‫آنچه گذشت...
‫آقای اندرسون، ‫میشه بپرسم اونجا چیکار می‌کردین؟
‫با احتیاط رانندگی کن، سایمون.
‫چندتا تازه کار توی اداره بهم گفتن که...
‫که تو گروه تحقیقاتم رو لغو کردی.
‫مطمئن باش هر کاری از دستمون بربیاد
‫انجام میدیم تا بفهمیم ‫چه اتفاقی واسه دخترت افتاده.
‫به نظرت عجیب نیست
‫که آقای اندرسون، ‫شماره‌ش رو به مدی داده؟
‫باید برم سر کلاس.
‫ماشینش رو دیدی؟
‫انگار تو ماشینش می‌خوابه.
‫تو یواشکی رفتی توی ماشینش سای. ‫چرا اون کار رو کردی؟
‫خودم معمای قتلم رو حل می‌کنم.
‫یا خدا.
‫من یه چیزی پیدا کردم.
‫نباید اون پول کوفتی رو...
‫به مدی می‌دادم.
‫چرا باید این همه پول رو
‫توی کلاسش قایم کرده باشه؟
‫حدس می‌زنم یه ربطی...
‫به مرگ تو داشته باشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از زهرا و فائزه «
‫باورم نمیشه.
‫صورتش رو شناسایی نمی‌کنه.
‫صد سال هم نمی‌تونم رمزش رو حدس بزنم.
‫سه دقیقه مونده.
‫وای خدای من، ‫گوشیت رو باز کن.
‫ایملت رو چک کن. یه کاری کن.
‫بهش بگو ایمیلش رو چک کنه.
‫چیه؟
‫یالا، نمی‌خوای بدونی...
‫چرا تو دیوار کلاسش ‫اون همه پول جاساز کرده بود
‫یا اینکه چرا فکر می‌کنه ‫یه کمش رو به من داده؟
‫سایمون.
‫حواست به برگه‌ت باشه، لطفا.
‫ببخشید.
‫شاید تاریخ تولدش باشه.
‫فکر کنم 81 یا 82 باشه.
‫توی ماشینش آهنگ گروه دیو متیو نداشت؟
‫یه کم کمک کن.
‫خیلی خب، خودکارها پایین.
‫برگه‌ها رو بذارین روی میزم لطفا.
‫سایمون؟
‫خیلی خب، ممنون راندا.
‫شاید بهتر باشه یه کم محدودش کنیم.
‫می‌ترسم اگه انقدر گینزبرگ حفظ کنیم،
‫تهش عربده بکشیم.
‫چون...
‫مدی، سلام.
‫چه خوب که بهمون ملحق شدی. ‫داریم در مورد کارهای جالبی که
‫ آخر هفته می‌تونیم بکنیم، ‫ایده میدیم.
‫من میگم چیکار می‌خوام بکنم.
‫می‌خوام بفهمم دیشب چرا آقای اندرسون ‫داشت تلفنی با یکی
‫در مورد دادن پول به من صحبت می‌کرد.
‫خیلی خب، من...
‫نمی‌دونم چجوری بنویسمش، ولی...
‫صبر کن ببینم، با کی حرف می‌زد؟
‫همین رو می‌خوام بفهمم.
‫واسه همین می‌خوام بدونم ‫کسی اینجا چیزی دیده یا نه؟
‫جدی؟
‫ما همه‌ش داریم توی راهروی ‫این مدرسه‌ی مسخره پرسه می‌زنیم،
‫و هیچکدومتون هیچ چیزِ
‫مشوکی از آقای اندرسون ندیده؟
‫اوه، خیلی خب.
‫خب، یه بار دیدم آقای اندرسون
‫کلمه‌ی «گلریزان» رو ‫روی پوستر انجمن حامیان، اشتباه نوشته بود،
‫اون حرف «ر» رو یادش رفته بود بنویسه.
‫به نظرم اینکه یه معلم انگلیسی
‫همچین اشتباهی کنه، خیلی مشکوکه.
‫والی، کاملا مطمئنم که با کلمات بازی کرده.
‫بنابراین به نظرم از قصد این کار رو کرده.
‫ببخشید قندعسل، ‫ما کل روز زاغ سیاه زنده‌ها رو چوب نمی‌زنیم.
‫نه.
‫شما برنامه‌ی آخر هفته می‌چینین، ‫مثل فیلم دیدن.
‫خب، ما هر کاری بتونیم می‌کنیم
‫تا یکنواختی رو از بین ببریم، مدی.
‫- همین. ‫- جسارت نباشه‌ها،
‫ولی اینکه همون ‫ 5 تا فیلم ورزشی همیشگی رو می‌بینیم،
‫خودش یه جور یکنواختیه، آقای مارتین.
‫فکر می‌کردم «رودی» رو دوست داری.
‫نه.
‫وای.
‫وای... اصلا باورم نمیشه.
‫خیلی خب، شما که چیزی ندیدین،
‫بقیه چطور؟
‫شاید بقیه‌ی ارواح، یه چیزی دیده باشن.
‫میشه جلوی دوربین بالا بیارم؟
‫تکلیف کلاس رسانه‌ام اینه که با همه‌ی
‫کاندیدهای مراسم بازگشت به مدرسه، ‫مصاحبه کنم
‫و حدس بزن کی باید با کلیر مصاحبه کنه؟
‫خیلی خب، آره.
‫- فکر کنم همون بالا بیاری خوب باشه. ‫- می‌دونم.
‫هی، یه خبر جدید از ردپای مدی دارم.
‫زاویر گفت که پلیس‌ها ‫منطقه‌ای که دیشب اونجا بودیم رو
‫بررسی کردن و ردپاهای بیشتری پیدا کردن
‫که به سمت جاده‌ی فرعی رفته بودن.
‫الو؟ می‌دونی یعنی چی، آره؟
‫مدی زنده‌ست.
‫آره، و هر اتفاقی توی شوفاژخونه افتاده،
‫ازش زنده و سالم بیرون اومده.
‫تو و زاویر چتونه؟
‫دیروز حاضر نبودی سر به تنش باشه.
‫حالا به هم دیگه پیام می‌فرستین؟
‫نمی‌دونم سایمون.
‫شاید به خاطر این باشه که تو...
‫بعد از گمشدن مدی،
‫به جای کمک کردن به پیدا شدنش، ‫من رو قال می‌ذاری.
‫خب، جدی میگم. ‫دیشب کجا بودی؟
‫10 بار بهت پیام دادم.
‫خیلی خب، ببین.
‫دلیلش اینه که من...
‫شاید به نظرت خیلی احمقانه بیاد.
‫من باهاش حرف می‌زنم نیکول.
‫معلومه که می‌زنی. ‫من هم باهاش حرف می‌زنم.
‫خب، بلند بلند حرف نمی‌زنم
‫چون اون واقعا نمرده.
‫من هم مثل تو حسش می‌کنم.
‫امشب برای انجمن ترسناک بلیت گرفته بودم
‫تا ثابتش کنم.
‫و اگه یه جای امن باشه که ‫بتونیم هم رو ببنیم،
‫اون انجمن ترسناکه. ‫آخه اون هیچوقت از دستش نمیده.
‫نیکول، گوش کن چی میگم.
‫می‌دونم دوست داری باور کنی مدی زنده‌ست.
‫ولی زنده نیست. ‫اون رفته.
‫نه اون رفتن‌هایی که برگشتی داره.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫از کجاش رو نمی‌تونم بهت بگم.
‫می‌دونم دیگه.
‫ولی من متوجه نمیشم.
‫چه مشکلی داره که باهاشون حرف بزنم؟
‫مدی، اون‌ها آخرین روزی که زنده بودن رو
‫دارن دوباره و دوباره بازی می‌کنن،
‫مثل فرفره می‌چرخن،
‫و مطمئنم دوست نداری وقتی که ‫کنترلشون رو از دست میدن اونجا باشی.
‫چرا؟
‫تا حالا نشنیدی میگن ‫اونی که توی خواب راه میره رو
‫ نباید بیدار کرد؟
‫می‌تونن تو رو با بخشی از کابوسشون ‫اشتباه بگیرن یا حتی بدتر.
‫بدتر از این دیگه چیه؟
‫تو توی کابوس خودت گیر میوفتی،
‫و هی خودت رو تکرار می‌کنی.
‫اوه، حرف تکرار شد.
‫خیلی خب، «بول دورهام.»
‫خیلی بیسبالیه.
‫ خب... ‫«استعداد ذاتی».
‫اون دیگه خیلی بیسبالیه.
‫ایول، فهمیدم.
‫«مسابقه‌ی رَد»
‫اوه، این همونیه که
‫توی مسابقه‌ی مدرسه، ‫ با دوچرخه‌ی حرفه‌ای میان؟
‫آره، خودشه و خیلی فوق‌العاده‌ست.
‫وای نه، اصلا هم فوق‌العاده نیست.
‫شرمنده.
‫اون دختره چی؟ داون؟
‫اون دیگه عملاً وسط مردم
‫و توی راهروها زندگی می‌کنه.
‫شاید اون یه چیزی بدونه.
‫موفق باشی.
‫تنها چیزی که داون می‌تونه ‫بهت بگه، طالع‌بینی‌ات
‫از سال 1972 هستش.
‫آره، حق با رانداست. ‫اون واقعا هیچی نمی‌دونه.
‫بیشتر شبیه یه بن‌بسته.
‫خب، می‌دونین چیه؟ ‫شماها هم الان همینین.
‫ من از مرده‌ی متحرک نمی‌ترسم.
‫خب؟ پس حرف بزنین.
‫من به اسم احتیاج دارم.
‫اوه، سلام.
‫بعد از زنگ هفتم برنامه‌ت چیه؟
‫ میرم کلاس زیست.
‫نه دیگه نرو.
‫بریم.
‫باشه.
‫می‌دونم مردم چه فکری می‌کنن.
‫اونا تا اسم مشاور سوگ که میاد
‫ فکر می‌کنن فقط در مورد سوگ ‫باید باهام حرف بزنن.
‫ولی تو می‌تونی توی غم‌هات،
‫عصبانیتت،
‫یا سردرگمی‌هات باهام حرف بزنی.
‫[گوشی گمشده] ‫ببخشید، عذر می‌خوام.
‫در حقیقت ممکنه تو یه حسی داشته باشی
‫ولی دوستت یه حس دیگه داشته باشه.
‫ولی حرفم اینه.
‫امید، یه احساس خیلی قدرتمنده،
‫و بهت هشدار میدم که اون رو
‫- از کسی نگیری. ‫- بله.
‫یادت باشه، در دفتر من همیشه به روت بازه.
‫اگه الان وقتت آزاده...
‫ببخشید، ممنون.
‫راستش، الان نمی‌تونم، ممنون.
‫دیرم میشه...
‫سه، دو، یک.
‫حرکت!
‫در رقابت ملکه‌ی مراسم بازگشت به مدرسه،
‫مهمون بعدی من نیازی به معرفی نداره،
‫ولی همکارم اندی، این معرفی رو نوشته.
‫کاپیتان تیم شنا، ‫هلهله‌چیِ تیم اصلی مدرسه،
‫دانش‌آموز ممتاز که حالا یه قهرمان محلیه.
‫کلیر واقعا همه‌ی این خصوصیات رو داره.
‫اوه، منظورت اون قضیه‌ی استخره؟
‫من فقط توی زمان و مکان درستی بودم.
‫خب کلیر، ملکه‌ی مراسم بازگشت به مدرسه شدن ‫چه معنایی برات داره؟
‫خب، اول از همه...
‫باید بگم کاندید شدن افتخار خیلی بزرگیه.
‫بنابراین از همه ممنونم.
‫ولی راستش، تنها بازگشت به مدرسه‌ای
‫که امسال مهمه، ‫بازگشت مدی‌ـه.
‫خب، حاضرم تاجم رو بدم،
‫تا مدی برگرده.
‫همه‌ش به این فکر می‌کنم که ای کاش ‫می‌تونستم یه چیزی ببینم
‫یا کاری کنم که کمکش کنه،
‫همونطوری که ایوا رو نجات دادم.
‫مدی غرق نشده، کلیر.
‫نه، می‌دونم..
‫باز هم فکر می‌کنی می‌تونی نجاتش بدی؟
‫- نه، من فقط... ‫- جالبه،
‫از وقتی که توی این مدرسه بودم،
‫ندیدم دو کلام باهاش حرف بزنی،
‫ولی حالا که می‌بینی پوسترهای اون ‫بیشتر از پوستر توئه،
‫- چه فکری می‌کنی؟ ‫- نیکول.
‫ممکنه...
‫نه، حق با توئه نیکول.
‫من و مدی قبلا با هم دوست بودیم،
‫ولی خیلی وقته که باهاش حرف نزدم.
‫و حالا باورم نمیشه که اون پیشمون نیست.
‫واقعا امیدوارم حالش خوب باشه.
‫بعدی میناست.
‫چه بلایی سر اون اومده؟
‫سال 87 تو سرش، چراغ استیج خورده.
‫از اون موقع سالن تئاتر رو ترک نکرده.
‫شبح اختصاصی خودمون از اسپلیت‌ریور.
‫خب، دیگه کی؟
‫یوری. اون همیشه‌ی خدا
‫پای چرخ سفالگری نشسته،
‫ولی خب روسی حرف می‌زنه.
‫و خب، بچه‌های اتوبوس تصادفی هم هستن.
‫تایلر، ریچل، ژاکلین،
‫جونا، ارین، مارسی، زک و استفن.
‫باید حرف بزنیم.
‫زود بیا ایستگاه اتوبوس.
‫اون پسره الان...
‫اون...
‫آره.
‫با هم حرف زدن.
‫به اینکه یواشکی بذارمش ‫توی اتاقش فکر کردم ولی...
‫خیلی خطری بود.
‫اگه آقای اندرسون واقعا ‫کاری که فکر می‌کنیم رو کرده باشه،
‫پس دیگه تمومه.
‫نمی‌خوام بعدی تو باشی.
‫سایمون، به نظرم ‫حق با مشاور سوگ بود.
‫به نظرم وقتشه که با یکی حرف بزنی،
‫مثلا پدر و مادرت یا پلیس.
‫مامانم همینجوریش هم ترسیده.
‫مرگ تو، اون خون روی دیوار.
‫- اون روز... ‫- خیلی خب، پس با مدیر هارتمن صحبت کن.
‫و دقیقا چی بگم؟
‫که یواشکی رفتم توی ماشین اندرسون؟
‫که گوشیش رو دزدیدم؟ ‫که تو یه روحی،
‫و می‌تونم باهات حرف بزنم؟
‫به محض اینکه بگم، هیچکس
‫حرفم رو باور نمی‌کنه، از جمله نیکول.
‫باید چیزهایی رو ادامه بدیم ‫که می‌تونیم ثابتشون کنیم.
‫خب، اندرسون توی دیوارش پول مخفی کرده،
‫و اون تیکه‌ی گوشیم رو ‫به جای اینکه تحویل بده
‫نگه داشته. ‫شاید همین کافی باشه.
‫گوشی خودش چی؟
‫فعلا بیخیالش شو.
‫نمی‌خوام بیشتر از این تو دردسر بیفتی.
‫و شاید اگه شانس بیاریم، ‫بتونیم یه راهی برای برگردوندنش پیدا کنیم.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫هیچی.
‫نگرانش نباش.
‫موفق باشی.
‫گپ و گفت با دوستت خوش گذشت؟
‫می‌دونی، من دیروز یه چیز ‫خیلی شخصیم رو بهت گفتم.
‫ولی تو به این فکر نکردی که بهمون بگی...
‫می‌تونی با زنده‌ها حرف بزنی؟
‫خب، کل زنده‌ها نیست، ‫فقط با سایمون می‌تونم حرف بزنم.
‫اوه، فقط سایمون.
‫این موضوع خیلی مهمیه مدی.
‫می‌خواستم بهتون بگم.
‫سعی کردم، ولی...
‫ولی چی؟
‫- وای خدای من، تو می‌دونستی. ‫- یعنی چی چارلی؟
‫- آره، ولی... ‫- آقای مارتین هم می‌دونه؟
‫نه، نه.
‫فکر نکنم بدونه.
‫خب، نقشه‌ات چی بود؟
‫یه راهی پیدا کنی ‫تا از توانایی خاص مدی واسه خودت استفاده کنی
‫و به بقیه‌مون هم چیزی نگی؟
‫- من نقشه‌ای نداشتم. ‫- آره، جون خودت. نداشتی.
‫خیلی خب، آروم باشین، راندا...
‫یه نفس عمیق بکشین.
‫چطور می‌تونی عصبانی نباشی؟
‫من عصبانی‌ام راندا.
‫فقط سعی می‌کنم ‫همه‌ی اینا رو درک کنم.
‫خیلی واسم تازگی داره.
‫- نمی‌دونم چه حسی دارم. ‫- سعی می‌کنی جلوی دختر موردعلاقه‌ات...
‫- این بحث رو وسط نمی‌کشی. ‫- خیلی خب، رفت.
‫عالی شد. خیالتون راحت شد؟
‫- چیه، نکنه این هم تقصیر منه؟ ‫- راستش من...
‫- بچه‌ها... ‫- نمی‌تونم. تو...
‫- چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- تو می‌دونستی.
‫- بچه‌ها... ‫- شرمنده.
‫مینا؟
‫آهای؟
‫چیزی که بهم گفتی خیلی چیز مهمیه سایمون.
‫و فکر می‌کنم گفتنش برات ساده نبوده.
‫خب، الان چی میشه؟
‫الان به پلیس‌ها زنگ می‌زنم
‫و هر چیزی که بهم گفتی رو بهشون میگم،
‫و... مطمئن میشم ‫که همه چیزش رو بررسی کنن.
‫خوبه؟
‫بله.
‫بله قربان.
‫ممنون.
‫دوره‌ی ایمنی رو گذروندی؟
‫بذار حدس بزنم.
‫نقشی که می‌خواستی رو نگرفتی
‫و حالا اومدی اینجا سرم غر بزنی.
‫ممکنه برای جلسه‌ی حامیان ‫اومده باشه اینجا
‫یا اینکه یه جسد مرده رو قایم کرده باشه.
‫ببین، من هر روز اینجام
‫تا اتفاقی که برای من افتاد ‫برای تو نیفته.
‫خب؟
‫و در عوضش چی نصیبم میشه؟
‫نه گلی، نه تشکری.
‫حتی فرهنگ ندارن که
‫بعدش اینجا رو تمیز کنن.
‫بنابراین دفعه‌ی بعد که تو ‫یا یکی از همکلاسی‌هات
‫چیزی ازم خواستین،
‫این رو به یاد داشته باشین.
‫منم که امنیت همه رو فراهم می‌کنم.
‫من.
‫«اِی 3» محکمه.
‫میرم سمت «بی6».
‫لانا، سلام. ‫چه پیرهن قشنگی.
‫بیا. ‫یادت نره هفته‌ی بعد رای بدی.
‫- به کلیر رای بدین. ‫- به کلیر رای بدین.
‫سلام.
‫سلام، آماده‌ای؟
‫آره.
‫میشه تو راه جلوی خونه‌مون وایسیم؟
‫می‌خوام یه کم پول بردارم.
‫باشه.
‫یعنی براش لباس مخصوص می‌پوشن؟
‫یه سری‌ها می‌پوشن. ‫یه سری‌ها هم فقط مشکی می‌پوشن.
‫نیکول، سلام.
‫خوشحالم که تونستیم ‫با هم در مورد مدی حرف بزنیم.
‫بیا. شاید لازمت شد. ‫[به کلیر رای بدین]
‫سلام.
‫اینجا... ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بچه‌ها چیزهای جالبی رو
‫توی تئاتر جا می‌ذارن...
‫گوشی، کیف‌پول، شیرینی.
‫اوه.
‫این یکی رو یادم رفت.
‫هندونه.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم در مورد ‫آقای اندرسون یه کم پرس و جور کنم.
‫چیزی ندیدی؟
‫منظورت اینه که سلاح قتل
‫یا یه جسد همراهش باشه؟
‫- آره. ‫- نه.
‫همچین چیزی ندیدم،
‫ولی من خیلی راحت حواسم پرت میشه.
‫به خاطر اون مواده؟
‫چارلی یه چیزهایی درموردش گفت.
‫خب، نه، ‫من اصلا مواد مصرف نمی‌کنم.
‫منظورم این بود که حواسم پرتِ...
‫روابط جدیدی میشه ‫که شما بچه‌ها دارین.
‫تو زمان من، توی کلاس ‫مجبور بودیم به هم یادداشت بدیم.
‫وای زمونه چقدر عوض شده.
‫الان برنامه‌هایی مثل مای‌اسپیس، ‫فیسبوک، اینستاگرام و توییتر هستن.
‫هنوز دارم سعی می‌کنم ‫از تیک‌تاک سر در بیارم،
‫ولی به نظر من که یه جور «واین»ِ جدیده.
‫راستی چه بلایی سر واین اومد؟
‫نمی‌دونم.
‫باید برم با بچه‌های اتوبوس تصادفی حرف بزنم.
‫اوه. موفق باشی.
‫اونا یه کم شیش می‌زنن،
‫چارلی گفت که اتوبوسشون
‫توی راه برگشت از مسابقه تصادف کرده.
‫آره. توی منطقه‌ برنده شدن،
‫اما نتونستن به ایالت راه پیدا کنن.
‫واقعا فکر می‌کردن اون سال موفق می‌شن.
‫حالا فقط مدام تمرین می‌کنن.
‫بارها و بارها و بارها.
‫- جا موندی. ‫- شوخیت گرفته؟
‫چند بار امروز این کارو کردیم؟
‫حیف شد که رهبر مارش زنده موند.
‫واقعا انسجام گروه رو حفظ می‌کرد.
‫- تو جا موندی. ‫- شوخیت گرفته؟
‫- تو زود شروع کردی. ‫- تو جا موندی.
‫- سلام. ‫- تو زود شروع کردی.
‫سلام.
‫من مدی‌ام. ببخشید مزاحم کارتون شدم.
‫می‌خواستم یه اطلاعاتی ‫درمورد آقای اندرسون پیدا کنم.
‫اون انگلیسی تدریس می‌کنه، ‫عضو «حامیان»ـه.
‫که اخیراً برای باند موسیقی مدرسه ‫ پول جمع کردن.
‫تو سازی می‌زنی؟
‫نه، من موزیسین نیستم.
‫پس مزاحم نشو.
‫از قسمت پل آهنگ شروع می‌کنیم.
‫من رو دنبال کنید.
‫نگو که از وقتی من رفتم
‫بهش زل زدی.
‫فقط سردرنمیارم.
‫چرا فقط می‌تونه مدی رو ببینه؟
‫صمیمیت بین اونا...
‫مرزهای بین مرگ و زندگی رو کنار می‌زنه؟
‫از کجا معلوم؟
‫باشه.
‫سایمون الروی؟
‫چندتا سوال ازت دارم.
‫باهامون بیا، لطفا.
‫چی؟ چرا؟
‫سایمون؟
‫اون چی کار کرده؟
‫سا... لطفا، صبر کنید.
‫سایمون.
‫چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫چرا می‌بریدش؟
‫سایمون.
‫لعنتی، نمی‌تونه صدامو بشنوه.
‫اگه بلایی سرش بیاد، هیچ‌وقت خودمو نمی‌بخشم.
‫باورم نمی‌شه این کارو می‌کنه.
‫اون کیه؟
‫کلیر.
‫میگه مراسم بازگشت براش مهم نیست،
‫اون‌وقت گریه می‌کنه...
‫واقعا جلوی دوربین واسه مدی گریه می‌کنه،
‫اون‌وقت توی سالن یه آدم دیگه می‌شه.
‫خب.. عجیبه، نه؟
‫برام مهم نیست که اون و مدی
‫توی راهنمایی دوست بودن یا چی. ‫مهم نیست.
‫مهم اینه که داره از مدی استفاده می‌کنه
‫تا توی رقابت مسخره‌ی محبوبیت برنده بشه.
‫آخه کی همچین کاری می‌‌کنه؟
‫فقط منتظرم وقتی مدی اومد و بهش گفت
‫بره به درک، قیافه‌ش رو ببینم.
‫زاویر؟
‫چیه؟
‫ببین، خوشحالم که داری باهام میای،
‫اما اگه می‌خوای از بلیت سایمون
‫استفاده کنی و کل خوراکیامو بخوری، ‫حداقل کاری که می‌تونی کنی
‫اینه توی بحث باشی.
‫موضوع کلیر و رو مخ بودنشه.
‫من یه چیز میگم، تو یه چیز میگی.
‫- واقعا زیاد سخت نیست. ‫- آره، شرمنده،
‫فکر کردم ازطرف جفتمون گفتی.
‫آره، خب، موضوع کلیره...
‫آره، اون واقعا رو مخه.
‫آره. انگار از تو هم زیاد خوشش نمیاد.
‫یعنی چی؟
‫وقتی داشتیم میومدیم بیرون
‫نگاهش رو ازت برداشت.
‫می‌دونم فعلا بدنامی،
‫اما بازم خیلی سرد بود.
‫کلیر خوب بلده با بقیه سرد برخورد کنه.
‫خودتم گفتی که هیچ‌وقت فکرشو نمی‌کردی
‫که با مدی دوست باشه.
‫اما با مدی دوست بود.
‫خب چی می‌خوای بگی؟ با تو هم دوست بوده؟
‫زاویر؟
‫می‌خوای بیای «انجمن ترسناک» یا بهم میگی
‫که جریان تو کلیر چی بوده؟
‫اصلا با آقای اندرسون حرف زدین؟
‫داخل دیوار اتاقش رو گشتین؟
‫هزاران دلار پول اونجا داره،
‫پولی که فکر می‌کنه مدی ازش خبر داشت
‫و برای همین کشتش.
‫و... و من فکر می‌کنم یه همدست داره.
‫شنید م که تلفنی داشت با یکی حرف می‌زد.
‫شاید اون گوشی مدی رو از بین برده.
‫نمی‌دونم. این وظیفه‌ی شماست.
‫باید درموردش تحقیق کنید.
‫داخل دیوار اتاق آقای اندرسون پولی نیست.
‫این هست.
‫که آقای اندرسون با کمال میل دادش به ما.
‫گفت که تو اینو بهش دادی.
‫و فکر می‌کنی یه تیکه از گوشی مدیه.
‫خب یه تیکه از گوشی مدیه.
‫توی تعمیرگاه پیداش کردم ‫و دادمش به آقای اندرسون.
‫چرا به آقای اندرسون؟
‫چون اون موقع فکر کردیم...
‫فکر کردم... فکر‌کردم ‫می‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫- تو و کی؟ ‫- هیچکس.
‫من. من فکر کردم می‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫اصلا چیزی توی اون پرونده هست؟
‫پس شما اینجا چی کار می‌کنین؟
‫می‌خوای پرونده‌ مدی رو ببینی؟
‫می‌تونی ببینی.
‫اگه می‌خوای بشنوی، ‫یه فرضیه‌ی خیلی خوب داریم.
‫مدی می‌خواست از «اسپلیت ریور» بره،
‫و واقعا نمی‌خواسته کسی پیداش کنه.
‫برای همین کاری کرده که به نظر بیاد ‫یکی بهش حمله کرده.
‫اما به کمک یه نفر نیاز داشته.
‫یه دوست صمیمی معتمد ‫که گوشیش رو باهاش عوض کنه،
‫و شواهدی به جا بذاره،
‫مثلا برای یه معلم پاپوش درست کنه.
‫در حالی که در واقعیت، فقط فرار کرده.
‫[انجمن ترسناک]
‫نباید بهت می‌گفتم.
‫اگه مدی می‌دونسته چی کار کردی، ‫لابد واسه همین فرار کرده.
‫ببین، من گند زدم.
‫متوجهم. اما می‌خوام مدی رو پیدا کنم...
‫تو بهش بی‌وفایی کردی.
‫واقعا نباید تو رو میاوردم اینجا
‫تا مدی رو پیدا کنم و برگردونم خونه.
‫من... متاسفم.
‫من.. نمی‌خواستم...
‫توی ماشین کوفتی بمون.
‫ببخشید، دوستم مدی رو ندیدین؟
‫نه؟
‫دوست منو ندیدین؟
‫قدش حدودا 170 سانتی‌متره.
‫موهاش طلاییه.
‫ندیدین؟ ببخشید.
‫سلام، ببخشید.
‫شما دوست منو ندیدین؟
‫اسمش مدیه.
‫ببخشید، دوستم مدی رو ندیدین؟
‫موهاش طلاییه.
‫شما دوست منو ندیدین؟
‫اسمش مدیه.
‫باشه، ببخشید.
‫چی کار می‌کنی؟
‫ببخشید.
‫مدی.
‫ببخشید.
‫مدی؟
‫منم. منم. منم.
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫دنبال مدی می‌گردم. دارم اطراف رو می‌گردم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫مطمئنی؟
‫آخه انگار یه کمی حالت بده.
‫فقط برگرد توی ماشین، زاویر.
‫لطفا بذار کمکت کنم.
‫به قدر کافی کمک نکردی؟
‫می‌خوای دوباره بترسونیش؟
‫قرار بود تو مراقبش باشی.
‫قرار بود تو حواست بهش باشه.
‫ولی حالا اینجا نیست، زاویر.
‫نمی‌دونم فهمیدی یا نه،
‫اما اون اینجا نیست.
‫هیچ‌جا نیست. غیبش زده.
‫می‌دونم.
‫راست میگی.
‫من خراب کردم.
‫و اگه می‌تونستم کارمو پس می‌گرفتم...
‫اما نمی‌‌تونم.
‫باید با عذاب وجدانش زندگی کنم.
‫پس اگه زدنِ من حالتو بهتر می‌کنه،
‫پس بزن، لطفا.
‫چون من...
‫من متاسفم.
‫شنیدم اینجایی.
‫راندا و والی درمورد سایمون بهم گفتن.
‫گفتن باید بیام پیدات کنم.
‫بذار حدس بزنم. هنوز انقدر عصبانین
‫که خودشون نمیان دنبالم.
‫از من شاید.
‫اما از تو نه.
‫حالت چطوره؟
‫دوست صمیمیم رو گرفتن،
‫چون بهم کمک کرد معمای قتلی رو ‫حل کنم که یادم نمیاد.
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫احساس ضعف.
‫یه حس مزخرف.
‫تنهایی.
‫تو اینجا اولین کسی نیستی...
‫که گندی زده که نمی‌تونه درستش کنه.
‫همه‌مون کارهای ناتمومی داریم.
‫کار ناتمومت اسمی هم داره؟
‫امیلیو.
‫فقط تو به اسم آقای فیگورو می‌شناسیش.
‫تو چارلی هستی؟
‫آره.
‫من امیلیوام. دانش‌آموز انتقالی جدید.
‫شنیدم واسه یه نفر دیگه جا داری.
‫اوه، مراقب باش، تازه‌وارد.
‫وای، بالاخره چارلی ‫یه همبازی پیدا کرد، رفقا.
‫می‌تونی یه جای دیگه بخوابی.
‫راستش من تنهایی رو دوست دارم.
‫کشورها فرق دارن ولی عوضیا همونن.
‫به منم از این حرفا می‌زدن.
‫اونا هم راست می‌گفتن.
‫امیلیو دقیقا تموم ویژگی‌هایی رو ‫ داشت که من نداشتم،
‫اعتماد به‌نفس، جذبه.
‫می‌گفت همه‌ی اخلاقای گندو دارم...
‫و از هیچیه رفاقتمون لذتی نمی‌برم.
‫فکر می‌کردم اگه خودم باشم،
‫یعنی جلوی همه،
‫اوضاع فرق می‌کنه.
‫و بعد... یه روز پدر و مادرم جلوی اون....
‫ ازم پرسیدن،
‫که چرا من هیچ دوست صمیمی‌ای ندارم.
‫اون هم بهشون گفت بقیه برام قلدری می‌کنن.
‫اون به والدینت گفت؟
‫می‌دونست خودشون می‌دونن.
‫شاید می‌دونستن.
‫فقط می‌دونم که خیلی عصبانی شدم.
‫و یه نامه‌ پر از بد و بیراه براش نوشتم.
‫و فرداش انداختم توی کمدش.
‫بعدش سعی کردم احساساتم رو...
‫با یه ظرف سیب‌زمینی سرخ‌کرده مخفی کنم.
‫بدترین قسمتش این بود...
‫که وقتی امیلیو نامه رو پیدا کرد، ‫داشتم می‌دیدمش.
‫بهش گفتم ازش بدم میاد...
‫و دیگه نمی‌خوام ببینمش.
‫شانس آوردم که معلم اینجا شد.
‫چون حالا فقط می‌بینمش و...
‫می‌گم ای کاش می‌تونستم حرفامو پس بگیرم.
‫متاسفم، چارلی.
‫ممنون.
‫ببین، قسم می‌خورم اینا رو بهت نمی‌گم...
‫تا نمک رو زخمت بپاشم.
‫باشه؟
‫برای این بهت می‌گم که باید بدونی...
‫که تنها نیستی.
‫همه‌مون «اهریمن‌های اسپلیت ریور»ـیم.
‫و خوشبختانه یا متاسفانه همه‌مون با همیم.
‫چارلی، چرا من یه «بندیت»ـم ‫و «اهریمن» نیستم؟
‫خب، بعد از تصادف اتوبوس،
‫مردم فکر کردن...
‫که تقصیر عروسک اهریمنه،
‫نه یخ روی آسفالت.
‫تازه، هیچکدوم از بازمانده‌ها هم
‫دیگه نمی‌خواستن لباس فرمشون بپوشن.
‫واسه همین عروسک رو عوض کردن ‫و به «بندیت‌ها» تبدیل شدن؟
‫آره.
‫مرسی، بچه‌ها.
‫بابت همه چی.
‫فردا حقیقت رو به همه میگم.
‫به آقای مارتین، به همه.
‫شاید بهتر باشه نگی.
‫واقعا؟
‫گمونم حق با اون باشه.
‫فکر کنم باید بین خودمون نگه داریم،
‫فعلا.
‫باشه.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫حالا باید گل پیدا کنیم.
‫تا حالا توی همکف ندیده بودمش.
‫تا حالا ندیده بودم سرمون داد نزنه.
‫تا حالا «در انتظار گودو» رو ندیده بودم.
‫بوی دزدی می‌دن.
‫بیشتر قرضی‌ان.
‫اما می‌دونی، تو هم حقته ازت قدردانی بشه.
‫یه تشکر برای این که مراقب همه‌مون بودی.
‫خب، به خاطر خودم نبود.
‫به خاطر کارمه.
‫اما ممنونم.
‫می‌دونی، ما اونقدرها هم فرق نداریم.
‫من می‌خوام بلایی که سر من اومد،
‫سر کسی دیگه نیاد.
‫امروز اینو روی زمین پیداش کردم.
‫می‌دونی چیه؟
‫آره، همونی که پیرهن هاوایی می‌پوشه،
‫همیشه این اطراف می‌پلکه،
‫مزاحم کارم می‌شه.
‫ببخشید،
‫می‌پلکه؟
‫[بندیت‌ها]
‫[اهریمن‌ها]
‫این چیز خاصیه؟
‫چی هست؟
‫[لباس فرم رزم‌نوازان]
‫[دِرِک اندرسون]
‫اصلا آقای اندرسون پول اینو داده؟
‫سایمون باید اینجا رو لو بده.
‫آقای اندرسون قشنگ بازیمون داده.
‫اونا باورشون شده که من کمکت کردم فرار کنی.
‫واقعا؟ این...
‫می‌دونم.
‫فقط واسه این گذاشتن برگردم
‫که قول دادم گوشی اندرسون رو
‫پیدا کنم و تحویل بدم.
‫باشه، قبل از این که این کارو کنی،
‫گمونم یه چیزی پیدا کردم که کمکمون می‌کنه.
‫شاید بعدش پلیسا دست از سرت برداشتن.
‫از همگی ممنونم که جلسه‌ی جمعه رو اومدین.
‫سایمون؟ چی کار می‌کنی؟
‫ما وسط جلسه‌...
‫جلسه‌ی مربیانه، می‌دونم. اما یه چیزی دارم
‫که باید ببینید.
‫این یکی از لباس‌فرم‌های جدید گروهه،
‫همونایی که پارسال تابستون «حامیان» ‫براش پول جمع کردن.
‫آقای اندرسون خوش پیشنهاد داد ‫که اونا رو سفارش بده.
‫تنها مشکلش اینه که ‫لباس‌فرمایی که خریده، نو نیستن.
‫اونا رو ده‌ها سال انبار کرده بودن.
‫سایمون، نمی‌دونم چی داری میگی.
‫یعنی تو اینا رو پیدا نکردی
‫و تمیزشون نکردی و پول رو خودت برنداشتی؟
‫چی؟
‫نه. من... معلومه که این کارها رو نکردم.
‫پس برای این رسید چه توضیحی داری؟
‫این شرکت اصلا وجود خارجی نداره.
‫و همینطور عروسک نمادینمون.
‫آقای اندرسون ازش استفاده کرده...
‫تا آثار قبلیه رو از بین ببره.
‫نمی‌تونم ثابت کنم که به مدی صدمه زده،
‫اما اینو می‌تونم ثابت کنم.
‫واقعا فکر می‌کردم اینجا باشه.
‫می‌دونم.
‫گمونم حق با سایمون باشه.
‫به نظرت چی میشه؟
‫ازش بازجویی میشه، شاید بازداشت شد.
‫اما نه به جرم قتل.
‫به خدا قسم اگه سر چندتا ‫لباس فرم گروه مسخره مرده باشم...
‫شاید اعتراف کنه.
‫یا... تو اون گوشی رو بدی به پلیس...
‫و هیچ‌وقت نفهمیم که همدستش کی بوده
‫یا چرا گفته پول رو داده به من.
‫اینجوری هیچ‌وقت نمی‌فهمم ‫واقعا چی به سرم اومده.
‫حداقل فعلا یه فشاری ‫از روی تو برداشته می‌شه.
‫چی کار می‌کنی؟
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫که نمی‌تونم بگیرمت ،
‫اما سویشرتم می‌تونه.
‫بعد از من، این گزینه‌ی خوبیه.
‫تا حالابه این فکر کردی که توی فیلم ترسناکِ ‫زندگی واقعی خودمون باشیم؟
‫از این بدتر هم می‌تونست باشه.
‫واقعا؟ چه جوری؟
‫ممکن بود به جای روح به زامبی تبدیل بشی.
‫توده‌ی خیلی خوبی می‌شدی.
‫سلام.
‫فکر کردم نتونستی بیای.
‫والی بالاخره گذاشت من انتخاب کنم.
‫می‌دونم یه کم تابلوئه،
‫اما مگه میشه فیلم سوویزی بد باشه؟
‫این چیه؟
‫هر چی می‌خوای به امیلیو بگی رو بنویس.
‫یه کاری می‌کنم به دستش برسه.
‫راندا.
‫معمولا شبِ فیلم دیدن رو می‌پیچونی.
‫همه چی مرتبه؟
‫من 60 ساله که اینجام،
‫60 تا فارغ‌التحصیلی.
‫من کلاس‌ به کلاس شاهد بغل و گریه...
‫و پرت کردن کلاه‌هاشون توی هوا...
‫و رفتنشون بودم.
‫باهاش به صلح رسیدم، چون چیزی عوض نمی‌شه.
‫اما حالا...
‫می‌دونم زیاد اهل همکاری نیستم،
‫اما باید از اینجا برم بیرون.
‫حاضرم هر کاری رو امتحان کنم.
‫پس هر کاری که برای کمک به جنت کردی،
‫منم می‌خوام توش کمک کنم.
‫خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫می‌خوای یه سلفی بگیریم؟
‫اون گوشی رو از کجا آوردی؟
‫زنگ قبلی یه سال‌اولی که صورتش پر از ‫جوش بود، توی آمفی‌تئاتر جا گذاشته بودش.
‫بهت که گفتم اینجا معدن طلاست.
‫قفلش باز بود یا...
‫پسوردش رو زدم.
‫پسوردش رو از کجا داشتی؟
‫من پسورد همه رو دارم.
‫پس چه جوری میرم شبکه‌های اجتماعیم؟
‫یعنی چی که مال همه رو داری؟
‫داون، یعنی چی که مال همه رو داری؟
‫سایمون!
‫295273.
‫تاریخچه‌ی تماس‌هاش رو چک کن.
‫باید بدونم اون شب اندرسون به کی زنگ زده.
‫با کلیر زیلمر تماس گرفتین.
‫لطف کنید فقط بهم پیام بدید، باشه؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از زهرا و فائزه «