‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫خب، آخرین شبی که توی فلوریدا بودی ‫چیکار کردی؟
‫معرکه بود. رفقام یه مراسم بدرقه واسم گرفتن
‫چون قرار نیست تا کریسمس برگردم.
‫- رفقات؟ ‫- آره.
‫- رفقات کی هستن؟ ‫- خودت می‌دونی.
‫رفقام.
‫سم. کلیف.
‫نورم.
‫پس، بازیگرهای چیرز.
‫نمی‌دونستم اون سریال رو می‌شناسی.
‫اوهوم، کوچ اونجا بود؟
‫متأسفانه، کوچ فوت شد. ‫توی فصل سه.
‫متأسفم.
‫این خونه رو که بهم میدن ببین.
‫وای.
‫اوه، یه سبد هدیه.
‫اونا ازم پرسیدن نوشیدنی مورد علاقه‌ات چیه.
‫اوه! ممنون، عزیزم.
‫باورش نکردم، فقط به یه پیامک جواب دادم.
‫خب، یادت مونده.
‫اوه.
‫اینجا واسه یه نفر زیادی بزرگه.
‫من نمیام پیشت زندگی کنم، بابا.
‫- به این فکر نمی‌کردم. ‫- چرا، می‌کردی.
‫آره، فکر می‌کردم. ‫بهمون خیلی خوش می‌گذشت!
‫اوه، از این خوشم میاد.
‫نظرت چیه؟
‫- آره. ‫- می‌تونم این رو زیرِ کُت بپوشم؟
‫- هرگز این کارو نکن. ‫- نه؟
‫بابا، باید در مورد یه چیزی حرف بزنیم.
‫اوه!
‫آجیل ذرت با طعمِ شوید و ترشی؟ ‫این منطقه‌ایه؟
‫نمی‌دونم.
‫یه مدت طول کشیده ‫از سایه‌ی مامان بیرون بیام.
‫و تو الان اینجایی.
‫- اوهوم. ‫- که به نتیجه رسیدم عالیه.
‫اوه! چه تحول خوبی.
‫من از وقتی تو و مامان جدا شدید
‫سعی داشتم تو رو از روتینت در بیارم ‫و این قطعاً همونه.
‫- اوهوم. ‫- ولی با خراب شدن زندگیِ مشترکم
‫و تعلیقم...
‫به زور می‌تونم از خودم مراقبت کنم.
‫خب، اگه احساس کنم باید ازت مراقبت کنم...
‫ما باید به همدیگه...
‫- یکم فضا بدیم، می‌دونی؟ ‫- اوهوم.
‫خدای بزرگ، فقط بخورشون.
‫شرمنده. اونا طعم خیارشورِ ترد میدن.
‫اوهوم.
‫- خیلی خب. شرمنده. ‫- باشه.
‫- من زندگیِ خودم رو دارم... ‫- صبر کن. یکی دیگه.
‫- داشتی می‌گفتی. ‫- خیلی خب.
‫- من اینجا زندگیِ خودم رو دارم. ‫- اوهوم.
‫نمی‌تونم بذارم دستم رو بگیری.
‫فهمیدم. تو از پس خودت برمیای.
‫و اگه نتونی از پسشون بربیای، ‫باهم از پسشون برمیایم، دست در دستِ هم.
‫- شوخی کردم. ‫- آره. من دیگه میرم.
‫- خیلی خب. ‫- و توبلرون رو هم می‌برم.
‫و عزیزم، بابت این ازت ممنونم.
‫در ضمن، در مورد زندگی کردن باهم جدی نبودم.
‫اوه، واقعاً؟ فقط داشتم فکر می‌کردم
‫خونه‌ی مربی هاکیِ مُرده ‫یه جورایی سوت و کوره
‫- و شاید باحال باشه چند هفته اینجا بمونم. ‫- انجامش بده!
‫پیتزا سفارش بده، من یه...
‫اوه، این شوخیِ قشنگی نبود.
‫- اصلاً کارِ قشنگی نبود. ‫- دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫اوه، سلام! سلام، همسایه‌ی جدید!
‫خیلی عجیبه. یادته؟
‫دوستت قرار بود توی این خونه زندگی کنه.
‫یادمه.
‫آروم باش. من ازت عصبانی نیستم.
‫مرسی. خدایا.
‫می‌تونم همراهت بیام؟
‫استرسِ روز اول رو دارم ‫و جای هیچی رو نمی‌دونم.
‫بیا بریم.
‫ممنون.
‫جریانِ کفش‌هات چیه؟ ‫داری میری عروسی؟
‫می‌دونستم زیادی براقن.
‫- وای. ‫- خوبی؟
‫- آره، خوبم. ‫- باشه.
‫هی، یه لحظه وقت داری ‫یه کمکی بهم بکنی؟
‫آره، حتماً. لب تر کن.
‫- باشه. ‫- اوه! اون خیلی باحاله.
‫باید یکی بگیری.
‫باید کارآموزی تابستونی‌ام رو نهایی کنم.
‫فکر نکنم بدونی چقدر هول و ولا دارم.
‫آخه چندان زیادم هول به نظر نمیای.
‫چرا اقلاً با شور و شوق ‫بهم توضیح نمیدی؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- من نمی‌خوابم.
‫- اصلاً؟ تو استرس داری! ‫- من استرس دارم!
‫- بچه‌ها، بچه‌ها، خواهش می‌کنم.
‫من سعی دارم روی کتابم کار کنم.
‫خدای من، خیلی متأسفم که ‫توی آپارتمان خودم حرف می‌زنم.
‫ازش متنفرم.
‫- صدامون رو میاریم پایین. ‫- ممنون.
‫یه مشاور بانفوذ لازم دارم.
‫باید از رئیس من بخوام.
‫- اون همیشه توی باشگاهه. ‫- درسته!
‫اوه، تو و والت.
‫این واقعاً از نظر من ایده‌آل نیست.
‫از نظر تو ایده‌آل نیست؟
‫آره.
‫اجازه هست رُک باشم؟
‫از هم جدا شید. بیاید تمومش کنیم. ‫برو خونه!
‫فقط این که من تازگی‌ها خیلی زیاد ‫در مرکز توجه بودم و فکر می‌کنم
‫شاید به جای جلب توجه بیشتر به خودمون...
‫اون وقتی گفتم: "به جای" ‫برام چشم غره رفت.
‫آدم‌های باسواد میگن: "به جای"، مو.
‫ویراستارم هر روز بهم زنگ می‌زنه ‫و می‌خواد صفحات جدیدی از این ببینه.
‫این کتاب فقط واسه من نیست، ‫برای آینده‌ی بچه‌مونه، خب؟
‫پس فکر کنم به نفع ما باشه ‫که شرایطی ایجاد کنیم
‫که توش من بتونم موفق بشم.
‫والت، اون بزرگ‌ترین سخن‌چینِ دانشگاهه، خب؟
‫و آخرین چیزی که لازم داریم ‫اینه که اون مرد
‫توی زندگیِ ما سرک بکشه.
‫خیلی خب، باشه. از اون نمی‌خوام.
‫ممنون.
‫پس فکر می‌کنی اشکالی نداره ‫اون رو استخدام کنی
‫با این که قبلاً پُستِ نویسنده‌ی مقیم رو ‫به دوستم روبی قول دادی؟
‫اگه منظورت از کمک کردن این بود، ‫ازش خوشم نمیاد.
‫استخدام گرگ یه فرصتِ یک‌باره بود.
‫دوستت می‌تونه ترمِ بعد انجامش بده.
‫شاید این بهش وقت بده چیزی بنویسه ‫که کسی اسمش رو شنیده باشه.
‫روبی جایزه‌ی بیلی گیفورد ‫آثار غیرداستانی رو برده.
‫- همه‌مون رزومه‌های خودمون رو داریم. ‫- ببین.
‫والت گفت که باید این کارو قبول کنم ‫وگرنه کیتی شغلش رو از دست میده.
‫و ممنون میشم اگه این بین خودمون بمونه،
‫- چون کیتی من رو می‌کشه. ‫- البته.
‫بهتره حواست رو جمع کنی، گرگ، ‫چون شاید از پشت بهت خنجر بزنه.
‫متوجهی که این حرف‌ها ‫اصلاً به خاطر دوستش نیست.
‫این در مورد ریویوئه.
‫من نمی‌دونم ریویو چیه.
‫- این حرفِ خیلی بدیه. ‫- پس حرفم رو پس می‌گیرم.
‫ما مثلاً قراره دوست باشیم، والت، ‫و تو دوستی‌مون رو دور انداختی.
‫باید کارت رو با یه ذره ظرافت ‫و حساسیت بیشتر انجام بدی.
‫می‌دونی چرا انقدر به گرگ علاقه دارم؟
‫نه... این لازم نیست.
‫چون اون تنها کسی اینجاست
‫که واقعاً چیزی ازم نمی‌خواد.
‫یه ویولن خیلی کوچیکه.
‫می‌خواستم بپرسم چی بود.
‫- خیلی کوچیک بود. ‫- اگه ما رو ببخشی،
‫باید به گرگ کمک کنم ‫دفترِ جدیدش رو پیدا کنه.
‫بیا. از این طرف.
‫خدافظ.
‫و رسیدیم.
‫فکر کنم می‌تونستم تنهایی پیداش کنم. ‫باید از دیلن معذرت خواهی کنم؟
‫اوه، ما هیچ اشتباهی نکردیم. ‫اون باید از ما معذرت بخواد.
‫بذار بخش مورد علاقه‌ام ‫از این اتاق رو نشونت بدم.
‫به اندازه‌ی من دوستش داری؟
‫خب، دفترت به اتاق من وصله...
‫هر وقت خواستی می‌تونی بیای ‫و یه سلامی عرض کنی.
‫- خوش می‌گذره. ‫- فردا شب بازی هاکی دارم.
‫یه مربی جدید استخدام کردم. ‫می‌خوای بیای؟
‫من واقعاً اهل هاکی نیستم.
‫ای کاش بهم می‌گفتی ‫دارم شغل دوستِ دیلن رو می‌گیرم.
‫مطمئنم دوستِ دیلن هم میگه ‫ای کاش بهش می‌گفتیم.
‫- کریسل! ‫- براش ایمیل زدم و یه جعبه گلابی فرستادم.
‫- کیف باشگاه. ‫- ممنون.
‫اوه، کفش‌های دوش.
‫در باز بمونه یا بسته؟
‫باز خوبه، مرسی.
‫انتخاب خوبیه.
‫فکرش رو بکن!
‫اون لعنتی‌ها تمام این مدت ‫توی کیفم بودن.
‫- سه سوته برمی‌گردم. ‫- خیلی خب.
‫به زودی می‌بینمت.
‫چرا مجبورم می‌کنی این کارو بکنم؟
‫این مثل اردوگاه بیگاریه. ‫این جهنمه.
‫- خوبی، چیزیت نشده. ‫- خوب نیستم، باور کن.
‫الان برمی‌گردم. رئیس ریگز؟
‫من سانی سالوسکی هستم، ‫توی کلاس زیست تکاملی شما هستم،
‫و می‌خوام شما مشاور من باشی.
‫وای، اول یه نوشیدنی مهمونم کن.
‫من دنبال کارآموزی در زمینه‌ی بیوتکنولوژی ‫با تمرکز روی سلامت و رفاه هستم.
‫ببین، تو دانشمند جوان زیبایی به نظر میای، ‫ولی نمی‌تونم.
‫بیشتر توضیح می‌دادم، ‫ولی وکیلم بهم گفته این کارو نکنم.
‫موفق باشی.
‫- میرم سیگار بکشم. ‫- حقته.
‫دختر خانم. میشه صحبت کنیم.
‫مشاورت رو بر اساس کاری که فکر می‌کنی ‫می‌تونن برات بکنن انتخاب نکن.
‫باید کسی باشه که باهاش ‫یه ارتباط واقعی داری.
‫ممنون، قربان.
‫ادامه بده.
‫اوه، باید ازش می‌خواستم.
‫یعنی، اون داشت بهم مشاوره می‌داد.
‫نه، نه. نه، عزیزم، نه، نه، نه. ‫اون فال گوش وایساده بود
‫و خودش رو وارد مکالمه‌ات می‌کرد.
‫این کاریه که والت می‌کنه، بهم اعتماد کن.
‫ببین، خیلی خب. ‫یه بار کاملاً بی‌مقدمه میگم، خب؟
‫من یه بار به کریسل گفتم ‫شاید یه روز بخوام یه سگ داشته باشم.
‫بعدش یهو دیدم، ‫والت با روسکو توی اتاق نشیمن من بود.
‫اون قبلاً اسمش رو گذاشته بود روسکو.
‫من اسمش رو نمیذاشتم روسکو.
‫یه اسمِ جالب‌تر روش میذاشتم،
‫مثل جوزپه.
‫خیلی خب، وانمود نکن عاشق اون سگ نیستی.
‫دیدم که داشتی اون رو می‌بوسیدی.
‫اون اینجوری ترجیح میده، ایتالیاییه.
‫ببین، ریگز دوستم داره. ‫باهاش حرف می‌زنم.
‫می‌تونم نظرش رو عوض کنم. ‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم یه مقاله در مورد وجود ذراتِ مدفوع ‫روی پوستِ سگ برات می‌فرستم.
‫من که نمی‌خونمش.
‫می‌تونی از این یادداشت‌ها در مورد امپرسیونیست‌ها ‫به عنوان یه راهنمای کلی استفاده کنی.
‫بابتِ سُس پیتزا معذرت می‌خوام. ‫شب تا دیر وقت بیدار بودم.
‫تا حالا ریک و مورتی رو دیدی؟
‫- احترام به مرزها با در زدن. ‫- بگیرش، بگیرش.
‫بگیرش.
‫سلام، سلام، سلام.
‫فقط می‌خواستم ببینم اون برنامه‌ی درسی رو ‫که برات ایمیل کردم نگاه کردی یا نه.
‫سلام... اوه، شرمنده. مزاحم شدم؟
‫صد درصد. این لیلیه، دستیار تدریسم. ‫اون سیگار می‌کشه.
‫- آره! عاشقشم. هورا! ‫- هورا.
‫دارم آماده‌اش می‌کنم ‫کلاس‌هام رو پوشش بده.
‫اوه. باشه، می‌تونم منتظر بمونم.
‫ولی کلاسش ساعت چنده؟ ‫چون مالِ من ۲۵ دقیقه دیگه شروع میشه.
‫خیلی خب، بابا، باشه.
‫می‌دونی، یه نگاهی انداختم، ‫ولی این خیلی بیش از حد برنامه‌ریزی شده.
‫این من رو یاد زمانی میندازه که مربی
‫تیم فوتبال زیر ۸ سال من بودی ‫و یه دفترچه‌ی بزرگ از بازی‌ها رو داشتی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، باید آروم بگیری.
‫- باشه، خیلی خب. ‫- باشه، یادت میاد
‫بالأخره کِی گفتی گورِ باباش ‫و بهمون گفتی
‫فقط توپ رو بچرخونیم ‫و خوش بگذرونیم؟
‫آره، یادمه.
‫درسته، اون اولین بازی بود که بردیم.
‫خب، دروازه‌بان تیمِ روبرو ۴ سالش بود.
‫عزیزم، من وقتی جلوی آدم‌ها حرف می‌زنم ‫خیلی استرس می‌گیرم مگر این که برنامه داشته باشم.
‫و مثل تو یه مدرسِ نمونه نیستم.
‫در حال حاضر من هیچ جور مدرسی نیستم.
‫باشه.
‫می‌دونی چی خوشحالت می‌کنه؟
‫فردا شب یه بازی هاکی هست. ‫می‌خوای مثل قدیم‌ها باهم بریم؟
‫حتماً، بابا.
‫- تو... واقعاً؟ ‫- حالا هرچی.
‫انتظار اون جواب رو نداشتم.
‫باشه، باید برم سرِ کلاس.
‫- خیلی خب. آره. ‫- دوستت دارم. لیلی؟
‫سیگار نکش، برات خوب نیست.
‫چشم.
‫این میانبر خوبیه.
‫وای!
‫اوه، این میانبرِ خطرناکیه.
‫خیلی خب.
‫سلام! سلام به همه.
‫به نظر میاد از تپه سنگی افتادی.
‫آره، کفش‌های نو گرفتم ‫و یادم رفت کفِش رو بسابم، پس مهم نیست.
‫پات داره خون میاد.
‫آره، ولی درد نمی‌کنه.
‫باشه، خب مطمئن نیستم ‫چند نفرتون با کارم آشنا هستید.
‫میامی آمور.
‫اون اثرِ عامه‌پسندیه. ‫ولی شک دارم هر کدوم از کتاب‌هام
‫توی قفسه‌های این مؤسسه‌ی مقدس باشن.
‫- نیستن. ‫- اوه، هی، تو رو می‌شناسم.
‫خیلی خب. به اونا میگن کتاب‌های ساحلی.
‫و بله، معمولاً می‌تونید اونا رو ‫توی فرودگاه پیدا کنید.
‫ولی اگه یه خوبش رو انتخاب کنید، ‫نمی‌تونید بذاریدش زمین.
‫به "هنرِ کتاب مهیّج" خوش اومدید.
‫- بزن بریم لعنتی! ‫- اوه، آره.
‫خیلی خب، شروع می‌کنیم.
‫قراره در مورد بعضی از نویسنده‌ها حرف بزنم ‫که وادارم کردن بخوام داستان بگم.
‫کسایی مثل گرگ مک‌دونالد ‫یا سو گرافتن یا کارل هیاسن.
‫مالِ من زیدی اسمیت بود.
‫آره. کاملاً اون خانم یا آقا رو دوست دارم.
‫یا فلانی.
‫می‌دونم فضای اینجا یه ذره قدیمی مسلکه، ‫پس می‌خوام شما...
‫من رو گرِگ صدا کنید.
‫- نوشتی "گرگ"، داداش. ‫- هوم؟
‫وایت‌برد. نوشتی: "گرگ".
‫و این ماژیکِ وایت‌برد نیست.
‫قراره تا آخر سال "گرگ" بمونه.
‫- آقای روسو؟ ‫- بله، یه سؤال داریم.
‫این مثلاً شما هستید؟ ‫چون اگه اینطوره، رفیق، عکسِ قشنگیه.
‫نه، نه، نه، اون من نیستم..
‫من هیچ ربطی به اون تصویر ندارم.
‫من خوندم برای تمام تصویرهای جلدتون ‫تأییدیه می‌گیرید.
‫- واقعاً، رانی؟ این رو خوندی؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی خب. می‌دونید، من...
‫من برای همه‌تون یه برنامه ایمیل کردم
‫و جزئیاتِ ریز طرح درس هر کلاس ‫دقیقه به دقیقه توش ذکر شده.
‫ای بابا. جوری گفتی انگار چیز باحالیه.
‫این اصلاً باحال نیست.
‫من هیچکدوم از این نویسنده‌ها رو نمی‌شناسم.
‫مطمئن نیستم این ادبیات ‫با من ارتباط برقرار کنه.
‫فقط صبر کن، رانی. ‫تو قراره نهنگِ سفید من باشی.
‫ما توی این مؤسسه به هیچ وجه ‫مسخره کردن بدن رو تحمل نمی‌کنیم.
‫باور کنید من مسخره‌اش نمی‌کردم.
‫به کتاب خیلی مشهوری اشاره می‌کردم ‫که تا به حال نخوندم.
‫- موبی دیک. ‫- و در ضمن،
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫رانی هیکل خیلی قشنگی داره. ‫نه، نه. نُچ، نُچ، نُچ.
‫اجازه بدید. زندگی پیچیده‌ست.
‫ما همه گند می‌زنیم. ‫توی شغل‌هامون گند می‌زنیم.
‫توی رابطه‌هامون گند می‌زنیم.
‫ولی مگه همه‌مون تمام تلاشمون رو نمی‌کنیم ‫که با پیچیدگی‌های این زندگی کنار بیایم؟
‫"تیرها و نیزه‌های سرنوشتِ بد."
‫این جمله از هملته، گرگ.
‫من شخصاً فکر می‌کنم سریع‌ترین راه
‫برگشتن به بخشش اینه که ‫آیا این حقیقت رو قبول می‌کنیم
‫که ما در ذاتِ خودمون...
‫آدم‌های خوبی هستیم.
‫تو آدمِ بدی هستی و من ازت متنفرم.
‫من اینجا با هشدار کلامی مشکلی ندارم.
‫- اوه، خدا رو شکر. ‫- با من بیا، آقای روسو.
‫تو پسر بدی هستی.
‫ده سال پیش این دانشگاه ‫اصلاً هیئت انضباطی نداشت.
‫- الان فرهنگِ مُچ‌گیری جا افتاده. ‫- آخرین کاری که می‌خوام بکنم
‫- ناراحت کردنِ یه دختر جوانه. ‫- منم همینطور.
‫با این حال هردو مدام این کارو می‌کنیم.
‫آره. چی؟
‫خب، اینجا اوضاع و احوالت چطوره؟ ‫داری مسیرت رو پیدا می‌کنی؟
‫حتی نزدیکشم نیستم، نه.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، گرگ. ‫امشب بیا خونه‌ام.
‫راه و چاه رو نشونت میدم.
‫می‌تونیم روی ایوان نوشیدنی بخوریم.
‫نمی‌تونم بهت بگم چقدر خوشحال میشم ‫این کارو بکنم.
‫یه بطری نوشیدنی عالی دارم.
‫پس نوشیدنی روی ایوان.
‫- مشتاقشم. ‫- خیلی خب.
‫- باشه. ‫- شب می‌بینمت.
‫مامانت نه! شیرت نه!
‫سکوت کافیه! پایان خشونت مسلحانه!
‫زوئی، اینجا چه خبره؟
‫دو دسته منطقه‌ی آزادی بیان رو رزرو کردن،
‫در نتیجه این طرف گیاهخوارها رو داریم ‫و این طرف جنبش کنترل اسلحه.
‫- تو کدوم طرفی؟ ‫- راستش هنوز تصمیم نگرفتم،
‫چون از یه طرف، ‫تاکوهای جک‌فروت توی سلف می‌خوام،
‫ولی از ایده‌ی تیر خوردن هم خوشم نمیاد.
‫تصمیم سختیه.
‫منطقه‌ی آزادی بیان قبلاً کنار کابوت هال بود.
‫چرا الان دمِ در دفترمه؟
‫گمونم حتماً یکی جابجاش کرده.
‫بگذریم، فقط می‌خوام دوباره تشکر کنم ‫که سانی رو قبول کردی.
‫یه بطریِ آنتیک سال ۱۹۸۶.
‫حتماً خیلی خانمت رو دوست داری.
‫خب...
‫باید صحبت کنیم.
‫احضار شدم. یه لحظه صبر کن.
‫تو منطقه‌ی آزادی بیان رو ‫به بیرون دفتر منتقل کردی؟
‫باید ازم تشکر کنی.
‫وقتی کسی شکایتم رو به والت می‌بره ‫کارهای بیشتری می‌کنم.
‫خدای من.
‫تو انقدر حقیری؟
‫سؤالت رو با یه سؤال دیگه جواب میدم.
‫بله؟
‫اون آب رو بهم میدی، لطفاً؟
‫نه!
‫مردکِ عوضی مغرور.
‫تو یه یادگارِ متحرک از گذشته هستی،
‫و وقتی بمیری هیچکس ‫دلش برات تنگ نمیشه.
‫داری مسخره‌بازی در میاری؟ ‫از روی صندلیت نیوفت پایین!
‫چیکار می‌کنی؟
‫ریگز!
‫- آمبولانس خبر کن! ‫- چی؟
‫- کریسل! ‫- خدای من!
‫خدایا، چرا پشت سر هم ‫برام اتفاقات بد می‌افته؟
‫مرکز فوریت‌ها، مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫الو، بله، من از کالج لودلو تماس گرفتم.
‫یه مرد اینجاست که فکر می‌کنم ‫احتمالاً غش کرده.
‫خب، من دکتر نیستم، ‫ولی وضعش خوب نیست.
‫بده. تو رانندگی کن.
‫ممنون.
‫سکته کرده.
‫ولی سوزان میگه خوب میشه.
‫خوشبختانه یکی از دوست‌هاش اونجا کنارشه.
‫خوبه، خوبه.
‫اونا گفتن یه جرعه آب
‫- به حالش فرقی می‌کرد یا نه؟ ‫- چی؟
‫قبلاً ترتیب کلاس‌های این هفته‌اش رو دادم،
‫ولی یه رئیس موقت هیئت علمی لازم داریم.
‫- خیلی خب. ‫- امروز.
‫- حله. ‫- پس دست دست نکن، انجامش بده.
‫تویی که نمیذاری کاری رو بکنم
‫- که می‌خوای انجام بدم. ‫- باشه.
‫نمایش باید ادامه پیدا کنه.
‫پُستش به تو می‌رسه.
‫- نه. ‫- عالی عمل می‌کنی.
‫- تبریک میگم، دیلن! ‫- نه. نه، نه، نه.
‫من مناسبش نیستم. نه، ممنون.
‫خب، این قانونیه که ‫به دورانِ گلادیاتورها برمی‌گرده.
‫یه آدم رو می‌کشی و کارش رو می‌گیری.
‫من نکشتمش.
‫خب، دکترها گفتن اون سه دقیقه مُرده بود،
‫و تو یه سؤالی در مورد آب پرسیدی ‫که مشکوک بود.
‫بعلاوه، می‌تونی نشونم بدی چطوری کارها رو ‫با ظرافت و حساسیت انجام بدم.
‫می‌فهمم منظورت چیه.
‫باشه، من هستم.
‫دوباره تبریک میگم، دیلن!
‫- ممنون. ‫- به این میگن روحیه.
‫اون عینِ گاو نره. ‫قبل از این که بفهمی برمی‌گرده.
‫تا حالا دیدی انقدر آروم به نظر بیاد؟
‫نه.
‫اون واقعاً برای دوستی‌تون ارزش قائل بود.
‫آره.
‫وی. ریگز. اون بهترینه.
‫- عه. باید برم. ‫- نه. لطفاً بمون.
‫به خاطر وینسنت بمون.
‫وینسنت.
‫رئیس ریگز، که من وینسنت صداش می‌کنم ‫چون دوستمه.
‫می‌دونی، می‌تونست حس کنه که ‫من یکم احساس سردرگمی می‌کنم،
‫و باهام ارتباط برقرار کرد.
‫می‌خوای دستِ دیگه‌اش رو بگیری؟
‫خیلی خب.
‫می‌خوام چشم‌هاتون رو ببندید ‫و یه چیزی رو تصور کنید.
‫یالا، می‌تونید چشم‌هاتون رو ببندید. ‫چشم‌هاتون رو ببندید. خب.
‫توی سال ۱۹۲۹ هستیم.
‫- چشم‌هات رو بستی؟ ‫- آره، بستم.
‫استالین، اون یه جورایی ‫تبدیل به یه اسطوره میشه.
‫مثل پریِ دندون،
‫اگه پریِ دندون چندین پاکسازی خشونت‌آمیز ‫انجام می‌داد.
‫فرقه‌ی شخصیت استالین
‫مقدار برابری از قدرت و ترس بود.
‫ترس...
‫- اوه! ‫- خدایا، خیلی متأسفم.
‫خدایا. بیا، ببخشید. ‫من بهت یه نوشیدنی بدهکارم.
‫نه... نه. شرمنده.
‫احتمالاً بدون اون همه پیچ و تاب ‫سریع‌تر پیش میره.
‫- پروفسور شپرد. ‫- مرسی.
‫شنیدم الان رئیس شپرد شدید. ‫تبریک میگم.
‫- بله، ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫من اخیراً یه پیشنهاد برای برنامه‌ی درسی ‫جدید فلسه‌ام ارائه کردم.
‫در واقع هفته‌ها قبل این کارو کردم، ‫پس نیاز دارم فوراً جوابش رو بگیرم لطفاً
‫وای، یه مورد اضطراری فلسفی. ‫زیاد از اینا پیش نمیاد.
‫برای من پیش میاد.
‫بیا به رئیس شپرد چند روز وقت بدیم
‫- چم و خم کار دستش بیاد. ‫- به جوون‌ها فکر کردن یاد میدم.
‫می‌تونم از این قدرت برای کارِ خوب ‫یا یه کارِ نه چندان خوب استفاده کنم.
‫اونا همه‌شون یه چیزی می‌خوان، ‫پس هرگز به کسی وقت نده
‫- مگر این که اضطراری باشه. ‫- اوهوم.
‫سلام. چه خبر، دکتر؟ نه، چی؟
‫شرمنده. اینجا... ‫می‌دونم من یه خونه رو سوزوندم.
‫ولی اگه کار نداشته باشم ‫و توی خونه بشینم،
‫فکرم به جاهای تاریک و دیوانه‌واری میره.
‫تهدید به حمله‌ی دوباره می‌کنی؟
‫نه، نه، نه. نه.
‫- باید بهش یکم وقت بدم. ‫- آره، فکر کنم عالی میشه.
‫- بیا بریم دفترم. ‫- خوشحال میشم.
‫- باشه. ‫- شرمنده.
‫و تمام!
‫گذاشتم بخوابی.
‫خیلی خوشگل شده بودی.
‫صبح شده؟
‫اوه، نه، نه! دیرم شده، دیرم شده!
‫به خودم گفتم امروز اومدم دانشگاه
‫- چون دلم برای اینجا بودن تنگ شده بود. ‫- اوهوم.
‫ولی اومدم تدریس آرچ رو تماشا کنم.
‫شرمنده، نمی‌دونم چرا این رو بهت میگم.
‫ما حتی زیادم همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫اشکالی نداره. بخشی از کارمه.
‫- واقعاً؟ ‫- نمی‌دونم.
‫من دو هفته بعد از شروع به تدریس ‫توی اینجا با آرچی آشنا شدم.
‫واقعاً هیچ دوستی ندارم.
‫الان که بابات اینجاست. ‫اون می‌تونه دوستت باشه.
‫نُچ. شنیدم.
‫- ببخشید. ‫- فکر کنم فقط یه برد لازم دارم.
‫خب، امکانش هست که تعلیقم رو برداری؟
‫دوباره، نمی‌دونم روالِ کارم چطوره،
‫- ولی سعی می‌کنم. ‫- ممنون.
‫باید امروز توی کلاس می‌دیدیش،
‫شاد و شنگول بالا و پایین می‌پرید.
‫چرا اون مثل من دست و پا نمی‌زنه؟
‫سلام علیکم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫فقط دارم به عکس‌های قدیمی ‫روسکو نگاه می‌کنم.
‫فکر می‌کردم قراره اون رو بدی به ریگز.
‫متأسفانه، هیچوقت فرصتش رو پیدا نکردم.
‫خب، یه مشاور لازم دارم ‫که بتونه خودش نفس بکشه.
‫پس، یه لیست از نامزدهای احتمالی تهیه کردم
‫و ارتباطاتِ حرفه‌ای‌شون رو در نظر گرفتم
‫نسبت به این که چقدر احتمال داره بمیرن.
‫دوتا چاق و یه سیگاری رو خط زدم.
‫این خیلی ناجوره.
‫یعنی، تازه اکتبره، سانی.
‫- چرا عجله داری؟ ‫- چرا عجله دارم؟
‫من یه بلوبری توی شکمم دارم
‫که قراره به اندازه‌ی یه هندونه بشه.
‫پس به نفعمه یه کارآموزی جور کنم
‫قبل از این که شکمم جلو بیاد، ‫چون شرکت‌های بیوتکنولوژی خیلی کمی
‫می‌خوان یکی با شکمِ برآمده ‫بِشرها رو بندازه روی زمین.
‫خب، این... هی.
‫اونا نمی‌تونن به خاطرش ‫علیه تو تبعیض قائل بشن.
‫- این غیرقانونیه. ‫- عالیه.
‫هزار بازداشت شهروندی انجام میدم.
‫می‌تونی برگردی سراغ عشق کردن ‫با عکس‌های سگِ نفّاخت.
‫صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید!
‫من اومدم. نه، نه. بشینید، بشینید. ‫بشینید، هنوز کلاس داریم.
‫من برنامه‌ی درسی‌ام رو نیاوردم.
‫میشه یکی برای توی اینترنت ‫و برنامه رو چک کنه؟
‫ساعت ۱۰:۴۶ شده.
‫توش نوشته باید چیکار کنیم؟
‫پنج دقیقه بحث پرشور.
‫خیلی خب، نوشته در مورد چی؟
‫"تفکر در مورد بحث‌هایی که تا الان کردیم."
‫می‌دونید چیه؟ گورِ باباش.
‫بیاید یکم توپ رو بچرخونیم ‫و خوش بگذرونیم.
‫- هیچکس نمی‌دونه این یعنی چی؟ ‫- این یه استعاره‌ی دیگه‌ست، رانی.
‫درست مثل "نهنگ سفید"، ‫که خطاب به هیچکس نمیگم.
‫خیلی خب، برنامه اینه.
‫من توی دانشگاه دوره‌های نویسندگی زیادی نرفتم،
‫تا حدودی به خاطر این که دانشگاه نرفتم.
‫- عالیه. ‫- من ۱۱ کتاب پرفروش نوشتم،
‫و ایده‌ی تدریس در اینجا وحشتناکه.
‫همه‌ی شما من رو می‌ترسونید. ‫به جز اسپونر.
‫- هوات رو دارم، گرگ. ‫- ولی می‌دونید چیه؟
‫فکر کنم ما یه سری نقاط مشترک داریم.
‫همه‌مون عاشق داستان گفتن هستیم.
‫چرا؟
‫چرا می‌خوایم بنویسیم؟
‫باشه، فکر می‌کردم این همه آسیب‌پذیری
‫یه جورایی جو رو سبک کنه، ‫ولی خودم اول ادامه میدم.
‫بهترین ویژگی کتاب روستر...
‫اینه که اون می‌تونه هر کاری رو بکنه ‫که من آرزو می‌کنم می‌تونستم.
‫توی کافه دعوا راه بندازه، ‫یا قلب یه دختر رو بشکنه.
‫راستش، من می‌نویسم چون گاهی اوقات،
‫آرزو می‌کنم یکی دیگه بودم.
‫وقتی توی دبیرستان می‌نوشتم، تقریباً ‫تنها وقتی بود که احساس باهوش بودن می‌کردم.
‫ممنون، تامی.
‫کسِ دیگه‌ای نیست؟
‫من بعد از طلاق پدر و مادرم ‫شروع به نوشتن کردم.
‫خیلی خب.
‫حالا، کلی داستانِ غم‌انگیز در مورد اسب‌هایی ‫که بچه‌هاشون رو دوست دارن، می‌نویسم.
‫زیباست! خلاقیتت عالیه، مایا!
‫اوه!
‫من خیلی خیلی متأسفم.
‫تقصیرِ کفش‌هاست.
‫در واقع از شرشون خلاص شدم.
‫- خوبه. اونا زیادی براق بودن. ‫- اوه.
‫تا حالا یکی از این جلسات رو نگردوندم.
‫خب، بعدش چه اتفاقی می‌افته؟
‫باید شکایت رو بررسی کنیم.
‫خیلی خب، اینجا نوشته ‫محکم بهش دست زدی؟
‫فکر کنم "محکم" اغراقه.
‫بیشتر یه جور لمس نرم و ملایم بود.
‫چرا اینجوری بیانش کردم؟
‫خانم ساموئلز قبول داره حادثه بود.
‫آره. داشتم جلوی سقوطم رو می‌گرفتم
‫و اون اتفاقی سرِ راهم قرار گرفت.
‫خیلی خب. دیگه تکرار نشه.
‫من دیگه میرم. خیلی خب.
‫ممنون، عزیزان. لطف کردید.
‫والتر؟
‫سلام. شرمنده، یه لحظه وقت دارید؟
‫تو چیز مشکل‌سازی توی زندگیت داری ‫که هنوز روش حساس باشی؟
‫مایکل جکسون؟ وودی الن؟ نِی‌های پلاستیکی؟
‫احتمالاً برای من رولد دال باشه.
‫میونه‌اش با دوست‌های یهودی‌مون خوب نیست، ‫ولی خب...
‫ماتیلدا موزیکال، بیخیال.
‫ببین، می‌دونم فقط برای مشاوره ‫دانشجو قبول می‌کنی
‫اگه احساس کنی ارتباط خاصی باهاش داری.
‫اگه فقط... سانی.
‫میشه یه لحظه وقتت رو بهم بدی، لطفاً؟
‫سانی نامزد فوق‌العاده‌ای ‫توی رشته‌ی عصب‌شناسیه
‫که تمرکزش روی آمادگی جسمانی و سلامته.
‫اگه اشتباه نکرده باشم ‫این دوتا علاقه‌های آتشینت هستن.
‫یعنی، چطور... ‫ببین، می‌دونی، می‌تونی...
‫می‌تونید جلساتِ مشاوره رو ‫توی سونا برگزار کنید.
‫- می‌دونی؟ ‫- مگه تو باردار نیستی؟
‫توی کشورهای اسکاندیناوی، ‫سونا رفتن توی بارداری رایجه.
‫و در بدترین حالت فقط دما رو ‫زیر ۷۷ درجه نگه می‌داریم.
‫می‌دونید، من همیشه شما رو ‫با نوشیدنیِ پروتئینی می‌بینم،
‫و مالِ خودم رو درست می‌کنم.
‫اگه بخواید...
‫شما پروتئین نخود می‌خورید با یه ذره
‫گیلاس خشک به عنوان طعم‌دهنده ‫و حاوی آنتی‌اکسیدان.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫میذارم به کارتون برسید.
‫مطمئنی مشکلی با این نداری که من از نزدیک
‫شاهد داستانِ متقابلت باشم؟
‫راستش خوشحال میشم دیدگاه ‫نفرِ سوم رو بشنوم.
‫اوه، فکر کنم می‌تونیم کلی خوش بگذرونیم.
‫نترسید تکونش بدید! ‫نترسید تکونش بدید!
‫خیلی خب.
‫اوه، شرمنده.
‫- سلام، بابا. ‫- سلام، کجایی؟
‫باید بیای اینجا.
‫مربی جدید داره نوشیدنی می‌خوره،
‫و توی وقتِ استراحت آخر،
‫داشت واسه خودش کارولاین مهربون می‌خوند.
‫راستش آخر سر با لیلی ‫و چندتا از دوست‌هاش اومد بیرون.
‫پس نمیای؟
‫اوه، لعنتی. خب، هیجان‌زده بودم ‫که از کلاس برات بگم.
‫اون ترفندت رو امتحان کردم. ‫همون چرخوندن توپ.
‫این خیلی عالیه. میشه بعداً بهت زنگ بزنم؟ ‫راستش یه جورایی داره بهم خوش می‌گذره.
‫حتماً. پس تنهایی بازی رو می‌بینم.
‫شاید یه دخترِ بی‌بابا اینجا باشه.
‫لطفاً بهم احساس گناه نده ‫که باهات وقت نمی‌گذرونم.
‫تو این شغل رو قبول کردی ‫بدون این که ازم بپرسی چه حسی بهش دارم.
‫تو این کارو به خاطر خودت کردی.
‫آره، به خاطر خودم کردم. ‫من آدمِ خودخواهی‌ام. گرگِ خودخواه.
‫خب، با لیلی بهت خوش بگذره.
‫و عزیزم، یادت باشه در مورد ‫سیگار دست دوم چی میگن.
‫حتی از سیگار دست اول هم بدتره.
‫خیلی خب. دوستت دارم.
‫برو بریم، بلو!
‫پلوسو، بیا اینجا.
‫بالأخره، یه چهره‌ی آشنا دیدم.
‫حالا که حرف از چهره‌ی آشنا شد، ‫اون مرد خوشحال کیه؟
‫اوه، این پیراهن مال وقتیه که ‫توی لیگ دسته پایین هاکی
‫با اونتاریو ایندینز بازی می‌کردم.
‫هو، هو، هو! رئیس عاشق هاکیه!
‫خدای من، باید این رو در بیارم، مگه نه؟
‫- بهتره این کارو بکنی. ‫- اوه. لعنتی... باشه.
‫خدای من.
‫توهین نکردن به آدم‌ها برات چقدر سخته؟
‫سخت‌تر از اونیه که فکر می‌کنی.
‫بفرما. هنوز پرهاش معلومه. لعنتی.
‫ده دقیقه پیش، من کلاه به سر توی تختم بودم ‫و چایی‌ام دستم بود.
‫و بعدش، باهام تماس گرفتن و گفتن ‫به عنوان بخشی از شغل جدیدم،
‫باید بیام اینجا و مربیِ مست هاکی‌مون رو توبیخ کنم.
‫خب، اون شاید مست نباشه، ‫ولی قطعاً شنگوله.
‫بیا اینجا، خیلی سریع. ‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫بهتر باش! بهتر باش!
‫- اون مسته. ‫- نمی‌خوام مؤاخذه‌اش کنم.
‫نمی‌خوام تو رو مؤاخذه کنم.
‫بهت التماس می‌کنم، لطفاً.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫سعی دارم، فقط اینجا هیچی ‫با عقل جور در نمیاد.
‫دخترم نمی‌خواد من کنارش باشم.
‫و مدام از تپه‌ها سقوط می‌کنم.
‫دستیار والت من رو می‌ترسونه.
‫- واسه این بحث وقت ندارم. ‫- نه.
‫چون سرت شلوغه ‫و به خاطرش بهت حسودی‌ام میشه.
‫من انقدر وقتِ خالی دارم
‫که باید اون کتاب رو که ‫دوستت روبی نوشته بخونم.
‫و این کارِ من نیست، عزیزم.
‫قاتی نکن، گرگ.
‫می‌دونی، همه میگن دانشگاه
‫بهترین دوره‌ی زندگی آدمه، ‫ولی به نظرم خیلی افتضاحه.
‫می‌خوام برم خونه.
‫مثل یه دانشجوی سال اول حرف می‌زنی.
‫اوه، آره.
‫و اینطور نیستی.
‫تو ۶۰ سالته.
‫می‌خوای بری؟ برو.
‫من ۵۷ سالمه. و تو بدجنسی.
‫یالا! برو!
‫آره! آره!
‫خیلی خوبه! بچه‌ها! خیلی خوبه!
‫خیلی خوبه!
‫خاک بر اون سرِ بی‌عرضه‌تون کنم!
‫لعنتی، اصلاً مهم نیست. بازی کنید!
‫«ترجمه از سینا صداقت»