‫[۴ سال پیش]
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫| ترجمه از تـارا |
‫عجیبـه.
‫چی؟
‫گفته بودن اینجا
‫بهترین جا برای قرارهای عاشقانه‌ست.
‫ولی چرا انقدر خلوت‌ـه؟
‫راست می‌گی، خلوتـه.
‫[برای یک روز اجاره شده]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫این آهنگ...
‫چیه؟
‫مگه معمولاً آهنگ‌هایی که پخش می‌کنن
‫آهنگ‌های شاد مثل آهنگ
‫«پری دریایی کوچولو» نیست؟
‫این یکم زیادی عاشقانه‌ست.
‫آهنگ رو عوض کن!
‫ببخشید.
‫اسم لیستـش «طلب عشق» بود.
‫آهنگ عوض شد.
‫راست می‌گی.
‫چه جالب.
‫خانم هونگ، این روزها
‫انگار کل کائنات...
‫طرف ماست.
‫رفتیم یه رستوران معروف ‫ولی فقط خودمون بودیم.
‫رفتیم شهربازی،
‫ولی توی جا به اون بزرگی،
‫هیچ‌کس جز ما نبود.
‫راست می‌گی.
‫حالا که حرفـش شد،
‫و کائنات طرف ماست...
‫با من...
‫ازدواج می‌کنی؟
‫گریه می‌کنی؟
‫ببخشید.
‫آخه برای چی؟
‫انقدر نگرانی؟
‫نگران نباش.
‫بک هیون‌وو.
‫دوست دارم.
‫کاش...
‫این لحظه تموم نمی‌شد.
‫آرزوم اینه که...
‫از واقعیت خبردار نشی...
‫و همیشه همین‌جوری بهم لبخند بزنی.
‫منظورت چیه؟
‫از چی بی‌خبرم؟
‫شوکه نشو.
‫ما آلمان رفتیم.
‫واقعاً؟
‫درمانـم شروع شده؟
‫نه.
‫بدنت برای درمان آماده نبود.
‫گیج شدم.
‫چطور ممکنه همچین چیزی رو ‫یادم رفته باشه؟
‫اگه کلاً حافظه‌ام رو از دست بدم چی؟
‫همین‌جوریش مریض هستم، ‫این دیگه خیلی نامردی می‌شه.
‫گاهی پیش میاد
‫آدم‌ها بدون اینکه مریض باشن
‫یه سری چیزها رو فراموش می‌کنن.
‫منم همین‌طوری بودم.
‫منم همه‌چی رو فراموش کرده بودم.
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫چیز دیگه‌ای هست که فراموش کرده باشم؟
‫بدون اینکه از قبل بهت بگم...
‫می‌خواستم ازت طلاق بگیرم.
‫چی؟
‫توی آلمان فهمیدی.
‫برای همین یه مدتـه ‫اوضاع‌مون خوب نیست.
‫پس...
‫تو می‌خواستی...
‫از من طلاق بگیری؟
‫آره.
‫و من می‌دونستم؟
‫آره.
‫دروغ نگو.
‫اگه حقیقت داشت،
‫تو الان اینجا نبودی.
‫استخون‌هات رو می‌شکوندم ‫و پرده‌ی گوشت رو پاره می‌کردم.
‫- هه‌این... ‫- الان دست به کار شم؟
‫اصلاً نمی‌دونم چه خبره.
‫پس سعی کن به خاطر بیاری
‫که چه بلایی سرت آوردم...
‫و چقدر ازم متنفری.
‫نه، واقعاً یادم نمیاد...
‫پس دیگه نمی‌خوای حتی تلاش کنی؟
‫ممنونت می‌شم اگه بدون شکایت ‫ازم طلاق بگیری.
‫به‌هرحال زندگی کردن باهات ‫غیرقابل تحمل بود.
‫هه‌این.
‫خودت می‌دونی چطور آدمی هستی.
‫اصلاً عجیب نیست که همچین تصمیمی گرفتم.
‫می‌تونستم...
‫یه زندگی راحت و لوکس ‫داشته باشم،
‫چون از هیچی اندازه‌ی زندگی کردن با تو
‫متنفر نبودم!
‫وقتی شنیدم به زودی می‌میری،
‫ته دلم احساس کردم راحت شدم.
‫پیش خودم گفتم اگه سه ماه دیگه تحملت کنم، ‫بی‌دردسر از هم جدا می‌شیم.
‫پس اگه تصمیم بگیری
‫هیچ‌کاری نکنی و فقط ازم طلاق بگیری،
‫راستـش،
‫ممنون می‌شم.
‫همین‌کار رو می‌کنی؟
‫- هه‌این. ‫- بس کن، یادم اومد.
‫یادم اومد چقدر از من متنفر بودی
‫چیه؟
‫فکر می‌کردی اگه با من ازدواج کنی،
‫راحت زندگی می‌کنی ‫ولی فهمیدی همه‌ش خیال باطل بود؟
‫حتماً خیلی حال کردی
‫که دیدی من هیچی یادم نمیاد ‫و دارم چرت و پرت می‌گم.
‫نه.
‫- اینجوری نیست... ‫- زندگی برای منم جهنم بود!
‫فقط تو نبودی.
‫برای منم جهنم بود.
‫نمی‌تونم باقی عمرم رو...
‫کنار تو باشم.
‫- هه‌این، صبر کن. ‫- بیا راه‌مون رو از هم جدا کنیم.
‫می‌خوام طلاق بگیریم.
‫[قسمت هشتم]
‫
‫این طلاق توافقی‌ـه.
‫تو هم که موافقت کردی نفقه نگیری ‫پس چرا اومدیم اینجا؟
‫وکیلـش کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫اصلاً با عقل من جور درنمیاد.
‫حتماً خودشه. ‫وکیلـش همینـه.
‫- خب؟ ‫- تو از هیچی خبر نداری، نه؟
‫اون...
‫یه مرد خیلی ترسناک‌ـه.
‫اون یه وکیل ساده‌ست.
‫شایعات زیادی درمورد هویتـش هست.
‫جوان‌ترین وارث خانواده‌ایـه ‫که شرکت هلدینگ دارن.
‫سرباز ارتش بوده که خارج از کشور ‫خدمت می‌کرده.
‫آدم فضاییـه و با سفینه اومده اینجا.
‫بعضی‌ها هم می‌گن گرگینه‌ست.
‫اسمـش «وینچنزو»ـه.
‫و اون...
‫لطفاً رحم کنین.
‫لطفاً از جون‌مون بگذرین.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- التماس می‌کنم.
‫- فقط همین یه دفعه. ‫- لطفاً بهمون رحم کنین.
‫با مافیاست.
‫مافیا؟
‫منظورت از «مافیا» همون بازی مافیاست؟
‫نه، مافیای واقعی. ‫مشاور مافیاست.
‫رئیس‌ـه.
‫فکر می‌کردم ایتالیاست.
‫شنیدم...
‫با کلمات مذاکره نمی‌کنه.
‫لیاقت نداری باهات منطقی حرف بزنم.
‫فکر کنم خانم هونگ نمی‌خواد ببخشتـت.
‫راستـش، کاری که باهاش کردی ‫خیلی ناراحت‌کننده بود.
‫گولـش زدی که فکر کنه عاشقشی.
‫تو بهم گفتی...
‫منظورت چیه؟
‫احتمالاً می‌خواد بمیری.
‫هه‌این، لطفاً این دفعه رو ببخش!
‫آقای بک، شما موکل منو فریب دادین.
‫چندتا برگه‌ی طلاق جبرانـش نمی‌کنه.
‫ببخشید که این حرف رو می‌زنم، ‫ولی با شیطان باید مثل خودش رفتار کرد.
‫نه! نه!
‫هه‌این، ایده‌ی یانگ‌گی بود.
‫اون گفت این کار رو بکنم.
‫عوضی...
‫نقشه‌ش همینـه.
‫بس کن.
‫می‌شه من برم؟
‫من خانواده دارم.
‫تو بچه نداری ‫به زودی دیگه زنـم نخواهی داشت.
‫هرکاری دوست داری بکن.
‫خدای من.
‫اول از همه، لطفاً درجریان باشین
‫که من نیومدم اینجا مذاکره کنم.
‫این همون برگه‌های طلاقی هستن
‫که آقای بک آماده کرده بود، درسته؟
‫بله.
‫- مشکلـش چیه؟ ‫- یه نگاه بهش بندازین.
‫دلیل اصلی طلاق رو
‫«اختلافات حل نشدنی» عنوان کردن.
‫عوضی‌های...
‫لعنتی.
‫این ساده‌ترین و مطلوب‌ترین دلیل نیست؟
‫یه نگاه به ایشون بندازین.
‫یه خانم ثروتمند که به خاطر ‫خوش‌قیافه بودنـش معروفـه.
‫همچنین مدیر این مرکز تجاری هستن ‫و خانواده‌ی ثروتمندی هم دارن.
‫رسانه‌های زرد ایشون رو ‫یه خانم پرافاده و مغرور معرفی می‌کنن.
‫تازه عضو کلوب هزار میلیاردی هم هستن.
‫هنوز نه.
‫خب، البته هنوز نه.
‫به‌هرحال، با توجه به تمام چیزهایی که گفتم
‫اکثریت شخصیت ایشون رو ‫نقطه قوت‌شون نمی‌دونن.
‫و حالا...
‫به خاطر اختلافات حل نشدنی
‫از یه مدیر ساده طلاق بگیرن؟
‫مردم سریع نتیجه‌گیری می‌کنن ‫که شخصیت مزخرفی دارن، مگه نه؟
‫درسته.
‫پس چی می‌خواین به جاش بنویسیم؟ ‫پیشنهادی دارین؟
‫بله.
‫«به‌خاطر مشغله‌های زیادشون ‫از هم فاصله گرفتن.»
‫ولی اونا زیر یه سقف زندگی می‌کنن.
‫«موافقت کردن که دوست‌های خوبی بمونن.»
‫فکر نکنم بتونن.
‫- «برای همدیگه بهترین‌ها رو آرزو می‌کنن.» ‫- صبر کن.
‫من همچین آرزویی ندارم.
‫تا اون‌جایی که من می‌دونم ‫هیچ‌کدوم از موکل‌هام همچین آرزویی ندارن.
‫ولی الکی به زبون میارن.
‫هرچی دلتون می‌خواد بنویسین.
‫مطمئنین؟
‫پشیمون نمی‌شین؟
‫نه.
‫به‌هرحال هرچی بنویسین،
‫دلیل واقعیـش نیست.
‫چرا خواستی به جای ماشین یا تاکسی ‫با مترو بریم؟
‫می‌دونی،
‫هروقت روز بدی داشتم ‫ولی کسی رو ندارم سرش خالی کنم
‫سوار متروی خط ۲ می‌شم.
‫چرا؟
‫این خط مثل یه حلقه‌ست،
‫یعنی دور سئول می‌چرخه.
‫وقتی آدم‌ها رو نگاه می‌کنم ‫زمان سریع‌تر می‌گذره.
‫تا غروب خورشید توی مترو می‌مونم،
‫بعد بین ایستگاه‌های دانگ‌سان و هاپ‌جونگ،
‫می‌تونم بهترین منظره‌ی غروب خورشید ‫توی سئول رو ببینم.
‫خوشگل نیست؟
‫غروب خورشید باعث می‌شه
‫روز بدی که داشتم رو فراموش کنم.
‫باعث می‌شه دلم بخواد برم خونه.
‫آقا.
‫بریم یه جایی.
‫سوپ برنج خورده، بیسبال بازی کرده، ‫ماشینـش رو شسته،
‫دور زمین دوییده
‫و دوباره سوپ برنج خورده.
‫انقدر خوشمزه‌ست؟
‫گوشت کبابی هم خورده. ‫خیلی خوب می‌خوره.
‫نگاه‌ش کن، دوباره داره می‌دوئه.
‫خیلی خوب می‌دوئه.
‫چشـه؟ خدای من.
‫- یواش‌تر برو، به خودت صدمه می‌زنی. ‫- مراقب باش.
‫تو هم همین‌طور.
‫همه دوتایی قدم می‌زنن،
‫اون چرا تنهایی می‌دوئه؟
‫حال می‌ده؟
‫واقعاً این کار حال می‌ده؟
‫[غذای خونگی مامان‌بزرگ]
‫دو کاسه سوپ برنج و یه نوشیدنی، لطفاً.
‫الان میارم خدمتتـون.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫ممنون.
‫سفارش شما چیه؟
‫یه کاسه سوپ برنج و یه نوشیدنی.
‫چی؟
‫یه کاسه سوپ برنج و یه نوشیدنی، لطفاً.
‫یه کاسه سوپ برنج و یه نوشیدنی، ‫باشه.
‫نمی‌تونستی سوپ برنج و نوشیدنی بخوری
‫چون زنـت از بوش متنفر بود، ‫ولی الان هرچقدر بخوای می‌تونی بخوری.
‫این یکی از مزایای طلاق گرفتنـه.
‫نیمه‌ی پر لیوان رو ببین.
‫ببین، دیگه لازم نیست نگران باشی ‫زیرنظرت داشته باشن،
‫یا مجبور شی سریع بری خونه.
‫موقع نوشیدنی خوردن مجبور می‌شدی بری
‫چون مادرزنـت یا رئیس بهت زنگ می‌زدن.
‫برای همین زیاد باهامون بیرون نمیومدی ‫و همیشه تنهایی شام می‌خوردی.
‫می‌دونم،
‫ولی من اون زندگی رو می‌خواستم.
‫منظورت چیه؟ اون زندگی رو می‌خواستی؟ ‫سندروم استکهلم داری؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط می‌خواستم...
‫کنار هه‌این باشم.
‫قربان، درمورد اون قرص‌ها،
‫براتون یه ایمیل هم فرستادم
‫ولی اون قرص‌ها برای درمان ‫تومورهای بدخیم استفاده می‌شن.
‫یعنی داروی ضدسرطان‌ـه.
‫- مطمئنی؟ ‫- بله، مطمئنم.
‫مامان!
‫[پرورشگاه همیشه بهار]
‫مامان!
‫هی! تو!
‫با توئم! چیزی نیست.
‫چیزی نیست، آروم باش.
‫عوضی!
‫اگه سگـم صدمه می‌دید چی؟
‫عقلـت رو از دست دادی؟
‫می‌دونی این سگ چقدر می‌ارزه؟
‫- به چی زل زدی؟ ‫- بس کن.
‫نزدیک بود سگـت منو گاز بگیره.
‫تو کی هستی؟
‫به شما ادب یاد ندادن؟
‫خانم هونگ!
‫هه‌این.
‫پدربزرگ.
‫حالت خوبه؟ صدمه دیدی؟
‫خوبی؟
‫ایشون نوه‌ی رئیس گروه کوئینز هستن.
‫خدای من، نمی‌دونستم.
‫حالتون خوبه؟
‫بیا بریم بیمارستان.
‫باشه؟
‫خدای من.
‫ممنون.
‫آقای اوه، هه‌این کجاست؟ ‫هنوز نرسیده خونه.
‫گفتن من برم خونه.
‫نزدیک یه مدرسه‌ی ابتدایی پیاده شدن.
‫باید دنبالـش می‌رفتی.
‫جدیداً انقدر تنها می‌ره همه‌جا، ‫اصلاً نمی‌دونم کجاست.
‫قرارمون این نبود.
‫ببخشید، قربان.
‫کجا بودی؟ چرا با تاکسی اومدی؟
‫باید می‌رفتم جایی.
‫صبر کن.
‫آقای بک هنوزم برات کار می‌کنه؟ ‫حس بدی به این موضوع نداری؟
‫اگه خودش بخواد بمونه ‫من اخراجـش نمی‌کنم.
‫درضمن، توی شرکت بهش نیاز داریم.
‫تنها کسی که کوئینز بهش نیاز داره...
‫منم.
‫و تنها کسی که تو بهش نیاز داری...
‫بازم منم.
‫هنوزم باید ثابت کنم؟
‫می‌خواستم بعداً بهت بگم
‫ولی الان می‌گم.
‫من خیلی فکر کردم.
‫با هرکینا...
‫قرارداد نمی‌بندم.
‫چی؟
‫از تمام کمک‌هایی که کردی ممنونم.
‫ولی آقای هرمن مرکز تجاریِ ما رو
‫به خاطر تو انتخاب کرد، نه من.
‫از روی طمع می‌خواستم ازت استفاده کنم
‫- ولی الان... ‫- پس استفاده کن.
‫من برای همین اینجام.
‫می‌دونی توی زندگی چه‌کارهایی انجام دادم ‫تا بتونم برای تو مفید باشم؟
‫باید بدونم؟
‫هه‌این.
‫حتی اگه هرکینا رو انتخاب کنی ‫بازم ازت چیزی نمی‌خوام.
‫تنها خواسته‌ام اینه که نشونت بدم...
‫می‌تونم چیزهایی برات فراهم کنم
‫که دیگران نمی‌تونن.
‫حالا که طلاق گرفتم حرف‌هات رو رُک می‌زنی.
‫ولی خوب گوش بده.
‫من از هیون‌وو طلاق نگرفتم ‫تا تو یه فرصت داشته باشی.
‫چون هیون‌وو گفته بود کنارم می‌مونه ‫باهاش ازدواج کردم.
‫و چون به خاطر سختی‌هایی که ‫مجبور بود بکشه ناراحت بودم
‫ازش طلاق گرفتم.
‫اگه همه‌چی رو از دست بدی
‫بازم همین حرف رو می‌زنی؟
‫- چی؟ ‫- حتی اون‌موقع
‫بازم به من نیازی نداری؟
‫الان رسیدین خونه؟
‫شما خیلی سختی کشیدین، خانم.
‫- همیشه مزاحم بود. ‫- هنوزم هست.
‫چرا هیون‌وو استعفا نمی‌ده؟
‫باید اخراجش کنی.
‫مامان، تنها کاری که نباید بکنم ‫اینه که براش زرنگ‌بازی دربیارم.
‫منظورت چیه؟
‫بدون اینکه پولی بگیره طلاق گرفته.
‫اگه تحریکـش کنیم،
‫و از اون مغز باهوشـش استفاده کنه ‫تا ازش پول بگیره چی؟
‫ولی بازم مدیر تیم حقوقی خیلی قدرت داره.
‫حس بدی ندارین که هنوز ‫همچین قدرتی داره؟
‫معلومه که حس بدی دارم.
‫برای همین باید از شرش خلاص شین.
‫خدای من، چرا داره به من زنگ می‌زنه؟
‫مشتری نداری، خوبه.
‫مامان، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام شبیه زن‌های سیاست‌مدار شم.
‫- منو شبیه سیاست‌مدارها کن. ‫- چی؟
‫همون مدل مویی که موقع سخن‌رانی عمومی
‫برای اینکه نشون بدن چقدر متاسفـن
‫براشون درست می‌کنن.
‫ولی نمی‌خوام توسری خور به نظر بیام.
‫- همچین مدل مویی وجود نداره. ‫- زود باش!
‫موهام رو اینجوری پف بده.
‫آها، پف.
‫آره، یکم پف بده که با اعتماد به نفس ‫به نظر برسم.
‫به خاطر تماس قبلی‌مون
‫خیلی ناراحت بودم.
‫ازدواج مهم‌ترین عهدیـه که یه انسان ‫توی زندگیـش می‌بنده.
‫حتماً هه‌این خیلی ناراحت‌ـه.
‫مطمئنم شما و همسرتون هم ‫حسابی شوکه شدین.
‫باید پسرم رو بهتر تربیت می‌کردم.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫- نقشه‌ست؟ ‫- چی؟
‫پسر وکیلـت بهت گفته این کار رو بکنی ‫تا بتونه نفقه بگیره
‫و پول هه‌این رو بالا بکشه؟
‫ببخشید؟
‫نگو که داری این مکالمه رو ضبط می‌کنی.
‫نمی‌تونی توی دادگاه ازش استفاده کنی ‫چون من رضایت ندادم.
‫ضبط کنم؟ چرا باید این کار رو بکنم؟
‫چرا نکنی؟ پسرت که خوب بلده ضبط کنه.
‫- هیون‌وو؟ ‫- بله.
‫توی اتاق رئیس شنود گذاشته بود.
‫نمی‌دونم می‌خواست ‫صدای ضبط شده‌ش رو بفروشه
‫یا توی طلاق برعلیه هه‌این ازش استفاده کنه.
‫خودش چی گفت؟ اعتراف کرد؟
‫- انکار کرد. ‫- پس حقیقت همونیـه که خودش گفته.
‫دیگه چه اهمیتی داره؟
‫اونا که طلاق گرفتن.
‫انگار نمی‌دونستین.
‫دقیقاً به خاطر همینه که یه سری آدم‌ها ‫نباید باهم ازدواج کنن.
‫همدیگه رو نابود می‌کنن.
‫برای همین با ازدواج‌شون به شدت مخالف بودم.
‫درسته که شما مخالف بودین
‫ولی اونا چون خاطرات خوشی داشتن ‫باهم ازدواج کردن.
‫چی؟
‫من فهمیدم با اینکه زندگی ‫طولانی به نظر می‌رسه
‫ولی خاطرات خوش محدودن.
‫خب که چی؟
‫با اینکه راه‌شون رو از هم جدا کردن،
‫امیدوارم
‫هنوز قدر خاطرات خوشی که
‫باهم داشتن رو بدونن.
‫ایده‌ی خوبیـه.
‫دیگه طلاق‌شون رو گرفتن،
‫پس امیدوارم خانواده‌ی شما ‫سعی نکنن از آب گل‌آلود ماهی بگیرن.
‫درضمن، لطفاً تشویقـش کنین استعفا بده.
‫چرا استعفا نمی‌ده؟ چقدر بدبخت‌ـه.
‫امیدوارم دیگه هیچ‌وقت همدیگه رو نبینیم.
‫خدای من.
‫نگفت می‌ره کی رو ببینه؟
‫از روی لباسی که برای رفتن به سئول ‫پوشیده بود،
‫حدس می‌زنم خانم کیم باشه.
‫پس چرا جواب نمی‌ده؟
‫اوناهاش! مامان!
‫موهاش رو خیلی پف داده بودم ‫ولی همه‌ش خوابیده.
‫برو به مامان‌بزرگـت سلام کن.
‫مامان‌بزرگ!
‫سلام، پسر کوچولوی من.
‫- منتظر من بودین؟ ‫- آره.
‫- پاهام درد گرفت برای همین دمپایی خریدم. ‫- کار خوبی کردی.
‫چون جواب نمی‌دادی نگران شدم.
‫شام خوردی؟
‫نه هنوز.
‫هی، غذای چینی سفارش بده.
‫ولش کن، برنج می‌خوریم.
‫از کجا سفارش بدم؟ «تینگ‌هوا»؟
‫نه، اونجا خوب نیست.
‫«دیوار بزرگ چین» سرویس بهتری داره.
‫کوپن داری؟
‫این لیست مشتری‌هاییـه که
‫ساعت پیش‌فروش ۱۰۱مین سالگرد ‫«رونده د فردریک» رو خریداری کردن.
‫فقط یه نفر توی لیست کره‌ایـه.
‫این همون خانومی نیست ‫که رئیس دوستـش داره؟
‫کجا خریداری شده؟
‫شش سال پیش، «خیابون پنجم»، منهتن.
‫ساعت مردونه‌ست.
‫یعنی به کی هدیه داده؟ ‫[مو سول‌هی]
‫دو تا سه‌بار در هفته بدون من ‫می‌رن یه جایی.
‫[مرکز درمانی سانگ‌مین]
‫ماشین‌هامون...
‫مشکلی ندارن، بهم برخورد نکردیم.
‫- تصادفی بود؟ ‫- نه.
‫دیدم داری هه‌این رو از شرکت تعقیب می‌کنی،
‫برای همین منم تعقیبـت کردم.
‫برای درمان تومورهای بدخیم استفاده می‌شن.
‫یعنی داروی ضدسرطان‌ـه.
‫آره، مطمئنم.
‫کسی مریض شده؟
‫الو؟
‫آقای یون؟
‫[تماس‌های اخیر]
‫[یون اون‌سونگ]
‫هر از گاهی درمورد کسایی که ‫باهاشون ملاقات می‌کنین،
‫بهش گزارش می‌دم.
‫بهم گفت درمورد این قرص‌ها تحقیق کنم،
‫منم از یکی از دوست‌هام ‫که توی شرکت دارویی کار می‌کنه پرسیدم.
‫واقعاً متاسفم.
‫چرا تعقیبـش می‌کردی؟
‫اون دیگه زنت نیست.
‫پس به تو چه ربطی داره؟
‫ببین، اگه هه‌این رو تعقیب کنی، ‫منم تو رو تعقیب می‌کنم.
‫اگه بهش آسیب بزنی، ‫منم همون بلا رو سرت میارم.
‫برنامه‌ام اینه.
‫پس می‌خوای ازش محافظت کنی.
‫هرکاری دوست داری بکن.
‫اون آخرش منو انتخاب می‌کنه.
‫به زودی متوجه منظورم می‌شی.
‫خانواده‌ت به اونجا مهاجرت کردن ‫یا برای درس خوندن رفتی؟
‫خارج از کشور به فرزندی گرفته شدم.
‫قبل از اینکه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شم ‫پدر و مادر خونده‌ام فوت کردن.
‫پس الان هیچ خانواده‌ای ندارم.
‫بله؟
‫اون‌سونگ.
‫می‌گفتی من بیام پیشت.
‫ضروری بود.
‫آقای «نا» از «بولت وان» تماس گرفت.
‫چی؟ برای چی؟
‫درمورد زمین.
‫یه پایگاه نظامی نزدیک جاییـه که ‫قراره مجتمع تفریحی ساخته شه.
‫خدای من، به خاطر اون زنگ زده؟
‫موافقت کردن جابه‌جا شن.
‫وگرنه به خاطر پایگاه سلاح‌های لیزری‌شون ‫ساخت و ساز غیرممکن می‌شد.
‫شنیدم نمی‌خوان جا‌به‌جا شن.
‫چی؟
‫چرا نظرشون عوض شده؟
‫وزارت راه و شهرسازی موافق جابه‌جایی‌ـه ‫ولی وزارت دفاع می‌گه هزینه‌ش زیاد می‌شه.
‫برای همین تصمیم‌شون رو عوض کردن.
‫وزارت دفاع از وزارت راه و شهرسازی ‫قدرتـش بیشتره؟
‫نمی‌دونم، قربان.
‫وزارت راه و شهرسازی باید هرطور شده ‫حرفـش رو به کرسی بشونه.
‫هنوز نتونستی با مدیر ارشد ‫وزارت راه و شهرسازی تماس بگیری؟
‫نه، همه‌ش پیام می‌ده ‫که توی جلسه‌ست.
‫نمی‌تونه این کار رو با من بکنه.
‫[پدربزرگ]
‫الو؟
‫بله، قربان.
‫- قربان. ‫- چیه؟
‫- رئیس می‌خوان شما رو ببینن. ‫- نه...
‫چطور می‌تونی انقدر احمق باشی؟
‫ندیدی برای اولین بار توی زندگیـم ‫تماس پدربزرگـم رو رد کردم؟
‫چرا، دیدم.
‫باید یه بهونه میاوردی.
‫چطور تونستی قبول کنی؟
‫هیون‌وو کجاست؟
‫هیون‌وو.
‫هیون‌وو، حتماً خیلی اوضاع سختی داشتی.
‫- چی شده؟ ‫- شنیدی که چی می‌گن.
‫می‌گن کارمندها همیشه باید ‫نامه‌ی استعفاشون آماده باشه.
‫پس تو چرا نباید برگه‌ی طلاقت ‫توی گاوصندوق آماده باشه؟
‫تقصیر تو نبود.
‫تقصیر خانواده‌ی ما بود که فضولی کردن.
‫چی شده؟
‫- برای زمین یه مشکلی پیش اومده. ‫- چی؟
‫پایگاه نظامی باید جابه‌جا شه ‫تا مردم بتونن از مجتمع ما دیدن کنن،
‫سوار آسانسور شن برن رستوران طبقه‌ی آخر،
‫استیک و نوشیدنی بخورن،
‫ستاره‌ها رو نگاه کنن ‫و توی استخر چهار فصل‌مون شنا کنن، ولی...
‫- اونا جابه‌جا نمی‌شن. ‫- گفتم قبلش اعتبارسنجی کن.
‫می‌دونم.
‫گفتی ولی آقای یون همون‌موقع ‫پرید وسط
‫و یه پیشنهاد وسوسه‌انگیز داد.
‫برای همین شتاب‌زده عمل کردم.
‫که اینطور، پس برو پیش همون.
‫- از خودش کمک بخواه. ‫- بی‌خیال!
‫اون آمریکا بزرگ شده، ‫توی ارتش خدمت نکرده.
‫درمورد جابه‌جایی پایگاه نظامی چی می‌دونه؟
‫ولی تو تفنگ‌دار دریایی بودی.
‫یه تفنگ‌دار دریایی ساده هم نه، ‫عضو تیم ویژه بودم.
‫دیدی؟
‫چون تو تخصص داری ازت کمک خواستم.
‫لطفاً نجاتـم بده.
‫عزیزم.
‫بله؟
‫چیکار می‌کردی؟
‫توی دردسر بزرگی افتادم.
‫آخرین تیکه‌ی پازل ۲ هزار تیکه‌ام گم شده.
‫الان جدی‌ای؟
‫گروه کوئینز که جاه‌طلبانه اعلام کرده بود ‫قصد داره
‫بزرگ‌ترین مجتمع تفریحی آسیای شمال شرقی ‫رو بسازه، دچار بدشانسی شده.
‫پایگاه نظامی که نزدیکی اون زمین قرار داره،
‫قصد جابه‌جایی نداره و به همین دلیل
‫محدودیت ارتفاعی مجتمع تفریحی ‫به ۱۸۰ متر می‌رسه.
‫یعنی هتلی که قرار بود ۹۰ طبقه باشه ‫۳۹ طبقه خواهد بود.
‫به این ترتیب درآمد حاصل از هتل ‫به شدت پایین میاد
‫و سرمایه‌گذارها تصمیم می‌گیرن...
‫سوچول هنوز جواب نمی‌ده؟
‫نه، فکر کنم داره تلاش می‌کنه ‫مشکل رو حل کنه...
‫اصلاً نباید می‌ذاشت این مشکل پیش بیاد. ‫خیلی دیر شده!
‫چطور ممکنه عین تو احمق باشه؟
‫خدای من.
‫سلام، همه‌تون اینجاییـن؟
‫چرا جواب نمی‌دادی؟
‫با یه راه‌حل اومدم.
‫این چیه؟
‫من درمورد رادار دوربردی که نزدیک ‫زمین‌مون قرار داره تحقیق کردم.
‫این رادار سال ۱۹۹۴ ساخته شده، ‫پس تاحدودی از کار افتاده و باید تعمیر شه.
‫الان نرخ کاراییـش به ۶۰ درصد رسیده.
‫و سال پیش در تست ایمنی ‫نمره‌ی «سی» گرفته.
‫دولت بهمون پول داده، ‫این تابستون تعمیرش می‌کنیم.
‫ارتفاع رادار رو بالا ببرین.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- چی؟
‫رادار در ارتفاع ۱۸۰ متری قرار داره ‫و ارتفاع هتل ۳۵۰ متر می‌شه.
‫پس اگه شما
‫یه پایه‌ی بتنی ۱۷۰ متری یا بیشتر ‫ زیر رادار بذارین،
‫مشکل حل می‌شه.
‫به‌نظر راه‌حل معقولی میاد.
‫درسته.
‫هیون‌وو واقعاً باهوش‌ـه.
‫ایده‌ی من بود. ‫اون فقط به عنوان وکیل نوشتـش.
‫هیون‌وو خیلی باهوش‌ـه.
‫چرا انگار هیچ‌کس به حرف‌های من ‫گوش نمی‌ده؟
‫به‌هرحال، حتماً همه‌چی رو دقیق ‫به سرمایه‌گذارها توضیح بده.
‫حتماً، مطمئنم خیال‌شون راحت می‌شه.
‫نشنیدین چی گفتم؟
‫مشکل حل شده، ‫چرا می‌خواین سرمایه‌تون رو خارج کنین؟
‫متوجه نمی‌شم.
‫شنیدم مدیرمالی رئیس هونگ ‫تحت بازجویی‌ـه.
‫آهان، اون موضوع...
‫چطور تونستین همچین خبر مهمی رو ‫از ما مخفی کنین؟
‫اگه مشاور حقوقی‌مون نمی‌گفت ‫من خبردار نمی‌شدم.
‫مشاور حقوقی‌تون؟
‫یعنی آپولون؟ درست می‌گم؟
‫آقای بک خوب نقشه‌ای کشیده بود.
‫وقتی مدیرمالی یه شرکت دستگیر شه،
‫هیچ‌کس با اون شرکت کار نمی‌کنه.
‫هیون‌وو رو باور نمی‌کنم.
‫باید از هه‌این انتقام بگیره، نه من.
‫حالا که سرمایه‌گذارها پا پس کشیدن ‫همه‌چی تموم شد؟ خدای من.
‫معلومه که نه.
‫چی؟
‫تازه شروع شده.
‫هی، یعنی...
‫قربان.
‫یه نگاه به این بندازین.
‫[شرکت سرمایه‌گذاری پیون قصد دارد
‫نهصد میلیارد وون در مجتمع تفریحی کوئینز ‫سرمایه‌گذاری کند.]
‫ما، شرکت سرمایه‌گذاری پیون، ‫تنها سرمایه‌گذارتون می‌شیم.
‫وقتی یه سرمایه‌گذار داشته باشین ‫حل کردن مسائل راحت‌تر می‌شه.
‫آره، بهترین راه داشتن یه سرمایه‌گذاره.
‫مردم می‌گن تمام تخم‌مرغ‌هاتون رو ‫توی یه سبد نذارین،
‫ولی چون ما به اون‌سونگ اعتماد داریم ‫هیچ مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫آره، فقط باید با آدم درست کار کرد.
‫و برای منم اعتماد از همه‌چی مهم‌تره.
‫ما یه روحیـم در دو بدن؟
‫منم همیشه می‌گم ‫باید با آدم درست معامله کرد.
‫کل زندگیـم توی دست‌های توئه.
‫مطمئنم برات راحت نبوده، ‫پس ممنون که این کار رو می‌کنی.
‫باید سریع قرارداد رو امضا کنم ‫تا پشیمون نشدی.
‫نمی‌تونین برین داخل، قربان.
‫هیون‌وو، چی شده؟
‫منشی جانگ.
‫قربان، تیم حقوقی نظرشون رو ‫درمورد این سرمایه‌گذاری ارائه دادن.
‫ولی فکر کنم به دست شما نرسیده.
‫لطفاً درمورد حقوق قابل ‫تبدیل به سهام بازبینی کنین.
‫اگه صاحب مجتمع مشکلی ایجاد کنه،
‫۶.۷ درصد سهام شما به آقای یون می‌رسه.
‫نباید درمورد این موضوع ‫عجولانه تصمیم بگیرین.
‫هیون‌وو.
‫ببین، آقای بک!
‫چیزی که هیون‌وو گفت هم
‫منطقی به نظر می‌رسه.
‫پدر!
‫هرکاری صلاح می‌دونین انجام بدین.
‫ولی اگه این معامله انجام نشه ‫منم سرمایه‌ام رو خارج می‌کنم.
‫اعتماد...
‫باید دو طرفه باشه.
‫گفت به زودی مجبور می‌شی ‫تصمیم بزرگی بگیری.
‫اگه کسی یه پول هنگفت ‫و چندتا برگه بهت پیشنهاد داد،
‫گفت باید قبولش کنی.
‫این کار خودت و شرکتـت رو نجات می‌ده.
‫هرکی که خواست توی این مسیر ‫سنگ بندازه،
‫بعداً بهت خیانت می‌کنه،
‫پس بهتره بهش توجه نکنی.
‫بس کن.
‫باید به حرفـم گوش بدی.
‫این فال‌گیر بزرگ مثل حادثه‌ی زمین شکار ‫چندین بار دیگه
‫جونـت رو نجات داده.
‫واقعاً کارش خوبه.
‫چی؟
‫هیچی.
‫- هیون‌وو؟ ‫- بله، قربان.
‫من مردم رو سریع دور نمی‌ندازم.
‫بهشون سه‌تا فرصت می‌دم.
‫ولی تو به نوه‌ام خیانت کردی،
‫توی اتاقـم شنود گذاشتی ‫و سعی کردی این معامله رو خراب کنی.
‫شد سه‌تا خطا.
‫- قربان... ‫- بیرون!
‫خراب شده؟
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫[نام کاربری نامعتبر است]
‫قربان، باید بیاین بیرون.
‫آقای بک هیون‌وو.
‫لطفاً کارت شناسایی، خط شرکت،
‫لپ‌تاپ و سایر وسایل رو تحویل بدین ‫و ساختمون رو ترک کنین.
‫الان ساعت کاری نیست. ‫نمی‌تونین این کار رو بکنین.
‫دستور رئیس‌ـه.
‫لطفاً تشریف ببرین.
‫تیم امنیتی هیچ قانونی نداره؟
‫شما آدم‌های رئیس هستین؟
‫الان ساعت کاری نیست، برین خونه.
‫ولی رئیس دستور دادن...
‫برین خونه‌هاتون.
‫حداقل یه معامله‌ای بکن.
‫در ازای استعفا یه چیزی بخواه.
‫واقعاً اجازه می‌دی پرتـت کنن بیرون؟
‫نمی‌تونن.
‫رئیس می‌تونه منو از عنوان مدیر حقوقی ‫اخراج کنه،
‫ولی من مدیر تیم هم هستم.
‫باید برای اخراج کردنـم دلیل قانع‌کننده‌ای ‫داشته باشه.
‫می‌دونم تیم حساب‌رسی ‫دلیلی برای اخراج کردنـم پیدا نکرده.
‫خب...
‫باشه ولی چرا هنوز اینجایی؟
‫انقدر دوست داشتی طلاق بگیری ‫که مخفیانه برگه‌هاش رو آماده کرده بودی.
‫پس چرا هنوز اینجایی ‫و اجازه می‌دی تحقیرت کنن؟
‫وقتی با من بودی...
‫مجبور بودی رفتارهاشون رو تحمل کنی.
‫ولی دیگه مجبور نیستی.
‫می‌دونم.
‫چون هنوز دلم می‌خواد اینجا باشم ‫تحمل می‌کنم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫- خانم هونگ. ‫- بهتره سوار شی وگرنه زیرت می‌کنم.
‫کجا باهاش آشنا شدی؟
‫شرکت؟ مراسم تجدید دیدار؟ رستوران؟
‫سعی نکن انکارش کنی.
‫همه‌چی رو درمورد طلاق می‌دونم.
‫فقط یه جواب وجود داره.
‫پای یه زن دیگه درمیونـه.
‫خانم...
‫هه‌این تنها زنیـه که توی زندگی من بوده.
‫پس نرو!
‫جزء تو کسی رو نداره، ‫چرا می‌خوای بری؟
‫من جایی نمی‌رم.
‫چطور می‌تونم هه‌این رو تنها بذارم؟
‫برای همین هنوز توی شرکت موندم.
‫به هرقیمتی که شده
‫کنار هه‌این می‌مونم.
‫درضمن...
‫ته‌توی قضیه رو درمیام ‫که کی توی اتاق رئیس شنود گذاشته،
‫فایلـش رو به آپولون داده
‫و خواسته منو از خانواده بیرون کنه.
‫درمورد این قضیه...
‫به یه نفر مشکوکـم.
‫خانم مو رو می‌گین؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫همه می‌دونن چقدر ازش متنفرین.
‫دلیلـش این نیست.
‫از چیزی که فکر می‌کنی ترسناک‌تره.
‫سال‌هاست داره با هویت جعلی ‫همه‌مون رو گول می‌زنه.
‫منظورتون چیه؟
‫اسم واقعیـش اوه سون‌یونگ‌ـه.
‫اوه سون‌یونگ یه پسر داره
‫که الان ۳۴ سالشـه.
‫و اوه سون‌یونگ روی کاغذ مُرده.
‫خب؟ دیوانه‌کننده‌ست، مگه نه؟
‫می‌خوای باهم تیم شیم؟
‫من حتی یه همکار به اسم کونان هم دارم.
‫همیشه آیس آمریکانو می‌خورین، درسته؟
‫- از کجا فهمیدین؟ ‫- معلومه آدم یک‌دنده‌ای هستین.
‫آهان.
‫می‌تونه فال‌گیر شه.
‫عملاً خودم بزرگـش کردم.
‫چی پیدا کردی؟
‫نگهبان زندانی که اوه سون‌یونگ ‫توش حبس بوده رو پیدا کردم.
‫اون توی زندان بچه به دنیا آورده
‫و بچه رو فرستاده به یه پرورشگاه ‫توی منطقه‌ی گانگ‌وون.
‫- دقیقاً کجا؟ ‫- می‌شه...
‫- وون‌سان. ‫- نزدیک زمین شکار نیست؟
‫آره، ویلامون اونجاست.
‫آره، خیلی نزدیک‌ـه.
‫پرورشگاه همیشه بهار.
‫«همیشه بهار»؟
‫اون...
‫بابام و اون عفریته اسپانسرش بودن
‫و تا همین چندسال پیش ‫به بچه‌های اونجا بورسیه می‌دادن!
‫اون پرورشگاه ده سال پیش توی آتش سوخت.
‫فکر کنم مدیرش هم فوت کرد.
‫کسی رو می‌شناسین که بتونیم ‫باهاش صحبت کنیم؟
‫- فکر نکنم. ‫- اون آقا چی؟
‫کی؟
‫همون مردی که باهاتون اومده بود شکار.
‫همونی که می‌خواست سگ ما رو بخره.
‫- آقای یون اون‌سونگ؟ ‫- چرت و پرت نگو.
‫چیه؟ خودت هم گفتی شبیه‌شـه.
‫شبیه کیـه؟
‫یه پسری که توی اون پرورشگاه بود.
‫انقدر باهوش بود که از گروه کوئینز ‫بورسیه گرفت.
‫ولی یه‌بار بردنـش اداره‌ی پلیس
‫چون سگ همسایه‌مون رو ‫مسموم کرده بود و کشته بود.
‫و آقای یون شبیه اون پسره.
‫گفت از آمریکا به فرزندی گرفته شده.
‫درسته، اون پسر رو هم از آمریکا ‫به سرپرستی گرفتن.
‫این همون خانومی نیست ‫که رئیس دوستـش داره؟
‫ساعت مردونه‌ست. ‫یعنی به کی هدیه داده؟
‫از چیزی که فکر می‌کنی ترسناک‌تره.
‫سال‌هاست داره با هویت جعلی ‫همه‌مون رو گول می‌زنه.
‫توی زندان بچه به دنیا آورده
‫و بچه رو فرستاده به یه پرورشگاه ‫توی منطقه‌ی گانگ‌وون.
‫خارج از کشور به فرزندی گرفته شدم.
‫وقتی ۱۲ سالـش بود یه خانواده‌ی کره‌ای ‫به فرزندی گرفتنش.
‫یه پسر داره که الان ۳۴ سالشـه.
‫پس الان هیچ خانواده‌ای ندارم.
‫[وکالت، هونگ مان‌دا]
‫[حق تصمیم‌گیری درمورد مسائل پزشکی]
‫چرا اینو امضا می‌کنی؟
‫چرا می‌خوای به من این حق رو بدی ‫که برات تصمیم بگیرم؟
‫وقتی دادستان درمورد بودجه‌ی مخفی ‫تحقیق می‌کنه،
‫فقط به خاطر اینکه یه مقدار پول ‫به اسمتون هست،
‫قانع نمی‌شه که شما اختلاس کردین.
‫هرکسی می‌تونه مدیرمالی باشه.
‫واقعاً؟
‫دیدی؟
‫این کار به صلاح منـه.
‫هنوزم نمی‌خوای انجامش بدی؟
‫نه، انجامـش می‌دم.
‫امروز تولدتـه، ‫پس این هدیه‌ی من به توئه.
‫درسته.
‫آره، این هدیه‌ی تو به منـه.
‫[وکالت دهنده، هونگ مان‌دا]
‫صبر کن، آقای یون چرا اینجا می‌شینه؟
‫باید کنار ما بشینه.
‫خب...
‫من دستور دادم.
‫چی؟
‫درستـش همین بود. ‫ایشون عضوی از خانواده نیستن.
‫مگه چیه؟ تو هم عضوی از خانواده نیستی ‫ولی کنار ما می‌شینی.
‫منظورت چیه؟
‫یعنی می‌تونی عضوی از خانواده باشی ‫بدون اینکه جایی ثبت شده باشه.
‫- اگه باهم زندگی کنیم... ‫- خب؟
‫یعنی آقای یون می‌تونه ‫عضوی از خانواده شه؟
‫همچین فکری توی ذهنتـه؟
‫نه، من همچین حرفی نزدم.
‫هه‌این تازه طلاق گرفته.
‫اگه آقای یون کنارش بشینه ‫مردم چه فکری می‌کنن؟
‫فکر می‌کنن هه‌این قصد و نیتی داره.
‫قصد و نیت؟
‫واقعاً همچین حرفی زدی؟
‫واقعاً؟
‫منظورم اینه که
‫نباید بهونه دست مردم بدی.
‫تو کی هستی که دستور بدی؟
‫بانوی این خونه
‫سون‌هواست.
‫واقعاً آدم خاصی هستی، می‌دونستی؟
‫خیلی‌خب.
‫بیاین همچین روز خوبی رو ‫سر چیزهای مسخره خراب نکنیم.
‫چرا این دستشـه؟
‫مال مامان بود!
‫کل زندگیـش این حلقه دستـش بوده
‫و قرار بود به من برسه.
‫پس چطور تونستی بدی به این زن؟
‫باشه، ولم کن درش میارم.
‫بابا، تو دیوانه شدی؟
‫همیشه معتاد به کار بودی ‫ولی هیچ‌وقت اینجوری نبودی.
‫چرا نمی‌تونی درست قضاوت کنی؟
‫ببین کی این حرف رو می‌زنه! ‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫بوم‌سوک رو انداختی بیرون ‫و با بوم‌جون مثل احمق‌ها رفتار می‌کنی.
‫ببین کی برات مونده.
‫فقط این عوضی مونده که منتظره ‫تمام پول‌هات رو بالا بکشه!
‫مواظب حرف زدنـت باش!
‫وقتی بچه‌هام از ترس اینکه ‫من بیفتم زندان قایم شدن،
‫اون تنها کسی بود که پا پیش گذاشت!
‫شاید به‌خاطر این نمی‌ترسه ‫که قبلاً اونجا بوده!
‫چی چرت و پرت می‌گی؟
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫می‌خواستم بعداً بهت بگم.
‫اون زندان رفته
‫و یه بچه هم داره!
‫تمام این مدت با هویت جعلی ‫اینجا زندگی می‌کرده!
‫بوم‌جا، چرا انقدر با من بدی؟
‫درسته که فقیر بودم
‫ولی همیشه سعی کردم ‫زندگی صادقانه‌ای داشته باشم.
‫ببخشید، قربان.
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫از این خونه می‌رم.
‫بس کن.
‫می‌دونی که بوم‌جا همیشه چرت و پرت می‌گه.
‫دختره‌ی لوس!
‫بهتره تمومش کنی وگرنه می‌فرستمت ‫بیمارستان روانی، فهمیدی؟
‫بیمارستان روانی؟
‫پس قاعدتاً باید همچین‌کاری بکنم.
‫تو!
‫ولـش کن!
‫گفتم ولـش کن!
‫پدر...
‫از دستـت خسته شدم.
‫مامانـت با به دنیا آوردن تو
‫از من انتقام گرفت.
‫چطور تونستی تا خود امروز ‫منو شکنجه بدی؟
‫از اینجا برو، باشه؟
‫التماسـت می‌کنم برو.
‫فقط برو!
‫باشه، همین‌کار رو می‌کنم.
‫بعد از بیرون کردن ۲تا از ۳بچه‌ت
‫دیگه نمی‌تونی وجهه‌ی عمومیـت رو حفظ کنی.
‫با پای خودم می‌رم.
‫تولد خوبی داشته باشی.
‫توی مراسم ختمـت شرکت می‌کنم.
‫ولی...
‫آرزو می‌کنم عمر طولانی‌ای داشته باشی، بابا.
‫دختره‌ی...
‫چیزی نیست.
‫همه‌چی درست شد.
‫فولیکول موهاش بهش وصله؟
‫احتمالاً. ‫با تمام زورم کشیدم.
‫آقای یون چی؟
‫ممنون.
‫خانم.
‫حالتون خوبه؟
‫نه...
‫خوب نیستم هیون‌وو...
‫بابام برای اولین بار توی زندگیـش ‫منو کتک زد.
‫منو کتک زد...
‫اگه پدربزرگ از ذوق سورپرایزی ‫که براش آماده کردم
‫از هوش بره چی؟
‫زیاد به خودت فشار نیار، آروم باش.
‫تمام این مدت آروم بودم.
‫باید عوض شم.
‫نمی‌بینی؟ من مشکل‌گشای کوئینز شدم.
‫من نجات‌دهنده‌شون هستم.
‫به‌هرحال پدربزرگـت امسال ‫تولد آرومی می‌خواد.
‫تو خیلی ساده‌ای.
‫نذار گولـت بزنه، این یه امتحان‌ـه.
‫مثل امتحان میان‌ترم می‌مونه.
‫البته از یه‌جهت، شبیه آزمون کنکوره.
‫من به عنوان وارث انتخاب می‌شم یا نه؟
‫مسابقه‌ی حذفی‌ـه.
‫ولی من یه حدسی می‌زنم.
‫چی؟ چه حدسی؟
‫که امروز...
‫بهترین روز زندگی منـه.
‫آهان.
‫یه لباس خوشگل بپوش
‫گون‌یو رو هم ببر آرایشگاه.
‫من منتظر می‌مونم.
‫عزیزم.
‫ممنون.
‫ای احمق.
‫[تبریک بابت چهارمین تولید ۲۰ سالگی رئیس]
‫[تولد ۸۰ سالگی رئیس هونگ]
‫امروز برای تولد رئیس دورهم جمع شدیم.
‫این چند وقتـه خانواده‌ی ما
‫دوران سختی رو سپری کردن.
‫مردم بهش تهمت زدن ‫و درموردش شایعاتی پخش کردن.
‫ولی...
‫قهرمان ما نه هیچ‌وقت تسلیم شد
‫نه دست از جنگیدن برداشت.
‫از پس همه‌ی سختی‌ها براومد.
‫همگی، لطفاً رئیس هونگ مان‌دا ‫رو تشویق کنین.
‫[فقط کارکنان اجازه‌ی ورود دارند]
‫[دستگاه خاموش شود]
‫رویاها به واقعیت تبدیل می‌شن.
‫آمریکا «میکی ماوس» داره ‫و ژاپن «توتورو».
‫شهربازی کوئینز هم که قراره بزرگ‌ترین
‫شهربازی آسیای شمال شرقی شه،
‫یه شخصیت دوست‌داشتنی داره.
‫خودم خلقـش کردم.
‫اون شخصیت، رئیس هونگ، پدربزرگمـه.
‫من؟
‫سوچول چه هدیه‌ی خوبی ‫برای پدر درست کرده.
‫درسته.
‫خیلی خوشحالم که بالاخره می‌تونم
‫این شخصیت رو به همه‌تون نشون بدم.
‫بیا بیرون، «مان‌سونگ»!
‫قصد داریم محصولات مان‌سونگ رو ‫به صورت
‫عروسک، وسایل گلف، ماگ،
‫جاکلیدی، پادری و چیزهای دیگه ‫به فروش برسونیم.
‫و البته
‫به صورت ان‌اف‌تی هم به فروش می‌رسه.
‫به سوچول بگو تمومـش کنه.
‫لطفاً دیگه ادامه نده.
‫[چئون داهی]
‫نتیجه‌ی آزمایش دی‌ان‌ای اومد.
‫داهی.
‫عزیزم.
‫دا...
‫داهی.
‫داهی!
‫داهی.
‫داهی!
‫گون‌یو!
‫پسرم تا من نخوابونمـش ‫خوابش نمی‌بره.
‫خواهش می‌کنم، داهی!
‫گون‌یو.
‫بیا یه امتحانی بکنیم.
‫فقط یه قاشق، گون‌یو.
‫چی شده؟
‫گون‌یو.
‫مامان اینجاست.
‫[بوم‌جا]
‫[هیون‌وو]
‫این وقت شب چیکار داری؟
‫ببخشید، ضروری بود.
‫تنهاییـن، قربان؟
‫دارم جانگ‌گی بازی می‌کنم، چطور؟
‫اگه خانم مو پیش‌تونـه، ‫لطفاً فقط گوش بدین.
‫چی؟
‫از خانم مو و آقای یو تست دی‌ان‌ای گرفتم.
‫به احتمال ۹۹% یا بیشتر ‫باهم نسبت خونی دارن.
‫آقای یون این مدت داشته ‫سهام‌های شما رو جمع می‌کرده.
‫تا الان از طریق قرارداد توقیف دارایی،
‫۹.۶ درصد سهام مدیرها رو گرفته.
‫قربان، باید فوراً حقوق قابل تبدیل به سهام ‫رو باطل کنین.
‫خیلی‌خب.
‫بعداً باهات تماس می‌گیرم.
‫کیش و مات.
‫شاه رو گرفتم.
‫چی شده؟ ‫چیزی می‌خوای بگی؟
‫تو...
‫خدای من.
‫حالت خوبه؟
‫نه، احتمالاً خوب نیستی.
‫اثر داروـه.
‫گفتن ده دقیقه بعد از اینکه وارد ‫سیستم تنفسی شه، کم کم فلج می‌کنه.
‫پس واقعیت داشت.
‫چه جالب.
‫نگران نباش.
‫درجا نمی‌میری.
‫اگه می‌مردی که فایده‌ای نداشت.
‫فقط اگه بری توی کما
‫می‌تونم قَیِم‌ـت شم ‫و به‌جات تصمیم بگیرم.
‫پس...
‫قبل از اینکه بمیری
‫دو سه ماه برو توی کما.
‫می‌تونی این کار رو برام بکنی؟
‫می‌بینی،
‫حق با هیون‌وو و بوم‌جا بود.
‫پس چرا به‌جای اونا به من اعتماد کردی؟
‫♪ - تولد تولد ♪ ‫♪ - تولد تولد ♪
‫♪ - تولدت مبارک، بوم‌جای عزیز ♪ ‫♪ - تولدت مبارک، بوم‌جای عزیز ♪
‫♪ - تولدت مبارک ♪ ‫♪ - تولدت مبارک ♪
‫بیاین اینجا.
‫الان عکس می‌گیرم، لطفاً لبخند بزنین.
‫با شماره‌ی ۳ بگین «کیمچی».
‫خب، یک، دو، سه.
‫«کیمچی».
‫چرا اینجوری می‌کنین؟ ‫نمی‌دونین من کی‌ام؟
‫چرا نمی‌تونم ببینمـش؟
‫فقط کسایی که قیم‌شون اجازه می‌دن، ‫می‌تونن وارد شن.
‫- برو کنار. ‫- نه، قربان.
‫- نه، قربان! ‫- خدای من.
‫هی.
‫ما بچه‌های رئیس هستیم. ‫قیم‌ش کیه؟
‫- برو کنار. ‫- نه، خانم.
‫خدای من.
‫ای عفریته.
‫چیکار کردی؟
‫یه لحظه اجازه بدین.
‫چی شده، وکیل هان؟
‫رئیس دچار سکته‌ی قلبی شدن ‫و تحت درمان هستن.
‫ولی درحال حاضر هوشیار نیستن.
‫نه، بابا!
‫و قیم فعلی‌شون خانم مو سول‌هی‌ هستن.
‫منظورتون چیه؟
‫بله.
‫اخیراً رئیس به ایشون وکالت دادن.
‫براساس این سند، ‫خانم مو قیم ایشون هستن
‫و چون الان هوشیاری‌شون رو ‫از دست دادن،
‫حق دارن به‌جاشون تصمیم‌گیری کنن.
‫اگه مشخص شه این سند جعلی‌ـه، ‫شما به جرم جعل سند
‫و استفاده از مفاد غیرواقعی این سند رسمی ‫محکوم می‌شین.
‫از امضا کردن‌شون فیلم دارم.
‫براتون می‌فرستم.
‫- سرم داره گیج می‌ره. ‫- عزیزم.
‫عزیزم.
‫حتماً به بچه‌هاش اصلاً اعتماد نداشته ‫که خواسته توی همچین موقعیتی
‫من به‌جاش تصمیم بگیرم.
‫شما فقط دنبال این بودین ‫که تا می‌تونین
‫ازش پول بگیرین.
‫رئیس، شرکتی که تمام عمر ‫براش زحمت کشیده بود رو
‫به خانواده‌ش ترجیح داد.
‫من بهتر از همه‌تون می‌دونم چی می‌خواد.
‫خواسته‌هاش رو اجرا می‌کنم.
‫«خواسته‌هاش»؟
‫درمورد خواسته‌های اون چیزی نمی‌دونم،
‫ولی خوب می‌دونم تو چی می‌خوای.
‫تو و پسرت یون اون‌سونگ،
‫از این وکالت‌نامه به نفع خودتون ‫استفاده می‌کنین!
‫منظورت چیه؟
‫یون اون‌سونگ؟ یون اون‌سونگ خودمون؟
‫درسته، آقا.
‫تست دی‌ان‌ای گرفتیم.
‫آره، آقای یون پسر منـه.
‫چیه؟ مشکلـش چیه؟
‫این چیزی رو تغییر می‌ده؟
‫هی!
‫لعنتی!
‫بوم‌جا، اگه به این کارهای بانمکت ادامه بدی
‫شاید یواشکی اتاق بابات رو عوض کردم
‫که هیچ‌وقت نتونی ازش خداحافظی کنی.
‫باورت نمی‌شه؟
‫یک اتفاق بی‌سابقه در دنیای تجارت ‫رخ داده.
‫در جلسه‌ی سهام‌دارها
‫توافق شد که حق خانواده‌ی کوئینز ‫از شرکت خودشون، سلب شه.
‫شرکت سرمایه‌گذاری پیون، ‫سرمایه‌گذار مجتمع تفریحی جدید کوئینز،
‫۱۴.۷% سهام کویئنز رو
‫ ابتدای این ماه خریداری کرد
‫و اعلام کرد که در تیم مدیریتی این گروه ‫نقش خواهد داشت.
‫و بعد از اون سهام گروه کوئینزِ ‫شرکت پیون به ۲۴.۳% رسید.
‫وقتی رئیس هونگ دچار حمله‌ی قلبی شدن ‫و هوشیاری‌شون رو از دست دادن،
‫شرکت پیون از حقوق قابل تبدیل ‫به سهام استفاده کرد،
‫و ۶.۷% سهام رئیس رو تصاحب کرد.
‫حالا این شرکت درمجموع ۳۱% سهام داره
‫و دومین سهام‌دار ارشد گروه کوئینز ‫محسوب می‌شه.
‫سپس شرکت پیون یک جلسه‌ی فوری ‫با سهام‌دارها تشکیل داد.
‫خانم مو سول‌هی که قیم رئیس هستن،
‫حمایت خودشون رو از ‫شرکت سرمایه‌گذاری پیون اعلام کردن
‫و به صورت شوکه کننده‌ای ۶۸.۸% سهام‌دارها ‫از حذف خانواده‌ی کوئینز حمایت کردن،
‫درحالی که فقط ۳۱.۲% مخالف این تصمیم بودن.
‫این اتفاق غیرمنتظره که ‫وارثین یک شرکت هلدینگ
‫با رای سهام‌دارها ‫تمام قدرت‌شون رو از دست بدن،
‫دنیای تجارت رو حیرت‌زده کرده.
‫[هونگ هه‌این، هونگ سوچول، ‫هونگ بوم‌جون]
‫حالا چه بلایی سر خانواده‌شون میاد؟
‫کی می‌دونه؟
‫حتی خبرنگارها هم نمی‌دونن اونا کجان.
‫نه خونه‌ن نه هتل.
‫به‌خاطر تحقیقات حتی نمی‌تونن ‫از کشور خارج شن.
‫راست می‌گی، یعنی کجا می‌تونن رفته باشن؟
‫[سوپرمارکت یونگ‌دوری]
‫هی.
‫- اینجا چیکار می‌کنین؟ ‫- دوگوان، خوشحالم اومدی.
‫می‌خواستم بهت پیام بدم.
‫دوگوان.
‫قیمت این سوسیس‌ها چنده؟
‫چطوری مغازه رو باز کردین؟
‫رمزش ۰۰۷۰ـه.
‫همه می‌دونن.
‫خدای من.
‫باید عوضـش کنم.
‫اهالی می‌خواستن پول چیزهایی که ‫نسیه خریده بودن رو پرداخت کنن،
‫برای همین مغازه رو برات باز کردیم.
‫اینجا رو ببین.
‫- ببین. ‫- همه‌ش رو نوشتیم.
‫وقتی بهشون می‌گفتم بیاین ‫پولتـون رو بدین نمیومدن،
‫حالا چی شده الان اومدن؟
‫گمونم بعد از دیدن اخبار ‫خواستن یه کمکی بکنن.
‫می‌دونی چیه؟
‫امروز هوا ابری‌ـه، ‫چطوره رامیون و نوشیدنی بخوریم؟
‫خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫نوش جان...
‫بفرمایید.
‫مراقب باشین.
‫خدای من، به نظر خوشمزه میاد.
‫بخورین.
‫دوگوان.
‫چرا سر همچین چیز مسخره‌ای ‫مغازه‌ت رو بسته بودی؟
‫ازت ناامید شدم.
‫چرا خودت رو قایم کرده بودی؟
‫اگه بخوایم صادق باشیم، ‫تقصیر تو نیست.
‫مقصر هیون‌ووـه.
‫هیون‌وو هیچ‌کار اشتباهی نکرده.
‫موافقم.
‫اون فقط قربانی این طوفان بزرگ شد.
‫دوگوان.
‫تو که کشاورزی باید بهتر بدونی.
‫اگه وقتی نسیم ملایم میاد ‫گیاه رو بکاری، ریشه‌اش عمیق نمی‌شه
‫چون خطری احساس نمی‌کنه.
‫ولی گیاه‌هایی که توی باد شدید کاشته می‌شن ‫ریشه‌هاشون عمیق و استوار می‌شه.
‫یعنی طوفان توی زندگی مفیده.
‫مثل اونا حرف می‌زنی.
‫فیلسوف‌ها.
‫هی.
‫اگه انقدر طوفان دوست داری، ‫برو خودت رو بنداز وسط یه طوفان.
‫دلم می‌شکنه که پسرم...
‫توی این وضعیت وحشتناک ‫تک و تنهاست!
‫- دوگوان... ‫- ولم کن.
‫رامیون هم بخور.
‫اون چیه؟
‫این چه نوریـه؟
‫کی این وقت شب اومده اینجا؟
‫- چی؟ ‫- هیون‌ووـه؟
‫کی؟
‫هیون‌وو.
‫سلام، هیون‌وو.
‫نمی‌دونستم میای اینجا.
‫بابا، یه موقعیت اورژانسی پیش اومده.
‫هی، هیون‌وو.
‫چرا جواب نمی‌دادی؟
‫خوب غذا نخوردی؟
‫چرا انقدر داغون شدی؟
‫خدای من.
‫انقدر ناراحت نباش.
‫خوشحالم اون خانواده‌ی دیوانه رو ‫ترک کردی.
‫ببین بعد از اینکه انداختنـت بیرون ‫چه بلایی سرشون اومد.
‫- از کارما نمی‌شه فرار کرد. ‫- می‌سون.
‫- صبر کن. ‫- واقعاً.
‫خیلی خوشحال شدم ‫که اون خانواده‌ی لعنتی بدبخت شدن.
‫حق‌شون بود!
‫حالا هم اون روباه مکار رو فراموش کن ‫و یه زندگی شاد برای خودت درست کن.
‫اون روباه مکار...
‫اینجاست.
‫آهان.
‫تو هم اومدی.
‫فقط اون نیست.
‫[بخش پایانی]
‫می‌دونم،
‫ولی من اون زندگی رو می‌خواستم.
‫منظورت چیه؟ اون زندگی رو می‌خواستی؟
‫سندروم استکهلم داری؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط می‌خواستم...
‫کنار هه‌این باشم.
‫ممنون.
‫خدای من، بازم تشریف بیارین.
‫ممنون.
‫خدای من.
‫حالتون خوبه؟
‫چرا گریه می‌کنین؟
‫شوهرم.
‫خب؟
‫می‌خواد کنار من باشه.
‫و این چیز ناراحت‌کننده‌ایـه؟
‫معلومه.
‫شنیدنـش باعث می‌شه بخوام...
‫زنده بمونم.
‫خب زنده بمون، چی جلوت رو گرفته؟
‫خودم هم از ته دل می‌خوام زنده بمونم.
‫چون می‌خوام...
‫کنارش باشم.
‫خدای من، حالت خوب نیست.
‫می‌خوام زنده بمونم.
‫از ته دل.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫| ترجمه از تـارا |
‫
‫ممکنه آشتی کنن؟
‫همدیگه رو دوست دارین؟
‫از توی کتری بخور دیگه!
‫بعد از فیلم «حس ششم» ‫این بهترین چرخش داستان‌ـه.
‫- شبیه «لزلی چونگ» بود. ‫- شنیدم روانی‌ـه.
‫چی؟
‫اون به دنیا اومده که عاشق من بشه؟
‫کجاست؟ هه‌این کجاست؟
‫- هر اتفاقی برای من و خانواده‌ام بیفته... ‫- هه‌این...
‫مقصرش تو نیستی.
‫اگه بتونم ثابتش کنم،
‫از تاکتیک خود یون اون‌سونگ ‫استفاده می‌کنم.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M