‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام. ببخشید دیر کردم.
‫اشکالی نداره. بفرما.
‫برات یه لاته سفارش دادم.
‫- مرسی. ‫- ولی هنوز نیاوردن.
‫خب مسیرت تا اینجا چطور بود؟
‫- چی؟ ‫- «مسیرت تا اینجا چطور بود؟»
‫نمی‌دونم چرا انقدر استرس دارم.
‫شاید به خاطر اینه که احساس شرم می‌کنی
‫که انقدر بهم اعتماد نداشتی ‫که زندگیِ خودم رو بکنم؟
‫آره، احتمالاً به خاطر همینه.
‫هنوزم فکر نمی‌کنم باید توی دردسر بیفتم.
‫یعنی، بابات ازم خواست ‫برات پارتی‌بازی کنم،
‫واسه همین برات پارتی‌بازی کردم.
‫پس این که قرار بود باهم ‫با عواقب کارهامون روبرو شیم چی شد؟
‫خب، تو این رو گفتی. ‫من فقط می‌خواستم صبحونه بخورم.
‫خیلی خب، عزیزم، ‫من خیلی به این فکر کردم،
‫به این که چطوری رفتار کردم.
‫و می‌دونم گفتنش راحته که ‫به خاطر اینه که دوستت دارم، که دارم.
‫من خیلی خیلی خیلی زیاد ‫زیاد زیاد دوستت دارم...
‫این رو می‌فهمه. ادامه بده.
‫ولی مسئله اون نیست،
‫من چند سال توی فلوریدا بودم
‫به حال خودم افسوس می‌خوردم.
‫این قسمتش حقیقت داره.
‫من...
‫یه جورایی سردرگم شدم.
‫و یکم احساس تنهایی می‌کردم.
‫و گمونم خودم رو قانع کردم
‫که باید هر کاری از دستم برمیاد بکنم
‫که نذارم اون اتفاق برای تو بیفته.
‫و متأسفم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- خوب گوش نمی‌کردم،
‫ولی صمیمانه به نظر می‌اومد.
‫ولی داشت همون کاری رو می‌کرد ‫که یه ذره خودش رو تخریب می‌کنه
‫تا احساس گناه کنی که ‫از دستش عصبانی هستی.
‫- من همچین کاری نمی‌کنم. ‫- می‌کنی.
‫خیلی خب، خدا رو شکر ‫تو چند روز دیگه میری.
‫خب، می‌تونستی نگی «خدا رو شکر».
‫- نمی‌خواستم. ‫- باشه.
‫- چون زندگیِ من مال خودمه. ‫- باشه.
‫و می‌خوام قول بدی که توش دخالت نکنی
‫- هر کاری هم که بکنم. ‫- من...
‫- قبل از این‌که قول بدی... ‫- خیلی خب.
‫منظورم هر کاریه، باشه؟
‫می‌تونم معتاد شیشه‌ای بشم.
‫شنیدم باحاله و خیلی جمع و جور میشی.
‫پس، اگه دندون‌هات بریزن، ‫نمی‌تونم چیزی بگم؟
‫خیلی خب، شیشه بزن.
‫عشق کن.
‫اوه، سلام، گراهام! ‫الان میام.
‫یه قهوه سفارش بده، ‫بزنش به حساب اتاقم.
‫- بیکن هم می‌گیرم. ‫- راحت باش.
‫تو وسط یه بحران خانوادگی ‫با یکی دیگه هم قرار گذاشتی؟
‫اوه، نه، ما زیاد به بچه‌مون کمک کردیم. لعنتی.
‫واقعاً فکر می‌کنم اتفاقی برامون نمی‌افته.
‫- سلام! ‫- تو چطور فکر کردی شما دوتا
‫- زوج خوبی هستید؟ ‫- فکر نکردم.
‫ولی وقتی کسی انقدر جذابه گیج‌کننده میشه.
‫آره، خودم می‌دونم.
‫امروز کلاس داریم، ‫یا فقط اینجا فاز می‌گیریم؟
‫نه، ببخشید، آره.
‫اوهوم.
‫خب، امیدوارم از گشت و گذار سریع ما ‫در تاریخ روسیه لذت برده باشید.
‫بعضی‌ها مطمئن نیستن، خب.
‫خیلی خب، یه سری چهره‌ی سرد و بی‌روح.
‫منطقیه. تمام تلاشم رو کردم.
‫این روزها، پرده‌ای قابل درک ‫روی هر چیز روسی کشیده شده.
‫ولی در مورد چندتا شخصیتِ جالب صحبت کردیم.
‫بفرمایید. رهبرانِ روس مورد علاقه. شروع کنید.
‫- پتر کبیر. ‫- پتر کبیر.
‫پیشرفت‌های بزرگ در آموزش، علم، فرهنگ.
‫آره، هم اسمش کبیره و هم ذاتش. ‫خیلی خوب بود. آره. کسِ دیگه؟
‫- استالین. ‫- جالبه.
‫میلیون‌ها نفر از شهروندانش رو اعدام کرد،
‫ولی خیلی متناسبه، جینا.
‫- خیلی ممنون. ‫- الان اسمم رو می‌دونه لعنتی.
‫- آره، همینطوره. ‫- تا چشمت درآد.
‫می‌دونید رهبرِ مورد علاقه‌ی من کیه؟ ‫میخائیل گورباچف.
‫همیشه این وقت از سال بهش فکر می‌کنم،
‫با توجه به این که روز کریسمس ‫سال ۱۹۹۱ استعفا داد
‫خیلی‌ها از گوربی به خاطر گلاسنوست، ‫پرسترویکا یاد می‌کنن.
‫ولی می‌دونید من چیش رو ‫بیشتر تحسین می‌کردم؟
‫اون اولین رهبر روسیه بود که ‫زنش رو در مرکز توجه داشت.
‫منتقدینش ادعا می‌کردن که ‫بیشتر از کشورش عاشق زنش بود.
‫وقتی زنش فوت شد، یه سی‌دی به اسم ‫آهنگ‌هایی برای رایزا منتشر کرد.
‫یه سری آهنگِ خیلی خفن توشه، ‫حتماً باید گوش بدید.
‫می‌دونید، همیشه فکر می‌کردن گورباچف
‫می‌خواست دولت شوروی رو منحل کنه، ولی....
‫من... فکر نمی‌کنم می‌خواسته.
‫یعنی، حتماً، آره، ‫اون می‌دونست که تغییرات لازمه.
‫ولی معتقدم اون فقط می‌خواست ‫اتحاد دوام بیاره.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫نه.
‫تعطیلات خوبی داشته باشید، بچه‌ها.
‫به درود.
‫ببینید، بچه‌ها، اگه خواننده‌ها
‫به شخصیت‌هاتون اهمیت بدن، ‫تا آخر داستان همراه میشن.
‫مثلاً، دیشب داشتم تلویزیون نگاه می‌کردم،
‫و فیلم «چه زندگی شگفت‌انگیزی» پخش شد،
‫و من انقدر شخصیتِ جرج بیلی رو دوست دارم
‫که مجبور شدم فیلمه رو تا آخر ببینم.
‫- «چه زندگی شگفت‌انگیزی» دیگه چیه؟ ‫- شوخی می‌کنی.
‫«هر بار که زنگی به صدا در میاد، ‫یه فرشته بال‌هاش رو می‌گیره.»
‫این یه فیلم مسیحیه؟ ‫چون، اون وقت نمی‌خوام ببینمش.
‫نه، به خودی خود مسیحی نیست....
‫خب، یه فیلم کریسمسه.
‫ولی، خب آره، گمونم ‫یه جورایی مسیحیه.
‫صبر کن. «هر بار که زنگی به صدا در میاد،
‫- یه فرشته بال می‌گیره»؟ ‫- درسته.
‫اگه توی کلوب بازی‌ای چیزی باشی چی؟
‫- آره، این یه عالمه فرشته میشه. ‫- آره.
‫نه، فقط یه فرشته هست ‫و اسمش کلرنسه.
‫کلرنس؟ این فرشته توی انجیل هست؟
‫- فکر کنم از کتاب قرنتیانه. ‫- داری این رو از خودت در میاری؟
‫چون مذهب موضوع امنی نیست.
‫نه، نه، نه. این یه فیلم واقعیه.
‫و به عنوان تکلیف اختصاصش می‌دادم، ‫ولی امروز آخرین کلاس ماست.
‫پس، در اون مورد...
‫باید بگم که قبل از این که بیام اینجا...
‫- هیچوقت فکر نمی‌کردم... ‫- شرمنده، گرگ.
‫دو دقیقه دیگه آزمون نهایی شیمی دارم.
‫اوه! اوه، آره، آره، آره، برید!
‫برید، برید، برید. تعطیلات خوبی داشته باشید.
‫و لطفاً به نوشتن ادامه بدید!
‫تامی.
‫رفیق، داری من رو می‌کشی.
‫- هی، می‌دونم. ‫- باید برسونیش. باید برسونیش.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫پیش‌نویس نهایی فصلت، لطفاً؟
‫اون تنها چیزیه که می‌خوام ‫و توی این درس قبول میشی.
‫به محض این که به دستم برسه قبول میشی.
‫داداش، من مثل چی کار می‌کنم.
‫فقط، واقعاً می‌خوام خوب باشه.
‫آره، پس تا آخر روز بهت می‌رسونمش؟
‫- خیلی خب. ‫- عالیه.
‫اوه، راستی، یه خبر مهم.
‫توی تمام کلاس‌های دیگه‌ام قبول شدم.
‫- آفرین! ‫- آره، داداش.
‫- حتی آزمونِ نهایی آمار رو ترکوندم. ‫- واقعاً؟
‫- آره. ‫- چند گرفتی؟
‫جذاب‌ترین نمره‌ی دنیا.
‫- شصت و نُه. ‫- وای.
‫- بیا اینجا. ‫- با ۱۲ قبول شدم، عزیزم.
‫خیلی خوبه. بهت افتخار می‌کنم.
‫این چرنده!
‫استاد اقتصاد کلانم بهم ۱۶ داده.
‫من تا حالا نمره زیر ۱۹ نگرفتم.
‫- چه حسی داره؟ ‫- برو به جهنم
‫«خودت برو به جهنم.»
‫- تو دانشجوی بازرگانی هستی؟ ‫- وای.
‫سه ماهه اینجاست و اولین باره که ‫چیزی در مورد زندگی‌ام ازم می‌پرسه.
‫ببخشید.
‫لعنتی، الان از مو معذرت خواهی کردی؟ ‫خوبی؟ داری می‌میری؟
‫نه، فقط... زیاد خوب نخوابیدم.
‫یادت رفت چراغ خواب رو روشن کنی؟
‫فقط دارم با یه چیزهایی کلنجار میرم، همین.
‫باید برم کلاس.
‫اوه، مو، نگران اون ۱۶ نباش، خب؟
‫یعنی، منم هیچوقت نمره ‫به این پایینی نگرفتم،
‫ولی تصور می‌کنم باعث میشه آدم ‫بیشتر احساس انسان بودن کنه.
‫- خودشه. ‫- همه چی به حالت عادی برگشت.
‫متوسط بودن اشکالی نداره، مو.
‫آه.
‫چرا آه می‌کشی؟
‫اوه، هیچی، هیچی، هیچی، فقط...
‫تو و دوک یقه‌اسکی می‌رید ویسکانسین،
‫و بعدش من دیگه هیچوقت ‫نمی‌تونم باهات زندگی کنم.
‫واقعاً نمی‌دونم چطوری قراره ‫بدون تو زندگی کنم.
‫یالا.
‫بیا اینجا.
‫چیزیت نمیشه.
‫نمی‌تونی مطمئن باشی.
‫می‌دونی، فکر نکنم کیتی هنوز ‫کاملاً من رو بخشیده باشه.
‫- رابطه‌ی پدر و دختریه دیگه. ‫- اوه.
‫باید قیافه‌ی بابام رو می‌دیدی وقتی بهش گفتم
‫می‌خوام از حقوق تغییر رشته بدم ‫تا شاعر بشم.
‫- فکر کنم بتونم اداش رو در بیارم. ‫- در بیار ببینم.
‫اوه، یه شاعر، هان؟
‫خوبه.
‫همه‌ی شما عوضی‌ها مثل هم هستید.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫- تموم شد. ‫- سلام.
‫- عالیه. ‫- امیدوارم ازش خوشت بیاد.
‫منم امیدوارم.
‫بهم آسون نگیر.
‫- حله. حتماً. ‫- رفیق، تو بهترینی، روستر!
‫ببخشید، ببخشید! ‫همه آروم باشید.
‫اون تا حالا کتابخونه اومده؟
‫تا جایی که می‌دونم یه بار دیگه.
‫اون پسر تو رو می‌پرسته.
‫راست میگم، مثل خیلی از دانشجوهای دیگه.
‫همه‌شون ناراحتن که تو داری میری ‫و خیلی رو اعصابه.
‫فکر کنم داری اغراق می‌کنی، ولی مرسی. ‫همه خوب میشن.
‫من خوب نمیشم، گرگ.
‫بهت که گفتم، من اینجا دوست‌های زیادی ندارم.
‫می‌دونی، من خیلی خوشحالم ‫که باهم وارد رابطه نشدیم.
‫- زیاد این رو می‌شنوم. ‫- نه، رفتارم با آدم‌ها عجیب میشه
‫بعد از این که باهاشون وارد رابطه میشم.
‫و مهم نیست چطور پیش میره، ‫همیشه می‌خوام کاری کنم،
‫فکر کنن یکم ازشون بدم میاد.
‫و بعدش بالأخره دیگه ‫باهاشون حرف نمی‌زنم.
‫ولی...
‫از حرف زدن با تو خوشم میاد، ‫و حیف میشه اگه مجبور شیم تمومش کنیم.
‫تو گوشی داری، درسته؟
‫- اوهوم. ‫- عالیه.
‫محشره.
‫- اوه، لعنتی. ‫- چیه؟
‫یه نسخه‌ی پیشرفته از کتاب جدیدم دارم
‫که می‌خوام بهت بدم چون اولین داستانیه
‫که با یه شخصیتِ اصلی زن نوشتم.
‫- بده بیاد. بده بیاد. ‫- صبر کن، صبر کن.
‫کتاب روستر نیست.
‫طرح روی جلدش رو من انتخاب نکردم و...
‫خیلی خب، ایناهاش.
‫گرگ، اون سر نداره.
‫روی جلد جا نشد.
‫- رانی ‫- چی؟
‫- بیا این رو ببین. ‫- نه، نه، نه.
‫چیزی نیست. نه، لازم نیست بیای.
‫- چی شده؟ ‫- گرگ یه کتاب جدید نوشته.
‫تو این کتابخونه زنِ دیگه‌ای ‫با همچین بدنی می‌بینی؟
‫نمی‌دونم و قرار نیست بررسی کنم.
‫- از خودت راضی هستی؟ ‫- معلومه که آره.
‫خب، شماها توی تعطیلات چیکار می‌کنید؟
‫لیلی قراره بعد از کریسمس ‫بیاد نیویورک دیدنم،
‫و قراره بریم نمایشگاه مارسل دوشان ‫توی موزه‌ی هنرهای مدرن.
‫- چه باحال! ‫- شاید بریم چندتا کافه
‫و کلی نوشیدنی بخوریم؟
‫نمی‌دونم، ببخشید!
‫درسته، ولی وانمود می‌کنید ‫به خاطر نمایشگاه دوشانه؟
‫آره، ولی شاید براش وقت نداشته باشیم.
‫من اصلاً نمی‌دونم دوشان کیه، پس...
‫تو دستیار منی!
‫- باشه. ‫- باید بیای ما رو ببینی.
‫- توی نیویورک. ‫- لطفاً! خیلی حال میده.
‫خوشحال میشم. ولی قراره توی لندن باشم.
‫- اوه. ‫- با آرچی.
‫اوه.
‫- خیلی خب. ‫- می‌فهمم.
‫ولی باید به بلند گفتنش عادت کنم.
‫و نیاز دارم کسایی که بهم اهمیت میدن ‫زیاد ناامید نشن.
‫- باشه، آره، شرمنده. آره. ‫- آره، ما دوستت داریم.
‫- بهمون یه شانس دیگه بده. ‫- آره.
‫- باشه، آره؟ باشه. ‫- آره.
‫من دارم دوباره با آرچی جور میشم.
‫- اَه! خیلی منحرفی! ‫- نه! نه! نه!
‫- شماها اصلاً خنده‌دار نیستید. ‫- کیتی.
‫- راست میگم. ‫- نه، ما خیلی خنده‌داریم.
‫گرگ، تصمیم افتضاحی گرفتی ‫که از پیش ما بری.
‫خب.
‫من رئیس این دانشگاه می‌مونم
‫تا وقتی که کریسل جنازه‌ام رو ‫از این دفتر بیرون بکشه.
‫- من این کارو نمی‌کنم. ‫- معلومه که می‌کنی.
‫فقط به یکی زنگ می‌زنم بیاد.
‫منطقیه. اون بزرگه.
‫گرگ، خیلی از دستت عصبانی‌ام.
‫اوه. چرا؟
‫تو انتظاراتم رو از مردها خیلی بالا بردی.
‫اوه.
‫جیک من رو به قهوه دعوت کرده.
‫خب، اون مرد خوبیه. ‫فقط یه مشکلاتی داشته.
‫و خیلی بالاتر سطح انتظاراتمه.
‫- اوه. عالیه. ‫- اون خیلی باهام مهربونه.
‫و از موهاش خوشم میاد.
‫- موهاش خوبه. ‫- گاهی وقتی بهم نگاه می‌کنه،
‫نمی‌دونم غرق فکره یا می‌خواد من رو بکشه.
‫ولی هیجان‌انگیزه.
‫تق‌تق!
‫اوه. ببخشید که مزاحم شدم.
‫نمی‌خوام این لحظه‌ی احساسی رو خراب کنم.
‫تو هر لحظه رو خراب می‌کنی.
‫خیلی خب.
‫امروز باید به قول معروف ‫چندتا گلوله گاز بزنم،
‫پس شاید بهتره باشه...
‫این رو از لوله در بیارم و...
‫به طور استعاری گازش بزنم.
‫به خاطر همین طرز حرف زدنته که ‫آدم‌ها ازت متنفرن.
‫گرگ، فکر کنم من و تو ‫باید باهم آشتی کنیم.
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫خب...
‫اون نمی‌تونه برگرده پیش اون عوضی!
‫خدای من، باورم نمیشه دخترمون
‫داره برمی‌گرده پیش شوهرِ فوق‌العاده خوش‌تیپش،
‫که واقعاً دوست داره باهاش باشه.
‫میشه فقط یه بار توی عمرمون ‫باهم تفاهم داشته باشیم؟
‫ما باهم تفاهم داریم.
‫به نظرم آرچی یه آشغالِ مغروره. ‫همیشه بوده.
‫باید بهش زنگ بزنیم ‫و بگیم این کارو نکنه.
‫تازه سرِ اون صبحونه نبودی ‫که مجبورم کردی بیام؟
‫برام مهم نیست. زنگ می‌زنم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم از خودت نجاتت میدم.
‫- گوشی رو بده. ‫- نُچ.
‫- گوشی رو بده من، بث. بث! ‫- نه. نه.
‫نه و نه و نه و نه. ‫و حالا قایمش کردم.
‫اگه بخوای می‌تونی پیداش کنی، ‫ولی هیچوقت از این کار خوشت نمی‌اومد.
‫بث، بیخیال.
‫باشه.
‫همون کاری رو بکن که ‫بهش قول دادی نمی‌کنی.
‫چون اینجوری دیگه هیچوقت ‫باهات حرف نمی‌زنه،
‫و اون وقت من یکی رو پیدا می‌کنم ‫که توی کریسمس باهاش برم اسکی.
‫هورا!
‫می‌خوای نوشیدنی بخوریم؟
‫یعنی، همیشه.
‫این یه علامتِ هشداره.
‫مامانم واسه کریسمس خیلی هیجان‌زده میشه.
‫ما فقط قراره پنج روز ویسکانسین باشیم،
‫و اون می‌خواد سه تا جشن ‫تزئین درخت بگیره.
‫این همه تزئین درخت زیاده.
‫آماده‌ای من رو برسونی خونه، آقا؟
‫باید حرف بزنیم.
‫می‌تونی بشینی؟
‫چرا بهم نگاه نمی‌کنی؟
‫این یه جورایی کارِ منه.
‫لطفاً.
‫فکر کنم فقط وایسم تا بهم بگی چی شده.
‫تو زن فوق‌العاده‌ای هستی، سانی.
‫می‌دونم.
‫و تو قراره مامان فوق‌العاده بشی.
‫و حرفم یادت باشه، ‫من بهترین پدر برای رابین میشم.
‫رابین نیست لعنتی.
‫من هنوز شوهرِ کیتی‌ام،
‫و احساس می‌کنم واقعاً باید تا تهش بمونم.
‫نمی‌خوام این رو بشنوم.
‫لطفاً بس کن.
‫متأسفم.
‫وای.
‫می‌دونستم همیشه همچین چیزی امکان داره.
‫فقط فکر نمی‌کردم ناراحتم کنه.
‫- معمولاً چیزی ناراحتم نمی‌کنه. ‫- خب، تو هم آدمی.
‫هنوز دارم حرف می‌زنم.
‫خدایا، تو از صدای خودت خوشت میاد.
‫مشکل اینه که...
‫منم از صدات خوشم میاد.
‫این اشتباهه.
‫آره.
‫تو داری مسیر اشتباهی رو انتخاب می‌کنی.
‫باشه، یه نفسی تازه می‌کنم.
‫تمومه.
‫ببین، اگه باهم بچه‌دار نمی‌شدیم ‫احتمالاً بهت می‌گفتم گُم شو،
‫شاید ماشینت رو پنچر می‌کردم و می‌رفتم.
‫ولی من فردا دارم میرم ویسکانسین
‫و اگه می‌خوای با من بیای، ‫تا ساعت ۸ آپارتمان باش.
‫من نمیام، عزیزم.
‫پس خودت ضرر می‌کنی.
‫و ازش پشیمون میشی.
‫دیگه آبمیوه نمونده، ‫برای همین باید دلستر بخوریم،
‫که فکر می‌کنم سالم و مسئولانه‌ست.
‫من فقط نوشابه می‌خورم. ‫این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫من گرفتمش و حالا مالِ منه، ‫طبق سنتِ وایکینگ‌ها.
‫اوه، اون تو بوی خوبی نمیده.
‫- خب... ‫- شرمنده، بلوئی.
‫به بوش عادت می‌کنی.
‫گاهی تو خونه می‌پوشمش.
‫قبلاً به خاطر وابستگی‌ام به این دانشگاه ‫خیلی مسخره‌ام می‌کردی
‫و حالا عاشقشی. معذرت خواهی کن.
‫خیلی متأسفم. واقعاً عاشقشم.
‫پس چرا داری میری؟
‫چون جلوی دست و پای دخترم رو می‌گیرم.
‫نباید این کارو بکنی. ‫دیگه نباید واسه دیگران زندگی کنی.
‫من خودم، اساساً فقط هر کاری که ‫خوشحال‌ترم می‌کنه رو انجام میدم.
‫- همه می‌دونن. ‫- یه استدلال هست
‫که من باید یکم کمتر این کارو بکنم، ‫ولی تو قطعاً باید بیشتر انجامش بدی.
‫آره، خب، دارم سعی می‌کنم.
‫می‌خوای یه ذره نوشیدنی برات بریزم، خانم؟
‫دیگه واسه امشب کافیه.
‫اوه! باشه.
‫قبل از رفتن باید یه کاری بکنم.
‫این اذیتم می‌کنه.
‫- صبر کن. ‫- چیه...
‫خیلی خب، قلابش هنوز اینجاست.
‫اوه، بفرما!
‫این مالِ مجله‌ی فورچونه. تنها عکسی بود ‫که تونستم پیدا کنم، قابلت رو نداره.
‫تا ابد قدرش رو می‌دونم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫به گوشی‌ات نزدیک نشو.
‫نمی‌تونم تضمین کنم ‫وقتی رفتی چیکار می‌کنم.
‫فقط لب تر کن، بیشتر می‌مونم.
‫خوبم. جدی میگم، ردیفم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، خوبم.
‫- باشه. ببخشید. ‫- این کارو نکن.
‫یکم درگیر این شدم که من و تو باهم ‫نقش مامان و بابا رو بازی کردیم.
‫قشنگ بود.
‫خیلی طول کشید تو رو فراموش کنم، بث.
‫پس شاید نباید به کیتی انقدر سخت بگیری
‫که دقیقاً با همین مسئله کلنجار میره.
‫تو واقعاً وانمود می‌کنی سعی داشتی
‫- بهم یه درس بدی؟ ‫- بیخیال!
‫من واقعاً هیچوقت نمی‌دونم ‫دارم چه غلطی می‌کنم.
‫- منم همینطور. ‫- این رو می‌دونم.
‫تامی، من مقاله‌ات رو خوندم.
‫این محشره.
‫نباید این کارو بکنم،
‫ولی به هر حال انجامش میدم.
‫این بهترین مقاله توی کلاس بود.
‫این محشره، رفیق.
‫وای پسر، می‌خوام ازت بپرسم ‫بخش مورد علاقه‌ات چیه،
‫ولی نمی‌خوام زیاد محتاج به نظر بیام.
‫فکر کنم باید بپرسی.
‫- بخش مورد علاقه‌ات چی بود؟ ‫- شخصیتِ اصلی‌ات، بون.
‫اونجا که نوشتی جوری لباس می‌پوشه ‫انگار براش مهم نیست
‫چه شکلیه، ولی واقعاً براش مهمه؟
‫احساس کردم بلافاصله ‫فهمیدم اون یارو کیه.
‫- رفیق، ایول. ‫- ولی بعدش وقتی اون عکس
‫از خودش به عنوان بچه رو می‌بینه
‫- همه چی تغییر می‌کنه. ‫- همه چی رو عوض می‌کنه.
‫ویژگیِ یه شخصیت عالی همینه.
‫در عمق وجودشون، ‫از قبل می‌دونن کی هستن، می‌خوان کی باشن.
‫تنها چیزی که لازم دارن ‫یه تلنگر کوچیکه که بیدارشون کنه.
‫خب، بابام گاری‌خونه رو بهمون پیشنهاد کرده.
‫ولی راستش فکر می‌کنم ‫باید بریم هتل کلاریج.
‫فقط یه تعطیلات خوب ازش بسازیم، می‌دونی؟ ‫واقعاً عالی میشه.
‫اسفناج لای دندون‌هاته.
‫- هان؟ هوم؟ ‫- اوه.
‫- جمع کردن وسایلت رو شروع کردی؟ ‫- هنوز اونجاست.
‫- هوم؟ ‫- آره.
‫الان چطوره؟
‫- بهتر شد؟ ‫- نُچ.
‫الان چی؟
‫من نمی‌تونم با تو باشم.
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی، من جلساتِ رو در روی زیادی ‫با استادها داشتم.
‫این اولین جلسه‌ایه که ازش خوشم اومده.
‫خوشحالم.
‫امشب باید توی کافه آرت کار کنم.
‫باید بیای خداحافظی کنی. ‫می‌تونم بهت سیب‌زمینی سرخ‌کرده بدم.
‫اسپونر و بچه‌هام قراره اونجا باشن؟
‫نه، نه، اونا قبلاً رفتن تعطیلات.
‫اوه. خیلی خب، باشه، میام.
‫- خیلی خب، می‌بینمت. ‫- باشه.
‫کیتی. لعنتی، اینجایی.
‫- اوه، خوبه، پیدام کردی. ‫- خدایا.
‫نمی‌تونی یهویی همچین حرفی بزنی ‫و بعدش فرار کنی.
‫- فکر کنم لازمه باهم حرف بزنیم. ‫- فکر نکنم لازم باشه.
‫- لازمه. ‫- نه، لازم نیست.
‫- لازمه. ‫- لازم نیست.
‫من دیگه نمی‌خوام با تو باشم.
‫چی، چون یکم اسفناج لایم دندونم بود؟
‫تو همیشه قراره واسه من ‫اسفناج لای دندونت باشه.
‫- استعاری میگم. ‫- باشه، این...
‫هر اتفاقی که الان برات افتاده دیوونگیه.
‫اوه، ببخشید. پس، دوباره قبولت می‌کنم.
‫وای، وای، کیتی، وایسا! وایسا، وایسا!
‫من دوستت دارم. ‫بیخیال، من فقط...
‫من فقط یه پسرم که قلبش کفِ دستشه ‫و جلوت وایساده...
‫خدایا، می‌شنوی داری چی میگی؟
‫باشه، خب، پس کاری کن بفهمم.
‫مهم نیست من نیاز دارم چی باشی، ‫تو همیشه قراره خودت باشی.
‫- این چیز بدیه؟ ‫- بیخیال.
‫یه جورایی باید بدونی تو بهترین آدم نیستی.
‫وای، شاید نه، باشه.
‫ببین، راستش خوشحالم که بهم برگشتیم،
‫حتی اگه فقط واسه ۳۶ ساعت بود.
‫چون وقتی همه‌ی اینا به انتخاب خودم بود؟
‫خیلی روشن‌تر شد، می‌دونی؟
‫داشتم با دوست‌هام حرف می‌زدم،
‫و خیلی نگران بودم که به خاطر این‌که ‫دوباره قبولت کردم ازم ناامید میشن،
‫و بیا صادق باشیم، هرکسی که می‌شناسم ‫و دوست دارم ناامید میشه.
‫- راسکو ناراحت نمیشه. ‫- نه، راسکو سگه نه.
‫در این مورد حق داری.
‫ولی واقعیتش ناامیدی اونا مهم نیست.
‫حقیقتش اینه که خیلی ‫از خودم ناامید شدم.
‫چون نیازی ندارم تو بهم ‫حس خاص بودن بدی.
‫نمی‌دونم شنیدی یا نه...
‫ولی من یه ستاره‌ی راکم.
‫من زندگی‌ام رو با مادرِ بچه‌ام خراب کردم.
‫- به خاطر تو. ‫- اشتباه از من بود.
‫ولی انصافاً
‫در واقع تو همه‌ی اینا رو ‫شروع کردی، پس من...
‫می‌دونی چیه؟ نه.
‫آرچی بیتس...
‫من واقعاً امیدوارم که خوشبخت بشی.
‫واقعاً قراره خوشبخت شم، آره.
‫اوه، من طلاق می‌خوام.
‫ولی عجله‌ای نیست. ‫می‌دونم تعطیلات می‌تونه شلوغ باشه.
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫سلام دیلن، من...
‫واست یه کادوی کریسمس گذاشتم درِ خونه‌ات.
‫لطفاً حتماً بهش غذا بده.
‫می‌خواستم بپرسم می‌خوای ‫با من بری کافه آرت،
‫ولی چراغ خونه‌ات خاموشه، ‫پس گمونم خوابی.
‫فقط صبح میام و خداحافظی می‌کنم.
‫خیلی خب. می‌بینمت.
‫چه زندگیِ شگفت‌انگیزی، لعنتی!
‫بهت که گفتم برای همه مهمه.
‫اوه، وای. نمی‌دونم چی بگم.
‫اسپونر، چرا پیراهن تنت نیست؟
‫من یه فرشته‌ام.
‫- من و جرج بال‌هاش رو درست کردیم. ‫- آره.
‫شماها هیچوقت اون فیلمه رو ندیدید، نه؟
‫- نه. ‫- به هیچ وجه.
‫یه دلستر به اون مرد بدید.
‫اوه، ایول! یالا، گرگ.
‫خب، نوش جان.
‫سانی؟
‫باید اون کلید رو پس بگیرم. سانی!
‫- سانی؟ ‫- سانی، اون اومد!
‫محض رضای خدا، اون اومد!
‫لعنتی! پاک یادم رفت.
‫من و فرد با یه پروازِ زودتر فرستادیمش رفت.
‫- چی؟ ‫- اون چند ساعت پیش رفت.
‫اون بالأخره آزاد شده.
‫وای، غمگین به نظر میای.
‫مامانت رو می‌خوای؟
‫نه؟
‫خب، میشه وقتی میری درو قفل کنی؟
‫من باید برم یه جایی.
‫ادامه دارد.
‫- بیا فقط... آقای روسو! ‫- نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
‫رانی می‌خواد یه چیزی بگه.
‫ازش بدم نیومد.
‫رانی، متأسفم، حتماً برات خیلی سخت بوده.
‫برام سخت بود، ممنون.
‫بچه‌ها؟
‫فقط می‌خواستم ازتون ‫بابت تمام شکلات‌های داغ تشکر کنم.
‫ممنون، دارن.
‫ممنون، مارتا.
‫- سلام، سوزان. ‫- سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- بیا اینجا ببینم.
‫- بوی خیلی خوبی میدی. ‫- خیلی خب.
‫نامزد مامانم، شانون، خیلی دوستت داره.
‫عاشق کتاب‌هاته.
‫اصلاً باورش نمیشه که می‌شناسمت.
‫بگذریم، می‌خوای یه ویدیوی کوتاه براش بگیریم؟
‫- چرا نمی‌تونی... خب... ‫- چشمت درآد، شانون!
‫- چشمت درآد! ‫- سلام، شانون، چطوری؟
‫دیگه بهم نگو کی رو می‌شناسم.
‫- نگاه. نگاه. ‫- سلام. حالت چطوره؟
‫خیلی خب، بچه‌ها. کافیه. کافیه.
‫اوه. خیلی خب، یکی دیگه!
‫خداحافظ.
‫یک بار برای همیشه.
‫هی.
‫- روستر. ‫- هوم؟
‫سلام.
‫فقط می‌خوام ازت تشکر کنم، مرد.
‫بابت همه چی.
‫جدی میگم، تو...
‫تو زندگی‌ام رو عوض کردی.
‫خودت زندگی‌ات رو عوض کردی.
‫در ضمن ما حساب سنگینی بالا آوردیم،
‫- و من پولی ندارم. ‫- اشکالی نداره.
‫- من حساب می‌کنم. ‫- واقعاً؟ مرسی.
‫هی، هی، گفت پولِ همه چی رو میده.
‫- برگام! ‫- بازم بگیرید. بازم بگیرید.
‫هی. می‌خوای قبل از این که ‫همه برن یه چیزی بگی؟
‫اوه، نه، واقعاً نمی‌خوام.
‫باشه.
‫بچه‌ها!
‫گرگ بدجوری دلش می‌خواد یه چیزی بگه.
‫اوه، ممنون، دیلن.
‫- اوهوم. ‫- خیلی خب.
‫سلام.
‫این سورپرایزِ خیلی خوبیه.
‫واقعاً ممنونم که اینجا جمع شدید.
‫من خیلی خوش‌شانسم.
‫من شگفت‌انگیزترین دختر رو دارم.
‫وای خدا.
‫ایناهاش. این کیتیه.
‫- اونا می‌دونن. ‫- اون بهترینه.
‫من شغلم داستان‌نویسیه.
‫توی بازی پرتاب توپ خیلی خیلی خوبم.
‫احتمالاً بعضی‌هاتون این رو نمی‌دونید،
‫ولی من آدمِ نسبتاً دستپاچه و معذبی هستم.
‫چی؟
‫نه، می‌دونیم.
‫و گمونم هیچوقت احساس نکردم ‫به جایی تعلق دارم.
‫ولی شما همه کاری کردید حس کنم ‫به اینجا تعلق دارم.
‫و بابتش ازتون ممنونم.
‫و هرگز فراموشش نمی‌کنم.
‫اون بهترین دوستِ منه.
‫بیا اینجا.
‫تمومش کردم.
‫این دفعه برای همیشه.
‫خیلی خب.
‫عزیزم، زندگیِ خودته.
‫باید کاری رو که می‌خوای بکنی.
‫- راحت باش. ‫- ایول!
‫ایول!
‫ممنون! ممنون!
‫- اوه! ‫- ممنون!
‫اوه، من خیلی خوشحالم.
‫متأسفم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، واقعاً خوبم.
‫باشه. باشه.
‫- خیلی قشنگه. ‫- آره.
‫واقعاً دلم برای اینجا تنگ میشه.
‫خب، به خاطر من نرو.
‫چی؟
‫نمی‌خوام هر روز از فلوریدا بهم زنگ بزنی ‫و با صدای غمگینت حرف بزنی.
‫«سلام، کیتی.»
‫این به طرز ترسناکی دقیقه.
‫اوه، عزیزم، من فقط...
‫نمی‌خوام اینجا بمونم ‫و زندگیت رو پیچیده کنم.
‫آره، ولی احتمالاً از هر جایی این کارو می‌کنی.
‫- بی‌راه نمیگی. ‫- اوهوم.
‫سلام، گرگ.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اوه، این صدای خوبی نیست ‫که پشت تلفن در بیاری.
‫من صدا در میارم، گرگ. ‫این رو می‌دونی.
‫چیکار می‌تونم برات بکنم؟
‫اگه بخوام ترمِ بعد برگردم چی؟
‫این مسخره میشه؟
‫نه.
‫اینجا خیلی‌ها رو خوشحال می‌کنی.
‫در ضمن، من و تو می‌تونیم ‫آخرین همکاری‌مون رو داشته باشیم.
‫منظورت چیه؟
‫شغلم رو به زنِ سابقت دادن.
‫اون رئیس جدید لودلو میشه.
‫گراهام تازه بهم خبر داد،
‫و ترمِ بعد انتقال رو شروع می‌کنیم.
‫من نمی‌دونستم...
‫حالت خوبه؟
‫خب، یه چیزی بهت میگم.
‫شبِ زیباییه، گرگ،
‫و من قراره ازش لذت ببرم.
‫کریسمس مبارک، رفیق.
‫کریسمس مبارک، والت.
‫«ترجمه از سینا صداقت»