‫ببین، نگاه کن!
‫چیه؟
‫دیوونه‌کننده نیست؟
‫حتماً جلوه‌های ویژه‌ست، نه؟
‫داره از برق استفاده می‌کنه
‫وای، کله‌ی اون هیولا رو ترکوند!
‫خیلی نازه!
‫خودشه!
‫نه، واقعیه! دارم با چشمای خودم می‌بینمشون!
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫همه دارن نگام می‌کنن
‫چون خیلی نازم!
‫- اونجان! ‫- باشه!
‫هی، برگردین اینجا!
‫اوضاع خرابه. فرار کنین!
‫آره، درسته مامان.
‫تا همین الان بالای یک میلیون بازدید خورده.
‫بهت گفتم که از پسش برمیام، مگه نه؟
‫آره، دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫دوستت دارم، مامان!
‫بالاخره دارم تو مسیر تبدیل شدن به ‫یه یوتیوبر معروف قدم برمی‌دارم!
‫برنامه‌ی اولیه‌م این بود که از شکار حشرات کمیابم
‫ویدیو آپلود کنم
‫یه حشره‌ی غول‌پیکر ۹.۵ سانتی‌متری!
‫خیلی گنده‌ست!!
‫این قضیه تا هفته‌ی پیش بود،
‫وقتی تو کوهستان داشتم دنبال حشره می‌گشتم،
‫به اون مرغ و خروسا برخوردم!
‫بعد از اون، تا خود این شهر ردشون رو گرفتم، ولی
‫انگار گمشون کردم.
‫اما باید هنوز همین دور و برا باشن.
‫اون مرغ و خروسا مال منن.
‫پیداشون می‌کنم و
‫یه ویدیوی بی‌نظیر می‌گیرم!
‫- صبر کن! ‫- هی!
‫- برگرد اینجا! ‫- برگرد اینجا!
‫اونجان!
‫چندتای دیگه هم اینجان
‫خیلی خب! گیرشون انداختیم!
‫گیر افتادین!
‫- الیزابت، بیا بریم بالا. ‫- گرفتم.
‫- لعنتی! ‫- فرار کردن!
‫قسمت ۵ دسته‌ی ناهمانگ پراکنده می‌شود
‫بازدیدای ویدیو
‫داره همین‌طوری میره بالا.
‫اگه ما رو بگیرن
‫می‌خوان باهامون چی‌کار کنن؟
‫یعنی می‌خوان ما رو به یه سیرک بفروشن؟
‫می‌دونم!
‫معروف بودن خیلی سخته!
‫فکر کنم چاره‌ای نداریم جز اینکه همین‌جا قایم بشیم
‫تا آب‌ها از آسیاب بیفته.
‫می‌خوای من قایم بشم؟
‫حتماً داری شوخی می‌کنی. من که رفتم.
‫تو شهر آدمای زیادی هستن که دنبال مان.
‫این کار خودکشیه!
‫آخه چرا باید از دست آدما قایم بشم؟!
‫من هر جور که دلم بخواد زندگی می‌کنم!
‫من فقط دارم میگم که گیر می‌افتی!
‫اگه آدما رو دست‌کم بگیری اشتباه بزرگی می‌کنی!
‫من از هیچ‌کس دستور نمی‌گیرم!
‫چی؟
‫وقتی میگم میرم، یعنی میرم!
‫چرا این‌قدر لجبازی!
‫ای مغزفندقی!
‫بسه دیگه جر و بحث نکن، زنیکه‌ی هیستریک!
‫چت شده تو؟!
‫تویی که داری مثل بچه‌ها قشقرق به پا می‌کنی!
‫هان؟!
‫لطفاً دعوا نکنین!
‫دیگه تموم شد!
‫خداحافظ شما دو تا.
‫- چی؟! ‫- چی؟!
‫من تنهایی به سفرم ادامه میدم.
‫صبر کن!
‫آقا!
‫نرو!
‫- پیوکو! ‫- آقا!
‫- صبر کن بیام! ‫- تو هم نباید بری!
‫لعنتی.
‫اون زنه اعصابم رو خرد می‌کنه.
‫گرفتمش!
‫دستگاه‌های جدید پاچینکو
‫اینا همون دستگاه‌هایی‌ان که
‫آدما دوست دارن باهاشون بازی کنن.
‫بد نیست یه کم خستگی در کنم.
‫چطور می‌تونن با این همه سر و صدا لذت ببرن؟
‫آدما دیوونه‌ان
‫فهمیدم
‫اگه عکسا رو تو یه ردیف قرار بدی، پول میگیری
‫می‌خوای یه امتحانی بکنی؟
‫داره مستقیم با ذهنم حرف می‌زنه؟
‫در ضمن، این بو
‫اشتباهی در کار نیست.
‫تو یه
‫هیولایی، مگه نه؟
‫درسته.
‫اسمم موریوعه. یه هیولا هستم.
‫یه هیولا تو همچین جایی چی‌کار می‌کنه؟
‫اون قیافه‌ی عصبانیت رو بذار کنار.
‫من زیاد اهل دعوا نیستم.
‫راست می‌گه، هیچ خشونتی یا ‫عطش خونی توش حس نمی‌کنم.
‫اگه دلت می‌خواد، می‌ذارم امتحانش کنی.
‫اوه!
‫می‌تونم به این کار عادت کنم!
‫کارت خیلی درسته.
‫آقا.
‫ورود حیوانات خانگی به داخل ممنوعه.
‫وای خدای من!
‫چیه؟
‫داشتم با یه سکه که از رو زمین ‫پیدا کردم بازی می‌کردم
‫و حالا ببین با چه پولی
‫دارم میرم بیرون!
‫پس از اولش هم اون پولو نداشته
‫اگه پولی بوده که پیدا کرده
‫به جایی برنمی‌خوره اگه یه کم از ‫این ثروت رو تقسیم کنه
‫دلم می‌خواد توتیای دریایی بخورم!!
‫ولی این کار یه جوریه، انگار درست نیست.
‫میرم بهش پسش بدم.
‫چیه؟
‫خب، منظورم اینه که،
‫این شانس تو بود که باعث شد برنده بشی!
‫هدر دادن همچین هدیه‌ای
‫از طرف خدا… گناهه.
‫پس، اشکالی نداره اگه اینو قبول کنم؟
‫مـ-معلومه که نه!
‫راستی
‫می‌خوام در مورد یه چیزی باهات حرف بزنم.
‫۹۰ درصد تخفیف برای توتیای دریایی خام!!
‫نمی‌دونستم مرغ و خروسا هم از این چیزا می‌خورن.
‫آخ، توتیای دریایی عزیزم
‫چقدر خوابت رو دیدم!
‫این توتیای دریایی بدمزه دیگه چه صیغه‌ایه؟!
‫فاسد شده؟
‫اصلاً با توتیای دریایی تازه فرق می‌کنه!
‫فکر می‌کردم بالاخره می‌تونم بخورمش
‫هـ-هی
‫و هوسم رو بخوابونم!
‫توتیا دریایی من!!
‫خروس!
‫هی، خروس!
‫خروس!
‫بیداری؟
‫من کجام؟
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫از حال رفتی،
‫منم آوردمت اینجا.
‫که این‌طور.
‫یکی طلبت.
‫اینجا تنهایی زندگی می‌کنی؟
‫آره.
‫خیلی وقته که اینجا زندگی می‌کنم.
‫گاهی اوقات برای تفریح میرم تو شهر
‫اما
‫اینجا از همه جا راحت‌ترم.
‫ساکته و منظره‌اش هم عالیه.
‫پاتوق مورد علاقه‌مه.
‫اون آدمی که تو رو به وجود آورده کجاست؟
‫احتمالاً یه جایی داره واسه خودش
‫خوش و خرم زندگی می‌کنه.
‫من حدوداً ۶ ماه پیش به دنیا اومدم.
‫متأسفم، اما شما به سرطان معده‌ی پیشرفته مبتلا هستین.
‫حدود یه ماه دیگه بیشتر زنده نیستین.
‫۴۷ سال تمام،
‫یه زندگی کاملاً معمولی و بی‌حادثه داشتم.
‫حتی یه بار هم نامزد نداشتم.
‫اصلاً چرا به دنیا اومدم؟
‫دلم نمی‌خواد بمیرم
‫می‌خوام بیشتر زندگی کنم!
‫می‌خوام زنده بمونم
‫می‌خوام زنده بمونم!
‫من از دل خواسته‌ی قوی تو
‫برای زندگی کردن به وجود اومدم!
‫پس می‌تونی بری و بدون هیچ حسرتی بمیری!
‫من به جای جفتمون زندگی می‌کنم!
‫اما این برای من… هیچ معنی‌ای نداره!
‫هان؟
‫از بیمارستانه.
‫بله؟
‫اوه، آقای موریو!
‫انگار شما اصلاً سرطان ندارین!
‫چی؟
‫واقعاً عذر می‌خوام!
‫حتماً پرونده‌ی شما رو با یه نفر دیگه اشتباه گرفتم!
‫هیچ مشکلی ندارین.
‫کاملاً سالم هستین!
‫کلینیک یایکی تماس پایان یافت
‫می‌تونم به زندگیم ادامه بدم.
‫خب… پس تکلیف من چی میشه؟
‫خیلی هم عالی!
‫می‌تونم زنده بمونم!
‫تمام سعیم رو می‌کنم طوری زندگی کنم
‫که انگار تازه متولد شدم!
‫میرم یه نامزد پیدا کنم!
‫هی، صبر کن… وایسا!
‫قرار بود من به جای اون زندگی کنم.
‫من اشتباهی به دنیا اومدم.
‫من یه موجود بی‌هدفم.
‫مردم تو شهر اذیتم می‌کنن
‫و بهم میگن هیولا.
‫- ای هیولا! ‫- گمشو برو بیرون!
‫- بگیرینش! بگیرینش! ‫- هی!
‫دلم گرفته.
‫بدنم هم داره هی کوچیک‌تر میشه.
‫تو این دنیا، هیچ چیزی به اسم
‫زندگی بی‌معنی وجود نداره.
‫پس فقط به زندگیت ادامه بده.
‫دیر یا زود هدف خودت رو پیدا می‌کنی.
‫بعضی از آدما حتی اگه ما ‫بخوایم هم نمی‌تونن زنده باشن.
‫مگه نه، سارا؟
‫مرد خوبی هستی!
‫اصلاً.
‫اوه! همین‌جا وایسا!
‫تادا! این نوشیدنیه!
‫با پولی که از کار پاره‌وقتم تو ‫کارخونه درآوردم، خریدمش.
‫امروز بدجور دلم می‌خواد بنوشم.
‫پایه‌ای؟
‫هه، انگار چاره‌ای ندارم.
‫پایه‌ام.
‫نمی‌دونستم نوشیدن با یکی دیگه
‫این‌قدر می‌چسبه!
‫خیلی حال میده!
‫پس گپ زدن
‫همچین حسی داره.
‫بدک نیست.
‫آه!
‫یه چیزی داره تو وجودم قل‌قل می‌کنه!
‫چی شده؟
‫خوبم.
‫امروز می‌خوام یه چیز خاص
‫بهت نشون بدم.
‫اینو ببین!
‫این رقص مرغیه.
‫چه رقص عجیبی!
‫دوباره بالا آوردی!
‫این بهترین روزی بود که تو تمام عمرم داشتم.
‫ممنون، کیجی!
‫حالا می‌دونم که هیولاهایی مثل تو ‫هم تو این دنیا وجود دارن.
‫خوشحالم که باهات آشنا شدم، موریو.
‫فعلاً.
‫آره.
‫تا دیداری دوباره!
‫می‌بینمت، کیجی!
‫می‌بینمت!
‫خب حالا… باید یه جا برای
‫خواب امشب پیدا کنم.
‫خدا می‌دونه اونا الان کجان
‫مشکل من نیست.
‫یه طوفان خطرناک تو راهه
‫آقا!
‫کجایین؟!
‫- داری چی‌کار می‌کنی، پیوکو؟! ‫- آقا!
‫- باید بریم یه جای امن! ‫- آقا!
‫خیلی تاریکه، آقا!!
‫- هیچی دیده نمیشه! ‫- آقا!!
‫خودت رو جمع و جور کن!
‫کیجی رفت و این شهر رو هم ول کرد و رفت!
‫اون مردک عوضی رو کلاً فراموش کن!
‫من تا آخر عمرم دنبالش میرم!
‫دلم نمی‌خواد از پیشش برم!
‫اگه این‌قدر ازش متنفری
‫چرا پیشش موندی؟!
‫تو همیشه اذیتش می‌کنی
‫دلم خیلی براش می‌سوزه!
‫خیلی بدی!
‫ازت متنفرم!
‫اوه، یه مرغ!
‫یه جوجه هم هست!
‫مادر و بچه‌ان؟
‫واو! چقدر خوش‌تیپین!
‫یه نوشته‌هایی رو پشتت داری
‫چه ناز!
‫اوه نه، خیس آب شدین!
‫سرما می‌خورین.
‫صبر کن
‫مرغ و خروسا هم سرما می‌خورن؟
‫بله، می‌خوریم.
‫بگذریم،
‫شما این بیرون چی‌کار می‌کنین؟
‫گم شدین؟
‫می‌خواین با من بیاین خونه؟
‫من اومدم، پدربزرگ!
‫ما دنبالش راه افتادیم و اومدیم،
‫چون به نظر می‌اومد بچه‌ی خوبی باشه، اما
‫آخ جون!
‫چقدر چاله‌چوله‌ی پر از آب!
‫بیا پدربزرگ، داروهات رو آوردم.
‫- ممنون، میسوزو. ‫- شالاپ‌شولوپ!
‫ممنون که کمکمون کردی، میسوزو.
‫چی؟!
‫نه بابا، شما الان
‫اسم من الیزابته،
‫می‌تونم با گوشی‌های هوشمند حرف بزنم.
‫و این هم پیوکو هست.
‫بدون اجازه منو معرفی نکن!
‫واو! چقدر باهوشین!
‫پدربزرگ، شنیدی چی گفت؟!
‫وای خدای من!
‫فقط یه کم گندم پیدا کردم. یه کم می‌خورین؟
‫ممنون، یه کم می‌خوریم.
‫بفرمایین نوش جان کنین!
‫شما دو تا اینجا تنهایی زندگی می‌کنین؟
‫- چقدر خوشمزه‌ست! ‫- بله.
‫پدر و مادرم تو یه تصادف رانندگی مردن
‫برای همین پدربزرگم منو پیش خودش آورد.
‫که این‌طور
‫خب! ظرف‌ها هم شسته شد!
‫حالا نوبت
‫درس خوندن رو دوست داری؟
‫آره!
‫می‌خوام دکتر بشم.
‫اون‌وقت می‌تونم پدربزرگ رو مجانی درمون کنم، نه؟
‫می‌فهمم… بچه‌ی خیلی شریفیه.
‫قطعاً لیاقتش رو داره.
‫مگه تو کی هستی که این حرفو می‌زنی؟
‫می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫من قبلاً تو اینترنت یه کم جستجو کردم،
‫و به نظر می‌رسه تو این منطقه
‫میزان بارندگی به حد بی‌سابقه‌ای رسیده.
‫رودخونه هم که خیلی نزدیکه.
‫شما دو تا نباید اینجا رو تخلیه کنین؟
‫جای نگرانی نیست.
‫من تمام عمرم رو اینجا بودم. تو این
‫۸۵ سال، هیچ‌وقت بلایی سرمون نیومده.
‫بارون به زودی بند میاد.
‫امیدوارم حق با شما باشه
‫هشدار تخلیه.
‫در حال حاضر برای مناطق نزدیک رودخانه ‫هشدار سیل صادر شده است.
‫لطفاً فوراً محل را تخلیه کنید.
‫تکرار می‌کنیم
‫اگه این‌قدر ازش متنفری چرا پیشش موندی؟!
‫دلیلش اینه که
‫چون برای شکست دادن هیولاها به قدرتش نیاز دارم.
‫فقط تسلیم خواسته های خودم شدم
‫بدرود
‫خشمی که از اون روز تو وجودم شکل گرفته
‫هیچ‌وقت از بین نمیره.
‫اما وقتی بالاخره کیجی رو پیدا کردم،
‫نتونستم خودم رو راضی کنم که بکشمش.
‫نکنه هنوزم بهش حسی دارم؟
‫نمی‌تونم احساسات خودم رو درک کنم!
‫هی! کسی اینجاست؟!
‫بله! الان میام!
‫مگه هشدار تخلیه رو نشنیدین؟
‫رودخونه طغیان کرده!
‫چی؟!
‫شما تو منطقه سیل‌ هستین!
‫آب تا چند لحظه دیگه می‌رسه اینجا!
‫همین الان اینجا رو تخلیه کنین!
‫من میرم خونه‌های دیگه رو هم چک کنم!
‫پناهگاه اونجاست!
‫دیگه رسیدیم، پدربزرگ!
‫وای نه
‫تکون نمی‌خوره!
‫چرخ عقب گیر کرده!
‫فایده‌ای نداره
‫خانم الیزابت؟
‫تا آخرین لحظه تسلیم نشو!
‫الان یادم اومد
‫با اینکه هیچ دلیلی نداشت که از من خوشش بیاد
‫اون موقع منو نجات داد.
‫حتی الان هم داره جونش ‫رو به خطر می‌ندازه
‫تا این آدما رو نجات بده.
‫درسته
‫روزی که برای اولین بار همدیگه رو دیدیم، گفت
‫مردم تو سراسر دنیا نباید این‌طوری زجر بکشن.
‫درسته
‫اون از اون آدماییه که
‫مجبوره به کسایی که نیاز به کمک دارن کمک کنه.
‫حالا می‌فهمم.
‫الیزابت… تجسم وظیفه‌شناسیه!
‫وظیفه
‫پیوکو!
‫لطفاً حرکت کن!
‫بی‌فایده‌ست!
‫منو اینجا بذارین و برین!
‫هرگز!
‫من تسلیم نمیشم.
‫میسوزو!
‫اینم از تمام زورم!!
‫با تمام قدرت!
‫ممنون که نجاتمون دادین،
‫خانم الیزابت و پیوکو.
‫واقعاً ازتون ممنونم!
‫هی، پیرمرد کچل! هیچ‌وقت تسلیم نشو!
‫قبل از اینکه میسوزو بزرگ بشه، نمیری، فهمیدی؟!
‫اگه به‌خاطر قدرت پیوکو نبود،
‫احتمالاً جون سالم به در نمی‌بردیم.
‫دوستت دارم، میسوزو!
‫کارت عالی بود، پیوکو.
‫بگذریم… واقعاً قدرتت دیوونه‌کننده بود!
‫این بارون خیلی شدیده.
‫امیدوارم کیجی حالش خوب باشه.
‫این لرزش چیه! چی بود؟
‫از کجا اومد؟
‫یه هشداره که یعنی خطر نزدیکه.
‫وای نه…
‫اوضاع خرابه!
‫سده!
‫اون سد غول‌پیکر داره می‌شکنه!
‫باید چی‌کار کنم؟
‫اگه سد بشکنه و آب کل شهر رو برداره
‫این شهری که از همه طرف کوه محاصره‌اش کرده
‫کلاً زیر آب میره!!
‫من موریو هستم!
‫با کیجی دوستم.
‫در ضمن
‫همه از اینجا برین!
‫قسمت بعد: ساخته شده مثل یک قفس آجری
‫کیجی، هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M