استفاده کن.
‫چطور می‌تونم ازش استفاده کنم؟
‫منشی جانگ بهم گفت به خاطر ‫بودجه‌ی مخفیانه ازت بازجویی می‌کنن.
‫پسر و نوه‌ات نمی‌تونن ‫به جای تو برن زندان
‫چون جفت‌شون به اندازه‌ی کافی مشکل دارن.
‫- خب؟ ‫- من به‌جات می‌رم.
‫بیا بگیم من یواشکی ‫از طریق موسسه‌ی بورسیه
‫بودجه‌ی مخفیانه‌ت رو اختلاس کردم.
‫من نه عضو هیئت مدیره‌ام ‫نه قانوناً عضوی از خانواده به حساب میام.
‫اگه من تقصیرها رو گردن بگیرم، ‫دیگه نیازی نیست نگران ضرر مالی باشین.
‫حتی اگه خبرش هم پخش شه، ‫من می‌تونم تنهایی تقصیرها رو گردن بگیرم.
‫من اعتباری ندارم که بخوام حفظ کنم،
‫پس مشکلی پیش نمیاد.
‫از من بازجویی می‌شه ‫و به‌جات می‌رم زندان.
‫نگران نباش.
‫تو از همه‌ی بچه‌هام...
‫بهتری.
‫هه‌این.
‫چرا توی این سرما بیرون نشستی؟ ‫ماشینـت کجاست؟
‫کجاست؟ آقای اوه کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫چطوری اومدم اینجا؟
‫جدیداً همه‌ش خودم رو ‫توی اینجور موقعیت‌ها پیدا می‌کنم.
‫با این وقت کمی که دارم ‫زمان هم همه‌ش از دستم در می‌ره.
‫تو چی؟
‫از کجا فهمیدی من اینجا؟
‫این چتر رو شناختی؟
‫یادته این چتر رو بهم دادی؟
‫اون‌موقع مات و مبهوت مونده بودم.
‫هه‌این.
‫اونجوری نگاه‌م نکن.
‫شانس موفقیت ۵۱ درصده.
‫می‌تونم برم آلمان و درمان شم.
‫هه‌این.
‫چرا همه‌ش اسمـم رو صدا می‌کنی؟
‫راستی، یه‌نا رو که می‌شناسی؟ ‫دو روز پیش تصادف کرده.
‫از هوش رفته و بردنش اورژانس.
‫بعد شوهرش...
‫بعد شوهرش و وکیلـش سریع ‫خودشونه رو رسوندن بیمارستان.
‫کلی داد و بیداد راه انداخته ‫و گفته باید وصیت‌نامه‌ش رو تغییر بده.
‫انقدر سر و صدا کرده که یه‌نا بهوش اومده.
‫گریه می‌کنی؟
‫ببخشید.
‫آخه برای چی؟
‫انقدر نگرانی؟
‫نگران نباش.
‫بک هیون‌وو.
‫دوست دارم.
‫[بخش پایانی]
‫- اسمـش یونگ‌سوک‌ـه. ‫- مهم نیست.
‫- اون اسم رو می‌شناسم. ‫- بله، خانم.
‫قضیه مال خیلی‌وقت پیش‌ـه.
‫هنوز صداش می‌کنه؟
‫[نقشه‌ی راهنمای مرکز تجاری کوئینز]
‫آقای بک، می‌دونستی؟ ‫[۴ سال پیش]
‫یه راکون توی روف‌گاردن‌مون زندگی می‌کنه.
‫امکان نداره.
‫سئول راکون نداره.
‫خودم دیدمـش.
‫چندین بار.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫فقط وقتی کسی نیست ‫و اسمـش رو صدا کنی میاد بیرون.
‫میاد بیرون؟
‫امکان نداره.
‫حتماً منو احمق فرض کردی.
‫جدی می‌گم.
‫اسمـش یونگ‌سوک‌ـه.
‫داری دروغ می‌گی، نه؟
‫وقتی کسی نبود صداش کن.
‫ولی فقط وقتی خودش بخواد میاد بیرون.
‫بسه، دروغ نگو.
‫داری دروغ می‌گی.
‫خیلی هم دوست‌داشتنی‌ـه.
‫دوباره داری سر به سرم می‌ذاری.
‫داری دروغ می‌گی.
‫چشم‌های گرد و بزرگی داره.
‫مطمئنم تو هم ازش خوشت میاد.
‫ببخشید ولی نمی‌تونی منو گول بزنی.
‫واقعاً احمق‌ـه. ‫هنوز باور داره یه راکون اونجاست.
‫هرچی بگم باور می‌کنه؟
‫پس تعجبی نداره که وقتی ‫بهش گفتم خوشبختـش می‌کنم،
‫باهام ازدواج کرد.
‫یونگ‌سوک.
‫اگه اینجایی بیا بیرون.
‫یونگ‌سوک؟
‫یونگ‌سوک!
‫می‌خوام ببینمت، یونگ‌سوک.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫| ترجمه از تـارا |
‫دوباره دور زمین دویید و سوپ برنج خورد.
‫حال می‌ده؟
‫چطور می‌تونم تنهاش بذارم؟
‫برو بیرون.
‫تجدید دیداد؟ توی رستوران؟ ‫فقط یه دلیل می‌تونه داشته باشه.
‫پای یه زن درمیونه.
‫چرا هنوز اینجایی و اجازه می‌دی ‫تحقیرت کنن؟
‫و امروز...
‫بهترین روز زندگی منـه.
‫به‌هرحال منو انتخاب می‌کنه.
‫تو! ولـش کن!
‫و اگه سعی کنی بهش آسیب بزنی،
‫منم همون‌کار رو با خودت می‌کنم.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M