‫نه… اصلاً راه نداره…
‫اون…
‫موج‌های انفجار رو منحرف کردم به زمین.
‫ولی با اون حرکتت واقعاً غافلگیرم کردی!
‫راستش اصلاً فکرش رو نمی‌کردم «سنگدان ویژه»
‫این‌قدر قدرت داشته باشه.
‫هاله‌ش خیلی قوی‌تر و بزرگتر
‫از بقیه‌ی اهریمن‌هاست…
‫احمق بودم.
‫اصلاً شانسی نداشتم.
‫بابا، واقعاً متأسفم.
‫آخرش هم به اندازه‌ی کافی خوب نبودم.
‫بیشتر اهریمن‌ها دو تا شاخ دارن…
‫می‌دونی چرا من سه تا دارم؟
‫شاخ‌های یه اهریمن، نشونه‌ی قدرتشونه.
‫هرچی شاخ‌شون بیشتر باشه، قوی‌ترن.
‫اهریمن سفید…
‫خب، حالا فهمیدی؟
‫با شخص اشتباهی درافتادی.
‫دیگه بسه!
‫این‌قدر کم‌طاقت نباش.
‫بعداً سرفرصت و خیلی آروم می‌کشمت.
‫دوشیزه الیزابت…
‫چه حسی داره؟
‫اینکه بدون نجات دادن بابات بمیری؟
‫خب، فکر کنم یه وابستگی بی‌معنیه.
‫شاید ارزش حرص خوردن نداشته باشه.
‫حالا دیگه می‌تونی بمیری.
‫همین بود؟
‫کـ… کِیجی؟
‫دـ… داداش…
‫این وسط دیگه چه کلکی می‌خوای سوار کنی؟
‫هنوز کارم باهات تموم نشده!
‫قسمت ۱۱ ‫برای پرواز دوتا بال لازمه
‫خیلی احساس تنهایی می‌کنم.
‫یعنی بابا کِی برمی‌گرده؟
‫هی، کِیسوکه…
‫شنیدم بابات دوباره یه همسر جدید پیدا کرده!
‫- دروغگو! ‫- بابات یه عوضیه!
‫- نامرد! ‫- آشغال!
‫چی گفتی؟! به بابای من بی‌احترامی نکن!
‫حالا دیگه کارت تمومه!
‫- همون‌جا بمون، سوسول. ‫- با ما درنیفت!
‫بابا… ‫کمکم کن! بابا!
‫بس کنید دیگه!
‫کاسومی!
‫تمومش کنید! ‫دارید کِیسوکه رو اذیت می‌کنید!
‫کاسومی، دختری که عـ… عاشقشم،
‫داره ازم دفاع می‌کنه؟!
‫خفه شو!
‫اونم بزنید!
‫واسه یه دختر زیادی گنده حرف می‌زنی…
‫- بی‌شعور! ‫- تمومش کنید! کمک!
‫کِیسوکه، کمکم کن!
‫واقعاً متأسفم، کاسومی…
‫این چیزی بود که مامانم گفت!
‫- خیلی باحاله. ‫- مگه نه؟
‫خب…
‫مـ… ممنون که دیروز ازم دفاع کردی.
‫- بیا بریم. ‫- آره، بریم.
‫آخه چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫هر کسی جای من بود توی اون موقعیت فرار می‌کرد.
‫تقصیر من نیست.
‫کِیسوکه.
‫پسر خوبی بودی؟
‫بـ… بابا!
‫کِی اومدی خونه؟
‫همین الان.
‫کِیسوکه، باید در مورد یه موضوع
‫مهمی باهات حرف بزنم.
‫چـ… چی؟
‫مـ… می‌خوای من با اهریمن‌ها بجنگم؟
‫چرا من؟
‫داری شوخی می‌کنی، نه؟
‫کاملاً جدی‌ام.
‫وقتشه که رسالت خاندان
‫«گوشیکیدوری» رو به جا بیاری.
‫از امروز، راه «مشت آسمانی» رو بهت یاد میدم.
‫این خیلی یهویی شد…
‫من از پسِ همچین کاری برنمیام!
‫گوشیکیدوری دیگه چیه؟
‫اصلاً داری چی میگی؟
‫اون یه اهریمنه، کِیسوکه!
‫با من بیا!
‫چـ… چی؟!
‫بذار بخونم!!
‫به آوازم گوش بده!!
‫عـ… عالیه…
‫اون هیولای گنده رو خیلی راحت شکست داد…
‫بابا…
‫ممکنه منم یه روزی مثل تو قوی بشم؟
‫آره. همون خونی توی رگ‌هات
‫جریان داره که توی رگ‌های منه!
‫باید تمام تلاشم رو بکنم.
‫می‌خوام دقیقاً مثل بابا یه جنگجوی خفن بشم!
‫۱۵، ۱۶، ۱۷…
‫۲۱، ۲۲…
‫کلاً بی‌دفاعی!
‫بابا، من اصلاً استعداد جنگجو شدن رو دارم؟
‫کیسوکه، می‌دونی قدرت واقعی چیه؟
‫نـ… نه، نمی‌دونم…
‫این همون چیزیه که خودت باید پیداش کنی، کیسوکه.
‫تا اون موقع، فقط باید تمرین کنی.
‫مثل سگ تمرین کردم…
‫ولی هیچ‌وقت جوابش رو پیدا نکردم…
‫یعنی کل قدرتم فقط برای تظاهر بود؟
‫اگه بخوام صادق باشم…
‫اینکه می‌خواستم دنیا رو نجات بدم، فقط یه بهونه بود…
‫فقط دلم می‌خواست مثل بابا باشم…
‫از اون روز هیچی عوض نشده…
‫با این‌همه بی‌عرضگی، ‫معجزه‌ست که تا اینجا هم دووم آوردم…
‫هر کاری از دستم برمی‌اومد انجام دادم. اصلاً پشیمون نیستم.
‫داداش…
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫تو از من ضعیف‌تری. اصلاً شانسی نداری!
‫همین الان تمومش کن…
‫دیوونه شدی؟
‫با اون وضعیتت مگه چیکار می‌تونی بکنی؟
‫مگه کار دیگه‌ای هم میشه کرد؟
‫می‌خوام حسابت رو برسم.
‫کِیجی، بس کن!!
‫اگه ادامه بدی می‌میری!
‫گوش کن هیکاری.
‫نباید اونو بکشی.
‫در عوض، سعی کن تا دمِ مرگ ببریش.
‫می‌خوام یه فرضیه رو امتحان کنم.
‫آخه چرا این‌قدر به اون علاقه‌منده؟
‫کِیجی!
‫مـ…
‫موریو!
‫کِیجی! خیلی دلم می‌خواست ببینمت!
‫چطوری؟! روبه‌راهی؟!
‫موریو… داری خفه‌م می‌کنی…
‫وای!
‫بـ… ببخشید!
‫خوبی؟
‫آره…
‫پیوکو کجاست؟
‫اونجا.
‫اون جونش رو به خطر انداخت
‫تا هیولای توی سرم رو از بین ببره.
‫زندگیم رو مدیونشم.
‫ایول داری پیوکو!
‫کِیجی، شنیدم چیکار کردی.
‫اینکه چطور اومدی منو نجات بدی.
‫واقعاً پسر گلی هستی!
‫همین‌طوری داشتم از اونجا رد می‌شدم.
‫چی؟!
‫واقعاً؟
‫در هر صورت، من که خوشحالم!
‫این چه حرف زدنیه آخه؟!
‫با این‌همه…
‫خیلی از اون یارو شاکی‌ام.
‫اینکه ما اهریمن‌ها رو کنترل می‌کرد…
‫مجبورمون می‌کرد شهرها رو نابود کنیم…
‫واسه کِیجی و دوستاش دردسر درست می‌کرد…
‫توی تمام اون مدت، دلم خون بود.
‫عمراً… بذارم…
‫قسر در بری!
‫موریو!
‫حد خودت رو بدون، کثافت.
‫عوضی!!
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫چرا کارمون رو تموم نمی‌کنه؟
‫داره باهامون بازی می‌کنه؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کِیجی… خواهش می‌کنم دیگه بس کن!
‫تا همین‌جا هم خیلی مایه گذاشتی، داداش…
‫خوب جنگیدی.
‫ولی فایده‌ای نداره…
‫بدجوری باختیم…
‫کِیجی…
‫شرمنده، ولی من پرنده‌ی یه دنده‌ای هستم.
‫بس کن!
‫چطور هنوز جون داره؟
‫آخه چطور؟
‫تو که از من ضعیف‌تری،
‫پس چطور هنوز داری می‌جنگی؟
‫اصلاً شانسی نداره…
‫چرا روحیه‌ش ضعیف نمیشه؟!
‫کیسوکه!
‫می‌دونی قدرت واقعی چیه؟
‫بابا، حالا دیگه می‌فهمم.
‫از بچگی همیشه بقیه رو مسئولِ
‫مشکلاتم می‌دونستم.
‫همه‌ش بهونه می‌آوردم
‫و از مشکلات فرار می‌کردم.
‫دلم خیلی کوچیکه!
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم بهش اعتراف کنم.
‫نمی‌خواستم به ضعف خودم اعتراف کنم.
‫داداش…
‫تو واقعاً قوی هستی…
‫اون از گذشته‌ی تلخش عبور کرد.
‫از ترس خودش رو قایم نمی‌کنه.
‫اون به خودش ایمان داره،
‫و طبق قوانین خودش زندگی می‌کنه!
‫اگه بخوام راستش رو بگم…
‫همیشه دلم می‌خواست…
‫مردی مثل تو باشم، داداش!
‫این دیگه چیه؟
‫یه قدرتی داره از اعماق وجودم فوران می‌کنه.
‫یعنی ممکنه؟
‫با تمرین‌هایی که کردی،
‫«سنگدان ویژه‌ت» باید اون‌قدر قوی شده باشه
‫که به «بیداری دوم» برسه.
‫اگه این‌طور بشه،
‫می‌تونی یه قدرت جدید رو آزاد کنی.
‫بقیه‌ش دیگه به دلِ خودت بستگی داره.
‫دلِ من؟!
‫کیسوکه، معنای واقعیِ قدرت رو پیدا کن.
‫وقت بازی تموم شد.
‫آخرش که خبری نشد…
‫فعلاً می‌ذارم زنده بمونی.
‫داداش، به لطف تو بود که تونستم
‫به «بیداری دوم» برسم.
‫ممنون.
‫بقیه‌ش رو بسپر به من.
‫معنای قدرت واقعی اینه که…
‫تا آخرین لحظه به خودت ایمان داشته باشی!
‫دیگه…
‫تسلیم نمیشم!
‫اون دیگه چی بود؟
‫اون حمله اصلاً معلوم نشد از کجا اومد!
‫مامان… داره جالب میشه!
‫چـ… چه اتفاقی افتاد؟
‫انگار تبدیل به یه خروس دیگه شد!
‫کیسوکه… تویی؟
‫دوشیزه الیزابت، می‌تونم یه خواهشی ازتون بکنم؟
‫میشه از این فرصت استفاده کنید و دنبال بابام بگردید؟
‫احتمالاً توی کارخونه زندانیش کردن.
‫آخه…!
‫خواهش می‌کنم این رو بسپرید به من.
‫خودم شکستش میدم.
‫باشه.
‫می‌دونم که می‌تونی.
‫ممنون.
‫کِیجی.
‫فکرِ مردن رو هم نکنیا!
‫لطفاً شکستش بده!
‫خیالت راحت!
‫این‌بار…
‫از همه محافظت می‌کنم!
‫داره میاد!
‫می‌تونم ببینمش!
‫عالیه…
‫پس «بیداری دوم» سنگدان ویژه این شکلیه.
‫ای عوضی…
‫راه فراری نداری!
‫خودشه!
‫توی آوار قایم شده…
‫…گوشیکیدوری؟!
‫کجاست؟
‫راه آسمانی، مشت پنجم!
‫رانِ مرغ فوق‌انفجاری!
‫بردم…
‫چی باعث شد این‌قدر عوض بشی؟
‫داداشم باعث شد قدرت درونم بیدار بشه.
‫فهمیدم…
‫پس با هم برادر بودید.
‫تازه…
‫باید بابام رو هم نجات بدم.
‫اون الگوی منه.
‫که این‌طور…
‫پس من از وابستگی‌های
‫خانوادگی شکست خوردم…
‫یه پیوندِ واقعی.
‫وابستگی…
‫هیکاری…
‫هیکاریِ عزیزم…
‫اون… اون دیگه کیه؟
‫چی؟!
‫مامان شرمنده…
‫خودم هم غافلگیر شدم…
‫اینجا هم نیست…
‫پس بابای کیسوکه کجاست؟!
‫اونجاست!
‫ای وای.
‫وایسا!
‫چته؟ بیا بالا بگیرش دیگه، مرغِ خنگ!
‫به کی میگی خنگ؟
‫الو، سوفیا؟
‫لطفاً «جت» رو فعال کن.
‫حله.
‫وایسا!
‫چی؟! ای لعنت بهش!
‫اون خروس رو ول کن!
‫آخه چرا باید همچین کاری بکنم، بی‌شعور؟!
‫یه بار دیگه به من بگو بی‌شعور!
‫ای لعنت!
‫داره نزدیک میشه!
‫لعنتی!
‫ظاهرش که نشون می‌داد یه اهریمن «کاپا» باشه.
‫پس اگه زیرِ آب بجنگیم، من تو موضعِ ضعفم.
‫انگار نمی‌خواد بیاد تو.
‫پس یه جنگِ فرسایشی در پیش داریم.
‫دستورات به جهنم.
‫اگه این یکی بمیره هم به من ربطی نداره.
‫آخ!
‫انگار از حال رفته بودم.
‫اون…
‫تا کِی می‌خوای فرار کنی، گوشیکیدوری؟!
‫هم سرعتش و هم قدرتش خیلی زیاد شده.
‫اون می‌تونه خودش رو بازسازی کنه،
‫پس مدام حمله کردن بی‌فایده‌ست.
‫باید نقاط حساسش رو هدف بگیرم.
‫وقت بازی تموم شد.
‫این رو بگیر!
‫گول خوردی!
‫حالا به این میگن یه قفسِ پرنده‌ی واقعی!
‫لعنتی! این‌قدر تاریکه که چشم، چشم رو نمی‌بینه!
‫به جهنم خوش اومدی!
‫حسابی کیف کن.
‫سعی کردن برای دیدن بی‌فایده‌ست.
‫باید حسش کنم.
‫گوش بده…
‫حس کن هوا چطوری داره حرکت می‌کنه!
‫فهمیدم!
‫چقدر واضحه!
‫فهمیدم، «بیداری دوم» باعث شده
‫حواسم خیلی تیزتر بشه!
‫چرا نمی‌تونم بهش ضربه بزنم؟!
‫من از پسش برمیام!
‫چی؟!
‫ای لـ…!
‫رانِ مرغ فوق‌انفجاری!
‫چی؟!
‫یعنی سرش نقطه‌ی ضعفش نبود؟!
‫اون…!
‫داره از اون گوی دوباره خودش رو می‌سازه!
‫نمی‌خوام!
‫نمی‌خوام بجنگم!
‫خواهش می‌کنم، درد داره!
‫مامان…
‫هیکاری…
‫باید بجنگی.
‫البته مامان.
‫یه مرگِ بی‌رحمانه
‫هدیه‌ی من به اوناست!
‫بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، بمیر!
‫کلاً زده به سرش!
‫اصلاً نمیشه حرکاتش رو پیش‌بینی کرد!
‫کیسوکه…
‫بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، بمیر!
‫موریو!
‫من هنوز باهات حساب‌کتاب دارم.
‫هنوز زنده‌ای، بی‌شعور؟
‫آدم‌های کثافتی مثل تو نباید زنده بمونن.
‫وایسا… نه… موریو!
‫له شو!
‫ای عوضی…
‫موریو!
‫حتی اگه بمیرم هم ولت نمی‌کنم!
‫کـ… کِیجی…
‫شرمنده…
‫به هیچ دردی نخوردم…
‫خداحافظ.
‫وایسا!!
‫مـ… موریو…
‫چه بدشانسی‌ای، درست وقتی
‫که حالش سر جاش اومده بود.
‫ولی در هر صورت،
‫زندگیش هیچ ارزشی نداشت.
‫اون فقط یه آشغال بود، مگه نه؟
‫تولد من یه اتفاق بود.
‫ولی بالاخره یه دلیلی برای زندگی کردن پیدا کردم!
‫آشغال…
‫چطور جرأت کردی…
‫با موریو این کار رو بکنی…
‫داداش… یعنی ممکنه اون…؟!
‫اون دیگه چیه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بالاخره «سنگدان ویژه‌ش» داره…
‫خط و نشون می‌کشم برات، عوضی!
‫کارت رو تموم می‌کنم!
‫یعنی همه‌چی تموم شد؟
‫ما هنوز با هم حساب‌کتاب داریم، داداش!
‫درسته، کِیجی!
‫اصلاً گاردت رو باز نذار!
‫همه‌ش به‌خاطر وظیفه‌ست، جناب!
‫قسمت بعد: «اشتراکِ پرندگان، جانوران و درختان»
‫تک‌تک‌شون روی مخم راه میرن!
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M