‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫ یک جیپ توی منطقه‌ی سالامانکا ‫به ایستگاه اتوبوس برخورد کرده،
‫که ظاهراً در جریان یک درگیری دیگه...
‫بین گروه‌های تندروی رقیب در خیابان‌های مادریده.
‫با وجود شدتِ تصادف در تصاویر،
‫تا این لحظه هیچ جراحتی گزارش نشده.
‫در خبری دیگر از مادرید، این تصاویر تکان‌دهنده ‫از فرودگاه باراخاس به دستمون رسیده.
‫در بعدازظهر امروز، اعضای گروه نئونازیِ «وایت سولز»...
‫همراه با پدر عضو مرحومشون یعنی میلنا آگیره،
‫دختر جوونی که اخیراً به قتل رسیده وارد فرودگاه شدند.
‫با وجود ممنوعیت‌هایی که مقامات وضع کردن،
‫پدرِ مقتول سعی داشته همراه با سایر اعضای...
‫این گروه خشن فاشیستی به مارسی سفر کنه،
‫به قصد انتقامِ خون دخترش.
‫بعد از یه درگیری سخت با مأمورین...
‫پلیس موفق شد پدر این دختر رو مهار کنه،
‫در حالی که داشت به یه توریست بی‌گناه ‫حمله می‌کرد و تهدیدش می‌کرد.
‫پسر، تو دیگه کی هستی؟
‫و اینجا می‌تونید تعدادی ‫از این تصاویر ناراحت‌کننده‌ای رو ببینید
‫که توسط بقیه‌ی مسافرهایی ضبط شده
‫که اون روز داشتن از باراخاس سفر می‌کردن.
‫سالوادور؟
‫چی شده؟
‫ما با هم حرف زدیم و... می‌خوایم که از اینجا بری.
‫ما توی این خونه نژادپرست نمی‌خوایم.
‫باشه.
‫آره، فردا میرم.
‫اگه امر دیگه‌ای نیست، من خیلی خسته‌م. باید بخوابم.
‫همین الان باید بری.
‫الان؟
‫بابا.
‫سالوای ناجی.
‫دخترت چی؟
‫کاش جای مامان...
‫تو مرده بودی.
‫سالوادور؟
‫این یکی رو دادن به ما، آره؟
‫هوم... آره، آره...
‫آره، متأسفم. الان میرم.
‫عذر می‌خوام. به هیچی دست نزدم.
‫فدای سرت، مشکلی نیست.
‫واسه چی اونجا وایسادید؟
‫- یالا، برو بریم، بجنب، بجنب! راه بیفت! ‫- بریم.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- هان؟ هیچی.
‫همین الان با من بیا. ‫نه، واینسا. اوضاع رو بدتر می‌کنه.
‫پشت سرت رو نگاه نکن لعنتی. جدی میگم! اه.
‫نگو که توی آمبولانس خوابیدی، هان؟
‫چیزه، من، خب... راستش کلیدای خونه رو گم کردم.
‫کلیدات رو پسر؟ مطمئنم عقلتو گم کردی.
‫برنامه رو قطع می‌کنیم تا اعلام کنیم ‫همسر بیوه‌ی افسر توریون...
‫همین الان یه کنفرانس خبری گذاشتن ‫تا یه بیانیه‌ی عمومی بدن.
‫به طور زنده باهاشون همراه می‌شیم.
‫اینا رو نمیگم که کسی رو مقصر کنم.
‫فقط... باید چیزایی که از شوهرم شنیدم رو بگم،
‫و اون خیلی واضح دید که...
‫یه جوون بود که کوکتل مولوتوف رو پرت کرد.
‫و... امیدوارم که به سزای عملش برسه.
‫باورم نمی‌شه. بی‌خیال، دارن دروغ میگن!
‫- سیستم الان نباید ناامیدش کنه. ‫- خدایا، چقدر دغل‌بازن.
‫هر جا که هست، فکر کنم «ابل» لایق اینه که...
‫در آرامش باشه، با دونستن اینکه...
‫قاتلش... واقعاً تقاص کارش رو پس میده.
‫امیدوارم مرگش یه جوری تضمین کنه ‫که این اتفاقات دیگه هرگز تکرار نشه.
‫ما باید علیه کسایی متحد بشیم ‫که دنبال اینن که بین‌مون تفرقه ایجاد کنن،
‫می‌خوان ما رو به جون هم بندازن، ‫و حتی جونمون رو بگیرن.
‫ما اونجا بودیم، دیدیم قضیه از چه قراره.
‫- ممنون رُزا. ‫- حقیقت واسشون مهم نیست.
‫ابل، یه خدمتگزار مردم بود.
‫بین شهروندهای خودمون و بازدیدکننده‌های کشورمون ‫هیچ فرقی نمی‌ذاشت.
‫باورنکردنیه.
‫و متأسفانه، مهربونیش به قیمت جونش تموم شد.
‫همه هم حرف اونو باور می‌کنن.
‫معلومه که باور می‌کنن.
‫به کسی اعتماد می‌کنن که دلشون بخواد.
‫می‌دونی که کار خودشونه.
‫می‌دونی کار کی بوده. و چرا.
‫- نه، من هیچی نمی‌دونم. ‫- ای بابا، خوزه.
‫جدی میگم. بی‌خیال، لطفاً.
‫ببین سونیا، اگه تازه‌کار بودی، درکت می‌کردم.
‫پس عدالت چی؟
‫می‌دونی که عدالتی وجود نداره.
‫این الفبای پلیس بودنه عزیزم، ‫همینطور الفبای زندگی.
‫من همینجا باید پیاده شم.
‫[پرورشگاه گاردن]
‫- سلام کارمن. ‫- سلام.
‫چی شده؟
‫دارم بهت خبر میدم چون شرایط ویژه‌ای پیش اومده.
‫همین الان کارهای پدر و مادر ناتنی رو ‫برای آنا انجام دادیم.
‫- نه. ‫- بله.
‫- امکان نداره، نمی‌تونی. ‫- این...
‫دیگه خیلی طول کشیده.
‫این بچه الان تقریباً شش ماهه اینجاست. ‫اینجا موندگار شده.
‫و من فکر می‌کنم اون دختر کوچولو لایق یه شانسه.
‫و خولیا لایق این نیست؟
‫- می‌دونی که مادر فوق‌العاده‌ایه کارمن. ‫- هوم.
‫تنها چیزی که می‌خواد اینه که پیش بچه‌ش باشه.
‫تنها چیزیه که براش اهمیت داره.
‫نمی‌تونم ناچو، جدی میگم. باید برم آنا رو ببینم.
‫خب پس اونم همراه‌مون بیار.
‫باشه؟ فقط یه سر می‌ریم اونجا. ‫زود تموم می‌شه، منم باهاش آشنا می‌شم.
‫ناچو! اینو ببین.
‫همسر بیوه‌ی افسر توریون با اشاره‌ی به طرفدارای مارسی...
‫که اصالت آفریقای شمالی دارن ‫مسیر تحقیقات رو کاملاً تغییر داده.
‫در عین حال دخالت گروه «وایت سولز» رو رد کرده...
‫ایول! همینه!
‫ببین، ببین، ببین! تیبوئه! تیبوئه!
‫در نتیجه، مظنون فعلی، خورخه هیدالگو اکسترمرا...
‫ملقب به تیبو، رسماً آزاد شد و تمام اتهاماتش لغو شد.
‫- پلیس هنوز این احتمال رو رد نکرده که ممکنه از داخل... ‫- همینه!
‫ایول!
‫اوه، ناچو، نگاه کن!
‫عوضی!
‫تیبو! تیبو! تیبو! ‫تیبو! تیبو! تیبو! تیبو! تیبو!
‫- آفرین! دمت گرم! ‫- تیبو!
‫تیبو! تیبو! تیبو!
‫- وایت سولز! وایت سولز! ‫- وایت سولز!
‫- وایت سولز! وایت سولز! وایت سولز! ‫- ساکت شید! بتمرگید و گوش بدید!
‫بیوه‌ی اون افسر یه بیانیه داده ‫که توی تمام اخبار پخش شده.
اون افسر پلیس رو کشتن، گرفتید؟
‫روشنه؟ این به نفع ماست، مگه نه؟
‫عالیه. محشره.
‫الان فقط یه دشمن داریم. فقط یکی.
‫و الان یه فرصت بزرگ داریم.
‫چون میلنا توسط اون عوضیا کشته شده،
‫و وایت سولز نه می‌بخشه و نه فراموش می‌کنه.
‫- درسته؟ ‫- معلومه که آره!
‫یادتون نره که ما هنوز اون‌طوری که باید ‫به میلنا ادای احترام نکردیم.
‫اینم نمی‌تونیم فراموش کنیم که ‫توی این قضیه به همه‌مون حمله شد!
‫مثل همیشه پسر! همون مزخرف همیشگیه!
‫بزنید بریم!
‫نه! گوش کنید، فعلاً هیچ‌کس تکون نمی‌خوره. روشنه؟
‫- خب باشه، پس کِی؟ ‫- هر وقت من بگم!
‫گوش کن برادرزاده، ‫می‌دونم میلنا برات مهم بود،
‫و ما هم توی این قضیه باهاتیم، خب؟
‫- آره. ‫- این قضیه با من شروع می‌شه. خودت می‌دونی.
‫ولی الان، باید به نام میلنا ادای احترام کنیم،
‫و پدر اسپانیاییش، که بچه‌ش رو خیلی زود ازش گرفتن!
‫الان وقتشه که بالاخره همه بفهمن
‫که کی
‫بچه‌ی این کشور رو به قتل رسونده!
‫همینه.
‫اونا اون افسر پلیس سوارکار رو کشتن.
‫و کار اون عوضیا بود که میلنا رو کشتن.
‫پس ما قراره میلنا رو ‫به جایگاهی که حقشه برسونیم، درسته؟
‫بله قربان!
‫ما توی این خیابونا امنیت نداریم! همه‌جا پرِ آشغاله!
‫یه صف بی‌پایان از قاتلا
‫- آره والا! همینه! ‫- وقتشه که اسپانیا رو پاک‌سازی کنیم!
‫بله، وقتشه!
‫- وایت سولز! ‫- وایت سولز!
‫دیگه هیچ‌وقت توی جمع روی حرف من حرف نزن. هوم؟
‫من و تو خوب می‌دونیم که کار اونا نبوده.
‫فقط یادت باشه، هیچ‌کس منفورتر از کسی نیست ‫که حقیقت رو میگه.
‫بریم! نظرتون در مورد نوشیدنی چیه؟
‫- ایول! ‫- مکس! مکس! مکس! مکس!
‫مکس! مکس! مکس! مکس! ‫مکس! مکس! مکس! مکس! مکس!
‫[غرور وایت. 100% افتخار می‌کنم]
‫[دو اسپانیایی سلاخی شدند]
‫[ارسال]
‫[#عدالت_برای_میلنا]
‫[#عدالت_برای_آبل]
‫[اعلان‌ها]
‫[پدری اسپانیایی که دخترش را از دست داد]
‫[#تروریست‌ها]
‫[#قاتل‌ها]
‫[#مجرم‌ها]
‫[دیگر هرگز]
‫[این وضع باید عوض بشه]
‫سلام کارلا.
‫فکر نمی‌کردم جواب بدی.
‫گوش کن، مطمئنم ‫دلت نمی‌خواد راجع بهش حرف بزنی، اما...
‫وقتی از فرودگاه رفتی، به نظر خیلی پکر بودی.
‫کوسکوس پلیسه.
‫پلیس مخفی بوده. بهم دروغ گفتی.
‫آها، اینو از پلیس شنیدی، آره؟
‫مشکل همینه. همش دروغه. ‫همه‌تون همین‌طور دروغ میگید.
‫من بهت دروغ نگفتم.
‫گوش کن ببین چی میگم، ‫هیچ علاقه‌ای ندارم سعی کنم
‫حرف هیچ‌کدومتون رو قبول کنم. ‫چیزی که می‌خوام حقیقته.
‫حقیقت، بعدش هم می‌خوام یکم استراحت کنم.
‫زنگ زدم چون یه صاحب کسب‌وکاری رو می‌شناسم ‫که واقعاً دلش می‌خواد کمک کنه.
‫از اون رفقای تندروته؟
‫شنیدن حرف‌هاش ضرری نداره.
‫می‌تونم موقع شام توضیح بدم؟
‫باشه.
‫اون خانواده حجم زیادی پیام حمایتی دریافت کرده
‫و درخواست عدالت دارن.
‫هشتگ «عدالت برای آبل» ‫توی شبکه‌های اجتماعی ترند شده.
‫در خبری دیگر، بعد از سه ماه تحقیق و بررسی،
‫پلیس هنوز نتونسته تاجر معروف،
‫«خوزه لوئیس ولاسکو» رو پیدا کنه.
‫- همونه که اون روز دیدیمش. ‫- همه‌شون هستن؟
‫- آره. یه انگشت اینجا روی لنزه... ‫- ایگناسیو.
‫به داداشت تبریک میگم.
‫با همکار بیوه‌مون گل کاشت، واقعاً می‌گم.
‫چی گفتی؟
‫مطمئنم همون بار اول شنیدی چی گفتم.
‫اگه چیزی برای گزارش کردن داری، ‫می‌دونی کجا و چطوری باید گزارشش کنی.
‫می‌دونی چیه ایگناسیو؟
‫من یه افسر پلیسم.
‫و می‌دونم گزارش کردنِ بقیه‌ی افسرها ‫کار عاقلانه‌ای نیست.
‫حواست به حرف‌هات باشه.
‫گیرت می‌اندازم ایگناسیو. هم تو رو، هم داداشت رو.
‫و وایت سولز رو.
‫و تمام اون «وطن‌پرست»های لعنتی دیگه ‫که دارن آبروی کشورمون رو می‌برن رو.
‫هی!
‫می‌خوای من رو بزنی؟ هان؟
‫می‌دونی، هیچ‌کس دل خوشی ازت نداره.
‫واسه همین همه‌مون برنده می‌شیم.
‫به چی نگاه می‌کنی احمق؟
‫نمی‌دونم طرف کی هستی،
‫ولی بهت هشدار میدم، اون طرف اشتباهی وایساده.
‫عجب عوضیِ لجنیه.
‫هی.
‫خودت رو ناراحت نکن.
‫بیا، بخور.
‫داره به تتوهای تو نگاه می‌کنه.
‫میگه دوستشون نداره.
‫خب، اگه فاطیمای کوچولو دوستشون نداره، ‫شاید بهتر باشه دیگه نگاه نکنه.
‫آنا، نارنگیت رو بخور. ‫نیم ساعته گرفتیش توی دستت.
‫چرا دادی عدد هجده رو روت تتو کنن؟
‫خب، چون «یک» یعنی اولین حرف الفبا.
‫- که چی می‌شه...؟ ‫- می‌شه «ای».
‫- آفرین، می‌شه «ای». ‫- بعد هشت یعنی چی؟
‫اونم یعنی هشتمین حرف الفبا.
‫می‌تونی بگی هشتمین حرف چیه؟
‫اِی، بی، سی، دی، ای، اف، جی، اچ...
‫می‌شه «اچ».
‫آفرین. ای و اچ.
‫و اینا اولِ اسمِ یه مردیه که خیلی مهم بود.
‫اون مرد کیه؟
‫آدولف هیتلر. اسمشو شنیدی؟
‫نه، کیه؟
‫یه سرباز توی آلمان بود که از آدمای شبیه ما دفاع می‌کرد.
‫منظورت کساییه که مثل ما از هم دور شدن؟
‫آره، اونم هست. آدمایی که از هم دور شدن، آره.
‫به یه اسم دیگه هم می‌خوره.
‫- خب، چه اسمی؟ ‫- اون ای و اچ...
‫آنا هررو.
‫اینا اول اسم منه، اسم من.
‫اوهوم.
‫آره... من... راستش به نیت دوتاتون زدمش، پس...
‫نه، داری دروغ میگی.
‫تا وقتی من نگفتم خودت نفهمیدی.
‫راستش رو گفتم. دارم واقعاً می‌گم وروجک. واسه دوتاتونه!
‫- دماغ پینوکیو! دماغ پینوکیو! ‫- پینوکیو خودتی.
‫زود باش، نارنگیت رو بخور فسقلی.
‫دماغ پینوکیو...
‫چی شده کارآگاه؟ نمی‌شد صبر کنی؟
‫نه، نمی‌شد.
‫داری بازی در میاری خولیا.
‫یه چیزی میگی و بعدش یه چیز دیگه میگی.
‫ولی اینا دیگه تمومه، باشه؟
‫می‌دونی، داری خیلی فیلم بازی می‌کنی.
‫می‌خوام هر چی که راجع به گم شدنِ ‫این یارو می‌دونی رو بشنوم.
‫ولاسکو.
‫من می‌دونم کار شماها بوده.
‫خودت هم می‌دونی.
‫پیشنهاد می‌کنم همین الان شوخی‌های لوس ‫و چرت و پرت گفتن رو بذاری کنار.
‫الان تو خیلی بیشتر از من می‌تونی ضرر کنی.
‫چرا؟
‫برنامه‌ت این بود که آخر هفته رو کنارش باشی؟
‫بود؟
‫امروز به یه خانواده سپردنش. ‫آخر هفته رو پیش اونا می‌مونه.
‫- نه مارتین، دخترم! تو گفتی... ‫- این پروتکله خولیا.
‫- هر کاری کردم که عقب بیفته. ‫- عجب عوضیِ‌ای هستی تو!
‫یه بار دیگه بهم دست بزنی، دیگه عمراً ‫رنگ ملاقات رو ببینی. شیرفهم شد؟
‫وقتی قراره ببرنش دیگه چه فرقی می‌کنه؟
‫برو عقب! تکون نخور!
‫خواهش می‌کنم. یه نگاه به وضعت می‌ندازی؟
‫دخترت ثبات لازم داره، خدایا!
‫الان تنها راه این که بتونی برش گردونی ‫اینه که شروع کنی به حرف زدن.
‫و بهتره که حرف حسابی بزنی.
‫نیکولاس داویلا.
‫- نیکلاس داویلا، اون صاحب کسب و کار؟ ‫- آره.
‫ناچو گفت اون و یارو که توی عکسه ‫با هم یه اوراقی داشتن.
‫بعد داویلا شاکی شد چون ولاسکو شروع کرد به دزدی کردن
‫از اینجا برو. برو.
‫[لاو مادرید]
‫[میهن ما ارزش دفاع کردن را دارد]
‫سلام.
‫ام...
‫ناچو رو ندیدی؟
‫سلام خولیا.
‫سلام. صبر کن، وایسا، وایسا. خوبی؟
‫- دنبال ناچو می‌گردم. ‫- ندیدمش. چی شده؟
‫هی، هی. نفس عمیق بکش، باشه؟ چی شده؟
‫دخترم، دارن می‌برنش.
‫بیا اینجا. بشین.
‫باشه، باید یه راه حلی پیدا کنیم. ‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫ماه‌هاست که با من زندگی نکرده.
‫توی یه پرورشگاه بوده.
‫ولی دیگه تموم شد.
‫دارن می‌فرستنش پیش یه خانواده ‫که سرپرستیش رو قبول کنن.
‫ولی باید یه راه دیگه‌ای هم باشه، مگه نه؟
‫مثلاً، نمی‌شد... نمی‌شد...
‫نمی‌دونم، خانواده‌ی تو واسه یه مدت کوتاه قبولش کنن؟
‫خونواده‌م اینجان.
‫من که پدر و مادر ندارم.
‫خولیا، خودت گفتی که داری.
‫گفتم پدر و مادر ندارم. بیخیال شو.
‫همه‌ش تقصیر اونه. اون مارتینِ عوضی.
‫مار... مارتین، همون افسر پلیسه؟
‫آره، تحت نظرمون داشته.
‫خدا می‌دونه تا الان چی پشت سرم گفته...
‫راستی... تو خبر داری...
‫خبر داری میلنا به پلیس آمار می‌داد یا نه؟
‫هان؟
‫نه.
‫این مسخره‌ست.
‫آره.
‫آره، مسخره‌ست.
‫من باید برم سر کار.
‫لازم بود اینجا همدیگه رو ببینیم؟
‫کسی قرار نیست بیاد. جلسه‌ای در کار نیست.
‫نمی‌خواستم توی اداره کسی بو ببره ‫که ما داریم میایم اینجا.
‫یه اطلاعاتی در مورد «خوزه لوئیس ولاسکو» دارم.
‫فکر کنم همین‌جا، همین اوراقی، آخرین جایی بوده که رفته.
‫- رئیس دورادو در جریانه؟ ‫- خب، من مطمئنم.
‫فکر کنم واسه همینه که تحقیقات اینقدر کش پیدا کرده.
‫دورادو داره از قاتل‌ها محافظت می‌کنه.
‫باشه، ولی مدرکی نیست که ثابت کنه ولاسکو واقعاً مرده.
‫خوزه.
‫این اوراقی مالِ ولاسکو و یه نفر دیگه‌ست.
‫- شریکش، می‌دونی کیه؟ ‫- نه.
‫نیکولاس داویلا.
‫داویلا توی هر توطئه‌ای ‫که توی اسپانیا باشه یه دستی داره.
‫ولی خوب پول خرج می‌کنه تا اسمش پاک بمونه.
‫ولی کار خودشه.
‫مارتین، این لقمه واسه دهن ما خیلی بزرگه.
‫از اینجا برو لطفاً، باشه؟
‫اگه نمی‌خوای بیای، می‌تونی همین‌جا منتظر بمونی.
‫مارتین. مار...
‫- ظهر بخیر. ‫- ظهر بخیر. پلیس.
‫آها... حله.
‫عالیه. خب، اگه کمکی از دستمون برمیاد ما در خدمتیم.
‫خیلی خب. ببینید، من دارم روی پرونده ناپدید شدنِ
‫صاحب این اوراقی تحقیق می‌کنم.
‫- اوه. ‫- خوزه لوئیس ولاسکو؟
‫آره، ما، راستش... خیلی وقته ندیدیمش.
‫ولی ماشینش هنوز اینجاست.
‫- ماشینش اینجاست؟ ‫- اوهوم.
‫و این عجیب نیست؟
‫خب، آخه، لابد با ماشین خودش اومده، ‫بعد با یکی دیگه رفته.
‫این دور و بر پُرِ از ماشینه.
‫- می‌تونم یه نگاهی بندازم؟ ‫- بله، البته.
‫فقط... برید سمتِ راهروی پنج، اونجا.
‫تهِ تهش، بپیچید چپ.
‫- شما باهام میاید؟ ‫- نه، شرمنده.
‫کلی کار سرم ریخته.
‫یه پورشه‌ست و کنار دیواره. مشکیه.
‫خیلی خب. ممنون آقا.
‫[اورژانس]
‫چه خبر؟
‫ببین، هنوز با اون پسره ‫که توی دانشگاه کار می‌کرد در ارتباطی؟
‫آره، همون.
‫فکر می‌کنی بتونه واسم یه آدرس گیر بیاره؟
‫باشه. حله، الان همه مشخصات رو واست می‌فرستم.
‫سلام مرجان.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، اومدم چمدونم رو بردارم.
‫باید همین‌جا لباس عوض کنم.
‫هم‌خونه‌هام پرتم کردن بیرون چون...
‫می‌دونی که، مهاجرن.
‫بستگی داره چطور بهش نگاه کنی، یه جورایی خنده‌داره.
‫سالوا، پیش ما می‌مونی؟ بیا دیگه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، میرم هتل، یا... یه همچین چیزی.
‫باید خودم رو جمع‌وجور کنم، ‫چند روزه اوضاعم به هم ریخته‌ست.
‫پای همه رو هم کشیدم وسط.
‫و خب... وقتشه که یه راه نجاتی پیدا کنم.
‫فقط همیشه فکر می‌کردم آدما با حرف زدن ‫می‌تونن هر مشکلی رو حل کنن.
‫ولی انگار نمیشه.
‫و کلمات، اونا فقط... اونا...
‫هیچ دردی از نفرتی که توی وجودمه رو دوا نمی‌کنن.
‫از این متنفرم که هیچکس راستشو نمیگه،
‫و اینکه همه هی بهم میگن بیخیال شو ‫و دست از مزاحم بودن بردار،
‫آخه الان کارم شده همین.
‫و می‌دونی بدترین قسمتش چیه؟
‫اینه که چقدر بیشتر از همیشه از خودم متنفرم.
‫می‌دونم اونی که اشتباه کرده من بودم و حالا...
‫هیچ راهی نداره که بتونم میلنا رو برگردونم.
‫این نفرت رو هیچکس نمی‌تونه درکش کنه.
‫- بیا خونه‌ی ما. ‫- نه.
‫نه، باید... باید تنهایی تعادلم رو به دست بیارم ‫و روی پای خودم وایسم.
‫خیلی ممنون.
‫- ظهر بخیر. ‫- ظهر بخیر.
‫من دنبال پدر و مادرِ «خولیا روئیز دِ آسوا» می‌گردم.
‫من پدرشم. چه اتفاقی براش افتاده؟
‫خب، چند ماه پیش، حضانتِ نوه‌تون رو از دست داد.
‫و، خب، اون دختربچه از اون موقع تا حالا ‫توی پرورشگاه بوده.
‫اولین باره می‌شنوم.
‫خب، مسئله اینه که...
‫در حال حاضر، مقامات تصمیم گرفتن
‫دختر رو به یه خانواده جایگزین بسپارن.
‫البته مگه اینکه، یکی از اعضای خانواده شما...
‫که نسبت خونی داره بتونه قبولش کنه.
‫و اون، لابد ماییم؟
‫شما پدربزرگ و مادربزرگش هستید.
‫جواب منفیه و بهتون میگم چرا.
‫چون خولیا احتیاج نداره کس دیگه‌ای ‫بیاد وسط و مشکلاتش رو حل کنه.
‫وقتشه یاد بگیره که کاراش تاوان دارن.
‫درسِ سختیه واسه یاد گرفتن،
‫ولی در نهایت، می‌دونم که واسه خودش بهتره.
‫آره، فقط توی این مورد...
‫اونی که بیشترین ضربه رو می‌خوره یه بچه شش ساله‌ست.
‫دختر من یه آدم بالغه.
‫واضحه که خودش می‌تونه انتخاب و اشتباه کنه.
‫ما هر چی می‌خواست رو به پاش ریختیم.
‫این کارو واسه آزادی اون کردین، ‫یا... یا فقط واسه خودتون راحت‌تر بود؟
‫ببین، خولیا هیچوقت کمبود محبت نداشت. ‫تمام عمرش، ما کنارش بودیم.
‫و همیشه حمایتش کردیم.
‫آره، ولی نه اونجوری که واقعاً نیاز داشت.
‫اشتباه کردم؟ شاید.
‫ولی خولیا هیچ فرصتی رو از دست نداده
‫که بابت هر بلایی که سرش اومده ‫به من عذاب وجدان بده. حتی یکی!
‫اون دلِ خوشی از من و مادرش نداره، عیبی هم نداره.
‫چون منم دل خوشی از اون ندارم.
‫خیلی خب، ولی اون هنوز دخترتونه ‫و وظیفه‌تونه که کمکش کنید.
‫اوه، واقعاً؟
‫من بچه‌دار شدم چون می‌خواستم اون زندگیِ خودشو بکنه، ‫نه اینکه زندگی منو خراب کنه.
‫شایدم قضیه برعکسه.
‫عالیه، واقعاً عالیه. ممنون. حالا میشه تنهام بذارید؟
‫روز خوش.
‫[هم‌رزم، فراموشت نمی‌کنیم]
‫[ارسال]
‫اینم یه چیزی که یه‌کمی بخندین.
‫- اون اوبرِ کوفتی! نه، صبر کن. ‫- این رسید سفر یه اوبرِ لعنتیه!
‫ویدیو عالیه.
‫خیلی خندیدم.
‫[ویدیو عالیه. خیلی خندیدم.]
‫روزم رو ساختی لعنتی.
‫حقشه. عجب عوضی‌ایه.
‫کس دیگه‌ای هم فکر می‌کنه نسخه بتا بالاخره ترکوند؟
‫- معلومه. ‫- مشخصه.
‫حالا که حرف اونا شد...
‫من می‌دونم کی اون رو کشته.
‫[من می‌دونم کی اون رو کشته.]
‫کی؟
‫[کی؟]
‫من.
‫جدی، تو کشتیش؟
‫قضیه بین «اولتراها» نبود؟
‫نه.
‫- چطور شد؟ ‫- توی بیمارستان.
‫منم اون روز توی اورژانس بودم و من چاقو رو زدم بهش.
‫تو قهرمان منی کثافت.
‫هوم.
‫باور نمی‌کنم. دروغه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- تو نکشتیش.
‫- تو چی می‌دونی؟ ‫- حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫بیخیال بابا اسکل. اگه تو کشتیش مدرکت کو؟
‫برام مهم نیست.
‫ببین، ساعتش واسم مهم نیست.
‫ساعت ۶ صبح اونجام. اگه لازم باشه زود پاشم، پا میشم.
‫- باشه، توی پارک، ساعت ۶. ‫- باشه، قبوله. کدوم پارک؟
‫- اون پارکه بغل آسمان‌نما رو بلدی؟ ‫- آره. آسمان‌نما رو بلدم.
‫می‌دونستم کار توئه.
‫تو چه حقی داری؟
‫چه حقی برای دخالت توی زندگی من داری، هان؟
‫معذرت می‌خوام.
‫فقط می‌خواستم کمکت کنم.
‫اوه، خب، ممنونم ازت. مرسی سالوادور.
‫چون حدس بزن پدر و مادرم چی گفتن.
‫گفتن دست از سرشون برداریم. عالیه، نه؟
‫اصلاً فکر نمی‌کردم این شکلی باشن، واقعاً می‌گم.
‫- بهت گفتم من پدر و مادر ندارم. ‫- آره. آره.
‫- تلاشمو کردم. ‫- آره.
‫دلیل درستی هم داشت.
‫و حق با توئه.
‫پدرت یه خودشیفته‌ست که عاشق نظرات خودشه،
‫ولی پای عمل که می‌رسه،
‫جا می‌زنه و عرضه نداره کاری بکنه.
‫و عجیبه، چون وقتی داشتیم حرف می‌زدیم...
‫خودم رو توی اون دیدم، می‌دونی.
‫پس این کار رو واسه خودت کردی.
‫واسه من نکردی.
‫راستش، همه‌ش داشتم فکر می‌کردم...
‫هیچی بدتر از از دست دادنِ دختر آدم نیست.
‫پدرت هنوز متوجه این نشده.
‫ولی ما شدیم.
‫من دخترت نیستم.
‫منم پدرت نیستم.
‫خونه‌ی خودته.
‫شوهرته؟
‫آره.
‫- آدم خوبی به نظر میاد. ‫- خوب بود.
‫میشه هم فاشیست باشی هم یه آدمِ خوب، می‌دونی.
‫همه دوستش داشتن.
‫خب، تقریباً.
‫دختر من چی، اون رو هم «تقریباً» همه دوست داشتن؟
‫نه، همه دوستش داشتن. تقریباً در کار نبود.
‫اصلاً با کسی... مشکلی چیزی نداشت؟
‫الان گفتم که همه دوستش داشتن، نگفتم؟
‫یه مقدار...
‫- نه. ‫- چرا نه؟ بدون قنده.
‫- چوب‌پنبه نداره. ‫- نه.
‫جالب نیست که همچین چیزایی درست می‌کنن؟
‫وای نه. عمراً. نمی‌تونم.
‫ببخشید.
‫بهتر نیست حسرتِ کاری که کردی رو بخوری،
‫تا کاری که نکردی؟
‫معلومه.
‫[خولیا آسمان‌نما امروز ۷:۰۰ تا۶:۰۰]
‫چرا بهم نگفتی میلنا آدم‌فروشی می‌کرده؟
‫واسه همین وایت سولز کشتش؟ هان؟
‫- وایسا ببینم، چی؟ ‫- تو نمی‌دونی؟
‫می‌خوان من رو هم بکشن مارتین؟
‫- هان؟ باید نگران باشم؟ ‫- اول، فقط سعی کن آروم باشی، خب؟
‫من هیچی از اینکه وایت سولز دنبال توئه نمی‌دونم.
‫آهان.
‫کی این اطلاعات رو بهت داده؟
‫سالوادور. سالوادور گفت.
‫و تو باورت شد؟
‫داستان چیه؟
‫شوخیت گرفته؟
‫اونم باهات اومده؟
‫وای، تو محشری. محشری. دیگه افتادی دنبالم؟
‫نه، اصلاً. لازم نبود بیفتم دنبالت.
‫واسه تو کار می‌کرده؟
‫- مجبور نیستم چیزی رو توضیح بدم. ‫- اتفاقاً فکر کنم مجبوری.
‫اگه وایت سولز بچه منو کشت ‫چون فکر کردن به پلیس آمار داده،
‫پس یعنی خیلی دنبالش بودن.
‫دختر شما هیچوقت با ما کار نمی‌کرد.
‫راستش، وایت سولز کاملاً به میلنا اعتماد داشتن.
‫اونقدر که سرِ یه قتل، هواشو داشتن.
‫هان؟
‫متاسفم که باید اینطوری می‌شنیدی، ‫ولی چاره دیگه‌ای واسم نذاشتی.
‫صبر کن...
‫داری میگی دختر من آدم کشته؟
‫نمی‌دونم، ولی توی قضیه دست داشته.
‫واسه همین هر اطلاعاتی داری رو لازم دارم.
‫می‌تونم کمکت کنم تا مطمئن بشیم اسمش پاک میشه.
‫ولی اطلاعات می‌خوام.
‫تصمیم با خودته.
‫نمی‌دونم این به درد می‌خوره یا نه...
‫ولی کارلا داشت بهم می‌گفت
‫تنها کسی که می‌تونه جایِ قاتل میلنا رو پیدا کنه
‫نیکولاس داویلاست.
‫به نظر درست میاد.
‫[آندوخار ببین پلیس جرائم رایانه‌ای چی فرستاده]
‫چی شده؟
‫من باید برم.
‫«ترجمه از رضا فتحی»