‫فکر کنم دیگه نیویورک نیستیم، ‫مگه نه بیسکوییت؟
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫صبح بخیر.
‫چطوری، عزیزم؟ خوبی؟ سلامتی؟
‫الان کجاست؟
‫داره تینوی پیر رو
‫بابتِ آتیش‌سوزی مهارشده ‫تو خط نرده ملامت می‌کنه.
‫بچه‌ها راضی نیستن. ‫چند ماه دشواری داشتیم.
‫می‌دونم. نگران نباشید. ‫بزودی شرشو کم می‌کنیم. باشه؟
‫و اگه نتونستیم؟
‫اگه نشد، باید مثل سگِ پیر گله خلاصم کنی.
‫به منم بگید، پسرا. ‫چی انقدر خنده‌داره؟
‫ها؟
‫از کجا شروع کنم؟ این موضوع که ‫توی انتخابات آخر تحقیر شدی
‫یا اینکه وقتی بحث مزرعه‌داری برسه، گیج میزنی؟
‫مراقب باش، پسرم.
‫وگرنه چی میشه؟
‫مدیریت مزرعه رو از چنگم درمیاری؟ ‫صبر کن، این کار رو کردی.
‫بله، درسته.
‫ولی تمام افراد حاضر در اتاق ‫باید اینو آویزه گوش‌شون کنن.
‫الان یه عضو دیگه ‫از خانواده کرکلند همه‌کاره‌ست.
‫و اگه به مذاق‌تون خوش نمیاد،
‫حواستون باشه از در خارج میشید ‫در اصطبل بهتون نخوره.
‫روی صحبتم تو هم هستی.
‫رئیس‌بازیت تموم شد، ‫و می‌تونیم برگردیم سر کار؟
‫هی!
‫با من درنیفت.
‫- متی، جهت گله رو تغییر بده. ‫- چشم قربان.
‫استرلین، یونجه‌ها رو پر کن.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫چی ذهنتو درگیر کرده؟
‫امروز صبح یه چیز عجیب دیدم. ‫یه آئودی نقره‌ای کنار نهر بود.
‫اوه.
‫یه زن با موبایلش درگیر بود، ‫نمی‌تونست راه خروج از مزرعه رو پیدا کنه.
‫باید زود می‌رفتم، خب؟
‫یانسی دست تنها بود ‫و واسه گوساله کمک می‌خواست.
‫راه خروج رو بهش نشون دادی؟
‫آره.
‫ممنون.
‫- چیه؟ ‫- ببین، من...
‫تعداد دوست‌های خانمتو قضاوت نمی‌کنم.
‫صبر کن. احساس می‌کنم ‫یه‌جورایی قضاوت می‌کنی، جیک.
‫گفتم شاید به فکر باشی ‫یه‌مدت بی‌خیال بشی.
‫اونوقت چرا؟
‫چون... اون برگشته.
‫به خونه خوش اومدی، آبجی!
‫بیا ببینم.
‫شش ماه شد.
‫شش ماه.
‫اوه، دلم واست تنگ شده بود.
‫منم.
‫- ببین، گوش کن. ‫- اوهوم.
‫باید قول بدی عصبانی نمیشی، باشه؟
‫جواب منفی رو قبول نمی‌کنه.
‫حال دخترم چطوره؟
‫سلام مامان.
‫داشتیم گپ می‌زدیم و خواهرت بی‌وقفه
‫در مورد مهمونی بزرگ ‫برگشت به خونه‌ات حرف میزد.
‫مثلا سوپرایز بود، مامان.
‫سوپرایز پارتی.
‫مامان.
‫دیگه نیست.
‫- باید به خاطر تو می‌اومدم. ‫- آخرین بار کِی اینجا بودی؟
‫خیلی وقت پیش. ‫دقیقا منظورم همینه.
‫- خب، ماجرا بیشتر از این حرف‌هاست، درسته؟ ‫- همم، دقیقا.
‫- چرا شما دو تا عصبانی شدید؟ ‫- چون تو رو خوب می‌شناسیم.
‫- می‌دونی تا وقتی اینجام، باید چیکار کنم؟ ‫- همم.
‫سعی کنم قانعت کنم برگردی نیویورک.
‫جـ... جدی میگم.
‫وقتی به دیدنت می‌اومدم،
‫زندگی‌تو می‌دیدم، ‫زندگی که باید داشته باشی...
‫ببین، من آدم مناسبی نیستم ‫که بخوام واسه روابط توصیه بدم.
‫ممنون. خدا رو شکر.
‫حرفش پیش اومد، راجر چطوره؟
‫- ویلیام. ‫- ویلیام.
‫پنجمی.
‫ویلیام خوبه. اوضاع مرتبه.
‫اوه، از دست شما دخترا.
‫یعنی نمی‌تونم ‫با دو تا دختر خوشگلم وقت بگذرونم؟
‫حق ندارم؟
‫بله که حق داری، مامان.
‫خوبه. یکی‌تون قهوه دم کنه.
‫می‌خوام کوکی تگزاس رنجر بپزم.
‫من قهوه می‌ذارم.
‫اوه، هنوز بلدم.
‫همم، هنوز بلدی مامان.
‫میام.
‫هی. چطور بود؟
‫- سلام. خوب بود. آره. ‫- جدی؟
‫- عالی.
‫اگه نمره اس‌ای‌تی‌ـت خوب باشه، ‫شاید دانشگاه تگزاس یه بورسیه دیگه بهت بده.
‫آره. آره، خدا می‌دونه.
‫همین پیروزی رو قبول کن.
‫باشه.
‫سلام کوئین، خوش برگشتی.
‫سلام.
‫[این رستوران اجاره داده می‌شود]
‫[تعطیل است]
‫برگشتی.
‫برگشتم.
‫نگاهش کن. اینجا رو نگاه کن.
‫همینو بگو.
‫پس وقتی می‌گفتی سرت شلوغه، ‫در واقع داشتی بی‌اهمیت نشون می‌دادی؟
‫- چندان بد نیست، ها؟ ‫- نه.
‫و... داریم به سود می‌رسیم.
‫اما بعضی کسب و کارهای اطراف، ‫چندان شانس باهاشون یار نیست.
‫- آره، شنیدم کسب و کار خانم اولی تعطیل شده. ‫- آره.
‫- و رستوران میو. ‫- اوهوم.
‫خب گفته بودی وضعیت بده، ‫اما نمی‌دونستم در چه حد.
‫آره، وقتی کارگذاری خطِ لوله تموم شد، ‫شرکت آب و برق آستین کنار کشید.
‫منابع مالی دود شد و رفت هوا.
‫شش تا از مزرعه‌ها درشون تخته شد.
‫- یه تعدادی‌شون مزارع‌شون رو فروختن. ‫- همم.
‫دیویس؟
‫دیویس.
‫به نظرت آشتی اون و پائولا جو ‫به جایی می‌رسه؟
‫فکر کنم الان که رید ‫دانشگاه ای‌اندام درس می‌خونه،
‫پیش خودش گفته پول رو برداره ‫و بره آستین.
‫اوه، خوب بلدم رو چه آدمی دست بذارم.
‫خیلی‌خب، صحبت درباره دیویس کافیه.
‫- نیویورک چطوره؟ ‫- اوه.
‫اگه بخوام روراست باشم،
‫اجرای جلوی اون همه آدم، ‫واقعا حالمو خوب می‌کرد.
‫ولی اینجا هم همین‌طور. ‫و آماده بودم بیام خونه.
‫اوهوم.
‫چیه؟
‫- نمی‌خوای بپرسی؟ ‫- چی بپرسم؟
‫- خودت بهتر می‌دونی. ‫- استاتن؟
‫- آره. ‫- نه.
‫خب، میاد اینجا. می‌دونی؟
‫- در مورد تو پرس‌وجو می‌کنه. ‫- همم.
‫خب آره، اون شیطنت‌های خودشو داشته،
‫ولی چیزه...
‫شیطنت؟ ‫اسمشو گذاشتیم شیطنت؟
‫خیلی‌خب، صادقانه بگیم، ‫تو هم دست‌کمی نداشتی.
‫خب آره، تو شش ماه ‫اتفاقات زیادی میفته.
‫دقیقا.
‫حرفش پیش اومد، از یانسی گری
‫و زن از دست رفته‌اش چه خبرایی داری؟
‫سیدنی؟
‫استاتن؟
‫سلام.
‫اوه. سلام!
‫از دیدنت خوشحالم، کوئین.
‫از اینکه فورا می‌خواستی ‫فلنگو ببندی، کاملا مشخصه.
‫اوه آره، یادم رفت که... ‫یه کاری دارم باید انجام بدم... آره.
‫متاسفم که مزرعه دابل کِی رو از دست دادی.
‫بابات به صلاحیتت اعتراض کرد.
‫نه، من... واقعا غافلگیر شدی؟
‫خب، هنوز کاملا تموم نشده، درسته؟
‫درسته.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫آره، یه بار گفتی.
‫می‌دونی، حس می‌کنم ‫باید بشینیم جدی صحبت کنیم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫هه.
‫آخه یادم نمیاد تو این شش ماه گذشته ‫یه بار هم زنگ زده باشی.
‫- عه. ‫- فکر کنم فهمیدم منو فراموش کردی.
‫در حقیقت، شنیدم همین‌طور بوده. ‫چی بود؟ آ...
‫جدیدترین دوچرخه رنسام. ‫همه می‌تونن دور بزنن.
‫- بامزه‌ست. ‫- قضاوتت نمی‌کنم. به هر حال مرد بالغی هستی.
‫می‌دونی که تو هم می‌تونستی ‫بهم زنگ بزنی، درست میگم کوئین؟
‫درسته. آره.
‫منم یادم نمیاد بهم زنگ زده باشی.
‫آره. ولی اون شب فقط یه نفر ‫از در بیرون رفت.
‫توقع داشتی چیکار کنم؟ ‫زنگ بزنم؟ پیام بدم؟
‫گل بفرستم؟ بیام نیویورک، ‫و به پات بیفتم برگردی؟
‫نه.
‫نه، لازم نیست.
‫من به‌کل فراموش کردم.
‫جدی؟
‫فکر می‌کنم کائنات مدت‌ها بود ‫سعی داشتن چیزی رو به ما بفهمونن، استاتن.
‫فکر کنم آخرین لحظه بالاخره گوش دادیم.
‫داری چی درست می‌کنی؟
‫چیزه... فضای گربه‌ست.
‫خب؟ واسه آقای اسکرچ.
‫اون گربه خیابونی رو میگی؟
‫اصلا مطمئن نیستیم اون گربه کثیف ‫آقاست یا خانم، کیت.
‫هر وقت بهش غذا میدی ‫تو رو زخمی می‌کنه.
‫- چرا باید واسش چیزی درست کنی؟ ‫- ببین، زحمتی نداره. خب؟
‫از وقتی کالینز باردابلیو رو تعطیل کرده، ‫دارم عقلمو از دست میدم.
‫از اینکه می‌بینم آخر هفته‌ها کار می‌کنی ‫تا بتونی قبض‌ها رو بدی، از خودم بدم میاد.
‫باید واسه دانشگاه پس‌انداز کنی.
‫- من خوشحال میشم کمک بدم. ‫- می‌خوای کمک بدی؟
‫تو دابل کِی ازم تعریف کن. ‫من تو مزرعه‌داری مهارت دارم.
‫مطمئنم امشب استاتن واسه مهمونی میاد.
‫- بی‌خیال. می‌دونی که نمی‌تونم. ‫- نمی‌تونی؟
‫یا نمی‌خوای؟
‫نمی‌خوام. فکر می‌کنی استاتن ‫حاضره آدمی رو استخدام کنه
‫که تو پنهان‌کاری تصادفی که ‫جون بچه‌شو گرفت، نقش داشت؟
‫حتی اسم تو رو بیارم منو با اردنگی ‫پرت می‌کنه بیرون، و حق هم داره.
‫درک نمی‌کنی. واقعا بده.
‫شاید اون‌قدری که فکر می‌کنی بد نباشه.
‫خواهرم فکر می‌کردم آزمون رو خراب کرده، ‫و الان دانشگاه دوک درس می‌خونه.
‫- من حتی تمومش نکردم، پس... ‫- مطمئنی به تیم برنمی‌گردی؟
‫نمی‌تونم دستمو کامل بالا ببرم، ‫پس جوابم منفیه.
‫بعلاوه، تو به‌عنوان کاپیتان تیم ‫داری عالی عمل می‌کنی.
‫دلیل نمیشه جات خالی نباشه.
‫هی.
‫بیا.
‫چیزی نیست.
‫درست میشه.
‫خوبی، رئيس؟
‫آره.
‫دارم سبک سنگین می‌کنم. ‫تو چرا شیک و پیک کردی؟
‫خوشحالم متوجه شدی. ‫مهمونی خوش‌آمدگوییِ کوئینه.
‫آره.
‫خب...
‫بابات حسابی مشغوله.
‫به پسرا گفته چمن جانسون رو دربیارن، ‫و فردا با چمن سودان جایگزین کنن.
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫نه. ابدا.
‫طبق نقشه پیش میرم.
‫می‌ذارم خودشو به دردسر بندازه.
‫این‌طوری، تا دو ماه دیگه، ‫وقتی نوبت رای‌گیری تعیین سرپرست برسه،
‫پسرا خوب می‌دونن ‫باید به کی رای بدن.
‫اگه این وسط دابل کِی رو ‫با خاک یکسان کرد، چی؟
‫خب...
‫گاهی باید همه‌چیز رو بسوزونی ‫تا دوباره از نو بسازی.
‫قوی‌تر برگردی.
‫همم.
‫امشب خونه گریسی می‌بینمت.
‫نگفتم که میام.
‫بی‌خیال. ‫جفت‌مون می‌دونیم که میای. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چه خبر، کوئین؟
‫خیلی‌خب، بریم.
‫سلام.
‫اوه، ببخشید. فکر کردم که...
‫صبر کن، شما؟
‫- وقتی برگشتی. ‫- می‌دونستم.
‫می‌دونستم برای دیدنِ ما نیومدی. ‫یه روده راست تو شکمت نیست.
‫- کوئین، عزیزم. ‫- ماجرا چیه؟
‫الان با مشاور املاک حرف زدم. ‫مامان می‌خواد خونه رو بفروشه.
‫«می‌دونی باید چیکار کنی، عزیزم؟ ‫برگردی نیویورک.»
‫باید... باید برگردی نیویورک. جدی میگم.
‫می‌خوای خونه رو بفروشی؟
‫گوش کنید، قصد نداشتم ‫بدون اطلاع شما کاری کنم.
‫می‌خواستم بعدِ مهمونی حرف بزنیم.
‫اوه، خیلی هم عالی. ‫ممنون. ممنون که به فکرم هستی.
‫ببخشید. به فکرت بودم.
‫فکر اینکه منو بیرون کنی؟
‫چون مشاور املاک گفت ‫چند تا خریدار مشتاق واسه خونه هست.
‫خدای من، مامان!
‫این شهر داره نابود میشه.
‫هر لحظه ارزش مزرعه داره کم‌تر میشه. ‫باید قبل‌تر می‌فروختیم.
‫حتی اگه حق با تو باشه، ‫اجازه نداری...
‫اجازه دارم. ‫چون این ملک به نام منه.
‫و تصمیماتش با منه.
‫عالیه.
‫مامان، الان باید تو مهمونیم شرکت کنم.
‫و باید ادای آدم‌هایی که غافلگیر شدن رو دربیارم. ‫دستت درد نکنه.
‫ما می‌تونیم هنوز بیایم؟
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫کار همیشه‌ی توئه.
‫کلیر، کلیر...
‫زخم کاری که کردی طول می‌کشه تا خوب بشه.
‫شاید در حد امشب.
‫- یه نوشیدنی بدون یخ. نوش جان. ‫- ممنون، الی.
‫- یکی دیگه لطفا. ‫- دو تاش کن.
‫- فکر می‌کردم بیای. ‫- آره.
‫همه شهر اومدن.
‫درسته. اما همه اهالی شهر ‫با ادکلن دوش نگرفتن.
‫افترشیوه.
‫به‌ندرت پیش میاد ببینم استرس گرفتی.
‫- لذت می‌برم. ‫- استرس ندارم.
‫درست مثل اینکه نوشیدنی دعوتم نمی‌کنی.
‫- میشه بزنید به حساب اون؟ ‫- چشم کلانتر.
‫ممنون الی.
‫کوئين؟
‫- سناتور. یا باید بگم سناتور سابق؟ ‫- همم.
‫نتایج انتخابات رو فهمیدم، ناراحت شدم.
‫بستگی به دیدگاهت داره.
‫از دیدنت خوشحالم، آقا.
‫کاملا واضحه.
‫به خاطر منافع شخصیت، ‫پسرت و این شهر رو نابود کردی.
‫امیدوارم روزهای آخر عمرت، ‫به این تصمیم اشتباه زندگیت فکر کنی
‫و تاوانشو با حسرت پس بدی.
‫خب...
‫از دیدنت خوشحال شدم، کوئین.
‫همچنین، سم.
‫کارتو می‌پسندم.
‫سلام.
‫خیلی‌خب، الان میام.
‫یه تماس کوچیک.
‫عه. خطا.
‫بد شد.
‫- آره. ‫- هی، تو انداختی؟
‫آره.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫این چه کاری بود؟ ‫از کِی تا حالا انقدر کسل‌کننده شدی؟
‫- خدای من. ‫- من اینجا زندگی می‌کنم، سید.
‫خودم می‌دونم.
‫من اون زندگی رو بی‌خیال شدم. ‫اجازه نمیدم زندگی‌مو خراب کنی.
‫گفتی از اینجا میری و طلاق می‌گیری. ‫پای حرفت هستی؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫بهش فکر می‌کنی؟ ‫آره. آره، منطقیه.
‫می‌دونم یه کاسه‌ای ‫زیر نیم کاسه‌ات هست، سید.
‫خب داستان چیه؟ چی می‌خوای؟
‫تو رو می‌خوام.
‫دلم واسه خودمون تنگ شده.
‫من و تو در برابر دنیا، ‫هر روز خدا کلاهبرداری کنیم.
‫خیلی عالی بود.
‫تو دوباره نمی‌خوای؟
‫نه.
‫می‌خوای.
‫می... می‌خوای.
‫صرفا اون‌قدر تو کلک زدن قهاری ‫که داری به خودتم کلک میزنی.
‫واقعا دلت می‌خواد بقیه عمرتو ‫تو یه مزرعه داغون مدفوع گاو پارو کنی؟
‫بگو خواسته‌ی قلبیت همینه ‫و من همین امشب برگه‌های طلاق رو امضا می‌کنم.
‫خواستی قلبیم همینه.
‫اگه احساس واقعیت اینه، ‫پس من... من میرم.
‫سید، متاسفم.
‫- لورن. ‫- سلام.
‫- میشه صحبت کنیم؟ ‫- کار دارم، اما...
‫- چرا بهم دروغ میگی؟ ‫- می‌تونم مطمئنت کنم کار دارم.
‫آزمون رو میگم.
‫هی، اشلی رو مقصر ندون. ‫اون... اون نگرانته.
‫آره، الان کی دروغ میگه؟
‫لورا، واسم مهم نیست. ناراحت شدم. ‫شاید فشار زیادی بهت وارد کردم.
‫نه، نه، چیزه...
‫- باید بدونم بهم اعتماد داری. ‫- بس کن.
‫تو... تقصیر تو نیست. ‫اصلا تو کاری نکردی.
‫بهت چیزی نگفتم ‫چون نمی‌خواستم ناامیدت کنم، اما من...
‫بعید می‌دونم به این زودی‌ها دانشگاه برم.
‫پس منم بدونِ تو جایی نمیرم.
‫ولت نمی‌کنم. ‫نه الان، نه هیچ‌وقت.
‫حرف‌های قشنگی میزنی، ‫ولی در نهایت، یه مشت حرفه.
‫حرف نیست، لورن. ‫زندگی من با توئه.
‫و اگه اینجا باشه،
‫شاید همین جا ادامه پیدا کنه.
‫باشه؟
‫باشه.
‫آره.
‫بابت صد دلار ممنون.
‫دور بعد مهمونِ من؟
‫ها؟
‫قربون دستت.
‫کی حاضره دست و دلبازی ‫آقای کرکلند رو قبول کنه؟
‫نه، ممنون.
‫تشنه‌ام نیست.
‫آقای کرکلند.
‫کیت راسل.
‫شنیدم الان مدیریت دابل کِی دست شماست.
‫اوهوم.
‫به نظر میاد، قربان... به کارگرهایی ‫نیاز دارید که بهتون احترام بذارن.
‫حرکت جسورانه‌ای زدی.
‫مخصوصا آدم بی‌شرفی
‫که قصد داشت مرگِ نوه‌مو لاپوشونی کنه.
‫- آره. همین‌طوره. ‫- اوهوم.
‫چون از یه نفر محافظت می‌کردم.
‫از روی وفاداری دهنمو بستم.
‫نظر جنجالی منو بخواید؟
‫به نظرم به آدم‌های وفادار نیاز دارید.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونید ‫دل کارگرهای استاتن رو بدست بیارید. محاله.
‫هر روز باید کنار استاتن کار کنی.
‫نه قربان. من برای شما کار می‌کنم.
‫وفاداری من حد نداره.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫ممنون میشم.
‫رئیس.
‫در مورد سید حق با تو بود.
‫می‌دونستم. به خاطر تو برگشته.
‫فکر کنم ته دلش امیدوار بود.
‫همم.
‫ولی ببین، رک بهش گفتم.
‫اینکه هیچ آینده‌ای نداریم. ‫گفتم که حالیش بشه.
‫پس تموم شد؟
‫میره؟
‫چون اگه نره، من میرم. ‫هر دو می‌دونیم وقت نداریم.
‫- من دیگه نمی‌تونم به این بازی ادامه بدم. ‫- ال، ال، ال، گوش کن.
‫تموم شد.
‫قول میدم.
‫مچتو گرفتم.
‫لعنتی. چی می‌خوای، کیت؟
‫هیچی.
‫شاید یه قلپ نوشیدنی.
‫دیدم تو و لوکاس بحث‌تون شد.
‫به تو ربطی نداره، بی‌شرف.
‫حالا هر چی. ببخشید.
‫عیب نداره. حقیقته.
‫راستش نمی‌خوام بهش فکر کنم...
‫باشه، بحثو عوض کن.
‫لوکاس خیلی خوبه.
‫و مهربونه، و... خیلی دوستش دارم.
‫واقعا دوستش دارم.
‫دلم می‌خواد اون آدمی که فکر می‌کنه، باشم.
‫جدیدا، احساس می‌کنم تلاش می‌کنه
‫باعث پیشرفتم بشه و...
‫نمی‌خوام... مانعش بشم.
‫مانعش هستی.
‫هر دو مانع اون هستیم.
‫آره، من فقط...
‫باید تلاش کنم تا اینجاست ‫کار درست رو در حقش انجام بدم.
‫شاید بهتره تو هم همین کار رو کنی.
‫لیاقتش بیشتر از این شهره.
‫بیشتر از ما.
‫- به حسابِ کدوم بدبختی گرفتی؟ ‫- اذیتم نکن. داریم جشن می‌گیریم.
‫- جشن؟ ‫- آره، پایان دوره.
‫سید و یانسی.
‫دوره خوبی داشتیم، نه؟
‫آره، درسته.
‫به خاطر طلاق‌مون.
‫می‌دونی، الان که فکرشو می‌کنم، ‫من هنوز زنت هستم.
‫زنِ دل‌شکسته‌ی یه کلاهبردار سابقه‌دار
‫که دست بر قضا ‫عشق دومشو حامله کرده.
‫می‌دونی چه حقی پیدا می‌کنم؟
‫پس داشتی منو بازی می‌دادی؟
‫نه.
‫ولی همیشه بهم چی می‌گفتی؟ ها؟
‫وقتی شانس باهات یار نیست،
‫یاد بگیر چطوری مسیرتو عوض کنی.
‫خب، عشقم...
‫بریم؟ تیم افترپارتی گرفته، ‫و منم مسئولشون هستم.
‫یه چند دقیقه صبر کن، باشه؟
‫باشه، اما نبینم یه لیوان دیگه بخوری.
‫خسته شدی؟
‫ممنون.
‫خب، من...
‫کل شب داشتم زور میزدم خودمو نگه دارم، ‫ولی فکر کنم از حد گذروندم.
‫آره خب، فشار زیادیه.
‫همین که برگشتی.
‫به افتخارت مهمونی گرفتن. ‫جلوی این همه آدم تظاهر کنی غافلگیر شدی.
‫- تظاهر نکردم. ‫- تابلو بود تظاهر کردی.
‫- نخیر. ‫- بله.
‫- نه، نخیر! ‫- داد میزد ادا درآوردی.
‫ببخشید، هنوز داریم ‫در مورد مهمونی حرف میزنیم؟
‫لعنتی، امیدوارم.
‫ببین...
‫می‌دونم آشفته و خسته‌ای، ‫و نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام بدترش کنم.
‫همم. ولی آخرش بدترش می‌کنی.
‫دلم واست تنگ شده.
‫فقط... فقط سعی دارم ‫باهات روراست باشم.
‫خدا می‌دونه، تو این مسائل خوب نیستم، ‫ولی فقط...
‫دلم واست تنگ شده، کوئین.
‫- صبر کن... ‫- نه، لطفا بذار حرفمو تموم کنم.
‫باید زنگ می‌زدم. باید...
‫باید خیلی کارها می‌کردم اما...
‫الان برگشتی.
‫و اشتباهم رو دو بار تکرار نمی‌کنم.
‫- استاتن، باید یه چیزی بهت بگم. ‫- باشه.
‫وقتی نیویورک بودم...
‫آم...
‫هی. هی، چی شده؟
‫[.لا..ق می‌بینمت]
‫اوضاع مرتبه؟
‫آره، ببخشید. من...
‫فقط...
‫میشه یه لحظه منو ببخشی؟ ‫معذرت می‌خوام.
‫آم...
‫جواب وردل آلاچیق بود.
‫می‌دونستم حلش می‌کنی.
‫الیور، ماجرا چیه؟
‫اومدم متقاعدت کنم برگردی نیویورک.
‫و...
‫و ازت خواستگاری کنم.