‫[ترینیتی]
‫[لاو مادرید]
‫«ترجمه از خشایار»
‫کار جنبش «آنتیفا» بود.
‫با ماشین مستقیم به ساختمان زدن.
‫به طرز معجزه‌آسایی، ‫هیچکس آسیب جدی ندید،
‫حتی اونایی که توی ماشین بودن.
‫چند تا بازداشتی داشتیم؟
‫شش‌تا. سه‌تا از چپ، ‫سه‌تا از راست.
‫- می‌خوای بازجویی کنی؟ ‫- نه، فقط ببرشون.
‫- شب خوش. ‫- می‌تونی ببرشون.
‫دریافت شد.
‫گوش کن،
‫تازه حکم رو گرفتیم.
‫خب حالا همه تخلیه می‌شن ‫و ساختمان پلمب می‌شه.
‫بیاین بریم.
‫خیلی‌خب، همه لطفا ‫به حرف‌هام توجه کنن.
‫لطفا توجه کنید، دوستان.
‫قاضی دستور داده ‫این ساختمان تخلیه بشه.
‫همه لطفا از درِ اصلی خارج بشن.
‫همه آروم باشن و
‫از درِ اصلی خارج بشن، باشه؟
‫هی، بجنبید. لطفا!
‫لطفا همه گوش کنید، ‫الان باید خارج بشید.
‫مارتین.
‫طبقه بالا بچه زیر سن قانونی دارن.
‫خدمات اجتماعی داره میاد اینجا.
‫ماریا آنخلس رو دیدی؟
‫بیارش بالا.
‫ماریا آنخلس، لطفا بیا اینجا.
‫بجنب.
‫چی شده؟
‫شما کی هستین؟
‫همه گوش کنن.
‫خیلی‌خب، همه گوش بدید لطفا. ‫می‌خوام همه توجه کنن.
‫واقعا متاسفم،
‫ولی باید همین الان پناهگاه رو ترک کنید.
‫حکم دادگاه داریم.
‫خیلی متاسفم.
‫پس لطفا، وسایلتون رو جمع کنید
‫و راه بیفتید بیرون.
‫همکارهای من برای کمک اینجا هستن.
‫هر چی لازم داشتید بگید.
‫هی، جناب. ‫شرمنده، ولی باید حرکت کنید.
‫هوم.
‫باشه؟ حتما خودتون رو بپوشونید. ‫خیلی سرده.
‫خیلی متاسفم، ولی الان باید خارج بشید.
‫خیلی‌خب. کفش داره؟
‫زود باش. بیا کفش‌هات رو بپوش.
‫همینه.
‫سلام.
‫- اسمت چیه؟ ‫- ایان.
‫جدی؟ اسم همکار منم همینه، نه؟
‫سلام آقا. باید برید. متاسفم.
‫چیزی لازم داشتید بگید، باشه؟
‫از خودتون خجالت نمی‌کشید؟
‫آدم‌های نیازمند رو می‌ریزید تو خیابون؟ ‫چطور دلتون میاد؟
‫- خانم، لطفا. ‫- دستت رو بکش!
‫خانم، همین الان باید برید.
‫مردم اسپانیا حقوق شما رو می‌دن!
‫آروم‌تر، وگرنه به مشکل می‌خوریم.
‫چطور می‌تونن به پناهگاه ما بزنن ‫بعد قربانی هم بشن؟
‫- ببریدش بیرون. ‫- خجالت بکشید!
‫- هر چی شما بگی. ‫- شرم‌آوره!
‫ولم کن برم! اینجوری درد می‌گیره!
‫کسی می‌تونه بگه ما ‫اینجا چه کار اشتباهی کردیم؟
‫بی‌منطقه! چطور بچه‌ها رو ‫از والدینشون جدا می‌کنید؟
‫- یه ذره رحم داشته باشید! ‫- دیدی اون خانمه چند سالشه؟
‫- اینا به ما وابسته‌ان! ‫- نباید این اتفاق بیفته!
‫کل خانواده‌ها به کاری که ‫ما اینجا می‌کنیم وابسته‌ان!
‫دارین تنها کمکشون رو ازشون می‌گیرین!
‫بعضی‌هاشون حتی نمی‌تونن تنها راه برن!
‫یالا!
‫اینا خانواده‌های اسپانیایی هستن.
‫باتوم‌ها رو کنار بذارید!
‫آدمایی هستن که ‫واقعا به اینجا احتیاج دارن!
‫بهشون غذا می‌دیم چون ‫مردم خودمونن، از کشور خودمون!
‫یه ذره بهشون احترام بذارید! ‫اینجا سالمند هست!
‫- شما هیچ خجالتی نمی‌کشید؟ ‫- همه‌شون اهل اسپانیا هستن!
‫واقعاً از این کل ماجرا دلم می‌گیره.
‫آره. هیچوقت هم بهش عادت نمی‌کنی.
‫- هی، کارآگاه. ‫- اینجا چی کار می‌کنی؟
‫فقط اومده بودم سر بزنم.
‫یه مدته می‌خوام بیام اینجا، ولی...
‫لطفا بیا با من.
‫سالوا؟
‫لطفا.
‫همه‌تون بی‌شرم و حیاید!
‫چرا اومدی اینجا؟
‫نمی‌دونم.
‫اممم، مطمئن نیستم. ‫فکر کنم دنبال جواب بودم.
‫اوه، جواب می‌خوای؟ جدی؟
‫به خاطر خودت و به خاطر پرونده،
‫شدیدا توصیه می‌کنم ‫دست از فضولی برداری.
‫تو بچه نداری، درسته؟
‫این اداها رو درنیار.
‫اولین بار نیست می‌بینم ‫یه پدر می‌خواد قهرمان‌بازی دربیاره.
‫واقعا بابت چیزی که می‌کشی متاسفم،
‫ولی باید به ما اعتماد کنی.
‫تا حالا دلیلی بهم ندادی که اعتماد کنم.
‫اون مرد اونجا، با ریش...
‫اسمش مکسیموئه.
‫مکسیمو خیمنس روبلدو.
‫تاریخ‌دان.
‫تو دبیرستان تاریخ درس می‌ده
‫و شاگردهاش گوش نمی‌دن، ‫واسه همین کلافه‌ست.
‫اقتدارش رو به‌عنوان معلم از دست داده...
‫که احتمالا به همین خاطره ‫به جون مردم می‌افته
‫و از کاسب‌ها باج می‌گیره.
‫آشغال!
‫از این به بعد، ‫همه فروشِ دم در مال ماست!
‫وگرنه هر روز میام همین کار رو می‌کنم.
‫- فهمیدی؟ ‫- باشه.
‫حفاظت پیشنهاد می‌دن.
‫ولی اگه کاسب‌ها قبول نکنن،
‫براشون دلیل درست می‌کنن ‫که مجبور شن قبول کنن.
‫فقط هم این نیست.
‫اون و برادرزاده‌ش،
‫ناچو روبلدو،
‫اون خوش‌تیپه، آپارتمان می‌فروشه.
‫نامزد دخترت.
‫تیمی کار می‌کنن
‫و کار جانبیشون ‫زدنِ موادفروش‌هاست.
‫عملا سر قرار معامله می‌رن و...
‫فکر کنم گرفتی چی می‌گم.
‫سلام رفیق!
‫- خوشحالم می‌بینمت، احمق! ‫- چه خبر برادر؟
‫- هی، تکون نخورین. ‫- اوی، اوی.
‫- این دیگه چه کاریه؟ ‫- کیسه رو بنداز.
‫لعنتی. همینه. همینه.
‫- بزن بریم! ‫- کجا می‌ری؟
‫بی‌خیال. نامردیه!
‫این تا حدی خرجِ نمایش ‫انسان‌دوستانه‌شون با مادرید رو می‌ده.
‫ولی این فقط یک پوششِ ظاهریه ‫تا چهره‌شون رو بی‌عیب نشون بدن.
‫از قضیه فوتبال شروع شد،
‫ولی بعد از اینکه استادیوم‌ها راهشون ندادن،
‫دیگه براشون فقط یه بهونه شد، همین.
‫ببین.
‫اون یارو با دوربین رو می‌بینی؟
‫همه‌چی رو ضبط می‌کنن.
‫بعد ازش واسه پخش نفرت استفاده می‌کنن.
‫شبکه‌های اجتماعی رو پر می‌کنن از خبر جعلی،
‫شایعات،
‫ویدیوی دستکاری‌شده...
‫واقعا حالم به هم می‌خوره.
‫اینجا بچه هست ‫و از والدینشون جدا شدن.
‫خب... چی داری بهم می‌گی؟
‫اون دختره...
‫من رو یاد دخترت میندازه.
‫خولیتا روئیز دِ آسوا.
‫والدین پولدار و پیشرو.
‫پدرش دانشگاه درس می‌ده.
‫مادرش زیست‌شناسه.
‫مدرسه خصوصی،
‫سفر
‫و کلی تظاهرات و اعتراض.
‫ضد ریاضت اقتصادی، اعتراضات خیابانی،
‫تغییرات اقلیمی...
‫خب، چطور سر از اینجا درمیاره؟
‫چون اینا اونجا بودن...
‫وقتی پدر و مادرش نبودن.
‫چون بعضی وقت‌ها همین کافیه.
‫- شرم‌آوره! ‫- کاملا شرم‌آوره!
‫حتما، بله قربان.
‫بله قربان.
‫دوباره ناامیدمون نکن.
‫بله، رسیدگی می‌کنیم. ‫خودم جمعش می‌کنم و... متاسفم قربان.
‫بعدا صحبت می‌کنیم.
‫مارتین!
‫نمایش حسابی تو «لاو مادرید» راه انداختی.
‫حتما خیلی راضی هستی.
‫دورادو، چته؟
‫همین الان از وزارت کشور ‫داشتن سرم داد زدن.
‫لازم نبود.
‫کِی قراره اون آشغال‌هایی رو بگیری
‫که همکارمون رو آتیش زد؟
‫داریم روش کار می‌کنیم.
‫همیشه همین رو می‌گی.
‫دوباره هم می‌گم.
‫گرفتن اعضای «وایت سولز» خیلی سخته...
‫اونم وقتی یواشکی حمایت می‌شن
‫و تو خود سیستم از همه طرف بهشون خبر می‌دن.
‫- منظورت چیه؟ ‫- هیچی.
‫فقط دارم واقعیت رو می‌گم.
‫قاضی‌ها، وکیل‌ها و پلیس‌های ‫به‌اصطلاح میهن‌پرستی هستن
‫که دارن از این آشغال‌ها محافظت می‌کنن.
‫همه می‌دونن.
‫باشه؟ پس هر کاری از دستمون برمیاد می‌کنیم.
‫گوش کن، می‌خوام اون عوضی که ‫کوکتل مولوتوف پرت کرد رو
‫تا آخر امروز تو بازداشت ببینم!
‫ایگناسیو.
‫چرا از برادرت کمک نمی‌گیری؟
‫چی گفتی؟
‫برادرت وکیلِ وایت سولزه، نه؟
‫خب لعنتی، چرا کمکمون نمی‌کنه؟
‫[ال سید قهرمان ‫داستان یک قهرمان اسپانیایی]
‫ال سید.
‫با مسیحی‌ها علیه اعراب می‌جنگید
‫یا با اعراب علیه مسیحی‌ها؟
‫یک مزدور.
‫خیلی شبیه خودت بود.
‫من هیچوقت سمت اشتباه قرار نمی‌گیرم.
‫مکس...
‫داداشم باید پرونده افسر سواره رو ببنده.
‫یه قربانی لازم داره.
‫یکی باید سرش بره.
‫وقتی صلیبی‌ها یه عرب رو می‌کشتن، ‫سرش رو می‌بریدن
‫و مثل غنیمت با خودشون می‌بردن.
‫اون‌طوری یکی سرش می‌رفت.
‫داداشت یکی از ما رو می‌خواد؟
‫باید بره تاریخ بخونه.
‫الان قرن بیست‌ و یکمه. ‫اوضاع فرق کرده.
‫هزار سال گذشته.
‫ولی این می‌تونه به نفع ما تموم بشه.
‫مخصوصا با اون پدر داغداری که دور و برمونه.
‫اون پدر مهم نیست.
‫ولی میلنا و ناچو، برادرزاده‌م، با هم بودن.
‫دوستش داشت و حالا ناراحته.
‫آره.
‫آره، آره، آره، آره.
‫به داداشم چی بگم؟
‫اینکه پرونده تحقیقات مربوط به اون
‫صاحب‌کار مفقودشده رو مختومه کنه.
‫خب، سعی خودم رو کردم. زیر بار نرفت.
‫ما رو به مقر اصلیمون تو لاو مادرید برگردون.
‫این تصمیم قاضیه.
‫حتی اگه تصمیم خودِ حضرت عیسی ‫هم باشه، برام مهم نیست.
‫یا ما رو به لاو مادرید برگردونی، ‫یا کلاً هیچ معامله‌ای در کار نیست.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫اسم بگو. کی قراره قربانی بشه؟
‫تو.
‫داداشم باید فیلمِ دستگیری رو داشته باشه.
‫بهش بگو ویدئوش رو می‌گیره،
‫ولی بهتره به بخش خودش ‫از معامله پایبند باشه.
‫هوم.
‫خیلی‌خب. آروم.
‫- سلام. ‫- سلام بچه‌ها.
‫طرف از طبقه چهارم ‫بدون کمربند ایمنی یا کلاه افتاده
‫و احتمالاً بیمه هم نداره.
‫- آماده‌این؟ یک، دو، سه. ‫- باشه، مواظب باشید. آروم. یواش.
‫- اسمش چیه؟ ‫- حسن، مدرک نداره.
‫حواست به ملاقات‌ها باشه،
‫چون مدیرهای منطقه ساختمونی می‌خوان ‫روایت خودشون از ماجرا رو بگه.
‫البته اگه طرف زنده بمونه، چون...
‫من می‌رم دستشویی.
‫آسیب مغزیِ شدید داره.
‫از گوش چپش خون میاد.
‫تموم مدت هم هوشیار بوده.
‫- مرجان. ‫- چی شده، سالوا؟
‫سلام، همه اوپیوئیدها تموم شده.
‫نه فنتانیل داریم و... نه مورفین؟
‫الان کی مسئول شارژ دوباره داروهاست؟
‫هی! یو، هی، تو!
‫کجا داری می‌ری؟
‫لازم نیست بهت بگم کجا دارم می‌رم.
‫ها؟
‫فقط دست از سرم بردار، رفیق.
‫هی، نه! واقعاً نمی‌فهمم. ‫هی، هی، ببخشید! هی!
‫هی! هی، هی!
‫می‌دونی، اون بیرون نمایش راه انداختی.
‫دقیقاً همون چیزی که الان لازم داری، نه؟
‫طرف رو ترخیص کردن ‫و هیچکس به من نگفت؟
‫از کِی تا حالا اصلاً ‫همچین اطلاعاتی بهت می‌دیم؟
‫این اولین باره بیمار دخترم رو کشته.
‫حق دارم بدونم.
‫النا، فقط می‌خوام بدونم ‫کی میلنا رو کشته.
‫دیگه هیچی نمی‌پرسم.
‫فقط بذار میلنا در آرامش بخوابه.
‫آره، دقیقاً همین کاریه که می‌خوام بکنم.
‫باشه، ببین، سالوا.
‫من بیشتر از پانزده ساله ‫پرستار اورژانسم.
‫اگه یه چیز یاد گرفته باشم،
‫اینه که بعد از از دست دادن یه دختر، ‫دلداری دادن به پدرش غیرممکنه.
‫مخصوصاً اگه خودش رو مقصر بدونه.
‫اون برنمی‌گرده.
‫و تو هیچوقت نمی‌تونی تموم اون مشکلاتی ‫که توی رابطه‌تون پیش اومد رو حل کنی.
‫[پلیس ملی]
‫باورم نمی‌شه باز اومده.
‫- نزدیک اینجا مورد اورژانسی هست؟ ‫- آره.
‫چرا اون فرانسویه رو ول کردین؟
‫- چون هیچ ربطی به قضیه نداشت. ‫- این یه دروغِ محضه.
‫طرف یه اولتراست، بی‌گناه نیست.
‫همه شبکه‌های اجتماعیش پر از ‫عکس‌هایی مثل اینه. ده‌ها عکس.
‫کدوم بخش از حرف‌های قبلی‌مون رو نفهمیدی
‫و اینکه این آدم‌ها چطوری کار می‌کنن؟
‫ببین، مدرک لازم داریم ‫وگرنه کاری از دستمون برنمیاد.
‫دستگیری هم منتفیه.
‫مدرک؟ خودتون دنبالش هستین، نه؟
‫- الان نه. ‫- پس من دنبالش بگردم؟
‫الان دنبالش نیستیم. ‫اینجا داریم وقتمون رو با تو تلف می‌کنیم.
‫فقط برو خونه.
‫- من ران رو می‌خوام. ‫- وقتی لیاقتش رو پیدا کنی.
‫تجربه، اقتدار میاره.
‫باید یه اسم بهش بدم.
‫تنها راهی که لاو مادرید رو پس بگیریم.
‫- داشتم بهش فکر می‌کردم و... ‫- خولیا رو باید بگیم.
‫خب...
‫تازه‌واردها همیشه ضرر می‌کنن.
‫می‌تونن گورشون رو گم کنن.
‫- خولیا یه دختر داره... ‫- الان دیگه نداره.
‫با هم زندگی نمی‌کنن.
‫اگه بره زندان، کی اهمیت می‌ده؟
‫مگه اینکه فقط چون زن هستی، ‫الان بخوای برات تخفیف قائل بشن.
‫نه، جدی می‌گم. می‌تونم آنلاین پست بذارم...
‫که همه نیروهای جدید باخبر بشن.
‫«اینجا تبعیض مثبت رو اجرا می‌کنیم».
‫الان زنگ می‌زنم.
‫مجرممون پیدا شد؟
‫تموم شد.
‫جزئیاتش رو می‌فرستم.
‫ببخشید. نمی‌دونستم کِی می‌رسی.
‫اِه... خب، قرار بود بیام کمکت کنم ‫بقیه لباس‌های میلنا رو جمع کنیم.
‫آره، آره، فقط... یادم رفت. ببخشید.
‫هی، این چیه؟
‫تو والنسیا خونه می‌فروشی؟
‫اِه... نه، چیز خاصی نیست.
‫- برای یه واحد که شاید آخر اجاره‌ش کنم. ‫- می‌خوای بری؟
‫برنامه همین بود. ‫یه کافه نزدیک ساحل باز کنم.
‫ولی الان من، اِه...
‫نمی‌دونم.
‫مسخره‌ست.
‫نه، نه، مسخره نیست، ناچو.
‫- بهش فکر کردم. ‫- جدی؟
‫خب، آره.
‫همین که پلیس دخترم رو بهم برگردونه، ‫اونجا کار پیدا می‌کنم...
‫- کنار ساحل زندگی می‌کنم. ‫- انجامش بده.
‫اگه بتونی.
‫مگه پدر و مادرت پولدار نیستن؟
‫نه، من پدر و مادری ندارم.
‫- خب، اِه... بریم تمومش کنیم. ‫- آره. باشه.
‫ببین.
‫همه لباس‌های میلنا ‫روی رخت‌آویز اونجاست.
‫باشه؟ من نمی‌تونم... حتی نزدیکش برم.
‫- فقط... واقعاً نمی‌تونم. ‫- ناچو، اشکالی نداره.
‫- واسه همین اومدم. ‫- باشه.
‫خب، فقط وسایلش رو بردار،
‫بذار تو اون جعبه‌ها
‫و بده به باباش.
‫- صبر کن، باباش؟ ‫- آره.
‫ولی میلنا نمی‌خواست دور و برش باشه.
‫آره، ولی نمی‌خوام بدم ‫به کسی که اونا رو می‌فروشه.
‫باباش دوستش داشت.
‫یعنی این‌طوری به نظر میومد، می‌دونی؟
‫خودم حلش می‌کنم.
‫[شرف یعنی وفاداری]
‫یه نفر تو آشپزخونه منتظرته.
‫یه خانم جوون.
‫- سلام بچه‌ها. ‫- سلام رفیق.
‫این غیرمنتظره‌ست.
‫ناچو ازم خواست ‫وسایل میلنا رو برات بیارم.
‫اگه البته بخوایشون.
‫- اگه نه، برمی‌دارم می‌برم و... ‫- نه، نه، نه. لطفاً بذار باشن.
‫- اِه... تو... چیزی نمی‌خوای بخوری...؟ ‫- نه، نه، نه.
‫نمی‌دونم چطور می‌تونی اینجا زندگی کنی.
‫اینجا چیه، انباره؟
‫خب، فعلاً فقط از پس همین برمیام.
‫و هم‌خونه‌هام رو دوست دارم.
‫هوم.
‫هیچ‌کدومشون اهل اینجا نیستن؟
‫نه، همه‌شون مهاجرن.
‫آدم‌های خیلی خوبی‌ان.
‫سخنرانی نکن، باشه؟
‫مامان و بابای منم همین حرف‌ها رو می‌زدن.
‫همش دم از چندفرهنگی بودن و مدارا ‫و این که همه با هم برابریم، می‌زدن.
‫ولی آخرش، اونا هم...
‫خب، درست مثل تو بودن.
‫چطوری؟
‫طوری رفتار می‌کنی انگار خیلی برات مهمه، ‫ولی هیچوقت کاری بابتش نمی‌کنی.
‫چی سرت اومد؟
‫نه. وانمود نکن برات مهمه.
‫دیگه وسایل دخترت رو گرفتی.
‫هیچی برام مهم‌تر از این نیست.
‫فقط می‌خوام بفهمم.
‫خب، اول از همه باردار شدم.
‫از یه خلافکار اهل اوسرا. «اِل مالاگا».
‫اسم خیابونیش این بود.
‫تو عمرش یه کتاب هم نخونده بود.
‫و یه روز تصمیم گرفتم بیارمش خونه.
‫مامان و بابام نزدیک بود ‫همونجا به پلیس زنگ بزنن.
‫«به درد تو نمی‌خوره.
‫«نمی‌تونی بچه‌ش رو نگه داری. ‫همه اشتباه می‌کنن.»
‫خیلی باگذشت بودن، نه؟
‫هیپی‌های خفن و پیشرو.
‫آره خب، می‌دونی...
‫ما پدر و مادرها هم اشتباه می‌کنیم.
‫- اوهوم. ‫- و آره، دورو بودن.
‫- ولی از اونجا به وایت سولز؟ ‫- اوه نه، نه، نه.
‫اوایل نژادپرست نبودم.
‫فقط وقتی از خونه زدم بیرون ‫باید هرجوری شده خرجم رو در می‌آوردم.
‫اون موقع، واقعیت خودش رو نشون می‌ده.
‫و واقعیت اینه که...
‫هیچ استاد ادبیات تطبیقی‌ای ‫با یه قایقِ بنجل سمت ساحل ما نمیاد
‫که کارِ بابام رو ازش بگیره.
‫ولی کارگرهای قفسه‌چین سوپرمارکت، ‫ارزون و بی‌شمارن.
‫و هر کی بخواد کارم رو ازم بگیره ‫لهش می‌کنم.
‫و اگه پوستشون تیره‌ست ‫و این به نظر تو نژادپرستانه‌ست، خب...
‫ببین، این رو می‌خوای یا نه؟
‫تو و میلنا دوستای خوبی بودین؟
‫آره.
‫پس بهتره تو نگه‌ش داری.
‫مطمئنم میلنا ترجیح می‌داد ‫دست تو باشن.
‫آره، شکی نیست.
‫حس می‌کنم می‌تونستی همون اول این رو بگی.
‫سلام. می‌ریم یه چیزی بخوریم، میای؟
‫- جدی؟ به چه مناسبت؟ ‫- اینکه پرونده بسته شد.
‫نگاه کن.
‫همون دختری که کوکتل مولوتوف پرت کرد.
‫جذاب و شرور!
‫رویای هر خبرنگاریه.
‫از کجا آوردیش؟
‫با این می‌تونن یه مینی‌سریال بسازن.
‫خونه‌ی شیک، والدین پیشرو، ‫کلی پول، ویلا تو مایورکا...
‫با سه‌تا سرقت مسلحانه.
‫نمونه کامل یک مبارز روشنفکر با پول پدری.
‫آره، ولی از کجا... ‫از کجا پیداش کردی؟
‫مشکل چیه؟
‫این که دختره؟
‫برابری برای افراطی‌ها هم هست.
‫تو خودت زنی، ‫باید از شنیدنش خوشحال بشی.
‫به نظرم اشتباه می‌کنین.
‫به ‌زودی معلوم می‌شه.
‫فعلاً وزارت‌خونه ذوق‌زده‌ست.
‫من نمیام.
‫بریم.
‫خولیا.
‫مارتین، یه کم پول لازم دارم ‫جلو جلو بهم بدی.
‫می‌خوام برای بچه‌ام از اینجا یه چیزی بگیرم،
‫ولی همه‌چی خیلی گرونه.
‫نمی‌تونی واسش ببری.
‫چرا نبرم؟
‫چون قراره دستگیرت کنن، خولیا.
‫یعنی چی «دستگیرم می‌کنن»؟
‫قول داده بودی اگه کمکت کنم ‫از دزدی‌ها چشم‌پوشی می‌کنی...
‫کارِ آدم‌های خودت بود. ‫وایت سولز.
‫می‌گن تو همونی بودی ‫که مولوتوف رو به کاستیانا پرت کرد.
‫نه.
‫نه، محاله. امکان نداره.
‫باید یکی رو قربانی می‌کردن.
‫و تو رو انتخاب کردن.
‫چرنده. اونا من رو انتخاب نکردن.
‫مزخرفه، باشه؟
‫برو کنار، احمق!
‫- قبلش زنگ نمی‌زنی؟ ‫- شماها آشغالین!
‫- چی؟ ‫- تو و عموت یه مشت کثافتین!
‫- عوضی‌های آشغال! ‫- چی داری می‌گی؟
‫قراره دستگیرم کنن ‫چون دوتاتون من رو فروختین!
‫- سر قضیه پلیس! ‫- چرا باید این کار رو بکنن؟
‫احتمالاً چون عموت فکر کرده ‫بین من و تو،
‫ترجیح می‌ده من برم زندان، نه تو!
‫این مزخرفات رو از کجا شنیدی؟ ‫کی بهت گفته؟
‫مهمه؟ نه. تو کافه شنیدم.
‫مهمه! این رو از خود عموم شنیدی؟
‫چرا باید این رو به من بگه؟ ‫چرا باید بهم بگه؟
‫باشه، خودم ته و توش رو درمیارم!
‫بهت قول می‌دم.
‫لعنت!
‫باشه؟
‫امروز تولد دخترمه. امروز!
‫هیچی نداشتم براش ببرم.
‫هیچی.
‫باشه. چی می‌خواستی براش بگیری؟
‫مثلاً چیزی که یه مادر ‫که زندانی نشده، می‌گیره.
‫چه خبر، برادرزاده!
‫اینجا پدر و مادرها از بچه‌ها بدترن.
‫یکی گفت می‌خواد شکایت کنه.
‫از چیزی که دارم ‫به بچه‌ش یاد می‌دم خوشش نمیاد.
‫انگار فرض کرده اون احمق ‫اصلاً چیزی یاد می‌گیره.
‫لعنتی.
‫خولیا رو نگو.
‫باید اون باشه.
‫اون شب من پلیس رو زدم.
‫خب معلومه، دلیلش همینه.
‫- نمی‌ذارم خولیا به خاطرش تاوان بده. ‫- تصمیمش تو نیست.
‫تصمیمش با من نیست؟ جدی؟
‫نه، اتفاقاً تصمیمش با منه.
‫کم نبودن طرفدارهایی که فقط ‫می‌خواستن ازمون سوءاستفاده کنن.
‫ولی خولیا نه. وفاداره.
‫پس یکی دیگه رو پیدا کن ‫که به جاش بره. باشه؟
‫پس زنگ بزن.
‫- همین الان زنگ بزن! ‫- آروم باش.
‫اینجا مدرسه‌ست. دهنت رو ببند!
‫- بریم بچه‌ها، بریم! ‫- یالا، حرکت کنین. زود!
‫یالا بچه‌ها، سریع و منظم. ‫سریع و منظم. بریم.
‫هیچکس تکون نخوره!
‫پلیس. همه به سمت پیشخوان. زود!
‫استرس داری، رفیق؟
‫یالا! دست‌هاتون رو بذارید جایی که ببینیم!
‫- به من دست نزن لعنتی! ‫- دست‌ها بالا. سریع.
‫پاها باز، دست‌ها جایی باشه که ببینیم!
‫- خورخه هیدالگو اکسترمرا. ‫- آره، کی کار داره؟
‫آروم باش.
‫به جرم حمله به مأمور قانون، بازداشتی.
‫چی داری می‌گی؟
‫- جلو رو نگاه کن! ‫- داره چی کار می‌کنه؟
‫باید با ما بیای.
‫- مکس! ‫- آروم، آروم.
‫مکس!
‫- یالا. ‫- مکس، رفیق. نه! مکس!
‫حرکت کن! زود!
‫فکر نکن!
‫- بریم. ‫- دست‌هاتون رو بذارید روی پیشخوان!
‫حرکت کنین! سرتون پایین باشه!
‫[بیمارستان عمومی مادرید - بخش اورژانس]
‫به صورت زنده
‫از کنفرانس خبری سربازرس ‫ایگناسیو دورادو گزارش می‌دیم.
‫ممنون از همه که اینجا جمع شدید.
‫می‌خوام اعلام کنم شب گذشته
‫تیمی از افسران پلیس ما
‫عامل مظنون به حمله رو دستگیر کردن
‫که به شکل وحشیانه‌ای به افسر سواره ما
‫ابل گارسیا توریون حمله کرده بود،
‫کسی که هنوز تو بیمارستان ‫برای زندگیش می‌جنگه.
‫این دستگیری در کافه «ال پویو فریتو»،
‫پاتوق همیشگی وایت سولز انجام شد.
‫نام مظنون خورخه هیدالگو اکسترمرا،
‫ملقب به «تیبو»، ‫عضو این شاخه از افراطی‌هاست.
‫افراد خشنی که سال‌هاست ‫بلای جان کشور ما شدن.
‫وایت سولز همچنین در قاچاق مواد مخدر،
‫اخاذی و انواع آدم‌ربایی نقش دارن.
‫آرزوی صادقانه ما اینه که این دستگیری بتونه ‫برای همکارمون ابل در بیمارستان
‫در حالی که به مبارزه ادامه می‌ده، ‫اندکی امید به ارمغان بیاره.
‫خوک‌های کثیف احمق. حال‌به‌هم‌زن‌ها.
‫[همسایه سالوادور]
‫- سالوادور. ‫- ماتئو.
‫- داری نگاه می‌کنی؟ ‫- آره، دارم می‌بینم.
‫همه‌ش دروغه. ‫به هیچکدوم از حرف‌هاشون اعتماد نکن.
‫دارن دوست‌هات رو ‫با تروریست‌ها مقایسه می‌کنن.
‫اوه، حرفاشون از این هم بدتر می‌شه.
‫تیبو رو دستگیر می‌کنن، ‫ولی هر کدوم از ما می‌تونستیم باشیم.
‫همه‌ش الکیه، نمایشیه.
‫پلیس‌ها ترسیدن
‫و دنبال یه قربانی بودن.
‫خیلی واضحه! هیچ‌کدوم از ویدیوها ‫نشون نمی‌ده تیبو مولوتوف پرت کرده.
‫پلیس‌ها می‌خوان نشون بدن ‫دارن کارشون رو می‌کنن.
‫آها! پس اون رو ضبط کردی، ‫ولی شورش‌های میلنا رو نه، درسته؟
‫فقط حرف می‌زنی. همش چرند می‌گی!
‫آخرش اصلاً براشون مهم نبود کی بوده.
‫پلیس فقط می‌خواست پیام بده.
‫«ما کارآمدیم و اگه به یکی از ما دست بزنی،
‫آماده باش، چون میایم سراغت.»
‫سالوا، این... طبیعیه. ‫همه‌مون همینیم.
‫- به یکی از ما دست بزنی، یعنی... ‫- آره، ولی اونا به یکی از ما دست زدن!
‫دختر من رو کشتن!
‫جلوی کلی شاهد این کار رو کردن، ‫و اصلاً اهمیتی نداره!
‫- حداقل برای پلیس. ‫- سالوا، باشه.
‫ولی دارن بررسی می‌کنن.
‫می‌خوای اولین آدم بی‌گناهی ‫که پیدا کردن رو بگیرن
‫تا فقط تو آروم بشی؟
‫می‌خوام کارشون رو انجام بدن. ‫نه بیشتر، نه کمتر.
‫و کارشون دفاع از مردمه.
‫سالوا، این... جنگ ما و اونا نیست.
‫کاملاً می‌فهمم که می‌خوای
‫به تهش برسی و حقیقت رو پیدا کنی،
‫و می‌فهمم از نظر تو منطقیه،
‫ولی هر چیزی توضیح نداره.
‫اینکه پلیس تحقیق رو ول کنه
‫چون قربانی کسیه که دوستش ندارن، ‫توضیح داره.
‫و اسم هم داره.
‫فکر می‌کنم داری به کسی گوش می‌دی ‫که همونی رو می‌گه که دوست داری بشنوی.
‫هر چی دوست داری فکر کن.
‫باشه.
‫[پادشاه پایتخت]
‫[ال پویو فریتو]
‫- چی برات بیارم؟ ‫- هیچی.
‫پلیس‌ها دیگه دنبال اون عرب فرانسوی نیستن.
‫خب معلومه نیستن، عزیزم.
‫تعجب کردی؟
‫اگه ازتون بخوام انجامش بدین، ‫چقدر درمیاد؟
‫کاملاً اشتباه گرفتی.
‫چقدر؟
‫ما دست به کار می‌شیم ‫چون بهش باور داریم،
‫از ته دل.
‫شنیدی لاو مادرید رو هم بستن؟
‫هوم.
‫خب مردم هنوز به کمک ما نیاز دارن، ‫پس باید یه کاری کرد.
‫نمی‌فهمم.
‫اون ضرب‌المثل چیه؟
‫«اگه به کوه نرفت،
‫کوه باید بیاد پیشش.» ‫همینه.
‫اگه نمی‌ذارن نیازمندها بیان پیش ما، ‫ما می‌ریم پیششون.
‫فردا می‌ریم توی لاواپیس غذا پخش کنیم.
‫تو لاواپیس؟
‫اونجا طرفدار زیاد دارین؟
‫اوه، ما همه‌ جا طرفدار داریم، عزیزم.
‫درسته جاهایی هست ‫که بیشتر پذیرفته می‌شیم.
‫ولی بازم...
‫واقعاً نگران دوست‌هام هستم.
‫ممکنه یه محلی عصبانی بخواد دعوا راه بندازه.
‫ممکنه یکی آسیب ببینه.
‫حضور یه دکتر کمک می‌کنه.
‫مخصوصاً اگه آمبولانس هم داشته باشه.
‫معامله دوطرفه.
‫هر چی تو بگی.
‫ناچو، صبر کن.
‫عزیزم، کتاب‌ها رو قشنگ مرتب کن.
‫- باشه. ‫- بیشتر میارم.
‫عالیه.
‫ناچو، بیا. این یکی آماده‌ست.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫تراکت‌ها؟
‫ناچو، اینا آماده پخش کردنه، باشه؟
‫هی، فعلاً کوکی بیشتری نیارین.
‫زنده باد اسپانیا!
‫خیلی‌خب دوستان. صف ببندید!
‫کلی آدم هست. ‫به‌علاوه کسایی که هنوز نیومدن.
‫این هم مثل...
‫لاو مادرید. ما به هم‌وطنامون کمک می‌کنیم.
‫زنده باد اسپانیا.
‫آلفا ۲۵، یه کد ۱-۶ ‫تو منطقه امباخادورس داریم.
‫نزدیک محل هستید؟
‫راستش حداقل ۱۵ دقیقه با اونجا فاصله داریم.
‫مرکز، آلفا ۱۷ پنج دقیقه فاصله داره. ‫ما سراغش می‌ریم.
‫- اونقدرها هم دور نیستیم. ‫- ای بابا.
‫اوه لعنتی. قاطی کردم.
‫خب، ولش کن. ۱۷ می‌ره.
‫اینجا چیزای بیشتری آماده‌ست. ‫حین کار دوباره پر می‌کنیم.
‫باشه.
‫اگه برین تو صف وایستین، ‫یه دقیقه دیگه کمکتون می‌کنیم.
‫پاستا، نون، قهوه، دستمال...
‫بیاید جلو. یالا دوستان. نزدیک‌تر.
‫همه‌ش رایگانه. هیچ پولی نمی‌دید!
‫بفرمایید آقا. پاستا، نون، برنج.
‫می‌شه سالمندها بیان جلو لطفاً؟
‫حقشونه!
‫بفرمایید دوستان! ‫نزدیک‌تر بیاید. همه‌ش رایگانه!
‫اینجا پرِ سیاه‌پوسته، لعنتی.
‫ماتئو، با این روند
‫و با بی‌خیالی مسئولین ‫که از مشکلات بی‌خبرن،
‫با هر اتفاقی ‫اسپانیایی‌های بیشتری متحد می‌شن.
‫اون یکی رو می‌خوای؟
‫برات سنگینه؟ نه؟
‫باشه، بفرما.
‫- ممنون. ‫- کتاب می‌خوای؟
‫نه عزیزم، تو نه.
‫- اینجا! همه‌ش رایگانه دوستان! ‫- چرا؟
‫- بابا و مامانت باید بیان بگیرنش. ‫- باشه.
‫- نه. نه. ‫- آه، من در واقع اسپانیایی‌ام.
‫ولی این برای اسپانیایی‌هاییه ‫که واقعا همینجا به دنیا اومدن.
‫ببخشید عزیزم.
‫- این فقط برای میهن‌پرست‌هاست. ‫- مدرک همراهمه...
‫آره، من اسپانیایی‌ام. مدرک دارم.
‫آره، اسپانیاییِ کاراکاس.
‫- هی، لعنتی من اسپانیایی‌ام! مدرک دارم! ‫- بسه. برو.
‫- فاشیست‌های لعنتی. ‫- اصلا واسه چی اینجایین؟
‫این محله شما نیست. ‫اومدین دردسر درست کنین.
‫اگه با کمک کردن مشکل داری، ‫خب آره، ما اومدیم کمک کنیم.
‫فاشیست‌ها! نمی‌خوایم توی محله‌مون باشین!
‫ببین رفیق، اگه می‌خوای خودت رو بشوری
‫یه دستشویی عمومی اونجاست.
‫- هی... ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫این فقط برای آدم‌های اینجاست.
‫مشکل مهاجرها نیستن ‫که جای ما رو می‌گیرن.
‫مشکل صندوق‌های سرمایه‌گذاری لاشخورن ‫که همه خونه‌هامون رو می‌خرن
‫تا دوباره به پولدارها بفروشن!
‫چرنده! مزخرفه!
‫- فاشیست‌ها! ‫- اینجا غذای سگ نداریم، ببخشید.
‫ما اومدیم کمک کنیم، باشه؟
‫کمک؟ به کی داری کمک می‌کنی؟
‫چرا به اون بچه یه کم غذا نمی‌دی،
‫بعد به این بچه اینجا غذا بده!
‫هی! آروم باش، باشه؟ ‫هی! یه کم آروم‌تر،
‫بزن دیگه. چرا نه، داداش؟ ‫واسه همین اومدین، نه؟
‫من رو نمی‌زنی، دروغگوی لعنتی.
‫- آروم باش. ‫- من خیلی هم آرومم.
‫اگه واسه غذا اینجا نیستی، گمشو.
‫خودت گمشو! فاشیست‌ها!
‫- فقط آروم باش، باشه؟ ‫- هی، هی، هی!
‫هی، عوضی!
‫چته؟
‫هی! هی!
‫ما اومدیم کمک کنیم.
‫اخلاق بدی داری! گمشو ببینم!
‫- باید اینجا به دنیا اومده باشی. ‫- ما اومدیم به اسپانیایی‌ها کمک کنیم. نه!
‫چرا نمی‌ذارین به اسپانیایی‌ها کمک کنیم؟
‫اسپانیایی‌های خودمون!
‫هی! این کار رو نکن... برو کنار! گمشو!
‫هی، ما اومدیم اینجا کمک کنیم!
‫آخ! آه!
‫[ماتئو]
‫- جواب بدم؟ ‫- نه.
‫- بله؟ ‫- سالوادور.
‫اِه، گوش کن، داریم غذا پخش می‌کنیم.
‫کارلا رو از پله‌ها هل دادن پایین.
‫- می‌تونی بیای؟ ‫- کجایین؟
‫توی... لاواپیس، خروجی خیابون آرگوموسا.
‫الان میام.
‫- کی بود؟ ‫- یه مصدوم توی لاواپیس.
‫- تو رو خبر کردن؟ ‫- کسایی‌ان که می‌شناسم.
‫خب باید با ۹۱۱ تماس بگیرن.
‫ما بدون مجوز نمی‌تونیم مأموریت بریم.
‫بی‌خیال، قراره آدم نجات بدیم ‫یا پروتکل دنبال کنیم؟
‫- خب، من نمیام. ‫- باشه. مشکلی نیست، مرجان.
‫- وایستا! ‫- ما حق داریم اینجا باشیم.
‫آشغال. گمشو از اینجا برو!
‫- خب من رو بزن! ‫- می‌زنم لهت می‌کنم، عوضی!
‫- ناچو! ‫- دوستان، لطفا کنار برین. لطفا!
‫کنار برین!
‫لطفا کنار برین!
‫- چی شده؟ ‫- هلم دادن.
‫- درد داری؟ ‫- گردنم.
‫- از اینجا به بعدش با ما. ‫- برش گردونیم.
‫باشه. تکون نخور. همینه.
‫- آهسته. یک، دو... همینه. ‫- با دو.
‫هلش دادن پایین، سالوادور.
‫- تونی، گردنبند طبی. ‫- آره.
‫همه‌چی رو فیلم گرفته.
‫همه‌شون انگلن.
‫باشه، بقیه‌ش با خودت.
‫- بریم. باشه. خیلی‌خب. ‫- بفرما.
‫این رو بذار رو زمین.
‫همینه، خوبه.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫- تونی پیشت می‌مونه، باشه؟ ‫- اوم.
‫بعیده چیزی شکسته باشه،
‫ولی می‌خوایم عکس بگیریم مطمئن شیم.
‫خیلی خوبه که اینجایی. واقعا می‌گم.
‫از قبل خبر داشتی، نه؟
‫- می‌دونستی، درسته؟ ‫- چی داری می‌گی؟
‫سالوادور، ما یه ساعت کامل توی این ‫منطقه چرخیدیم تا اینکه بهت زنگ زدن.
‫نه، اشتباه می‌کنی.
‫این آدم صدمه دیده. بریم بیمارستان.
‫سالوا.
‫می‌فهمم چه اتفاقی داره میفته.
‫حتی دلیلش رو هم می‌فهمم ‫که چرا این کار رو می‌کنی.
‫ولی من اصلا اجازه نمی‌دم،
‫تحت هیچ شرایطی،
‫از این کار سوءاستفاده کنی.
‫فهمیدی؟
‫[پرورشگاه گاردن]
‫- برنده شدم مامان، موفق شدم! ‫- آفرین عزیزم. پات رو بیار بالا.
‫نمی‌دونم کی اینا رو بسته، ‫ولی بهشون بگو محکم‌تر ببندن.
‫باید خودت یاد بگیری
‫چون دیگه دختر بزرگی شدی.
‫برو. برو بازی کن.
‫- امروز حسابی سر و صدا کردین، نه؟ ‫- خب، هی، بی‌خیال، شما هم...
‫کل خانواده‌ها رو ‫از لاو مادرید انداختین بیرون،
‫اون چندش‌آور نیست؟
‫چرا گفتی بیام اینجا؟
‫بهش میاد قشنگ بشه، نه؟
‫براش خیلی کوچیکه.
‫خیلی هم بهش میاد ‫چون من مادر اون دخترم
‫و از هر کسی بهتر می‌دونم.
‫بچه‌ها بزرگ می‌شن، خولیا.
‫و فراموش می‌کنن.
‫چی می‌خواستی بگی؟
‫تیبو هیچ ربطی به ماجرای اون پلیس نداشت.
‫همه‌چی کار وکیل، دورادو و برادرش بود.
‫از کجا این رو شنیدی؟
‫ناچو.
‫خب، باید بگم،
‫امروز واقعا کمکم کردی. جدی می‌گم.
‫به خاطر دخترمه، نه تو.
‫امیدوارم خوشش بیاد.
‫به ‌زودی حرف می‌زنیم.
‫آنا!
‫آنا، بیا اینجا. می‌خوام این رو بپوشی.
‫می‌تونی بری.
‫در خبری فوری، ‫مهاجران درگیر یک دعوا
‫در لاواپیس حین توزیع غذای محلی شدند
‫که توسط گروهی از داوطلبان ‫از خیریه لاو مادرید برگزار شده بود.
‫یکی از مصدومان این درگیری، ‫مدیر ارشد این خیریه بود.
‫متعاقبا، دقایقی پیش، ‫قاضی ویرجینیا رولدان،
‫پس از دادخواهی وکیل این خیریه، ‫آلخاندرو دورادو،
‫دستور بازگشایی محل خیریه را صادر کرد.
‫[یک میهن، یک نبرد]
‫«ترجمه از خشایار»