‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫ولاد با یه شانس جلو می‌افته.
‫استامکوس میره دنبالش، ‫نمی‌تونه رودریگز رو کنترل کنه.
‫شوتش توسط اورایلی بلوکه میشه.
‫راینهارت میره دنبال توپ.
‫برمی‌گرده به رودریگز. ‫اونا توپ رو جلو می‌برن.
‫شوت راینهارت دوباره بلوکه میشه
‫[بیداری؟]
‫و این خط شماره یک ‫دیشب دور هم جمع شد...
‫استامکوس با اورایلی جلو رفت.
‫شوت می‌زنه، گل می‌زنه.
‫در مورد سرزده اومدن چی گفتیم؟
‫- باید بهم پیام بدی. ‫- بهت پیام دادم.
‫"جلوی خونه‌ام، دارم در می‌زنم."
‫- منظورم این نبود. ‫- این رو ببین.
‫این چقدر خفنه؟
‫خدایا، نصفِ یه موتورسیکلت خفنه؟
‫و دو برابرش امنه.
‫این دوچرخه ورزشی کوچیک قراره ‫مسیر ۱۳ دقیقه‌ایم رو تبدیل کنه
‫به مسیر ۹ دقیقه‌ای.
‫- کاملاً متحول‌کننده‌ست. ‫- بابا، اگه روزی زنی پیدا کردی
‫که به اندازه‌ی تو واسه این هیجان‌زده باشه، ‫ولش نکن.
‫هیچوقت اتفاق نمی‌افته.
‫- باشه. مواظب خودت باش. ‫- خدافظ. یوهو!
‫یواش‌تر برو.
‫وای!
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫اون دوچرخه قانونیه، روسو؟
‫نمی‌دونم. نباید تو بدونی؟
‫- الان داری بهم تیکه میندازی؟ ‫- نه، نه.
‫- نه. ‫- بذار یه چیزی بهت بگم.
‫من یه دفتر دارم ‫و تو اون دفتر یه کامپیوتر هست.
‫و تا وقتی کس دیگه‌ای ازش استفاده نکنه ‫می‌تونم قانونی بودن هر چیزی رو بررسی کنم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫حواسم بهت هست، روسو.
‫مثل شاهین. مثل شاهینِ پلیس.
‫- یه چی؟ ‫- یه شاهین پلیس.
‫داری با لهجه‌ی بوستونی میگی "پارکینگ ماشین"؟
‫نه، میگم شاهینِ پلیس.
‫- کاپاک! ‫- نه، پلیس...
‫- آروم باش. ‫- شاهین.
‫پارکِ ماشین تو پارکینگ ماشین.
‫دارم میگم شاهینِ پلیس.
‫- دهنت سرویسه. ‫- برو پی کارت.
‫کاپاک!
‫- کورتادو و یه قهوه‌ی بدون کافئین، نوش جان. ‫- ممنون. هی.
‫راستی، موی سبزت رو دوست دارم.
‫خب، این رو به مادرم بگو. ‫دیشب باهاش دعوا کردم.
‫مجبورش کردم روی کاناپه بخوابه.
‫- من دیگه میرم... ‫- باشه، مراقب باش.
‫می‌تونم به نفر بعدی کمک کنم.
‫خدایا، همیشه از حرف زدن ‫با بورلی پشیمون میشم.
‫- خوبی؟ ‫- تازه از یه کارآموزیِ دیگه رد شدم.
‫- اوه. ‫- واقعاً فکر می‌کردم این یکی رو ترکوندم.
‫سرِ این که هردومون میکروب‌هراس هستیم ‫به توافق رسیدیم،
‫و بعدش وانمود کردم ‫قراره روش عطسه کنم.
‫خیلی خنده‌دار بود.
‫نه، هی... این خیلی بامزه به نظر میاد.
‫ببین، یکی استخدامت می‌کنه ‫و وقتی این کارو بکنه،
‫عاقلانه‌ترین کاری میشه که تا حالا کرده.
‫از روحیه دادنت خوشم میاد.
‫واقعاً؟
‫قبل از این‌که واقعاً شروع کنم به نوشتن،
‫دوست دارم کاری کنم ‫که یکم ساده به نظر بیاد.
‫دوست دارم ویژگی‌های شخصیت‌هام رو لیست کنم.
‫پس، بیایید چند ویژگی رو معرفی کنیم.
‫- کسی هست؟ ‫- باوجدان.
‫باوجدان.
‫عاشق شخصیتِ باوجدانم.
‫چطوره یکی بگید که املاش راحت‌تره؟
‫- تندخو. ‫- نه.
‫- خوش‌هیکل. ‫- خیلی خب، تمومه.
‫چطوره در مورد بعضی ‫از این ویژگی‌ها تبادل نظر کنید،
‫و اونا رو صبح بیارید؟
‫سلام، سلام؟ خوابالو؟
‫هان؟
‫کلاس امروز قراره تنها منبع امتحان نهایی باشه.
‫- متأسفم. ‫- چی؟
‫- شوخی می‌کنم. ‫- لعنت، رفیق.
‫- چه خبره؟ ‫- ببخشید، روستر.
‫یکم اجاره‌ام عقب افتاد ‫و هم‌اتاقیم من رو بیرون کرد.
‫یه مدته کفِ خونه‌ی اسپونر می‌خوابم،
‫و کمرم درد می‌کنه.
‫تامی، تو بی‌خانمانی؟
‫- بی‌مسکن. ‫- ممنون، رانی.
‫تو بی‌مسکنی؟
‫عه، نه. نگرانم نباش.
‫خیلی خب، من یه اتاق اضافه دارم.
‫چرا نمیای چند روز پیش من بمونی؟
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫این خیلی خفنه. ممنون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- خمیر دندون داری؟
‫می‌دونی چیه؟ بیخیال.
‫- خودم می‌گیرم. ‫- باشه.
‫- خب، بعد از برگشتنم از تمرین هاکی بیا خونه. ‫- باشه.
‫هی، مربی جیک در چه حاله؟
‫بهتره. فکر کنم فقط یکی رو نیاز داشت ‫که بهش ایمان داشته باشه.
‫عوضی! یالا، دی‌جی!
‫یواش، یواش، یواش!
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها، ‫نه، نه، نه، وایسید!
‫هی، مربی، مربی، مربی! ‫خوبی، دی‌جی؟
‫طرفِ اون رو می‌گیری؟ ‫باهام عینِ دیوونه‌ها رفتار می‌کنه.
‫من فقط خواستم برم دستشویی.
‫- اوه، تو... ‫- اوه، نه. نه، نه، نه. مربی.
‫شاید یه دوش لازم داری، هان؟ ‫یه استراحتِ کوتاه.
‫- آره؟ ‫- فکر کنم تو بهم ایمان داری.
‫نه به اندازه‌ی قبل.
‫ضایع!
‫- باشه. ‫- الدنگ‌های بی‌عرضه.
‫- هی! ‫- اوه! مربی! مربی! مربی!
‫- یالا. ‫- باشه، رفتم.
‫- رفتم بیرون. رفتم. ‫- سه به سه. سه به سه.
‫نه، نه، نه. خیلی خب، تو...
‫"خانم‌ها و آقایون، ‫الان به سمتم تیراندازی شد."
‫اینا حرف‌های تدی روزولت بود ‫لحظاتی بعد از اقدام به ترورش.
‫حالا، روزولت در کودکی ‫با چه چالشی روبرو شده بود،
‫که به عنوان مرد بهش انقدر جسارت داده بود؟
‫ایلای، از اشتیاقت ممنونم، پسرم،
‫ولی من دوست دارم سؤال بپرسم ‫و خودم بهشون جواب بدم.
‫اینجوری اتاق رو کنترل می‌کنم. ‫دستت رو بیار پایین.
‫جوابش آسم در کودکیه.
‫- روزولت بعدش... ‫- سلام.
‫- غرق در اندوه شد... ‫- دنبالت می‌گشتم.
‫وقتی مادر و همسرش مُردن.
‫همیشه واسه سخنرانی‌های والت میای؟
‫دوست داره وقتی سخنرانیش تموم شد ‫تشویق رو شروع کنم.
‫با کلمه‌ی "به پیش" بهم علامت میده.
‫- منتظرش می‌مونم. ‫- سؤال.
‫کدوم یکی از سخنرانی های روزولت ‫امروز بیشتر به گوش می‌رسه؟
‫ایلای، احساس می‌کنم الان این بحث رو کردیم.
‫- دست پایین. ‫- این سؤال خیلی سخت بود، آقا.
‫فقط وقتی یه سؤال واقعی بود بهم بگید.
‫سؤال واقعی نخواهیم داشت.
‫بهترین سخنرانیِ روزولت ‫از بین تمام سخنرانی‌هاش
‫"مرد در میدان" بود.
‫خب...
‫بعداً چیکاره‌ای؟
‫چی، یعنی ساعت ۱۱؟
‫یا، نمی‌دونم، ۹:۴۵.
‫- ۱۱ یه جورایی دیره. ‫- باشه، گرگ.
‫من یه زنِ بالغم. یه مادر تنهام.
‫یه خونه دارم که ۲۸ سال دیگه مالکش میشم.
‫اگه به هر نحوی من رو می‌خوای،
‫باید با عزت باهام برخورد کنی.
‫من رو ببر یه قرار درست و حسابی. ‫من یه زنِ دم دستی نیستم.
‫هیچوقت چنین حسی نداشتم. هرگز.
‫حتی وقتی اون فتوکپی رو بهم دادی.
‫ممنونم، چون زیاد از اون کارها نمی‌کنم.
‫باشه.
‫دوست داری امشب باهام شام بری بیرون؟
‫اوه، نمی‌دونم. باید بهش فکر کنم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫اوه، باشه.
‫به پیش!
‫- به پیش! ‫- خدای من،
‫چطور می‌تونید براش کف نزنید؟
‫ممنون.
‫- سلام، خوشگل خانم. ‫- اوه.
‫هی، امروز بعد از ظهر یکم وقت آزاد دارم.
‫پایه‌ای؟
‫چه رومانتیک.
‫نمی‌تونم. اینجا با بابام قرار دارم
‫و داشتم فکر می‌کردم ‫دوباره عزتِ نفسم رو به دست بیارم.
‫اوه، نگرانش نباش. نه، نه، نه.
‫باشه، خب قرار بود یه جلسه ‫با ویراستارم داشته باشم
‫که قرار بود بهم یادداشت‌هایی ‫درباره پنج فصل اول کتابم بده.
‫ولی، اسپویلر، اون هیچی نداشت.
‫یعنی، هیچ یادداشتی نداشت.
‫یعنی، ببخشید مگه من لیونل مسیِ ‫زبان‌های اسلاوی و مطالعات روسی‌ام؟
‫- آره. ‫- آهان.
‫می‌خواستم بپرسم. ‫هنوز با سانی هستی؟
‫وای، این...
‫وای، این یه سؤال فوق‌العاده شخصیه.
‫- جدی؟ ‫- باشه.
‫اگه باید بدونی، آره، هستم.
‫ولی هیچوقت با تو توی یه روز نیست.
‫هیچوقت توی همون ۲۲ ساعتی ‫که با تو بودم نیست.
‫فکر کنم تو بدترین آدم دنیا باشی.
‫چی؟ هی، گوش کن، من خیلی واضح گفتم ‫چی می‌خوام.
‫لب تر کن
‫و من هر کاری لازم باشه می‌کنم ‫که این زندگی رو درست کنیم.
‫- نمی‌دونم این رو می‌خوام یا نه. ‫- وقت لازم داری.
‫می‌فهمم و دعا می‌کنم که ‫دوباره من رو قبول کنی.
‫ولی اگه این کارو نکنی، ‫یه جورایی حس می‌کنم
‫شاید وظیفه‌ی منه که هر کاری می‌تونم بکنم
‫تا با مادرِ بچه‌ی به دنیا نیومده‌ام کنار بیام.
‫یعنی، اگه این کارو نکنم چجور مردی‌ام؟
‫فکر نکنم اون مردی باشه که ‫بتونی دوست داشته باشی.
‫- خدای من. ‫- پس، نمی‌تونم کاری بکنم
‫که شک ایجاد کنه.
‫سعی داری بودنِ همزمان ‫با دو نفر رو اخلاقی جلوه بدی؟
‫واقعاً امیدوارم.
‫صدای جیغ ترمز هیچوقت قدیمی نمیشه.
‫[برای کیتی]
‫اون دیگه چه کوفتیه پوشیدی؟
‫اوه! آره، عالی نیست؟
‫اون دخترِ هنرمند زوئی که ‫دماغش پیرسینگ داره،
‫اون پخششون می‌کنه.
‫جریانِ پیرسینگ دماغ چیه؟
‫- درد دارن؟ ‫- دوچرخه رو بده من.
‫- اوه، آره، می‌خوای امتحانش کنی؟ ‫- دوچرخه رو بده.
‫- می‌دونستم! باشه. ‫- برو پایین.
‫خب، اون گازه، اون یکی ترمزه... باشه.
‫فرمت قشنگه. برو تو کارش.
‫اوه، باید کلاه ایمنی بذاری سرت، عزیزم.
‫خیلی خب، فقط دور بزن.
‫دور بزن، عزیزم.
‫و اون برنمی‌گرده.
‫خب، حالا که ریویو دوباره چاپ میشه، ‫باید سریع کار کنیم.
‫خب، داشتم فکر می‌کردم امشب ‫همه‌مون تا دیر وقت کار کنیم؟
‫این کار برام سخته. قرار دارم.
‫اوه. پس، منم قرار دارم.
‫اوه، با تو نه. پیام‌هات رو چک کن.
‫با هم‌اتاقی‌ام؟
‫- ولی من شماها رو بهم معرفی کردم. ‫- آره.
‫ممنون.
‫هیچوقت فراموشت نمی‌کنم.
‫- پروفسور شپرد، می‌خواستی من رو ببینی؟ ‫- یه لحظه.
‫این قراره بهترین شماره تا به حال باشه.
‫بریم تو کارش!
‫مطمئنم می‌دونی که چندتا استاد جوون ‫از اینجا به مؤسسات دیگه رفتن.
‫پس، داشتم فکر می‌کردم من و تو بتونیم
‫یه سری جلسه‌ی خصوصی بذاریم، ‫تا بهترین اساتید جدیدمون
‫بدونن که روند استخدام رسمی تسریع شده.
‫تو واقعاً ریاستِ هیئت علمی رو جدی گرفتی.
‫از ابتکارت خوشم میاد. هستم.
‫- باشه، خوبه. ‫- ببخشید.
‫دلیل دیگه‌ای نداشت که ‫می‌خواستی من رو ببینی؟
‫شاید تحتِ تأثیر یه شعر ناشناس ‫برای مجله قرار گرفته بودی؟
‫یه غزل در مورد قحطی سیب‌زمینی در ایرلند؟
‫آره، ببخشید، شعرش باب میلم نبود.
‫هان.
‫سلام، کیتی.
‫موهات داغون شدن.
‫من سوارِ یه دوچرخه‌ی خیلی سریع بودم. ‫بچه‌ها میشه یه لحظه باهم تنها باشیم؟
‫اگه بخوای یه تی‌شرت واست دارم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫من نمی‌خوام آرچی رو تنبیه کنی، باشه؟
‫اون یه خودشیفته‌ست که بچه‌ی توراهی داره. ‫باور کن قراره به سزای اعمالش برسه.
‫و نه که موضوع این باشه،
‫ولی عکسی که انتخاب کردی ‫من رو شبیه نانسی پلوسی می‌کنه.
‫تو من رو تبدیل به چهره‌ی یه جنبش کردی ‫بدون این که ازم اجازه بگیری؟
‫این یه یادآوریِ درخشان ‫از تمام اشتباهاتیه که همیشه می‌کنم.
‫کیتی، تو هیچ اشتباهی نکردی...
‫پروفسور روسو هستم.
‫تمومش کن، همه جوره. مفهومه؟
‫- آره. ببخشید. ‫- ممنون.
‫من قرار دارم، تامی!
‫خمیردندون رو چیکار کردی؟
‫فقط یه ذره قرض کردم،
‫ولی نمی‌خواستم از سینکِ تو استفاده کنم، ‫پس از سینک خودم استفاده کردم.
‫و نمی‌دونم، مرد، اونجا نیست.
‫خب، بالا هم نیست.
‫حتماً باید مسواک بزنی؟
‫آجیل ذرت با طعمِ سُس رنچ. ‫بسته‌اش خالیه. خودت حساب کن.
‫- آره، فقط فکر کن. ‫- اوه، نه.
‫سعی کن قدم‌هات رو مرور کنی، تامی.
‫آخرین بار کجا خمیردندون دستت بود؟
‫- اوه، توی آشپزخونه! ‫- عالیه.
‫آره، سینک اتاق مهمون کوچیک‌تر ‫از اونه که صورتم رو ببرم توش.
‫چرا صورتت رو می‌بری توی سینک؟
‫- اوه، تو این کارو نمی‌کنی؟ ‫- نه.
‫هی، زبونت رو بشور. زبون.
‫آفرین.
‫می‌بینی، می‌تونی کل صورتت رو اون تو جا کنی.
‫نمی‌خوام صورتم رو بکنم اون تو.
‫خیلی خب. من بهش زنگ می‌زنم
‫و بهش میگم یکم دیر می‌کنم.
‫وای، خدا.
‫چرا؟ چرا این شارژ نداره؟
‫اوه، اون شارژرِ منه، رفیق. ‫اون خرابه.
‫چرا نگهش داشتی؟
‫- خب، هیچوقت نمی‌دونی. ‫- چرا. خوبم می‌دونی.
‫یه شارژرِ خرابه... نه... اوه.
‫دیگه باید برم. باید برم.
‫آروم باش. تازه دوش گرفتی ‫دوباره عرق می‌کنی.
‫می‌دونی چیه؟ مطمئنم نمی‌تونم ‫دئودورانتم رو پیدا کنم. اونم تو برداشتی؟
‫فقط یه ذره استفاده کردم.
‫لطفاً از دئودورانتم استفاده نکن!
‫خیلی خب، من رفتم.
‫- هی، بترکونش، روستر! ‫- می‌ترکونم.
‫همونجا وایسا! فرمون رو ول کن.
‫سلام.
‫دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫بالأخره فرصت کردم ‫پشتِ کامپیوتر دفترم بشینم.
‫یکم تحقیق کردم و از قرار معلوم ‫این دوچرخه‌ها قانونی نیستن.
‫تو کارِ بهتری برای انجام دادن نداری؟
‫راننده، می‌خوام از وسیله پیاده شی.
‫دست‌هات رو ببر بالا و بعدش
‫ازت می‌خوام من رو بغل کنی. بیا اینجا.
‫- بیا اینجا، آفرین. ‫- جریان چیه؟
‫- آره. خودشه. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫این احساس خوبی نداره؟
‫نمی‌فهمم.
‫امشب از این تخلفت چشم‌پوشی می‌کنم.
‫بپرس چرا.
‫چرا؟
‫به خاطر کاری که برای پسرم ‫دانی جونیور کردی.
‫مربی می‌خواست بهش مُشت بزنه ‫و بعدش تو خودت رو انداختی جلوش.
‫دی‌جی؟ اون بچه‌ی تو بود؟
‫اون پسرمه.
‫یکی از اینا رو به دست آوردی.
‫یه کارتِ آزادی از زندان.
‫- از مونوپولی؟ آره. ‫- مونوپولی. آره، آره.
‫- یه بازیه. ‫- بازی کردم.
‫خب، اون از زندان آزادت می‌کنه. ‫برش گردون.
‫اون اسم و شماره تلفنِ منه.
‫- باشه. ‫- پس، معتبره.
‫- باشه. ‫- توی شهر دیگه‌ای جواب نمیده.
‫و برای قتل هم جواب نمیده.
‫- اون یه کارتِ دیگه داره. ‫- ممنون.
‫خب، من واقعاً باید برم. ‫واسه یه قرار دیرم شده.
‫خب، پس بپر تو ماشین. ‫تا اونجا می‌رسونمت.
‫- با ماشین سریع‌تر می‌رسم؟ ‫- واقعاً نمی‌دونم.
‫نمی‌تونم از آژیر استفاده کنم.
‫یه بار واسه قرار ازش استفاده کردم ‫و کلی توی دردسر افتادم.
‫به ترافیک می‌خوری. ‫اون چراغ قرمز توی خیابون اصلی هست.
‫اونجا می‌مونی و می‌مونی و می‌مونی.
‫هیچوقت سبز نمیشه. ‫زنگ زدم درستش کنن، ولی هیچکس جواب نمیده.
‫بازم ممنون! مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫می‌دونی، وقتی بچه بودم، بدفورد وای هم ‫یه سری قوانین سونا داشت.
‫"شوخی خرکی و مسخره بازی ممنوع."
‫- از دوستت خوشم میاد. ‫- اون سنگِ صبورمه.
‫برای کارآموزی قبولت نمی‌کنن.
‫چون می‌خوان یه راست استخدامت کنن.
‫بس کن! می‌دونستم!
‫دکمه‌ی طلایی. تو بلیت طلایی گرفتی.
‫میری هالیوود!
‫دایانا خیلی تحت تأثیرت قرار گرفته.
‫بهت یه پُست تمام وقت ‫توی آزمایشگاهش پیشنهاد میده.
‫با کمال میل با بارداریت کنار میاد.
‫اصلاً براش مهم نیست ‫مدرکت رو بگیری یا نه.
‫- براشون مهم نیست! ‫- موفق شدی، دختر!
‫خیلی خب.
‫- خیلی خب! ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب؟
‫خیلی خب، باید یکم هوا بخورم.
‫دارم سکته می‌کنم.
‫- میرم بهش سر می‌زنم. ‫- نه، بسپرش به من.
‫و تو دیر اومدی. ‫هنوز دو دقیقه‌ات مونده.
‫هی. خوبی؟
‫به وضوح این فرصتِ فوق‌العاده‌ایه.
‫فقط، قبول کردن این شغل
‫یعنی دور شدن از آرچی و این...
‫- پیچیده‌ست. ‫- می‌فهمم.
‫ولی یکی از بهترین شرکت‌های بیوتکنولوژی ‫در تمام کشور تو رو می‌خواد.
‫و حالا وقتِ جشن گرفتنه.
‫پس میشه لطفاً بگی: "چی‌چی"؟
‫- چی‌چی. ‫- دوباره، بهتر.
‫چی‌چی!
‫- آفرین دختر! ‫- خدای من.
‫چی رو جشن گرفتیم؟
‫من یه پیشنهاد کار از بیوتکا گرفتم.
‫- اونا یه شرکت تحقیقات عصبی هستن... ‫- اوه! آره، می‌دونم.
‫با کی ملاقات کردی؟
‫نه.
‫دایانا جنینگز.
‫واقعاً؟
‫احتمالاً اول باید با تو هماهنگ می‌کردم.
‫احتمالاً.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫جاش می‌مونه.
‫می‌دونی دیگه چیکار کردم؟ ‫حقوق دستیارها رو افزایش دادم.
‫یعنی، من شاعرم.
‫هیچوقت انتظار نداشتم ‫پُست مدیریتی داشته باشم، می‌دونی،
‫ولی خوشم میاد صدا داشته باشم.
‫خدای من، تو مستِ قدرت شدی.
‫- بس کن. ‫- واقعاً شدی.
‫- نه، نشدم. ‫- شدی.
‫فقط واقعاً احساس می‌کنم می‌تونم...
‫می‌تونم کارِ خوبی بکنم.
‫با این که فقط رئیس موقتم.
‫دیگه نباید این رو یه پُست موقت در نظر بگیری.
‫صاحبش شو، بکنش مالِ خودت.
‫باشه. چرا که نه؟
‫- این رو ببین! ‫- این مالِ کیه؟
‫مالِ منه.
‫گرگ، این خفن‌ترین چیزیه که دیدم.
‫- خدای من! ‫- آره!
‫- این رو امتحان کن. ‫- بده من!
‫اول ایمنی، چون من جنونِ سرعت دارم.
‫- من رو نمی‌ترسونی. ‫- آماده‌ای؟
‫الان، من رو می‌ترسونی.
‫خدای من!
‫برو، برو!
‫خدای من!
‫- امروز صبح کلاس داری؟ ‫- نه.
‫ولی یه کاری هست که باید انجام بدم.
‫فکر کنم درست میشه.
‫درست نمیشه، گرگ.
‫بازم معذرت می‌خوام.
‫وقتی رسیدم خونه، گوشی‌ام رو شارژ کردم ‫و چند بار بهت پیامک دادم.
‫- نمی‌دونم اونا به دستت رسیدن یا نه. ‫- به دستم رسیدن.
‫اونا همه چی رو بهتر کردن.
‫نمی‌خوام یه مشت بهونه‌ی مسخره برات بیارم.
‫پلیس جلوم رو گرفت.
‫و اگه راستش رو بخوای، ‫همه چی واقعاً بهم ریخت
‫- وقتی خمیردندونم رو گُم کردم. ‫- نمی‌خوام بشنوم.
‫می‌دونم، می‌دونم نمی‌خوای. ‫من توی آشپزخونه بودم.
‫آدم‌ها وقتی یه رابطه‌ی واقعی شروع می‌کنن ‫اینجوری رفتار نمی‌کنن.
‫آره.
‫آره، درسته.
‫فقط خیلی خجالت‌آوره، ‫من اونجا نشسته بودم...
‫کریسل، به هتلی که همسرم ‫توش اقامت داره گُل می‌فرستی؟
‫- اوه... ‫- آره.
‫و ببین کجا اقامت داره.
‫خوب میشه. صبح بخیر، گرگ.
‫صبح بخیر.
‫چیز دیگه‌ای بود؟
‫در حال حاضر نه.
‫اولش شوهرِ مارگارت کین ‫تمام آثارش رو به نام خودش می‌زد،
‫تا این که بالأخره یه قاضی مجبورشون کرد ‫توی دادگاه نقاشی بکشن.
‫ولی شوهره هیچوقت نیومد. ‫همیشه همینه، درسته؟
‫باید می‌دیدیش، بابا. اون داغون بود.
‫زوئی تنها بچه‌ای بود که من الگوش بودم ‫و کاملاً داغونش کردم.
‫پس، از این پیراهن‌ها خوشت نمیاد؟
‫چون اون چهارتا از اینا بهم داد. ‫می‌تونم از شرشون خلاص شم.
‫یا می‌تونن پیراهن ساحلی باشن. ‫می‌تونم لب ساحل بپوشمشون.
‫- بابا. ‫- فکر نکنم انقدر نرم باشن
‫که به عنوان پیراهن خواب پوشید، ‫ولی می‌تونن ساحلی باشن...
‫پیراهن ساحل، نه پیراهن خواب. ‫پنج بار سریع این رو بگو.
‫در مورد چی حرف می‌زدی، عزیزم؟
‫کاملاً تقصیرِ خودمه.
‫من در مورد مشکلاتم با آرچ ‫با زوئی زیادی راحت بودم.
‫معمولاً این کارو نمی‌کنم.
‫تو با دانشجوهات ارتباط نمی‌گیری؟
‫- چرا نه؟ ‫- آره، چرا نه؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- اوه، من اینجا زندگی می‌کنم. ‫- فقط چند روز.
‫همچنین، گرگ گفت باید در مورد ‫مشکلاتش با زن‌ها باهام حرف بزنه.
‫نه، تامی، من این رو نگفتم.
‫گفتم در مورد یه زن که باهاش در ارتباطم ‫یکم گیج شدم،
‫و تو گفتی: "هوات رو دارم، رفیق."
‫و بعدش کیتی اومد داخل، ‫قبل از این که بتونم بگم: "نه، ممنون، رفیق."
‫خدای من، این همون زنه‌ست ‫که باهاش بودی؟
‫فکر کنم یکم بیشتر از اون می‌خواد.
‫- نه. باشه. ‫- بابا!
‫بیا فعلاً به مشکل کیتی رسیدگی کنیم.
‫ببین، ارتباط برقرار کردن با دانشجوها
‫تا الان برام بهترین قسمتِ تدریس بوده.
‫برای منم خیلی ارزشمنده.
‫- نیازی نیست توی بحث شرکت کنی. ‫- اوه، ناراحت نمیشم.
‫نمی‌دونم اهل این کار باشم یا نه. می‌دونی؟
‫و فکر می‌کنم شاید دلیلش اینه که ‫من زیاد ازشون بزرگ‌تر نیستم؟
‫یه کلمه حرف نزن ‫مگر این که بخوای کتک بخوری.
‫نمی‌خوام بهت بگم ‫چطور کارت رو انجام بدی،
‫ولی فکر کنم داری یه چیزی رو از دست میدی.
‫قراره چندتا از رفقای تامی بیان اینجا،
‫پس میرم براشون یه سری خوراکی باحال درست کنم.
‫ولی سبزیجات نباشه، روستر. ‫هیچکس کرفس دوست نداره.
‫با کره‌ی بادوم زمینی چطور؟
‫آره، اجازه میدم.
‫- اون بابای منه، نه بابای تو. ‫- اون بابای همه‌ست.
‫- اون بابای منه. ‫- هات پاکتس
‫هات پاکتس!
‫آره.
‫اوه، اینجایید.
‫وای! دلم برای سکوت تنگ شد.
‫خبری از اون کارآموزی‌ها نشد، عزیزم؟
‫از بیوتکا خبری نشد یا...
‫نه، هنوز هیچی.
‫خب، غمت نباشه، عزیزم. ‫همه چی طبق برنامه پیش میره.
‫- خدافظ. ‫- ممنون.
‫ازش راز نگه می‌داری؟
‫- خوشم اومد. ‫- ممنون.
‫و این رو میگم چون تو بهم یاد دادی.
‫دوستت دارم.
‫اشک توی چشمم حلقه زد.
‫فکر کنم اون چیزی می‌خواد
‫که یکم واقعی‌تر و جدی‌تره.
‫و من مطمئن نیستم ‫آمادگیش رو داشته باشم.
‫این کرفس با کره‌ی بادوم‌زمینی محشره.
‫- هوم. ‫- چطور این رو درست می‌کنی؟
‫کرفس و کره‌ی بادوم‌زمینیه،
‫با یه ذره نمک دریایی و چاشنیِ لیمو.
‫- عالیه. ‫- واقعاً عالیه.
‫خیلی خوب می‌شد ‫اگه کره‌ی بادوم زمینی ترد داشت
‫به جای این کره‌ی نرم.
‫رفیق، بهت که گفتم اگه چیزی خواستی ‫فقط توی لیست روی یخچال بنویسش.
‫باورم نمیشه تو اینجا زندگی می‌کنی.
‫مشکلاتت رو با پدر و مادرت حل نکردی؟
‫نگرانش نباش.
‫بیخیال، خوکچه. ‫دارم در مورد روستر حرف می‌زنیم، آره؟
‫داداش، یه نصیحت برات دارم. ‫اصلاً احساساتی نشو.
‫اگه احساساتی شی به یه دخترِ خوشگل تایوانی ‫میگی تو هم موسیقی کانتری دوست داری.
‫و بعدش این آخرهفته،
‫سه ساعت رانندگی می‌کنی تا بری ‫یکی به اسم لوک کومز رو ببینی.
‫این داستانِ خیلی به خصوصیه ‫و یکم شخصی به نظر میاد.
‫یعنی، اگه بهت خوش می‌گذره، ‫پس زیادی بهش فکر نکن.
‫فقط نمی‌خوام بهش امید واهی بدم.
‫از طرف دیگه، اون خیلی خوبه، ‫ازش خوشم میاد.
‫در واقع فقط یه سؤال هست ‫که باید بهش جواب بدی.
‫اوهوم؟
‫رابطه‌تون چطوره؟
‫خب...
‫صد سال سیاه دیگه هم به شماها نمیگم.
‫عجیب و غریب. باید عجیب و غریب باشه.
‫- نه، بچه‌ها. ‫- اون به کارهای عجیبی علاقه داره.
‫اینطور نیست.
‫اونجا چیکار می‌کنی، گرگ؟
‫هیچی، فقط دارم می‌بینم ‫می‌خواد امشب شام بریم بیرون.
‫- اوه! ‫- چی؟ چی گفت؟
‫ایموجیِ استیک!
‫روستر! روستر!
‫[برای کیتی]
‫هی. می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫عینکم کجاست؟ ایناهاش اینجاست.
‫ای وای، هشدار مرد جذاب!
‫نظرت چیه؟ زیاد تلاش می‌کنم؟
‫هی، من که عاشقت شدم.
‫ممنون. همچنین، از خداتم باشه.
‫هی، چیزی لازم داری؟
‫قرار نیست همچین بحثی باهم بکنیم.
‫و متوجه شدم یه چیزهایی ‫توی لیست یخچال نوشتی.
‫اون فقط برای اقلام خوراکیه.
‫پس خبری از پلی‌استیشن نیست؟
‫خبری از پلی‌استیشن نیست. در ضمن...
‫منظور خوکچه چی بود وقتی گفت: ‫"مشکلاتت رو با پدر و مادرت حل کن"؟
‫من و والدینم یه قراری داریم.
‫اونا فقط در صورتی اجاره‌ام رو میدن ‫که معدلم بالای ۱۳ باشه،
‫و من فقط یه ذره زیرشم.
‫یه ذره‌ی بزرگ یا ذره‌ی کوچیک؟
‫- ذره‌ی خیلی بزرگیه، آره. ‫- هوم.
‫فقط توی کلاسِ تو خوبم.
‫- قبولی یا ردیه. ‫- و من قبول میشم؟
‫- آره. بیا امیدوار باشیم. ‫- آره.
‫مامانم می‌خواد من برگردم خونه ‫تا نمره‌هام رو بالا ببرم،
‫ولی اینجا احساس خیلی خوبی دارم، می‌دونی؟
‫تو یه قراری گذاشتی. ‫باید امشب برگردی خونه.
‫- بیخیال، روستر. ‫- وسایلت رو جمع کن.
‫فردا همدیگه رو می‌بینیم، ‫یه برنامه‌ی مطالعه برات می‌ریزیم.
‫تو رو به مسیر برمی‌گردونیم.
‫- واقعاً این کارو می‌کنی؟ ‫- البته.
‫ما رفقای پایه‌ایم.
‫- آره. خیلی خب. ‫- ای وای.
‫نمی‌دونم چرا انقدر واسه این قرار استرس دارم.
‫اوه، آروم باش، رفیق، هوات رو دارم.
‫یکم این رو باز کن، خب؟
‫اوه. واقعاً؟
‫موهای سینه رو نشون بده.
‫- آره، این قشنگه؟ ‫- لعنتی.
‫تعجبی نداره این خانم می‌خواد زنت شه.
‫ای وای. آره. "زنم شه."
‫هی، از پسش برمیای، خب؟ آره.
‫ببین.
‫از تی‌شرت‌ها خوشم نیومد.
‫یعنی، چه حسی پیدا می‌کردی اگه هرجا می‌رفتی،
‫قیافه‌ی خودت رو می‌دیدی؟
‫احساس می‌کنم برام مهم نبود.
‫تو توی زندگی خیلی موفق میشی.
‫ولی بازم...
‫نباید اون قدر بهت سخت می‌گرفتم.
‫- اشکالی نداره. ‫- اینطور نیست.
‫من فقط...
‫عه، زوئی،
‫می‌دونم فکر می‌کنی من زنِ قوی‌ای هستم
‫که با این طوفانِ بدبختی شخصی ‫با متانت کنار میام.
‫ولی اینطور نیستم.
‫من با احساساتم نسبت به پروفسور بیتس ‫کلنجار میرم.
‫و اون کلنجارها گاهی بیشتر از کاری که می‌کنه
‫به بویی که میده مربوط میشن.
‫از بوش خوشت میاد؟
‫متأسفانه، آره.
‫می‌دونم شما بی‌نقص نیستی.
‫یه جورایی برای همین استاد مورد علاقه‌ام هستی، ‫پروفسور روسو. من...
‫احساس می‌کردم کسی هستی ‫که واقعاً می‌تونم باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫- می‌تونی کیتی صدام کنی. ‫- این رو میگی
‫چون دوباره می‌خوای ‫استاد مورد علاقه‌ام باشی؟
‫قطعاً اینم بخشی ازشه.
‫ببین، آرچی یه عوضیِ خودشیفته‌ی تمام عیاره ‫که گاهی اوقات بوی گل‌های وحشی میده
‫یعنی، بیخیال.
‫کلی شرورِ واقعی این اطراف پرسه می‌زنه.
‫بالأخره اینجا رو دفترِ خودت می‌دونی؟
‫فکر کردم دیگه وقتشه.
‫یه چیزی هست که باید باهات ‫در موردش حرف بزنم.
‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫اوم! عاشق این گلم. ممنون.
‫آره.
‫امکان نداره اون تمام این شعرها رو نوشته باشه. ‫[دیوان اشعار امیلی دیکینسون]
‫این چیزی بود که می‌خواستم ‫باهات در موردش حرف بزنم.
‫خیلی خب، ممنون.
‫می‌خواستم در مورد اسمت ازت سؤال بپرسم.
‫تا حالا کسی به اسمِ کریسل ندیدم.
‫- دوست‌داشتنیه. ‫- ممنون.
‫در واقع اسمم کریستاله.
‫- چی؟ ‫- اولین روزِ کارم برای والت،
‫تازه رفته بودم دندون‌پزشک ‫و اون فکر کرد گفتم کریسل.
‫- اوه، وای! ‫- و تازه طلاق گرفته بودم
‫و یه تغییر لازم داشتم، ‫برای همین هیچوقت اصلاحش نکردم.
‫و حالا یه جورایی ازش خوشم میاد.
‫لطفاً بهش نگو.
‫مطمئن نیستم بدونم چطوری بگم.
‫واقعاً ازش خوشم میاد. ‫از کریسل خوشم میاد.
‫ممنون. منم از اسمِ گرگ خوشم میاد.
‫مرسی.
‫دوست داری دسر بخوریم؟
‫- اینجا نه. ‫- اوه، آره.
‫می‌تونیم بریم یه جای دیگه بستنی بگیریم.
‫نه.
‫خوبی؟
‫- بریم خونه‌ی تو؟ ‫- آره.
‫اوف!
‫اوه، قطعاً یکی از عضلاتم کش اومد.
‫باید آب بخوریم تا عضلاتمون نگیرن.
‫دوتا گیتورید میارم، ملکه‌ی من.
‫من آبی‌اش رو می‌خوام.
‫روستر؟
‫سلام، تامی.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من اینجا زندگی می‌کنم.
‫یکم خامه هم بیار توی اتاق با هم بخوریم!
خدای من
‫«ترجمه از سینا صداقت»