‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫از این طرف.
‫[دانشگاه لودلو]
‫اوه. خیلی ببخشید.
‫من... ببخشید.
‫داشتم به اون مرده نگاه می‌کردم.
‫- کدوم مرده؟ ‫- اونجا نیست، الان اونجا بود...
‫- نمی‌دونم. ‫- چه شکلی بود؟
‫خیس بود.
‫- اون یه مردِ خیس بود؟ ‫- اوهوم.
‫پروفسور شپرد گفت اینجا ‫سالن کابوت منتظر بمونیم.
‫گفت چقدر منتظر بمونیم؟ ‫چون فکر کنم قراره شروع کنیم...
‫باشه. پس فقط اینجا وایمیستم.
‫- چه سبیل قشنگی، الدنگ. ‫- صدات رو می‌شنوم.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم.
‫- نه. نمی‌دونستم. شرمنده، من... ‫- آقای روسو؟
‫بله. لطفاً گرگ صدام کن.
‫پروفسور شپرد؟
‫- دیلن. ‫- دیلن. درسته، درسته.
‫هی، هی. ممنون، اریک.
‫اریک خیلی عالی ازم استقبال کرد. ‫اون رفت.
‫واسه شروع حاضری؟
‫نه.
‫[سخنرانیِ گرگ روسو]
‫ای وای، اون عکسِ منه.
‫- از این جلسات قرائت خوشم نمیاد. ‫- آره، خودتی.
‫خیلی معذب میشم و نمی‌تونم، نمی‌تونم...
‫وای نه، نمی‌تونی بخونی؟
‫اوه، اگه به کلمه‌ی قلمبه سلمبه رسیدی، ‫فقط هجی‌اش کن.
‫من کتاب‌هایی می‌نویسم ‫که باید لب ساحل بخونی.
‫اونا سبک و سرگرم‌کننده هستن.
‫شخصیت‌هایی که دوست داری ‫عشق و حال می‌کنن،
‫اونایی که ازشون بدت میاد ‫توی صورتشون شلیک میشه.
‫- چی؟ ‫- توی یه دانشگاه بی‌روح مثل اینجا،
‫این بچه‌ها دنبال سرگرمی نیستن.
‫- اونا دنبال عمق هستن. ‫- هی. من یه کلاس...
‫در مورد شعر بد بانی دارم. ‫چیزیت نمیشه، خب؟
‫بد بانی دیگه چیه؟
‫- بیا انجامش بدیم. ‫- باشه.
‫"روستر قصد نداشت به صورتِ ادواردو شلیک کنه،
‫ولی کاری بود که شده بود.
‫یک سوراخ گلوله‌ی بی‌نقص درست زیرِ چشمش.
‫اون شب، روستر روی یه صندلی ساحلی خوابید.
‫خوشبختانه، اولین چیزی که ‫وقتی بیدار شد دید مارگو بود،
‫وقتی به سمتش حرکت می‌کرد لبخند می‌زد
‫در گرمای مواج صبحگاهی."
‫[قتل‌های مای‌تای] ‫[گرگ روسو]
‫دیدی؟ زیادم بد نبود.
‫خیلی خب، برای چندتا سؤال وقت داریم.
‫خیلی خب. رانی، بپرس.
‫آقای روسو، اولاً می‌خوام ازتون تشکر کنم ‫که اومدید
‫- و وقتتون رو به ما دادید. ‫- اوه، باعث افتخارمه.
‫- نه، واقعاً، ممنونم. ‫- اوه، ممنون.
‫لطف داری. سؤالت چی بود؟
‫چرا از زن‌ها متنفرید؟
‫وای، من نمی... این روش جالبی برای شروعه.
‫جواب آسون. من از زن‌ها متنفر نیستم.
‫"روستر غیر از مارگو به منگو علاقه داشت"
‫پس، شما اینجا یه زن رو ‫با یه آبنبات مقایسه می‌کنی.
‫خودم نمی‌دونستم همچین کاری می‌کنم.
‫خب، همچنین می‌گید که اون ‫"بوی کیک تولد می‌داد"
‫وقتی این رو نوشتید ‫دقیقاً چی توی فکرتون بود.
‫حتماً گرسنه بودم.
‫قضیه از این قراره.
‫من مارگو رو یه ابزار نمی‌بینم.
‫بله، اون و روستر...
‫- گاهی باهم گرم می‌گیرن... ‫- شونزده بار.
‫باشه، خوبه، شمردی.
‫یعنی، اگه موارد دیگه رو هم حساب کنیم ‫۱۷ بار میشه.
‫باید اونا رو هم حساب کنیم، درسته؟
‫باشه، بیا حسابش کنیم.
‫محض اطلاع، شخصیتِ مارگو
‫بر اساس زنیه که قبلاً همسرم بود.
‫پس آره، اون جذاب و زیباست، ‫ولی همزمان باهوش و شجاعه.
‫این به سؤال من می‌خوره.
‫اون قسمتی که مارگو روستر رو ‫از دست قاچاقچی‌های مواد نجات میده؟
‫دقیقاً، توی اون لحظه خیلی شجاعه.
‫خب، مخصوصاً چون شالش رو باز کرد
‫و با موی باز انجامش داد.
‫آره.
‫باید یه تورنیکه درست می‌کرد.
‫سؤالت چی بود؟
‫- اون جذاب بود. ‫- خیلی خفن بود.
‫خیلی خب، سؤال خوبی بود. ‫کسِ دیگه‌ای نیست؟
‫رانی، تو قبلاً سؤال پرسیدی.
‫هی، کریسل. اون برگشته؟
‫اون اینجاست. خیلی هیجان‌زده‌ست.
‫خدای من. یعنی، خدای من.
‫خیلی معرکه بود.
‫مطمئن نیستم رسماً با رئیسِ ما ‫والتر من آشنا شده باشی.
‫من از قبل طرفدارت بودم،
‫ولی واقعاً عاشق برخوردت ‫با اون پسره رانی شدم.
‫خب، امیدوارم بهش حسِ بدی نداده باشم.
‫اه، مگه مهمه؟
‫دیگه هیچکس به این بچه‌ها حسِ بدی نمیده.
‫بذار یه چیزی بهت بگم. ‫زندگی سخته.
‫- و ما به این بچه‌ها هیچی یاد نمی‌دیم. ‫- سلام.
‫از کنترل خارج شده، درسته؟
‫راستش، به نظرم دلگرم‌کننده‌ست که جوون‌ها...
‫اوه، ممنون، کریسل. کارت تمومه.
‫پاشو برو. لطفاً به رئیس ریگز بگو
‫- توی باشگاه می‌بینمش. ‫- باشه.
‫ممنون که تحملم کردی.
‫ما حرف نمی‌زنیم.
‫- خدافظ، گرگ! ‫- خانمِ خوبی به نظر میاد.
‫کریسله، آره؟ ت نداره؟
‫- ت داره. ‫- ت داره.
‫- اوه. ‫- دانشگاه‌های هنرهای لیبرال
‫قبلاً پناهگاه‌های امن تفکر آزاد بودن، گرگ.
‫من و تو کِی تبدیل به آدم بدها شدیم؟
‫احسنت. چی؟
‫پوپولیسم اینجا خیلی محبوب نیست.
‫یعنی، دیلن رو در نظر بگیر. ‫من دوستش دارم،
‫ولی تعجبی نداره که اون هیچکدوم ‫از کتاب‌هات رو نخونده.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- اشکالی نداره.
‫راستش منم هیچکدوم از شعرهات رو نخوندم.
‫جالبه، توی ایمیل‌هات گفته بودی ‫عاشق شعرهای دیلن هستی.
‫آره. عاشقشونم.
‫همه‌شون رو خوندم. ‫فقط نمی‌خواستم احساس بدی بهش بدم.
‫خوشحال شدی؟ هردومون رو مچل کردی.
‫قصدی نداشتم. فقط همون والت همیشگی‌ام.
‫دیلن، بعداً حرف می‌زنیم.
‫گرگ، تا ده بشمار و بعدش به من ملحق شو.
‫آره، اون می‌خواد تا ده بشماری ‫و نه، دلیلش رو نمی‌دونم.
‫باشه.
‫من کتاب‌هات رو می‌خونم.
‫اوه، نه. نگرانش نباش.
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم، گرگ.
‫منم همینطور... خوشحال شدم.
‫خیلی خب.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خیلی خب.
‫[رئیس دانشگاه لودلو]
‫ای وای.
‫به زور تا هشت شمردی، گرگ.
‫می‌خوای یه بار دیگه تا ۱۰ یا ۲۰ بشمارم؟
‫- می‌تونم حدس بزنم چی فکر می‌کنی؟ ‫- شک دارم.
‫بیشتر رئیس‌های دانشگاه ‫منزوی و کتابخون هستن،
‫ولی این یارو خفنه.
‫دقیقاً به همین فکر می‌کردم.
‫البته اگه می‌گفتی: "وای!" ‫هم قبول می‌کردم.
‫می‌دونی رازم چیه؟ ‫سونای داغ، وان آب یخ،
‫هر روز خدا.
‫همون اندورفینی رو می‌گیری ‫که کوکائین بهت میده،
‫فقط به جای ۹ دقیقه ‫دو ساعت دوام میاره.
‫- در ضمن، بیا اینجا. ‫- بیا نزدیک‌تر.
‫چربیِ قهوه‌ای رو آزاد می‌کنه.
‫خب، باید چربی قهوه‌ای رو آزاد کنی.
‫- می‌دونستم درک می‌کنی. ‫- خوشحالم که فکر می‌کنی درک می‌کنم.
‫ببین، اگه نپرسم کیتی حالش چطوره، ‫بابای بدی میشم،
‫و می‌دونم که احتمالاً ماجرای ‫اون و آرچی رو شنیدی.
‫به هر دانشگاهی توی آمریکا سر بزن،
‫و هیچ ازدواجی بین دو عضو هیئت علمی
‫بیشتر از یه سال و نیم دوام نیاورده.
‫نمی‌تونم باور کنم این درسته.
‫خب، شاید به لحاظ واقعی درست نباشه، ‫ولی منظورش حقیقت داره.
‫حالا، تو چی؟
‫- تا حالا به تدریس فکر کردی؟ ‫- اوه، من؟
‫اوه، نه. نه.
‫واقعاً نه. من دانشگاه نرفتم.
‫مگه مهمه؟ الکی بزرگش کردن.
‫واقعاً... باشه.
‫من هنوز دنبال نویسنده‌ی مقیم می‌گردم.
‫فقط لب تر کن، پُست مالِ خودته.
‫- خب... ‫- الان جواب نده.
‫قبل از رفتن برگرد و تصمیمت رو بهم بگو.
‫می‌خوام بری بیرون و بذاری ‫محوطه‌ی دانشگاه جادوت کنه.
‫- جادوم کنه؟ ‫- آره، عزیزم.
‫همزمان، من میرم باشگاه
‫و یکم وزنه می‌زنم. می‌خوای باهام بیای؟
‫نه، مرسی.
‫- میرم بچه‌ام رو ببینم. ‫- اوه، چه بابای خوبی.
‫به کیتی بگو حتی اگه یه رسوایی ‫توی دانشگاه لازم باشه
‫تا بالأخره عشقش رو اینجا پیدا کنه، ‫ارزشش رو داره.
‫احتمالاً این رو بهش نمیگم.
‫ممنون. باشه. خیلی خب.
‫- هی، گرگ. ‫- بله؟
‫- خوشحالم که اینجایی. ‫- از دیدنت خوشحال شدم.
‫با نیلوفرهای آبی‌اش، ‫مونه از سنت‌ها دوری کرد
‫و روی سطح برکه تمرکز کرد
‫توی خونه‌اش توی جیورنی. ‫قشنگه، نه؟
‫باورش سخته، ولی در واقع متولی‌ها...
‫دقیقاً همون نقاشی رو با گوش‌پاک‌کن بازسازی کردن.
‫- اه. ‫- خیلی خب،
‫می‌تونید این نکته‌ی نسبتاً چندش رو بردارید ‫و برید بیرون.
‫ولی دوشنبه باید مقاله تحویل بدید.
‫ولی این آخرهفته کِی‌پارتی هست.
‫- کِی‌پارتی دیگه چیه؟ ‫- نمی‌خواید بدونید.
‫نمی‌خوام بدونم، خیلی خب.
‫اگه احساس می‌کنید برای مقاله‌تون ‫وقتِ اضافه لازم دارید، اون بابامه.
‫تعامل با غریبه‌ها خیلی معذبش می‌کنه.
‫پس، اگه وقتِ اضافه می‌خواید، ‫توی چشمش نگاه کنید
‫و بهش بگید که دوستش دارید، خب؟
‫نه. لطفاً این کارو نکن.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- باشه.
‫فعلاً.
‫می‌دونی چربیِ قهوه‌ای چیه؟
‫بابا، خوشحالم که اینجایی، ‫ولی نمی‌خوام
‫- حالم رو بپرسی. ‫- نیومدم حالت رو بپرسم.
‫ازم خواستن بیام کتابم رو بخونم.
‫اوه، بیخیال، بابا، تو از اینجا متنفری.
‫اونا هزاران بار ازت خواستن.
‫- فقط اعتراف کن. ‫- نمی‌خوام اعتراف کنم،
‫چون عصبانی میشی.
‫- همه می‌دونن. ‫- چی رو می‌دونن؟
‫ماجرای آرچی رو.
‫همه می‌دونن. اینجا مثل تُنگ ماهیه.
‫- اون می‌دونه. ‫- اون نمی‌دونه.
‫هی، ببخشید. تو می‌دونی که شوهرم
‫من رو به خاطر یه دانشجوی ‫سال آخری ول کرد، درسته؟
‫عه، من...
‫صادقانه جواب بده،
‫و قول میدم این لحظه برات تموم میشه.
‫- آره. ‫- ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫- دیدی؟ ‫- باشه.
‫می‌دونی، بدترین قسمتش اینه که ‫همه مدام ازم می‌پرسن چی شد
‫نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد.
‫ما عادی بودیم، ‫و بعدش ناگهان متوجه شدم،
‫اون با دختره‌ست و وسایلم رو جمع کردم
‫و رفتم خونه‌ی مربیِ هاکی که مُرده.
‫مربیِ هاکی چطور مُرد؟
‫فکر کنم خودکشی کرد
‫چون پدرش روی بخشِ اشتباه داستان ‫تمرکز کرده بود.
‫ببخشید. من برگشتم. ‫روی یخ که نمُرد، نه؟
‫- بابا. ‫- ببخشید. ادامه بده.
‫احساس می‌کنم همه دائم نگاهم می‌کنن.
‫اونا به تو نگاه نمی‌کنن. ‫اون پسره نگاهت نمی‌کرد.
‫اوه، آره، الان نگاه کرد.
‫دارم کنترلم رو از دست میدم، بابا، ‫ازش متنفرم.
‫عزیزم، تو کنترلت رو از دست نمیدی. ‫تو قوی هستی.
‫وای!
‫عزیزم، چرا اومدیم لای بوته‌ها.
‫هیس، اونا خودشونن که اونجا نشستن.
‫گاهی ناهارشون رو اینجا می‌خورن.
‫- پس اونا رو می‌پایی؟ ‫- عه...
‫- اشکالی نداره، عزیزم. ‫- هیچوقت باهم گرم نمی‌گیرن.
‫و نگاهش کن، دختره اصلاً مثل مُدل‌ها نیست.
‫فقط یه دخترِ عادیه.
‫فقط... برام خیلی منطقی‌تر بود
‫اگه به یه نحوی خاص بود.
‫خب، عزیزم، شاید چیزی که خاصش می‌کنه
‫توی باطنشه، می‌دونی، ‫منظورم شخصیتشه.
‫- من رو دست انداختی؟ ‫- ببخشید.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- من لای بوته‌هام.
‫شرایطم مناسب نیست.
‫ببین، عزیزم.
‫یه چیزی هست که من... چی...
‫فقط بهم نگاه کن.
‫- فقط الان بهم نگاه کن. ‫- چیه؟
‫روی چیزی که میگم تمرکز کن،
‫- چون می‌خوام یه چیز مهم... ‫- نه.
‫لعنتی.
‫زن‌های زیادی نمی‌تونن با پدرشون باشن
‫وقتی شوهرشون رو با یکی دیگه تماشا می‌کنن.
‫آره، خیلی خوش‌شانسیم.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫می‌دونستم عصبانی میشی.
‫شما رو نگاه نمی‌کردم.
‫دو نفر رو پشت سرتون نگاه می‌کردم.
‫- دو دوست دیگه. ‫- رفیق.
‫البته اهمیتی نداره. فقط...
‫- فقط دارم توضیح میدم. ‫- آره.
‫لازم نیست گوشی‌ات رو در بیاری. ‫من... من که رفتم.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫هی، ببین کی اینجاست.
‫- امروز ترکوندی. ‫- اوه.
‫طرفدارتم، عاشق کتاب‌های روسترم. ‫همه رو خوندم.
‫اوه، ممنون.
‫تو...
‫همون پسره هستی.
‫اوه، تامی نیوتن هستم.
‫لعنتی. یادم رفت کیفم رو بیارم. احمقانه‌ست.
‫- نه، نه، نه. بده من. ‫- واقعاً؟
‫- من حساب می‌کنم. ‫- اوه، مرسی.
‫صبر کن، پس چندتا چیپس هم برمی‌دارم.
‫شوخی کردم. خیلی لطف می‌کنی، مرسی.
‫اشکالی نداره. هوات رو دارم.
‫- بازم، واقعاً ممنونم. ‫- اشکالی نداره. بفرما.
‫- عالیه. ‫- نوش جون.
‫بونژو، جناب.
‫- سلام. ‫- به فرانسوی سلام دادم
‫چون مطمئنم که اهل پاریسی،
‫جایی که میذارن نوجوون‌ها نوشیدنی بخورن ‫و بچه‌ها سیگار بکشن.
‫ولی اینجا توی آمریکا، ‫سنِ قانونی نوشیدن ۲۱ ساله.
‫تو ۲۱ سالت نیست؟
‫- هنوز نه. ‫- خیلی خب، سرکار.
‫اون گفت کیفش رو جا گذاشته.
‫- اون بهم پیشنهاد کرد برام نوشیدنی بخره. ‫- شوخیت گرفته؟
‫یه جورایی داستانِ قدیمیه، مگه نه؟
‫یه بچه ۲۰ دلار بهت میده، ‫میری داخل و براش نوشیدنی می‌خری.
‫- من ۲۰ دلار لازم ندارم. ‫- خیلی خب، پولدار خان.
‫ممکنه به دلایل دیگه انجامش بدی.
‫چی، مثلاً به خاطر این که ‫یه کارِ خلافی برام بکنه؟
‫چی؟
‫- لعنتی... اوه. ‫- نه.
‫داشتم فکر می‌کردم که شاید انجامش بدی ‫چون بچه‌ی خوبی به نظر میاد.
‫آره، آره، آره. این خیلی منطقی‌تره.
‫ولی الان این قضیه‌ی خلاف توی ذهنم گیر کرده،
‫- و یا تو براش انجامش میدی یا... ‫- نه، نه.
‫اون برای تو انجامش میده،
‫- ولی در هر حال... ‫- هیچکس واسه کسی
‫- خلاف نمی‌کنه، سرکار! ‫- این تنها چیزیه که الان می‌بینم.
‫- نه، نه، فقط یه حرفِ احمقانه بود. ‫- نه، نه. نه، نه، نه.
‫نه، آدم همچین چیزی رو نمیگه، ‫مگر این که بهش فکر کنه.
‫- آره، موافقم. ‫- بله.
‫من مخالفم. کاملاً مخالفم.
‫تامی نیوتن، یالا.
‫اون هیچ کاری نکرد، من گولش زدم.
‫بفرما.
‫خیلی خب.
‫نوشیدنی‌ها رو بذار و برو پی کارت.
‫ممنون که بچه‌ی خوبی بود.
‫حتی اگه درست لحظه‌ی آخر بود.
‫من اینا رو ازت می‌گیرم.
‫اوه، باشه.
‫توی کوچه‌ها پرسه نزن.
‫باشه.
‫آره. به جهنم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫لعنتی!
‫اوه! هیس!
‫سلام دخترم، بابتِ یکم پیش معذرت می‌خوام.
‫واقعاً مجبورم می‌کنی تنهایی شام بخورم؟
‫ها؟ بهم زنگ بزن.
‫- سلام، مارگارت. ‫- سلام.
‫کیتی؟
‫سلام.
‫سگ رو آوردم پیاده‌روی.
‫فقط توی این حیاط دستشویی می‌کنه، ‫واسه همون...
‫ببخشید.
‫- نوشیدنیِ مخصوصتون چطوره؟ ‫- مزه‌ی آشغال میده.
‫عالیه. یه نوشیدنی مخصوص می‌خورم.
‫- نوشیدنی مخصوص؟ اوه. ‫- اوه، سلام.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- یه نوشیدنی واقعی بگیر.
‫- ببخشید؟ ‫- می‌خوای تنها اینجا بشینی، اشکالی نداره.
‫می‌خوای به من ملحق شی، ‫باید یکم بیشتر خودت رو تخریب کنی.
‫- باشه. ‫- نوشابه انرژی‌زا.
‫با یخ و یه ذره لیمو.
‫خیلی خب، آره. بکنش دوتا.
‫- حتماً. ‫- میشه اقلاً آجیل بیشتری بگیرم؟
‫همه‌ی ظرف رو خوردی؟
‫دیگه آجیل نمی‌خوایم.
‫گوش کن، متوجه نمیشم مشکل چیه.
‫اون حتی تا حالا درس هم نداده.
‫تو یکم پارتی‌بازی کردی.
‫واسه دوستت شغل جور کردی. ‫فکر کنم کارِ خوبیه.
‫اگه کارش بد باشه و والت اخراجش کنه چی؟
‫بدترین حالت.
‫همه چی خراب میشه. ‫اون تو رو سرزنش می‌کنه.
‫یه چیزی توی عمق وجودش می‌شکنه ‫و توی صورتت شلیک می‌کنه.
‫داغونت می‌کنم.
‫می‌دونی، وانمود کردم به خاطر اونه.
‫اون تازه طلاق گرفته بود. ‫گفتم: "اوه، تغییر لازم داری."
‫ولی به خاطر اون نبود. ‫به خاطر خودم بود.
‫فقط خیلی احساس منزوی بودن می‌کنم.
‫و ببین، من یه مدتیه که اینجام.
‫چندتا از دوست‌هام استخدام نشدن و رفتن.
‫قبلاً با تمام آدم‌هایی که ارزش دارن ‫وارد رابطه شدم.
‫و یه بار گفتم: "دوستت دارم" ‫ولی پسش گرفتم.
‫- میشه این کارو کرد؟ ‫- آره.
‫ولی خیلی عصبانی میشن.
‫تا حالا شده کاملاً توی جمع آدم‌ها باشی
‫و بازم کاملاً احساس تنهایی کنی؟
‫آره، تقریباً ۲۵ سال.
‫متأهل بودم.
‫- درسته. ‫- درسته، آره.
‫- با مشهورترین فارغ‌التحصیل دانشگاه. ‫- آره.
‫راستش، عاشقش می‌شدی.
‫عاشق الیزابت می‌شدی.
‫وقتی زن و شوهر بودیم...
‫همیشه آدم‌های زیادی دور و برمون بودن.
‫و وقتی از هم جدا شدیم، ‫همون آدم‌ها کسایی بودن که گفتن
‫که رابطه‌مون هیچوقت منطقی نبود، ‫چون اون خیلی از سطح من بالاتر بود.
‫و یه مدتِ طولانی حس می‌کردم حق با اوناست.
‫چند وقت؟
‫این دیگه چیه؟
‫کلیدت خم شده.
‫آره، کلید خونه‌امه. همیشه کار نمی‌کنه.
‫موضوع رو عوض نکن.
‫مدت‌ها.
‫مدت‌ها چنین حسی داشتم.
‫می‌خوای یکم دیگه آجیل بگیرم؟
‫بدجوری.
‫ببخشید. میشه یکم دیگه آجیل بدی؟
‫- می‌خواید گرم باشه؟ ‫- آجیل گرم؟
‫اونا حتی باهم حرف نمی‌زدن.
‫آرچی انقدر بی‌دل و جرأته که حتی نمی‌تونه ‫توی چشمش نگاه کنه
‫و توضیح بده چی شده.
‫می‌دونی می‌خوام چیکار کنم؟ ‫می‌خوام برم اونجا
‫و فقط بهش بگم مرد باش لعنتی!
‫فکر کنم باید بهش بگی: ‫"مرد باش بی‌بُته."
‫- دوستت دارم. ‫- امیدوارم صفر بگیری.
‫- اون چی بود؟ ‫- قصه‌اش درازه.
‫مهم نیست، چون اگه باهاش حرف بزنم،
‫- کیتی من رو می‌کشه. ‫- نه، این کارو نمی‌کنه.
‫به خاطرش عاشقت میشه.
‫عه، فکر نکنم.
‫یعنی، بهت نمیگه که به خاطرش عاشقته.
‫و بعدش، احتمالاً میگه که ازت عصبانیه.
‫مجبور نبودی من رو تا خونه برسونی.
‫اوه، خب، خوشحالم که رسوندمت.
‫خوش گذشت.
‫- شب بخیر. ‫- می‌خوای بیای تو؟
‫هوم؟
‫می‌خوای بیای تو؟
‫باشه، دو هفته دیگه، ‫دوستم قراره اونجا زندگی کنه.
‫و دوستش دارم، ‫ولی همیشه سرش توی کارمه.
‫پس، احتمالاً دیگه نمی‌تونم ‫با سخنران‌های مهمان معاشرت کنم.
‫وای.
‫تا حالا این کارو نکردم. ‫شوخی می‌کنم.
‫- می‌دونم. ‫- نه، نمی‌دونستی.
‫نه، نمی‌دونستم.
‫اوه. می‌دونی من چند سالمه؟
‫روز شانسته، بابابزرگ.
‫اوه.
‫اوه! اوه!
‫دیلن، تو خیلی خوشگلی.
‫و بامزه و به قدری باهوشی ‫که بیشتر از معمول احساس احمق بودن می‌کنم.
‫- ولی امروز روزِ پرماجرایی بود. ‫- باشه، می‌تونی بس کنی.
‫نه، نه، نه! ‫فقط داشتم می‌گفتم،
‫شاید بتونیم این بیرون وایسیم ‫و یه مدت حرف بزنیم؟
‫واقعاً دوست ندارم با مردهایی حرف بزنم ‫که من رو رد کردن...
‫من ردت نکردم!
‫فقط... معذبم.
‫و تقصیرِ تو نیست. تقصیرِ منـه... ‫یعنی من...
‫یعنی من اغلب اوقات اینجوریم.
‫پس، شاید بتونیم یه نوشیدنی بخوریم؟
‫آره؟ و یه جورایی... ‫یه جورایی ببینیم چطور پیش میره؟
‫باشه.
‫می‌خوای بیای تو و نوشیدنی بخوری؟
‫احتمالاً نباید بیام.
‫چی... لعنتی.
‫الان برای بار دوم ردم کردی.
‫- چرا این کارو کردی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم چرا خیلی از کارها رو می‌کنم.
‫- شب بخیر. ‫- نه.
‫صبر کن. دیلن! دیلن!
‫- دیلن! ‫- یالا.
‫اوه، کلید. نفرینِ کلید خم شده.
‫یالا، یالا. لعنتی.
‫می‌تونی یکم آروم‌تر تلاش کنی.
‫- باشه، لطفاً فقط برو. ‫- نه، نه، نه.
‫من جنتلمن نمیشم اگه منتظر نمونم...
‫اوه.
‫خیلی خب.
‫شب بخیر.
‫هی، عزیزکم، مطمئنی نمی‌خوای برسونمت؟
‫نه، نه، نه، خودم میرم.
‫هی، خب، واسه چی میری دندون‌پزشک؟
‫چون دستم آسیب دیده.
‫- این شوخی بود. ‫- آروم باش.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫- یه هُلِ بزرگ واسه دخترِ بزرگ. ‫- آره، می‌بینمت.
‫- چشم‌ها رو به افق. ‫- حله!
‫سلام، رئیس.
‫گرگ. شنیدم اومدی دانشگاه.
‫بیخیال.
‫فقط بذارش روی زیرلیوانی، باشه؟
‫می‌فهمم که تو اولین استاد مطالعات روسی هستی
‫که فلوشیپِ والاس دریافت کردی.
‫فلوشیپم برات مهم نیست.
‫نه. برای هیچکس مهم نیست.
‫خب، آره، دوست‌هام زیاد در موردش ‫حرف می‌زنن، خب...
‫- یکی رو اسم ببر. ‫- هیچکدوم از دوست‌هام رو نمی‌شناسی.
‫خب، فقط یه اسم بگو.
‫- کوین. ‫- یه میلیون دلار باهات شرط می‌بندم
‫که نمی‌تونی فامیلیِ کوین رو بهم بگی.
‫ببین، گرگ، می‌دونم چرا اینجایی، خب؟
‫تو عاشق چخوفی، درسته؟
‫اشتباه می‌کردم. ‫آره، یکم از چخوف خوشم میاد.
‫اون کتاب احمقانه‌ی چاپ اول چخوف که ‫بهش افتخار می‌کنی رو نداری؟
‫تولستوی. نسخه‌ی اولِ...
‫جنگ و صلح لئو تولستوی.
‫آره، خیلی بهش افتخار می‌کنم.
‫احتمالاً یکی از عالی‌ترین آثار ادبیه
‫که هر انسانی تا به حال خلق کرده، پس...
‫چرا به دخترم خیانت کردی؟
‫به نظر میاد عاشق اون کتابی.
‫خیلی خب. میشه لطفاً یه راست ‫بری سر اصل مطلب، گرگ؟
‫نه، چون فکر می‌کردم عاشق چخوفی،
‫و تمام صبح در موردش تحقیق کردم
‫- تا برای این مکالمه آماده شم... ‫- محض رضای خدا.
‫- پس، وانمود کن من طرفدارِ چخوفم. ‫- باشه.
‫ببین، چون انقدر چخوف رو دوست داری،
‫به وضوح می‌دونی که اون گفته:
‫"هیچکس نباید تحقیر شود."
‫من زیاد به این فکر کردم.
‫چطور تونستی انقدر بهش فکر کنی
‫اگه فقط امروز صبح خوندیش؟
‫- مگه تو کارآگاهی؟ ‫- خب...
‫خدای من! ببین.
‫تو باید مرد باشی لعنتیِ بی‌بُته.
‫کیتی تحقیر شده ‫و فکر می‌کنم این رو بهش مدیونی.
‫من دوستش دارم.
‫راست میگم، دوستش دارم.
‫پس چیکار می‌کنی، مرد؟
‫من...
‫فقط... گمراه شدم.
‫ما باهم کنار نمی‌اومدیم، ‫و از هم فاصله گرفتیم و من کنار کشیدم.
‫و بعدش سانی از راه رسید و ابرها...
‫دلم نمی‌خواد چیزی در مورد سانی بدونم.
‫ببین.
‫من کاملاً آماده‌ام بیشترِ تقصیر رو گردن بگیرم
‫بابت اتفاقی که بین من و کیتی افتاد.
‫- تو یه قهرمانی. ‫- ممنون.
‫و همچنین، دوستت کوین واقعی نیست.
‫من و کیتی هردومون چیزهایی داریم ‫که باید روشون کار کنیم،
‫و من می‌خوام اون کارو انجام بدم، گرگ،
‫چون اون هنوزم مهم‌ترین اتفاقیه ‫که تا به حال توی زندگی‌ام افتاده.
‫و فکر می‌کنم واقعاً گند زدم،
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫گند زدی.
‫- فکر می‌کنی دوباره من رو قبول می‌کنه؟ ‫- من بودم نمی‌کردم.
‫ولی اگه می‌خوای بفهمی...
‫باید مرد باشی بی‌بُته.
‫واقعاً این دفعه عالی گفتی.
‫- نیازی به تأییدت ندارم. ‫- باشه.
‫ولی ممنون.
‫بابی اور.
‫اهل کیچنرِ اُنتاریو.
‫مگه مهمه؟ باورم نمیشه با آرچی حرف زدی.
‫بهم قول دادن آخرش به خاطرش عاشقم میشی.
‫می‌خواد فردا من رو ببینه.
‫میگه فکر می‌کنه راه برگشت رو پیدا کرده.
‫خیلی خب، این چیز خوبیه، آره؟
‫چرا، چون دیگه با اون دختره نیست
‫من باید بدو بدو برم سرِ خونه و زندگی‌ام؟
‫من واقعاً شک دارم که این راه برگشتش باشه.
‫می‌دونم عصبانی هستی.
‫یه سؤالی دارم.
‫هنوزم دوستش داری؟
‫لعنتی.
‫می‌دونی، هیچوقت واقعاً بهت نگفتم ‫چرا من و مامانت جدا شدیم.
‫اون بهت خیانت کرد.
‫اوه خوبه، پس در جریانی.
‫نه.
‫بزرگ‌ترین پشیمونی‌ام...
‫این بود که براش نجنگیدم.
‫اگه دوستش داری، مثل من بُزدل نباش.
‫اگه بگم که میرم و می‌بینمش،
‫میشه لطفاً دیگه بهم نگی کارهایی بکنم
‫- که نمی‌خوام انجام بدم؟ ‫- قول میدم.
‫- در ضمن، سعی کن مهربون باشی. ‫- خدای بزرگ.
‫حتماً می‌خوای حرف‌های خیلی ناجوری ‫بهش بزنی و اونم حقشه.
‫- آره. ‫- ولی چیزهای خاصی هست
‫که نمی‌تونی پس بگیری، عزیزم.
‫و من از روی تجربه حرف می‌زنم.
‫فقط همین. برو ببینش.
‫سعی کن مهربون باشی. همین.
‫باشه، من دیگه میرم بیرون.
‫دوستت دارم. فردا صبح
‫- بعد از خداحافظی با والت میام. ‫- بابا؟
‫می‌خوای پیشم بمونی؟
‫همیشه.
‫آره، می‌خوام.
‫خیلی خب.
‫اوه! اوه، اوه، اوه!
‫پونزده دقیقه توی دمای ۸۵ درجه، ‫حداقل سه بار در هفته.
‫متابولیسم رو تسریع و سموم رو دفع می‌کنه،
‫و به طور بالینی ثابت شده که شانسِ ابتلا ‫به زوال عقل رو ۵۳ درصد کاهش میده.
‫و تو چه آدمِ خوش‌شانسی هستی؟
‫اون همه مو داری که حرارت رو حفظ کنی.
‫آره، احساس خوش‌شانس بودن می‌کنم.
‫نمی‌تونم بگم خوشحال شدم ‫که پیشنهاد کارم رو رد کردی.
‫شرمنده.
‫هنوز ۱۵ دقیقه نشده؟
‫۹۰ ثانیه گذشته، گرگ.
‫پسر، عاشقِ تضادش با وانِ آب یخ میشی.
‫- بی‌صبرانه منتظرم. ‫- خوشحالم که می‌بینم
‫آرچی و کیتی سعی دارن ‫اختلافاتشون رو حل کنن.
‫واقعاً حیف می‌شد مجبور شم اخراجش کنم.
‫- ببخشید؟ ‫- خب، اگه این حواشی
‫از کنترل خارج می‌شد، ‫باید یکی رو انتخاب می‌کردم.
‫آرچی استخدامه و فلوشیپِ والاس داره، پس...
‫اون واسه هیچکس مهم نیست.
‫تا حالا متأهل بودی، والت؟
‫همین الانم متأهلم.
‫- وای. اوه. ‫- جونی عاشق سفره.
‫من نیستم.
‫در نتیجه ما دو ماه باهمیم، ‫دو ماه جداییم،
‫و بعدش بقیه‌ی سال همین رو تکرار می‌کنیم.
‫اون چند هفته دیگه برمی‌گرده.
‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫به نظر میاد مشکل ازدواج رو حل کردی.
‫آره، گرگ.
‫اوهوم، آره. شانس آوردی.
‫وقتی قلبت می‌شکنه...
‫عه... بیخیال.
‫- ولش کن. ‫- منظورت چیه که ولش کن؟
‫قانون شماره ۳: "سونا برای گفتگوی واقعیه."
‫تو دادی اون رو یه حرفه‌ای ساخته؟
‫خودم توی نجاری ساختمش.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫وقتی قلبت می‌شکنه،
‫احساس می‌کنی یکی توی صورتت شلیک کرده.
‫مهم نیست که پنج سال گذشته.
‫فقط...
‫احساس می‌کنی هرگز قرار نیست ‫دوباره سرِ پا شی، می‌دونی؟
‫نمی‌تونم بذارم این اتفاق برای کیتی بیفته.
‫خیلی خب.
‫کیتی.
‫نمی‌شینم چون نمی‌دونم ‫شما کجاها باهم نشستید،
‫- پس قدم می‌زنم. ‫- خیلی خب، باشه.
‫راستش این چیزیه که می‌خوام بهت بگم...
‫- ببین، می‌خواستم بگم... ‫- نه، وایسا، گوش کن،
‫- واقعاً باید یه چیزی بهت بگم... ‫- که برای شروع...
‫- نه. نه. ‫- نه، نه، میشه من اول حرف بزنم و بعدش...
‫بشین! من خیلی تلاش می‌کنم ‫کنترلم رو از دست ندم،
‫و پریدنت وسط حرفم کمکی نمی‌کنه.
‫لطفاً بشین و خفه شو.
‫متأسفانه، می‌خواستم بگم ‫در واقع تو باید شروع کنی،
‫ولی هیچی نمی‌تونی بگی
‫که کمکم کنه بفهمم چطور تونستی ‫همچین کاری با من بکنی.
‫و حتی سعی نکردی خودت رو توضیح بدی.
‫واقعاً جدی هستی؟
‫- سعی دارم... ‫- آرچی، این مثل وقتیه
‫که زن‌های توی سریال‌ها دیوونه میشن ‫و شوهرشون رو مسموم می‌کنن.
‫چون من به کشتنت فکر کردم.
‫و می‌دونم بلند گفتنش عاقلانه نیست،
‫در صورتی که اتفاق عجیبی بیفته ‫و تو واقعاً بمیری،
‫و بعدش یکی دیگه توی کافه میگه: ‫"خب، من شنیدم...
‫شنیدم می‌گفت دلش می‌خواد شوهرش رو بکشه."
‫ولی ما توی کافه نیستیم، ‫پس احساس امنیت می‌کنم.
‫من واقعاً می‌تونم بکشمت.
‫خدای بزرگ.
‫ولی بابام بهم گفت مهربون باشم.
‫فقط نمی‌دونم چطور به اونجا برسم.
‫من دوستت دارم.
‫و فکر می‌کنم می‌تونیم ‫این رو پشت سر بذاریم.
‫خیلی خب.
‫حالا تو حرف بزن.
‫مهم نیست چی میگی. ‫فقط یه چیزی بگو.
‫اون نرفته بود دندون‌پزشک.
‫خیلی خب، یه ذره مهمه. ‫نمی‌تونه چرت و پرت باشه.
‫سانی گفت میره دندون‌پزشک،
‫- ولی رفته بود دکتر. ‫- خب، دندون‌پزشک‌ها دکترن.
‫اون بارداره.
‫این چیزی بود که سعی داشتم... ‫منم تازه فهمیدم.
‫دوستت دارم، کیتی.
‫می‌خواستم التماست کنم من رو قبول کنی.
‫یه سخنرانی دارم که توش همه چی رو توضیح میدم،
‫ولی هیچ بهونه‌ای نمیارم.
‫واقعاً خوبه. هنوزم می‌تونم بگم.
‫- برو بیرون. ‫- باشه.
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫لطفاً برو بیرون، لطفاً برو بیرون، ‫لطفاً برو بیرون.
‫- من واقعاً دوستت دارم، کیتی. ‫- برو به جهنم.
‫می‌دونی تا کِی قراره اینجا باشی؟
‫- برو بیرون. ‫- باشه.
‫- تضاد رو دوست داری؟ ‫- نه!
‫داری چربیِ قهوه‌ای رو فعال می‌کنی.
‫چربیِ قهوه‌ای واقعی نیست.
‫- جدی نمیگی. ‫- جدی میگم.
‫حالا برای تموم کردنش ‫۵ دقیقه میری زیرِ آب.
‫اوه!
‫ازش خوشم نمیاد. خوشم نمیاد.
‫[جنگ و صلح اثرِ لئو تولستوی]
‫لعنتی.
‫اوه، وای، وای! نه!
‫نه. نه، نه، نه، نه.
‫آخ!
‫آخ! آخ!
‫خدای من، نه!
‫سلام بث، می‌دونم که گفتی ‫نیاز نیست به دیدن کیتی برم،
‫ولی رفتم و خوشحالم که رفتم.
‫و خیلی خیلی سردمه.
‫هر وقت تونستی بهم زنگ بزن. ‫خدافظ.
‫خدای من.
‫چرا مجبورم کردی باهاش حرف بزنم؟
‫- سلام، دوستان. ‫- وای نه، این یارو.
‫- من تمام صبح پیش تو بودم. ‫- صبر کن، چی؟
‫خانم. مرد خلافکار.
‫سلام.
‫احیاناً شما که نمی‌دونید جریانِ این آتیش‌سوزی ‫چی بوده، نه؟
‫نه
‫اون تمام صبح با من بود.
‫نه، نبودم.
‫- هان. ‫- جدی؟
‫خب، پس بلافاصله داستان‌هاتون باهم متناقضه.
‫چطوره هردوتون اینجا بمونید؟
‫من میرم خودکارم رو میارم.
‫نرید.
‫خودکارم کجاست؟
‫- خودکارم دستِ کیه. ‫- اَه!
‫گندش بزنن!
‫«ترجمه از سینا صداقت»