‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫خوبی؟
‫فقط خیلی غم‌انگیزه.
‫رودولف؟
‫همه‌شون دارن دماغش رو مسخره می‌کنن. ‫خب که چی که اون فرق داره؟
‫و بابانوئل میگه نمی‌تونه عضو تیم باشه؟
‫یعنی مثلاً خودش خیلی بی‌نقصه؟
‫بابانوئل یه چاق خیکیه.
‫هی. بیا اینجا.
‫هی، جشن شکرگزاریت چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- خوب بود؟
‫تو شغلت داستان‌نویسیه، گرگ.
‫- بهتر تعریف کن. ‫- از دیدنت خوشحالم، والت.
‫خوب بود. من و کیتی اینجا بودیم.
‫تنها ضدحالش این بود که ‫یکم از یه چیزی ناراحت بود.
‫واقعاً بهم نمی‌گفت چیه. ‫و یه جورایی غمگین بود.
‫اوه، عاشق خامه‌ی هم‌زده‌ی تهشم.
‫هفته‌ای چندتا از اونا می‌خوری؟
‫مشکل تو نیست، مشکل منه، ‫و هرگز نمی‌خوام درستش کنم.
‫هی، فقط یه خبری بهت بدم، گرگ.
‫کریسل برگشته، اگه می‌خوای ‫بهش سلامی چیزی بکنی.
‫حالش چطوره؟
‫می‌دونی چیه، بعداً باهاش حرف می‌زنم.
‫- مرسی، والت. ‫- آره.
‫- از دیدنم طفره میری؟ ‫- اوه!
‫سلام. نه، راستش الان داشتم می‌اومدم ببینمت.
‫اوه، نه، لازم نیست از این کارها بکنیم، گرگ.
‫در واقع، من یه سری قانون تعیین کردم
‫تا بتونیم ۸ روز آخرمون ‫به عنوان همکار رو بگذرونیم.
‫خیلی خب.
‫توی دفتر شلوار خاکی تنگ ‫یا شلوار راحتی جذب نمی‌پوشی.
‫خیلی خب، گمونم این بیشتر ‫به من مربوط میشه تا تو.
‫- منم این کارو می‌کنم. ‫- خیلی خب. باشه.
‫هیچ کار جوانمردانه‌ای نمی‌کنی ‫که دلِ من رو ببری.
‫هنوزم باهات خوب رفتار می‌کنم.
‫باشه.
‫توی دفتر لبخند نمی‌زنی ‫و زبونت رو نشون نمیدی.
‫- این یکی برام مهمه. ‫- حتماً. لبخند نمی‌زنم.
‫ولی بعید می‌دونم توی دفتر ‫زبون نشون داده باشم.
‫خب، هر وقت که دهنت رو باز می‌کنی ‫زبونت رو نشون میدی.
‫باشه، من...
‫آره، حله.
‫من الان میرم، پس لطفاً به من زُل نزن.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫- داری اون کارو می‌کنی. ‫- یه جورایی آره.
‫همونطور که مطمئنم همه‌تون یادتونه ‫اسمِ این کلاس
‫هنرِ نوشتن داستان هیجان‌انگیزه.
‫پس، خیلی از نقدهایی که برای اینا می‌گیرید
‫به اون فصل اول ربط داره ‫که مخاطب رو درگیر می‌کنه.
‫من یه کتاب به اسم "شکوفه‌ی مرداب" نوشتم.
‫توش، روستر نامه‌ای ‫از یه عشق قدیمی دریافت می‌کنه،
‫و توش نوشته:
‫"رها کردنت بزرگ‌ترین اشتباه عمرم بود.
‫ولی اگه الان داری این رو می‌خونی، ‫من احتمالاً مُردم." نظرتون چیه؟
‫داداش، کی نامه می‌نویسه؟
‫آره، و چرا تمومش نکرده ‫و بیشتر توضیح نداده؟
‫شاید در خطر بوده.
‫ولی هنوز وقت داشته ‫تمبر بخره و پستش کنه؟
‫اوه، نه.
‫خیلی از آدم‌های پیر از قبل تمبر دارن.
‫تمبر چه مشکلی داره؟
‫اگه خونده باشیش با عقل جور در میاد. ‫راستش کتاب خیلی خوبیه.
‫تامی، نمی‌تونم بهت بگم چقدر عالیه
‫که دوباره توی این کلاس مشارکت می‌کنی.
‫- وقتی من مشارکت می‌کنم هیچوقت چیزی نمیگی. ‫- می‌دونم.
‫بفرمایید.
‫۱۸ شدی.
‫واسه امروز کافیه.
‫روی اصلاحات کار کنید. ‫این برای توئه.
‫اینجا رو ببین. آدرال و سلسیوس
‫- هر بار جواب میده. ‫- هر بار.
‫- می‌بینمت، گرگ. ‫- می‌بینمت.
‫باهم مشکلی نداریم؟
‫یه دانشجوی روانشناسی داره کمکم می‌کنه ‫تو رو خارج از خونه‌مون تصور کنم.
‫فقط یه استاد عادی و بی‌حاشیه.
‫خیلی خب، دوست دارم کمکت کنم ‫به کلاس‌های دیگه هم برسی.
‫آره، یعنی، بهش نیاز دارم.
‫دفترم؟ رأس ساعت ۳؟
‫- حله. ‫- حله.
‫این برای توئه.
‫باید یکم کار کنی.
‫[بیشتر کاوش کن]
‫من عاشق این جلیقه‌ام. ممنون.
‫نئوپرین دمای بدنت رو ۱۲ درصد بالا می‌بره.
‫بعلاوه، هیکلت رو خوب نشون میده.
‫حاضرم واسه شام بپوشمش.
‫خبر جدیدی از ماجرای بیوتکا نیست؟ ‫به تصمیم‌گیری نزدیک نشدی؟
‫رفتن به نیویورک پیچیده‌ست.
‫و آرچی نشون داده
‫که یکم بیشتر به بچه علاقه داره.
‫حتی لیستی از اسم‌های پرمدعای بریتانیایی ‫درست کرده.
‫هرچند من شخصاً نمی‌خوام پسر یا دختری ‫به اسم رابین داشته باشم.
‫- کی می‌خواد؟ ‫- ولی اگه اون قرار نیست زیادی درگیر شه،
‫باید شغل رو قبول کنم و برم، درسته؟
‫اشکالی نداره از تئودور روزلوت نقل قول کنم؟
‫ترجیح میدم این کارو نکنی.
‫باشه.
‫ببین، زندگی پر از امتحانه، سانی.
‫باید فقط چشم‌هات رو باز نگه داری
‫و ببینی دنیا بهت چی میگه. ‫خودت می‌فهمی.
‫ممنون.
‫"باور داشته باش که می‌تونی ‫و نصف راه رو رفتی."
‫آخرش یه نقل قول از روزولت ‫اضافه کردی، مگه نه؟
‫دستِ خودم نبود.
‫خب...
‫چرا همه‌مون یه کلاه سطلی گذاشتیم؟
‫می‌تونه ویژگی خاص ما باشه.
‫ما می‌شیم پسرهای سطلی.
‫- گورِ باباش. ‫- تلاش خوبی بود، خوکچه.
‫- همیشه قراره خوکچه باشی. ‫- لعنتی.
‫- هی، بچه‌ها. ‫- گرگ!
‫- روستر! ‫- سلام!
‫تامی رو جایی ندیدید؟
‫قرار بود توی دفترم همدیگه رو ببینیم ‫ولی اون نیومد.
‫- نه. ‫- اون توی کلاس اقتصادم نبود.
‫شاید رفته یه جایی زانوی غم بغل کرده
‫چون این یارو ازش نخواسته پسرِ سطلی باشه.
‫برید به جهنم بچه‌ها.
‫بزنید قدش، پسرهای سطلی!
‫تو اصلاً نمی‌دونی پسرِ سطلی چیه، مگه نه؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫آقایون.
‫خوکچه.
‫والت، پیامت رو گرفتم.
‫نه، من نیروی ویژه تشکیل نمیدم که بفهمیم ‫کی عروسکِ دانشگاه رو دزدیده.
‫تلاش خوبی بود. دیگه زنگ نزن. ‫بازم زنگ می‌زنه.
‫- ببخشید. ‫- نه، اشکالی نداره.
‫خوشم میاد توی این حالتِ ریاست می‌بینمت.
‫مرسی. نادیده بگیرش.
‫می‌خواستم باهات در مورد شعرت ‫"دونه گیلاس" صحبت کنم.
‫متوجهی که توی شعره منظورم از گیلاس ایلایه.
‫خیلی خب، نیاز نیست همه بدونن ‫من رو گیلاس صدا می‌کنی.
‫تو منبع الهام منی، کینگ. ‫باید بیرون منتظر بمونی.
‫عاشق این شعرم.
‫اولین باره که یه چیزی نوشتی ‫که حسِ شخصی داره.
‫- لعنتی، ممنون. ‫- به نظرم این اثریه
‫که می‌تونه توی ریویو چاپ شه.
‫پس، من چندتا علامت گذاشتم
‫که نشونت بدم کجا می‌تونی ‫بیشتر تلاش کنی.
‫آسیب‌پذیرتر باش. نظرت چیه؟
‫میرم یه دود می‌گیرم تلاشم رو بکنم.
‫نمی‌خوام بدونم چطور به اونجا می‌رسی.
‫فقط هیجان‌زده‌ام که ‫یه دانشجوی آینده‌دار دارم.
‫- ایوا خیلی با استعداده. ‫- همینطوره.
‫زیاد تشویقش نکن. اون مالِ منه.
‫دنیا کلی داستان‌نویس داره.
‫- آره. ‫- یعنی، این دیگه چه کوفتیه؟
‫فقط چون من توی شهرم ‫این کارو می‌کنن.
‫می‌دونی وقتی شاعرها ‫به شهر میان چیکار می‌کنن؟
‫همه دیوونه میشن؟
‫اصلاً بامزه نیستی.
‫قیافه‌ات دیدنی بود. ‫خیلی عصبانی بودی.
‫- سلام، گرگ. ‫- اوه، سلام.
‫میام تو ولی به خاطر امنیتِ هردومون ‫درو باز میذارم.
‫می‌دونم حتماً عجیب به نظر می‌اومد، ‫ولی من نافم رو نگاه نمی‌کردم.
‫اشکالی نداره.
‫چون برام خوبه که ببینم ‫چقدر مشکلاتِ عمیقی داری.
‫- همینطوره، ممنون. ‫- ولی به کمکت نیاز دارم.
‫جریان چیه؟
‫تامی میگه داره ترک تحصیل می‌کنه.
‫- اوه، نه. نه، نه، نه. ‫- من خیلی عصبانی‌ام.
‫این براش فرصتِ خیلی بزرگیه.
‫من نمیذارم این اتفاق بیفته.
‫باشه.
‫میشه بهم اجازه بدی دخالت کنم؟
‫آره، اگه نیاز بود حتی می‌تونی کتکش بزنی.
‫نه، من کتکش نمی‌زنم.
‫من دوستش دارم، ‫ولی گاهی ازش متنفرم.
‫حتماً.
‫می‌دونی وقتی به دنیا اومد ۶ کیلو وزنش بود؟
‫نه. هیچوقت حدس نمی‌زدم.
‫- ممنون. ‫- خیلی خب.
‫کریستل...
‫ردیفش می‌کنم.
‫این کارو نکن.
‫چی؟
‫دوباره من رو خاطر خواه خودت نکن.
‫اوه، سعی ندارم این کارو بکنم. ‫فقط می‌خوام به پسرت کمک کنم.
‫من فقط و فقط می‌خوام به پسرت کمک کنم.
‫- ممنون، گرگ. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی خب! یوگسلاوی از شوروی جدا شد.
‫در این جلسه یه سری نامه‌ی جعلی داریم.
‫حتی یونانی‌ها هم حضور دارن.
‫خدای من، عاشق اون عوضی‌های سیه‌چرده‌ام.
‫راستش، یادداشتش نکنید.
‫آره، اون رو برمی‌دارم.
‫عالیه، خیلی خب. بیاید شروع کنیم. ‫چی باعث این دعوای عاشقانه شد؟
‫بله، لیو؟
‫تیتو در برابر تلاش‌های استالین برای کنترل ‫سیاست‌های یوگسلاوی مقاومت کرد؟
‫احسنت، مثل همیشه. ممنون.
‫خدایا، دوباره برگشتیم.
‫آروم باش، جوگیر نشو.
‫- حداقل اسمم رو می‌دونه. ‫- اسمِ منم می‌دونه.
‫حتی با مقاومتِ رو به افزایش ‫در بقیه‌ی شوروی مواجه شد.
‫بله، لیو؟
‫آره، هثر داشت می‌گفت که ‫فشار اقتصادی از طرف غرب...
‫هم به جدایی کمک کرد.
‫احسنت، هثر. ممنون.
‫احسنت، هثر.
‫دماغ سوخته.
‫وای، خانم‌ها.
‫اتاق من رو اتاق خودتون بدونید.
‫وای، یه ذره بیشتر از معمول از خودراضی هستی.
‫راستش این کارِ خیلی سختیه.
‫باید بگم، تازگی‌ها احساس می‌کنم ‫استادانه تدریس می‌کنم.
‫"مامان‌های خوب افکار ترسناک دارند."
‫- اون چیه؟ ‫- اوه، این یه...
‫این فقط یکی از کتاب‌های آموزش بچه‌داریمه.
‫می‌دونستی که ۹۰ درصد مادران جدید
‫- افکارِ مزاحم دارن؟ ‫- این رو شنیدم.
‫آره، یعنی اگه بچه‌ام مریض شه چی؟
‫- اگه بچه‌ام رو بندازم چی؟ ‫- ممکنه اتفاق بیفته.
‫اگه بچه‌ام فکر کنه موهام ‫از موهاش خوشگل‌ترن
‫و نصفِ شبی سرم رو بتراشه چی؟
‫- کاملاً ممکنه. ‫- خدایا.
‫این تأثیر هورمون‌هاییه که الان ‫توی بدنت جریان داره، عزیزم.
‫فکر کنم شرایط عاطفی رو درک نمی‌کنی.
‫راست میگه.
‫ولی برات کتاب مونتسوری رو گرفتم، ‫اگه می‌خوام باهام بخونی.
‫عزیزم.
‫می‌دونی، پدر بودن یه چیز غریزیه.
‫می‌دونی؟
‫واقعاً لازم نیست نگرانِ پدر بودنم باشی.
‫کل روزم صرف شکل دادن ذهن‌های جوان میشه.
‫در واقع جالبه که این رو میگی.
‫الان داشتم بی‌دلیل نقدهایی رو می‌خوندم ‫که دانشجوها توی اینترنت برات نوشتن.
‫این یکی نظرم رو جلب کرد. ‫"پروفسور بیتس مغروره
‫و کاملاً خودشیفته‌ست."
‫خب، من مغرور بودن رو چیز بدی نمی‌دونم.
‫"پروفسور بیتس اصلاً انتقادپذیر نیست،
‫- حاضر جوابه و گارد می‌گیره." ‫- خب، این چرنده.
‫من اصلاً گارد نمی‌گیرم.
‫کی وقت میذاره همچین دروغ‌هایی بنویسه... ‫نه، باشه، الان متوجه شدم چی میگم.
‫باشه، خب، خوبه. ‫از شنیدن بازخورد خوشحال شدم.
‫یه کامنت باحال دیگه: ‫"پروفسور بیتس بزرگ‌ترین عوضیِ لودلوئه."
‫اون واقعاً اونجا نیست، نه؟
‫نه، فقط می‌خواستم این رو بگم.
‫تامی، فقط یه لحظه بشین.
‫دست از سرم بردار، کار دارم.
‫- هی، چه خبر، گرگ؟ ‫- چطوری، روستر؟
‫هی. لطفاً بشین.
‫چیکار می‌کنی، پسر؟ ‫نمی‌تونی همینجوری ترک تحصیل کنی.
‫- وایسا ببینم، چی؟ ‫- این کارو نکن، داداش.
‫- ما بهت نیاز داریم، داداش. ‫- هی، چرا نه؟
‫ببین، من فقط چون مامانم مجبورم کرد ‫اومدم دانشگاه،
‫و منم که درسم خیلی خوب نیست.
‫- کاملاً. ‫- بیخیال.
‫دانشگاه فقط توی همین خلاصه میشه؟
‫فکر کنم.
‫آره، بابام میگه نمره همه چیزه.
‫داداش، بابای من تازه با یه دختر که ‫دو سال ازم بزرگ‌تره ازدواج کرده.
‫دختره جذابه. گیج‌کننده‌ست.
‫- ولی بازم می‌تونی باهاش کنار بیای. ‫- توی فیلم‌ها که کنار میان.
‫بچه‌ها، اینا مسائل خیلی مهمیه،
‫ولی من بحثمون رو اون طرف ادامه میدم.
‫راستی، به بابات تبریک میگم.
‫- ممنون، گرگ. ‫- یالا، بیا پیشم.
‫روستر، تو هیچوقت دانشگاه نرفتی، داداش.
‫نه، نرفتم و ازش پشیمونم.
‫وقتی بچه بودم...
‫واقعاً غمگین بودم.
‫یه جورایی تنها بودم. هنوزم هستم.
‫تو رو می‌بینم که تو دانشگاه راه میری، ‫و دور و برت پر از آدمه.
‫کاش منم وقتی سن تو بودم این رو داشتم.
‫این پسرهای پشت سرت خیلی احمقن،
‫ولی اونا احمق‌های تو هستن.
‫اونا رو ول نکن.
‫خب، من اینجا زندگی می‌کنم. ‫بازم اونا رو می‌بینم.
‫بازم باهم می‌گردیم، درسته، بچه‌ها؟
‫- آره، معلومه. ‫- تا آخر عمر داداشیم.
‫- دوستت داریم. ‫- این رو می‌دونی، داداش.
‫- کمک نکنید. ‫- نگران نباش.
‫من تا آخر عمرم گارسون نمی‌مونم.
‫کلی کار ازم برمیاد.
‫راستش همیشه خیلی دلم می‌خواست پلیس بشم.
‫- اونا خیلی خفنن. ‫- ببخشید.
‫میشه یه لحظه همه به من توجه کنن.
‫فقط دارم دنبال یه چیزی می‌گردم. ‫من دیروز اینجا بودم.
‫کسی تفنگم رو ندیده؟
‫زیر میزها و صندلی‌هاتون رو نگاه کنید.
‫بازنویسی چطور پیش میره؟
‫اوه...
‫پیش نمیره.
‫- وقتِ بیشتری لازم داری؟ ‫- نه.
‫فقط آسیب‌پذیر بودن رو امتحان کردم.
‫ازش بدم اومد.
‫باعث شد احساس بی‌دفاع بودن کنم.
‫ولی نه جوری که دوست دارم
‫- بی‌دفاع باشم، می‌دونی؟ ‫- آهان.
‫قرار دادن خودت توی اثرت ترسناکه، ‫ولی این کاریه که یه هنرمند می‌کنه.
‫می‌دونی، مشکل همینه. ‫من هنرمند نیستم.
‫من دانشجوی بازرگانی هستم.
‫مجبور شدم به بابام قول بدم
‫یا کارشناس امور مالی میشم ‫یا میرم تو خط رمز ارز.
‫این شعر و شاعری باحاله، ‫ولی فقط یه تفریحه.
‫آره، این قرار نیست زندگی‌ام باشه.
‫و حالا تامی میره بگرده
‫ببینه می‌خواد افسر پلیس بشه یا نه. ‫این چقدر دیوانه‌واره؟
‫ببخشید، این همون پسره‌ست که ‫گاهی توی خونه‌ات زندگی می‌کنه
‫و مخفیانه آرزو می‌کنی پسرت بود؟
‫عزیزم، بیخیال، این راز نیست.
‫خوبی؟
‫این روزها یکم گرفته به نظر میای.
‫نباید مربی‌گری کنی؟
‫احساس می‌کنم همه چی صبح ‫روز بعد مهمونی والت شروع شد،
‫وقتی با دوتا قهوه دیدمت.
‫توی کارِ من بهش میگن رد سرنخ.
‫پس، فکر کنم می‌دونم چه خبره.
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم.
‫تو با یکی دیگه هستی.
‫و به خاطر آرچی بابتش احساس گناه می‌کنی؟
‫وای. زدی به خال.
‫خب، من نویسنده‌ی داستان‌های اکشن رازآلود ‫پر از شوخی هستم، پس...
‫درسته.
‫پسره کیه؟ اون اینجاست؟
‫- آره. ‫- اوه. واقعاً؟
‫- آره. ‫- کجاست؟
‫اوناهاش. اون هانتره، پسری که توی کافه بود.
‫- اوه. اوه! ‫- آره.
‫ازش خوشم میاد. آجیل کم نمیذاره.
‫عاشق همین اخلاقش شدم.
‫چرا نمیری پیشش بشینی؟
‫نه، دور ازش می‌شینم.
‫عزیزم، نگران احساسات آرچی نباش.
‫- آره. ‫- مواظب خودت باش.
‫- باشه. ‫- ازش بپرس...
‫نه، می‌خواستم بگم ازش بپرس ‫ببین آجیل داره.
‫من این کارو نمی‌کنم. ‫ولی میرم پیشش می‌شینم
‫- تا این بحث رو تموم کنم. ‫- باشه.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫برو بریم! یالا!
‫یالا! سریع‌تر اسکیت کن!
‫می‌دونی که فقط دارن گرم می‌کنن، درسته؟
‫آره، می‌دونم. منم همینطور.
‫بکشش!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫پاره‌اش کن! پاره‌اش کن!
‫بزنش زمین!
‫بچه‌ها، خودتون رو جمع کنید.
‫من الان سرم رو میذارم روی شونه‌ات.
‫ولی من با نامزدم اینجام.
‫اون ناراحت نمیشه.
‫آهان، فوق‌العاده‌ست.
‫عروسک برگشته.
‫اوه.
‫اون آدمِ ما نیست.
‫یکی جلوش رو بگیره! هی!
‫درسته، آره، من پلیسم. ‫بیا، دلسترم رو نگه دار.
‫برمی‌گردم دنبالش. من پلیسم!
‫من ردیفش می‌کنم! هی!
‫- سلام عرض شد. ‫- سلام.
‫صبح بخیر.
‫- خیلی وقته ندیدمت. ‫- آره.
‫- جشن شکرگزاری توی ویسکانسین چطور بود؟ ‫- جالب بود.
‫آره، خانواده‌ی سانی واقعاً به این بازی الکترونیکی ‫به اسم سایمون علاقه دارن.
‫یه جورایی... یه سری چراغ چشمک‌زن داره...
‫می‌دونم سایمون چیه. همه می‌دونن.
‫خیلی خب، من نمی‌دونستم.
‫تا حدی که نوبتی سرم داد می‌زدن.
‫اوه، خوبه. خوشحالم که برات جالبه.
‫اوه، می‌خواستم ازت تشکر کنم که ‫من رو به کروسان وابسته کردی.
‫- آره. آره. ‫- مثل ساقیِ هروئین.
‫خب، می‌دونی که چی میگن. ‫همیشه اولی مجانیه.
‫- راست میگی. ‫- آره.
‫و بعدش دیگه کروسان نیاوردی.
‫- کیتی، راستش... ‫- نمی‌تونی به کسی قولِ هزار روز
‫واسه تصمیم گرفتن بدی ‫و بعد فقط دو روز بهش وقت بدی.
‫درسته؟ این منصفانه نیست. ‫و حالا دارم جلوت ناراحت میشم،
‫و فقط می‌خواستم بیام ‫و سه تا کروسانم رو بگیرم.
‫آره، الان سه تا می‌خوام چون حیوونم.
‫- گریه نکن، عزیز... ‫- به من نگو عزیزم.
‫و بهم نگو گریه نکنم. ‫اگه بخوام می‌تونم گریه کنم، لعنتی.
‫و در حال حاضر نمی‌خوام،
‫ولی الان نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫امیدوارم با سانی بهتر باشی.
‫سلام بچه‌ها. چیکار می‌کنید؟
‫- کارهای پلیسی. ‫- اون داره من رو
‫با یه گروه به اسم کرید آشنا می‌کنه.
‫میشه یه لحظه بیرون باهم حرف بزنیم؟
‫خب، اوضاع چطوره، بچه‌ها؟
‫کلی جریمه نوشتید؟
‫راستش ننوشتیم.
‫یعنی ماشین‌ها بازم پشت اون چراغ قرمز وایسادن ‫حتی بعد از این که خاموشش کردیم.
‫این خیلی بده. صبر کن، چی؟
‫ای کاش می‌تونستم به این بچه ‫یکم هیجان نشون بدم،
‫ولی تنها جرمِ برجسته توی شهر ‫اون لباس عروسکه که دزدیده شده.
‫داداش، دارم حسابی کیف می‌کنم.
‫یادم داد چطور از تفنگ راداری استفاده کنم.
‫- درسته. ‫- می‌تونم ساعتی ۸ مایل بدوم.
‫- آره. ‫- باید دو و میدانی کار می‌کردم.
‫- اوه، آره. ‫- فکر نکنم سریع باشه.
‫همچنین، می‌دونم کلیشه‌ایه، ‫ولی واقعاً بهت دوناتِ مجانی میدن.
‫- آهان. ‫- فکر می‌کنی بازم بهم میدن؟
‫- فقط یه راه برای فهمیدنش هست، ورزشکار. ‫- واقعاً؟
‫تامی!
‫افسر تامی فامیلیش هرچی که هست.
‫آره، مامانش واقعاً می‌خواد ‫دانشگاه رو تموم کنه.
‫خیلی خب. مامانِ من واقعاً می‌خواد ‫به دیدن اون و ناپدری‌ام برم،
‫ولی نه ممنون.
‫گرگ، اگه پسره علاقه داره،
‫من و تو کی هستیم ‫که سرِ راهش قرار بگیریم؟
‫این کشیش بودن نیست.
‫ببین، باید کنار بکشی. ‫باید بذاری تموم کنه.
‫باید به دیدن مامانت بری.
‫فقط محض اطلاع، من به خاطر این که ‫مادرم شوهر کرده به دیدنش نمیرم.
‫به خاطر اینه که شوهرش شانونه ‫که اتفاقاً بدترین آدمه.
‫تامی یه مرد بالغه که می‌تونه برای خودش ‫تصمیم بگیره، مثل من، شانون.
‫مجبورم می‌کنی این کارو بکنم.
‫نه.
‫الان از کارت آزادی از زندانت استفاده می‌کنی،
‫- جدی؟ ‫- این انقدر برام مهمه،
‫که اون کارت بی‌معنا رو بهت میدم.
‫- دوناتِ شکری! ‫- اوه، عالیه.
‫عالیه! توی کیسه چیه؟
‫- اوه، تفنگته. ‫- اوه.
‫آره، گفتن دفعه‌ی پیش ‫اونجا جا گذاشتیش.
‫آره، جا گذاشتم و آره این مالِ منه.
‫خب، افسر دانی داشت بهم می‌گفت
‫که پلیس بودن یه سری معایب داره.
‫آره، آره، راستش داشتم همین رو می‌گفتم.
‫تامی، افتضاحه. پلیس بودن...
‫افتضاحه.
‫صبر کن، ولی تو که الان بهم گفتی معرکه‌ست.
‫و من بهت دروغ گفتم، تامی، ‫چون به بچه‌ها دروغ میگم.
‫این کاریه که پلیس‌ها می‌کنن. ‫بیا از اینجا بریم.
‫می‌تونی برونی.
‫آره، نه، نه! تامی.
‫- نه! اون رو بده من. ‫- چیه؟
‫من رانندگی می‌کنم، تو این رو بگیر. ‫دونات‌ها رو نگه دار.
‫نه، تفنگ رو بده من! ‫تفنگ رو بده من. خدایا.
‫ایوا، میشه بریم یه جایی حرف بزنیم؟
‫- آره. آره، حتماً. ‫- نه.
‫اول لباس مناسب بپوش.
‫اوه. ها!
‫آره، ببخشید.
‫اوف!
‫هنوز هیچ عیبی توی پلیس بودن نمی‌بینم.
‫یعنی، آموزشش کوتاهه.
‫مزایای خوبی داره. ماشینِ مجانی.
‫آره، اولش همینطوره...
‫خیلی هیجان‌انگیزه. قدرتی که داری.
‫می‌فهمی می‌تونی وینس مارتینلی رو نگه داری...
‫کسی که توی دبیرستان اذیتت می‌کرد، ‫هرچی که می‌خوای.
‫بعدش می‌فهمی دو سه بار در هفته ‫اونا رو نگه می‌داری...
‫فقط برای این که بتونی یه چیزی حس کنی.
‫رئیست سرت داد می‌زنه. ‫دائم بهت گیر میده.
‫بهت میگه وکیل می‌گیره ‫و احتمالاً راست میگه.
‫فکر می‌کنی بچه‌های توی اداره،
‫فکر می‌کنی هوات رو دارن، ‫ولی اینطور نیست.
‫همه‌شون برای سفر به فاکس‌وودز برنامه می‌ریزن.
‫- بدون تو. ‫- نه.
‫و همه رفتن.
‫حتی شانون رو هم بردن.
‫اصلاً از کجا اون رو می‌شناسن؟
‫فکر کنم چیزی که دانی سعی داره بگه
‫اینه که باید یکم به این قضیه فکر کنی.
‫آره.
‫در نهایت، این فقط یه شغله.
‫- آره. دقیقاً. ‫- زیاد هیجان‌انگیز نیست.
‫صبر کن. چراغ رو روشن کن.
‫هیس.
‫هیچکس نترسوندش.
‫- در رفت! در رفت! ‫- داره میره! برو! برو!
‫پلیس!
‫داری میری! اون داره میره! برو!
‫بدو!
‫سوئیچ کجاست؟!
‫هی! پلیس!
‫ایست!
‫وایسا!
‫فرار نکن.
‫حرومی...
‫تامی!
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫می‌دونی، واقعاً اذیت شدم
‫وقتی گفتی قرار نیست هنرمند بشی.
‫- اوه، ببخشید، بانو. ‫- می‌دونی چرا؟
‫تو الان هم یه هنرمندی.
‫و سوءتفاهم نشه.
‫به بابات زنگ نمی‌زنم بگم:
‫"اون نباید برای گلدمن ساکس کار کنه. ‫اون فقط باید یه شاعر خیابونی باشه."
‫آره، آره، اصلاً خوشش نمیاد.
‫هی!
‫به نام قانون وایسا!
‫خیلی خب، ببین، تو گفتی ‫شاعری خوشحالت می‌کنه.
‫همین کافیه، چون می‌دونم ‫که اگه من درگیر باشم،
‫همیشه می‌تونم روی هنرم حساب کنم.
‫بگذریم، می‌خواستم نمونه اولیه رو ببینی.
‫تامی!
‫برو صفحه ۲۰.
‫اگه نخوای توی مجله چاپش نمی‌کنم.
‫اوه، نه. من...
‫می‌خوام این کارو بکنی.
‫"بانو."
‫ازش خوشم میاد. ‫می‌تونی همیشه اینجوری صدام کنی؟
‫اوه، تا ابد، بانو.
‫بگیر که اومدم. هی!
‫نوش جونت.
‫ها؟ ها؟ آره!
‫هشت مایل بر ساعت، الدنگ.
‫- خوکچه؟ ‫- وای، خدا.
‫چه خبره؟ چه غلطی می‌کنی؟
‫چطور می‌تونی با اون سرِ گُنده ‫انقدر سریع بدوی؟
‫من یا اون؟
‫من دیگه نمی‌تونم خوکچه باشم. ‫فکر می‌کردم این کار شرایط رو برام عوض کنه.
‫رفیق، جماعت قراره بگن: ‫"خوکچه لباس عروسکی رو دزدید."
‫لعنتی.
‫ببین، من دیگه خوکچه صدات نمی‌کنم، خب؟
‫- روستر؟ ‫- آره، سعی می‌کنم.
‫ای وای، بدجوری به فنا رفتم.
‫هوات رو دارم. برو پی کارت.
‫- خیلی خب. ‫- فرار کن!
‫هی!
‫هی. سوئیچم رو پیدا کردم.
‫روی ماشین بود. ‫ماشین تمام مدت روشن بود.
‫آره، من سرش رو گیر آوردم. ‫اوه، رفت اون طرف.
‫- آره! ‫- مطمئنی؟
‫اونجاست.
‫از دنده عقب رفتن متنفرم.
‫پشتم خالیه؟
‫- آره خالیه، برو برو! ‫- می‌بینی؟
‫آره، برو!
‫اوه. واقعاً داری می‌خونیش.
‫معلومه که می‌خونم. ‫می‌دونم می‌خواستی بخونم.
‫ببین، عزیزم. پسر یا دختر، هرچی که باشه، ‫ما رو شکست نمیده.
‫از پسش برمیایم.
‫یه پیشنهاد شغل از بیوتکا گرفتم.
‫چی؟
‫- آره. حقوقش خوبه. ‫- این محشره.
‫و می‌خوان از ژانویه کارم رو ‫توی نیویورک شروع کنم.
‫ولی من اونجا نیستم.
‫قبولش نمی‌کنم.
‫می‌دونی، فکر کنم پلیس بدی میشم.
‫میذارم همه برن.
‫فقط دوستِ خوبی برای خوکـ...
‫جی‌دی هستی. وای. ترکِ این عادت ‫قراره خیلی سخت باشه.
‫لازم نیست دیگه خوکچه صداش نکنیم.
‫آره، فقط تو روش نمی‌گیم.
‫خیلی خب، بخشِ دوست خوب رو پس می‌گیرم.
‫نمی‌خوام مثل رادیوی خراب
‫- در مورد دانشگاه رفتنت غر بزنم. ‫- مناسب من نیست.
‫ببین، باشه؟
‫می‌تونم به زور پیش برم، می‌دونی،
‫با نمره‌های پایین قبول شم.
‫چه فایده‌ای داره؟
‫نویسندگی تنها کاریه که دوست دارم،
‫و حتی توی اونم افتضاحم، خب.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫فصلی که نوشته بودم.
‫- همه‌جاش پر از علامتِ قرمز بود. ‫- اوه.
‫- شبیه صورتم قبل از مصرف راکوتان بود. ‫- اوه.
‫و مالِ اسپونر پاک بود.
‫باشه؟ فقط یه تیک و مثبت بزرگ داشت.
‫آره، خب، نوشته‌ی اسپونر...
‫بهش نگو این رو بهت گفتم، ‫ولی اسپونر قرار نیست نویسنده شه.
‫اوه، می‌دونم. ‫اون قراره شرکتِ نفت پدرش رو بچرخونه.
‫احتمالاً با نامادریش سرِ ارث درگیر شه.
‫تامی، دلیل این که مالِ تو پر از علامت بود
‫این بود که من فکر می‌کنم تو استعداد داری.
‫نه، فقط داری دروغ می‌بافی ‫چون نمی‌خوای ترک تحصیل کنم.
‫"برنیس به او روی زمین زُل زد...
‫خونش از سایه‌اش عبور می‌کرد.
‫و او خندید.
‫یک هاهای بی‌نقص."
‫این داستانِ منه.
‫آره، می‌دونم. علاقه‌ی خاصی به حفظ کردن ‫جملاتِ خیلی خوب دارم.
‫ای کاش من نوشته بودمش.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫پس، کارم خوبه؟
‫هنوز نه.
‫ولی با یکم کار، فکر کنم می‌تونی ‫خیلی خوب باشی، آره.
‫شب بخیر.
‫ای کاش توی خونه‌مون ندیده بودمت.
‫منم همینطور، تامی.
‫منم همینطور.
‫ممنون.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫نه. مربام تموم شده.
‫فکر می‌کردم ترک تحصیل کردی.
‫نظرم عوض شد.
‫تصمیم خوبی گرفتی.
‫می‌دونی، اگه چیزی اذیتت می‌کنه،
‫بابات بهترین مشاوره.
‫خوبه. هنوزم بابای تو نیست.
‫آره، نه، می‌دونم. ‫ای کاش بابام بود.
‫بابام هیچ اهمیتی نمیده.
‫تو خیلی خوش‌شانسی.
‫دیگه می‌تونی بری.
‫- آره، باشه. ‫- آره.
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫سلام!
‫خوشحالم که اومدی. ‫یه چیزی برات گرفتم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫خدای من.
‫بابا!
‫یه کلاه کوچیک برات گرفتم.
‫- لطفاً کلاه رو بذار سرت. ‫- حتماً.
‫این خیلی باحاله.
‫چه خبر؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫باشه.
‫خب...
‫«ترجمه از سینا صداقت»