‫خیلی خب، به محض این که صحنه‌ای ‫واقعی به نظر نیاد،
‫خواننده‌ها کتاب رو کنار میذارن.
‫پس باید تحقیق کنید.
‫اگه هر کدوم از شما کتابم ‫"تیغ گلیدز" رو خونده باشید...
‫من تا حالا هیچکدوم از کتاب‌هات رو نخوندم.
‫ممنون که حرفم رو قطع کردی ‫تا این رو بهم بگی.
‫توی اون داستان روستر
‫یه آدمکشِ یه‌پا رو با قایق پنکه‌ای ‫توی مُرداب تعقیب می‌کنه.
‫من برای نوشتن اون صحنه، ‫رفتم منطقه‌ی اورگلیدز
‫و یاد گرفتم چطور قایق پنکه‌ای برونم.
‫چطور تحقیق کردی تا بفهمی معلول بودن ‫برای ویکتور آدمکش چه حسی داشته؟
‫اون قسمتش رو یه جورایی بداهه نوشتم.
‫در دفاع از خودم باید بگم ‫یه تمساح پای ویکتور رو می‌خوره،
‫و بعدش توی صفحه‌ی بعدی، ‫روستر قایق ویکتور رو می‌ترکونه.
‫پس اون در واقع نهایتش فقط ۹۰ ثانیه ‫به عنوان یه آدمکشِ یه‌پا زندگی می‌کنه.
‫خیلی خب، تا قبل از تعطیلات عید شکرگزاری ‫مهلت دارید پیش‌نویس اولیه رو تحویل بدید،
‫پس لطفاً بیاریدشون.
‫تامی، واقعاً بابت اون شب متأسفم.
‫و اگه می‌خوای در موردش حرف بزنی...
‫هرگز.
‫آره، منم نمی‌خوام.
‫ولی بازم دوست دارم کمکت کنم ‫نمره‌هات رو بالا بیاری.
‫ببین، من یه قانون دارم. اگه یه مرد ‫بالای ۵۰ سال رو تو خونه‌مون ببینم،
‫حداقل یه هفته طول می‌کشه ‫بتونیم باهم باشیم.
‫چرا مجبور شدی این قانون رو بذاری؟
‫می‌دونی، این عینک رو زدم تا نبینی که
‫هر بار نگاهت می‌کنم ‫چشم‌هام رو جمع می‌کنم.
‫چون تنها چیزی که می‌بینم ‫یه مرد مارصفته که دوتا گیتورید دستشه.
‫این جمله خیلی قشنگیه.
‫- واقعاً؟ تو با مامانم بودی. ‫- اوه، عالیه.
‫- نه. نه مرسی، ایوا. ‫- باشه.
‫اون هنوز بابت کل قضیه خیلی ناراحته.
‫آره، اون بزرگ شده، ‫ولی پسر حساسیه.
‫این که پدرش من رو ول کرد و رفت ‫با معلم ریاضی دبیرستانش کمکی نمی‌کنه.
‫تامی خیلی از رابطه‌ی معلم‌های مورد علاقه‌اش ‫با والدینش ضربه خورده.
‫- این می‌تونه خیلی سخت باشه. ‫- آره.
‫نمی‌خوام این کارو بکنم.
‫چی شده؟
‫فقط، یعنی، به هر حال تو به زودی میری.
‫احساس می‌کنم باید تمومش کنیم.
‫آره، می‌فهمم. من...
‫باشه، خوب. پس...
‫- خب. ‫- باشه.
‫از مدتی که باهم بودیم لذت بردم، گرگ روسو.
‫منم همینطور، کرسیتل بیوترا.
‫به‌به! پروفسور روسو.
‫می‌تونم یه لحظه وقتتون رو بگیرم؟
‫توی کلاس می‌بینمت.
‫می‌تونی آماده‌شون کنی در مورد ‫جاسپر جانز حرف بزنیم، لطفاً؟
‫- چطوری؟ ‫- فقط بهشون بگو
‫یه دقیقه دیگه قراره در مورد ‫جاسپر جانز حرف بزنیم.
‫می‌بینی، برای همین شما استادی.
‫نه.
‫بچه‌ها! کی آماده‌ست ‫در مورد جاپلیس جانز بشنوه؟
‫فقط الان نه، چون اصلاً آماده نیستیم.
‫خدایا، عجب شخصیتی داره.
‫لیلی فوق‌العاده‌ست.
‫اوه، باید به اونم پیشنهاد بدی.
‫چی می‌خوای؟
‫راستش...
‫باشه، خب چون من و تو دیگه باهم نیستیم...
‫- به طور رسمی... ‫- اَه!
‫واقعاً می‌خوام بدونی که امیدوارم
‫هنوزم من رو انتخاب کنی.
‫یعنی...
‫تصور این که تو در آینده ‫توی زندگی‌ام نباشی خیلی...
‫خب، غیر قابل تحمله.
‫- نظری نداری؟ ‫- برو گُم شو.
‫"نه" نگفتی. همین هم برام کافیه.
‫هر روز صبح برمی‌گردم اینجا
‫- تا تصمیم بگیری. ‫- اوهوم.
‫و هر چقدر می‌خوای وقت بذار. ‫صد روز، هزار روز.
‫برام مهم نیست. میام اینجا. ‫۵۰۰ مایل پیاده‌روی می‌کنم...
‫این کارو نکن.
‫و کروسانِ مورد علاقه‌ات رو برات خریدم.
‫- مربایی رو که دوست دارم گرفتی؟ ‫- البته!
‫دیگه باید برم، ولی فردا می‌بینمت.
‫خیلی خب.
‫و می‌دونی بدترین قسمتش چیه؟
‫من اصلاً نمی‌خواستم رئیس هیئت علمی باشم.
‫و حالا، دلم براش تنگ شده.
‫دلم برای شنیده شدن تنگ شده، می‌دونی؟
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫ببخشید. فکر کردم باعث شه بخندی.
‫ببین، به نظرم نباید این قضیه‌ی ریاست رو
‫چیزی که از دست دادی در نظر نگیری ‫و بهش به عنوان یه نعمت نگاه کنی،
‫که واقعاً می‌دونی چی می‌خوای.
‫نعمتِ خیلی بدیه.
‫گرگ، چرا درِ ویژه‌مون رو قفل کردی؟
‫خب، والت، درِ اتاق خودت هم قفله.
‫- من رئیس دانشگاهم، گرگ. ‫- بی‌راه نمیگه.
‫- اوه، دیلن اینجاست؟ ‫- چی؟
‫قبلاً نمی‌دیدمت. سلام.
‫- هی. خیلی خب، بذار... ‫- می‌خوام بیام تو.
‫- هر چه زودتر. ‫- خیلی خب، والت.
‫- هی! باید این رو باز کنم. ‫- گرگ؟
‫باشه؟ باید درو ببندم.
‫- والت، بذار بازش کنم. ‫- خب، یکم
‫- اسپرسو بزن روش. ‫- برو عقب.
‫بفرما.
‫مثل آب خوردن.
‫- آهان. ‫- چی شده؟
‫کریستل مربی هاکی‌مون رو برده ‫همون مرکز ترک اعتیاد
‫که شوهر سابقش زیاد می‌رفت.
‫تا وقتی که اون نیست، ‫دوست دارم تو سرمربیِ هاکی ما باشی.
‫خب، آره، خوشحال میشم.
‫اوه، عالیه، شاید بتونی بعداً بیای سونا
‫و بتونیم در مورد جزئیات بحث کنیم.
‫خب، شاید امروز نه. ‫شاید یه وقت دیگه...
‫- خیلی خب، باشه. دیلن؟ ‫- بله؟
‫چند دقیقه دیگه میای بریم ‫قدم بزنیم و قهوه بخوریم؟
‫- خوشحال میشم. ‫- دیدی؟
‫اینجوری به آدم "بله" میگن.
‫ها! مثل آب خوردن.
‫داری با دُم شیر بازی می‌کنی؟
‫اون هفته‌ی پیش با کله اومد تو اتاق،
‫و من اونجا نشسته بودم ‫و به نافم نگاه می‌کردم،
‫و نمی‌تونستم توضیح بدم چرا.
‫الان چی؟
‫خب، فقط کاریه که می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫- می‌شنوم چی میگی، گرگ. ‫- خیلی خب.
‫والت، لطفاً دیگه به طور ناشناس ‫برای ریویو غزل نفرست.
‫همه‌شون در مورد ایرلند و تدی روزولت هستن ‫و می‌دونم کارِ توئه.
‫مطمئن نیستم از چی حرف می‌زنی، ‫ولی خبرِ هیجان‌انگیزی دارم.
‫پروفسور آینرایت آخرِ ترم بازنشسته میشه.
‫می‌خواد واقعاً روی نفرت از خانواده ‫و زنش تمرکز کنه.
‫پس، من...
‫می‌خوام تو رو رئیس دانشکده انگلیسی کنم.
‫- وای. ‫- می‌دونم.
‫ممنونم.
‫ولی می‌خوام رئیس هیئت علمی بشم.
‫می‌دونم تو و ریگز
‫رفقای قدیمی هستید، ‫ولی اون توی بهترین حالت هم مشکل سازه.
‫من برای دانشگاه گزینه‌ی بهتری‌ام.
‫گرگ بهم فهموند که به خودم مدیونم
‫- که این رو بهت بگم. ‫- خب...
‫گرگ دوباره ضربه زد.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫خب، هفته‌ی پیش توی کلاس بودم.
‫- و من... ‫- بگیرید که اومد.
‫- لعنتی. ‫- اوه!
‫- ایول، بیکن! ‫- عاشقشم، لعنتی.
‫یالا.
‫عاشق بابای سانی میشی. ‫به نظر من ویژگیِ جالبش
‫اینه که چقدر قراره ازت بدش بیاد.
‫خب، هیچوقت نمی‌دونی، مو. ‫شاید مجذوبش کنم.
‫چی زدی؟
‫سلام، ببخشید دیر کردیم.
‫بابا می‌خواست دور بزنه ‫و مرگِ برگ‌ها رو ببینه.
‫اونا خیلی قرمزن!
‫توی اپلتون یه بارونِ شدید می‌باره.
‫بوم! همه‌ی برگ‌ها می‌ریزن.
‫وای، مو! چطوری؟
‫حالا که تو اینجایی بهترم، فردی.
‫- اوضاع و احوالت خوبه. ‫- عه، می‌دونی.
‫باعث افتخاره که بالأخره ‫با شما آشنا میشم، آقا.
‫- بیا اینجا ببینم. ‫- اوه.
‫تو داری یه بچه به دنیای من میاری. ‫خدا خیرت بده.
‫خیلی خب، خیلی خب! ‫من پول ندادم این صحنه رو ببینم.
‫ای وای.
‫حالت چطوره؟
‫فکر می‌کردم برام بجنگی.
‫اگه برات می‌جنگیدم چیکار می‌کردی؟
‫ردت می‌کردم.
‫می‌خوای برم؟
‫آره.
‫- باشه. ‫- مرسی.
‫کریسل، من برنامه‌ی روزانه‌ام رو نمی‌بینم.
‫امکانش هست بالأخره بهم تحویلش بدی؟
‫نه.
‫منطقیه.
‫اوه، اوه!
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫- اوه، کروسانم. مرسی. ‫- بفرمایید.
‫توش یکم مربا داره.
‫و برات یه کورتادو گرفتم.
‫اوه.
‫محض اطلاع، این واسه خودم بود، ولی...
‫کفِش رو درست در نیاوردن.
‫می‌دونی، این از اون کارهاست
‫که باید وقتی باهم بودیم انجام می‌دادی.
‫ولی الان انجام میدم. ‫روالش همینه.
‫برات یه خوراکی خوشمزه ‫واسه صبحونه میارم،
‫ازت می‌پرسم تصمیم گرفتی ‫با من باشی یا نه،
‫تو میگی هنوز تصمیمت رو نگرفتی،
‫ولی هنوز یه جورایی بهم نخ میدی،
‫چون یه لبخند ملیح بهم می‌زنی.
‫اوه، داره میاد. داره میاد. ‫خودشه. خیلی خب.
‫زیباست، مثل موسیقی کلاسیکه.
‫باید بری.
‫باشه. خب، نمی‌تونم بمونم.
‫- نمی‌خوام بمونی. ‫- می‌دونم می‌خوای اینجا باشم،
‫- ولی نمی‌تونم بمونم، باید برم. ‫- برو.
‫خب، شاید بهتره فردا لاته بگیری ‫و کمتر حرف بزنی؟
‫پس منتظر فردا می‌مونم.
‫اوه، هی، راسکو!
‫سگِ کثیف.
‫- این سگ جز دردسر چیزی نداره. ‫- اوه!
‫راستش، انقدر باهم چرخیدیم،
‫شک دارم بتونم راه خونه‌ی دخترم ‫سانی رو پیدا کنم.
‫- کی؟ ‫- سانی.
‫تو آشنا به نظر میای.
‫- فکر نکنم. ‫- اوه.
‫خب، راسکو رو از کجا می‌شناسی؟
‫من آدمِ سگ‌دوستی‌ام.
‫از سگ‌ها خوشم میاد.
‫دوست دارم تمام سگ‌های دانشگاه رو ‫به اسم بشناسم، اگه بتونم.
‫می‌دونی، سعی می‌کنم یادشون بگیرم.
‫اوناهاش، می‌بینی، اون فرگوسه!
‫- وای. ‫- اون لیسا خانمه.
‫دخترِ خوبیه.
‫وای، لیسا خانم واسه خودش مَردیه.
‫آره، خیلی هم به خاطرش خجالت می‌کشه.
‫- خیلی خب، روز بخیر. ‫- آره، آره.
‫- اوه، سلام، گرگ. ‫- اوه، سلام، والت.
‫ندیدم اونجا کمین کردی.
‫اگه دنبال کریسل می‌گردی
‫اون تصمیم گرفت یکم زودتر ‫بره تعطیلات عید شکرگزاری.
‫اوه، خیلی خب. چرا؟
‫خب، من ازش پرسیدم ‫و گفت از گرگ بپرس.
‫اوه، هفته‌ی پیش سرفه داشتم. ‫یه سرماخوردگی خفیف بود.
‫و شاید اونم ازم گرفته ‫چون توی اتاقی بوده
‫که من قبلاً توش بودم.
‫می‌دونی، یه داستانِ جالب...
‫اون روز برنامه‌ام رو ازش نگرفتم،
‫و در نتیجه شام جشن تولد ‫رئیس هیئت امنا رو از دست دادم.
‫حالا، قرارداد پنج ساله‌ام ‫آخرِ این سال تحصیلی تموم میشه.
‫و به رئیس کم‌محلی کردم.
‫این زمان‌بندیِ خیلی بدیه.
‫آره، قطعاً همینطور بود.
‫- ولی ما استقامت می‌کنیم. ‫- بله... همینطوره.
‫- مگه نه؟ استقامت می‌کنیم. ‫- بله، همینطوره.
‫راستی گرگ، قبل از این که بری ‫یه سؤالی ازت داشتم.
‫ما چی هستیم، گرگ؟
‫چی؟
‫این چیه؟ رابطه‌ی من و تو چیه؟
‫- الان باید بیام تو؟ ‫- نمی‌دونم، گرگ.
‫باشه.
‫می‌دونی، احساس می‌کنم همین دیروز بود
‫که تو اینجا توی دفترم بودی
‫و ازم می‌خواستی دخترت رو اخراج نکنم ‫از روی...
‫چی بود؟ یادت میاد چی بود؟
‫نه.
‫- دوستی. ‫- آهان.
‫گرگ، از اون روز به بعد،
‫دارم لیستی از خطاهات ‫توی ذهنم درست می‌کنم.
‫می‌خوای اونا رو بشنوی؟
‫نه زیاد.
‫تو کریسل رو داغون کردی. ‫دیلن رو تشویق کردی بزرگ فکر کنه.
‫در مورد هاکی دروغ گفتی. ‫درِ ویژه‌مون رو قفل کردی.
‫از روز اول به بعد برنگشتی توی سونا.
‫و شاید داری به زنِ سابقت کمک می‌کنی ‫شغلم رو بگیره یا شایدم نه.
‫باشه، می‌خوام پاسخگو باشم.
‫پس، به ترتیب به سؤال‌هات جواب میدم.
‫شرمنده‌ام.
‫بزرگ فکر کردن چیز بدی نیست.
‫شرمنده. شرمنده. سونا زیادی برام داغه.
‫و آخری دیوونگیه.
‫باشه.
‫- عالیه. ‫- چندتا ایده
‫واسه کادوی تولد بهم میدی ‫که غیبتم رو جبران کنه؟
‫راستش واقعاً باید برم ‫روی کتابِ جدیدم کار کنم، پس...
‫می‌دونی چی عجیبه؟
‫صبح بعد از مهمونی‌ام توی کافه، ‫اومدم دفترم
‫و مجسمه‌های ابولهولم ‫رو به جهتِ اشتباه بودن،
‫تقریباً انگار یکی اونا رو برداشته بود ‫و دوباره گذاشته بودشون سر جاشون.
‫تو که هیچی در موردش نمی‌دونی، نه؟
‫می‌دونی چی کادوی خیلی خوبی میشه؟
‫ایول، این محشره!
‫یادت باشه، یارو ۸۰ سالشه. ‫فکر می‌کنی این براش مناسب باشه؟
‫من بودم براش کلاه می‌خریدم. ‫شایدم یه زنگ.
‫حله. یه لطفی ازت می‌خوام.
‫به نظر میاد دیلن به حرفت گوش میده،
‫و نمی‌تونم پُست ریاست هیئت علمی رو بهش بدم.
‫پس می‌خوام متقاعدش کنی
‫که رئیس یه دانشکده بودن ‫جایزه‌ی دلگرمی نیست.
‫باشه، اگه حرفش پیش بیاد بهش میگم.
‫خب، می‌خوای حرفش رو پیش بکشم؟
‫ممنون.
‫خب، اگه یکی از این دوچرخه‌ها بخرم،
‫شاید...
‫شاید من و تو بتونیم ‫باهم بریم دوچرخه‌سواری.
‫آره، شاید.
‫خرابش کردی.
‫بابام از اینجا خوشش میاد،
‫پس آماده باش تا اون توی شهره ‫هر وعده رو اینجا بخوری.
‫خب، هیچ شکایتی از من نمی‌شنوی.
‫فرد، باید منم مثل خودت ‫بنده‌ی عادت بدونی.
‫باید من رو با کورتادوهام ببینی.
‫باید دماشون کاملاً درست باشه.
‫کفِش باید خیلی بی‌نقص باشه، خیلی...
‫عزیزم، از کورتادوهام براش بگو.
‫اون کورتادوهاش رو دوست داره.
‫اوه. آره.
‫یکم زیادی تلاش می‌کنم، مگه نه؟
‫- آره. ‫- ببخشید.
‫آهان، ولی ممنونم.
‫راستی، این لهجه‌ات برای چیه؟
‫بابام به واقعی بودن لهجه‌ها اعتقاد نداره.
‫داری لهجه‌ات رو برامون غلیظ می‌کنی؟
‫نه. انگلیسی پادشاهه. آره.
‫شرمنده.
‫باید برم سمینارِ صبحگاهی ‫و بعدش وقت مراقبت بارداری دارم.
‫صبر کن ببینم. ‫هیچکس بدون بوس دادن به بابا نمیره.
‫Yes.
‫- دوستت دارم. ‫- خدافظ. می‌بینمت.
‫خدافظ.
‫- بابام رو ببر خونه. ‫- حتماً.
‫اون محشره، مگه نه؟
‫تو مشکلت چیه؟
‫باید همراهش بری مراقبت بارداری.
‫- فقط یه چک‌آپِ روتینه. ‫- نه، نه، نه.
‫خیلی خب، من و نوحا نتونستیم ‫خودمون بچه‌دار شیم.
‫حاضر بودم آدم بکشم ‫که برم چک‌آپ روتین.
‫این بچه یه نعمته.
‫خودت رو بهش بسپر. ‫قول میدم قلبت رو می‌گیره.
‫حالا برو بگیرش و بهش بگو.
‫بله، قربان.
‫صبر کن ببینم. ‫هیچکس بدون بوس دادن به بابا نمیره.
‫- باشه. ‫- چیکار می‌کنی...
‫چیکار می‌کنی؟ بیخیال، شوخی می‌کنم.
‫- شوخیه. ‫- نمی‌دونستم، نمی‌دونستم،
‫ولی الان می‌دونم، ‫پس این خوبه. خیلی خب.
‫من واقعاً خودم رو با والت به چالش کشیدم
‫و اون هنوز بهم جواب نداده.
‫سکوتِ رادیویی کامل.
‫گورِ بابای اون یارو.
‫هی زوئی، هنوز دنبال آرمانی می‌گردی ‫که با چنگ و دندون دنبالش کنی؟
‫بدجوری. یه چیزی می‌خوام ‫که انقدر مهم باشه
‫که یه خالکوبیِ جدید رو توجیه کنه، ‫ولی نمی‌تونه فرقه باشه.
‫خدایا، نمی‌دونید چند نفر ‫کارهای خفن انجام میدن
‫که فقط راضی‌تون کنن ‫عضو فرقه‌شون بشید.
‫من عضو سه تا فرقه بودم.
‫خیلی خب، بیاید از مسیر منحرف نشیم.
‫زوئی، این که توی لودلو زن‌های کافی
‫توی مواضع قدرت نیستن چی؟
‫- احسنت. ‫- خب، دوستش دارم،
‫ولی نمی‌دونم روی تی‌شرت جا شه یا نه.
‫خب، "زن‌های بیشتر در بالا" چطوره؟
‫من این تی‌شرت رو می‌پوشم.
‫- اَه! ‫- چیه؟
‫- یه لحظه بهش فرصت بدید. ‫- چیه...
‫دیگه وقتش بود.
‫- اوه، نه، نه، نه. ‫- اوهوم.
‫من اون تی‌شرت رو نمی‌پوشم.
‫- نمی‌تونم. ‫- این چندشه.
‫اصل قضیه چندش‌آور نیست.
‫جالبه و نه...
‫- ما در موردش حرف نمی‌زنیم. ‫- نه... حلش می‌کنیم.
‫هی. حالا که حرف از زن‌های قوی شد،
‫شنیدم که پُست ریاست دانشکده انگلیسی ‫بهت پیشنهاد شده.
‫- اوهوم. ‫- خیلی خفنه.
‫والت بهت گفته بیای باهام حرف بزنی ‫تا بیشتر واسش هیجان زده بشم؟
‫نه، نه.
‫- آره، اون گفته. شرمنده. ‫- رفیق!
‫- وای، بابا! ‫- می‌دونم.
‫- جدی؟ ‫- تو مشکل اصلی هستی.
‫می‌دونم. گیرم انداخت.
‫- شرمنده، سعی دارم... ‫- بیخیال!
‫- چرا داری... ‫- سعی دارم میانجی‌گری کنم.
‫- سعی دارم به همه کمک کنم. ‫- این فوتبال نیست.
‫توی تیم کی هستی...
‫خیلی خب، بیاید شلوغش نکنیم، خانم‌ها.
‫اوه...
‫بابا.
‫می‌دونم، وقتی کلمات از دهنم بیرون می‌اومدن، ‫لرزه به جونم افتاد.
‫والت نیتش خیره.
‫فقط نمی‌تونه پُستی رو که می‌خوای ‫بهت پیشنهاد بده.
‫تصمیمش با اونه. ‫از چی حرف می‌زنی لعنتی؟
‫نمی‌دونم، هیچوقت نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم چرا اومدم اینجا.
‫ببخشید، شرمنده.
‫اوه، والته.
‫- می‌خواد بدونه این بحث چطور پیش میره. ‫- اوه.
‫اگه یه عکس از قیافه‌ی الان ما براش بفرستی ‫همه چی بخشیده میشه.
‫- می‌تونم سلفی بگیرم؟ ‫- حتماً.
‫خیلی خب، برو بریم.
‫خیلی خب.
‫این توی لیست خطاها ثبت میشه.
‫آقای روسو.
‫قبلاً به خاطر کلاه ایمنی نشناختمت.
‫و زنم هیچوقت باورش نمیشه که ‫نویسنده‌ی مورد علاقه‌ام رو دیدم
‫اگه این کتاب رو برام امضا نکنی.
‫- بله، البته. حتماً، حتماً. ‫- عالیه.
‫فرد سالوسکی هستم.
‫- گرگ روسو. ‫- هی.
‫فقط محض اطلاعت،
‫دخترم من رو در جریان ‫ارتباط شخصی‌مون قرار داد.
‫من اسمِ همه‌ی سگ‌ها رو نمی‌دونم. ‫فقط یه جورایی...
‫- این رو فهمیدم. آره. ‫- احمقانه بود.
‫پس این رو تقدیم می‌کنم به مردی
‫که دخترش شوهرِ دخترم رو ‫از چنگش در آورده.
‫یا فرد؟
‫بیا همون فرد رو بنویسیم.
‫زنان در هیئت علمی لودلو ‫۶.۲۷ درصد کمتر نماینده دارن،
‫و به طور قابل توجهی ‫از سطوح بالاتر غایب هستن،
‫و فقط ۲۸٪ از پُست‌های مدیریتی رو دارن.
‫این دختر مهارت‌های تحقیقاتی خفنی داره.
‫رئیس من، من عاشق لودلو هستم.
‫ولی ما می‌تونیم بهتر عمل کنیم، ‫و من برای این کار تلاش می‌کنم.
‫علاقه‌ی خاصی به گفتن حقایق ‫به صاحبان قدرت دارم.
‫- لازم نیست این رو بدونه. ‫- شرمنده.
‫ممنون که وقت گذاشتید، قربان.
‫البته. و لطفاً بدون که درِ اتاقم
‫همیشه بازه، مخصوصاً وقتی
‫منشی‌ام دچار فروپاشی روانی شده ‫و رفته مرخصی.
‫- خیلی ممنون. ‫- ممنون.
‫اون خیلی باحاله، درسته؟
‫همچنین، خیلی باهوشه و...
‫پیرسینگِ بینی داره.
‫شرمنده، فقط دارم حرف می‌زنم. ‫مضطربم می‌کنی.
‫خوشحالم.
‫متأسفانه، مسائل مهم دیگه‌ای دارم.
‫ظاهراً لباس نماد عروسکی دانشگاه
‫دزدیده شده و اون بیرون ‫کارهای بدی انجام میده.
‫درسته، راستش فکر کنم دیشب دیدمش
‫که توی حوض فواره دستشویی می‌کرد.
‫خب، ممنون که تا الان به کسی نگفتی.
‫ممنون.
‫همچنین...
‫دیلن شپرد باید رئیس هیئت علمی باشه.
‫من بی‌طرف نیستم چون دوستش دارم، ‫ولی همه دوستش دارن.
‫پس، به نظر میاد تصمیم راحتی باشه.
‫خیلی خب، بگذریم. به درود.
‫شرمنده، نمی... نمی‌دونستم چطور برم.
‫من قبلاً هم هدف قرار گرفتم. ‫خودت همیشه چی میگی؟
‫ولش کن. خودش ختم به خیر میشه.
‫ریگزی، من پرونده‌ات رو بررسی کردم.
‫- خب؟ ‫- تو واقعاً به یه دانشجو گفتی
‫که بعد از مرگ مادربزرگش نمی‌تونه ‫آزمونش رو عقب بندازه چون...
‫"روالِ طبیعی امور" بوده؟
‫مادربزرگش ۸۸ ساله و چاق بود.
‫به استاد جدید تاریخ دانشگاه گفتی ‫که به طرز خوبی "سنگین‌وزنه"؟
‫اگه من رو با ده تا زن توی یه اتاق بذاری، ‫چهارتاشون این رو تعریف در نظر می‌گیرن.
‫چهار نفر کافی نیست.
‫الان دوره و زمونه‌ای نیست که ‫ما توش بزرگ شدیم، رفیق.
‫چند سال پیش، احساس کردم ‫اینجا داره منو پشت سر میذاره،
‫برای همین با تمام سرعت دویدم که بهش برسم.
‫حالا، همیشه به هدف نمی‌رسم، ‫ولی قطعاً تلاشم رو می‌کنم.
‫تو؟ تو حتی تلاش هم نمی‌کنی.
‫ببین!
‫آیا من از شوخی‌های زننده لذت می‌برم؟
‫آره. حال میدن.
‫ولی این که میگی دنیا داره عوض میشه ‫و منم باید باهاش عوض شم. باشه.
‫خب، بهم یه شانس بده.
‫می‌دونی، وقتی روی تخت بیمارستان بودم...
‫متوجه شدم هیچوقت نمی‌خوام از اینجا برم.
‫این دانشگاه زندگی منه.
‫والت...
‫من دوستتم.
‫تا حالا هیچی ازت نخواستم.
‫این رو ازت می‌خوام.
‫من رو اخراج نکن.
‫حتی دیگه توی دانشگاه سیگار نمی‌کشم، ‫اگه کمکی می‌کنه.
‫این قانونه.
‫بیخیال، نمی‌تونی به آدم تلنگر بزنی
‫و بهش فرصت ندی به خودش بیاد.
‫خواهش می‌کنم.
‫باید برم. واسه کلاس دیرم شده.
‫خیلی خب.
‫اوه، خوبه.
‫اون وانت داره.
‫اوم. نه، این ژله نیست.
‫این خونِ واقعیه. خونریزی دارم.
‫خیلی خب، عالیه.
‫اوه!
‫همونجا وایسا ببینم.
‫می‌دونی کاملاً غیرقانونیه که دو نفر
‫- همزمان سوارِ اون باشن؟ ‫- چی؟
‫خدای من، تو کِی سوار شدی؟
‫شرمنده، نمی‌دونستم اونم سوار شده.
‫آره، درسته. خب، ‫شنیدم که تو سرمربی جدید هستی.
‫سرمربی موقت.
‫خب، یا سه نفری باهم می‌ریم کلانتری...
‫اوه، من هیچ‌جا نمیرم.
‫یا تو بهم ضمانتِ کتبی میدی که ‫هفته‌ی بعد پسرم بازی رو شروع می‌کنه.
‫و پشتِ پیراهنش به جای فامیلی‌اش،
‫- فقط می‌نویسه: "مرد." ‫- نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫ولی می‌دونی، دی‌جی بازیکن خوبیه، ‫بنابراین قراره زیاد توی بازی باشه.
‫قبوله.
‫خدایا، عاشق پلیس بودنم.
‫عجیبه.
‫اوه. والت پیام داده.
‫"در مورد پُست ریاست هیئت علمی،
‫حس می‌کنم عاقلانه‌ترین کار اینه ‫که به خاطر آینده‌ی لودلو
‫این تصمیمِ مهم رو به خود هیئت علمی بسپارم.
‫- این یکم عجیب به نظر میاد. ‫- آره.
‫اونا احتمالاً ریگز رو نگه می‌دارن.
‫می‌دونی، دوست ندارن شرایط رو تغییر بدن.
‫بعداً می‌بینمت.
‫خوشحالم که اومدی.
‫نه، عالی بود. چیزهای زیادی ‫در مورد ویتامین‌های بارداری،
‫و افزایش ضربان قلب ‫و ترشحات مخاطی یاد گرفتم.
‫آره، اعتراف می‌کنم آخریه باعث شد شکمم
‫یه ذره بهم بریزه، ولی نه، عالیه.
‫ولی ای کاش دکترت
‫انقدر عاشق بازی با کلمات نبود.
‫حق با توئه!
‫خیلی خب.
‫قبل از این که برید، ‫می‌خواید بچه‌تون رو ببینید؟
‫می‌تونیم یه سونوگرافی سریع انجام بدیم.
‫اوه!
‫- خیلی خب. ‫- باشه.
‫بیاید یه نگاهی بندازیم.
‫خدای من، عزیزم، نگاه کن، ‫چونه‌اش به من رفته.
‫اون خوشگله.
‫تو خیلی خوشگلی.
‫شما دوتا واقعاً باید خودتون رو جمع کنید.
‫- اوه. ‫- اوه، ببخشید...
‫خیلی خب، بس کن. ‫جدی میگم، دکترم رو عوض می‌کنم.
‫هی.
‫خب، ببین کی به سونا برگشته.
‫میشه یه لحظه بیای بیرون حرف بزنیم؟
‫من وسط یه جلسه‌ام، گرگ.
‫- در، در، در، در. ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب، اشکالی نداره. ‫قبلاً عرق کردم.
‫- سرِ تمرین هاکی بودم. ‫- میشه بری سرِ اصل مطلب؟
‫می‌دونم اومدی در مورد دیلن حرف بزنی.
‫نمی‌خوام کاری بکنی که ‫بعداً ازش پشیمون شی.
‫و من نمی‌خوام از کسی نصیحت بشنوم
‫که جز بی‌احترامی هیچی نشونم نداده.
‫- بی‌احترامی؟ من کِی... ‫- تو میزم رو بهم ریختی.
‫من...
‫آره، اون کارو کردم. ‫یه بار بهت بی‌احترامی کردم.
‫به تو و میزت بی‌احترامی کردم، شرمنده.
‫من آدمِ خیلی تنهایی هستم، گرگ.
‫اولین هفته‌ای که اینجا شروع به کار کردم ‫با ریگز آشنا شدم.
‫یهو باهم رفیق شدیم.
‫من یه زن دارم که شش ماه از سال ‫دور دنیا سفر می‌کنه
‫و یه عالمه آشنای کاری دارم.
‫پس، تعداد دوست‌هام خیلی کمه.
‫و می‌دونم، کنار اومدن باهام سخته.
‫آره، همینطوره.
‫کنار اومدن باهات سخته.
‫من رو باش که فکر می‌کردم ‫در این مورد باهام مخالفت می‌کنی.
‫خودت رو ببین، با شلوارک دراز کشیدی. ‫فقط...
‫من به اندازه‌ی تو به بدنم اطمینان ندارم.
‫هیچکس نداره.
‫یه نکته‌ای هست.
‫من خودم رو قانع کرده بودم که من و تو
‫قراره باهم رفیق صمیمی باشیم.
‫والت...
‫نمی‌تونم بهت بگم...
‫آدم‌ها چطور یا چرا باهم ارتباط می‌گیرن.
‫یعنی، می‌تونی با یکی آشنا شی
‫و از نداشتنِ حد و مرزش شوکه شی.
‫- آره! ‫- لزوماً منظورم تو نبودی.
‫شرمنده، باید تا بی‌هوش نشدم ‫از اینجا برم بیرون.
‫خیلی خب.
‫ختم کلام اینه.
‫دیلن هم دوستته.
‫هر تصمیمی که بگیری، ‫باید انتخاب خودت باشه.
‫هی، همه‌ آماده‌ی شروع هستن
‫یه دقیقه دیگه میام.
‫چرا بهشون نمیگی از رابرت راشنبرگ حرف بزنن؟
‫و این که چطور رابطه‌ی شخصی‌اش با جاسپر جانز
‫دیالوگی ایجاد کرد که ‫رسانه‌های مدرن رو به هنر تبدیل کرد.
‫باشه، حله.
‫- ممنون. ‫- خب، پخمه‌ها، راشنبرگ
‫بچه‌ها، اون و جاسپر جی
‫باهم وراجی می‌کردن. ‫داستانش چی بود؟
‫منظورم اینجوری نبود.
‫خیلی خب.
‫پابلو نرودا بیشتر به اشعار عاشقانه‌اش مشهوره.
‫ولی "هیچی جز مرگ"
‫شاید غمگین‌ترین شعری باشه که نوشته شده.
‫"گورستان‌هایی هستند که سوت و کورند
‫قبرهایی پر از استخوان‌هایی ‫که صدایشان در نمی‌آید."
‫دلم نمی‌خواد مزاحم کلاست بشم، ‫ولی می‌تونم باهات صحبت کنم؟
‫چی شده؟
‫اولین چیزی که ازت به عنوان ‫رئیس جدید هیئت علمی می‌خوام
‫لیستی از گزینه‌های پیشنهادی ‫برای رئیس جدید دانشکده انگلیسیه.
‫می‌تونی این کارو برام بکنی؟
‫البته. فردا صبح روی میزته.
‫به کلاست برس.
‫خیلی خب. کجا بودیم؟
‫"قلب از تونلی رد می‌شود
‫درونش، تاریکی...
‫تاریکی و تاریکی."
‫اینم از این. ‫ولی از این به بعد سعی می‌کنم در بزنم.
‫منطقی به نظر میاد.
‫والت.
‫الان برنامه‌ات چیه؟
‫ای جان!
‫باید هر روز یه وقت بذاریم ‫این کارو بکنیم.
‫شاید.
‫چطوره یه باند تشکیل بدیم؟ ‫ولگردهای لودلو.
‫مطمئن نیستم اسمِ خوبی برای باندمون باشه.
‫- هو! وقتِ باندبازیه. ‫- خدای من.
‫«ترجمه از سینا صداقت»