‫پنج روز پیش
‫پدر، من تو این شهر هم حضور اهریمن‌ها رو حس می‌کنم.
‫آره… بوشون به مشامم می‌رسه.
‫کیسوکه، این‌ور!
‫پدر، اهریمنه؟!
‫یه خانم رو پیدا کردم!
‫پدر!!
‫کیسوکه، یه لحظه برو یه جای دیگه!
‫نه، باید رد اهریمن‌ها رو بگیریم!
‫خواهش می‌کنم کیسوکه، خواهش می‌کنم!
‫وای! داری منو می‌ترسونی!
‫نـ… نه!
‫هی خانم خوشگله،
‫بیا یکم خوش بگذرونیم!
‫باید کمکش کنیم!
‫صبر کن!
‫می‌تونیم، می‌دونی، ‫این کار رو بکنیم… یا اون کار رو…
‫بیا خوش بگذرونیم! ‫بیا خوش بگذرونیم!
‫چی؟ یه انسان؟
‫هان؟
‫چی می‌خوای؟
‫بیا قایم شیم!
‫بیا تعقیبش کنیم کیسوکه!
‫باشه!
‫اوناهاش.
‫خب،
‫بیا اون اتاق رو بگردیم.
‫باشه!
‫صبر کن کیسوکه!
‫هان؟
‫ اهریمن‌ها؟
‫اما من هیچ حس خون‌خواری‌ای ازشون نمی‌گیرم.
‫فقط این نیست…
‫انگار نیروی حیاتشون از بین رفته،
‫مثل اینکه فقط یه مشت پوسته‌ی خالین.
‫همین‌طور… ببین چقدر زیادن.
‫یعنی اون پسره همه‌ی این کارا رو تنهایی کرده؟
‫اگه این‌طور باشه…
‫هدف نهاییش چیه؟
‫مراقب باش!
‫لعنتی!
‫پدر!
‫می‌دونستم دارید تعقیبم می‌کنید.
‫لعنتی!
‫اصلاً نتونستم حسش کنم!
‫هیکاری، ممکنه اینا…؟
‫آره. به نظر می‌رسه همین‌طور باشه.
‫نوادگان خانواده‌ی گوشیکیدوری.
‫چه اتفاق غیرمنتظره‌ای…
‫تو از کجا می‌دونی؟!
‫از روسا شنیدم.
‫انگار چندتا سوال ازت دارن.
‫اونا حرف منو می‌فهمن؟
‫هر دوتاتون اهریمنید؟
‫اهریمن؟
‫نه.
‫ما ابلیسیم.
‫اهریمن‌های برگزیده.
‫ابـ… ابلیس؟!
‫شماره ۳۱، شماره ۵۶، بگیریدش!
‫بد نیست.
‫فکر کنم…
‫یکم باهاتون سرگرم بشم.
‫هی، بی‌خیال… ‫قرار نیست بکشیمشون.
‫آه. تقصیر من بود.
‫من از پس اهریمن‌ها برمیام…
‫ولی فکر نکنم بتونم ‫اون ابلیسا رو شکست بدم…
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫فـ… فرار کن… کیسوکه…
‫بگیریدش!
‫قول میدم
‫برگردم و نجاتت بدم، پدر.
‫لطفاً دووم بیار!
‫لعنتی!
‫چطوری می‌خوام نجاتش بدم؟!
‫تنهایی نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫به کمک نیاز دارم.
‫کیسوکه…
‫تو در واقع یه برادر ناتنی بزرگ‌تر داری.
‫اسمش کیجیه.
‫شاید روزی برسه که ‫دوشادوش هم بجنگید.
‫درسته! ‫من یه برادر بزرگ‌تر دارم!
‫ولی چطوری پیداش کنم؟
‫هی، این مرغه رو ببین!
‫دیوونه‌کننده‌ست…
‫کله‌ی اون اهریمنه رو قشنگ ترکوند!
‫این دیگه چیه؟ ‫خیلی خفنه!
‫انگار دیروز تو شهر میدورینو دیدنش.
‫باید خودش باشه…!
‫شهر میدورینو ‫سه تا کوه با اینجا فاصله داره.
‫این؟ پیش ایستگاه دیدمش.
‫آه. اون مردک
‫همین چند روز پیش باهاش ‫یه قرار داشتیم!
‫چه وقت تلف کردنی بود، نه؟
‫بالاخره پیدات کردم.
‫برادر بزرگ‌تر…
‫قسمت ۸ ‫همه‌ی پرها آواز نمی‌خوانند
‫۳۰۹، ۳۱۰، ۳۱۱…
‫۳۱۲، ۳۱۳، ۳۱۴…
‫۳۱۵، ۳۱۶…
‫- حتی اگه می‌رفتم… ‫- ۳۱۷، ۳۱۸، ۳۱۹…
‫هیچ چیزی عوض نمی‌شد.
‫۳۲۰…
‫خوب بخور تا بزرگ و قوی بشی!
‫۳۲۳… ۳۲—!
‫بابا… دلم خیلی برات تنگ شده.
‫اوه، بیدار شدی!
‫خیلی خوشحالم!
‫الان دیگه خوبی.
‫باید بی‌حرکت بمونی،
‫زخم‌هات هنوز کامل خوب نشدن.
‫درـ… درسته.
‫من از هوش رفتم.
‫شـ… شـ… شما بودید که
‫ازم پرستاری کردید تا خوب بشم؟!
‫کار خاصی نکردم،
‫فقط پیشت موندم.
‫پـ… پـ… پیشم موندید؟!
‫خب، خـ… خیلی ممنون!
‫مـ… من خیلی سپاسگزارم!
‫خـ… خیلی ممنون!
‫این پسره نکنه…
‫عادت نداره با زنا حرف بزنه؟
‫خب پس…
‫- خـ… خیلی ممنون! ‫- خب، امم…
‫نه، نه، نه! ‫باید بیشتر استراحت کنی!
‫مـ… من حالم خوبه!
‫مـ… من کاملاً حس می‌کنم بهترم!
‫اما واقعاً باید بی‌حرکت بمونی
‫و بیشتر استراحت کنی.
‫شاید این‌طوری بهتر باشه…
‫عجب آدم بامزه‌ای!
‫بـ… برادر بزرگ‌تر!
‫لعنتی،
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫اول، بهم میگی برادر بزرگ‌تر…
‫بعد دو روز از هوش میری…
‫و حالا که بیدار شدی، هوایی شدی؟
‫کاملاً اشتباه متوجه شدی، کیجی!
‫من فقط…
‫فکر کنم منو با یکی دیگه اشتباه گرفتی.
‫من برادر کوچیک‌تر ندارم.
‫پس، تو دیگه کی هستی؟!
‫ا… اسم من کیسوکه‌ست.
‫من برادر ناتنی کوچیک‌ترتم.
‫برادر…
‫…ناتنی کوچیک‌تر؟!
‫بهتره دروغ نگفته باشی؟
‫مدرکی هم داری؟
‫ما وقتی بچه بودیم یک بار همدیگه رو دیدیم.
‫اون…!
‫صبر کن!
‫این برای توئه، ساری.
‫اوه! اینو برای من درست کردی؟
‫خب، بهم میاد؟
‫اوه، خب… آره، بد نیست.
‫ممنون، عزیزم.
‫حدس بزن کیه؟!
‫یعنی کی می‌تونه باشه؟
‫نمی‌دونم!
‫خوب گیرش انداختی!
‫کارت عالی بود، کیجی!
‫ای بابا، بابا!
‫همین الان لو دادی منم!
‫خیلی بدی!
‫خیلی دوستت دارم، بابا!
‫من میرم یه چرخی بزنم، مامان!
‫مواظب گربه‌های ولگرد باش!
‫بیا، بپر رو کولم!
‫اون صدای باباست!
‫بابا…!
‫آخ جون! بالاتر! بالاتر!
‫بـ… بابا؟!
‫اون کیه؟
‫با بابا چیکار می‌کنه؟!
‫سلام…
‫بچه همین محله‌ای؟
‫می‌خوای بازی کنی؟
‫تو همون بچه‌ی پرروی اون روزی…!
‫تا خیلی بعدتر نفهمیدم
‫که ما با هم فامیل بودیم.
‫برادر، اومدم اینجا ‫چون باید ازت یه درخواستی بکنم.
‫پدر توسط یه مشت ‫اهریمن گروگان گرفته شده.
‫کمک می‌کنی نجاتش بدیم؟
‫می‌دونم که تو تو یه سفر
‫برای مبارزه با اهریمن‌ها بودی.
‫پدر بهم گفت.
‫اون از کجا می‌دونه؟!
‫دشمنای ما قوین.
‫به کمکت نیاز دارم، برادر.
‫می‌دونم این درخواست ممکنه بی‌رحمانه به نظر برسه…
‫اما باید پدر رو نجات بدم، ‫تحت هر شرایطی.
‫لطفاً، برادر!
‫رد می‌کنم.
‫چـ… چرا؟
‫اون پدر واقعیته، مگه نه؟
‫من هیچ ربطی به اون مرد ندارم.
‫بابا!
‫بابا! نرو!
‫عزیزم…
‫بابا!
‫کمی بعد از اون،
‫مادرم از غصه مریض شد.
‫مامان، حالت بهتره؟
‫آره، همین روزا بهتر میشم.
‫اما بعد، یه روز صبح…
‫مادرم مرده بود.
‫و بچه‌ی نوزادش،
‫سارا رو جا گذاشت.
‫مادرم از آخرین جوجه‌ای که ‫با پدرم داشت محافظت کرده بود.
‫جونش رو پای خوابیدن روی اون تخم گذاشت.
‫چرا، مامان؟
‫چرا باید این کار رو ‫برای بچه‌ی اون عوضی می‌کردی؟!
‫مامان!
‫برام مهم نیست که
‫یه خانواده‌ی دیگه داشته.
‫اما، مادرم از دل‌شکستگی مرد.
‫هیچ‌وقت به‌خاطر این نمی‌بخشمش.
‫اون مادرم رو کشت.
‫و من هرگز نمی‌بخشمش.
‫متأسفم که این همه سختی کشیدی.
‫ولی نمی‌فهمم چطور ‫این مستقیماً تقصیر پدره.
‫چی گفتی؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫بچه‌ای که با عشق اون کثافت بزرگ
‫شده چطور می‌تونه چیزی بدونه؟
‫«کثافت»؟
‫اگه از کلمه‌ی «کثافت» خوشت نمیاد… ‫«آشغال» هم بد نیست.
‫آزادی هر فکری می‌خوای بکنی، برادر.
‫اما برای من، اون پدریه ‫و مربیه که بهش احترام می‌ذارم.
‫دیگه تهمت زدن رو تحمل نمی‌کنم.
‫حتی از طرف تو، برادر.
‫بیا یکم آروم باشیم، باشه؟
‫هی، کیجی!
‫اون یه آشغال عوضی بی‌ارزشه.
‫حقشه که بمیره.
‫بس کنید! دعوا کردن بده!
‫صبر کن، چی؟
‫امکان نداره…
‫کیجی داره کم میاره؟
‫واقعاً حد نیروت همینه؟
‫عوضیِ…!
‫حرکاتش نامنظمه.
‫خیلی کنده.
‫بیا تمومش کنیم، برادر.
‫ادامه دادنش فایده‌ای نداره.
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫تا وقتی لهت نکنم ‫دست برنمی‌دارم.
‫پس چاره‌ای ندارم. ‫به این قضیه پایان میدم.
‫هاتسو!
‫بو!
‫تن!
‫اومدم…
‫ضربه متلاطم!
‫ا… اون…
‫به طرز عجیبی قویه!
‫کـ… کی…
‫فکر نمی‌کردم برادرم این‌قدر ضعیف باشه.
‫حتی اگه با هم متحد بشیم،
‫شانسی در برابر اونا نداریم.
‫و حالا… ‫به برادرم توهین کردم.
‫لعنتی!
‫حتی الان هم، جون پدر در خطره…
‫چاره‌ای ندارم.
‫نمی‌تونم تسلیم بشم!
‫البته که تو شوکه…
‫احتمالاً اولین باری بود ‫که شکست خورده.
‫پیوکو؟
‫آقا!
‫این رو بخور تا حالت بهتر بشه!
‫نمی‌خوام.
‫بیا فعلاً تنهاش بذاریم.
‫لعنتی…
‫اصلاً نتونستم پا به پای حرکت آخرش بیام.
‫بماند که… احساس می‌کردم بدنم
‫داره از تو منفجر میشه… ‫باورنکردنی بود…
‫اون عوضی!
‫یه روز با کشتنش بهش نشون میدم!
‫برادر بزرگ‌تر…
‫بیا ببینم!
‫این دفعه، لهت می‌کنم! ‫فهمیدی؟
‫برای این اینجا نیستم!
‫بابت قبل معذرت می‌خوام.
‫اشتباه کردم.
‫اما باید پدرمون رو نجات بدم،
‫تحت هر شرایطی!
‫اگه پدر بمیره…
‫دنیا می‌افته دست اهریمن‌ها.
‫اون کسیه که هنوز نمی‌تونه بمیره.
‫پس لطفاً،
‫کمکم کن نجاتش بدم!
‫خواهش می‌کنم، برادر!
‫می‌تونم یه سوالی بپرسم؟
‫خانم اِـ… الیزابت!
‫چیزی که الان گفتی…
‫چه معنی‌ای میده؟
‫خب، من و پدرم هم
‫برای نابودی اهریمن‌ها می‌جنگیدیم.
‫چرا؟
‫به‌خاطر اینه که…
‫این وظیفه‌ی خانواده‌ی گوشیکیدوریه.
‫خانواده‌ی ما و اهریمن‌ها
‫تاریخچه‌ای طولانی و در هم تنیده دارن.
‫ما تنها کسایی هستیم ‫که می‌تونیم اهریمن‌ها رو متوقف کنیم.
‫خانواده؟
‫وظیفه برای متوقف کردن اهریمن‌ها؟
‫داره در مورد چی حرف می‌زنه؟
‫همون خون تو رگ‌های تو هم جریان داره، برادر.
‫برای همینه که به کمکت نیاز دارم، لطفاً!
‫کی اهمیت میده. ‫هیچ ربطی به من نداره.
‫برادر…
‫هی…
‫می‌تونی هر اتفاقی افتاده رو بهمون بگی؟
‫ا… البته.
‫حتی با قدرت تو، ‫نتونستی شکستشون بدی؟
‫حتماً دارن نقشه‌ی شومی می‌کشن
‫با اون همه اهریمنی ‫که دارن کنترل می‌کنن.
‫اما راستش رو بخوای،
‫ممکنه شکست دادن اون ابلیسا سخت باشه.
‫اما با این حال…
‫نمی‌تونم پدرمون رو به امون خدا ول کنم.
‫نمی‌خوام از دستش بدم. ‫تحت هیچ شرایطی.
‫خب، راستی…
‫می‌دونی پدرت کجا زندانیه؟
‫ها؟! یـ… یه انباریه
‫بیرون شهر، تو شهر آکاموری.
‫حدود ۵۰ کیلومتری غرب اینجا.
‫آ… آیا این یکی از اون گوشیای هوشمنده؟
‫اوه، در موردشون می‌دونی؟
‫خیلی به دردبخورن!
‫خـ… خانم الیزابت خیلی فوق‌العاده‌ست!
‫انگار گزارش‌های متعددی از دیده شدن ‫اهریمن‌ها تو شهر آکاموری بوده…
‫چی؟! این اهریمن…
‫کیجی!
‫راستش، فکر کنم خودمون باید بریم
‫یه سر و گوشی آب بدیم.
‫مو… موریو…؟!
‫اون اهریمن مهربون…
‫چرا؟
‫چرا موریو…؟
‫چت شده، موریو؟
‫موریو این کار رو کرده؟
‫امکان نداره، موریو…
‫طبق گفته‌ی اینترنت،
‫پنج اهریمن از جمله موریو،
‫همه با هم ظاهر شدن.
‫یه ساعت بعد، ‫بدون هیچ ردی غیبشون زده.
‫خوشبختانه، ‫هیچ تلفاتی گزارش نشده، اما…
‫به نظر می‌رسه این شهر ‫هدف حملات متعدد اهریمن‌ها بوده.
‫کارخونه‌ی متروکه‌ای ‫که ابلیسا توشن، همین نزدیکیه.
‫حتماً کار خودشونه…!
‫اهریمن‌ها!
‫بزن بریم!
‫تویی، موریو؟
‫انگار نیست.
‫با این یکی تو کارخونه جنگیدم!
‫چی؟!
‫اما فکر کنم منم این یکی رو قبلاً دیدم!
‫اشتباهی در کار نیست!
‫عقب وایسین! این مال منه!
‫به من دستور نده!
‫من فقط با خواسته‌ی خودم می‌جنگم!
‫بخواب رو زمین!
‫هاتسو!
‫بو!
‫نکشش!
‫این اهریمن قبلاً یکی از خوبا بوده!
‫امـ… امـ… اما!
‫نمی‌تونیم همین‌جا بشینیم ‫و هیچ کاری نکنیم!
‫اینو بسپار به من!
‫از یه مواد خاص ساخته شده، ‫پس نباید بشکنه.
‫خیلی با استعداده!
‫هی! بنال دیگه!
‫لعنتی، لجبازه.
‫می‌دونیم هدف خانواده‌ی گوشیکیدوری
‫از بین بردن ماست.
‫اون مرغ ابریشمی
‫تنها متحدت بود؟
‫من… هیچ حرفی با شما ندارم.
‫لعنتی. حالا می‌بینیم.
‫یـ… یه گزارش دارم.
‫هان؟
‫چی شده، فوناکیچی؟
‫یادت نرفت که ‫به اون اهریمن‌ها بگی
‫کمی عقده‌هاشونو خالی کنن، نه؟
‫بـ… بله، راجع‌به اون…
‫شماره ۵۶ شکست خورده.
‫ها؟ کی شکستش داده؟
‫همون مرغی که اون روز فرار کرد
‫دو نفر دیگه رو با خودش آورد، و اونا…
‫می‌دونستم کسان دیگه‌ای هم هستن.
‫شرط می‌بندم دیر یا زود میان اینجا.
‫هی، مامان؟
‫اگه اون مرغا رو بگیرم،
‫به من افتخار می‌کنی؟
‫آره، هیکاری.
‫اون‌طوری خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫پدر! دارم میام نجاتت بدم!
‫حریفای ما اهریمن‌ها بی‌شماری هستن!
‫اصلاً نمی‌تونم رو ‫برادر بزرگ‌تر حساب کنم!
‫باید همه‌ی تلاشم رو بکنم، ‫وگرنه…!
‫قسمت بعدی: آشوب میان پرندگان
‫خانم الیزابت؟!
‫شما خیلی فوق‌العاده‌اید!
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M