‫اوضاع خرابه.
‫همین الانش دو دقیقه گذشته.
‫دیگه نمی‌تونم صبر کنم!
‫سوفیا، بازوی رعد!
‫حله.
‫اگه یه جریان شوک الکتریکی ضعیف ‫بفرستم تو مرداب،
‫باید اونو از آب بکشه بیرون.
‫اما مشکل پدر کیسوکه‌ست.
‫همین الانش هم خیلی ضعیف به نظر می‌رسید…
‫بدنش می‌تونه این جریان رو تحمل کنه؟
‫چیکار باید بکنم؟
‫آیا این تصمیم…
‫…واقعاً درسته؟!
‫چقدر لجبازه.
‫فقط بیخیال شو و برو، ‫جوجه خنگ!
‫وقت واسه تردید نداریم!
‫اگه کاری نکنم،
‫حتماً می‌میره!
‫دلم رو می‌زنم به دریا!
‫حالا!
‫خیلی خب!
‫اوضاع خرابه، نفس نمی‌کشه!
‫حق نداری بمیری!
‫خواهش می‌کنم، پدر کیسوکه!
‫نمیر!
‫کیسوکه منتظرته!
‫خواهش می‌کنم! برگرد!
‫خواهش می‌کنم! پدر کیسوکه! خواهش می‌کنم!
‫می‌دونستم داداش
‫«سنگدانِ ویژه» رو داره.
‫نیروی مخربی که پشت حملاتشه…
‫می‌دونستم باید کار این تکنیک باشه.
‫یعنی این یه «بیداری دوم»ـه؟
‫اما خیلی با زمانی که ‫واسه من اتفاق افتاد فرق داره…
‫اون هاله‌ی قرمز تیره…
‫یه تاریکی قدرتمند توش حس می‌کنم.
‫داداش بزرگ…
‫از قدرت «سنگدانِ ویژه» استفاده نکن!
‫می‌ترسم اگه این کار رو بکنی…
‫برای همیشه عوض بشی!
‫بچه خوب یعنی این.
‫منتظر همین بودم…
‫«بیداری نابودی».
‫حالا، نشونم بده…
‫اون قدرت اهریمنیِ درونت رو.
‫باید بگم، نسبت به قبل فرق کردی.
‫اما هنوزم فقط ‫یه گوشیکیدوری هستی.
‫بیدار شده باشی یا نه، هنوزم ضعیفی
‫و حریف من نمی‌شی.
‫فکر می‌کنی تو این وضعیتم ‫چه کاری از دستت برمیاد؟
‫هنوزم نمی‌تونی حتی یه انگشت به…
‫اونو ندیدم!
‫داری باهام شوخی می‌کنی؟!
‫یه جوجه‌ی فسقلی؟
‫جرئت نکن…
‫منو دست کم بگیری!
‫با من درنیفت!
‫امکان نداره از تو،
‫یه گوشیکیدوری پست شکست بخورم!
‫بمیر، بمیر، بمیر، بمیر، ‫بمیر، بمیر، بمیر، بمیر!
‫باید اون کُره‌ی تو
‫سینه‌اش رو نابود کنیم!
‫هاتسو!
‫بو! تن!
‫اولترا…
‫انفجاری…
‫پای مرغ!
‫خرد شو!!
‫لعنتی! ‫خیلی سفته!
‫عوضیا…
‫می‌خوام تبدیلتون کنم به مرغ چرخ‌کرده!
‫اینو بگیر!
‫بمیر!!
‫سوپر…
‫قوقولی قوقو!
‫من انتخاب شده‌ام!
‫نمی‌تونم از امثال شما شکست بخورم! ‫تحت هیچ شرایطی!
‫من نمی‌بازم!
‫چـ… چی؟!
‫اون کُره نمی‌شکنه!
‫داره اعضای بدنش رو قبل از نابودی ‫ترمیم می‌کنه؟!
‫لعنتی، ‫نیروی حیاتش زده بالا!
‫اوضاع خرابه!
‫داره قدرتش رو از دست میده!
‫لعنتی، به حد نصابش رسیده؟
‫نه، این‌طور نیست!
‫داره تمام قدرتش رو ‫روی یه نقطه متمرکز می‌کنه.
‫داره همه چیزش رو میریزه تو اون کُره!
‫دیگه تموم شد، پدر.
‫قسمت ۱۲: نقطه‌ی اشتراک پرندگان، جانوران، ‫و درختان
‫حالت خوبه، داداش؟
‫چی، این؟ چیزی نیست.
‫اون انرژی باورنکردنی…
‫خیلی تاریک و خفه‌کننده بود.
‫وقتی «سنگدانِ ویژه» بیدار بشه، ‫دیگه راه برگشتی نیست.
‫شاید اون بیداری ممنوعه بوده.
‫ممکنه
‫عقلش رو از دست بده،
‫و قلب و ذهنش ممکنه ‫توی تاریکی غرق بشه…
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته!
‫استاد!
‫دلم براتون تنگ شده بود!!
‫ها؟ بدجوری زخمی شدی!
‫حالتون خوبه، استاد؟
‫آ-آره…
‫وای، خداروشکر!
‫ببین چی شد!
‫خیلی خوب یادم نمیاد،
‫ولی اون هیولای تو سر موریو رو ‫شکست دادم!
‫همه تلاشم رو کردم!
‫چرا تشویقم نمی‌کنی؟
‫راستی، موریو کجاست؟
‫پیوکو…
‫موریو…
‫مُرده.
‫چی…؟
‫داری دروغ میگی…
‫غیرممکنه!
‫موریو…
‫آخه ما تازه نجاتت دادیم!
‫چرا مُردی؟!
‫نه، موریو!!
‫تو نباید بمیری!
‫خواهش می‌کنم برگرد!
‫موریوــ!!
‫- من… ‫- موریـ… !
‫زنده‌ام
‫موریو زامبی شده!!!
‫موریو؟!
‫آخ!
‫آخ، آخ، آخ…
‫وای!
‫من… زنده‌ام!
‫من…
‫…زنده‌ام!!
‫مـ-موریو، واقعاً خودتی؟
‫اوه، کیجی!!
‫خیلی درک نمی‌کنم،
‫ولی فقط خیلی تلاش کردم ‫که زنده بمونم…
‫و نمردم!
‫فکر کنم نیروی حیاتم
‫خیلی جون‌سخته!
‫خیلی دیوونه‌ای، لعنتی…
‫خیلی محشری، موریو!
‫خیلی محشری!
‫مو-ری-و! مو-ری-و!
‫خـ-خـ-خانم الیزابت!
‫پـ-پدر چطوره؟!
‫خوبه.
‫زنده‌ست.
‫فکر کنم زود به هوش بیاد.
‫خـ-خیلی ممنون، ‫خانم الیزابت!
‫خـ-خواهش می‌کنم بذارین من ببرمش.
‫پدر…
‫واقعاً پیروز شدیم…
‫آ-آره…
‫باورم نمیشه بیداریش
‫بتونه این‌قدر قدرتمندش کنه…
‫فعلاً، بیداری داداشم رو ‫مخفی نگه می‌دارم…
‫ببخشید…
‫با این همه سر و صدا،
‫فکر کنم پلیس‌ها تو راه باشن.
‫باید زودتر از اینجا بریم.
‫نکته خوبیه.
‫عجله کنیم!
‫آ-آره!
‫داداش؟
‫عوضیِ لجباز!
‫- این دفعه دیگه، جلوت رو می‌گیرمـ! ‫- داداش، وایسا!
‫یه چیزی عجیبه…
‫هیچ قصد کشتنی ازش حس نمی‌کنم.
‫هیکاری…
‫هیکاری!
‫هیکاریِ عزیزم…
‫گنج باارزش من.
‫من اومدم!
‫خوش اومدی!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫این آلبوم رو مرتب می‌کنم.
‫واو، اینا رو قبلاً ندیده بودم.
‫از یه ژست چندتا عکس هست…
‫این‌قدر ناز بودی که همیشه مجبور می‌شدم
‫واسه عکس گرفتن بکشمت سمت خودم.
‫واسه همینه که تو نصفشون ‫داشتم فرار می‌کردم.
‫اون وقتا، از اینکه یه مادر مجرد بودم ‫خیلی استرس داشتم.
‫همه مخالف بودن،
‫اما تو خیلی خوب بزرگ شدی.
‫خیلی شکرگزارم.
‫نداشتن پدر
‫حتماً خیلی سخت بوده…
‫خیلی متاسفم.
‫ا-اشکالی نداره!
‫من تو رو داشتم!
‫وای، ساعت رو ببین!
‫واسه کار نظافتم ‫دیرم میشه!
‫ببخشید، هیکاری!
‫شام رو گازه.
‫مامان، این‌طوری خودت رو از پا درمیاری.
‫نمی‌تونی فقط شیفتای ‫بعدازظهر کار کنی؟
‫می‌خوام مطمئن شم
‫که میری دانشگاه،
‫و تبدیل به یه آدم بالغ ‫و مسئولیت‌پذیر می‌شی.
‫واسه همین تمام تلاشم رو می‌کنم،
‫تا وقتی که به اندازه‌ی ‫شهریه‌ات پول جمع کنم.
‫باشه.
‫منم حسابی درس می‌خونم
‫و کاری می‌کنم که تو آینده
‫مجبور نباشی این‌قدر سخت کار کنی.
‫هیکاری!! الان اشکم رو درمیاری!
‫بس کن! چندش!
‫خب، من دیگه میرم!
‫باشه! می‌بینمت!
‫بله، منزل یوشینو.
‫از اداره‌ی پلیس آکاموری تماس می‌گیرم.
‫کیمیکو یوشینو تصادف کرده و…
‫چی؟
‫الو؟
‫مامان…
‫مامان!
‫چی؟
‫من مردم…
‫قضیه چیه؟
‫داره چه بلایی سر بدنم میاد؟
‫گوشیکیدوری‌ها کجان؟!
‫بهم نزدیک نشین!
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫هیکاری.
‫دیگه تموم شد، هیکاری.
‫مـ-مامان…
‫مامان…
‫دیگه لازم نیست عذاب بکشی.
‫ممنون…
‫الان گفت «ممنون»؟
‫یعنی تا الان تحت
‫کنترل ذهن بوده؟
‫بالگرد پلیسه!
‫عجله کنیم!
‫موریو؟
‫هنوز زنده‌ست.
‫فکر نکنم دیگه ‫آدم بدی باشه.
‫بیاید با خودمون ببریمش.
‫جدی میگی؟!
‫صبر کن، کیجی.
‫شاید بتونیم چیزی ‫درباره‌ی اهریمن‌ها بفهمیم.
‫ببریمش.
‫هر کاری دوست دارین بکنین!
‫چه نبرد محشری.
‫فکر کنم «سنگدانِ ویژه»ِ تو…
‫هنوز پتانسیل‌های کشف‌نشده‌ای داره.
‫اون از این موضوع خوشحال میشه…
‫بچه‌ها، بیدار شین!
‫به هوش اومد!
‫مراقب باشین!
‫حالت خوبه؟
‫مـ-من کارهای خیلی وحشتناکی ‫با همه‌تون کردم…
‫من… واقعاً متاسفم!
‫اما تو هم شستشوی مغزی شده بودی، مگه نه؟
‫کی باهات این کار رو کرد؟
‫یه زن به اسم کوگونه.
‫تـ-تو کی هستی؟
‫می‌دونستم. این بچه…
‫گزینه‌ی مناسبیه.
‫مامان…
‫منم…
‫هیکاری…
‫من خوشحالت می‌کنم، باشه؟
‫عشقش این‌قدر قوی بود،
‫که تبدیل به یه اهریمن شد…
‫به این راحتی‌ها ‫بی‌خیال این افکار نمیشه.
‫نمی‌تونم بدنت رو کنترل کنم…
‫در عوض باید قلبت رو تسخیر کنم.
‫از این به بعد من مامانت میشم.
‫تو… مامان من نیستی!
‫تا وقتی که دست از عشق ‫به مادرت برنداری،
‫این درد ادامه داره.
‫کلی وقت داریم.
‫شکنجه‌اش بیشتر از یه ماه طول کشید.
‫و بعد…
‫امروز چطوری، هیکاری؟
‫عالی‌ام، مامان.
‫هیکاریِ عزیزم…
‫هیچ خانواده‌ی دیگه‌ای وجود نداره
‫که پیوندش به عمیقیِ پیوند ما باشه…
‫می‌دونم، مامان…
‫یه پیوند واقعی، نه؟
‫دوستت دارم، هیکاری.
‫دوستت دارم، مامان.
‫خیلی ظالمه!
‫اون شرِ مطلقه!
‫غیرقابل بخششه!
‫حتماً کوگونه داره اهریمن‌ها بیشتری
‫رو تو سراسر کشور به وجود میاره.
‫همه‌اش برای تسخیر دنیا؟
‫آره. و خانواده‌ی گوشیکیدوری سر راهشن.
‫و…
‫کوگونه احتمالاً دنبالِ
‫«سنگدانِ ویژه»ِ توئه.
‫«سنگدانِ ویژه»ِمن؟
‫بهم گفته شده بود که زنده‌ات نگه دارم.
‫که این‌طور…
‫پس واقعاً قضیه ‫«سنگدانِ ویژه» بود.
‫اون کوگونه رئیسه؟
‫کوگونه…
‫فردِ شماره دوِ.
‫ارباب گاکوما…
‫اون بچه… بالاخره
‫«بیداری نابودی» کیجی اتفاق افتاد.
‫می‌فهمم.
‫بسیار خب، پس دیگه تقریباً وقتشه.
‫بله، دقیقاً همون‌طور که گفتین.
‫حالا می‌خواید چیکار کنین؟
‫من…
‫اون شهر رو کاملاً نابود کردم.
‫به نظر میاد هنوز چندتا اهریمن
‫تحت کنترلم باشن.
‫پس، می‌خوایم برای ‫بازسازی شهر کمک کنیم.
‫کـ-کمک؟
‫درسته که تلفات جانی نداشت،
‫اما مردم شهر خیلی عصبانین.
‫اما تو شستشوی مغزی شده بودی، ‫به هر حال…
‫با این حال، باید مسئولیت کاری که کردم رو ‫بپذیرم.
‫هر اتفاقی بیفته، ‫همه‌چیز رو جبران می‌کنم.
‫ها؟ موریو اینجا نیست!
‫گفت خداحافظی با همه خیلی براش سخته،
‫واسه همین یه کم پیش رفت.
‫ها؟!
‫تو خیلی بدی، موریو!
‫حتی نذاشتی ازت خداحافظی کنم!
‫بهش می‌خورد همین کار رو بکنه.
‫خب، مطمئنم بازم یه جایی ‫بهش برمی‌خوریم.
‫دفعه‌ی بعد که ببینمش، ‫حسابی کتکش می‌زنم!
‫مراقب خودتون باشین، بچه‌ها.
‫بله، شما هم همین‌طور.
‫به سلامت!
‫خداحافظ!
‫کیجی… جوجه‌ی کوچولو…
‫بچه‌ها!
‫داداش…
‫به نظر میاد دنبال ‫یه دشمن مشترک بودیم.
‫آره…
‫خب این رئیس بزرگ کیه؟
‫معمولاً تو همون فرمِ انسانیش می‌مونه.
‫اما وقتی تبدیل به ‫فرم اهریمنیش بشه…
‫از همه‌تون روی هم قدرتمندتره.
‫الان کجاست؟
‫نمی‌دونم، اما…
‫یه بار تو انظار عمومی ظاهر شد.
‫باید فیلم‌هایی ازش پخش شده باشه.
‫اسـ-اسمش چیه؟
‫دنیا اونو به این اسم می‌شناسه…
‫اهریمن سفید.
‫بهش اینو میگن.
‫اهریمن سفید…
‫انگار مسیرمون بدجوری به هم گره خورده…
‫وای! چه استخرِ بزرگ و معرکه‌ای!!
‫منتظرم باش، سارا.
‫حتی اون بچه‌پررو هم تونست برگرده.
‫سارا، قول میدم
‫که برت گردونم!
‫قوقولی قوقو!
‫پایان
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M