‫آنچه گذشت...
‫و اونم مردیه که نزدیک بود بکشتش.
‫داشتم روی پرونده سرقت ‫خونه مل و کت کار می‌کردم.
‫این مظنونه؟
‫نزدیک شدن بیش از حد به خانواده‌ای مثل خانواده ‫من، می‌تونه باعث بشه دوباره برگردی آپالاچی.
‫- این چیزیه که می‌خوای؟ ‫- نمی‌دونم چی می‌خوام.
‫خوشحالم که بالاخره دیدمت.
‫فکر کردم وقتشه
‫- من و تو یه گپی با هم بزنیم. ‫- در مورد چی؟
‫دقیقاً چه نیتی در مورد دخترم داری؟
‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫مطمئنی نمی‌خوای ‫یه نوشیدنی برات بیارم؟
‫نه. زیاد نمی‌مونم.
‫ازت پرسیدم در مورد امیلیا چه نیتی داری.
‫هنوز منتظر جوابم.
‫خب، معلومه، قراره با هم ازدواج کنیم،
‫دو تا بچه بیاریم
‫و هر کاری از دستمون ‫برمیاد بکنیم تا مطمئن بشیم
‫مثل پدربزرگشون یه خودشیفته لاعلاج نمی‌شن.
‫فکر کنم چیزی که واقعاً می‌خوای بپرسی ‫ویکتور... می‌تونم ویکتور صدات کنم؟
‫اینه که چه نیتی در مورد تو دارم؟
‫اینکه به خاطر کاری که تو و خانواده‌ت
‫دو سال پیش باهام کردین، می‌خوام بیام سراغت؟
‫اینکه دارم از امی استفاده می‌کنم ‫تا یه جورایی ازت انتقام بگیرم؟
‫جواب هر دو تا سوال نه هست، ‫چون حقیقتش ویکتور،
‫می‌دونم باورت نمی‌شه،
‫ولی از وقتی از آپالاچی اومدم ‫بیرون زیاد بهت فکر نکردم.
‫باورش برام خیلی سخته.
‫برای همین می‌خوام بهت یه پیشنهاد بدم.
‫از خانواده‌م دور بمون و در عوض،
‫منم ترتیب پاک شدن ‫سوءپیشینه‌ت رو می‌دم.
‫با توجه به شغل جدیدت،
‫ریسک‌هایی که باید ‫برای مشتری‌هات بکنی،
‫چیزایی مثل ورود غیرمجاز، ‫نقض حریم خصوصی...
‫همیشه رو لبه تیغ راه رفتن، ‫برای آدمی که آزادی مشروط داره عاقلانه نیست.
‫یه حرکت اشتباه، ‫می‌تونه دوباره تو رو برگردونه زندان.
‫اگه نخوام هیچ چیز کوفتی‌ای ‫ازت قبول کنم چی؟
‫اون وقت قطعاً دوباره برمی‌گردی زندان.
‫افسر آزادی مشروط تو لوسی پنمار بود، درسته؟
‫منظورت از «بود» چیه؟
‫به زودی بهت خبر می‌دن ‫که اون منتقل شده.
‫تو یه افسر جدید داری.
‫کسی که فقط با یه تماس از طرف من،
‫آزادی مشروطت رو لغو ‫می‌کنه و برت می‌گردونه آپالاچی.
‫این نگاه.
‫تصور می‌کنم این همون نگاهیه که درست قبل ‫از اینکه به پسرم لوکاس حمله کنی، بهش کردی.
‫آره، فکر کنم همین‌طور بود.
‫بفرما، آقای دکر. با من در بیفت.
‫ببین چی می‌شه.
‫به پیشنهادم فکر کن.
‫فقط زیاد طولش نده.
‫می‌بینی؟ اون منم. من اون مرد فلوریدایی‌ هستم. ‫[مرد فلوریدایی سعی کرد یه کندوی عسل رو ‫به عنوان مسافر تو لاین ویژه جا بزنه]
‫هی، سلی، یه کمکی بهم بکن.
‫نوشته «مرد فلوریدایی سعی کرد یه کندوی عسل رو ‫به عنوان مسافر تو لاین ویژه جا بزنه.»
‫نوشیدنی مجانی می‌گیره یا نه؟
‫من به این حجم از عجیب بودن احترام می‌ذارم،
‫ولی این همه رانندگی برای ‫زنبورا نمی‌تونه خوب باشه، درسته؟
‫باید باهات حرف بزنم.
‫هی، رفیق، چی شده؟
‫پس، پیشنهاد آقای سناتور ‫ایالتی رو رد می‌کنی،
‫برمی‌گردی زندان.
‫قبولش می‌کنی، و بعد بوم، ‫سابقه‌ات پاک می‌شه.
‫اگه از من بپرسی رفیق، این یکی خیلی راحته. ‫اون پیشنهاد لعنتی رو قبول کن.
‫کاری که داره می‌کنه ‫غیرقانونیه. اونه که باید بره زندان.
‫آره، چون سیاستمدارهایی که ‫پول و قدرت دارن و بی‌همه‌چیزن،
‫همیشه می‌رن زندان، درسته؟ آره.
‫نمی‌فهمم. جریان چیه؟ ‫از دستم عصبانی هستی؟
‫معلومه که عصبانیم!
‫این جریانی که با امی ‫اوچوا راه انداختی، اشتباهه،
‫و خودتم می‌دونی که اشتباهه.
‫و می‌خوای بدونی از کجا می‌دونم که ‫تو هم می‌دونی اشتباهه؟
‫چون اگه نمی‌دونستی، ‫خیلی وقت پیش در موردش بهم می‌گفتی.
‫به کاترین، مل، یا یه نفر می‌گفتی.
‫- کاش، من... ‫- نه، نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه. نه، نه. تو با آتیش بازی کردی،
‫و حالا من باید کبریت‌ها رو مقصر بدونم ‫چون تو سوختی؟
‫عاشقشی؟
‫ما حتی یه قرار هم با هم نذاشتیم.
‫این چیزی نیست که می‌پرسم.
‫نه.
‫اون دوستمه.
‫خب، پس دوباره حرفمو تکرار می‌کنم.
‫پیشنهاد رو قبول کن.
‫چون تو دقیقاً برای ۱۸ ماه زندان ‫ساخته شده بودی، آر.جی.
‫نه یه روز بیشتر، نه یه ثانیه.
‫چون وقتی یه چیز اشتباهی می‌بینی، نمی‌تونی ‫جلوی خودتو بگیری که سعی کنی درستش کنی.
‫این کار تو جایی مثل آپالاچی جواب نمی‌ده.
‫نمی‌شه اونجا با این کار زنده موند.
‫اگه دوباره برگردی اونجا، من... من ‫فکر نمی‌کنم هیچ وقت بتونی بیای بیرون.
‫- آقای دکر. ‫- اوهوم؟
‫اگه راحت‌تر باشین می‌تونیم ‫بریم تو آشپزخونه.
‫مشکلی ندارم. من بیشتر ‫از پرنده‌ها خوشم میاد.
‫من از ماهی گلی خوشم میاد.
‫- بابام یه کم فرق داشت. ‫- آره.
‫همونطور که می‌گفتم، ‫جسدش حدود یه هفته پیش پیدا شد.
‫انداخته بودنش تو یه کپه زباله سبز، ‫برگ، شاخه، برگ نخل.
‫درست کنار جاده فرعی ‫نزدیک کلوپ گلف سی‌بریک.
‫پلیس می‌دونه کجا کشته شده؟
‫نه، فقط می‌دونن چطوری. پشت سرش.
‫قاتل از یه جسم کند استفاده کرده، ‫یه چیز سنگین.
‫سی‌بریک نزدیک پامپانوئه، درسته؟
‫آره. متاسفانه، ‫اداره پلیس پامپانو یه کم بی‌تجربه‌ست.
‫در واقع برای همین بهتون زنگ زدم.
‫فکر نمی‌کنی تو مسیر درستی باشن؟
‫اونا دو بار درباره سابقه ‫کیفری بابام پرسیدن،
‫انگار این قضیه ربطی به دو تا ‫ماشین دزدی تو سال ۱۹۸۶ داره.
‫دارن مسیر رو اشتباهی می‌رن.
‫اون سه سال قبل از اینکه من ‫به دنیا بیام از توموکا اومد بیرون.
‫حبسشو کشید و درسشو گرفت.
‫می‌شه آدم اشتباه کنه ‫و دوباره برگرده، می‌دونی که؟
‫می‌دونم.
‫ترنس، باید بپرسم، ‫جریان این همه مار چیه؟
‫- اینا پایتون‌های برمه‌ای هستن. ‫- آره.
‫بعد از طوفان اندرو، یه عالمه از اونا ‫تو اورگلیدز فرار کردن.
‫حالا همه‌جا هستن. ‫و منظورم واقعاً همه‌جاست.
‫طولشون به ۶ متر می‌رسه.
‫می‌تونن تمساح‌ها، حیوونای خونگی ‫و حتی بچه‌ها رو له کنن و قورت بدن.
‫آره، در موردش شنیدم. ایالت برای ‫خودش یه برنامه جایزه گذاشته، نه؟
‫اوهوم. بعد از بازنشستگی، ‫بابا شروع کرد به کار برای چند تا محقق،
‫نمونه‌ها رو تگ می‌کرد، اطلاعات جی‌پی‌اس رو ‫ثبت می‌کرد، مناطق تولید مثل رو نقشه می‌کشید.
‫و البته، هر تابستون هم ‫«پایتون بونتی بلیتز» رو داریم.
‫یه مسابقه ده‌روزه‌ست، ‫ثبت‌نامش آزاده، جایزه‌های بزرگی هم داره.
‫فکر کنم همون باعث شد کشته بشه.
‫چطور؟
‫برنده ۵۰ هزار تا گیرش میاد.
‫و بابا دو سال اخیر پشت سر هم برنده شده بود.
‫امسال هم زودتر از بقیه شروع کرد.
‫روز اول سه تا مار گرفت،
‫تو جدول امتیازات اول شد، ‫و بعدش ناپدید شد.
‫آره، خب ترنس، آدما به خاطر ‫خیلی کمتر از ۵۰ هزار دلار آدم کشتن.
‫برای همینه که امیدوار بودم بتونی با کسایی ‫که الان صدر جدولن حرف بزنی،
‫قبل از اینکه مسابقه تموم ‫بشه و همه‌شون جیم بشن.
‫اون بالا رو می‌بینی؟
‫اون منم تو رتبه سوم. ‫باید مساوی با دوم می‌شدم.
‫پسر، امروز صبح یه مار گنده گیر انداختم.
‫اومد بالا، مچ پامو گرفت، ‫و خب، خداحافظ کفش.
‫وای، اونو ببین. ‫خوشحالم که پاتو واست گذاشته.
‫اسم من آر.جی. دکره.
‫می‌خواستم درباره کسی باهات حرف بزنم ‫که اینقدر خوش‌شانس نبود. کورتیس میدلتون؟
‫- اون رفیقم بود. ‫- آره.
‫هنوز فهمیدن چه بلایی سرش اومده؟
‫فکر کنم ممکنه ربطی به ‫این مسابقه داشته باشه،
‫ولی دارم سعی می‌کنم بفهمم ‫آدمای توی مسابقه
‫شب قتل کجا بودن.
‫اوه. هیچی معلوم نیست.
‫فکر می‌کنی با کی دیگه باید حرف بزنم؟
‫شب قتل تو کجا بودی؟
‫من تو مدرسه شبانه بودم، ‫تا مچ دستم تو شکم یه راکون مرده بود.
‫دارم آموزش تاکسیدرمی می‌بینم.
‫کس دیگه‌ای می‌تونه شهادت ‫بده که اون شب اونجا بودی؟
‫فکر کنم هر کی تو سالن بینگو بوده.
‫تو و کورتیس با هم خوب بودین؟
‫- رابطه‌مون عالی بود. ‫- پس با هم رفیق بودین؟
‫داریم درباره همون یارویی حرف ‫می‌زنیم که دستش قلاب داشت؟
‫- ببخشید؟ ‫- فکر کنم یه کورتیس دیگه رو می‌گی.
‫- دیگه با کی باید حرف بزنم؟ ‫- تدی ترن.
‫- تدی ترن.
‫تدی ترن.
‫خب چرا فکر می‌کنی اسمت ‫سر زبون همه است، تدی؟
‫- داداش، حسادت. ‫- آره؟
‫- تابلو رو نگاه کن. من چهار تا مار جلوترم. ‫- آره.
‫وقتی پول گنده‌ای در میون باشه، ‫آدما یکم عجیب و غریب می‌شن.
‫آره، نظریه منم همینه، ولی من ‫بر اساس این فرضیه کار می‌کنم که
‫کورتیس تو جدول از تو جلوتر می‌بود
‫- اگه یکی اونو نمی‌کشت. ‫- تو پلیس نیستی، پس...
‫نه، من پلیس نیستم.
‫باشه، فقط می‌خوام بدونم ‫شب قتل کجا بودی.
‫من تنها بودم، مثل نصف بقیه بچه‌ها.
‫نزدیک کانال هیلزبورو بودم.
‫خب، اونجا خیلی به پامپانو نزدیکه، ‫جایی که جسد کورتیس پیدا شد.
‫ببین، دیر رسیدی به مهمونی، خب؟
‫من قبلاً رفع اتهام شدم.
‫آره. پلیس پامپانو ‫سه ساعت تمام ازم بازجویی کرد.
‫به دستگاه دروغ‌سنج وصلم کردن.
‫و تو قبول شدی؟
‫حتی وقتی سعی کردن گیجم کنن. ‫عکس‌های کورتیس رو بهم نشون دادن.
‫اون خیلی داغون بود.
‫فقط با دیدنش حالم گرفت،
‫سرش کلاً له شده بود ‫و بدنش پر از شن بود.
‫شنی؟ منظورت چیه شنی؟
‫انگار که رفته باشه ساحل. ‫بهشون گفتم این اصلاً منطقی نیست.
‫منظورت چیه؟
‫ببین، من نمی‌دونم ‫اون شبو مرخصی گرفته بود یا نه،
‫ولی پایتون‌ها که نمی‌رن ساحل، داداش.
‫- ضربه خوبی بود. ‫- شما باید آقای دکر باشین.
‫کریستال گفت دنبال من بودین. ‫من جف گیلیبرند هستم، مدیر کل اینجا.
‫خوشحال می‌شم باهاتون حرف بزنم، ولی ‫واقعاً نمی‌تونین با شلوار لی بیاین اینجا.
‫خب، من... من که نمی‌خوام گلف بازی کنم. ‫دارم درباره یه قتل تحقیق می‌کنم.
‫این قانون ماست.
‫باشه.
‫در مورد جابه‌جا کردن جسدها قانونتون چیه؟
‫کورتیس میدلتون.
‫کارگرای فضای سبزتون گفتن اونو ‫روی یه کپه زباله سبز بالا جاده پیدا کردن.
‫درسته.
‫خب، بهم گفتن یه عالمه شن ‫به پوستش چسبیده بود،
‫و ما مایل‌ها از ساحل دوریم، ‫پس می‌دونی، عجیبه.
‫مگه اینکه البته، اونو تو یکی از تله‌های ‫شنی زمین گلف پیدا کرده باشین. این ممکنه؟
‫ببین، فقط می‌خوام بدونم ‫واقعاً کجا پیداش کردین.
‫می‌تونه بین خودمون بمونه.
‫قرار نیست برم به پلیس زنگ بزنم.
‫باشه، ببین، اون روز صبحی که جسد پیدا شد،
‫سرپرست فضای سبزمون ‫با ترس و لرز بهم زنگ زد.
‫باید درک کنی،
‫ما داشتیم آماده می‌شدیم میزبان ‫بزرگترین مسابقه عضو/مهمان سالمون باشیم.
‫- اگه به پلیس زنگ می‌زدیم... ‫- آره.
‫تورنمنت لغو می‌شد.
‫و کورتیس هم که مرده بود، پس در واقع فقط ‫داشتین از یه فاجعه دیگه جلوگیری می‌کردین.
‫- ما روی هیچی سرپوش نذاشتیم. ‫- اوهوم.
‫فقط بهش گفتم جسد رو ‫بیرون از محوطه «پیدا کنه».
‫- درسته. ‫- اما آره،
‫مردی که کشته شده بود ‫اولش تو سنگر شنی سوراخ ۱۶ بود.
‫وقتی پیداش کردیم،
‫هیچ رد پا یا چه می‌دونم، مدرک دیگه‌ای
‫نبود که نشون بده کس دیگه‌ای اینجا بوده.
‫اگه بود، جسد رو جابه‌جا نمی‌کردیم.
‫خیلی با ملاحظه بودین.
‫منظورم اینه که اینجا هیچی نبود که ‫به تحقیقاتشون کمک کنه.
‫- چیه؟ ‫- نمی‌دونم جف.
‫می‌دونی، کلاً فکر می‌کنم پلیس‌ها ‫دوست دارن آلت قتل رو داشته باشن.
‫اون... روش خونه؟
‫پلیس پامپانو.
‫سلام. می‌تونم با کسی که مسئول پرونده ‫کورتیس میدلتونه حرف بزنم؟
‫اوه. هی، هی. تو گفتی... گفتی ‫قرار نیست به پلیس زنگ بزنی.
‫آره، خب، دروغ گفتم. تو یه جسد رو ‫جابه‌جا کردی، جف. به فنا رفتی.
‫مل قرار بود امروز روز تعطیلم باشه.
‫خیلی معذرت می‌خوام که یه سرنخ ‫بزرگ رو دو دستی تقدیممون کردن.
‫این آلت قتل، مطمئنی ‫به قتل ون آلن ربط داره؟
‫صد در صد. تو یه زمین ‫گلف همون نزدیکیا پیدا شده.
‫هشت روزه داریم دنبال این لعنتی می‌گردیم.
‫عاشق هر کی می‌شم که پیداش کرده.
‫اوه، هی. شنیدی؟ من یه چیزی ‫پیدا کردم که دنبالش بودین.
‫به قولت عمل کن.
‫اینو نادیده بگیر. توضیح بده.
‫آره، داشتم رو یه پرونده ‫تو پامپانو کار می‌کردم.
‫سر پدر موکلم، کورتیس میدلتون، ‫داغون شده بود.
‫پلیس پامپانو نمی‌دونست با چی.
‫شنیدیم یه جور جایزه بوده.
‫آره. جایزه مشاور املاک سال،
‫که روش اسم یه خانمی حک شده بود ‫که اسمشو از روزنامه می‌شناختم،
‫مقتول پرونده شما.
‫فیونا ون آلن.
‫پس یه آلت قتل، دو تا قتل. ‫جفتمون داریم دنبال یه قاتل می‌گردیم.
‫من مال خودمو نشونت دادم. ‫می‌خوای تو هم مال خودتو نشون بدی؟
‫این فیونا ون آلنه، ۵۵ ساله.
‫سه‌شنبه گذشته حدود ساعت ۱۰ شب ‫تو خونه‌ش تا حد مرگ کتک خورده.
‫یه محله خیلی خوب و محصور، ‫که پشتش دقیقاً می‌خوره به زمین گلفی
‫که تو آلت قتل رو توش پیدا کردی.
‫ببین، سوراخ ۱۶ ‫دقیقاً پشت حصار حیاطشونه.
‫اونجا همون جاییه که کارگرای باشگاه، ‫مقتول من کورتیس رو پیدا کردن،
‫قبل از اینکه اونو به کپه زباله سبز ‫تو فاصله ۸۰۰ متری از اونجا منتقل کنن.
‫پامپانو بیچ، فورت لادردیل.
‫اداره پلیس‌های متفاوت، ‫و همه‌مون فکر می‌کردیم پرونده‌ها جدا هستن.
‫جسدها تو روزهای متفاوتی پیدا شدن ‫و نحوه قتل هم کاملاً شبیه هم نبود.
‫برای هر دو مقتول از جسم کند استفاده شده، ‫ولی مقتول ما، خانم ون آلن،
‫حداقل دوازده بار ضربه خورده.
‫قضیه شخصی بوده.
‫قتل پدر موکلت...
‫با یه ضربه محکم بوده، زده و کارش تموم شده.
‫پس شما به یه مظنون رسیدین؟
‫- شوهر خانم ون آلن. ‫- چرا؟
‫چون همیشه کار شوهره‌ست.
‫ما دلایل واقعی زیادی هم پیدا کردیم.
‫می‌دونیم که هم فرصت داشته هم انگیزه.
‫اورلاندو ون آلن، که لاندو صداش می‌کنن.
‫یه شوهر دکوری تمام‌عیاره، حتی ‫فامیلی فیونا رو هم رو خودش گذاشته.
‫و حالا قراره همه چیزای ‫دیگه‌اش رو هم برداره.
‫پس زنشو می‌کشه، از صحنه فرار می‌کنه،
‫می‌خوره به پست کورتیس میدلتون بیچاره ‫که داشته دنبال پایتون می‌گشته.
‫کورتیس اونو با آلت قتل تو دستش می‌بینه، ‫و به خاطر همین کشته می‌شه.
‫جز اینکه الان که دقیقاً بهمون گفتی ‫اون جایزه رو کجا پیدا کردی،
‫نظریه‌مون کلاً رفت رو هوا.
‫امکان نداره کار لاندو بوده باشه.
‫دلیل اصلی اینکه ‫همون شب بهش دستبند نزدیم،
‫نبودن آلت قتل بود.
‫الانم هیچ وقت نمی‌زنیم، ‫به خاطر زمان‌بندی.
‫دوربین‌های ترافیک و زنگ در نشون می‌دن ‫که لاندو ساعت ۱۰:۰۳ شب میاد خونه.
‫ساعت ۱۰:۰۴ زنگ می‌زنه ۹۱۱.
‫نیروهای امنیتی محله ‫ساعت ۱۰:۰۶ میان سر صحنه.
‫نیروهای ما هم ساعت ۱۰:۰۸ میان.
‫خیلی خب.
‫پس الان داریم می‌گیم که اون باید ‫زنشو بکشه، از حصار بپره اونور،
‫۱۲۰ متر بدوه، کورتیس رو بکشه، ‫آلت قتل رو بندازه دور
‫و به موقع برگرده ‫تا در رو برای پلیس باز کنه.
‫همه‌ش تو کمتر از دو دقیقه.
‫لاندو به نظر ورزشکار میاد، ولی مگر ‫اینکه پسرعموی عصبانی یوسین بولت باشه...
‫باشه. باشه، بیاین رو خبرای خوب تمرکز کنیم.
‫الان که می‌تونیم به لاندو بگیم ‫که مظنون شماره یک ما نیست،
‫شاید وکیلاش واقعاً بذارن باهاش حرف بزنیم.
‫بهتون که گفتم کار من نبود.
‫می‌دونم از بیرون چه شکلی ‫به نظر می‌رسید، ولی...
‫جداً نمی‌دونم چجوری ازت تشکر کنم، ‫الان دلم می‌خواد بغلت کنم.
‫مطمئنم آقای دکر به این راضی می‌شه
‫که چند تا سوال دیگه رو ‫درباره همسرتون جواب بدین.
‫این می‌تونه کمکمون کنه اون قتل دومی ‫که درباره‌ش بهتون گفتیم رو حل کنیم.
‫آره.
‫آره، آره، البته. از همون ‫اول دلم می‌خواست کمک کنم.
‫ولی وکیلم نمی‌خواست ‫وقتی هنوز مظنونم حرف بزنم.
‫فیونا اون روز بعدازظهر با یه مشاور املاک ‫دیگه به اسم دنیس هالپرن یه بازدید خونه داشت.
‫فکر کنم اون آخرین کسی باشه ‫که فیونا رو زنده دیده.
‫داشتم به اون سوالی فکر می‌کردم ‫که اون شب تو خونه ازم پرسیدین،
‫«کسی از فیونا متنفر بود؟»
‫اصلاً تو کتم نمی‌ره،
‫اما تو خانواده پدریش، پای پول در میونه.
‫شاید یه سری کینه‌های قدیمی باشه.
‫و می‌تونم تمام رمزهای اینترنتیش رو هم ‫بهتون بدم.
‫من و فیونا هیچ رازی نداشتیم.
‫اون اطلاعات منو داشت، منم مال اونو.
‫پس ایمیل، شبکه‌های اجتماعی، ‫هر چی نیاز دارین.
‫جدی می‌گم، فقط پیدا کنین ‫کی این کارو کرده.
‫اگه بخوام فقط ۲۰ دقیقه تو قایق بشینم
‫و شاید یکی از نوشیدنی‌هاتون رو بخورم چی؟
‫داری درباره خدمات ویژه ‫خانواده اوچوا حرف می‌زنی.
‫- کجا قایم شده بودی، آبجی؟ ‫- هوم...
‫منم دلم برات تنگ شده بود، لوکاس.
‫اینجا بد نیست.
‫مراقب باش.
‫اگه شاهدخت بخواد بهش خوش بگذره ‫باید به قصر خبر بدم.
‫اوه، خفه شو.
‫خب، می‌خوای بهم بگی بابا الان چیکار کرده، ‫یا خودم باید حدس بزنم؟
‫به ری گفته بره تو خونه یکی از دوستام.
‫ری لعنتی.
‫کسی هم آسیب دید؟
‫این بار؟ نه.
‫تصمیم گرفتم واقعیت رو به دوستم بگم.
‫فقط نمی‌دونم قراره چطوری باهاش برخورد کنه.
‫تو آسیب‌پذیر هستی؟
‫از لحاظ قانونی؟ نه.
‫شخصی؟
‫- اصلاً دلم برای اینا تنگ نشده بود. ‫- هوم.
‫آخرین بار کی از بابا خبر داشتی؟
‫حدود یک سال پیش.
‫سعی کرد با یه شغل الکی ‫تو یکی از کارگاه‌های ساختمونیش
‫منو بکشونه برگردم.
‫حقوق شش رقمی.
‫حدس بزن چقدر درباره‌ش فکر کردم.
‫شش ثانیه.
‫- خوب می‌شد می‌تونستم قسط‌های قایق رو بدم... ‫- آره.
‫و شاید دوباره تو وصیت‌نامه باشم.
‫اما، نه.
‫اون آدم سمی‌ایه.
‫بابا، این طرف.
‫صحبت از دادن قسط قایق شد، ‫باید برم جنسامو بفروشم.
‫باشه.
‫هی، یه نصیحت برای دوستت.
‫وقتی پای ویکتور اوچوا وسطه، بهترین کار ‫اینه که ازش دور بشی و همونطور دور بمونی.
‫بهش بگو اینو از یه متخصص شنیدی.
‫داری پنه آلاودکات رو درست می‌کنی؟
‫به نظر غمگین میای.
‫آره، مل قبل از اینکه بتونم چیزی بخورم ‫پرتم می‌کنه بیرون.
‫نه، دعوت شام من مشروط به این بود که ‫توی دو تا قتلمون پیشرفتی داشته باشم،
‫که هیچی ندارم.
‫فکر کردم اون معتقده کار شوهره‌ست.
‫به طرز مشکوکی برنزه‌ست، ‫اما معلوم شد کار اون نمی‌تونه باشه.
‫کار آخرین کسی که زنه رو دیده یعنی ‫اون یکی مشاور املاک هم نمی‌تونسته باشه.
‫شب قتل داشته دوران نقاهت ‫جراحی لیفت صورتش رو می‌گذرونده.
‫پس فقط خانواده پدری زن موندن،
‫و من تو پیدا کردن ‫بعضیاشون مشکل دارم.
‫- بذار ببینم. ‫- چی؟
‫هم بزن.
‫یالا، کارت رو بکن.
‫باشه.
‫فردا می‌تونم بعضی از این اسم‌ها رو ‫تو روزنامه هرالد چک کنم،
‫شاید بتونم یه سری آدرس جدید برات پیدا کنم.
‫باشه.
‫داره باهات تماس گرفته می‌شه.
‫اوه.
‫می‌دونی من خیلی وقته اون رمز ‫غیرقابل رمزگشاییت رو شکستم؟
‫- ای-او. امی اوچوا. ‫- اوهوم.
‫- جواب بده. ‫- اشکالی نداره.
‫با هم به مشکل خوردین؟
‫- ما اومدیم خونه. ‫- سلام.
‫سلام، اینا چیه؟
‫دستور غذا. فقط چند تا دستور غذاست. ‫شام ۲۰ دقیقه دیگه حاضره.
‫تو برو دوش بگیر. زود باش.
‫- سلام، رفیق. ‫- سلام.
‫و تو. یه دقیقه بهت نیاز دارم. بیا.
‫باشه.
‫هم بزن.
‫به لطف لاندو وارد ایمیل فیونا شدیم.
‫بیشتر صندوق ورودیش ‫قراردادهای املاکی و هرزنامه بوده.
‫اون زن یاد نگرفت چطور اشتراک ‫خبرنامه های ایمیلی رو لغو کنه.
‫اما عیب نداره.
‫فهمیدم اصل کاری پوشه پیش‌نویس‌هاشه.
‫«دیشب خیلی جذاببب بود.» سه تا حرف «ب».
‫«می‌خوام ببینمت، فردا خوبه؟» خیلی جالبه.
‫اوه.
‫اسمی برای گیرنده نیست.
‫- نه. ‫- نه.
‫چون فکر نمی‌کنم می‌خواسته ارسالش کنه.
‫آه، باشه.
‫فکر می‌کنی لاندو تنها مردی نبود ‫که رمزش رو باهاش شریک می‌شده؟
‫نه. رد و بدل کردن پیام‌های مخفیانه ‫تو یه پوشه پیش‌نویس مشترک
‫خیلی امن‌تر از اینه که واقعاً ارسالشون کنی.
‫جاسوس‌ها این کار رو می‌کنن. ‫آدمای بی‌وفا هم همینطور.
‫- شاید. ‫- نه، قطعاً.
‫ببین وقتی ایمیل‌های قدیمیش رو برای کلمه ‫جذاب با ۳ تا ب سرچ می‌کنم چی میشه.
‫همون املای احمقانه و یه عالمه تبلیغ ‫از یه مربی کیک‌بوکسینگ.
‫آره. شین بلانچارد.
‫اوهوم. فیونا هفته‌ای دو بار ‫پیش این یارو می‌رفته.
‫فکر کنم داشت تمرین هوازیش رو انجام می‌داد، ‫ولی نه تو باشگاه.
‫اوه.
‫نظرت چیه؟
‫- به نظرت بهش میاد بتونه آدم بکشه؟ ‫- اوهوم.
‫آره، بهش میاد بتونه دو نفر رو بکشه.
‫آقای بلانچارد، ممنون که اومدی.
‫من کارآگاه آبریو هستم.
‫مطمئنی اونجا راحتی؟
‫قرار بود جای دیگه‌ای بشینم؟
‫نه، ما به اون میگیم صندلی جذاب.
‫البته ما با یه دونه «ب» می‌نویسیمش.
‫می‌دونم تو سه تاش رو دوست داری، مگه نه؟
‫- هوم. ‫- تبلیغاتت رو دیدم.
‫بیشتر مشتری‌هام زن‌های مسن‌ترن. ‫فکر می‌کنن بامزه‌ست.
‫قضیه چیه؟
‫تو تماسی که باهام گرفتین گفتین یه سری ‫سؤالات درباره سابقه فیونا ون آلن دارین؟
‫آره. می‌خواستم یه نگاهی به چیزی بندازی ‫که تو پوشه پیش‌نویس‌هاش پیدا کردیم.
‫تو فقط مربی کیک‌بوکسینگ فیونا نبودی، بودی؟
‫تو با اون زن دوست بودی.
‫چی شد، شین؟ رابطه‌شو قطع کرد؟
‫کشتیش، از حصار پشتی پریدی،
‫خوردی به پست کرتیس میدلتون بیچاره ‫و این بلا رو سرش آوردی؟
‫نه، من کسی رو نکشتم.
‫اون شب پیش یکی از مشتری‌هام بودم.
‫واقعا؟ ساعت ۱۰ شب زیاد ‫کیک‌بوکسینگ کار می‌کنی؟
‫من و گوئن که...
‫قضیه کاری نبود.
‫یعنی، رفتیم کافه روکو و بعدش...
‫آها، که اینطور. تو و گوئن.
‫تو مربی هستی شین؟ یا اهل عشق و حالی؟
‫اگه سؤال دیگه‌ای دارین، ‫با وکیلم حرف بزنین.
‫ولی اول با گوئن استیلی حرف بزنین. ‫اون بهتون میگه.
‫من این کار رو نکردم.
‫خیلی خب، خانم‌ها. این بازی ‫کاناستاست، نه بداهه‌گویی.
‫سه‌لوهای قرمز پایین، ‫سه‌لوهای مشکی دسته‌ها رو فریز می‌کنن.
‫نوبت کیه؟
‫- گوئن، انگار مهمون داری. ‫- شما گوئن هستی؟
‫- اوهوم. ‫- آره، سلام.
‫من بیرون زدم به یه ماشین، و اون خانم ‫گفت شاید مال شما باشه. ببخشید.
‫میشه یه لحظه ایشون رو قرض بگیرم، لطفاً؟
‫کاش ماشین من بود عزیزم. امروز پیاده اومدم.
‫خب، شاید من و شما بتونیم ‫در هر صورت یه دقیقه با هم حرف بزنیم.
‫واقعاً مجبور بودی اینجا این کار رو بکنی؟
‫می‌دونی چرا اومدیم دیدنت؟
‫شین بهم زنگ زد، و همون چیزی ‫رو بهتون میگم که به اون گفتم.
‫من قرار نیست براش دروغ بگم.
‫پس، سه‌شنبه شب ‫گذشته پیش اون نبودی؟
‫من هیچ‌وقت با شین نبودم.
‫حداقل نه اونطوری که شما فکر می‌کنین.
‫پس می‌دونی چرا فکر کرده ‫تو براش شهادت میدی؟
‫نمی‌دونم. من از شین خوشم میاد.
‫سعی کردم چند تا از دوست‌هام رو ‫به عنوان مشتری براش جور کنم، اما این؟
‫من دیگه نیستم. می‌کشم کنار.
‫باید برم سراغ تنیس یا یه چیز دیگه.
‫امیدوارم پرونده‌تون رو حل کنین، ‫اما فقط پای منو نکشین وسط، باشه؟
‫می‌دونی، بیشتر آدم‌ها به ‫کارآگاه‌های قتل دروغ نمیگن
‫مگه اینکه گناهکار، ‫دیوونه یا تو حال غیرعادی باشن.
‫خب، فکر کنم اون فقط یکم کله‌ش گرم بود.
‫آره، خب، یا شین داره چرت میگه ‫یا این خانم با‌شخصیت.
‫فقط باید بفهمیم کدومشون.
‫می‌تونم کمکتون کنم، خانم؟
‫شما ویش هستی؟
‫من از دوست‌های آر.جی. هستم. اسمم...
‫امی اوچوا. در جریانم.
‫یکی دو بار این دور و بر دیدمت.
‫فقط اسمت رو نمی‌دونستم.
‫تا همین اواخر.
‫شما... امروز ندیدیش، نه؟
‫من و اون باید با هم حرف بزنیم، اما ‫نتونستم پیداش کنم.
‫خوبه.
‫ببخشید؟
‫یعنی به نفعشه. ‫لابد سرش به کار گرمه.
‫باور کن، کار همون چیزیه ‫که این پسر لازم داره.
‫خنده‌داره، وقتی آر.جی. ‫درباره تو حرف می‌زنه،
‫یه جوری ازت میگه انگار ‫خوش‌قلب‌ترین آدم روی زمینی.
‫باید بگم، اصلاً بهت نمیاد.
‫گفتی دوستشی، آره؟
‫- آره. ‫- اوهوم.
‫خب...
‫سرت به کار خودت باشه ‫تا زندگی به کامت بشه.
‫یه جمله‌ایه که مادرم همیشه می‌گفت.
‫می‌گفت وقتی پای مسائل احساسی وسط باشه، ‫این قضیه دو برابر صدق می‌کنه.
‫اما از اونجایی که هم تو و هم آر.جی. ‫اصرار دارین که فقط دوستین،
‫می‌خوام چیزی رو بهت بگم که با یه نگاه ‫بهت فهمیدم و اون نگفت.
‫اون و بابات؟
‫اون روز با هم آشنا شدن. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫- سلام. ‫- ببخشید. صدای زنگ رو شنیدم.
‫تو حموم بودم.
‫نه، من ببخشید که اینطوری سرزده اومدم.
‫می‌خواستم خودم یه نگاهی به خونه‌ت بندازم.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫می‌خواستم درباره یه چیزی باهات حرف بزنم. ‫چیزی که شاید شنیدنش آسون نباشه.
‫باشه.
‫شین بلانچارد، مربی کیک‌بوکسینگ فیونا.
‫خبر داشتی چقدر با هم صمیمی شده بودن؟
‫هی.
‫نمی‌خوام از دستش عصبانی باشم، می‌دونی؟
‫حتی نمی‌دونم الان باید چه حسی داشته باشم.
‫مخصوصاً اگه شین... ‫اگه اون این کار رو کرده باشه، من...
‫آره، خب، فعلاً اون کسیه ‫که داریم روش تحقیق می‌کنیم.
‫در همین حده.
‫اینجا چیز به درد بخوری پیدا کردین؟ ‫سرنخی یا چیزی؟
‫نه، هنوز نه.
‫رفت و آمد به ملک شما
‫بدون اینکه تو دوربین دیده بشی ‫یه کم سخته.
‫باید اینجا رو خوب بشناسی.
‫می‌دونی شین تا حالا برای کلاس‌های ‫کیک‌بوکسینگ فیونا اومده اینجا یا نه؟
‫نمی‌دونم رفیق. من...
‫فکر نکنم.
‫ولی از طرفی، انگار از ‫خیلی چیزها خبر نداشتم.
‫آره.
‫ببین، یه چیزی هست ‫که می‌خواستم بهت نشون بدم.
‫چی؟
‫ببین، چند هفته پیش،
‫شین از فیونا خواست ‫تو کارش سرمایه‌گذاری کنه.
‫من بهش گفتم فکر نمی‌کنم ایده خوبی باشه.
‫حالا، می‌دونم بهم میگی ‫که اونا با هم دوست بودن.
‫ولی فکر کنم به حرفم گوش کرده.
‫ببین، می‌بینی؟
‫شاید دست رد به سینه‌ش زده.
‫نمی‌دونم.
‫شاید دلیل اینکه کشتش همین بوده.
‫آره، شاید.
‫یادم میاد یه زمانی یه عکس ‫قاب‌شده از لوکاس اینجا بود.
‫همونی که مال دبیرستان بود، وقتی باعث ‫اون خطای بزرگ شد و توپ بازی رو گرفت.
‫الان یه چند سالی میشه که نیست؟
‫برام سؤاله که چی قراره ‫جای عکس‌های منو بگیره
‫وقتی وقتش برسه.
‫دوستت، آقای دکر. بهت درباره ‫پیشنهادی که بهش دادم گفت؟
‫راستش، نه.
‫نتونستم پیداش کنم، ‫احتمالاً به خاطر پیشنهادیه که بهش دادی.
‫اومدی اینجا به این خیال ‫که شاید عذرخواهی کنم؟
‫نه، معلومه که نه. ‫اومدم اینجا تا بهت یه پیشنهاد بدم.
‫دارم کم‌کم سرمایه‌گذارها رو ردیف می‌کنم.
‫تا بیشتر سهامت تو شرکت توسعه اوچوا رو بخرن.
‫و وقت زیادی هم برای این کار دارم
‫چون دارم از سمتم تو ‫دفتر سیاسی تو استعفا میدم،
‫همین الان.
‫- امی... ‫- حرفم تموم نشده.
‫معامله رو قبول کن، فراموش کن اصلاً ‫اسمی از آر.جی. دکر شنیدی،
‫و از همیشه ثروتمندتر میشی.
‫این فقط یه معامله خوب برای تو نیست.
‫یه معامله خوب برای ماست.
‫ما تجارت رو از تجارت خانوادگی ‫درمیاریم و کی می‌دونه؟
‫شاید، بالاخره، بتونیم ‫دوباره فقط یه خانواده باشیم.
‫و اگه بگم نه؟
‫از هر دو تا شغلم استعفا میدم.
‫دفتر سیاسیت و توسعه اوچوا رو ول می‌کنم.
‫دیروز لوکاس رو دیدم.
‫تقریباً دو سالی میشه ‫که از زیر سلطه‌ت دراومده؟
‫و... باورت می‌شه، هیچ‌وقت حال ‫و اوضاعش از این بهتر نبوده.
‫ذهن‌های ساده، دخترم، دلخوشی‌های ساده.
‫فقط قایقه نیست که خوشحالش می‌کنه.
‫این... این دوری از توئه.
‫داشتی ازش یه ری جدید برای خودت می‌ساختی.
‫یه نوچه. یه اوباش!
‫چون سقف توانایی‌هاش همونقدر بود.
‫تنها چیزی بود که می‌تونست باشه.
‫اما در مورد تو فرق می‌کنه. ‫تو می‌تونی فراتر بری.
‫حتی فراتر از من.
‫می‌تونی این شهر، و شاید حتی این ایالت رو، ‫به زانو دربیاری.
‫تا تسلیم این خانواده بشن.
‫می‌تونی قدرتی داشته باشی ‫که الان حتی نمی‌تونی درکش کنی.
‫گاهی وقت‌ها تقریباً خنده‌داره...
‫که چقدر کم منو می‌شناسی.
‫به پیشنهادم فکر کن.
‫دوبار تکرارش نمی‌کنم.
‫- پس این زنه که مرد... ‫- فیونا ون آلن.
‫اگه گزارش نداده بود که تو حیاطش ماره،
‫پس چرا وقتی اون کشته شد، ‫بابام باید اون پشت می‌بود؟
‫راستش، فکر کنم تو این حیاط اینجا بود.
‫این توی یه زمین گلفه که گزارش ‫داده بودن یه مار برمه‌ای اونجاست.
‫اون‌قدر نزدیک بوده که صدای جیغش رو بشنوه، ‫قاتل میاد بیرون پشت خونه،
‫بابات رو می‌بینه که از روی کنجکاوی ‫داره از بالای حصار نگاه می‌کنه.
‫بابات هم اون رو می‌بینه ‫که سلاح قتل دستشه.
‫یارو نمی‌تونسته شاهد ‫باقی بذاره، برای همین...
‫خب، اگه راست بگی، حداقل ‫کار رفقای ماربازش نبوده.
‫چندتاشون پیگیر شدن ‫و سراغ مراسم یادبودش رو می‌گیرن.
‫خوبه که بدونیم قرار نیست از کسی ‫که کشتش میزبانی کنیم.
‫مایکل. مایکل.
‫ما درباره تصویب شدن ‫لایحه تو حرف نمی‌زنیم، خب؟
‫داریم درباره لایحه من حرف می‌زنیم.
‫رای‌ها رو واسم جور کن.
‫وگرنه ممکنه قضیه به گوش ‫کمیته اخلاق برسه که
‫تمام سهام یه شرکت خاص رو فروختی،
‫اونم درست یه روز قبل از اینکه ‫ایالت رابطه‌ش رو باهاشون قطع کنه.
‫حتماً یه جای کار بدجوری می‌لنگه
‫که ازم می‌خوای تو خونه ببینمت.
‫یه جای کار می‌لنگه، ری.
‫برای این اینجایی چون قراره ‫برای یه نفر یه حادثه پیش بیاد.
‫سلام، گوئن.
‫بهم دروغ گفتی.
‫شبی که اون دوتا مقتول من کشته شدن، ‫تو توی کافه و رستوران راکو بودی.
‫هفت تا نوشیدنی، دوتا غذای ‫اصلی، گواکامولی کنار میز.
‫گارسون تو و شین رو یادشه. ‫رسیدش رو درآوردم. خب، چطور بود؟
‫منظورم گواکامولیه، نه دوستی‌تون.
‫- نمی‌دونم داری درباره چی حرف می‌زنی. ‫- مراقب باش.
‫درک می‌کنم که نمی‌خواستی جلوی ‫دوستای افاده‌ایت اعتراف کنی
‫که با شین می‌پریدی.
‫اما اگه الان بهم دروغ بگی، ‫باید این احتمال رو در نظر بگیرم
‫- که قتل فیونا ون آلن کار تو بوده. ‫- چی؟
‫دوست کیک‌بوکسورت می‌ره با یکی دیگه می‌پره،
‫تو هم حسودیت می‌شه و یکی رو ‫استخدام می‌کنی تا سرش رو زیر آب بکنه.
‫این مسخره‌ست. من...
‫خیلی خب، آره.
‫- من و شین با هم یه توافقی داشتیم. ‫- اوهوم.
‫اما من و فیونا،
‫همدیگه رو می‌شناختیم ‫و از کارای هم خبر داشتیم.
‫ببخشید، یعنی داری می‌گی ‫از قضیه شین مطلع بودین؟
‫قسم می‌خورم وقتی فهمیدم، ‫به نظرم خنده‌دار اومد.
‫به نظر اونم همین‌طور بود.
‫پس با هم دوست بودین؟
‫بیشتر در حد آشنا بودیم.
‫مشخصات وکیل طلاقم رو ازم خواست.
‫می‌خواست از لاندو جدا بشه؟
‫تو این فکر بود.
‫اما فکر نکنم هیچ‌وقت ‫فرصت پیدا کرد بهش بگه.
‫[آر.جی.: می‌شه همو ببینیم؟ ‫یه چیزی می‌خوام نشونت بدم.]
‫هی، ممنون.
‫این روزا بوی کاروانت چقدر بده؟
‫سخته باور کنم که ‫اینجا جای بهتری برای قراره.
‫پس کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫شین بلنچارد آدم ما نیست.
‫نیست. غیبت شین موجه بود، ‫اما بگو ببینم.
‫- بگو چطور به این نتیجه رسیدی. ‫- باشه.
‫این گزارش اولیه پزشکی قانونی ‫درباره فیونا ون آلنه.
‫تیم بررسی صحنه جرم فکر می‌کرد مهاجم ‫راست‌دست بوده و یه جور چماق داشته.
‫در حالی که فیونا روی مبل لم داده بوده، ‫قاتل چوب بیسبال یا لوله رو بالا می‌بره.
‫ضربه‌های محکم برای توجیه الگوی ‫پاشش خون؛ تئوری‌شون این بود.
‫اما خب الان می‌دونیم که چوب یا لوله نبوده.
‫نه، گوی کریستالیش بوده.
‫آره، برای همین امروز با ‫پزشکی قانونی جلسه داشتم.
‫با دونستن اینکه اون سلاح قتل بوده،
‫الگوی پاشش خون ‫با تئوری اولیه جور درنمیاد.
‫الان فکر می‌کنن قاتل ‫باید پشت سرش ایستاده باشه
‫و حتماً هم چپ‌دست بوده.
‫- شین که چپ‌دست نبود. ‫- نه نیست، ولی می‌دونی کی هست؟
‫لاندو ون آلن؟
‫آره، خب فکر کنم. ‫دیروز دیدم داره می‌نویسه.
‫می‌دونی، اون از روز اول ‫مظنون اصلی من بود،
‫اونم قبل از اینکه بفهمم ‫زنه می‌خواسته ترکش کنه.
‫منظورت چیه؟
‫با یه وکیل طلاق قرار داشت، یه توافق‌نامه ‫پیش از ازدواج سفت‌وسخت هم داشتن.
‫اگه ازدواجشون تموم می‌شد، ‫لاندو آس‌وپاس می‌شد.
‫پس دنبال یه چپ‌دست می‌گردیم ‫که انگیزه کشتن فیونا رو داشته...
‫می‌دونم... زمان‌بندی رو می‌دونم، ‫برای همین می‌دونم غیرممکنه.
‫لاندو نمی‌تونسته سلاح قتل رو ‫تو اون زمین گلف بندازه
‫و به موقع برگرده که ‫نیروهای امدادی ببیننش. قبول.
‫فقط نمی‌تونم بیخیالش بشم.
‫هر دوتا قتل کار اون بوده.
‫فقط هنوز نفهمیدیم چطوری.
‫خب؟
‫آره پسر، خیلی کندی. ‫قشنگ دو دقیقه از تایم عقبی.
‫عمراً. به هیچ وجه.
‫امکان نداره این یارو لاندو ‫خودش رو تا اینجا برسونه،
‫کورتیس رو تو اون گودال شن بکشه،
‫و بعد بدوه سمت خونه‌ش تا به موقع ‫در رو برای پلیس باز کنه. اصلاً راه نداره.
‫آره.
‫من مسابقه ورزشی مدرسه رو بردم. سال ‫۱۹۸۶، دبستان کارتر. برو آمارش رو دربیار.
‫خب، اون مال قبل چند هزار تا ‫نوشیدنی‌ای بود که خوردی.
‫هی، بیا برات تایم بگیرم.
‫حتی اگه یه خورده هم سریع‌تر باشم، ‫ممکن نیست، ویش.
‫اصلاً و ابداً ممکن نیست.
‫خب، فکر کنم تنها چیزی که فهمیدیم اینه که...
‫من باید برگردم باشگاه و تو ‫هم به یه مظنون جدید نیاز داری.
‫عجب.
‫نمی‌تونم نادیده بگیرم که هنوز دعوت نشدم
‫تا پاک شدن سوابقت توسط ویکتور اوچوا ‫رو جشن بگیریم.
‫خب، راستش هنوز جوابش رو ندادم.
‫داداش، تو دیگه بدجوری دندون ‫اسب پیشکشی رو می‌شمری.
‫بهم بگو، فراموش کردن امی اوچوا برات سخت‌تره
‫یا اینکه از خر شیطون بیای پایین؟
‫بهت گفتم پسر، اگه برگردی آپالاچی، ‫دیگه هیچ‌وقت رنگ بیرون رو نمی‌بینی.
‫ویش.
‫فهمیدم چطوری این کار رو کرد.
‫نمی‌شد قبل از اینکه این همه راه رو بدوم ‫می‌فهمیدی چطوری این کار رو کرده؟
‫خودت گفتی، به ورزش نیاز داری.
‫تا حالا بازی جای آلای ‫رو از نزدیک دیده بودی؟
‫نه، از نزدیک نه.
‫داییم به مامانم می‌گفت داریم می‌ریم بستنی ‫بخوریم ولی در عوض می‌آوردتم اینجا.
‫من پوششی برای شرط بندیش بودم.
‫اون رفت‌وآمدها و گرفتن یه توپ ‫بازی وقتی هفت سالم بود...
‫تنها دوتا خاطره مثبتی بود که ‫دایی تیمی از خودش به جا گذاشت.
‫- آره، خب، الان یه خاطره سوم هم داری. ‫- چی؟
‫اون بهت کمک کرد یه ‫پرونده قتل دوگانه رو حل کنی.
‫سلام. چه خبر بچه‌ها؟
‫خبری نیست لاندو. ما از طرفدارای ‫پروپاقرص جای آلای هستیم.
‫خیلی عجیبه که اینجا می‌بینیمت.
‫آره، به نظر میاد آماده بازی هستی.
‫ما هم اومدیم اینجا یه بازی بکنیم. ‫بازی «چشم می‌بینه» رو یادته؟
‫داشتم عکسایی که از ‫خونه‌ت گرفته بودم رو مرور می‌کردم.
‫یه کلاه ایمنی به چشمم خورد. ‫ولی هیچ دوچرخه‌ای نبود.
‫اون برای اینه که کلاه دوچرخه‌سواری نیست، ‫کلاه بازی جای آلایه.
‫این یه عکس دیگه از گاراژته
‫که پلیس شب قتل گرفته.
‫همون نقطه، دیروز.
‫می‌بینی چی کم شده؟
‫این دیروز اونجا نبود. این یه سستا هست.
‫اما تو بعد از اینکه پلیس‌ها ‫رفتن، سربه نیستش کردی.
‫من همیشه فکر می‌کردم بهشون می‌گن اسکوپ.
‫عجیبه که شماها چه ‫کارایی می‌تونید باهاش بکنید.
‫- مثلاً قسر در رفتن از قتل. ‫- چی؟
‫آره، شبی که فیونا رو ‫کشتی، از در جلویی اومدی تو،
‫جلوی دوربین لبخند زدی: ‫«سلام عزیزم، من اومدم خونه.»
‫فیونا روی مبل دراز کشیده بود.
‫اصلاً روحش هم خبر نداشت قراره چی بشه.
‫بعد از اون، همه‌چیز به ‫زمان‌بندی بستگی داشت.
‫اون جایزه کاملاً گرد زنت رو برداشتی.
‫گذاشتیش توی سستا و تا جایی ‫که می‌تونستی پرتابش کردی،
‫همه‌ش برای اینکه بتونی به پلیس زنگ بزنی
‫و بهشون بگی هر چه سریع‌تر ‫خودشون رو برسونن.
‫کورتیس میدلتون بیچاره.
‫در همین حین، اون بیرون داشت به ‫کار خودش می‌رسید. مار شکار می‌کرد.
‫نمی‌خواستی بکشیش، اما کشتیش.
‫کورتیس شاهد چیزی نبود.
‫تعقیبی در کار نبود. ‫مشکل زمان‌بندی نبود.
‫فقط فیزیک و شانس بد در کار بود.
‫این غیرممکنه.
‫امکانش خیلی کمه.
‫بازوی خیلی خوبی می‌طلبه.
‫الان می‌دونیم توی باشگاه جای آلای ‫بازی می‌کنی، اما یه زمانی حرفه‌ای بودی.
‫تو توی فلوریدا، اسپانیا ‫و فیلیپین توی تیم‌ بودی.
‫تو یه چپ دست از بوکا راتون بودی.
‫شماها منتظرین من یه چیز احمقانه بگم،
‫اما من انجامش نمی‌دم.
‫هیچ‌وقت چیزی رو ثابت نمی‌کنین. ‫زیادی عجیبه.
‫نه، می‌دونی چی عجیبه؟
‫نیازی نیست چیزی بگی.
‫واحد صحنه جرم روی پشت ‫بوم خونه پشت تو رفته، لاندو.
‫این خون همسرته روی توفال اونا.
‫نمی‌دونم چطوری رفته اونجا.
‫می‌دونی چی بدتر از زندگی زیر ‫ابری از شک و تردیده؟
‫غذای زندان.
‫ارقام خوب به نظر می‌رسه. ‫خیلی وسوسه‌کننده‌ست.
‫اما؟
‫ببین، من تو و بابات رو خیلی وقته می‌شناسم.
‫چقدر به تامین مالی کمک کردم؟
‫توی دو دوجین پروژه توسعه اوچوا؟
‫و با اینکه عاشق کار کردن با شرکت هستم،
‫فکر نکنم بخوام ازش سهمی داشته باشم.
‫نمی‌خوای بدون پدرم سهمی ازش داشته باشی.
‫امی، من به کاری که ‫اینجا می‌کنی احترام میذارم.
‫اما این عاقلانه‌ست؟
‫مطمئنم بابا امشب یه پیام فرستاد.
‫اما نمی‌دونم برای من بود یا تو.
‫لوکاس،‌ داری می‌ترسونیم. چه خبره؟
‫اون قایقمو، کل زندگیمو به آتیش کشید.
‫می‌شه این‌طور برداشت کرد که برای همینه ‫جواب زنگ‌هام رو نمی‌دادی؟
‫اشکالی نداره. منم بودم جواب ‫زنگ‌های خودم رو نمی‌دادم.
‫نه ببین، وقتی حرف زدیم، فقط می‌خواستم ‫مطمئن بشم که حرف درستی می‌زنم.
‫خب؟
‫هنوز چیزی به ذهنم نرسیده.
‫این یه مهارتیه که اون داره.
‫کاری می‌کنه به هر چیزی ‫که فکر می‌کنی می‌دونی شک کنی.
‫کاش می‌تونستم بهت بگم که ‫نمی‌تونه برت گردونه زندان،
‫اما احتمالا بتونه.
‫و خب...
‫اگه این آخرین باریه که ‫قراره همدیگه رو ببینیم، من...
‫فقط می‌خواستم بدونی که من...
‫من... درکت می‌کنم.
‫خب، فکر کنم فهمیدم ‫چی می‌خواستم بگم.
‫چی؟
‫گور بابای پدرت.
‫خیلی راحته.
‫من تا دیروز از چیزایی که پدرم ‫بهت گفته بود باخبر نشده بودم.
‫قبل از اون، داشتم تلاش ‫می‌کردم باهات تماس بگیرم
‫چون چیزی بود که لازم بود بدونی.
‫قضیه سرقت از خونه همسر سابقت...
‫آره، بابات پشت اون قضیه هم بود.
‫همون ثانیه‌ای که دیدمش فهمیدم. می‌دونم.
‫کاترین داشت درباره ‫خانواده‌تون تحقیق می‌کرد.
‫بهت گفته بود که ‫شاید حتی یه مقاله هم بنویسه.
‫این کارش زنگ خطر رو به صدا درآورد.
‫می‌خواست بدونه که آیا اون ‫به چیزی پی برده یا نه.
‫فکر می‌کردم یه راه فراری پیدا کردم،
‫اما اون بر اساس این احتمال بود ‫که اون بتونه تغییر کنه.
‫الان...
‫تنها راه فرار اینه که به مردم نشون بدیم ‫اون واقعاً چجور آدمیه.
‫حق با توئه، اون پشت قضیه سرقت بود،
‫اما اون تنها چیزی نبود که پشتش بود.
‫دو سال پیش،
‫وقتی مچ برادرم رو حین ‫دزدیدن تجهیزات دوربینت گرفتی،
‫فقط به خاطر این نبود که ‫لوکاس یه الف‌بچه مردم‌آزار باشه.
‫تصادفی نبود.
‫لوکاس رو فرستاده بودن تا دوربینت رو بدزده.
‫دیگه وقتشه دلیلش رو بفهمی.
‫«ترجمه از میثم موسویان»